← Κύπρος

Roy Albert Franklin κ.α. ν. Evrocon Developers Ltd, Αρ. Αγωγής: 1158/10, 4 Μαρτίου, 2011

Roy Albert Franklin κ.α. ν. Evrocon Developers Ltd, Αρ. Αγωγής: 1158/10, 4 Μαρτίου, 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2011:A40 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Ματθαίου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1158/10 Μεταξύ:

  1. Roy Albert Franklin
  2. Carol Ann Roberts Εναγόντων και Evrocon Developers Ltd Εναγομένης Αίτηση ημερομηνίας 15/12/2010 Ημερομηνία: 4 Μαρτίου,
  3. ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τους Ενάγοντες - Καθ΄ ών η αίτηση: Η κα Χρ. Φιλίππου. Για την Εναγομένη - Αιτήτρια: Ο κ.Μ. Γεωργιάδης. Α Π Ο Φ Α Σ Η (Ex-tempore) Είχα την ευκαιρία να μελετήσω προηγουμένως το περιεχόμενο τόσο της αίτησης όσο και της ένστασης. Ενώ σήμερα μου δόθηκε η ευκαιρία να εξετάσω και την επιχειρηματολογία προς υποστήριξη τόσο της αίτησης όσο και της ένστασης. Κατ΄ αρχάς θεωρώ ότι όλοι οι λόγοι επί των οποίων στηρίζεται η αίτηση ευσταθούν δίχως να χρειάζεται και οποιαδήποτε αναλυτική αναφορά σε αυτούς τους λόγους. Είναι εμφανές σε σχέση με τον κάθε λόγο ότι αυτός ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, ενώ σε σχέση με τον τελευταίο από τους εννέα λόγους θα συμφωνήσω ότι τα κοινά ζητήματα Νόμου και γεγονότων που περικλείουν οι δύο αγωγές με τις οποίες ζητείται η συνένωση με αυτή την αγωγή είναι τόσο σημαντικά σε σύγκριση με τα υπόλοιπα ζητήματα που περικλείονται στις αγωγές έτσι ώστε να καθίσταται επιθυμητό όπως εκδοθεί διάταγμα συνένωσης. Ενώ σε σχέση με τους λόγους ένστασης κρίνω ότι αυτοί δεν ευσταθούν και θα ήθελα να αναφερθώ με περισσότερη λεπτομέρεια στους λόγους ένστασης. Ως προς τον πρώτο λόγο ένστασης, η έκταση στην οποία υπάρχει η διαφορετικότητα στα πραγματικά γεγονότα έχει σχέση κυρίως με την κάθε πράξη στην κάθε σύμβαση αγοραπωλησίας. Όμως ουσιαστικά τα πραγματικά θέματα είναι κοινά και στις τρεις περιπτώσεις. Αναφέρεται στην αγόρευση προς υποστήριξη της ένστασης ότι η κάθε σύμβαση αποτελεί ξεχωριστό νομικό και πραγματικό ζήτημα και δεν υπάρχει καμία ταύτιση μεταξύ τους αφού από την κάθε σύμβαση προκύπτουν διαφορετικά νομικά δικαιώματα και υποχρεώσεις για τους διαδίκους και στις τρεις αγωγές. Αναμφίβολα η κάθε σύμβαση είναι ξεχωριστή, όμως στην κάθε περίπτωση τόσο τα πραγματικά όσο και τα νομικά γεγονότα είναι παρόμοια. Μάλιστα, ως προς την απόδειξη της οποιασδήποτε διαφορετικότητας αναφορικά με την υπογραφή της σύμβασης μέχρι και το στάδιο στο οποίο κλήθηκε η εναγόμενη εταιρεία να συμμορφωθεί με συμβατική υποχρέωση μεταβίβασης του ακινήτου στην κάθε περίπτωση, αυτό το οποίο διαπιστώνεται είναι ότι με την έκθεση υπεράσπισης το μεγαλύτερο μέρος της έκθεσης απαίτησης γίνεται παραδεκτό. Συνεπώς δεν τίθεται θέμα εδώ απόδειξης από τους ενάγοντες στις τρεις διαφορετικές αγωγές. Το σημείο από το οποίο πλέον θα πρέπει να παρουσιαστεί μαρτυρία έχει σχέση κυρίως με την εκπλήρωση όλων των υποχρεώσεων όπως αυτή δεν γίνεται δεκτή από την εναγομένη με την ανταπαίτηση της ως επίσης και τον τρόπο με τον οποίο οι ενάγοντες κάλεσαν στην κάθε περίπτωση την εναγομένη να συμμορφωθεί με τις υποχρεώσεις της για μεταβίβαση ή έκδοση ξεχωριστού πιστοποιητικού εγγραφής ακίνητης ιδιοκτησίας, θέματα τα οποία θεωρώ ότι είναι κοινά τόσο από πραγματικής όσο και νομικής πτυχής. Αναφορικά με το δεύτερο λόγο ένστασης, δεν θα συμφωνήσω, όπως ήδη έχω αναφέρει, ότι δεν εγείρονται κοινά νομικά και πραγματικά σημεία. Η διαπίστωση ως προς την ύπαρξη κοινών νομικών και πραγματικών σημείων θεωρώ ότι είναι πολύ απλή δίχως να χρειάζεται οποιαδήποτε επιπρόσθετη αναφορά από το Δικαστήριο. Ως προς τον τρίτο και τέταρτο λόγο ένστασης, όπου υπάρχει και πάλι ουσιαστική παράλειψη ότι τα νομικά και πραγματικά ζητήματα δεν είναι κοινά, χωρίς να επαναλαμβάνω τη διαπίστωση του Δικαστηρίου ως προς το ότι υπάρχουν κοινά νομικά και πραγματικά ζητήματα κρίνω ότι η ύπαρξη αυτών των κοινών ζητημάτων όντως είναι σημασίας έτσι ώστε να απαιτείται η συνένωση των αγωγών προς αποφυγή πολλαπλότητας και προς εξοικονόμηση χρόνου, κάτι το οποίο σίγουρα στην πορεία θα εξυπηρετήσει τα συμφέροντα όλων των διαδίκων, όχι μόνο των εναγομένων αλλά και των εναγόντων. Ως προς τον πέμπτο λόγο ένστασης, θεωρώ ότι έχει ήδη γίνει αναφορά ως προς το ότι θα εξοικονομηθεί χρόνος με τη συνένωση των αγωγών. Αναφορικά με τον έκτο λόγο ένστασης, πραγματικά δεν μπορώ να αντιληφθώ τι θα εμποδίζει το Δικαστήριο από την ξεχωριστή εκτίμηση των γεγονότων απλά και μόνο γιατί θα υπάρξει συνένωση των αγωγών. Η συνένωση η οποία θα γίνει θα δώσει την ευκαιρία στο Δικαστήριο να ακούσει τη μαρτυρία σε σχέση με τον κάθε ενάγοντα και να κρίνει αναλόγως τη συμβατική ευθύνη της εναγομένης εταιρείας ή των ίδιων των εναγόντων αναφορικά με την ανταπαίτηση βεβαίως της εναγομένης. Ως προς τον έβδομο λόγο ένστασης, υπενθυμίζω τα όσα είχα αναφέρει προηγουμένως αναφορικά με το μεγάλο βαθμό στον οποίο η εναγομένη εταιρεία αποδέχεται τους ισχυρισμούς των εναγόντων στις εκθέσεις απαίτησης των. Θεωρώ ότι τα γεγονότα που αφορούν την κάθε αγωγή όσο και να υπάρχει οποιαδήποτε διαφορετικότητα μεταξύ τους αναμφίβολα προκύπτουν από κοινές, είτε πράξεις, είτε παραλείψεις, της εναγομένης. Ενώ δεν διαπιστώνω να υπάρχει οποιοδήποτε εμπόδιο στο να παρουσιαστεί η ανάλογη μαρτυρία αναφορικά με την προσπάθεια στην κάθε περίπτωση για εξασφάλιση ξεχωριστής εγγραφής ή μεταβίβασης του επίδικου ακινήτου. Ενώ σε κάποιο βαθμό επίσης παρουσιάζεται μία ομοιότητα ακόμα και μεταξύ των γεγονότων όπως π.χ. τα γεγονότα τα οποία αναφέρονται στις παραγράφους 11 και 12 της αγωγής 1158/10 και τα γεγονότα που αναφέρονται στις παραγράφους 10 και 11 της αγωγής 1346/10 σε σχέση με τις ημερομηνίες επιστολών ή παρουσίασης των δικηγόρων των εναγόντων στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Πάφου. Ενώ ακόμα και σε σχέση με την αγωγή 3236/10 ανεξάρτητα από την οποιαδήποτε διαφορά ως προς τις ημερομηνίες, ουσιαστικά τα γεγονότα και εδώ είναι πάλι παρόμοια. Ως προς τον όγδοο λόγο ένστασης, πραγματικά δεν έχω πεισθεί ότι η αίτηση εμπεριέχει οποιαδήποτε κατάχρηση ή ότι γίνεται με σκοπό η εναγόμενη εταιρεία να οδηγήσει στην παρέλκυση και/ή περιπλοκή της διαδικασίας. Αντιθέτως θεωρώ ότι δικονομικά το διάβημα το οποίο έχει λάβει η εναγομένη εταιρεία οδηγά στην απλοποίηση της διαδικασίας και εξοικονόμηση πολύτιμου χρόνου του Δικαστηρίου ως προς την εκδίκαση και των τριών αγωγών. Ούτε και διαπιστώνω να είναι δυνατό να κριθεί ότι εξυπηρετεί οποιουσδήποτε αλλότριους σκοπούς η αίτηση της εναγομένης. Αναφορικά με τον έννατο λόγο ένστασης, ομολογώ ότι δεν έχω αντιληφθεί με ποιο τρόπο ακριβώς η αίτηση είναι ελαττωματική ή παράτυπη ή αντικανονική ή ότι με την αίτηση αυτή δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Πραγματικά θεωρώ ότι η περίπτωση αυτή είναι μία από τις κλασσικές περιπτώσεις όπου ένα Δικαστήριο θα πρέπει να ασκήσει τη διακριτική του εξουσία για την έκδοση διατάγματος συνένωσης των αγωγών. Αναφορικά με τον δέκατο λόγο ένστασης, θεωρώ ότι ουσιαστικά γίνεται επανάληψη του όγδοου λόγου ένστασης αναφορικά με την κατάχρηση της διαδικασίας, κάτι το οποίο το Δικαστήριο έχει εξετάσει. Ενώ δεν θα συμφωνήσω ότι σκοπός της καταχώρησης της αίτησης είναι έτσι ώστε αυτή να ενεργήσει εις βάρος της προώθησης των νομικών αξιώσεων των εναγόντων. Αντιθέτως με τη συνένωση των αγωγών θα δοθεί η ευκαιρία η συνενωμένη αγωγή να εκδικαστεί συντομότερα από ότι οι τρεις αγωγές ξεχωριστά. Είχα την ευκαιρία να μελετήσω σχετική νομολογία επί του θέματος. Θεωρώ ότι δεν χρειάζεται αναφορά στη νομολογία. Ο ευπαίδευτος συνήγορος της εναγομένης με την αγόρευση του έχει παραπέμψει το Δικαστήριο σε σχετική νομολογία την οποία διατηρώ υπόψη μου κατά την άσκηση της διακριτικής μου εξουσίας κατά την εξέταση της αίτησης αυτής. Διατηρώντας υπόψη το σκεπτικό του Δικαστηρίου κρίνω ότι η αίτηση είναι δικαιολογημένη και ως εκ τούτου εκδίδεται διάταγμα ως η αίτηση παράγραφος Α με την οποία διατάσσεται η συνένωση της αγωγής 1158/10 με τις αγωγές του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου 1346/10 και 3236/10 και διατάσσεται η συνεκδίκαση τους σαν μία αγωγή. Αναφορικά με την εφαρμογή της Δ.14 Θ.4 των Διαδικαστικών Κανονισμών της Πολιτικής Δικονομίας δίδονται οδηγίες όπως οι ενάγοντες οι οποίοι πρώτοι άρχισαν Δικαστική διαδικασία θα έχουν το χειρισμό της συνενωμένης αγωγής, δηλαδή οι ενάγοντες στην αγωγή 1158/
  4. Ως προς τα έξοδα της αίτησης διατηρώντας υπόψη το αποτέλεσμα εκδίκασης της αυτά επιδικάζονται υπέρ της εναγομένης - αιτήτριας και εις βάρος των εναγόντων - καθ΄ ών η αίτηση όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο μετά από την εκδίκαση της συνενωμένης αγωγής. (Υπ.) ............ Μ. Ματθαίου, Α.Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /ΜΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.