Νέαρχου Τιμοθέου ν. Πανίκκου Αυγουστή κ.α., Αρ. Αγωγής: 3090/05, 7 Ιουλίου 2011

(1)Δεν έχει τροποποιηθεί ο τίτλος της αγωγής με αποτέλεσμα διάδικος να συνεχίζει να παραμένει ο αποθανόντας Νέαρχος Τιμοθέου και όχι κάποιος από τους διαχειριστές της περιουσίας του και κατά συνέπεια η αίτηση είναι παράτυπη και ή αντικανονική.

(2)Το επίδικο ποσό έχει καταβληθεί από τον εναγόμενο 2 στον ενάγοντα κατά ή περί το καλοκαίρι του 2006. Στην ένορκη δήλωση, που συνοδεύει την ένσταση του, ο καθ΄ ου η αίτηση - εναγόμενος 2 αναφέρει, μεταξύ άλλων τα ακόλουθα:

(2)Έχω αναγνώσει την αίτηση του ενάγοντα και την ένορκη δήλωση της κας. Έλλης Ιωάννου που την συνοδεύει και αρνούμαι όλους και τον καθένα ξεχωριστά τους ισχυρισμούς που αναφέρονται στην αίτηση και την ένορκη δήλωση με τους οποίους ζητείται να εκδοθεί διάταγμα μηναίων δόσεων εναντίον μας καθ΄ότι αφενός η αίτηση του αιτητή είναι παράτυπη και αφ' ετέρου το εξ΄ αποφάσεως χρέος εξοφλήθηκε από εμένα κατά ή περί το καλοκαίρι του 2006.

(3)Δεν έχει τροποποιηθεί ο τίτλος της αγωγής με αποτέλεσμα διάδικος να συνεχίζει να παραμένει ο αποθανόντας Νέαρχος Τιμοθέου και όχι κάποιος από τους διαχειριστές της περιουσίας του και κατά συνέπεια η αίτηση του αιτητή είναι παράτυπη και αντικανονική.

(4)Το επίδικο ποσό καταβλήθη ολόκληρο από εμένα στον ενάγοντα και ως εκ τούτου κανένα απολύτως ποσό δεν οφείλουμε στον ενάγοντα.

(5)Απ΄ότι γνωρίζω και ειλικρινά πιστεύω κανένα διάταγμα δεν πρέπει να εκδοθεί εναντίον μας για την αποπληρωμή του εξ΄ αποφάσεως χρέους σε σχέση με την αίτηση έρευνας του ενάγοντα ημερ. 24.2.2010 λόγω των πραγματικών γεγονότων και καθότι δεν υφίσταται σήμερα κανένα οφειλόμενο ποσό.

(6)Σύμφωνα με τα πιο πάνω ζητείται η απόρριψη της παρούσας αίτησης του ενάγοντα σαν νομικά και πραγματικά αβάσιμης με έξοδα εις βάρος του ενάγοντα. Στην υπό κρίση περίπτωση θα πρέπει το δικαστήριο να εξετάσει 3 ζητήματα, αν η αίτηση, ως έχει καταχωρηθεί, είναι παράτυπη, αν το χρέος εξοφλήθηκε και αν υπάρχει οικονομική δυνατότητα των καθ΄ων η αίτηση για αποπληρωμή του εξ΄αποφάσεως χρέους τους. Κατά την ακρόαση της αίτησης κλήθηκε και αντεξετάστηκε η ενόρκως δηλούσα στην αίτηση, η οποία υποστήριξε ότι το χρέος δεν ξοφλήθηκε γιατί αν γινόταν κάτι τέτοιο θα υπήρχε απόδειξη στον φάκελο της υπόθεσης και ο ενάγοντας θα τους ενημέρωνε είτε αυτό γινόταν με χρήματα είτε με ζώα. Επιβεβαίωσε με την μαρτυρία της ότι ο ενάγων απεβίωσε και ότι έχει γίνει Διαχείριση αναφορικά με την περιουσία του, ενώ ερωτηθείσα για τους διαχειριστές, θυμόταν και ανάφερε το όνομα κάποιου Τιμόθεου Μάρκου. Αποδέχομαι την μαρτυρία της ως ειλικρινή και αληθή, απαντούσε με ευθύτητα και με βάση αυτά που η ίδια γνώριζε από τα στοιχεία του φακέλου που έχει στην κατοχή της. Το ότι οι εναγόμενοι δεν εξόφλησαν με οποιοδήποτε τρόπο τον ενάγοντα πηγάζει από την πεποίθηση που η ίδια είχε λόγω των στοιχείων του φακέλου της υπόθεσης, χωρίς όμως να μπορεί θετικά να επιβεβαιώσει αν εξοφλήθηκε ο ενάγοντας με οποιοδήποτε τρόπο. Ο καθ΄ου η αίτηση 2, ο οποίος εξετάστηκε από την συνήγορο του αιτητή, υποστήριξε ότι το χρέος εξοφλήθηκε, το ίδιο έπραξαν και οι καθ΄ων η αίτηση εναγόμενοι 1 και 3, οι οποίοι να σημειωθεί δεν είχαν ιδίαν γνώση οποιονδήποτε γεγονότων που να αποδεικνύουν και να ενισχύουν τον ισχυρισμό της εξόφλησης, αλλά οι ίδιοι τους στηρίχθηκαν στα όσα τους είχε αναφέρει και όπως οι ίδιοι υπολογίζουν, ο εναγόμενος

1. Συνεπώς ουσιαστική επί του προκειμένου μαρτυρία είναι αυτή του εναγόμενου
2. Παρακολούθησα με κάθε προσοχή τον καθ΄ου η αίτηση - εναγόμενο 2 ενώ έδιδε μαρτυρία, τις απαντήσεις του και τον τρόπο που μαρτύρησε. Η εντύπωση που μου δημιούργησε ήταν κακή εντύπωση, έχοντας υπόψη τον τρόπο, το ύφος που κατέθετε καθώς και τα λεχθέντα του. Ο καθ΄ου η αίτηση απέτυχε να αποδείξει τον ισχυρισμό της εξόφλησης, κανένα γραπτό στοιχείο που να ενισχύει την θέση του και να αποδεικνύει τούτο δεν παρουσίασε και μόνο σύγχυση προσπάθησε να δημιουργήσει με την μαρτυρία του. Η όλη στάση και συμπεριφορά του αλλά και η εικόνα που σχημάτισα για αυτόν κατά την εξέταση του ήταν ότι στο Δικαστήριο δεν είπε την αλήθεια και άρα ο ισχυρισμός περί εξόφλησης δεν γίνεται πιστευτός. Στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση του ισχυρίζεται ότι «Το επίδικο ποσό καταβλήθει ολόκληρο από εμένα στον ενάγοντα και ως εκ τούτου κανένα απολύτως ποσό δεν οφείλουμε στον ενάγοντα», όπως ο εναγόμενος 2 το θέτει, μιλά για πληρωμή του ποσού και όχι την με οποιοδήποτε άλλο τρόπο εξόφληση του. Καμία αναφορά στην ένορκη του δήλωση δεν κάνει για εξόφληση του χρέους με την παράδοση ζώων στον ενάγοντα. Είναι εμφανές ότι ο εναγόμενος 2, εκμεταλλεύτηκε το γεγονός ότι ο ενάγοντας δεν βρίσκεται πλέον εν ζωή και προσπάθησε να παρουσιάσει τα γεγονότα όπως ήταν βολικά για τον ίδιο. Ενώ αρχικά ανέφερε στην μαρτυρία του ότι για σκοπούς εξόφλησης του χρέους του έδωσε σε κάποιο Μάρκο Τιμοθέου ρίφια, ο οποίος πήγε στην μάντρα του, στην συνέχεια αναφερόταν στον ενάγοντα και ότι ήταν αυτός (ο ενάγοντας) που πήρε τα ρίφια από την μάντρα του, περίπου 180 με 184, τον οποίο βοήθησε και μετέφεραν μαζί στην δική του μάντρα. Δεδομένου ότι για την πώληση και διάθεση ζώων επιβάλλεται δια Νομοθεσίας συγκεκριμένη διαδικασία (βλ. Νόμος που Προνοεί για την Υγεία των Ζώων Ν. 109

(1)/2001), εάν πράγματι, κατά τον χρόνο που ο εναγόμενος 2 επικαλείται ότι έγινε η παράδοση των ζώων για σκοπούς εξόφλησης και άρα αυτά άλλαξαν ιδιοκτήτη, θα έπρεπε να είχε στην κατοχή του και να μπορεί να παρουσιάσει και τα σχετικά έντυπα που να αποδεικνύουν τον ισχυρισμό του, ο οποίος αν και είχε μάντρα με ζώα και ήταν η εργασία του για πολλά χρόνια δήλωσε άγνοια περί της ύπαρξης Νομοθεσίας και Κανονισμών αναφορικά με το πιο πάνω ζήτημα. Συνεπώς, σε καμία περίπτωση δεν έχω πειστεί ότι έχει εξοφληθεί το οφειλόμενο ποσό ή οποιοδήποτε μέρος αυτού από τον εναγόμενο 2 με την παράδοση ζώων ως είναι η βασική του θέση. Υπό τις περιστάσεις ο δεύτερος λόγος της ένστασης απορρίπτεται. Αναφορικά με τον πρώτο λόγο της ένστασης, δεν γίνεται καμία αναφορά στην γραπτή αγόρευση του συνηγόρου των εναγομένων και συνεπώς θεωρώ ότι αυτός ο λόγος έχει εγκαταλειφθεί. Αναφέρω μόνο, ότι στην προκειμένη περίπτωση, έχει εκδοθεί απόφαση υπέρ του ίδιου του ενάγοντα και την εκτέλεση πλέον με βάση το περιεχόμενο της παραγράφου 1 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση επιδιώκουν οι διαχειριστές της περιουσίας του ενάγοντα. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ ΤΟΥ ΘΕΜΑΤΟΣ Τα άρθρα 82 - 89 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6 έχουν εξεταστικό χαρακτήρα και δίδουν στο Δικαστήριο την διακριτική ευχέρεια για διερεύνηση των μέσων του εξ΄ αποφάσεως χρεώστη ως εφόδιο για την κατίσχυση της Δικαστικής διαδικασίας και των αποτελεσμάτων της (Σχετική απόφαση Jesico Photograpraphic Ltd ν. J.K. Video Art Co Ltd

(1991)1 A.A.Δ. σελ 134). Στην υπόθεση Αντώνης Φλαγκοφάς ν. Αταλέζα Λτδ

(1989)1 Α.Α.Δ σελ. 689 διασαφηνίζεται ο χαρακτήρας της διαδικασίας και τονίζει ότι: «. έχει ουσιαστικά ανακριτικό χαρακτήρα και αποβλέπει στην παροχή ευχέρειας στο Δικαστήριο μετά τη διεξαγωγή της αναγκαίας έρευνας σχετικά με τα μέσα του χρεώστη να αποφασίσει κατά πόσο είναι σε θέση να αποπληρώνει με δόσεις το χρέος του. Η οικονομική ευχέρεια για την πληρωμή του εξ' αποφάσεως χρέους με δόσεις κατά των προσδιορισμό των μέσων του χρεώστη συναρτάται άμεσα με τις ανάγκες του χρεώστη και της οικογένειας του για αξιοπρεπή διαβίωση. Αυτές περιλαμβάνουν την στέγαση, τη διατροφή και την ιατρική περίθαλψη των μελών της οικογένειας του καθώς και την μόρφωση των παιδιών του και κάποια ευχέρεια για την κοινωνική διακίνηση του χρεώστη.» Στην ίδια απόφαση στις σελ. 689 - 670 συνεχίζει ... «αφού διαπιστωθεί μετά από συνεκτίμηση των πόρων και των αναγκών του χρεώστη, ότι ο χρεώστης είναι σε θέση να αποπληρώνει το χρέος του με δόσεις ο επακριβής καθορισμός του ποσού επαφίεται στην διακριτική ευχέρεια του πρωτόδικου Δικαστηρίου» Οι παράγοντες που το Δικαστήριο πρέπει να λάβει υπόψη, χωρίς αυτοί να είναι εξαντλητικού χαρακτήρα, για τον καθορισμό του τρόπου αποπληρωμής του εξ' αποφάσεως χρέους συγκεκριμένου χρεώστη (βλ. Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος ν. Τριχίνας

(1976)J.S.C. 411) είναι ενδεικτικά οι πιο κάτω:

1. Τα εισοδήματα του εξ' αποφάσεως χρεώστη
2. Οι βασικές ανάγκες του εξ΄αποφάσεως χρεώστη και των μελών της οικογένειας του.
3. Άλλες υποχρεώσεις του χρεώστη προς τρίτα πρόσωπα.
4. Το ύψος του χρέους και ο χρόνος κατά τον οποίο θα πρέπει να πληρωθεί διά μηνιαίων δόσεων. Σχετικές αποφάσεις αναφορικά με τα κριτήρια που λαμβάνονται υπόψη από το δικαστήριο για την έκδοση διατάγματος εναντίον του εξ΄αποφάσεως χρεώστη για την αποπληρωμή του χρέους του με μηνιαίες δόσεις είναι: Κούλλα Χρ. Μιχαήλ ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ

(1993)1 Α.Α.Δ σελ 815, Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ ν. Θεοχάρης Χαραλαμπίδης

(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ σελ 556 και Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε ν. Μαρίας Κωνσταντίνου

(2000)1 (Β) Α.Α.Δ. 1054. Το Δικαστήριο είχε την δυνατότητα από την ενώπιον του μαρτυρία και την μαρτυρία που προέκυψε από την εξέταση των εξ΄αποφάσεως οφειλετών, να καταλήξει σε δικά του συμπεράσματα, αφού έτυχε καθοδήγησης από τον Νόμο και τις αρχές όπως αυτές έχουν νομολογιακά έχουν καθιερωθεί επί του θέματος. Θεωρώ ότι ο καθ΄ου η αίτηση - εναγόμενος 2 δεν είπε την αλήθεια στο δικαστήριο σε σχέση με την οικονομική του κατάσταση του. Προσπάθησε να αποκρύψει τα πραγματικά του εισοδήματα σε μια προσπάθεια του να αποφύγει την πληρωμή του χρέους του και αυτό φάνηκε από το γεγονός ότι ενώ ερωτήθηκε για τον μισθό του και τις κοινωνικές ασφαλίσεις που πληρώνει και είπε ότι λαμβάνει €1000.- και τις κοινωνικές του ασφαλίσεις τις πληρώνει ο εργοδότης του και ενώ του ζητήθηκε να παρουσιάσει σχετική βεβαίωση και είπε ότι την έφερε και είναι στο αυτοκίνητο του, όταν διακόπηκε η διαδικασία για την προσκομίσει ανέφερε ότι τελικά δεν είχε μαζί αλλά θα προσκόμιζε σε επόμενη δικάσιμο και έτσι διακόπηκε η διαδικασία ξανά. Κατά την επόμενη δικάσιμο, δεν προσκόμισε οποιοδήποτε έγγραφο και ανάφερε ότι είναι αυτοτελώς εργαζόμενος και πως ο ίδιος πληρώνει τις κοινωνικές του ασφαλίσεις ενώ στην επανεξέταση του είπε ότι του δίνει τα χρήματα ο εργοδότης του και ο ίδιος πληρώνει τις κοινωνικές του ασφαλίσεις. Η απροθυμία του να δώσει ξεκάθαρη εικόνα αλλά και η σύγχυση που προσπάθησε να προκαλέσει δείχνει πρόσωπο που δεν ήθελε να πει την αλήθεια στο Δικαστήριο. Από τον τρόπο του το ύφος του και τα λεγόμενα του αυτό που φάνηκε στο δικαστήριο είναι απροθυμία για την αποπληρωμή το εξ΄αποφάσεως χρέους του και όχι οποιαδήποτε πραγματική οικονομική αδυναμία. Σε ότι αφορά το ύψος του ποσού που ανάφερε ότι χρειάζεται τον μήνα για την συντήρηση της οικογένειας του, το ψώνισμα για το σπίτι, ήτοι €400 με €500.- δεν το θεωρώ υπερβολικό αλλά μάλλον λογικό, λαμβανομένου υπόψη του γεγονότος ότι πρόκειται για μια πενταμελή οικογένεια με 3 ανήλικα παιδιά, το ίδιο ισχύει και για το ποσό που ανάφερε ότι πληρώνει για το ηλεκτρικό ρεύμα (€200 με €300 το δίμηνο), για το σταθερό τηλέφωνο €15 - €20, για το κινητό τηλέφωνο €20 - €25, για το νερό €60 με €80 το δίμηνο, για βενζίνη €80 με €100.- θεωρώ όμως κάπως υπερβολικό το ποσό (€300.-) που πληρώνει για την ασφάλεια του οχήματος που ανήκει στην σύζυγο του όπως ανάφερε και το οποίο όπως φάνηκε χρησιμοποιεί ο ίδιος. Έχω συμπεριλάβει στα πιο πάνω εισοδήματα της οικογένειας του καθ΄ου η αίτηση εναγόμενου 2 και έχω λάβει υπόψη μου και το επίδομα τέκνων που λαμβάνει η σύζυγος του (€150 τον μήνα), όπως ο εναγόμενος 2 ανέφερε, καθότι δεν μπορώ να αγνοήσω, χωρίς να σημαίνει ότι εξετάζεται και οικονομική δυνατότητα της συζύγου του, ότι και η σύζυγος έχει υποχρέωση συνεισφοράς στα έξοδα της οικογένειας. Ο εναγόμενος 1 καθ΄ου η αίτηση έδωσε και αυτός την εντύπωση ότι προσπαθούσε να αποκρύψει την πραγματικότητα σε ότι αφορά την οικονομική του δυνατότητα και ικανότητα σε μια προσπάθεια του να αποφύγει την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Ενώ ανάφερε ότι είναι άνεργος από τις αρχές του 2011 και συνεπώς δεν έχει εισοδήματα καθόρισε τα μηναία έξοδα του στο ποσό των € 900.- χωρίς να αναφέρει με πιο τρόπο εξασφαλίζει το πιο πάνω ποσό. Δήλωσε ότι για την κατοικία που διαμένει μόνος του, σε σπίτι δύο υπνοδωματίων, δίπλα από την σύζυγο του με την οποία βρίσκονται σε διάσταση, πληρώνει ποσό €300.- τον μήνα, €210 με €280 σε ηλεκτρικό ρεύμα το δίμηνο, €10 με €15 τον μήνα για το κινητό του τηλέφωνο και €300.- για την συντήρηση και διατροφή του και τα την ένδυση του περί τα €500.- τον χρόνο, στο καφενείο €60 με €70 τον μήνα, €25 με €27 κάθε 4 μήνες για το νερό επίσης ανάφερε ότι καπνίζει 10 με 12 τσιγάρα την ημέρα. Με βάση τα μηναία έξοδα του, ο εναγόμενος 1 καθόρισε ο ίδιος την εισοδηματική του κατάσταση, όπως πιο πάνω αναφέρω, τουλάχιστον κατά τον χρόνο που έδιδε μαρτυρία. Κάποια από τα έξοδα που έχει αναφέρει θεωρώ ότι είναι υπερβολικά, όπως για παράδειγμα η πληρωμή ενοικίου €300.- για να διαμένει μόνος του σε σπίτι 2 υπνοδωματίων αλλά και το ύψος του ποσού για το ηλεκτρικό ρεύμα αφού διαμένει μόνος του. Σε ότι αφορά το κονδύλι για την αγορά τσιγάρων, ύψους €50 με 60, που ανέφερε ο εναγόμενος 2 ότι χρειάζεται τον μήνα, αλλά και όπως έχω υπολογίσει με βάση αυτά που ανάφερε και ο εναγόμενος 1 περίπου €70.- τον μήνα, δεν μπορεί να θεωρηθεί ως αναγκαίο έξοδο, όπως άλλωστε έχει νομολογηθεί βλ. Rolandis, Louka, Soteriades v. Koutsiou

(1970)1 C.L.R. 25 και Chrysostomou ν. Athanasiou

(1981)1 C.L.R 669, το κάπνισμα όπως επίσης και το αλκοόλ δεν θεωρείται απαραίτητη ανάγκη ζωής και ως εκ τούτου δεν λαμβάνεται υπόψη. Στόχος του δικαστηρίου σε τέτοιες περιπτώσεις είναι να πετύχει την ισορροπία για μεταξύ της ανάγκης για εκτέλεση των δικαστικών αποφάσεων αλλά και της ανάγκης να μην στερηθεί ο εξ ΄αποφάσεως οφειλέτης τα αναγκαία υλικά αγαθά για την διαβίωση του ιδίου και της οικογένειας του (Βλ. Νίτσα Χριστάκη Η άλλως Παγωνίστα Χριστάκη ν. Μάρως Μιχαήλ Α.Α.Δ.

(1998)1(Α) σελ 422). Αφού έλαβα υπόψη μου όλα όσα νομολογιακά έχουν καθιερώσει επί του θέματος, τα έξοδα των εναγομένων 1 και 2 και πως θα πρέπει να αφήνεται κάποια ευχέρεια για την κοινωνική διακίνηση τους (βλ. Φλαγκοφά (ανωτέρω) σελ. 689) καταλήγω πως στην περίπτωση τους δεν έχει καταδειχτεί να υπάρχει οιαδήποτε πραγματική οικονομική αδυναμία για την πληρωμή του εξ΄αποφάσεως χρέους τους με μηνιαίες δόσεις. Σε αντίθεση με την εναγόμενη 3, που με βάση τα ενώπιον μου στοιχεία και μαρτυρία έχει διαφανεί ότι αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας (Τεκμήρια 1 και 2) που την καθιστούν ανίκανη για εργασία και για αυτό λαμβάνει δημόσιο επίδομα ύψους €600.- τον μήνα, ποσό το οποίο θεωρώ ότι δεν είναι υπερβολικό ούτε τέτοιο που να μπορεί να αποκοπεί ένα ποσό τον μήνα για σκοπούς αποπληρωμής του χρέους της με μηνιαίες δόσεις χωρίς αυτό να επηρεάζει πραγματικά την διαβίωση και συντήρηση της. Από την ενώπιον μου μαρτυρία δεν προέκυψε κάτι διαφορετικό σε σχέση με την οικονομική της δυνατότητα και κατάσταση. Ως εκ τούτου και με βάση όλα τα ενώπιον μου στοιχεία και μαρτυρία θεωρώ ότι οι καθ΄ ων η αίτηση 1 και 3 έχουν την οικονομική δυνατότητα και μπορούν να πληρώνουν το εξ αποφάσεως χρέος τους καταβάλλοντας ένα ποσό τον μήνα. Κατά τον προσδιορισμό του ποσού έχω λάβει υπόψη μου μεταξύ άλλων και το ύψος του εξ΄αποφάσεως χρέους και εκδίδω διατάγματα όπως οι καθ΄ων η αίτηση εναγόμενοι 1 και 2 και πληρώνουν το ποσό των €150.- μηνιαίως αρχίζοντας από την 1/8/2010 και κάθε πρώτη ημέρα επόμενου μήνα μέχρι εξοφλήσεως τους εξ' αποφάσεως χρέους τους και/ή άλλη διαταγής του Δικαστηρίου ενώ η αίτηση αναφορικά με την εναγόμενη 3 απορρίπτεται. Περαιτέρω οι καθ΄ων οι αίτηση εναγόμενοι 1 και 2 διατάσσονται όπως πληρώσουν τα έξοδα της αίτησης (1/3 έκαστος του συνόλου των εξόδων) όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο τα οποία θα πληρωθούν μέσα από την διαδικασία των μηνιαίων πληρωμών όπως πιο πάνω διατάχθηκε. Αναφορικά με την εναγόμενη 3, κρίνω ορθό και δίκαιο δεδομένης της φύσης της αίτησης και του γεγονότος ότι αποφασίστηκε ότι δεν εξοφλήθηκε το ποσό της απόφασης που εκδόθηκε εναντίον της όπως μην επιδικάσω οποιαδήποτε έξοδα υπέρ της αλλά ούτε και εναντίον της. (Υπ.) ............. Κ. Κουνίδου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο