Γεώργιος Χριστοδούλου Επιφανείου ν. BLOOM DAY DEVELOPMENTS LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 1667/06, 20 Ιουνίου, 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2011:A82 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ρ. Λιμνατίτου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1667/06 Μεταξύ: Γεώργιος Χριστοδούλου Επιφανείου από την Πάφο Ενάγοντος και
- BLOOM DAY DEVELOPMENTS LTD
- Τίτου Πιτσιλίδη
- Γεωργίου Σπυρίδωνος από τον κάτω Πύργο
- Σκεύης Ματθαίου από την Πάφο
- Γεωργίου Τζιακούρα από την Πάφο Εναγομένων ----------- Ημερομηνία: 20 Ιουνίου, 2011 Εμφανίσεις: Για τον Εναγόμενο 3 - Αιτητή: κα Κνέκνα Για τον Ενάγοντα - Καθ' ου η Αίτηση: κα Τιμοθέου -------------- Αίτηση ημερομηνίας 25.5.2011 Ενδιάμεση Απόφαση Με την παρούσα αίτηση ο Εναγόμενος 3 ζητά διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να επιτρέπεται η τροποποίηση της Έκθεσης Υπεράσπισης του. Η Αίτηση στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, στη Δ.25 θ. 1 - 6, Δ.48 θ 2 και
- Υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του εναγόμενου 3 στην οποία ισχυρίζεται ότι κατόπιν πρόσφατης συνάντησης που είχε με τον δικηγόρο του για σκοπούς συζήτησης, προγραμματισμού και προετοιμασίας για την ακρόασης της υπόθεση διαπιστώθηκε ότι η Έκθεση Υπεράσπισης έχρηζε τροποποίησης. Αναφέρει περαιτέρω ότι η τροποποίηση της Έκθεσης Υπεράσπισης είναι επιβεβλημένη για να προστεθούν στοιχεία τα οποία εκ παραδρομής και/ή λάθους ή αβλεψίας δεν περιλήφθηκαν σ' αυτήν και επίσης στοιχεία τα οποία εκ λάθους δικού του δεν τα ανέφερε στο δικηγόρο του κατά τη διάρκεια της ετοιμασίας της Έκθεσης Υπεράσπισης και δεν αναφέρθηκαν από το δικηγόρο του στην Έκθεση Υπεράσπισης. Στο αίτημα του Εναγόμενου 3 καταχώρησε ένσταση ο Ενάγοντας η οποία υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της κυρίας Ευαγγελίας Πουλλά η οποία αναφέρει μεταξύ άλλων ότι το Δικαστήριο δεν θα πρέπει να επιτρέψει την τροποποίηση λόγω του ότι αυτή γίνεται σε πολύ αργοπορημένο στάδιο και επίσης είναι η θέση της ότι η Αίτηση δεν γίνεται με καλή πίστη. Αναφέρει περαιτέρω ότι η ζητούμενη τροποποίηση επηρεάζει δυσμενώς τα δικαιώματα του Ενάγοντα και προσθέτει νέα βάση Υπεράσπισης. Οι δύο πλευρές καταχώρησαν γραπτές αγορεύσεις στις οποίες θα αναφερθώ όπου κριθεί σκόπιμο. Η αίτηση στηρίζεται στη Δ.25 θ. 1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας η οποία επιτρέπει τροποποίηση δικογράφων σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας. Το θέμα επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου η οποία ασκείται με τέτοιο τρόπο και υπό τέτοιους όρους θα θεωρείτο δίκαιο. Οι αρχές που διέπουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου αναφέρθηκαν σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου και επαναλήφθηκαν και διατυπώθηκαν με σαφέστατο τρόπο από το Δικαστή Πική όπως ήταν τότε στην Αγωγή Ναυτοδικείου Φοινιώτης ν. Greenmare Navigation Ltd
(1989)1E Α.Α.Δ. 33. Στις σελίδες 36-37 αναφέρει ο Δικαστής Πικής: «Οι αρχές που διέπουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου μπορεί να συνοψιστούν ως εξής: α. Η τροποποίηση της δικογραφίας επιτρέπεται σε κάθε στάδιο της διαδικασίας δεδομένου ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις που την καθιστούν απαραίτητη για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης. β. Στον προσδιορισμό των συμφερόντων της δικαιοσύνης όπως διαγράφονται σε κάθε υπόθεση συνεκτιμούνται και οι επιπτώσεις από την τροποποίηση στα δικαιώματα και συμφέρονται του αντιδίκου. Η διεξαγωγή της δίκης μέσα σε εύλογο χρόνο καθιερώνεται από το άρθρο 30.2 του Συντάγματος ως θεμελιώδες δικαίωμα του κάθε διαδίκου. γ. Η τροποποίηση επιτρέπεται κατά κανόνα εφόσον δεν προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο, δηλαδή ζημιά άλλη από εκείνη που μπορεί να θεραπευθεί με την έκδοση της κατάλληλης διαταγής ως προς τα έξοδα. Το αποδεικτικό βάρος για τη δικαιολόγηση του αιτήματος και της καθυστέρησης στη διατύπωση των θέσεων του αιτητή ποικίλει ανάλογα με το στάδιο κατά το οποίο υποβάλλεται η αίτηση. Όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση ανάλογα αυξάνει και το βάρος το οποίο πρέπει να αποσείσει ο αιτητής για την έκδοση διατάγματος για την τροποποίηση. δ. Η έναρξη της δίκης δεν δημιουργεί ανυπέρβλητο εμπόδιο στην επιδίωξη της τροποποίησης στο στάδιο αυτό, όμως η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται με φειδώ λαμβάνοντας υπόψη τον εκτροχιασμό της δίκης από την προσδιορισθείσα πορεία και τις αναπόφευκτες επιπτώσεις στα δικαιώματα του αντιδίκου.» Στην υπόθεση Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου
(1991)1 Α.Α.Δ. 934 αναφέρθηκε ότι η σύγχρονη τάση είναι όπως τα Δικαστήρια επιτρέπουν τροποποιήσεις στις κατάλληλες περιπτώσεις έστω και αν η αναγκαιότητα τροποποίησης είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης. Η αρχή αυτή περιορίστηκε στην υπόθεση Ταξί Κυριάκος Λτδ. ν. Παύλου
(1995)1 Α.Α.Δ. 560 όπου τονίστηκε πως το ζήτημα εξακολουθεί να βρίσκεται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου που πρέπει να ασκείται έχοντας πάντα υπόψη το σύνολο των περιστατικών της υπόθεσης. Αναφορικά με το χρόνο στον οποίο υποβάλλεται αίτηση για τροποποίηση στην υπόθεση Federal Bank of Lebanon (S.A.L) v. Σιακόλα, Πολιτική Έφεση 11215 ημερ. 22.2.2002 υιοθετήθηκε η αρχή που είχε τεθεί από τη νομολογία πως όπου υπάρχει καθυστέρηση απαιτείται η παροχή κάποιας εξήγησης. Αναφέρθηκε επίσης ότι ο παράγοντας χρόνος είναι σχετικός, δεν είναι όμως εκ προοιμίου και αποφασιστικής σημασίας. Εξαιρέσεις σε τροποποίηση δικογράφου αποτελούν οι περιπτώσεις όπου η τροποποίηση δυνατό να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή ακόμα και εκεί που η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής (βλ. Άννα Latouf Agini v. Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος Α.Ε.
(1999)1 Α.Α.Δ. 11). Σύμφωνα επίσης με τη νομολογία το ότι με την τροποποίηση επιδιώκεται νέα βάση αγωγής δε σημαίνει αφ' εαυτό ότι η τροποποίηση δεν πρέπει να επιτραπεί (βλ. SABA & CO T.M.T. V. T.M.P. Agent
(1994)1 Α.Α.Δ. 426). Το Δικαστήριο δεν θα επιτρέψει την τροποποίηση εκεί που η τροποποίηση θα άλλαζε την αγωγή σε μια τελείως διαφορετικού χαρακτήρα η οποία και θα ήταν πολύ εύκολο να συμπεριλαμβανόταν σε μια νέα αγωγή. Το ουσιαστικό είναι να δοθεί η ευκαιρία στους διαδίκους να θέσουν για να κριθούν όλες οι πραγματικές διαφορές μεταξύ τους. (Βλ. Νικολάου ν. Μιλτιάδους κ.α.
(2007)1 Α.Α.Δ. 105). Η παρούσα υπόθεση βρίσκεται στο στάδιο της ακροαματικής διαδικασίας. Έχει ολοκληρωθεί η μαρτυρία εκ μέρους του Ενάγοντα και των Εναγομένων 1, 2, 4 και
- Παραμένει να ακουστεί η μαρτυρία του Εναγομένου 3 - Αιτητή. Εξετάζοντας το περιεχόμενο της Έκθεσης Υπεράσπισης που καταχωρήθηκε στις 17.4.2007 παρατηρώ ότι αυτή συνίσταται σε μια γενική άρνηση των ισχυρισμών του Ενάγοντα. Με την ζητούμενη τροποποίηση ζητά όπως διαγραφούν παράγραφοι της Έκθεσης Υπεράσπισης και αντικατασταθούν με νέες παραγράφους όπου προβάλλει τους δικούς του ισχυρισμούς. Η τροποποίηση αφορά ουσιαστικό μέρος της Έκθεσης Υπεράσπισης. Η Αίτηση για τροποποίηση γίνεται τέσσερα χρόνια μετά την καταχώρηση της Έκθεσης Υπεράσπισης και αφού σχεδόν η ακροαματική διαδικασία ολοκληρώθηκε. Όπως ανέφερα πιο πάνω παραμένει να ακουστεί μαρτυρία μόνο εκ μέρους του Εναγόμενου
- Ο λόγος για τον οποίο η αίτηση καταχωρείται σ' αυτό το στάδιο είναι όπως φαίνεται στην ένορκη δήλωση του Εναγόμενου 3 ότι σε πρόσφατη συνάντηση με το δικηγόρο του έγινε αντιληπτό ότι η Έκθεση Υπεράσπισης έχρηζε τροποποίησης και ότι εκ λάθους και παραδρομής δεν συμπεριλήφθηκαν στην Έκθεση Υπεράσπισης οι ισχυρισμοί τους οποίους ζητά να προσθέσει και τους οποίους από δικό του λάθος δεν ανέφερε στο δικηγόρο του όταν έδιδε τα στοιχεία για την ετοιμασία της Έκθεσης Υπεράσπισης. Είναι ισχυρισμός επίσης του Εναγόμενου 3 ότι σκοπός της τροποποίησης είναι να δοθούν κάποιες επιπλέον λεπτομέρειες ισχυρισμών που ήδη εκτίθενται στα δικόγραφα. Με κάθε σεβασμό στους ισχυρισμούς του Εναγόμενου 3 δεν θα συμφωνήσω με αυτή την θέση. Ο Εναγόμενος 3 ζητά να τροποποιήσει παραγράφους με τις οποίες αρνιόταν τους ισχυρισμούς της Έκθεσης Απαίτησης και με την ζητούμενη τροποποίηση τους παραδέχεται εν μέρει προσθέτοντας όμως τους δικούς του ισχυρισμούς. Στις παραγράφους 22, 23 και 24 της Έκθεσης Απαίτησης ο Ενάγοντας κάνει ρητή αναφορά ότι ο Εναγόμενος 3 του ζήτησε δανεικά χρήματα προβάλλοντας λεπτομέρειες. Στην Έκθεση Υπεράσπισης δεν γίνεται καμιά αναφορά στις παραγράφους αυτές. Όπως ήταν αναμενόμενο αφού τέτοιοι ισχυρισμοί δεν περιέχονται στην Έκθεση Υπεράσπισης δεν τέθηκαν σε κανένα από τους μάρτυρες που προηγήθηκαν και επίσης για τους ίδιους λόγους δεν υπάρχει στην απάντηση στην υπεράσπιση του Ενάγοντα η θέση του Ενάγοντα στους ισχυρισμούς αυτούς. Στη γραπτή δήλωση της Μ.Ε. 1 γίνεται αναφορά σε δήλωση ότι ο Εναγόμενος 3 ουδέν οφείλει και ότι εξοφλήθηκε το δάνειο των Λ.Κ. 8.
- Η μάρτυρας ισχυρίζεται ότι αυτό το ποσό δεν πληρώθηκε από τον Εναγόμενο
- Το θέμα όπως φαίνεται είχε προκύψει και στην ακροαματική διαδικασία στις 30.3.2011 κατά την μαρτυρία του πρώτου μάρτυρα όμως ο Εναγόμενος 3 δεν προχώρησε σε οποιοδήποτε αίτημα αλλά άφησε να ακουστεί το σύνολο της μαρτυρίας. Είναι η κατάληξη μου ότι η δικαιολογία που προβάλλει ο Αιτητής για την καθυστέρηση στην υποβολή του αιτήματος δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Για τέσσερα χρόνια δεν προέβη σε κανένα διάβημα, άφησε να ξεκινήσει η ακροαματική διαδικασία και να ολοκληρωθεί η μαρτυρία εκ μέρους του Ενάγοντα και των Εναγομένων 1, 2, 4 και 5 για να υποβάλει το αίτημα του. Αίτημα που αν εγκριθεί πολύ πιθανό να εκτροχιάσει τη δίκη αφού θα πρέπει να επιτραπεί στον Ενάγοντα να απαντήσει στους νέους ισχυρισμούς που ο εναγόμενος 3 προβάλλει τόσο με την καταχώρηση νέας απάντησης στην Υπεράσπιση όσο και με την πιθανή επανακλήτευση μαρτύρων εκ μέρους του Ενάγοντα. Δεν μπορώ επίσης να δεχτώ τον ισχυρισμό του Εναγόμενου 3 ότι από λάθος του δεν ανέφερε στο δικηγόρο του τους ισχυρισμούς αυτούς κατά την ετοιμασία της Έκθεσης Υπεράσπισης. Αυτό είναι ουσιαστικό θέμα της Έκθεσης Απαίτησης που ο Ενάγοντας καταλογίζει στον Εναγόμενο 3 και δεν μπορεί να ισχυρίζεται ότι εκ λάθους δεν είπε τους δικούς του ισχυρισμούς στο δικηγόρο του. Όμως και αν ακόμη αυτό ανταποκρίνετο στην πραγματικότητα το θέμα τέθηκε με την μαρτυρία της Μ.Ε. 1 η οποία όχι μόνο δεν αντεξετάστηκε αλλά ούτε και έδωσε η μαρτυρία της την αφορμή για έγκαιρη τροποποίηση. Η συμπεριφορά του Εναγόμενου 3 δεν μπορεί να θεωρηθεί σαν απλή αμέλεια που να δικαιολογεί το αίτημα του. Για όλους τους λόγους που αναφέρω πιο πάνω, κρίνω ότι τα περιστατικά της υπόθεσης και ο χρόνος υποβολής του αιτήματος δεν δικαιολογούν το αίτημα και δεν επιτρέπουν στο Δικαστήριο να το εγκρίνει. Ως εκ τούτου η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του Καθ' ου η Αίτηση - Ενάγοντα και εναντίον του Αιτητή - Εναγόμενου 3, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) ....................................... Ρ. Λιμνατίτου, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής .../Χ.Κ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο