ΛΙΖΑ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ ν. EKATERINA SAVELIEVA, Αρ. Υπόθεσης: 3161/10, 26.05.2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2011:A69 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Δ. Ι. Κίτσιου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 3161/10 Μεταξύ ΛΙΖΑ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ Ενάγουσας και EKATERINA SAVELIEVA Εναγόμενης ---------------------------------- Ημερομηνία: 26.05.2011 Αίτηση ημερομηνίας 30.03.2011 για απόφαση Εμφανίσεις Για Ενάγουσα: κος Λ. Χ"Νεοφύτου για κ. Γ. Χ"Νεοφύτου Για Εναγόμενη: καμία εμφάνιση ---------------------------------- ΑΠΟΦΑΣΗ Η Ενάγουσα στην αγωγή με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο διεκδικά εναντίον της Εναγομένης γενικές και ειδικές αποζημιώσεις για σωματικές βλάβες, απώλειες, ζημιές και έξοδα τα οποία όπως ισχυρίζεται προκλήθηκαν σε αυτήν εξ' αιτίας τροχαίου δυστυχήματος το οποίο συνέβηκε στις 21.12.2009 από αμέλεια της Εναγόμενης. Σύμφωνα με την έκθεση απαίτησης η Ενάγουσα ισχυρίζεται ότι κατά ή περί τις 21.12.2009 οδηγούσε το όχημα της με αριθμό εγγραφής KQN838 σε χώρο στάθμευσης στην οδό Μιχαήλ Κυπριανού, στην Κάτω Πάφο, και η Εναγόμενη οδηγούσε το αυτοκίνητο της με αριθμούς εγγραφής KQJ
- Η Εναγόμενη παραλείποντας να ελέγξει την τροχαία κίνηση ανέκοψε την νόμιμη και κανονική πορεία της Ενάγουσας, προκαλώντας της δυστύχημα με συνεπακόλουθα σωματικές βλάβες και ζημιές. Στην έκθεση απαίτησης παρατίθενται λεπτομέρειες αμέλειας της Εναγόμενης, καθώς επίσης λεπτομέρειες ειδικών ζημιών και σωματικών βλαβών της Ενάγουσας. Με διάταγμα ημερομηνίας 24.1.2011 εξασφαλίστηκε άδεια για επίδοση του κλητηρίου εντάλματος στην ασφαλιστική εταιρεία της Εναγόμενης πράγμα το οποίο συνέβηκε στις 8.2.2011, αντίγραφο της Ένορκης Δήλωσης του επιδότη βρίσκεται στο φάκελο του Δικαστηρίου και σημειώνεται ως τεκμήριο Α. Όπως διαφαίνεται από τα στοιχεία του φακέλου της υπόθεσης δεν καταχωρήθηκε εμφάνιση εκ μέρους της Εναγόμενης και ως εκ τούτου ακολούθησε η επίδικη αίτηση εκ μέρους της Ενάγουσας για έκδοση απόφασης λόγω παράλειψης καταχώρησης εμφάνισης. Προς απόδειξη της απαίτησης ενώπιον του Δικαστηρίου παρουσιάστηκε γραπτή ένορκη δήλωση της Ενάγουσας στην οποία επισυνάπτονται ως τεκμήρια τα ακόλουθα έγγραφα: Τεκμήριο 1: Αντίγραφο Αστυνομικής Έκθεσης περιλαμβανομένου σχεδιαγράμματος σκηνής δυστυχήματος. Τεκμήριο 2: Έντυπο ΓΛ108 το οποίο εκδίδεται ως απόδειξη για τα τέλη Αστυνομικής Έκθεσης. Τεκμήριο 3: Ιατρικό πιστοποιητικό Δρ. Π. Παπαδόπουλου, ημερομηνίας 15.06.
- Τεκμήριο 4: Ιατρικό πιστοποιητικό Δρ. Χ. Καμπούρη, ημερομηνίας 06.07.
- Τεκμήριο 5: Απόδειξη Είσπραξης από την Κυπριακή Δημοκρατία για το ποσό των €47,84 για έκδοση Ιατρικού πιστοποιητικού. Περαιτέρω η Ενάγουσα στην ένορκη δήλωση της αναφέρει ότι στις 21.12.2009 περί ώρα 11.15 π.μ οδηγούσε το όχημα της KQN838 σε χώρο στάθμευσης στην Κάτω Πάφο, ενώ κινείτο από την αριστερή πλευρά σε σχέση με την πορεία του οχήματος της Εναγομένης η τελευταία παρέλειψε να σταματήσει και να δώσει προτεραιότητα σε αυτήν ως όφειλε. Η Εναγομένη δηλαδή, εισήλθε ξαφνικά και απροειδοποίητα εντός της κύριας οδού που υπήρχε εντός του χώρου στάθμευσης και ανέκοψε την νόμιμη πορεία της Ενάγουσας. Συνεπεία της σύγκρουσης το αυτοκίνητο της Ενάγουσας υπέστηκε υλικές ζημιές για τις οποίες όμως έχει αποζημιωθεί από την ασφαλιστική εταιρεία της Εναγόμενης. Επιπλέον δε η Ενάγουσα ως ανέφερε τραυματίστηκε και διακομίστηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Πάφου όπου παρέμεινε μέχρι τις 20.12.
- Επιπρόσθετα ως αναφέρει υπέφερε από έντονη κεφαλαλγία, ζάλη και είχε τάση για εμετό καθώς και άλλα συμπτώματα τα οποία αναφέρονται στα σχετικά ιατρικά πιστοποιητικά που παραπέμπει και ως εκ τούτου της έγινε ακινητοποίηση του αυχένα με σκληρό κολάρο. Εξ αιτίας των τραυματισμών της, της χορηγήθηκε αναρρωτική άδεια δύο εβδομάδων, κατά τη διάρκεια της οποίας εξακολουθούσε να παρακολουθείται από το θεράποντα Ιατρό. Τέλος αναφέρει ότι για μεγάλο χρονικό διάστημα υπέφερε από δυσκαμψία και άλγος παρά την αφαίρεση του κολάρου στον αυχένα, στοιχεία τα οποία εξακολουθούν να υπάρχουν μέχρι και σήμερα. Αξιολόγηση μαρτυρίας Η μαρτυρία η οποία παρουσιάστηκε από πλευράς της Ενάγουσας παρέμεινε αναντίλεκτη ενώπιον του Δικαστηρίου, ενισχύεται δε και από τα τεκμήρια τα οποία έχει παρουσιάσει και ως εκ τούτου χωρίς οποιονδήποτε ενδοιασμό το Δικαστήριο αποδέχεται ως αξιόπιστη την μαρτυρία της καθώς επίσης ως αποδεκτό γίνεται το περιεχόμενο όλων των τεκμηρίων που έχει παρουσιάσει η Ενάγουσα. Κατά συνέπεια η μαρτυρία από πλευράς της γίνεται αποδεκτή στο σύνολο της. Ευρήματα Με βάση την πιο πάνω αναφερόμενη αποδεκτή μαρτυρία το Δικαστήριο διαπιστώνει ότι τα ουσιώδη πραγματικά γεγονότα που διέπουν την παρούσα υπόθεση έχουν ως ακολούθως : Στις 21.12.2009 περί ώρα 11:15 π.μ. η Ενάγουσα οδηγούσε το όχημα υπ΄ αριθμούς εγγραφής KQN 838 σε χώρο στάθμευσης στην Κάτω Πάφο, ενώ κινούνταν σε κύριο δρόμο του χώρου στάθμευσης η Εναγόμενη εξήλθε από άλλο δρόμο του ιδίου χώρου οδηγώντας το αυτοκίνητο υπ΄ αριθμούς εγγραφής KQT 544 και επέπεσε επί του οχήματος της Ενάγουσας προκαλώντας σ΄ αυτό ζημιές αλλά και τραυματισμούς στην Ενάγουσα. Επιπλέον, λαμβανομένου υπόψη του περιεχομένου των δύο Ιατρικών Πιστοποιητικών (Τεκμήρια 3 και 4) διαπιστώνεται ότι η Ενάγουσα υπέστηκε κάκωση ΑΜΣΣ (Αυχενικής Μοίρας Σπονδυλικής Στήλης) δίκην μαστίγιου και παρουσίασε έντονο άλγος, αδυναμία κινήσεων και έντονο μυϊκό σπάσιμο συνεπεία θλάσης αυχενικών μυών. Οι τραυματισμοί της Ενάγουσας αντιμετωπίστηκαν συντηρητικά με ακινητοποίηση του αυχένα με σκληρό κολάρο. Παρέμεινε στο Νοσοκομείο από τις 21.12.2009 μέχρι 22.12.2009 και της χορηγήθηκε αναρρωτική άδεια για 2 εβδομάδες. Στη συνέχεια παρακολουθούνταν στα Εξωτερικά Ιατρεία και σταδιακά η υγεία της βελτιώθηκε, αφαιρέθηκε το κολάρο αλλά κατά περιόδους παρουσίαζε δυσκαμψία και άλγος. Εν' όψει της απουσίας Ιατρικής μαρτυρίας για οποιοδήποτε μόνιμο κατάλοιπο στην Ενάγουσα σήμερα εξ αιτίας του τραυματισμού της, πλην του ότι παρουσίαζε δυσκαμψία και άλγος κατά τις 06.07.2010 (έκδοση Τεκμηρίου 5), το Δικαστήριο θεωρεί ότι αυτή έχει αποθεραπευτεί πλήρως από τους τραυματισμούς της και παρουσιάζει σε ακαθόριστα χρονικά διαστήματα δυσκαμψία και άλγος με την αλλαγή του καιρού. Είναι περαιτέρω εύρημα του Δικαστηρίου ότι εξ αιτίας του επίδικου δυστυχήματος η Ενάγουσα υποχρεώθηκε για σκοπούς εξασφάλισης Αστυνομικής Έκθεσης και Ιατρικών Πιστοποιητικών να καταβάλει το συνολικό ποσό των €132,84 (σχετικά αποδεικτικά συνιστούν τα Τεκμήρια 2 και 5). Νομική πτυχή: Το αστικό αδίκημα της αμέλειας ρυθμίζεται από τα άρθρα 51 και 57 του Κεφ.
- Όσον αφορά την εξέταση και διακρίβωση του κατά πόσο υπήρξε αμέλεια κατ΄αρχήν και έπειτα συντρέχουσα αμέλεια έχουν αναφερθεί στην υπόθεση Μακρίδης ν. Dharaghji
(1990)1 A.A.Δ. 1013, σελ. 1024 τα πιο κάτω: «Το ουσιαστικό δίκαιο προβλέπεται στα άρθρα 51, 57, 64 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148: Η ορθή προσέγγιση του Δικαστηρίου όπως αποφασίστηκε στην υπόθεση Fitzgerald v. Lord
(1988)2 Αll E.R. 961, η οποία ανέτρεψε την απόφαση του Lord Pearce στην υπόθεση The Mirafloresand the Abadese
(1967)1 All E.R. 672, 777, είναι: Το Δικαστήριο αποφασίζει πρώτα αν έχει αποδειχθεί αμέλεια σε βάρος των εναγομένων. Εάν η απόφαση είναι καταφατική τότε εξετάζει με βάση το Άρθρο 57 αν το ενάγων έχει συντρέχουσα αμέλεια. Αποφασίζει το ποσοστό της ευθύνης μεταξύ των εναγομένων, από τη μια και ενάγοντα από την άλλη και μειώνει το ποσό των αποζημιώσεων ανάλογα με το ποσοστό της συντρέχουσας αμέλειας του ενάγοντα ...» Στην υπόθεση Κυριάκου Χριστοδούλου ν. Γρηγόρη Γρηγορίου
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 178, στις σελίδες 183-184 αναφέρθηκαν τα πιο κάτω σχετικά: «Ο καταμερισμός της ευθύνης είναι πρωτίστως έργο του πρωτόδικου Δικαστηρίου. Οι καθοριστικοί παράγοντες για τον καθορισμό της ευθύνης είναι δύο: (α) Η υπαιτιότητα (blameworthiness) που συναρτάται με την εκπλήρωση των καθηκόντων του κάθε οδηγού για την ασφάλεια του άλλου και (β) Η αιτιώδης συνάφεια (causative potency) μεταξύ της αμέλειας των δύο οδηγών και της ζημιάς που προκλήθηκε και αποτελεί το αντικείμενο της δίκης. Η ευθύνη επιμερίζεται κάτω από το πρίσμα της κοινής λογικής και της καθημερινής εμπειρίας. Οι εκατέρωθεν παραλείψεις συνεκτιμούνται όχι μικροσκοπικά αλλά από την πλατιά γωνία του μέσου συνετού πολίτη όπως επεξηγείται στις υποθέσεις Charalambous v. Kassapis
(1988)1 C.L.R. 25 και Polykarpou v. Adamou
(1988)1 C.L.R. 727. [Δέστε επίσης Βελάρης ν. Ηροδότου
(1991)1 Α.Α.Δ. 881, 885]». Στην υπόθεση Αλεξάνδρου ν. Λεβέντη
(1996)1 Α.Α.Δ. 420 εισαγάγεται ένα ευρύτερο προσδιοριστέο καθήκον των χρησιμοποιούντων το δρόμο, το καθήκον της επιμέλειας για την ασφάλεια των άλλων, η εκπλήρωση του οποίου τους καθιστά υπόλογους για αμέλεια. Συνεχίζει η απόφαση ως εξής: «Το καθήκον για επιμέλεια γεννάται αφότου η διακίνηση άλλων προσώπων καθιστά εξ αντικειμένου μέριμνα του προσώπου που χρησιμοποιεί το δρόμο στη λήψη προφυλακτικών μέτρων για την προστασία της ασφάλειας τους.» Περαιτέρω αναφέρονται για το κριτήριο της αμέλειας τα εξής: «Το κριτήριο της αμέλειας είναι καθολικό και απρόσωπο. Η αμέλεια κρίνεται αντικειμενικά με γνώμονα τις αντιδράσεις ενός συνετού οδηγού, ο οποίος χρησιμοποιεί το δρόμο λελογισμένα και με συναίσθηση ευθύνης για την ασφάλεια των άλλων που χρησιμοποιούν το δρόμο.» Συμπεράσματα Δικαστηρίου: Ευθύνη: Λαμβάνοντας υπόψη τα ευρήματα του Δικαστηρίου κρίνεται ότι η Εναγόμενη παρέλειψε να αντιληφθεί την παρουσία της Ενάγουσας η οποία κινούνταν σε δρόμο εντός του χώρου στάθμευσης με αποτέλεσμα να επιπέσει επί του οχήματος της και ως εκ τούτου φέρει ευθύνη για την πρόκληση του δυστυχήματος. Συντρέχουσα αμέλεια: Ενόψει των συνθηκών του δυστυχήματος κρίνεται πως τα πραγματικά γεγονότα που βρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου δεν δικαιολογούν οποιοδήποτε επιμερισμό ευθύνης στην Ενάγουσα, άλλωστε απουσιάζει και οποιοσδήποτε ισχυρισμός για συντρέχουσα αμέλεια, συνακόλουθα δεν δικαιολογείται στα πλαίσια της παρούσας απόφασης η επίρριψη συντρέχουσας αμέλειας στην Ενάγουσα. Ειδικές Ζημιές: Με δεδομένες τις αρχές που ισχύουν για την απόδειξη των ειδικών ζημιών όπως προκύπτουν από τη νομολογία (βλέπε ενδεικτικά υποθέσεις
(1)Τηλεμάχου ν. Παπακυριακού
(1986)1 Α.Α.Δ. 705,
(2)Ηρακλέους ν. Πέτρου
(1994)1 Α.Α.Δ. 239) μέσα από τις οποίες υπαγορεύεται ότι οι ειδικές ζημιές θα πρέπει να καταγράφονται στις έγγραφες προτάσεις με λεπτομέρεια και να αποδεικνύονται αυστηρότατα κρίνεται ότι το ποσό των €132,84 που διεκδικείται ως ειδικές ζημιές έχει αποδειχθεί ως αναγκαίο και εύλογο ποσό και ως εκ τούτου η Ενάγουσα το δικαιούται ως ειδική ζημιά. Γενικές Αποζημιώσεις: Προχωρώντας στον καθορισμό του ποσού των γενικών αποζημιώσεων έχοντας υπόψη τα τραύματα που υπέστηκε η Ενάγουσα γίνεται κατ' αρχήν παραπομπή στην υπόθεση Fysko Constructing Co Ltd v. Χριστάκη Γεωργίου
(1991)1 ΑΑΔ σελ. 1014, όπου στη σελίδα 1028 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα σε σχέση με τις αρχές που πρέπει να διέπουν και να καθοδηγούν το Δικαστήριο κατά τον καθορισμό του ύψους των γενικών αποζημιώσεων: «Βρίσκουμε τις αρχές που διέπουν τον προσδιορισμό του ύψους των γενικών αποζημιώσεων συμπυκνωμένες στη σελίδα 793 της απόφασης του Δικαστή Πική στην υπόθεση Paraskevaides (Overseas) Ltd v. Christofi
(1982)1 CLR
- Στόχος των αποζημιώσεων που επιδικάζονται είναι να αποδοθεί δικαιοσύνη στην απώλεια και στη ζημιά του διαδίκου που τραυματίστηκε χωρίς να εναποτίθεται υπέρμετρο βάρος πάνω στον αδικοπραγήσαντα. ............................. ............................. Η αναφορά μας στην υπόθεση Paraskevaides (Overseas) Ltd v. Christofi δεν θα ήταν ολοκληρωμένη αν παραλείπαμε να σημειώσουμε τη διαπίστωση ως προς τη σταθερή τάση για ελευθεροποίηση των ποσών που επιδικάζονται ως γενικές αποζημιώσεις η οποία καταλήγει σε αύξηση τους σε σύγκριση με εκείνο που εθεωρείτο το μέτρο στο παρελθόν, έτσι που, όπως επιγραμματικά παρατηρήθηκε, αν η απόδοση μας στα ελληνικά είναι ορθή, να τοποθετείται μεγαλύτερη αξία στον ανθρώπινο πόνο και τις αγωνίες της ανικανότητας. Τελικά, θα πρέπει να προσθέσουμε πως σε κάθε περίπτωση, πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι πραγματικότητες όπως μπορούν να εξακριβωθούν με γνώμονα και την αγοραστική αξία του χρήματος κατά το χρόνο της επιδίκασης των αποζημιώσεων, ως αυτοτελή παράγοντα αλλά και ως συγκριτικό όταν ανατρέχουμε σε υποθέσεις του παρελθόντος στο βαθμό που αυτές, σε περιπτώσεις αυτής της φύσης, θα μπορούσε να είναι βοηθητικές [Polykarpou v. Adamou (ανωτέρω)].» Μελετώντας τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου συνάγεται το συμπέρασμα ότι υπάρχει τάση για αύξηση στα ποσά των αποζημιώσεων για σωματικές βλάβες και τον ανθρώπινο πόνο, βέβαια είναι σαφές ότι τα Δικαστήρια κατά την εκδίκαση αποζημιώσεων θα πρέπει να έχουν γνώμονα τη δίκαιη και εύλογη αποκατάσταση και όχι την τιμωρία ή την υπερβολή. Περαιτέρω, όπως συνάγεται από τα πιο πάνω δεν υπάρχει σταθερό μέτρο αποτίμησης του ανθρώπινου πόνου. Οι άλλες αποφάσεις απλά παρέχουν μια γενική καθοδήγηση. Αναζητώντας νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου για τον καθορισμό γενικών αποζημιώσεων σε παρόμοια ή ίδια τραύματα ενδεικτικά παρατίθεται η πιο κάτω νομολογία. Στην πολιτική έφεση 10764 ημερομηνίας 24.05.2001 πρωτόδικο Δικαστήριο για σωματικές βλάβες που συνίστανταν σε θλάση μαλακών μορίων του αυχένα με παροδικές εκδηλώσεις αιμωδίας των χεριών, επώδυνες και περιορισμένες κινήσεις του αυχένα - διάγνωση βαρύ διάστρεμμα του αυχένα, ο δε τραυματισμός επιδείνωσε τις οστεοαρθριτικές αλλοιώσεις που προϋπήρχαν, επιδίκασε ΛΚ 2.000,00 και το εφετείο αύξησε το ποσό σε ΛΚ 3.500,
- Στην πολιτική έφεση 10820 ημερομηνίας 28.02.2003 το εφετείο επικύρωσε απόφαση πρωτόδικου Δικαστηρίου του οποίο επιδίκασε ποσό ΛΚ800,00 για διάστρεμμα αυχένα και οσφυϊκής μοίρας. Στην πολιτική έφεση 9242 ημερομηνίας 18.09.1997 πρωτόδικο Δικαστήριο για θλάση αυχένα και μωλώπισμα του δεξιού ώμου με οστεοαρθριτικές αλλοιώσεις που προϋπήρχαν επιδίκασε ποσό ΛΚ 3.500,00 και το εφετείο μείωσε το ποσό σε ΛΚ 1.500,
- Στην πολιτική έφεση 10309 ημερομηνίας 28.9.1999 πρωτόδικο Δικαστήριο για διάστρεμμα αυχένα και τραύμα στην κεφαλή όπου προκλήθηκε εγκεφαλική διάσειση και ανάπτυξη μετατραυματικού συνδρόμου επιδίκασε ποσό γενικών αποζημιώσεων ΛΚ 2.500,00 και το εφετείο επικύρωσε την πρωτόδικη απόφαση παρατηρώντας ότι το ποσό περιείχε στοιχεία γενναιοδωρίας. Περαιτέρω στην πολιτική έφεση 11447 ημερομηνίας 28.11.2003 όπου η ενάγουσα-εφεσείουσα υπέστηκε σοβαρή κάκωση και θλαστικό τραύμα ινιακής χώρας του κρανίου, εγκεφαλική διάσειση, σοβαρά διαστρέμματα και θλάσεις αυχένος, θώρακα, ραχέως και οσφύος της επιδικάστηκε ποσό ΛΚ3.500,
- Με βάση τους τραυματισμούς της Ενάγουσας ως αυτοί περιγράφονται στα ευρήματα, το πόνο και την ταλαιπωρία που υπέστηκε (σημειώνεται ότι στα ιατρικά πιστοποιητικά δεν γίνεται αναφορά για ιδιαίτερο πόνο ή ταλαιπωρία) καθώς επίσης την απουσία οποιωνδήποτε μόνιμων κατάλοιπων σ΄ αυτήν η περίπτωση της χαρακτηρίζεται, χωρίς βέβαια να υποτιμούνται οι τραυματισμοί της, όχι σοβαρής μορφής, και ως εκ τούτου επιδικάζεται στην Ενάγουσα ως εύλογο το ποσό των €3.500,00 για τις σωματικές της βλάβες. Λαμβανομένης υπόψη της προαναφερόμενης νομολογίας επί των αποζημιώσεων για σωματικές βλάβες, καθίσταται δικαιολογημένο να ειπωθεί πως η εισήγηση από πλευράς Ενάγουσας για επιδίκαση ποσού €8.500,00 ως αποζημιώσεις για τις σωματικές της βλάβες, δεν δύναται να γίνει αποδεκτή καθότι τέτοιο ποσό θα προέβαλε ως υπερβολικό και εκτός των πλαισίων που καθιέρωσε η νομολογία μέχρι σήμερα. Συνακόλουθα με όλα τα πιο πάνω εκδίδεται απόφαση προς όφελος της Ενάγουσας και εναντίον της Εναγόμενης για το ποσό των €132,84 ως ειδικές ζημιές και απόφαση για το ποσό των €3.500,00 για τις σωματικές της βλάβες με νόμιμο τόκο από την ημέρα του δυστυχήματος (21.12.2009) μέχρι εξόφλησης και για τα δύο ποσά, πλέον τα δικηγορικά έξοδα όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) .................. Δ. Ι. Κίτσιος, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other actions/Final Αναφορά: Αμέλεια - Τροχαίο δυστύχημα - Αποζημιώσεις - Κάκωση ΑΜΣΣ δίκην μαστιγίου - θλάση αυχενικών μυών cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο