Ιωάννης Ιορδάνους ν. Επίκτητος Μιχαηλίδης, Αρ. Αγωγής: 653/10, 31.05.2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2011:A70 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Κίτσιου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 653/10 Μεταξύ: Ιωάννης Ιορδάνους από την Πάφο Ενάγοντας Και Επίκτητος Μιχαηλίδης από τη Λεμεσό Εναγόμενος ------------------------- Ημερομηνία: 31.05.2011 Αίτηση ημερομηνίας 12.01.2011 για απόφαση λόγω μη εμφάνισης Εμφανίσεις: Για Ενάγοντα-Αιτητή: κα Ε. Κυριάκου για P. Mantis-Athinodorou LLC Για Εναγόμενο-Καθ' ου η αίτηση: Καμία εμφάνιση ΑΠΟΦΑΣΗ Εισαγωγή Η αξίωση του Ενάγοντα στην παρούσα αγωγή αφορά αποζημιώσεις για σωματικές βλάβες και ειδικές ζημιές τις οποίες ισχυρίζεται ότι υπέστηκε εξ' αιτίας εργατικού ατυχήματος το οποίο συνέβηκε στις 16.03.2008 ενώ βρισκόταν σε ακίνητο του, στο χωριό Επισκοπή της Πάφου, λόγω αμέλειας και/ή παράβασης Νόμου και/ή Κανονισμών, εκ μέρους του Εναγομένου. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της έκθεσης απαίτησης ο Ενάγοντας κατά ή περί τις 16.03.2008 βρισκόταν σε χωράφι του στο χωριό Επισκοπή της Επαρχίας Πάφου, το οποίο γειτονεύει-συνορεύει με ακίνητο στο οποίο βρισκόταν ο Εναγόμενος και εργαζόταν, οπότε τον τραυμάτισε στο κεφάλι με μηχάνημα το οποίο οδηγούσε ο Εναγόμενος, ήτοι με γάντζο γερανού. Στην έκθεση απαίτησης ο Ενάγοντας παραθέτει λεπτομέρειες αμέλειας του Εναγομένου ως επίσης ισχυρίζεται ότι ο τραυματισμός του επήλθε λόγω μη ασφαλούς συστήματος εργασίας από τον Εναγόμενο. Περαιτέρω στην έκθεση απαίτησης παρατίθενται λεπτομέρειες σωματικών βλαβών που υπέστηκε κατ' ισχυρισμό ο Ενάγοντας αλλά και λεπτομέρειες ειδικών ζημιών. Την 01.06.2010 επιδόθηκε στον Εναγόμενο το κλητήριο ένταλμα και στις 16.09.2010 η έκθεση απαίτησης, ωστόσο αυτός δεν καταχώρησε Σημείωμα Εμφάνισης, ως εκ τούτου με την επίδικη αίτηση του (ημερομηνίας 12.01.2011) ο Ενάγοντας ζητά την έκδοση απόφασης εναντίον του Εναγόμενου. Για την απόδειξη της απαίτησης του ο Ενάγοντας παρουσίασε αρχικά ένορκη δήλωση με επισυνημμένα έγγραφα και δύο συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις με επισυνημμένο πρόσθετο ιατρικό πιστοποιητικό. Τα έγγραφα που επισυνάφθηκαν στην ένορκη δήλωση και συμπληρωματική ένορκη δήλωση έχουν σημειωθεί ως Τεκμήρια και έχουν ως ακολούθως: Τεκμήριο 1: Ιατρικό πιστοποιητικό Δρος Φ. Κωνσταντινίδη ημερομηνίας 23.5.
- Τεκμήριο 2: Απόδειξη είσπραξης για το ποσό των €47.84 ημερομηνίας 23.05.
- Τεκμήριο 3: Ιατρικό πιστοποιητικό του Δρος Γ. Αντωνιάδη ημερομηνίας 30.08.
- Μέσα από τις ένορκες δηλώσεις του ο Ενάγοντας αναφέρεται στις 16.03.2008 οπότε βρισκόταν σε χωράφι του στο χωριό Επισκοπή, της επαρχίας Πάφου και περιποιούταν τα δέντρα που βρίσκονταν σ' αυτό καθώς επίσης ασχολούταν με τον καθαρισμό αγριόχορτων. Ο Εναγόμενος ο οποίος εκτελούσε κάποιες εργασίες, με γερανό σε γειτονικό χωράφι σε κάποια στιγμή κινήθηκε με το μηχάνημα που οδηγούσε προς το χωράφι του Ενάγοντα, οπότε ξαφνικά ο Ενάγοντας ένοιωσε ένα δυνατό κτύπημα στο κεφάλι του και συνειδητοποίησε ότι κτυπήθηκε από το μηχάνημα που οδηγούσε ο Εναγόμενος και ειδικότερα, με το γάντζο γερανού. Ο Εναγόμενος τον μετέφερε αμέσως στο Νοσοκομείο Πάφου και παρέμεινε για παρακολούθηση μέχρι τις 21.03.
- Διαπιστώθηκε ότι υπέστηκε τραύματα τα οποία περιγράφονται στα ιατρικά πιστοποιητικά που εξέδωσαν ο ιατρός του Νοσοκομείου αλλά και ιδιώτης ιατρός οι οποίοι τον εξέτασαν. Αξιολόγηση μαρτυρίας και ευρήματα Δικαστηρίου: Η μαρτυρία η οποία παρουσιάστηκε από πλευράς του Ενάγοντα παρέμεινε αναντίλεκτη ενώπιον του Δικαστηρίου, και ως εκ τούτου χωρίς οποιονδήποτε ενδοιασμό το Δικαστήριο αποδέχεται ως αξιόπιστη την μαρτυρία του καθώς επίσης ως αποδεκτό γίνεται το περιεχόμενο όλων των τεκμηρίων που έχει παρουσιάσει ο Ενάγοντας. Κατά συνέπεια η μαρτυρία από πλευράς του γίνεται αποδεκτή στο σύνολο της. Με βάση την πιο πάνω αναφερόμενη αποδεκτή μαρτυρία το Δικαστήριο διαπιστώνει ότι τα ουσιώδη πραγματικά γεγονότα που διέπουν την παρούσα υπόθεση έχουν ως ακολούθως : Ο Ενάγοντας στις 16.03.2008 βρισκόταν σε χωράφι του στο χωριό Επισκοπή, της επαρχίας Πάφου και περιποιούταν τα δέντρα που βρίσκονταν σ' αυτό καθώς επίσης ασχολούταν με τον καθαρισμό αγριόχορτων. Ο Εναγόμενος ο οποίος εκτελούσε κάποιες εργασίες, με γερανό σε γειτονικό χωράφι σε κάποια στιγμή κινήθηκε με το μηχάνημα που οδηγούσε προς το χωράφι του Ενάγοντα, οπότε ο Ενάγοντας κτυπήθηκε από το μηχάνημα που οδηγούσε ο Εναγόμενος και ειδικότερα, με το γάντζο γερανού πάνω στο κεφάλι του. Ο Εναγόμενος τον μετέφερε αμέσως στο Νοσοκομείο Πάφου και παρέμεινε για παρακολούθηση μέχρι τις 21.03.
- Διαπιστώθηκε ότι υπέστηκε τραύματα τα οποία περιγράφονται στα ιατρικά πιστοποιητικά που εξέδωσαν ο ιατρός του Νοσοκομείου αλλά και ιδιώτης ιατρός οι οποίοι τον εξέτασαν. Ειδικότερα ο Ενάγοντας υπέστηκε κάκωση κεφαλής με μεταδιασεισεικό σύνδρομο και βαρύ διάστρεμμα αυχένα. Περαιτέρω, αποτελεί εύρημα ότι ο Ενάγοντας κατέβαλε το ποσό των €47,84 για εξασφάλιση του ιατρικού πιστοποιητικού από το Γενικό Νοσοκομείο, ως επίσης επισκέφθηκε ιδιώτη ιατρό, τον Δρα Γ. Αντωνιάδη, τα ιατρικά έξοδα του οποίου ανέρχονται σε ευρω450,
- Νομική πτυχή: Η παρούσα υπόθεση είναι πολιτική, η απόσειση του βάρους απόδειξης θα κριθεί με βάση το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Το βάρος απόδειξης βρίσκεται στον Ενάγοντα όπως αποδείξει τους ισχυρισμούς του οι οποίοι περιλαμβάνονται στην έκθεση απαίτησης. Η απόσειση του βάρους απόδειξης θα αποτιμηθεί υπό το φως της παραδεκτής μαρτυρίας και όχι το παραδεκτό της μαρτυρίας, υπό το πρίσμα πάντοτε του ισοζυγίου των πιθανοτήτων. Σε σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου διευκρινίζεται και τονίζεται πως η απόσειση του βάρους απόδειξης συναρτάται αποκλειστικά με την μαρτυρία η οποία κρίνεται αξιόπιστη. Το αστικό αδίκημα της αμέλειας ρυθμίζεται από τα άρθρα 51 και 57 του Κεφ.
- Όσον αφορά την εξέταση και διακρίβωση του κατά πόσο υπήρξε αμέλεια κατ΄αρχήν και έπειτα συντρέχουσα αμέλεια έχουν αναφερθεί τα ακόλουθα στην υπόθεση Μακρίδης ν. Dharaghji
(1990)1 A.A.Δ. 1013, σελ. 1024: «Το ουσιαστικό δίκαιο προβλέπεται στα άρθρα 51, 57, 64 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148: Η ορθή προσέγγιση του Δικαστηρίου όπως αποφασίστηκε στην υπόθεση Fitzgerald v. Lord
(1988)2 Αll E.R. 961, η οποία ανέτρεψε την απόφαση του Lord Pearce στην υπόθεση The Mirafloresand the Abadese
(1967)1 All E.R. 672, 777, είναι: Το Δικαστήριο αποφασίζει πρώτα αν έχει αποδειχθεί αμέλεια σε βάρος των εναγομένων. Εάν η απόφαση είναι καταφατική τότε εξετάζει με βάση το Άρθρο 57 αν ο ενάγων έχει συντρέχουσα αμέλεια. Αποφασίζει το ποσοστό της ευθύνης μεταξύ των εναγομένων, από τη μια και ενάγοντα από την άλλη και μειώνει το ποσό των αποζημιώσεων ανάλογα με το ποσοστό της συντρέχουσας αμέλειας του ενάγοντα ...» Ειδικότερα όσον αφορά στην υποχρέωση για παροχή ασφαλούς συστήματος εργασίας σε εργοδοτούμενο γίνεται παραπομπή στην υπόθεση Γεωπαν ΚΟ ΛΤΔ ν. Αδελφοί Λευκαρίτη Λτδ
(1999)1(Γ) Α.Α.Δ. 1879 καθώς στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέα της Δημοκρατίας ν. Σταύρου Στυλιανού κ.ά
(2002)1(Γ) Α.Α.Δ. 1718 οι οποίες τονίζουν την ανάγκη όπως ο εργοδότης επιδεικνύει προς τον εργοδοτούμενο την εύλογη φροντίδα για προμήθεια ασφαλούς εξοπλισμού και ασφαλούς συστήματος εργασίας. Ευθύνη: Από τα πιο πάνω νομολογηθέντα προκύπτει ευθέως το συμπέρασμα πως με βάση τα γεγονότα της υπόθεσης όπως έχουν διαπιστωθεί και προαναφερθεί δεν τίθεται θέμα παράβασης υποχρέωσης εργοδότη εκ μέρους του Εναγόμενου αφού ο Ενάγοντας δεν ήταν εργοδοτούμενος του. Περαιτέρω όμως λαμβάνοντας υπόψη τα περιστατικά κάτω από τα οποία συνέβηκε το ατύχημα και ειδικότερα το γεγονός ότι ο Ενάγοντας βρισκόταν εντός του κτήματος του και όχι εντός του κτήματος στο οποίο εργαζόταν ο Εναγόμενος με το μηχάνημα του προκύπτει, στην απουσία οποιασδήποτε άλλης μαρτυρίας, πως ο Εναγόμενος όφειλε να ήταν πιο προσεκτικός από τη στιγμή που ασχολούνταν με την εργασία του και κυρίως από τη στιγμή που κατεύθυνε το μηχάνημα του εντός του ακινήτου που βρισκόταν ο Ενάγοντας. Προφανώς λόγω απροσεξίας και έλλειψης παρατηρητικότητας και/ή προσοχής δεν αντιλήφθηκε την παρουσία του ή εν πάση περιπτώσει δεν χειρίστηκε σωστά το μηχάνημα του με αποτέλεσμα να κτυπήσει τον Ενάγοντα στο κεφάλι. Ως εκ τούτου υπέχει ευθύνη για τον τραυματισμό του Ενάγοντα. Συντρέχουσα αμέλεια: Ως έχει αναφερθεί στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Στ. Στυλιανού (ανωτέρω) για να συζητηθεί η ύπαρξη συντρέχουσας αμέλειας θα πρέπει να αποδειχθεί ότι ο ενάγοντας προέβηκε σε ενέργειες που συνέβαλαν στον τραυματισμό του, έστω κατ΄ ελάχιστον. Αναμφίβολα εν όψει των περιστατικών που διέπουν την παρούσα υπόθεση το Δικαστήριο κρίνει ότι δεν διαφαίνεται να υπάρχει οποιοδήποτε στοιχείο μαρτυρίας ή ευρήματος το οποίο να δικαιολογεί την επίρριψη συντρέχουσας αμέλειας στον Ενάγοντα και ως εκ τούτου με βάση τα ευρήματα αποκλειστική ευθύνη για το ατύχημα κρίνεται ότι φέρει ο Εναγόμενος. Ειδικές αποζημιώσεις: Σύμφωνα με νομολογιακές αρχές οι ειδικές ζημιές θα πρέπει να καταγράφονται στις έγγραφες προτάσεις με λεπτομέρεια και να αποδεικνύονται αυστηρότατα. Βλέπε υπόθεση Τηλεμάχου ν. Παπακυριακού
(1986)1 Α.Α.Δ. 705 και Ηρακλέους ν. Πέτρου
(1994)1 Α.Α.Δ. 239. Περαιτέρω στην υπόθεση Α. Μιχαηλίδη ν. Α. Δημοσθένους Κακουλλή
(1992)1 Α.Α.Δ στη σελίδα 674 αναφέρθηκαν τα πιο κάτω: «Είναι πρωτίστως καθήκον του εφεσείοντα να ικανοποιήσει το Δικαστήριο με αξιόπιστη μαρτυρία για τη βασιμότητα της απαίτησης του και όχι στους εφεσίβλητους να την αντικρούσουν». Προχωρώντας το Δικαστήριο στην εξέταση για απόδειξη και επιδίκαση των ειδικών ζημιών του ενάγοντα όπως αυτές διεκδικούνται στην έκθεση απαίτησης, κρίνεται και αποφασίζεται, πως δικαιολογείται η επιδίκαση του ποσού των €47,84 το οποίο ζητείται ως τέλος για την έκδοση του ιατρικού πιστοποιητικού του Γενικού Νοσοκομείου Πάφου, πλέον το ποσό των €450,00 ως ιατρικά έξοδα του ιδιώτη ιατρού Δρος Αντωνιάδη. Όσον αφορά στην αξίωση των €400,00 για οδοιπορικά και/ή μεταφορικά του Ενάγοντα, κρίνεται ότι ουδέν πειστικό αποδεικτικό στοιχείο έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου και ως ειδική ζημιά δεν έχει αποδειχθεί και απορρίπτεται. Τέλος ως προς την αξίωση για απώλεια ημερομισθίων για περίοδο 3 μηνών υπενθυμίζεται πως αυτή έχει εγκαταλειφθεί από την πλευρά του Ενάγοντα πριν την έκδοση της απόφασης, προφανώς λόγω της κατανόησης στη δυσκολία απόδειξης τέτοιας αξίωσης, ελλείψει οποιωνδήποτε πειστικών και ικανοποιητικών αποδεικτικών στοιχείων. Γενικές Αποζημιώσεις: Προχωρώντας στον καθορισμό του ποσού των γενικών αποζημιώσεων έχοντας υπόψη τα τραύματα που υπέστηκε ο ενάγοντας συνεπεία του τραυματισμού του γίνεται παραπομπή κατ΄αρχήν στην υπόθεση Fysko Constructing Co Ltd v. Χριστάκη Γεωργίου
(1991)1 Α.Α.Δ., σελ. 1014, όπου στη σελίδα 1028 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα σε σχέση με τις αρχές που πρέπει να διέπουν και να καθοδηγούν το Δικαστήριο κατά τον καθορισμό του ύψους των γενικών αποζημιώσεων: «Βρίσκουμε τις αρχές που διέπουν τον προσδιορισμό του ύψους των γενικών αποζημιώσεων συμπυκνωμένες στη σελίδα 793 της απόφασης του Δικαστή Πική στην υπόθεση Paraskevaides (Overseas) Ltd v Christofi
(1982)1 C.L.R.
- Στόχος των αποζημιώσεων που επιδικάζονται είναι να αποδοθεί δικαιοσύνη στην απώλεια και στη ζημιά του διαδίκου που τραυματίστηκε χωρίς να εναποτίθεται υπέρμετρο βάρος πάνω στον αδικοπραγήσαντα. .............................. .............................. Η αναφορά μας στην υπόθεση Paraskevaides (Overseas) Ltd v. Christofi δεν θα ήταν ολοκληρωμένη αν παραλείπαμε να σημειώσουμε τη διαπίστωση ως προς τη σταθερή τάση για ελευθεροποίηση των ποσών που επιδικάζονται ως γενικές αποζημιώσεις η οποία καταλήγει σε αύξηση τους σε σύγκριση με εκείνο που εθεωρείτο το μέτρο στο παρελθόν, έτσι που, όπως επιγραμματικά παρατηρήθηκε, αν η απόδοση μας στα ελληνικά είναι ορθή, να τοποθετείται μεγαλύτερη αξία στον ανθρώπινο πόνο και τις αγωνίες της ανικανότητας. Τελικά, θα πρέπει να προσθέσουμε πως σε κάθε περίπτωση, πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι πραγματικότητες όπως μπορούν να εξακριβωθούν με γνώμονα και την αγοραστική αξία του χρήματος κατά το χρόνο της επιδίκασης των αποζημιώσεων, ως αυτοτελή παράγοντα αλλά και ως συγκριτικό όταν ανατρέχουμε σε υποθέσεις του παρελθόντος στο βαθμό που αυτές, σε περιπτώσεις αυτής της φύσης, θα μπορούσε να είναι βοηθητικές Polykarpou v. Adamou (ανωτέρω)» Μελετώντας τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου επί του θέματος των γενικών αποζημιώσεων συνάγεται το συμπέρασμα ότι υπάρχει τάση για αύξηση στα ποσά των αποζημιώσεων για τις σωματικές βλάβες και τον ανθρώπινο πόνο, βέβαια ταυτόχρονα γίνεται σαφές ότι τα Δικαστήρια κατά την επιδίκαση αποζημιώσεων θα πρέπει να έχουν γνώμονα τη δίκαιη και εύλογη αποκατάσταση και όχι την τιμωρία ή την υπερβολή. Περαιτέρω, όπως συνάγεται από τα πιο πάνω διαπιστώνεται πως δεν υπάρχει σταθερό μέτρο αποτίμησης του ανθρώπινου πόνου και οι άλλες αποφάσεις παρέχουν γενική καθοδήγηση, ως επίσης θα πρέπει να επισημανθεί ότι τα Δικαστήρια δεν έχουν τη δυνατότητα, λόγω του ότι η κάθε υπόθεση είναι ξεχωριστή, να φθάσουν σε τέτοιο ορθολογιστικό και ίδιο μέτρο καθορισμού αποζημίωσης για όλες τις περιπτώσεις. Αναζητώντας νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου για τον καθορισμό γενικών αποζημιώσεων σε παρόμοια ή ίδια τραύματα ενδεικτικά παρατίθεται πιο κάτω σχετική νομολογία. Στην πολιτική έφεση 10764 ημερομηνίας 24.05.2001 πρωτόδικο Δικαστήριο για σωματικές βλάβες που συνίστανταν σε θλάση μαλακών μορίων του αυχένα με παροδικές εκδηλώσεις αιμωδίας των χεριών, επώδυνες και περιορισμένες κινήσεις του αυχένα - διάγνωση βαρύ διάστρεμμα του αυχένα, ο δε τραυματισμός επιδείνωσε τις οστεοαρθριτικές αλλοιώσεις που προϋπήρχαν, επιδίκασε ΛΚ 2.000,00 και το εφετείο αύξησε το ποσό σε ΛΚ 3.500,
- Στην πολιτική έφεση 10820 ημερομηνίας 28.02.2003 το εφετείο επικύρωσε απόφαση πρωτόδικου Δικαστηρίου του οποίο επιδίκασε ποσό ΛΚ800,00 για διάστρεμμα αυχένα και οσφυϊκής μοίρας. Στην πολιτική έφεση 9242 ημερομηνίας 18.09.1997 πρωτόδικο Δικαστήριο για θλάση αυχένα και μωλώπισμα του δεξιού ώμου με οστεοαρθριτικές αλλοιώσεις που προϋπήρχαν επιδίκασε ποσό ΛΚ 3.500,00 και το εφετείο μείωσε το ποσό σε ΛΚ 1.500,
- Στην πολιτική έφεση 10309 ημερομηνίας 28.9.1999 πρωτόδικο Δικαστήριο για διάστρεμμα αυχένα και τραύμα στην κεφαλή όπου προκλήθηκε εγκεφαλική διάσειση και ανάπτυξη μετατραυματικού συνδρόμου επιδίκασε ποσό γενικών αποζημιώσεων ΛΚ 2.500,00 και το εφετείο επικύρωσε την πρωτόδικη απόφαση παρατηρώντας ότι το ποσό περιείχε στοιχεία γενναιοδωρίας. Περαιτέρω στην πολιτική έφεση 11447 ημερομηνίας 28.11.2003 όπου η ενάγουσα-εφεσείουσα υπέστηκε σοβαρή κάκωση και θλαστικό τραύμα ινιακής χώρας του κρανίου, εγκεφαλική διάσειση, σοβαρά διαστρέμματα και θλάσεις αυχένος, θώρακα, ραχέως και οσφύος της επιδικάστηκε ποσό ΛΚ3.500,
- Λαμβάνοντας υπόψη τους τραυματισμούς του Ενάγοντα ο οποίος είναι ηλικίας 75 ετών περίπου (σύμφωνα με δήλωση της δικηγόρου του) ως αυτοί περιγράφονται στα ευρήματα, το πόνο και την ταλαιπωρία που υπέστηκε από τη μια αλλά και τη απουσία κατάλοιπων σ΄ αυτόν από την άλλη, (σημειώνεται πως το τελευταίο ιατρικό πιστοποιητικό είναι ημερομηνίας 30.08.2008), η περίπτωση του χαρακτηρίζεται, χωρίς βέβαια να υποτιμούνται οι τραυματισμοί του, όχι σοβαρής μορφής αν και κτυπήθηκε στο κεφάλι. Συνεκτιμώντας όλα τα πιο πάνω επιδικάζεται στον Ενάγοντα ως εύλογο το ποσό των €4.000,00 για τις σωματικές του βλάβες. Συνακόλουθα των πιο πάνω εκδίδεται απόφαση προς όφελος του Ενάγοντα και εναντίον του Εναγόμενου για το ποσό των €497,84 ως ειδικές ζημιές και απόφαση για το ποσό των €4.000,00 για τις σωματικές του βλάβες με νόμιμο τόκο από την ημέρα του ατυχήματος (16.03.2008) μέχρι εξόφλησης και για τα δύο ποσά, πλέον τα δικηγορικά έξοδα όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) .................. Δ. Ι. Κίτσιος, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other actions/Final Αναφορά: Αμέλεια - Ατύχημα - Αποζημιώσεις - διάστρεμμα αυχένα - κάκωση κεφαλής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο