Ουράνιου Δικωμίτη κ.α. ν. U B I QUARRY MANAGEMENT CO LIMITED, Αρ. Αγωγής :- 3222/09, 26η Ιουλίου 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2011:A100 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον :- Μ. Α. Ματθαίου Α. Ε. Δ. Αρ. Αγωγής :- 3222/09 Μεταξύ :-
- Ουράνιου Δικωμίτη
- ADCO-ENSYS LIMITED Ενάγοντες Και U. B. I. QUARRY MANAGEMENT CO. LIMITED Εναγόμενη Ημερομηνία :- Τρίτη 26η Ιουλίου 2011 Αίτηση Παράτασης Χρόνου ημερομηνίας 11/10 /2010 Για τους Ενάγοντες - Αιτητές :- κος. Χρήστος Γεωργιάδης (Για ν΄ ακούσει απόφαση :- Αυτοπροσώπως / .............) Για την Εναγόμενη - Καθ' ης η Αίτηση:- Καλλής και Καλλής Δ.Ε.Π.Ε. (Για ν΄ ακούσει απόφαση :- Αυτοπροσώπως / ............. ) Ενδιάμεση Απόφαση
- Αιτούνται οι ενάγοντες την έκδοση διατάγματος του Δικαστηρίου το οποίο να παρατείνει τον χρόνο καταχώρησης αίτησης για οδηγίες (στο εξής θα καλείται η «κυρίως αίτηση») μέχρι την ημερομηνία της καταχώρησης της.
- Αξίζει να σημειωθεί ότι ένας από τους λόγους ένστασης στη κυρίως αίτηση είναι ότι αυτή είναι εκπρόθεσμη.
- Επιδιώκουν ουσιαστικά οι ενάγοντες με την έγκριση της αίτησης τους την εξουδετέρωση ενός από τους λόγους ένστασης προτού καν αυτός εξεταστεί κατά την εκδίκαση της κυρίως αίτησης.
- Το ερώτημα το οποίο τίθεται υπό εξέταση με αυτή την απόφαση είναι κατά πόσο το Δικαστήριο θα εγκρίνει το αίτημα των εναγόντων έτσι ώστε πλέον να μην είναι καν δυνατό να θεωρηθεί ή κριθεί ουσιαστικά ότι η κυρίως αίτηση όντως είναι εκπρόθεσμη. Ασφαλώς αυτό το ερώτημα θα πρέπει να απαντηθεί διατηρώντας υπόψη τις αρχές οι οποίες έχουν καθιερωθεί από την υπάρχουσα νομολογία επί του συγκεκριμένου θέματος.
- Τόσο η αίτηση υπό εξέταση όσο και η ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης υποστηρίζονται από σχετικές ένορκες δηλώσεις δίχως οι ενόρκως δηλούντες να έχουν αντεξεταστεί. Η ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της αίτησης αναφέρεται κυρίως σε χρονικά δεδομένα και κατ΄ ισχυρισμό ενεργειών τόσο της ενόρκως δηλούσας όσο και των δικηγόρων των εναγόντων. Ενώ η ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της ένστασης ενός από τους δικηγόρους της εναγομένης αποτελείται κυρίως από επιχειρηματολογία.
- Αναφορικά με την αξιολόγηση της μαρτυρίας η οποία έχει παρουσιαστεί από τους διάδικους σε αυτή τη διαδικασία πραγματικά δεν εντοπίζω οποιοδήποτε λόγο έτσι ώστε να μην δεχτεί το Δικαστήριο ως γνήσιους τους ισχυρισμούς προς υποστήριξη της αίτησης. Κρίνω δηλαδή ότι η βασιμότητα αυτών των ισχυρισμών, ιδίως δε αυτών της παραγράφου 5 της ένορκης δήλωσης, δεν επηρεάζεται αρνητικά από τα όσα σχετικά ισχυρίζεται ο ενόρκως δηλών προς υποστήριξη της ένστασης.
- Θεωρώ - καθότι υπάρχει διχογνωμία επί του συγκεκριμένου σημείου - ότι οφείλω να διευκρινίσω την έκταση του χρόνου σε σχέση με το αίτημα παράτασης. Ορθή είναι η αντίληψη των εναγόντων επί αυτού του θέματος. Σύμφωνα με πρακτικό του Δικαστηρίου, ημερομηνίας 11/3/2010, επεκτάθηκε η προβλεπόμενη από τους θεσμούς προθεσμία καταχώρησης αίτησης δια κλήσεως για οδηγίες. Είχαν δηλαδή οι ενάγοντες δικαίωμα καταχώρησης τέτοιας αίτησης εντός 14 ημερών από τις 11/3/
- Αντί αυτού καταχώρησαν την αίτηση τους 15 ημέρες αργότερα, δηλαδή στις 8/4/
- Αναφέρει σχετικά ο Πικής Π. στη σελίδα 108 της απόφασης Δήμος Στροβόλου ν. Γιασεμίδου κ.ά.
(1997)3 Α. Α. Δ. 104, αυθεντία την οποία ο ευπαίδευτος δικηγόρος των εναγόντων παρουσίασε προς υποστήριξη της αίτησης, ότι η «.Δ.57, θ. 2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας παρέχει τη δυνατότητα παράτασης του χρόνου για τη λήψη μέτρου ή διαβήματος που προβλέπεται από τους θεσμούς ή διαταγή του Δικαστηρίου και μετά την εκπνοή της καθορισθείσας προθεσμίας.» προσθέτοντας επίσης ότι η «.ευρύτητα της εξουσίας, η οποία παρέχεται, στον τομέα αυτό, τονίζεται σε σειρά αποφάσεων».
- Βεβαίως στην υπόθεση Δήμος Στροβόλου ν. Γιασεμίδου κ.ά. αφού πρώτα εγκρίθηκε η υπό εξέταση αίτηση παράτασης χρόνου για την υποβολή περιγράμματος αγόρευσης κρίθηκε ότι η καταχώρηση η οποία ήδη είχε γίνει πριν από την καταχώρηση της αίτησης παράτασης χρόνου «πίπτει στο κενό» και στη συνέχεια παρατάθηκε ο χρόνος υποβολής νέου περιγράμματος αγόρευσης. Η αποδοχή από το Πρωτοκολλητείο της εκπρόθεσμης καταχώρησης του περιγράμματος αγόρευσης περιγράφηκε ως άνευ εξουσίας και κρίθηκε ως άνευ σημασίας καθότι από μόνη της δεν θεράπευσε και ούτε θα μπορούσε να θεραπεύσει την παράλειψη εμπρόθεσμης καταχώρησης ή να αναστείλει τις συνέπειες της.
- Βεβαίως και στη συγκεκριμένη περίπτωση υπό εξέταση με αυτή την απόφαση οι ενάγοντες ζητούν παράταση χρόνου για διαδικαστικό διάβημα το οποίο ήδη έχουν λάβει. Όμως όπως αναφέρει σχετικά ο Ναθαναήλ Δ. στην απόφαση της Πολιτικής Αίτησης Αρ. 16/2011, ημερομηνίας 5/5/2011, Σοφοκλέους ν. Τσεσμέλογλου, η «.Δ.57 θ. 2 . δεν χρησιμοποιείται για την εκ των υστέρων προώθηση αιτήματος επέκτασης χρόνου όταν το διαδικαστικό διάβημα έχει ήδη ληφθεί».
- Μάλιστα στην υπόθεση Σοφοκλέους ν. Τσεσμέλογλου κρίθηκε ότι η αίτηση για παράταση της προθεσμίας καταχώρησης έφεσης αποτελούσε και κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας «ενόψει του ότι ενσυνείδητα καταχωρήθηκε μετά την καταχώρηση της έφεσης και έξω από τα πλαίσια της». Αναφέρθηκε επίσης ότι η Δ.57 θ. 2 «θα είχε εφαρμογή εάν η υπό κρίση αίτηση εισαγόταν πριν την καταχώρηση της έφεσης» ενώ προστέθηκε επίσης ότι η καταχώρηση της (δηλαδή, της έφεσης) «καθιστά την αίτηση άνευ αντικειμένου και χωρίς οποιοδήποτε υπόβαθρο».
- Αξίζει να σημειωθεί ότι εν τέλει η σχετική με την προαναφερόμενη αίτηση έφεση (δηλαδή η Έφεση Αρ. 2/2011, ημερομηνίας 9/6/2011 μεταξύ των ιδίων διαδίκων) επίσης απορρίφθηκε καθότι θεωρήθηκε ότι εφόσον η έφεση καταχωρήθηκε ήδη, το θέμα που αφορούσε την παράταση της προθεσμίας δεν μπορούσε να υφίσταται πλέον και συνεπώς καταχρηστικά ενέμεινε ο αιτητής στην προώθηση της έφεσης. Ενώ παράλληλα σημειώθηκε ότι, ενόψει της αποτυχίας της Πολιτικής Αίτησης 16/11 η προώθηση της έφεσης η οποία κατ΄ ουσία στόχευε στο ίδιο αντικείμενο, δηλαδή την παράταση της προθεσμίας καταχώρησης έφεσης, επίσης συνιστούσε κατάχρηση της διαδικασίας.
- Ως προς την ίδια τη διατύπωση της Δ.57 θ. 2 θα συμφωνήσω με την επιχειρηματολογία προς υποστήριξη της ένστασης όπου αναφέρεται ότι δεν γίνεται αναφορά εντός της Δ.57 θ. 2 για καταχώρηση εγγράφου πρώτα και μετά να γίνεται αίτηση έτσι ώστε αυτή η καταχώρηση να θεωρείται εμπρόθεσμη.
- Ορθή δηλαδή κρίνεται η θέση της καθ΄ ης η αίτηση ότι δεν προβλέπεται από τους Διαδικαστικούς Κανονισμούς της Πολιτικής Δικονομίας διαδικασία παράτασης του χρόνου καταχώρησης ήδη υπάρχουσας, δηλαδή καταχωρημένης, αίτησης.
- Αναφέρεται ρητά στη Δ.57 θ. 2 ότι το Δικαστήριο θα έχει εξουσία να παρατείνει το χρόνο ο οποίος καθορίζεται από τους θεσμούς ή από διαταγή του Δικαστηρίου παράτασης χρόνου, για τη διενέργεια οποιασδήποτε πράξης ή τη λήψη οποιασδήποτε διαδικασίας (for doing any act or taking any proceeding) και τέτοια παράταση δύναται να διαταχτεί ακόμη και εάν η αίτηση γι΄ αυτή δεν έχει γίνει μέχρι και μετά από τη λήξη του χρόνου ο οποίος έχει καθοριστεί ή επιτραπεί.
- Θέτοντας το όσο πιο απλά γίνεται σαφώς δηλαδή η εξουσία η οποία δίδεται στο Δικαστήριο είναι η δυνατότητα παράτασης χρόνου για να γίνει κάτι και όχι η παράταση χρόνου για κάτι το οποίο ήδη έχει γίνει.
- Συνεπώς με τα δεδομένα αυτής της υπόθεσης υπόψη του Δικαστηρίου σε συνάρτηση και με τη σχετική νομολογία επί του θέματος η απάντηση η οποία δίδεται στο ερώτημα το οποίο τίθεται πιο πάνω (βλ. σχετικά τη παράγραφο 4 αυτής της απόφασης) είναι αρνητική.
- Επομένως η αίτηση απορρίπτεται ενώ διατηρώντας υπόψη και το αποτέλεσμα εκδίκασης της τα έξοδα της επιδικάζονται υπέρ της καθ΄ ης η αίτηση εναγόμενης και εις βάρος των αιτητών εναγόντων όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο μετά από την εκδίκαση της αγωγής.
- Έχοντας υπόψη τη συμπλήρωση της εκδίκασης αυτής της αίτησης με την έκδοση αυτής της απόφασης ορίζεται πλέον η κυρίως αίτηση ημερομηνίας 8/4/2010 γι΄ ακρόαση στις .. / .. / 2011 και ώρα 10:
- Μ. Α. Ματθαίου Α. Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής 3222/09 Γεωργιάδης Καλλή και Καλλή Αίτηση Παράτασης Χρόνου Καταχώρησης Αίτησης Πρώτο Κείμενο Τελική Διόρθωση cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο