Gisela Milewski ν. Αιμίλιου Κωνσταντίνου, Αρ. Αγωγής: 355/07, 21 Σεπτεμβρίου 2011

Gisela Milewski ν. Αιμίλιου Κωνσταντίνου, Αρ. Αγωγής: 355/07, 21 Σεπτεμβρίου 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Τ. Κατσικίδη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 355/07 Μεταξύ: Gisela Milewski από Πάφο (Γκιζέλα Μιλέφσκι) Ενάγουσας Και Αιμίλιου Κωνσταντίνου από Γεροσκήπου Εναγόμενου Ημερομηνία: 21 Σεπτεμβρίου 2011 Εμφανίσεις: Για Ενάγουσα: Για να ακούσει την απόφαση η κα Λάζιτς για κ. Π. Κουρίδη Για Εναγόμενο: κ. Χρ. Σιμιλλίδης Ενάγουσα: Απούσα Εναγόμενος: Παρών ΑΠΟΦΑΣΗ Η αξίωση της Ενάγουσας στην υπό την ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή όπως προκύπτει από το κλητήριο ένταλμα και την Έκθεση Απαίτησης της είναι για γενικές και ειδικές αποζημιώσεις για τις σωματικές βλάβες και ζημιές που υπέστηκε από την επίθεση που δέχθηκε από δύο σκύλους που ήταν κατά τον επίδικο χρόνο στην κατοχή του Εναγόμενου ενώ αυτή βρισκόταν πεζή με άλλες δύο φίλες της στη γεωγραφική περιοχή της κοινότητας Αχέλειας και του Δήμου Γεροσκήπου στην Πάφο. Συγκεκριμένα αξιώνει γενικές αποζημιώσεις για τις σωματικές βλάβες που υπέστηκε στο δεξί της χέρι από το δάγκωμα που δέχθηκε από ένα εκ των δύο σκύλων καθώς επίσης και για την ψυχοκινητική διαταραχή, αίσθημα πόνου και ανασφάλεια συνεπεία της επίθεσης που δέχθηκε από τους δύο σκύλους που ήταν στην κατοχή του Εναγόμενου κατά τον επίδικο χρόνο. Ακόμη αξιώνει υπό μορφή ειδικών αποζημιώσεων το συνολικό ποσό των €414,40 (Λ.Κ.242,54) που αφορούν ιατρικά έξοδα, ιατρικά πιστοποιητικά, κόστος φαρμάκων και απώλεια 4 ημερομισθίων όπως λεπτομερώς εκτίθενται στην παράγραφο 4 της Έκθεσης Απαίτησης της. Ο Εναγόμενος στην Έκθεση Υπεράσπισης του αρνείται τους ισχυρισμούς της Ενάγουσας καθώς επίσης και τις θεραπείες τις οποίες ζητά στο αιτητικό μέρος της Έκθεσης Απαίτησης ήτοι τις θεραπείες της παραγράφου 6(Α), (Β) και (Γ). Όπως ισχυρίζεται ο Εναγόμενος στην Έκθεση Υπεράσπισης του η επίθεση που δέχθηκε η Ενάγουσα από σκύλους προκλήθηκε από την ίδια όταν αυτή κτύπησε ένα εκ τριών με τεσσάρων σκύλων που βρίσκονταν στο σημείο που ήταν και η ίδια κατά τον επίδικο χρόνο, οι οποίοι σκύλοι ήταν αδέσποτοι και δεν βρίσκονταν στην δική του κατοχή. Ακόμη ισχυρίζεται ότι κινδύνευσε και ο ίδιος να δεχθεί επίθεση από τους αδέσποτους σκύλους όταν βλέποντας το περιστατικό τους εξεδίωξε από το σημείο ρίχνοντας τους πέτρες. Πρόσθετα ο Εναγόμενος ισχυρίζεται ότι προθυμοποιήθηκε να μεταφέρει την Ενάγουσα στο Νοσοκομείο δίδοντας προς αυτή ακόμα και τον αριθμό του τηλεφώνου του για οτιδήποτε χρειαζόταν, πλην όμως αυτή αρνήθηκε. Αρνείται ακόμη ότι είχε στην κατοχή του σκύλους και ειδικότερα τους σκύλους που επιτέθηκαν στην Ενάγουσα και ότι οποιαδήποτε τραύματα τυχόν υπέστη η Ενάγουσα προήλθαν από δικούς τους σκύλους. Εν κατακλείδι αρνείται ότι οφείλει οποιοδήποτε ποσό στην Ενάγουσα και ζητά την απόρριψη της αγωγής με έξοδα εις βάρος της. Στην απάντηση της στην Υπεράσπιση η Ενάγουσα αρνείται όλους και κάθε ένα ξεχωριστά τους ισχυρισμούς του Εναγόμενου που περιέχονται στην Έκθεση Υπεράσπισης του και οι οποίοι είναι αντίθετοι και δεν συνάδουν με τους ισχυρισμούς της που περιέχονται στην Έκθεση Απαίτησης της. Ακόμη είναι η θέση της ότι όλα όσα αναφέρει ο Εναγόμενος στην Υπεράσπιση του αποτελούν παραπλανητικούς, αναληθείς και ανυπόστατους ισχυρισμούς με σκοπό να αποφύγει τις ευθύνες του. Μετά την ανταλλαγή των πιο πάνω δικογράφων κατόπιν καταχώρησης σχετικής αίτησης τροποποιήθηκε η Έκθεση Απαίτησης της Ενάγουσας ως η Τροποποιηθείσα που καταχωρήθηκε στις 12.2.

1. Η μοναδική δε τροποποίηση που έγινε ήταν η αντικατάσταση στην παράγραφο 2 της Έκθεσης Απαίτησης στην 7η γραμμή των λέξεων «τον Ενάγοντα» με τις λέξεις «τον Εναγόμενο». Οι λοιποί ισχυρισμοί της Ενάγουσας παρέμειναν ως εκτίθενται πιο πάνω. Η Υπεράσπιση που καταχώρησε ο Εναγόμενος στις 15.2.2008 στην Τροποποιηθείσα Έκθεση Απαίτησης της Ενάγουσας περιέχει ακριβώς τους ίδιους ισχυρισμούς που περιέχονται στην αρχικά καταχωρηθείσα Έκθεση Υπεράσπισης του ως αναφέρονται πιο πάνω. Η Ενάγουσα για να αποδείξει την υπόθεση της κάλεσε 7 μάρτυρες. Σαν Μ.Ε.1 κατέθεσε η ίδια, σαν Μ.Ε.2 την κα Renate Margot, σαν Μ.Ε.3 την κα Μonica Kottini, σαν M.E.4 τoν Αστυφ. 3882 κ. Παύλο Φοινικαρίδη, σαν Μ.Ε.5 τον ιατρό Τρύφωνος Γρηγόρη, σαν Μ.Ε.6 τον ιατρό Αριστόδημο Γεωργίου και σαν Μ.Ε.7 τον κ. Νίκο Ξιναρή. Οι εν λόγω μάρτυρες κατέθεσαν επίσης τα Τεκμήρια: · H Μ.Ε.2 το Τεκμήριο Α για Αναγνώριση, · η Μ.Ε.3 το Τεκμήριο Β για Αναγνώριση, το οποίο μεταγενέστερα έγινε Τεκμήριο 1(α) και το Τεκμήριο 1(β), · ο Μ.Ε.4 τα Τεκμήρια 2, 3, 4, 5, 6 και 7, · ο Μ.Ε.5 τα Τεκμήρια 8 και 9, και · ο Μ.Ε.6 τα Τεκμήρια 10, 11(α) και 11(β). Ο Εναγόμενος επέλεξε να μην καλέσει άλλους μάρτυρες αλλά να δώσει μαρτυρία μόνο ο ίδιος προσωπικά. Κατά τη διάρκεια δε της μαρτυρίας του κατέθεσε σαν τεκμήρια τα Τεκμήρια 12 και
2. Μετά το τέλος της ακροαματικής διαδικασίας οι συνήγοροι ετοίμασαν και κατέθεσαν στο Δικαστήριο τις αγορεύσεις τους γραπτώς. MΑΡΤΥΡΙΑ: Όλη η μαρτυρία και τα όσα οι μάρτυρες της Ενάγουσας και του Εναγομένου έχουν καταθέσει ενώπιον του Δικαστηρίου είναι καταγεγραμμένα στα πρακτικά, έχουν μελετηθεί και εξετασθεί στο σύνολο τους και γι αυτό δεν κρίνω σκόπιμο αλλά ούτε και θεμιτό να επαναληφθούν αυτολεξεί. Για τις ανάγκες όμως της παρούσας και μετά από μία ενδελεχή εξέταση και σταχυολόγηση της μαρτυρίας, παραθέτω από αυτήν τα πιο κάτω: Από τα όσα ανέφερε στην κυρίως εξέταση της η Ενάγουσα: Ότι αυτή κατάγεται από τη Γερμανία, βρίσκεται και εργάζεται στην Κύπρο για 16 χρόνια και γνωρίζει την Ελληνική γλώσσα ως επίσης και την Αγγλική. Με την Renate Margot (Μ.Ε.2) και την Monica Kοttini (Μ.Ε.3) είναι φίλες για πάρα πολλά χρόνια και στις 19.11.2006 και περί ώρα 13:30 μαζί με αυτές πήγαινε περίπατο σε πεζόδρομο στην περιοχή της παραλίας «Ρίκκος» στη Γεροσκήπου. Μαζί της είχε το δικό της σκύλο και ενώ περπατούσαν σ΄ ένα μονοπάτι - δρόμο μέσα στα χωράφια, πέρασε από δίπλα τους ένα αυτοκίνητο τύπου pajero πολύ γρήγορα. Το εν λόγω αυτοκίνητο προχώρησε ευθεία και τότε σε μία απόσταση περίπου 200 μέτρων είδε δύο σκύλους χρώματος καφέ και άσπρου, χωρίς λουρί και φίμωτρο να τρέχουν προς το μέρος τους, ύψους μισού μέτρου και μήκους επίσης μισού περίπου μέτρου. Τους σκύλους αυτούς αναγνώρισε ότι ανήκαν στη φυλή - ράτσα pit-bull. Το αυτοκίνητο που πέρασε από κοντά τους είχε χρώμα ασημένιο - πράσινο, το οδηγούσε ο Εναγόμενος, τον οποίο ανεγνώρισε και υπέδειξε εντός της αίθουσας του Δικαστηρίου και μέσα σε αυτό ήταν επίσης μία φίλη του Εναγόμενου νεαρή γυναίκα και ένα κύριος και μια κυρία πιο μεγάλης ηλικίας. Το αυτοκίνητο αυτό πέρασε από κοντά τους με μεγάλη ταχύτητα και στη συνέχεια οι δύο σκύλοι τους πλησίασαν επίσης με μεγάλη ταχύτητα οπόταν αυτή προσπάθησε να προστατεύσει το δικό της σκύλο. Όταν τα δύο pit-bull τους πλησίασαν το ένα πήγε στη δεξιά τους πλευρά και το άλλο στην αριστερή τους οπόταν αυτό που βρισκόταν αριστερά όρμισε του σκύλου της. Άρχισαν να φωνάζουν τόσο η ίδια όσο και η φίλη της οπόταν το αυτοκίνητο που τους προσπέρασε προηγουμένως επέστρεψε πίσω στο σημείο που βρίσκονταν και από αυτό κατέβηκε ο Εναγόμενος. Μία από τις φίλες της ρώτησε τον Εναγόμενο αν οι σκύλοι ήταν δικοί του και προτού αυτός απαντήσει, ο σκύλος που επιτέθηκε στο δικό της σκύλο την δάγκωσε στο δεξί της χέρι. Τότε ο Εναγόμενος πλησίασε και κτύπησε το σκύλο ο οποίος την δάγκωσε και εξακολουθούσε να έχει τη δεξιά της παλάμη στο στόμα του, για να σταματήσει να την δαγκώνει. Την ίδια στιγμή ο άλλος σκύλος άρχισε να πλησιάζει οπόταν η φίλη του Εναγόμενου τον άρπαξε για να μην πλησιάσει και αυτός. Μετά που άνοιξε το στόμα του ο σκύλος που τη δάγκωσε, τον πήρε ο Εναγόμενος και τον έβαλε μέσα στο αυτοκίνητο που οδηγούσε, κάτι που έκανε και για τον άλλο σκύλο που κρατούσε η φίλη του. Ακολούθως ο Εναγόμενος της είπε ότι οι σκύλοι είναι δικοί του και όταν του ανέφερε ότι θα τηλεφωνήσει στην Αστυνομία για να καταγγείλει το συμβάν αυτός την παρακάλεσε να μην το κάνει γιατί όταν θα ερχόταν η Αστυνομία θα σκότωναν τους σκύλους του. Η ίδια τότε είπε στον Εναγόμενο ότι οι σκύλοι αυτοί είναι επικίνδυνοι, δολοφόνοι και δεν μπορεί να τους αφήνει να κυκλοφορούν χωρίς λουρί και φίμωτρο στο στόμα και γι' αυτό σε συνδυασμό με το γεγονός ότι την δάγκωσε ένας από αυτούς στο χέρι το οποίο αιμορραγούσε θα προέβαινε στην καταγγελία. Στη συνέχεια τηλεφώνησαν της Αστυνομίας και περιέγραψαν το περιστατικό και επίσης ότι ο Εναγόμενος δεν τους έδιδε το όνομα του. Ο ίδιος δε ο Εναγόμενος πήρε το τηλέφωνο από τη φίλη της και είπε στον Αστυνομικό «ρε κουμπάρε δεν έγινε τίποτα, απλώς ένας μικρός καυγάς με σκύλους». Η Αστυνομία τους είπε επειδή ήταν μέσα στα χωράφια να προχωρήσουν στο δρόμο του «Ρίκκος Beach» όπου θα τις συναντούσαν. Φτάνοντας δε στο σημείο αυτό πήραν ξανά τηλέφωνο την Αστυνομία οπόταν τους ζήτησαν να πάνε στον Αστυνομικό Σταθμό. Διευκρίνισε δε ότι αναγνώρισε την ράτσα των δύο σκύλων που τους επιτέθηκαν σαν pit-bull διότι στη Γερμανία αυτοί θεωρούνται επικίνδυνοι και απαγορεύονται. Ακόμη πρόσθεσε πως όταν της επιτέθηκε ο σκύλος δεν έκανε οποιαδήποτε χειρονομία αλλά κλωτσώντας τον προσπάθησε να τον απομακρύνει, πλην όμως δεν το κατόρθωσε αφού αυτός της δάγκωσε το δεξί της χέρι. Ο σκύλος αυτός, όπως και ο άλλος που ήταν μαζί του δεν επιτέθηκαν στον Εναγόμενο και επίσης διευκρίνισε ότι δεν είδε τον Εναγόμενο να πετά πέτρες σ΄ αυτούς τους σκύλους . Ο Εναγόμενος δε για να απελευθερώσει το χέρι της από το στόμα του σκύλου που την δάγκωνε, άνοιξε ο ίδιος το στόμα του. Μετά το επεισόδιο ο Εναγόμενος προσφέρθηκε να την μεταφέρει στο Νοσοκομείο, πλην όμως λόγω του ότι μέσα στο αυτοκίνητο είχαν βάλει τους δύο σκύλους αλλά και βρίσκονταν και άλλα 4 άτομα δεν δέχτηκε την προσφορά αυτή. Στη συνέχεια μαζί με τις φίλες της επισκέφθηκαν πρώτα το Νοσοκομείο στο οποίο τους μετέφερε κάποιος φίλος της. Εκεί της περιέθαλψαν το χέρι, της χορήγησαν ένεση τετάνου και επίσης παυσίπονα. Λόγω του ότι το επεισόδιο έγινε ημέρα Κυριακή και της είπαν να επισκεφθεί ξανά το Νοσοκομείο τη Δευτέρα αλλά και επειδή είχε πολλούς πόνους και όταν ξαναεπισκέφθηκε το Νοσοκομείο υπήρχε πάρα πολύς κόσμος, μετέβηκε στην κλινική «Ευαγγελισμός» αντί να περιμένει, όπου είχε και κάρτα νοσηλείας. Για τη θεραπεία που της χορηγήθηκε από την κλινική «Ευαγγελισμός» πλήρωσε η ίδια ως επίσης και για τα φάρμακα που της είπαν ότι έπρεπε να πάρει, όμως δεν θυμόταν το ακριβές ποσό που ξόδεψε για αυτά. Ο γιατρός που την εξέτασε στην κλινική «Ευαγγελισμός» της χορήγησε αναρρωτική άδεια για 4 μέρες και τούτο διότι η ίδια επειδή είχε πολλή δουλειά δεν δέχτηκε να της δώσει για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Η εργασία της διευκρίνισε ότι είναι σε ένα Γερμανό πράκτορα τουρισμού και στα καθήκοντα της είναι να υποδέχεται και να αποχαιρετά τους πελάτες της εταιρείας που εργάζεται στο αεροδρόμιο Πάφου. Στην Αστυνομία μετέβηκαν μετά το Νοσοκομείο η ίδια, η Monica (Μ.Ε.3), η Renate (M.E.2) και ο Νίκος (Μ.Ε.7). Στο Σταθμό της Αστυνομίας έδωσαν κατάθεση και υπέβαλε παράπονο και καταγγελία εναντίον του Εναγομένου γιατί αυτός είχε αφήσει τους σκύλους του ελεύθερους σε ένα μονοπάτι περιπάτου με επακόλουθο να της επιτεθούν. Τον Εναγόμενο δεν τον γνώριζε προηγουμένως ούτε και είχε ή έχει οποιαδήποτε διαφορά με αυτόν. Στη συνέχεια δήλωσε ότι περιορίζει την απαίτηση της στην καταβολή από τον Εναγόμενο όλων των εξόδων της, πρόσθεσε δε ότι μέχρι και σήμερα φοβάται πάρα πολύ τους σκύλους και ότι η ημέρα που έλαβε χώρα το περιστατικό ήταν η χειρότερη μέρα της ζωής της και δεν πρόκειται να την ξεχάσει ποτέ. Διευκρίνισε δε ότι αν δεν επέστρεφε ο Εναγόμενος με τη φίλη του και να αρπάξουν τους σκύλους, αυτοί θα τους είχαν σκοτώσει. Οι δύο σκύλοι δεν επιτέθηκαν στις δύο φίλες της. Από τα όσα ανέφερε η Ενάγουσα στην αντεξέτασή της, απαντώντας σε ερωτήσεις και υποβολές του συνηγόρου υπεράσπισης: · Ότι μαζί με τις Μ.Ε.2 και Μ.Ε.3 ήταν φίλες για παρά πολλά χρόνια. · Ότι οι δύο σκύλοι που είδε τους αναγνώρισε σαν ράτσας pit-bull, χρώματος καφέ και άσπρου και δεν ήταν αδέσποτοι αλλά ανήκαν σε κάποιον. · Ότι το αυτοκίνητο pajero δεν ήταν παρκαρισμένο σε απόσταση 60-70 μ. αλλά αυτό το οδηγούσε ο Εναγόμενος, εκινείτο και τις προσπέρασε με μεγάλη ταχύτητα. · Ότι δεν προσπάθησε να διώξει τον σκύλο με το χέρι της αφού κρατούσε τον δικό της σκύλο με το δεξί της χέρι και εκείνο που προσπάθησε να κάνει ήταν να διώξει τον άλλο σκύλο με το πόδι της. · Ότι ο δικός της σκύλος σε καμιά περίπτωση δεν έφυγε από κοντά της αφού τον είχε μπροστά της στα πόδια της και τον κρατούσε συνέχεια από το λουρί του και ταυτόχρονα προσπαθούσε να απομακρύνει το ένα pit-bull με το πόδι της, οπόταν αυτό που ερχόταν από τη δεξιά πλευρά της άρπαξε το χέρι δαγκώνοντάς το. · Ότι δεν ήταν σε θέση να πει αφού δεν γνώριζε, αν αυτοί οι σκύλοι ήταν καθαρόαιμοι pit-bull. · Ότι δεν κτύπησε η ίδια τον σκύλο που τη δάγκωσε με το χέρι της και ότι οι σκύλοι που είδαν ήταν δύο και όχι τρεις. · Ότι ο Εναγόμενος έφθασε στο σημείο που ήταν με τις φίλες της με το αυτοκίνητο pajero που τις είχε προσπεράσει προηγουμένως και δεν είδε που είχε παρκάρει το εν λόγω αυτοκίνητο μετά που τις προσπέρασε. Διαφώνησε δε σε υποβολή ότι ο Εναγόμενος έφτασε πεζός στο σημείο που βρισκόντουσαν, όπως επίσης διαφώνησε, ότι ο Εναγόμενος της φώναζε να μην κτυπήσει τους σκύλους αυτούς. · Ότι έδωσε κατάθεση στην Αστυνομία στις 19.11.2006 στην οποία ανέφερε τα ίδια που είπε και στο Δικαστήριο στη της κυρίως εξέτασής της. Σε υποβολή δε, ότι δεν συμφωνούν τα όσα ανέφερε στο Δικαστήριο με το περιεχόμενο της κατάθεσης που έδωσε στην Αστυνομία, επέμεινε ότι είπε τα ίδια, «ούτε πιο λίγα ούτε πιο πολλά», όπως ανέφερε χαρακτηριστικά. Δεν αναγνώρισε δε σαν την κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία μία κατάθεση γραμμένη στην ελληνική γλώσσα, την οποία της επέδειξε ο συνήγορος υπεράσπισης. · Καταθέσεις έδωσαν επίσης η φίλη της Renate (Μ.Ε.2), η φίλη της Monica (Μ.Ε.3) και ο φίλος της ο Νίκος (Μ.Ε.7) την ίδια ημέρα και κατά τον ίδιο χρόνο που έδωσε και η ίδια. · Ότι αυτά τα οποία έγραψε ο αστυνομικός στην κατάθεση που της έλαβε είναι ακριβώς αυτά που του είπε, τα οποία αφού της τα διάβασε και συμφώνησε με αυτά, υπόγραψε και την εν λόγω κατάθεση. · Ότι γνωρίζει και ομιλεί αγγλικά και ελληνικά αφού είναι στην Κύπρο για 16 χρόνια και εργάζεται. · Σε υποβολή ότι στην κατάθεσή της για το συγκεκριμένο συμβάν ανέφερε: «στη συνέχεια ο άντρας αυτός αφού απομάκρυνε τους σκύλους από το μέρος ρίχνοντάς τους πέτρες και φωνάζοντάς τους» απάντησε ότι δεν ξέρει γι αυτή τη δήλωση και δεν θυμάται αν είπε κάτι τέτοιο. · Σε υποβολή ότι στην κατάθεσή της που έδωσε στην Αστυνομία αναφέρει ότι ο Εναγόμενος προσφέρθηκε να την πάρει στο νοσοκομείο επειδή έτρεχε αίμα από το χέρι της αλλά αυτή αρνήθηκε διότι πίστευε ότι ο σκύλος που τη δάγκωσε ανήκε σε αυτόν, απάντησε ότι οι δύο σκύλοι ήταν μέσα στο αυτοκίνητό του. · Ότι ο Εναγόμενος έβαλε τους σκύλους του μέσα στο αυτοκίνητό του αλλά δεν θυμόταν σε ποιο μέρος του αυτοκινήτου και ούτε είδε που καθόντουσαν οι σκύλοι μετά που τους έβαλε μέσα στο αυτοκίνητό του. Διευκρίνισε δε ότι αυτό το οποίο είδε είναι ο Εναγόμενος να βάζει μέσα στο αυτοκίνητο τον ένα σκύλο και τον άλλο η φιλενάδα του. Επισημαίνω ότι στο σημείο αυτό η Ενάγουσα αναστατώθηκε και φάνηκε να χάνει την ψυχραιμία της στο εδώλιο. · Σε υποβολή ότι δεν λέει την αλήθεια ότι ο Εναγόμενος και η φιλενάδα του έβαλαν μέσα στο αυτοκίνητο του Εναγομένου τους δύο σκύλους που τους επιτέθηκαν, απάντησε ότι δεν συμφωνεί και αυτό το είδε όχι μόνο αυτή αλλά και οι φίλες της. Περαιτέρω δε, διαφώνησε και σε υποβολή ότι αυτό που είπε είναι εκ των υστέρων κατασκεύασμα με σκοπό να ενισχυθεί η θέση της ότι οι σκύλοι που της επιτέθηκαν ανήκουν στον Εναγόμενο. · Ότι το αυτοκίνητο που οδηγούσε ο Εναγόμενος και έβαλαν μέσα σε αυτό τους σκύλους ήταν ένα αυτοκίνητο μάρκας pajero με 5 πόρτες και δεν γνώριζε λεπτομέρειες για το πώς ήταν διαμορφωμένο το εσωτερικό του. · Ότι το αυτοκίνητο το pajero κατευθυνόταν προς το μέρος τους με μεγάλη ταχύτητα, όταν δε πέρασε από μπροστά τους την πρώτη φορά ελάττωσε ταχύτητα και μέσα σε αυτό είδε να βρίσκονται 4 άτομα τα οποία όταν επέστρεψε πίσω κατέβηκαν από αυτό. Τα άτομα αυτά που κατέβηκαν από το αυτοκίνητο ήταν δύο άντρες και δύο γυναίκες και φορούσαν εργατικά ρούχα, οδηγός ήταν ο Εναγόμενος και συνοδηγός μια νεαρή κοπέλα, η φίλη του Εναγόμενου, η οποία στη συνέχεια έβαλε τον ένα από τους δύο σκύλους μέσα στο αυτοκίνητο. · Σε υποβολή ότι ουδέποτε το αυτοκίνητο του Εναγομένου μαζί με τα άλλα τρία πρόσωπα αφίχθηκαν στο σημείο που έγινε το συμβάν, απάντησε ότι διαφωνεί με τη θέση του συνηγόρου, απόδειξη δε ότι λέει την αλήθεια είναι και το ότι σημείωσε και τους αριθμούς εγγραφής του αυτοκινήτου του Εναγομένου. · Ότι ο σκύλος που της επιτέθηκε την δάγκωσε στο δεξί της χέρι με τέτοιο τρόπο, έτσι που η δεξιά της παλάμη ευρίσκετο μέσα στο στόμα του σκύλου αυτού. Έδειξε δε με ποιο τρόπο το στόμα του σκύλου την είχε δαγκώσει στη δεξιά της παλάμη και πώς ήταν μέσα στο στόμα του για όσο χρόνο τη δάγκωνε τοποθετώντας τον αντίχειρα του αριστερού της χεριού στο κάτω μέρος και τα υπόλοιπα δάκτυλα της στο άνω μέρος της δεξιάς της παλάμης. · Ότι από το στόμα του σκύλου απελευθερώθηκε η δεξιά της παλάμη, όταν ο Εναγόμενος κτύπησε τον σκύλο αυτό πάνω στο κεφάλι και άνοιξε το στόμα του για να την απελευθερώσει. Διευκρίνισε δε ότι ο Εναγόμενος κτύπησε τον σκύλο στο κεφάλι μια φορά και ο ίδιος δεν τραυματίστηκε όταν άνοιξε το στόμα του σκύλου. · Διαφώνησε σε υποβολή, ότι ο Εναγόμενος απομάκρυνε τους σκύλους φωνάζοντας και ρίχνοντάς τους πέτρες, διευκρινίζοντας ότι κάτι φώναζε, αυτό όμως που φώναζε πιθανό να ήταν τα ονόματα των δύο σκύλων. · Σε άλλη υποβολή ότι ο Εναγόμενος της φώναζε να μην κτυπά τον σκύλο με το χέρι της, απάντησε ότι με δύο σκύλους pit-bull, ένα στα αριστερά της και ένα άλλο στα δεξιά της, που είχαν επιτεθεί στην ίδια και στο σκύλο της, θα ήταν ανόητο από μέρους της να τους κτυπήσει. · Σε υποβολή ότι αρνήθηκε να πάει στο νοσοκομείο με τον Εναγόμενο διότι στο μυαλό της από την πρώτη στιγμή ήταν η διεκδίκηση αποζημιώσεων, απάντησε ότι ο λόγος που δεν μπήκε στο αυτοκίνητο του Εναγομένου ήταν διότι μέσα σε αυτό είχαν βάλει τα δύο pit-bull και υπήρχαν και άλλα 4 άτομα. · Σε υποβολή ότι δεν λέει την αλήθεια, ότι πρώτα πήγαν στο νοσοκομείο και μετά στην Αστυνομία, επανέλαβε ότι είπε την αλήθεια και σε αυτό υπάρχει και μάρτυρας ο γνωστός της κύριος Νίκος (Μ.Ε.7), ο οποίος την πήγε στο νοσοκομείο και ακολούθως μαζί με τις φίλες της μετέβηκαν στην Αστυνομία. · Ότι στην Αστυνομία τηλεφώνησε η φίλη της η Monica (M.E.3), η οποία πήρε τον αριθμό για έκτακτη ανάγκη για να καταγγείλουν την επίθεση που δέχτηκαν από τους δύο σκύλους ράτσας pit-bull. Διευκρίνισε δε ότι οι σκύλοι αυτοί μόνο στον Εναγόμενο μπορούσαν να ανήκουν διότι κανένας ξένος δεν θα μπορούσε να τους αγγίξει, με την καταγγελία τους δε σκοπό είχαν να προστατεύσουν και τον άλλο κόσμο για να μην ξανασυμβεί παρόμοιο περιστατικό αφού οι σκύλοι αυτοί μένοντας ελεύθεροι θα μπορούσαν να επιτεθούν σε άλλους ανθρώπους. · Σε υποβολή ότι την επομένη του επεισοδίου πήγε στην εργασία της, απάντησε ότι αυτό δεν είναι αλήθεια αφού της δόθηκε άδεια ασθενείας για τέσσερεις μέρες και το χέρι της ήταν δεμένο για έξι εβδομάδες, είχε δε και πολλούς πόνους. · Σε υποβολή ότι δεν είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο με σκοπό να ενοχοποιήσει τον Εναγόμενο απάντησε ότι όσα ανέφερε είναι αλήθεια Στην επανεξέταση της η Ενάγουσα, απαντώντας σε διευκρινιστική ερώτηση που της υποβλήθηκε από τον συνήγορο της, απάντησε ότι δεν θυμάται και δεν γνώριζε αν ο Εναγόμενος στον χώρο του επεισοδίου μάζευε ελιές. Από τα όσα ανέφερε στην κυρίως εξέταση της η κα Renate Margot, Μ.Ε.2: Ότι τον Εναγόμενο τον αναγνωρίζει και τον υπέδειξε εντός της αίθουσας του Δικαστηρίου. Την Κυριακή 19 Νοεμβρίου 2006 πήγαινε περίπατο με τις φίλες της Monica Cottini (Μ.Ε.3) και Gizela Mιlewski (Ενάγουσα). Βρέθηκαν περί ώρα 13:00 στο μέρος με την ονομασία «Ρίκκος - Beach» στη Γεροσκήπου και από εκεί άρχισαν να περπατούν σε ένα δημόσιο μονοπάτι πεζοπορίας, με κατεύθυνση προς την Αχέλεια. Μετά από περίπου 20 λεπτά έφθασαν σε ένα σταυροδρόμι και στα αριστερά τους υπήρχε ένα δρομάκι στο οποίο σε απόσταση περίπου 60-80 μέτρα είδε δυο άσπρα σκυλιά pit-bull. Η ίδια βρισκόταν δυο περίπου μέτρα πίσω από τις φίλες της και τηλεφωνούσε μέχρι τη στιγμή που είδε τους σκύλους. Ανεγνώρισε τους σκύλους αυτούς ότι ήταν της ράτσας pit-bull και την ίδια στιγμή η φίλη της Gizela (Ενάγουσα) είπε «Aμάν ας στρίψουμε πολύ προσεκτικά και χωρίς γρήγορες κινήσεις». Εκείνη ακριβώς τη στιγμή είδε τους δυο σκύλους που άρχισαν να τρέχουν προς το μέρος τους και επειδή γνώριζε πως αυτοί είναι πολύ επικίνδυνοι φοβήθηκε πάρα πολύ, γύρισε προς τα πίσω και πάγωσε από το φόβο της. Τη συγκεκριμένη στιγμή δεν μπορούσε να σκεφτεί τίποτε ούτε να κάνει κάτι, άκουσε μόνο τις φωνές από τις δυο φίλες της. Ακολούθως και σε σύντομο χρονικό διάστημα, δεν μπορούσε να προσδιορίσει πόσο, αντιλήφθηκε ότι ήρθαν κοντά τους κάποια άλλα άτομα. Τότε γύρισε και είδε τον Εναγόμενο, ο οποίος στεκόταν δίπλα από τις φίλες της κρατώντας έναν από τους δυο σκύλους από το λαιμό. Επίσης σε απόσταση 2 περίπου μέτρων στα δεξιά της είδε μια γυναίκα γονατιστή στο έδαφος η οποία κρατούσε αγκαλιά με τα δυο της χέρια τον άλλο από τους δυο σκύλους. Παρατήρησε δε πως αυτή τον κρατούσε με δυσκολία αφού ο σκύλος αυτός προσπαθούσε συνεχώς να της ξεφύγει. Στο μέρος επίσης είδε ακόμα ένα ζευγάρι ήτοι έναν άνδρα και μια γυναίκα πιο ηλικιωμένους και επίσης ήταν και ένα αυτοκίνητο τύπου pajero. Στη συνέχεια είδε τη φίλη της Gizela (Ενάγουσα) που στεκόταν κοντά στον Εναγόμενο να κρατά το δεξί της χέρι και να δείχνει ένα τραύμα από δαγκωματιά που φαινόταν καθαρά. Από το εν λόγω τραύμα έτρεχε λίγο αίμα, η φίλη της έτρεμε, ήταν σε κατάσταση σοκ, ακούγονταν πολλές φωνές ανακατεμένες και όλοι ήταν συγχυσμένοι. Στο σημείο αυτό κατάλαβε ότι η φίλη της είχε δαγκωθεί από τον σκύλο που ήταν δίπλα της και τον οποίο κρατούσε ο Εναγόμενος. Αυτό της το επιβεβαίωσε στη συνέχεια και η ίδια η Ενάγουσα. Στο σημείο επίσης βρισκόταν εκτός από τα δυο pit-bull και ο σκύλος της Ενάγουσας ο οποίος ήταν μαζί τους, δεμένος με το λουρί και τον κρατούσε η Ενάγουσα κοντά στα πόδια της. Αυτοί οι δυο σκύλοι δεν επιτέθηκαν και δεν προσπάθησαν να δαγκώσουν τον Εναγόμενο τον οποίο δεν είδε σε καμία περίπτωση να τους ρίχνει πέτρες, αλλά τον είδε μόνο να κρατά τον ένα σκύλο από το λαιμό του. Όσον αφορά για το πώς ήρθαν κοντά τους ο Εναγόμενος και τα άλλα πρόσωπα, ήτοι αν ήρθαν πεζοί ή με το αυτοκίνητο που είδε, η Μ.Ε.2 δεν μπορούσε νε πει διότι όταν γύρισε ξανά είχαν ήδη κατεβεί από το αυτοκίνητο και στεκόντουσαν όπως περιέγραψε, όμως επειδή προηγουμένως δεν υπήρχε το αυτοκίνητο στο μέρος υποθέτει ότι ήρθαν με αυτό. Μετά το επεισόδιο ο Εναγόμενος τράβηξε τον ένα σκύλο προς το αυτοκίνητο, άνοιξε την πίσω πόρτα και τον έβαλε μέσα, το ίδιο δε από ότι θυμάται έγινε και με τον άλλο σκύλο αφού τον είδε και αυτόν μέσα στο αυτοκίνητο. Ο Εναγόμενος όταν τον ρώτησε η φίλη της η Monica (Μ.Ε.3) αν αυτοί οι σκύλοι ήταν δικοί του, δεν το απέρριψε και μάλλον νομίζει ότι αυτός είπε «ναι». Ακολούθως η φίλη της η Monica (Μ.Ε.3) είπε ότι πρέπει να τηλεφωνήσουν στην Αστυνομία διότι αυτοί οι σκύλοι είναι επικίνδυνοι κάτι στο οποίο συμφώνησε και η ίδια. Η ίδια όταν γύρισε ξανά προς το μέρος της Ενάγουσας δεν είδε αν αυτή είχε κλοτσήσει ή κτυπήσει τους σκύλους, αφού ο σκύλος είχε ήδη απομακρυνθεί από εκεί. Όταν δε η φίλη της η Monica (Μ.Ε.3) ανέφερε ότι πρέπει να τηλεφωνήσουν στην Αστυνομία ρώτησε τον Εναγόμενο πως ονομαζόταν και τον αριθμό του τηλεφώνου του, όμως αυτός δεν της έδωσε τα στοιχεία του, αλλά της είπε πως αν αγαπούσαν τους σκύλους να μην τηλεφωνήσουν στην Αστυνομία γιατί θα τους σκοτώσουν. Μετά από αυτό η φίλη της η Monica (Μ.Ε.3) τηλεφώνησε στην Αστυνομία όμως επειδή δεν μπορούσε να μιλήσει Ελληνικά της έδωσε της ίδιας το τηλέφωνο οπόταν και ανέφερε το τι ακριβώς είχε συμβεί. Η Αστυνομία της έδωσε οδηγίες να περπατήσουν προς τη θάλασσα γιατί έτσι θα είναι ποιο εύκολο να τις βρουν, ενώ δε μιλούσε με τον αστυνομικό ο Εναγόμενος της ζήτησε το κινητό τηλέφωνο το οποίο του έδωσε οπόταν και τον άκουσε να λέει «Kουμπάρε δεν είναι τίποτα, έγινε απλά μια φασαρία με τους σκύλους». Τότε αυτή αντέδρασε πήρε το κινητό τηλέφωνο πίσω και είπε στον αστυνομικό ότι αυτό που έγινε δεν ήταν σωστό, κάποιος δαγκώθηκε από τον σκύλο και πρέπει γι' αυτό να έρθει κάποιος από την Αστυνομία. Μετά από αυτή την συνομιλία έκλεισε το τηλέφωνο προτού όμως αρχίσουν να κατευθύνονται προς την παραλία ο Εναγόμενος προσφέρθηκε να τις πάρει στο νοσοκομείο με το αυτοκίνητο του λόγω του ότι η Ενάγουσα χρειαζόταν ιατρική περίθαλψη. Η απάντηση της προς τον Εναγόμενο ήταν ότι δεν μπορεί να πάνε με το ίδιο αυτοκίνητο στο νοσοκομείο αφού μέσα σε αυτό ήταν και οι δυο σκύλοι. Στη συνέχεια κρατώντας την φίλη της την Ενάγουσα, η οποία ήταν σοκαρισμένη σε σημείο που σχεδόν δεν μπορούσε να περπατήσει, κατευθύνθηκαν προς την παραλία, τηλεφώνησαν δε σε κάποιο φίλο τους τον κ. Νίκο (Μ.Ε.7) με τον οποίο συναντήθηκαν. Ο κ. Νίκος (Μ.Ε.7) τηλεφώνησε και ο ίδιος στην Αστυνομία αφού μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν είχε έρθει κανένας αστυνομικός, στον οποίον όμως είπαν ότι πρέπει να μεταβούν όλοι στο αστυνομικό τμήμα. Μετά από αυτό ο κ. Νίκος (Μ.Ε.7) με την Ενάγουσα με το αυτοκίνητο του, πήγαν στο νοσοκομείο ενώ η ίδια με τη φίλη της την Monica (Μ.Ε.3) πήραν τον σκύλο της Ενάγουσας που δεν ήταν τραυματισμένος στο σπίτι και μετά μετέβηκαν στο νοσοκομείο όπου συναντήθηκαν όλοι και πήγαν μαζί στην Αστυνομία. Στην Αστυνομία προέβηκαν σε καταγγελία εναντίον του Εναγομένου και η φίλη της η Monica (Μ.Ε.3) έδωσε τον αριθμό του αυτοκινήτου του Εναγομένου στην Αστυνομία τον οποίο είχε καταγράψει όταν συνέβηκε το επεισόδιο. Καταθέσεις έδωσαν και οι τρεις φίλες οι οποίες και καταγράφηκαν, οι μεν δυο φίλες της στην Αγγλική γλώσσα και η ίδια στην Ελληνική γλώσσα. Ο αστυνομικός της διάβασε την κατάθεση της, η ίδια κατάλαβε και αντιλήφθηκε όλα όσα της διάβασε τα οποία ήταν όλα όπως τα είχε πει και μετά που ο αστυνομικός την ρώτησε αν είναι ορθά να την υπογράψει, την υπόγραψε. Όσον αφορά την σχέση της με την Ενάγουσα ανέφερε ότι την γνωρίζει για 8 χρόνια, στα τελευταία δε 5 είναι πιο στενές φίλες. Από τα όσα ανέφερε στην αντεξέταση της η Μ.Ε.2, απαντώντας σε ρωτήσεις και υποβολές του συνηγόρου υπεράσπισης: · Ότι στο σημείο που έγινε το επεισόδιο ήταν χωματόδρομος και όχι χωράφι, στα δεξιά τους δε υπήρχαν ελαιόδεντρα όχι κοντά τους αλλά ποιο μακριά. · Ότι η ορατότητα που είχαν μπροστά τους ήταν περίπου εκατόν μέτρα απόσταση αφού δεν υπήρχαν φυτά ή δέντρα που να τους εμπόδιζαν. Οι σκύλοι όταν τους είδε ήταν σε απόσταση περίπου 80 μέτρων η ίδια δε βρισκόταν 2 περίπου μέτρα πίσω από την Ενάγουσα και μιλούσε στο τηλέφωνο τη στιγμή εκείνη. · Όταν είδε τους σκύλους δεν άρχισε να τρέχει αλλά γύρισε προς τα δεξιά αφού ήξερε τι σκύλοι ήταν και φοβήθηκε. Παρέμεινε πολύ ήσυχη και ακίνητη. · Ότι αναγνώρισε τη ράτσα των σκύλων, ήτοι ότι ήταν pit-bull από τη στιγμή που άρχισαν να τρέχουν και όταν ήταν σε απόσταση περίπου 80 μέτρα από κοντά τους. Όταν δε τους πρωτοείδε αυτοί οι σκύλοι ήταν ακίνητοι και στη συνέχεια άρχισαν να τρέχουν προς το μέρος τους. · Οι σκύλοι αυτοί ήταν δυνατοί, το χρώμα τους ήταν άσπρο λερωμένο προς το γκρίζο, οι δε διαστάσεις τους ήταν περίπου 50 εκατ. ύψος και 50 εκατ. μήκος. · Η ίδια επειδή είχε γυρίσει το πρόσωπο της δεν είδε τι ακριβώς έγινε, άκουσε όμως τις φωνές από τις φίλες της χωρίς όμως να μπορέσει να δει αφού ήταν σε κατάσταση σοκ και δεν ήξερε τι να κάνει. Η ίδια δεν είδε τους σκύλους αυτούς να επιτίθενται σε κανένα, αυτό όμως της είπαν. · Ότι ο σκύλος της Ενάγουσας ήταν χρώματος μαύρου, από διάφορες ράτσες, γέρικος, δεμένος σε λουρί, ύψους 50 εκατοστών. · Ότι είχε δει η ίδια το τραύμα της Ενάγουσας και στο πάνω μέρος της παλάμης του χεριού της και φαινόντουσαν διάφορα δαγκώματα σε αυτήν και έτρεχε αίμα. · Σε υποβολή ότι ο τραυματισμός της Ενάγουσας προήλθε όταν αυτή κτύπησε το συγκεκριμένο σκύλο στο στόμα, απάντησε ότι η ίδια δεν είδε την σκηνή αυτή. Αυτό που είδε ήταν το τραύμα μετά που δαγκώθηκε η Ενάγουσα όπως της ανέφερε η ίδια και δεν θα έλεγε ψέματα γι' αυτό. · Σε υποβολή ότι οι δυο σκύλοι που είδε να έρχονται προς το μέρος τους ήταν αδέσποτοι, απάντησε ότι δεν συμφωνούσε αφού όταν γύρισε να κοιτάξει ξανά μπροστά της είδε τον Εναγόμενο να κρατά τον ένα σκύλο από τον λαιμό, τον άλλο σκύλο να τον κρατά η κοπέλα που ήταν γονατιστή στο έδαφος και αυτό ήταν σημάδι πως οι άνθρωποι αυτοί γνώριζαν τους σκύλους. Πρόσθετα ο Εναγόμενος και τα άλλα πρόσωπα έβαλαν τους σκύλους μέσα στο αυτοκίνητο του Εναγόμενου στοιχείο αποφασιστικό για το ότι οι σκύλοι ανήκαν στον Εναγόμενο. · Ότι δεν είδε από πού ήρθε το αυτοκίνητο του Εναγομένου στο μέρος του επεισοδίου και η πρώτη φορά που το αντιλήφθηκε ήταν στον χώρο του επεισοδίου μετά που γύρισε ξανά το κεφάλι της προς τα μπροστά. · Ότι στην Αστυνομία έδωσε κατάθεση και στην κατάθεση της ανέφερε ότι είπε και στο Δικαστήριο, αν δε κάτι ξέχασε αυτό είναι λόγω του ότι πέρασαν πολλά χρόνια όμως ότι είπε είναι η αλήθεια. Όταν δε της επιδείχθηκε φωτοτυπία της γραπτής της κατάθεσης στα Ελληνικά, την αναγνώρισε και την κατέθεσε στο Δικαστήριο σαν Τεκμήριο Α για Αναγνώριση. Όταν δε ο συνήγορος του Εναγομένου της διάβασε απόσπασμα από το τεκμήριο Α για Αναγνώριση, ήτοι τις 4 γραμμές από το τέλος αυτής και ερωτήθηκε πότε λέει την αλήθεια για το κατά πόσο είδε ή όχι την επίθεση του σκύλου, απάντησε ότι η ίδια δεν είδε την σκηνή και ότι ανάφερε στην Αστυνομία ήταν στα πλαίσια της γενικότητας και αφού ήταν πολύ σαφές ότι η Ενάγουσα δαγκώθηκε από τον ένα σκύλο. · Ακόμα σε ερώτηση γιατί στην κατάθεση της Τεκμήριο Α για αναγνώριση, αναφέρει ότι είδε τους επιβαίνοντες να κατεβαίνουν από το αυτοκίνητο ενώ στην μαρτυρία της στο Δικαστήριο είπε ότι όταν γύρισε ξανά μπροστά της είχαν ήδη κατεβεί τα εν λόγω πρόσωπα, απάντησε ότι στο Δικαστήριο είπε την αλήθεια και ότι δεν θυμόταν να είπε στην Αστυνομία ότι είδε τα τρία άτομα να κατεβαίνουν από το αυτοκίνητο. · Σε ερώτηση πότε θυμόταν τα γεγονότα καλύτερα, την ημέρα που έδιδε κατάθεση στην Αστυνομία ή την ημέρα που έδιδε μαρτυρία στο Δικαστήριο, απάντησε ότι θυμάται μερικά πράγματα όμως αυτό που είναι γεγονός είναι ότι όταν γύρισε ξανά μπροστά της είδε πως κρατούντο οι σκύλοι και πως τους έβαλαν στη συνέχεια μέσα στο αυτοκίνητο. · Σε ερώτηση γιατί δεν ανέφερε στην κατάθεση της που έδωσε στην Αστυνομία το σημαντικό στοιχείο, ήτοι ότι είδε τον Εναγόμενο να βάζει τους σκύλους μέσα στο αυτοκίνητο του, απάντησε ότι το είπε αλλά δεν μπορεί να ξέρει με ακρίβεια τι γράφτηκε στην κατάθεση της. Περαιτέρω ανέφερε ότι ναι μεν στο Τεκμήριο Α για αναγνώριση είναι η υπογραφή της, πλην όμως το συγκεκριμένο γεγονός με τους σκύλους και ότι τους έβαλαν μέσα στο αυτοκίνητο του Εναγόμενου, δεν το γράφει στην κατάθεση της αφού δεν την ήλεγξε. Ακόμα διευκρίνισε ότι δεν είναι σε θέση να πει αν το Τεκμήριο Α για αναγνώριση είναι το τελειωτικό κείμενο της κατάθεσης της και αν αυτό περιέχει όλα όσα ανέφερε στον αστυνομικό. · Σε ερώτηση δε αν εννοεί πως ο αστυνομικός εσκεμμένως παρέλειψε να καταγράψει μέρος από αυτά τα οποία του ανάφερε, απάντησε ότι δεν είναι αυτό που θέλει να πει και εννοούσε. · Ότι είδε τον Εναγόμενο να βάζει τους σκύλους μέσα στο αυτοκίνητο του από την πίσω πόρτα διευκρινίζοντας ότι το pajero δεν έχει πορτ-μπακαζ αλλά είναι ανοικτό. · Ότι η φίλη της η Monica (Μ.Ε.3) πήρε τηλέφωνο την Αστυνομία από το κινητό της τηλέφωνο, αρχικά μίλησε αυτή με τον αστυνομικό στα Αγγλικά και στη συνέχεια της έδωσε το τηλέφωνο για να μιλήσει η ίδια με τον αστυνομικό στα Ελληνικά. Διευκρίνισε επίσης ότι δεν ρώτησαν το όνομα του αστυνομικού ούτε από το τηλέφωνο ούτε όταν έδωσαν κατάθεση στην Αστυνομία. · Ότι έδωσαν το τηλέφωνο στον Εναγόμενο να μιλήσει και ο ίδιος με τον αστυνομικό και αυτό δεν θεώρησε ότι ήταν κακό παρά το ότι υπέθεσε πως οι σκύλοι ανήκαν σε αυτόν. Όταν δε άκουσε τον Εναγόμενο να λέει στον αστυνομικό ότι δεν συνέβηκε κάτι σοβαρό, ξαναπήρε η ίδια το τηλέφωνο και είπε στον αστυνομικό ότι κάποιος δαγκώθηκε από ένα σκύλο pit-bull, οπόταν ο αστυνομικός της είπε να προχωρήσουν προς τη θάλασσα για να τις βρουν πιο εύκολα. · Σε υποβολή ότι δεν έγινε αυτό το τηλεφώνημα από το μέρος του επεισοδίου και ούτε ο Εναγόμενος μίλησε με κάποιον αστυνομικό διαφώνησε και επέμενε στα όσα ανέφερε. Περαιτέρω αρνήθηκε ότι ο Εναγόμενος τους έδωσε το τηλέφωνο και το όνομα του έτσι ώστε αν χρειαζόντουσαν βοήθεια να του τηλεφωνήσουν. Λόγω δε της άρνησης του να δώσει τα στοιχεία του η φίλη της η Monica (Μ.Ε.3) σημείωσε τα νούμερα του αυτοκινήτου. · Ότι στο μέρος που έγινε το επεισόδιο αριστερά τους υπήρχε ένα χωράφι αυτή δε και οι φίλες της βρίσκονταν στο μονοπάτι-πεζόδρομο. · Σε υποβολή ότι το αυτοκίνητο του Εναγομένου ήταν παρκαρισμένο στη δεξιά πλευρά του δρόμου σύμφωνα με την πορεία τους και σε απόσταση γύρω στα δέκα μέτρα από αυτές κάτω από ένα δένδρο όταν έγινε το επεισόδιο, αυτή διαφώνησε διευκρινίζοντας ότι αυτή και οι φίλες της ήθελαν να στρίψουν αριστερά στο σταυροδρόμι που έγινε το επεισόδιο και το αυτοκίνητο του Εναγομένου ήταν μέσα στο δρόμο που πήγαινε αριστερά σταματημένο στη δεξιά του πλευρά. Διευκρίνισε επίσης ότι δεν είχε δει το αυτοκίνητο του Εναγομένου από την αρχή. · Σε υποβολή ότι ο Εναγόμενος βρισκόταν σε απόσταση 20-30 μέτρα από την ίδια και τις φίλες της μαζί με τους γονείς του και μια εργάτρια μαζεύοντας ελιές, απάντησε ότι δεν είδε τον Εναγόμενο και αυτά τα άτομα πριν το επεισόδιο με τον σκύλο, αλλά τους είδε μετά που ξαναγύρισε μπροστά της. · Σε υποβολή ότι κοντά τους ήρθε μόνο ο Εναγόμενος και κανένα άλλο πρόσωπο για να τις βοηθήσει, διαφώνησε και επέμενε στη θέση της. Επίσης σε υποβολή ότι ο Εναγόμενος έριξε πέτρες στους σκύλους και τους φώναξε για να απομακρυνθούν απάντησε ότι αυτό δεν μπορούσε να το δει γιατί η ίδια γύρισε προς τα πίσω και επίσης δεν θυμάται να άκουσε τον Εναγόμενο να φωνάζει. · Σε υποβολή ότι τους αριθμούς εγγραφής του αυτοκινήτου του Εναγομένου τους έγραψαν ενώ το αυτοκίνητο ήταν σταθμευμένο στο σημείο που είχε αναφέρει προηγουμένως ο συνήγορος, διαφώνησε επιμένοντας ότι τους αριθμούς εγγραφής του εν λόγω αυτοκινήτου τους κατέγραψαν όταν αυτό βρισκόταν στο σημείο που η ίδια είχε περιγράψει. · Ότι όταν έδιναν κατάθεση βρίσκονταν και οι τρεις φίλες στο ίδιο δωμάτιο του αστυνομικού σταθμού κι μιλούσαν σχεδόν ταυτόχρονα. Διευκρίνισε δε ότι ήταν παρούσα όταν έδιδε κατάθεση η Ενάγουσα όμως δεν μπορούσε να πει αν άκουσε την Ενάγουσα να λέει στον αστυνομικό όταν του έδιδε κατάθεση, πως είδε τον Εναγόμενο να πετά πέτρες στους σκύλους. · Σε υποβολή ότι είπε ψέματα στο Δικαστήριο με σκοπό να βοηθήσει την Ενάγουσα, διαφώνησε. Από τα όσα ανέφερε η Μ.Ε.2 στην επανεξέταση της απαντώντας σε διευκρινιστικές ερωτήσεις του συνηγόρου της Ενάγουσας: · Σε ερώτηση κατά πόσο ήταν σίγουρη ότι το Τεκμήριο Α για Αναγνώριση είναι ολόκληρη η κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία, απάντησε ότι ο συνήγορος υπεράσπισης της διάβαζε αποσπάσματα από αυτήν και όταν ο αστυνομικός κατέγραφε όσα του έλεγε δεν έδωσε τόση σημασία κατά πόσο αυτός τα είχε καταγράψει όλα που του είπε. · Σε ερώτηση κατά πόσο ζήτησε να δώσει την κατάθεση της στον αστυνομικό στην Γερμανική γλώσσα απάντησε ότι δεν το έκανε και ούτε ζήτησε κάτι τέτοιο. Σε διευκρινιστική ερώτηση του Δικαστηρίου τι εννοούσε λέγοντας «όχι» όταν ερωτήθηκε κατά πόσο θυμόταν αν είδε τους δυο σκύλους να προσπαθούν να δαγκώσουν τον Εναγόμενο, απάντησε ότι αυτό που εννοούσε ήταν πως για όσο χρονικό διάστημα ήταν γυρισμένη προς τα πίσω δεν μπορούσε να δει τι είχε γίνει, όμως από τη στιγμή που γύρισε ξανά μπροστά της και είδε τους σκύλους μέχρι και που έφυγαν από το σημείο του επεισοδίου δεν είδε αυτούς τους σκύλους να επιτίθενται στον Εναγόμενο. Από τα όσα ανέφερε στην κυρίως εξέταση της η κα Monica Cottini, Μ.Ε.3: Ότι αυτή γεννήθηκε στην Ελβετία, στη Ζυρίχη και η μητρική της γλώσσα είναι τα Γερμανικά, γνωρίζει όμως Αγγλικά και Ιταλικά. Με την Ενάγουσα είναι φίλες και γνωρίζονται από την εργασία τους, τον δε Εναγόμενο, τον οποίο αναγνώρισε και υπέδειξε εντός της αίθουσας του Δικαστηρίου, τον συνάντησε για πρώτη φορά την ημέρα που έγινε το επεισόδιο με τους σκύλους. Στις 19.11.2006 μαζί με την Ενάγουσα και τη φίλη τους Renate (Μ.Ε.2) και με τον σκύλο της Ενάγουσας περπατούσαν σε ένα πεζόδρομο στην Γεροσκήπου. Η Ενάγουσα κρατούσε τον σκύλο της από το λουρί του και ενώ περπατούσαν είδαν σε απόσταση περίπου 150 μέτρων 2 σκύλους οι οποίοι μόλις τις είδαν άρχισαν να τρέχουν πολύ γρήγορα προς το μέρος τους. Αυτοί οι σκύλοι είχαν ύψος περίπου 50 εκατοστά και μήκος περίπου 70 εκατοστά, το χρώμα τους ήταν λερωμένο άσπρο και φαινόντουσαν πολύ δυνατοί. Κατάλαβε ότι η ράτσα των σκύλων αυτών ήταν pit- bull και επειδή από την Γερμανική τηλεόραση άκουγαν συχνά για επιθέσεις από σκύλους αυτής της ράτσας και είναι γνωστό πως επιτίθενται σε ανθρώπους, όταν τους είδε και κατάλαβε ότι ήταν αυτής της ράτσας την έπιασε πανικός. Οι σκύλοι αυτοί δεν ήταν δεμένοι ή με λουρί όταν δε πλησίασαν στο μέρος που ευρίσκοντο, η Ενάγουσα κρατούσε το σκύλο της μεταξύ των ποδιών της και τέντωσε το χέρι της για να προστατεύσει τον δικό της σκύλο αφού οι άλλοι δυο ήθελαν να του επιτεθούν. Τότε το ένα από τα δυο pit-bull δάγκωσε το χέρι της το δε άλλο πήγε από πίσω τους και φαινόταν ότι ήταν έτοιμο να επιτεθεί. Η ίδια άρχισε να φωνάζει και έψαξε να βρει κάτι με το οποίο να μπορέσει να διώξει τους σκύλους όμως δεν βρήκε οτιδήποτε ούτε πέτρα ή ξύλο. Σε λίγο πέρασε από μπροστά τους ένα αυτοκίνητο pajero ανοικτού χρώματος το οποίο σταμάτησε λίγο πιο μπροστά τους. Από αυτό δε κατέβηκε ο Εναγόμενος και άλλα 3 άτομα, ένα ζευγάρι ηλικιωμένων και μια νεαρή κοπέλα. Στην συνέχεια ο Εναγόμενος πλησίασε κοντά τους, κτύπησε τον σκύλο που δάγκωνε την Ενάγουσα στο κεφάλι και ακολούθως του άνοιξε το στόμα για να μπορέσει η Ενάγουσα να απελευθερώσει το χέρι της από το στόμα του. Όταν έγινε αυτό είδαν ότι το χέρι της Ενάγουσας αιμορραγούσε πολύ αυτή δε άρχισε να κλαίει και να έχει δυνατούς πόνους. Ο Εναγόμενος έπιασε τον ένα σκύλο από τον λαιμό και τον έριξε μέσα στο αυτοκίνητο του και ακολούθως έβαλε μέσα στο αυτοκίνητο του και τον άλλο σκύλο που εν τω μεταξύ κρατούσε η νεαρή γυναίκα που κατέβηκε από το αυτοκίνητο. Λόγω του τραυματισμού της Ενάγουσας αποφάσισαν ότι έπρεπε να πάνε στο νοσοκομείο. Στη συνέχεια ρώτησε τον Εναγόμενο αν οι δυο σκύλοι ήταν δικοί του και τον πληροφόρησε ότι θα τηλεφωνήσει στην Αστυνομία. Του ζήτησε να τους δώσει το όνομα του όμως αυτός αρνήθηκε και την παρακάλεσε να μην τηλεφωνήσει στην Αστυνομία γιατί θα σκοτώσουν τους σκύλους του. Λόγω της άρνησης του Εναγομένου να της δώσει τα στοιχεία του αυτή κατέγραψε τους αριθμούς εγγραφής του αυτοκινήτου του σε ένα χαρτί και μετά τηλεφώνησε στην Αστυνομία. Το χαρτάκι με τα νούμερα του αυτοκινήτου του Εναγομένου το έδωσε στην Αστυνομία όταν της πήραν κατάθεση. Στην Αστυνομία από το τηλέφωνο ανέφερε ότι επιτέθηκαν της Ενάγουσας δυο σκύλοι και ο ένας από αυτούς την δάγκωσε στο δεξί της χέρι, η δε γλώσσα που μιλούσε ήταν στα Αγγλικά. Όταν δε ρώτησε τον Εναγόμενο αν οι σκύλοι ήταν δικοί του αυτός απάντησε «ναι». Στην Αστυνομία μίλησε από το τηλέφωνο εκτός από την ίδια και η φίλη της η Renate (Μ.Ε.2) η οποία μίλησε με τον αστυνομικό στα Ελληνικά και επίσης ο Εναγόμενος ο οποίος πήρε το τηλέφωνο και μιλώντας με τον αστυνομικό τον άκουσε κάτι να λέει σε αυτόν και σε αυτά που είπε άκουσε την λέξη «κουμπάρε». Μετά δε που μίλησε στο τηλέφωνο ο Εναγόμενος με την Αστυνομία η Renate (Μ.Ε.2) πήρε το τηλέφωνο ξανά και μίλησε και πάλι με τον αστυνομικό. Μετά το τηλεφώνημα με την Αστυνομία έφυγαν από το χώρο του επεισοδίου και κατευθύνθηκαν προς το δρόμο του «Ρίκκος Beach» αφού τους το ζήτησε ο αστυνομικός. Στη συνέχεια τηλεφώνησαν στον φίλο της Ενάγουσας το Νίκο (Μ.Ε.7), για να την πάρει στο Νοσοκομείο διότι αυτή ήταν πολύ σοκαρισμένη και έτρεμε. Πήγαν όλες μαζί στο αυτοκίνητο τους και εκεί συνάντησαν το Νίκο (Μ.Ε.7), ο οποίος με το αυτοκίνητο του πήρε την Ενάγουσα στο Νοσοκομείο ενώ αυτή και η φίλη τους η Renate (M.E.2) πήραν το σκύλο της Ενάγουσας στο σπίτι της. Ακολούθως μαζί με τη Renate (Μ.Ε.2), πήγαν στο Νοσοκομείο και μετά όλοι μαζί πήγαν στον Αστυνομικό Σταθμό και έκαναν την καταγγελία. Ο Εναγόμενος δεν έριξε πέτρες στους σκύλους, φαινόταν γνωστός με αυτούς και οι σκύλοι αυτοί δεν του επιτέθηκαν. Όταν δε ζήτησε από τον Εναγόμενο να της δώσει τον αριθμό του τηλεφώνου του, αυτός της έδωσε ένα αριθμό αλλά ήταν λανθασμένος. Στον Αστυνομικό Σταθμό έδωσε κατάθεση σε ένα νεαρό αστυνομικό στην Αγγλική γλώσσα διότι δεν υπήρχε μεταφραστής για τη Γερμανική διότι όπως τους είπε ο αστυνομικός δεν μπορούσε να βρει τέτοιον. Την εν λόγω κατάθεση κατέγραψε ο αστυνομικός και αφού της τη διάβασε την υπέγραψε και η ίδια . Η κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία ήταν πολύ σύντομη σε σχέση με την περιγραφή των γεγονότων διότι ο αστυνομικός δεν ήθελε να ακούσει όλες τις λεπτομέρειες αλλά τα γεγονότα σε συντομία. Από τα όσα ανέφερε στην αντεξέταση της η Μ.Ε.3, απαντώντας σε ερωτήσεις και υποβολές του συνηγόρου υπεράσπισης: · Ότι μετά που έστριψαν αριστερά από το σταυροδρόμι περπάτησαν περίπου 20 μέτρα, στα δεξιά τους δε υπήρχε ένα χωράφι όπως χωράφια υπήρχαν και στα αριστερά τους. Το χωράφι που ήταν στα δεξιά τους δεν μπορούσε να θυμηθεί με τι δέντρα ήταν φυτεμένο. · Ότι ούτε αριστερά ούτε δεξιά του μονοπατιού που βρίσκονταν υπήρχαν ελαιόδεντρα, υπήρχαν μόνο χωράφια. · Ότι από τη στιγμή που είδαν τους σκύλους τα γεγονότα εξελίχθηκαν όλα πολύ γρήγορα αφού οι σκύλοι αυτοί έτρεξαν προς το μέρος τους με μεγάλη ταχύτητα και δεν είχαν την ευκαιρία να τους αποφύγουν, η ίδια δε μόλις τις έφτασαν οι σκύλοι φώναξε δυνατά. · Ότι κατάλαβε πως οι σκύλοι αυτοί ήταν ράτσας pit-bull αφού της ήταν γνωστοί και μόλις έφτασαν στο σημείο που βρίσκονταν επιτέθηκαν αμέσως. · Ότι τα τραύματα της Ενάγουσας τα είδε αφού ήταν δίπλα της και δεξιά της και ήταν στο δεξί της χέρι. Αυτό διότι ο σκύλος που δάγκωσε και πιάστηκε από το χέρι της Ενάγουσας ήταν ράτσας pit-bull ο οποίος όταν δαγκώνει δεν αφήνει από το στόμα του το θύμα αμέσως. · Ότι όταν οι δύο σκύλοι έφτασαν στο σημείο που βρίσκονταν δεν άρχισαν να μυρίζονται μεταξύ τους αλλά τους επιτέθηκαν αμέσως. Αρχικά στο σκύλο της Ενάγουσας και μετά επειδή η Ενάγουσα προστάτευσε το σκύλο της, τον οποίον κρατούσε με το αριστερό της χέρι σε όλο το χρονικό διάστημα που έλαβε χώρα το επεισόδιο, την δάγκωσε στο χέρι της. · Ότι η Ενάγουσα και η ίδια έπαθαν σοκ αφού αντιλήφθηκαν ότι θα τους επιτίθεντο οι σκύλοι και γι΄ αυτό άρχισαν να φωνάζουν. · Ότι η Ενάγουσα δεν προσπάθησε να διώξει τους σκύλους κλωτσώντας τους. · Ότι την Ενάγουσα ο ένας σκύλος τη δάγκωσε μία φορά δυνατά στο δεξί της χέρι αφού δεν άφηνε το χέρι της συνεχίζοντας να τη δαγκώνει χωρίς όμως να μπορεί να προσδιορίσει για πόσο χρονικό διάστημα. · Σε υποβολή ότι είναι η Ενάγουσα που κτύπησε το σκύλο διαφώνησε. · Σε υποβολή ότι δεν είπε την αλήθεια γιατί αν ο σκύλος pit-bull δάγκωνε την Ενάγουσα θα της έκοβε το χέρι, απάντησε ότι είναι αυτό που έγινε και ο σκύλος αυτός δεν άφησε το χέρι της Ενάγουσας παρά μόνο μετά που τον κτύπησε ο Εναγόμενος και του άνοιξε το στόμα. · Ότι δεν θυμόταν τον Εναγόμενο να φωνάζει όταν άρχισε το επεισόδιο, αυτές που φώναζαν ήταν η ίδια και η Ενάγουσα και δεν είδε τον Εναγόμενο να προσπαθεί να απομακρύνει τους σκύλους από κοντά τους. · Ότι στο επεισόδιο ήταν οι δύο σκύλοι pit-bull και ο σκύλος της Ενάγουσας και γι΄ αυτό διαφώνησε σε υποβολή ότι υπήρχε ακόμη ένας σκύλος τον οποίον ο Εναγόμενος προσεγγίζοντας στο σημείο τον απομάκρυνε. · Ότι η Ενάγουσα είχε τραύματα από τη δαγκωματιά του σκύλου και στην πάνω μεριά αλλά και στην κάτω μεριά της παλάμης της. · Ότι το pajero που οδηγούσε ο Εναγόμενος αφίχθηκε στο μέρος που βρίσκονταν προερχόμενο από πίσω τους από τη μεριά της θάλασσας, προηγουμένως δε τις είχε προσπεράσει και ξαναεπέστρεψε μετά το συμβάν από την μεριά της θάλασσας. · Ότι δεν θυμόταν κατά πόσο ανέφερε στην Αστυνομία αν κατέβηκε κάποιος από το αυτοκίνητο αφού είχαν περάσει τέσσερα χρόνια, σε υποβολή δε ότι ήταν δύο οι άντρες που προσπάθησαν να απομακρύνουν το σκύλο από την Ενάγουσα διαφώνησε επιμένοντας ότι ήταν ένας και αυτός ήταν ο Εναγόμενος. · Ότι η ίδια μιλούσε στον Εναγόμενο στα Αγγλικά όμως δεν θυμάται σε τι γλώσσα αυτός μιλούσε με τις φίλες της. · Ότι το τηλέφωνο του ο Εναγόμενος το ανέφερε στην Ενάγουσα και το κατέγραψε η ίδια (η Μ.Ε.3) όπως επίσης κατέγραψε και τον αριθμό του αυτοκινήτου του Εναγομένου σε ένα χαρτάκι το οποίο το έδωσε η ίδια στην Ενάγουσα. Το χαρτί δε στο οποίο έγραψε τον αριθμό του τηλεφώνου και τον αριθμό εγγραφής του αυτοκινήτου του Εναγομένου το είχε στη τσάντα της · Σε υποβολή ότι λανθασμένα συμπέρανε ότι οι δυο σκύλοι που τους επιτέθηκαν ανήκαν στον Εναγόμενο, απάντησε ότι δεν συμφωνούσε διότι ήταν τέτοια η κατάσταση που ο ίδιος ο Εναγόμενος μπορούσε να αγγίζει τους σκύλους, όταν δε η ίδια ανέφερε ότι θα τηλεφωνήσει στην Αστυνομία, αυτός της είπε «θέλεις να παίξουν (πυροβολήσουν) τους σκύλους και να τους σκοτώσουν;». Διευκρίνισε δε ότι ο Εναγόμενος της τα είπε αυτά στην Αγγλική γλώσσα από ότι θυμάται. · Σε υποβολή ότι ο Εναγόμενος δεν ήταν σε θέση γιατί δεν γνώριζε καλά Αγγλικά να της πει αυτό που ισχυρίστηκε σε σχέση με το ότι θα σκοτώσουν τους σκύλους η Αστυνομία, απάντησε ότι ανέφερε αυτό που θυμάται. · Σε ερώτηση τι από όσα είπε στην αστυνομικό δεν καταγράφηκαν στην κατάθεση της, απάντησε ότι δεν το θυμάται αυτό. · Το ότι ο Εναγόμενος έβαλε τους σκύλους που τους επιτέθηκαν μέσα στο αυτοκίνητο του, συμφώνησε ότι ήταν σημαντικό για την ίδια αφού δεν είχαν περιλαίμιο και δεν ήταν δεμένοι, όμως επειδή είχαν παρέλθει πολλά χρόνια δεν θυμόταν επ' ακριβώς και κατά λέξη τι είπε στην Αστυνομία και για το αν ανέφερε στον αστυνομικό το γεγονός αυτό. · Αναγνώρισε και κατέθεσε στο Δικαστήριο σαν Τεκμήριο Β για Αναγνώριση φωτοτυπία της γραπτής της κατάθεσης, χωρίς ένσταση από το συνήγορο της Ενάγουσας, η οποία ακολούθως εκ συμφώνου έγινε Τεκμήριο 1 (α). Επίσης κατέθεσε φωτοτυπία της πιστής μετάφρασης του τεκμηρίου 1 (α) στην Ελληνική γλώσσα η οποία εκ συμφώνου έγινε Τεκμήριο 1 (β). Σε σχετική δε ερώτηση αναγνώρισε ότι η υπογραφή που φαίνεται στο Τεκμήριο 1 (α) είναι η δική της. · Σε ερώτηση αν στα Τεκμήρια 1 (α) και Τεκμήριο 1 (β) εντοπίζει πουθενά ότι αναφέρει πως ο Εναγόμενος έβαλε τους σκύλους μέσα στο αυτοκίνητο του, απάντησε ότι δεν υπάρχει τέτοια αναφορά και τούτο διότι ο αστυνομικός τους είπε να συντομεύσουν την κατάθεση τους και να πουν μόνο τα σημαντικά γεγονότα. · Σε υποβολή ότι είπε ψέματα πως ο Εναγόμενος έφτασε στο σημείο του επεισοδίου με το αυτοκίνητο pajero και στη συνέχεια κατέβηκε και έπιασε τους σκύλους, διαφώνησε και επανέλαβε ότι ο Εναγόμενος έφθασε με το pajero, σταμάτησε μπροστά τους και έλαβαν χώρα όσα είπε. Επίσης διαφώνησε σε υποβολή ότι ο Εναγόμενος ουδέποτε της είπε να μην τηλεφωνήσουν στην Αστυνομία γιατί θα σκότωναν τους σκύλους, επιμένοντας ότι αυτό της είπε. · Σε υποβολή ότι αυτό που είπε πως ο Εναγόμενος έβαλε και τους δυο σκύλους μέσα στο αυτοκίνητο του ήταν μεταγενέστερο κατασκεύασμα μετά την καταχώρηση της αγωγής, απάντησε ότι διαφωνεί και επέμενε ότι όσα είπε είναι αυτά που είδε. · Σε υποβολή ότι ο σκοπός που έδωσε μαρτυρία είναι για να βοηθήσει την Ενάγουσα να πάρει αποζημιώσεις απάντησε με έντονο ύφος ότι ήταν παρούσα στο επεισόδιο και είδε την φίλη της την Ενάγουσα να πανικοβάλλεται από την επίθεση όπως είδε και τους σκύλους που τους επιτέθηκαν χωρίς να είναι δεμένοι. Στην επανεξέταση της απαντώντας σε ερώτηση του συνηγόρου της Ενάγουσας πως προσπάθησε η Ενάγουσα να διώξει τους σκύλους με το πόδι της, ανέφερε ότι η Ενάγουσα κρατούσε με το ένα χέρι το σκύλο της από το λουρί, με το άλλο χέρι προσπάθησε να προστατεύσει τον σκύλο της και τέντωσε το ένα της πόδι μπροστά για αμυντικούς σκοπούς, αλλά δεν κλώτσησε οποιοδήποτε σκύλο. Σε διευκρινιστική ερώτηση από το Δικαστήριο τι εννοούσε όταν απαντώντας σε ερώτηση κατά πόσον θυμόταν αν οποιοσδήποτε από τους σκύλους επιτέθηκε ή δάγκωσε τον Εναγόμενο, με την φράση «όχι» και αν με αυτό εννοούσε ότι δεν θυμόταν ή δεν του επιτέθηκαν, ανάφερε ότι οι σκύλοι δεν επιτέθηκαν στον Εναγόμενο και φαίνονταν ότι του ήταν γνωστοί διότι διαφορετικά θα τον δάγκωναν. Από τα όσα ανέφερε στην κυρίως εξέταση του ο κ. Παύλος Φοινικαρίδης, Μ.Ε.4: Ότι αναγνωρίζει την Ενάγουσα και τον Εναγόμενο τους οποίους και υπέδειξε εντός της αίθουσας του Δικαστηρίου. Στις 19.11.2006 ενώ ήταν υπηρεσία προσήλθαν στον αστυνομικό σταθμό Πάφου η Ενάγουσα και προέβη σε καταγγελία για το ότι δέχτηκε επίθεση από ένα σκύλο. Προς τούτο της πήρε κατάθεση στην Αγγλική γλώσσα διότι δεν μπορούσε να εντοπίσει μεταφραστή από Ελληνικά στα Γερμανικά που ήταν η μητρική γλώσσα της Ενάγουσας. Όμως επειδή η Ενάγουσα του είπε ότι γνώριζε και την Αγγλική γλώσσα γι΄αυτό της πήρε και κατέγραψε την κατάθεση της στα Αγγλικά. Την κατάθεση της Ενάγουσας στην Αγγλική γλώσσα δεν την είχε στην κατοχή του καθότι για λόγους που δεν γνωρίζει έλειπε από τον ποινικό φάκελο, είχε όμως στην κατοχή του την μετάφραση της εν λόγω κατάθεσης στα Ελληνικά. Η κατάθεση της Ενάγουσας στην Αγγλική γλώσσα διαπίστωσε ότι έλειπε από τον φάκελο από πέρυσι τον Οκτώβριου που ήταν ορισμένη στο Δικαστήριο ποινική υπόθεση εναντίον του Εναγομένου. Παρά τις προσπάθειες που καταβλήθηκαν για να εντοπιστεί αυτή η κατάθεση, τούτο δεν έγινε κατορθωτό όμως η κατάθεση που είχε στην κατοχή του στην Ελληνική γλώσσα είναι πιστή μετάφραση αυτής. Την μετάφραση από Αγγλικά στα Ελληνικά την έκανε ο ίδιος αφού είναι σε θέση να κάνει τέτοια μετάφραση. Με τη σύμφωνη δε γνώμη του συνηγόρου υπεράσπισης, αυτή κατατέθηκε και σημειώθηκε σαν Τεκμήριο 2 με δήλωση και από τους δυο συνηγόρους ότι: «Το Τεκμήριο 2 αποτελεί πιστή μετάφραση στα Ελληνικά του πρωτοτύπου της κατάθεσης της Ενάγουσας, που ήταν συνταγμένο στην Αγγλική γλώσσα.» Ο Μ.Ε.4 ακολούθως διάβασε το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 2 και διευκρίνισε ότι αυτή δεν λήφθηκε υπό μορφή ερωτοαπαντήσεων αλλά αρχικά ρώτησε την Ενάγουσα τι είχε συμβεί και ακολούθως αυτή του είπε προφορικά τα γεγονότα τα οποία κατέγραφε και κάθε 5-6 γραμμές της την διάβαζε και την ρωτούσε αν συμφωνούσε. Επίσης η Ενάγουσα του είπε ότι το επεισόδιο έγινε σε χωράφια κοντά στην Αχέλεια πλησίον της παραλίας του «Ρίκκος Beach». Στο συγκεκριμένο μέρος μετέβηκε την ίδια ημέρα και ο ίδιος, μετά που πήρε καταθέσεις. Ο ίδιος δεν μίλησε τηλεφωνικά με την Ενάγουσα πριν αυτή μεταβεί στον αστυνομικό σταθμό και δεν γνώριζε αν είχε μιλήσει με κάποιο άλλο συνάδελφο του. Όλα όσα του ανέφερε η Ενάγουσα τα κατέγραψε στην κατάθεση της και δεν θυμόταν να του είχε πει οτιδήποτε άλλο σε σχέση με το επεισόδιο. Σε ερώτηση δε αν του είπε ποιος ήταν ο ιδιοκτήτης του σκύλου που την δάγκωσε, ανέφερε ότι η Ενάγουσα του είπε για κάποιον άνδρα ο οποίος έφθασε στο μέρος του επεισοδίου με ένα αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΕΥΝ 956 ο οποίος στη συνέχεια απομάκρυνε τους σκύλους, δεν του ανέφερε όμως ότι αυτός ήταν ο ιδιοκτήτης τους. Ο ιδιοκτήτης του αυτοκινήτου pajero EYN 956 γνωρίζει ότι είναι ο Εναγόμενος τον οποίο μάλιστα προσπάθησε να εντοπίσει αμέσως μετά που πήρε τις καταθέσεις τηλεφωνικώς, χωρίς όμως αυτό να γίνει δυνατό. Μετά που έλαβε τις καταθέσεις πήγε στο μέρος που έγινε το συμβάν στο οποίο ο Εναγόμενος διατηρεί κάποια υποστατικά τα οποία ερεύνησε χωρίς όμως να βρει κάτι που να έχει σχέση με σκύλους. Επίσης σε μεταγενέστερο χρόνο και συγκεκριμένα στις 20.2.2007 μετέβη και στην οικία του Εναγόμενου όπου έκανε έρευνα χωρίς και πάλι να βρει οτιδήποτε που να έχει σχέση με σκύλους. Ο λόγος δε που δεν μετέβη στην οικία του Εναγόμενου την ίδια ημέρα που έγινε το συμβάν, ήταν διότι στο σταθμό δεν υπήρχε αρκετό προσωπικό και διότι υπήρχαν επείγουσες υποθέσεις που έπρεπε να επιληφθούν. Πριν δε να πραγματοποιήσει έρευνα στην οικία του Εναγομένου, κατά τακτά χρονικά διαστήματα μεταξύ του χρόνου που έγινε το επεισόδιο μέχρι και που πραγματοποίησε την έρευνα, περνούσε έξω από αυτήν. Την ημέρα που επισκέφθηκε το μέρος όπου έλαβε χώρα το επεισόδιο διαπίστωσε ότι υπήρχαν μικροί χωματόδρομοι που μπορεί να θεωρηθούν και μονοπάτια, με ελιές. Όσον αφορά τον Εναγόμενο από αυτόν πήρε κατάθεση την οποία είχε στην κατοχή του και την οποία κατέθεσε χωρίς ένσταση σαν Τεκμήριο
3. Διευκρίνισε δε ότι η εν λόγω κατάθεση λήφθηκε στις 20.12.2006 και όχι στις 20.2.2007 που εκ παραδρομής αναγράφεται στο Τεκμήριο
4. Περαιτέρω διευκρίνισε ότι ο λόγος που ενώ έκανε τακτικές επισκέψεις έξω από την κατοικία του Εναγομένου δεν την ερεύνησε πριν τις 20.2.2007, ήταν επειδή τις μέρες που επισκέπτετο για έρευνα την εν λόγω οικία του Εναγομένου αυτός απουσίαζε. Επίσης ανέφερε ότι γνωρίζει πώς ο Εναγόμενος διατηρεί πιτσαρία στην Πάφο. Κατάθεση από την Renate Margot (Μ.Ε.2) πήρε στην Ελληνική γλώσσα φωτοτυπία της οποίας είχε στην κατοχή του αφού το πρωτότυπο ευρίσκετο στον ποινικό φάκελο της υπόθεσης. Κατέθεσε δε την φωτοτυπία της κατάθεσης της Μ.Ε.2 η οποία εκ συμφώνου έγινε Τεκμήριο
5. Ο ίδιος ετοίμασε μια κατάθεση της οποίας φωτοτυπία είχε στην κατοχή του, την οποία εκ συμφώνου κατέθεσε σαν Τεκμήριο
6. Διάβασε το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 5, το υιοθέτησε δε ολόκληρο εκτός από τις λέξεις "ή ο πιθανό ιδιοκτήτης του" που γράφονται στην τρίτη γραμμή της τρίτης παραγράφου και τούτο για το λόγο ότι τη συγκεκριμένη ημέρα κατόρθωσε τελικά να μιλήσει με τον Εναγόμενο, δηλαδή το πρόσωπο το οποίο κατήγγειλαν οι τρεις γυναίκες στην Αστυνομία, τον οποίο εντόπισε από τους αριθμούς εγγραφής του αυτοκινήτου που του είχαν δώσει. Για την υπόθεση που του είχε γίνει καταγγελία δεν εντόπισε άλλα ευρήματα όμως κατηγόρησε τον Εναγόμενο για το ότι παρέλειψε να πάρει προφυλάξεις εναντίον πιθανού κινδύνου από ζώο που είχε στην κατοχή του με αποτέλεσμα αυτό να προκαλέσει πραγματική σωματική βλάβη. Την εν λόγω γραπτή κατηγορία την οποία είχε στην κατοχή του κατέθεσε στο Δικαστήριο σαν Τεκμήριο
7. Για την κατηγορία αυτή καταχωρήθηκε στο Ε.Δ. Πάφου ποινική υπόθεση εναντίον του Εναγομένου και κατόπιν κοινής δήλωσης και από τους δύο συνηγόρους έγιναν παραδεκτό γεγονός τα πιο κάτω: «Ότι στις 5.6.2008 καταχωρήθηκε για το αδίκημα που ο Μ.Ε.4 απήγγειλε κατηγορία στον Εναγόμενο, στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου εναντίον του Εναγομένου Αιμίλιου Κωνσταντίνου, η ποινική υπόθεση 5920/2008.» Όπως δε ανέφερε η εν λόγω ποινική υπόθεση δεν είχε εκδικαστεί και μέσα στα πλαίσια της διερεύνησης για αυτήν εξετάστηκε κατά πόσο απαιτείται άδεια για κατοχή σκύλων στην Κύπρο. Από τη διερεύνηση και απ΄ ότι γνωρίζει ο ίδιος για τη συγκεκριμένη ράτσα σκύλων, που η παραπονούμενη αναφέρει στην κατάθεση της, ήτοι pit-bull, δεν επιτρέπεται η κατοχή τους. Ο ίδιος όμως δεν διερεύνησε και δεν εξέτασε κατά πόσο ο Εναγόμενος είχε άδεια κατοχής σκύλου στο μέρος που διαμένει. Τέλος ανέφερε ότι υπηρετούσε στην Αστυνομία για πέντε χρόνια, όταν δε έγινε το επεισόδιο είχε υπηρεσία 14 μήνες. Από τα όσα ανέφερε στην αντεξέταση του ο Μ.Ε.4 απαντώντας σε ερωτήσεις και υποβολές του συνηγόρου υπεράσπισης: · Ότι έδωσε έντυπο για να επισκεφθεί η Ενάγουσα το Νοσοκομείο Πάφου, το πρωτότυπο του οποίου βρίσκεται στο φάκελο της Εισαγγελίας και γι΄ αυτό του ζητήθηκε να καταθέσει σαν τεκμήριο τη φωτοτυπία αυτού η οποία εκ συμφώνου κατατέθηκε και έγινε Τεκμήριο
8. Σε ερώτηση δε κατά πόσο η Ενάγουσα είχε πάει πρώτα στο Νοσοκομείο και μετά στην Αστυνομία, απάντησε ότι ο ίδιος της έδωσε το σχετικό έντυπο για να επισκεφθεί το Νοσοκομείο, δεν γνώριζε όμως αν είχε πάει και προηγουμένως. · Ότι κατάθεση της Ενάγουσας της έλαβε πριν να της δώσει το έντυπο να πάει στο Νοσοκομείο, όμως το χέρι της ήταν ήδη τυλιγμένο με επιδέσμους. · Ότι όταν επισκέφθηκε το χωράφι του Εναγομένου στην Αχέλεια διαπίστωσε ότι μέσα σε αυτό υπήρχαν ελαιόδεντρα. · Ότι όταν περνούσε από το σπίτι του Εναγομένου και ήλεγχε αν είχε σκύλους ρώτησε και γείτονες αν αυτός είχε σκύλους οι οποίοι του είπαν πως δεν περιήλθε στην αντίληψη τους κάτι τέτοιο. Διευκρίνισε δε ότι τον Εναγόμενο δεν τον γνωρίζει προσωπικά. · Ότι τα όσα κατέγραψε στις καταθέσεις της Ενάγουσας και των φίλων της είναι όλα όσα του ανέφεραν και σε καμία περίπτωση δεν είχε λόγο να προσθέσει ή να αφαιρέσει οτιδήποτε από όσα του είπε η ίδια η Ενάγουσα ή οι δύο φίλες της (Μ.Ε.2 και Μ.Ε.3). Στην επανεξέταση του σε σχετική διευκρινιστική ερώτηση απάντησε ότι τη στιγμή που λάμβανε κατάθεση από την Ενάγουσα και τις φίλες της βρίσκονταν όλες μαζί στον ίδιο χώρο. Σε διευκρινιστικές ερωτήσεις που του τέθηκαν από το Δικαστήριο απάντησε: · Το πρόσωπο που προσπάθησε να εντοπίσει τηλεφωνικώς μετά που έλαβε καταθέσεις από την Ενάγουσα και τις φίλες της ήταν τον ιδιοκτήτη του ΕΥΝ 956, ήτοι τον Αιμίλιο Κωνσταντίνου, Εναγόμενο. · Ότι η Ενάγουσα από το χώρο του επεισοδίου πιθανό να μίλησε με το Κέντρο Ελέγχου Μηνυμάτων της Αστυνομίας ή με κάποιο άλλο συνάδελφο του που βρισκόταν προηγουμένως στο γραφείο του Αστυνομικού Σταθμού. Από τα όσα ανέφερε ο Δόκτωρ Γρηγόρης Τρύφωνος Μ.Ε.5, ο οποίος στην κυρίως εξέταση του κατέθεσε γραπτή ενυπόγραφη δήλωσή του σαν Τεκμήριο Έγγραφο Α, την οποία διάβασε και υιοθέτησε το περιεχόμενο της σαν μέρος της κυρίως εξέτασής του: Ότι αυτός σπούδασε ιατρική στη Βουδαπέστη και αποπεράτωσε την ειδικότητά του σαν Γενικός Παθολόγος στην πόλη Ιωάννινα στην Ελλάδα. Τώρα ασκεί το επάγγελμα του Ιατρικού Λειτουργού στον Τομέα της Γενικής Ιατρικής στις Α΄ Βοήθειες στο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού. Κατά τον επίδικο χρόνο εργαζόταν ως Ιατρικός Λειτουργός στις Α΄ Βοήθειες στο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών, στο Γενικό Νοσοκομείο Πάφου. Στις 19.11.2006 και ώρα 14:55 προσήλθε στο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών και Ατυχημάτων Γενικού Νοσοκομείου Πάφου, η Γερμανίδα υπήκοος ασθενής κα Gisela Milewski (Ενάγουσα) η οποία έφερε δάγκωμα από σκύλο στο δεξιό άνω άκρο (ραχιαία επιφάνεια και δάχτυλα) της έγινε περιποίηση και καθαρισμός των τραυμάτων και ακολούθως συρραφή των τραυμάτων και της χορηγήθηκε κατόπιν οδηγιών του, εμβόλιο για τέτανο και ανοσοσφαιρίνη. Επίσης ο Μ.Ε. 5 έδωσε στην Ενάγουσα αντιβιοτική αγωγή και οδηγίες για χειρουργική επανεκτίμηση. Στις 19.1.2007 κατόπιν σχετικού αιτήματος από τους δικηγόρους της Ενάγουσας ετοίμασε σχετική ιατρική έκθεση την οποία είχε στην κατοχή του. Την εν λόγω ιατρική έκθεση - ιατρικό πιστοποιητικό, κατέθεσε χωρίς ένσταση και σημειώθηκε σαν Τεκμήριο
9. Σε σχέση με το Τεκμήριο 8 εξεδόθη απόδειξη πληρωμής των αναγκαίων τελών για ποσό €28.00 για την ετοιμασία της, την οποία απόδειξη μαζί με βεβαίωση έκδοσης του ιατρικού πιστοποιητικού κατέθεσε στο Δικαστήριο χωρίς ένσταση σαν Τεκμήριο
10. Εν κατακλείδι σε σχέση με την χορηγηθείσα θεραπεία προς την Ενάγουσα πρόσθεσε ότι εκτός από αυτά που έχει ήδη αναφέρει, στο τραύμα της έγινε καλός καθαρισμός και συρραφή. Στο Τεκμήριο 8, ο Μ.Ε.5 αναφέρει ότι η Ενάγουσα έφερε δάγκωμα από σκύλο στο δεξιό άνω άκρο (ραχιαία επιφάνεια και δάχτυλα), η αντικειμενική και νευρολογική εξέταση ήταν χωρίς παθολογικά ευρήματα, της έγινε εμβόλιο για τέτανο και ανοσοσφαιρίνη καθώς επίσης και αντιβιοτική αγωγή και οδηγίες για χειρουργική επανεκτίμηση. Από τα όσα ανέφερε στην αντεξέταση του ο Μ.Ε. 5 απαντώντας σε υποβολές και ερωτήσεις του συνηγόρου υπεράσπισης: · Αναγνώρισε το Τεκμήριο 7, το οποίο διευκρίνισε πως μπορεί να το έφερε στο Νοσοκομείο είτε η ίδια η Ενάγουσα είτε η Αστυνομία. · Ότι περιέθαλψε την Ενάγουσα και μετά ετοίμασε το Τεκμήριο 7, κατά την άσκηση δε του λειτουργήματός του περιέθαλψε πάρα πολλούς ασθενείς με δαγκώματα από σκύλους. Από τα άτομα δε που εξέτασε μετά από δάγκωμα σκύλων, δε γνώριζε αν κάποιος είχε δαγκωθεί από σκύλο ράτσας pit-bull. · Τα τραύματα που παρατήρησε και είχε η Ενάγουσα ήταν θλαστικά και μπορούσαν να προκληθούν από δάγκωμα σκύλου ο οποίος είχε μέσα στο στόμα του την παλάμη της. Διευκρίνισε δε ότι επειδή στην περίπτωση της Ενάγουσας δεν υπήρξε ακρωτηριασμός του άκρου, αυτή στην προσπάθεια της να αποσύρει το χέρι της από το στόμα του σκύλου προκάλεσε τα τραύματα της ραχιαίας επιφάνειας της παλάμης και στα δάχτυλα. · Σε ερώτηση κατά πόσο με δεδομένο ότι η παλάμη της Ενάγουσας ήταν μέσα στο στόμα του σκύλου θα έπρεπε να προκαλούσε τραύματα και στο κάτω μέρος αυτής, απάντησε ότι όντως η παλάμη της ήταν μέσα στο στόμα του σκύλου και ενδεχομένως στην προσπάθεια της να ανασύρει το χέρι της προκλήθηκαν τα τραύματα από τα δόντια του. · Σε ερώτηση δε κατά πόσο θα της προκαλούσε παρόμοια τραύματα με αυτά της ραχιαίας επιφάνειας της παλάμης η κάτω σιαγώνα του σκύλου στην έσω μεριά της παλάμης, απάντησε ότι αυτό θα μπορούσε να γίνει. · Σε ερώτηση αν η Ενάγουσα κτυπούσε με το δεξί της χέρι το στόμα του σκύλου θα είχε σαν αποτέλεσμα την πρόκληση των τραυμάτων που διαπίστωσε σ' αυτή και που αναφέρονται στο Τεκμήριο 8, απάντησε ότι δεν μπορούσε να απαντήσει. · Σε άλλη ερώτηση κατά πόσο επί τη βάση των όσων η ίδια η Ενάγουσα είπε, ήτοι ότι η παλάμη της βρισκόταν μέσα στο στόμα του σκύλου με τα σαγόνια του να την κρατούν, θα έπρεπε να ήταν περισσότερα τα τραύματά της από αυτά που αναφέρονται στο Τεκμήριο 8, απάντησε ότι τα τραύματα που έφερε η Ενάγουσα είναι αυτά που αναφέρονται στο Τεκμήριο 8, ενδεχομένως δε να είχε και εκδορές στην παλάμη της που να μην έχριζαν συρραφής. · Σε υποβολή ότι τα τραύματα που περιγράφει στο Τεκμήριο 8, προκλήθηκαν στην Ενάγουσα όταν αυτή κτύπησε το σκύλο για να τον απομακρύνει από κοντά της, απάντησε ότι αυτό δεν ήταν δυνατό να γίνει. · Σε υποβολή ότι αν το χέρι της Ενάγουσας ήταν όλο μέσα στο στόμα του σκύλου τότε θα της προκαλούσε σοβαρό πρόβλημα στους τένοντες του χεριού και κάποια μορφή αναπηρίας αν τη δάγκωνε σε όλη την παλάμη, απάντησε ότι πιθανόν το δάγκωμα να ήταν αδύνατο. · Σε υποβολή δε ότι αυτό που ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα σε σχέση με τον τραυματισμό της Ενάγουσας είναι τα όσα αναφέρει στο Τεκμήριο 7 και όχι στο Τεκμήριο 8, απάντησε ότι και στα δυο τεκμήρια αναφέρει το ίδιο ακριβώς πράγμα. Στην επανεξέτασή του διευκρίνισε ότι η διαφορά στο λεκτικό του Τεκμηρίου 7 με το Τεκμήριο 8, είναι ότι στο Τεκμήριο 7 δεν ανέγραψε τη λέξη «θλαστικό» διότι αυτό απευθύνεται προς την Αστυνομία και δεν ξέρουν να μεταφράσουν ότι με τη λέξη «θλαστικό» χαρακτηρίζεται το τραύμα το οποίο χρήζει συρραφής. Από τα όσα ανέφερε ο κ. Αριστόδημος Γεωργίου Μ.Ε.6, ο οποίος στην κυρίως εξέταση του κατέθεσε γραπτή ενυπόγραφη δήλωσή του σαν Τεκμήριο Έγγραφο Β, την οποία διάβασε και υιοθέτησε το περιεχόμενο της σαν μέρος της κυρίως εξέτασής του: Ότι αυτός είναι Γενικός Χειρούργος, εργάζεται στο Νοσοκομείο «Ευαγγελισμός» και για την υπόθεση αυτή ετοίμασε ένα ιατρικό πιστοποιητικό αφού είχε εξετάσει την Ενάγουσα στις Α΄ Βοήθειες του Νοσοκομείου «Ευαγγελισμός». Σπούδασε Ιατρική στη Γερμανία και ασκεί το επάγγελμα του Γενικού Χειρούργου για περισσότερο από 10 χρόνια, 8 δε από αυτά στο ιδιωτικό Νοσοκομείο «Ευαγγελισμός» στην Πάφο. Κατά/ή περί την 20.11.2006 επισκέφθηκε τις Α΄ Βοήθειες του Ιδιωτικού Νοσοκομείου «Ευαγγελισμός» η Γερμανίδα υπήκοος κα Gisela Milewski η οποία ζει και εργάζεται στην Πάφο. Εξέτασε την κα Gisela Milewski (Ενάγουσα), και της χορήγησε την αναγκαία φαρμακευτική περίθαλψη σε σχέση με το τραύμα που είχε μετά από δάγκωμα σκύλου όπως ανέφερε η ίδια. Στην Ενάγουσα έδωσε επίσης αναρρωτική άδεια 4 ημερών από την 20.11.06 μέχρι 24.11.
11. Την 24.11.2006 την επανεξέτασε και διαπίστωσε ότι η υφιστάμενη πληγή στο δεξί χέρι της συνέχιζε να είναι όπως ήταν όταν τον επισκέφθηκε και την εξέτασε για πρώτη φορά την 20.11.06 και μετατράπηκε η πληγή σε ανοιχτό τραύμα, με άλλα λόγια αφαιρέθηκαν οι επίδεσμοι. Ακολούθως κατέθεσε στο Δικαστήριο με τη σύμφωνο γνώμη και της υπεράσπισης σαν Τεκμήριο 10, ιατρική έκθεση που ο ίδιος ετοίμασε στην αγγλική γλώσσα με επισυνημμένη μετάφρασή της στα ελληνικά μαζί με την ένορκο δήλωση του προσώπου που έκανε την μετάφραση. Έγιναν δε αποδεκτό γεγονός με δηλώσεις και των δύο συνηγόρων, τα πιο κάτω: «Ότι η μετάφραση στα ελληνικά από τα αγγλικά του Τεκμηρίου 10, την οποία έκανε η ενόρκως δηλούσα στην ένορκη δήλωση που την συνοδεύει, είναι πιστή μετάφραση του αγγλικού πρωτοτύπου.» Περαιτέρω ο Μ.Ε.6 ανέφερε ότι χορήγησε φαρμακευτική αγωγή στην Ενάγουσα και δια τις υπηρεσίες που προσφέρθηκαν σ' αυτή εκδόθηκε τιμολόγιο από το Νοσοκομείο «Ευαγγελισμός» το οποίο εξοφλήθηκε. Τα εν λόγω έγγραφα είχε στην κατοχή του και τα κατέθεσε στο Δικαστήριο σαν Τεκμήριο 11(α) το τιμολόγιο 78165, ημερομηνίας 24.11.06 και σαν Τεκμήριο 11(β) την απόδειξη πληρωμής 65089 ημερομηνίας 24.11.2006, για το ποσό των £120.00, ήτοι €205,
12. Από τα όσα ανέφερε στην αντεξέταση του ο Μ.Ε.6 απαντώντας σε υποβολές και ερωτήσεις του συνηγόρου υπεράσπισης: · Ότι στις 24.11.2006 και εφόσον αυτό αναφέρει στην ιατρική του έκθεση Τεκμήριο 10, αφαίρεσε τους επιδέσμους από το τραύμα της Ενάγουσας. Επίσης ότι στις 20.11.2006 εξ όσων θυμάται, εξέτασε τα τραύματα της Ενάγουσας στο χέρι η οποία του είπε πως είχε μεταβεί στο Νοσοκομείου Πάφου και αφού έλεγξε τα τραύματά της έκανε ξανά επίδεση, της συντακολόγησε αντιβίωση, της χορήγησε αντιτετανικό ορό και της έδωσε οδηγίες να επανελεγχθεί μετά από τέσσερις ημέρες, όπως και έγινε. · Σε ερώτηση αν υπήρχαν ραφές στο χέρι της Ενάγουσας απάντησε ότι αν θυμάται καλά δεν υπήρχαν και ότι αν υπήρχαν θα το ανέφερε στην έκθεσή του. Διευκρίνισε δε ότι τραύματα που προκαλούνται από ζώα και ιδιαίτερα από σκύλους και γάτες σε ανθρώπους, απαγορεύεται αυστηρώς να συρράβονται. · Σε ερώτηση αν γνωρίζει κατά πόσο η Ενάγουσα είχε ασφαλιστική κάλυψη για τα έξοδα περίθαλψής της στο Νοσοκομείο που εργαζόταν, απάντησε ότι δε θυμάται. · Ότι τα τραύματα της Ενάγουσας είναι όπως τα αναφέρει στο Τεκμήριο 10 το οποίο το συνέταξε στην Αγγλική γλώσσα όχι γιατί το ζήτησε η Ενάγουσα αλλά διότι αυτή είναι η γλώσσα με την οποία εκφράζεται καλύτερα ο ίδιος, διευκρίνισε δε ότι δεν γνωρίζει αν αυτό το πιστοποιητικό χρησιμοποιήθηκε για να πάρει αποζημίωση η Ενάγουσα. · Σε ερώτηση αν ένας σκύλος ράτσας pit - bull κρατούσε την Ενάγουσα με το στόμα του με ολόκληρο το χέρι της μέσα στο στόμα του και αυτή προσπάθησε να το ελευθερώσει τα τραύματα που θα προκαλούντο θα ήταν πιο σοβαρά από αυτά που είδε, απάντησε ότι δεν μπορούσε να τοποθετηθεί. Διευκρίνισε δε ότι για να απαντηθεί η ερώτηση αυτή θα έπρεπε να γίνει παθολογοανατομική διερεύνηση και αναπαράσταση έτσι ώστε να μπορεί κάποιος να εξάξει σωστά συμπεράσματα. Το μόνο που μπορεί ο ίδιος να πει σαν γιατρός, είναι ότι κάποιο δάγκωμα από ζώο θα μπορούσε να είναι διαφορετικό, από πολύ απλό μέχρι πιο άσχημο και αυτό φυσικά εξαρτάται από την κάθε περίπτωση. · Σε ερώτηση κατά πόσο μπορούσε να αποκλεισθεί η περίπτωση η Ενάγουσα να προσπάθησε να χτυπήσει το σκύλο και στην προσπάθεια της αυτή να της προκλήθηκαν οι τραυματισμοί της, απάντησε ότι δεν μπορούσε να απαντήσει. Από τα όσα ανέφερε ο κ. Νίκος Ξιναρής Μ.Ε.7, ο οποίος στην κυρίως εξέταση του κατέθεσε γραπτή ενυπόγραφη δήλωσή του σαν Τεκμήριο Έγγραφο Γ, την οποία διάβασε και υιοθέτησε το περιεχόμενο της σαν μέρος της κυρίως εξέτασής του: Ότι αυτός είναι προσωπικά γνωστός της Ενάγουσας με την οποία διατηρεί στενές οικογενειακές και φιλικές σχέσεις για περισσότερο από οκτώ χρόνια. Στις 19.11.2006 περίπου 14:00 του τηλεφώνησε η κα Renate Margot (Μ.Ε.2) η οποία τον πληροφόρησε ότι ενώ ήταν περίπατο στην τουριστική πλαζ Γεροσκήπου μετά το εστιατόριο του Ρίκκου μαζί με την Ενάγουσα και τη Monica Cottini (Μ.Ε.3), δέχθηκαν επίθεση από δυο σκύλους ράτσας pit - bull εκ των οποίων ο ένας εξ αυτών δάγκωσε στο δεξί χέρι, στην εξωτερική επιφάνεια της παλάμης και στα δάχτυλα την Ενάγουσα. Η Μ.Ε.2 του ζήτησε να πάει στο μέρος για να τις βοηθήσει διότι η Aστυνομία δεν μπορούσε να μεταβεί στο συγκεκριμένο μέρος λόγω του ότι ήταν πολύ απασχολημένη. Όταν αφίχθηκε στο μέρος που βρίσκονταν η Ενάγουσα και οι Μ.Ε.2 και Μ.Ε.3 είδε την Ενάγουσα κλαμένη, φοβισμένη, πάρα πολύ τρομαγμένη και επίσης είδε ότι αιμορραγούσε πολύ το δεξί της χέρι. Στη συνέχεια τηλεφώνησε από το κινητό του τηλέφωνο στην Aστυνομία και τους κάλεσε να μεταβούν στο μέρος που βρίσκονταν διότι κατά την άποψη του έπρεπε να διερευνήσουν την υπόθεση, πλην όμως ο αστυνομικός με τον οποίο μίλησε τον προέτρεψε να πάρει την Ενάγουσα πρώτα στις Α' Βοήθειες του Γενικού Νοσοκομείου Πάφου και στη συνέχεια να μεταβούν στην Αστυνομική Διεύθυνση Πάφου για να δώσουν κατάθεση, τόσο η Ενάγουσα ως επίσης και οι φίλες της. Μετέφερε ο ίδιος την Ενάγουσα με το αυτοκίνητο του στο Γενικό Νοσοκομείο Πάφου και οι Μ.Ε.2 και Μ.Ε.3 μετέφεραν το σκύλο της Ενάγουσας στο σπίτι της. Στις Α' Βοήθειες του Γενικού Νοσοκομείου Πάφου παρασχέθηκε στην Ενάγουσα η αναγκαία ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, στη συνέχεια δε μαζί με τις Μ.Ε.2 και Μ.Ε.3 που είχαν εν τω μεταξύ αφιχθεί στο Γενικό Νοσοκομείου Πάφου, μετέβηκαν όλοι στην Αστυνομική Διεύθυνση Πάφου για να δώσουν καταθέσεις. Εκεί έφτασαν γύρω στις 15:15 και συνάντησαν τον Αστυφύλακα Παύλο Φοινικαρίδη, με αριθμό 3882 (Μ.Ε.4) ο οποίος τον παρακάλεσε να μείνει με την Ενάγουσα και τις φίλες της αφού είχε και αυτός προσωπική γνώση του περιστατικού και ήταν το πρόσωπο που μετέφερε την Ενάγουσα στον Γενικό Νοσοκομείο Πάφου. Ο Μ.Ε.4 άρχισε να παίρνει καταθέσεις από την Ενάγουσα αλλά και από τις Μ.Ε.2 και Μ.Ε.3 και επειδή αυτή η διαδικασία θα έπαιρνε χρόνο του έδωσε ένα έντυπο για να το πάρει στις Α' Βοήθειες του Γενικού Νοσοκομείου Πάφου το οποίο έπρεπε να συμπληρωθεί από τον επί καθήκοντι ιατρό που περιέθαλψε την Ενάγουσα. Ο Μ.Ε.7 μετέβηκε γύρω στις 15:45 στις Α΄ Βοήθειες του Γενικού Νοσοκομείου Πάφου, ζήτησε από τον επί καθήκοντι ιατρό να του συμπληρώσει το έντυπο της Αστυνομίας, κάτι πού έκανε και ακολούθως επέστρεψε στην Aστυνομική Διεύθυνση Πάφου όπου το παρέδωσε στον Μ.Ε.
13. Στην παρουσία του, ο Μ.Ε.4 ο οποίος είχε λάβει καταθέσεις τόσο από την Ενάγουσα ως επίσης και από τις Μ.Ε.2 και Μ.Ε.3, τους τις διάβασε και τις κάλεσε να τις υπογράψουν, κάτι το οποίο έγινε. Αφού υπογράφηκαν οι καταθέσεις από την Ενάγουσα και τις Μ.Ε.2 και Μ.Ε.3, ο Μ.Ε.7 ζήτησε από τον Μ.Ε.4 να του δώσει αντίγραφα των καταθέσεων αυτών αφού τις είχε υπογράψει και ο ίδιος προσωπικά. Τούτο διότι εξήγησε στο Μ.Ε.4 πως έχει σαν αρχή του όπου βάζει την υπογραφή του να παίρνει αντίγραφο και ο ίδιος, αίτημα του όμως το οποίο δεν ικανοποιήθηκε λόγω του ότι ο Μ.Ε.4 του απάντησε πως αυτό στη συγκεκριμένη περίπτωση απαγορεύεται. Από τα όσα ανέφερε στην αντεξέταση του ο Μ.Ε.7 απαντώντας σε υποβολές και ερωτήσεις του συνηγόρου υπεράσπισης: · Ότι όταν έλαβε το τηλεφώνημα από τη Μ.Ε.2 αυτός βρισκόταν στο σπίτι του στην οδό Αγίου Κενδέου 13, στο Κτήμα, αφού ήταν Κυριακή. Ο χρόνος δεν που του πήρε να φτάσει στο μέρος που βρισκόταν η Ενάγουσα και οι Μ.Ε.2 και Μ.Ε.3 δεν μπορούσε να γνωρίζει πόσος ήταν αφού δεν τον χρονομέτρησε. · Όταν έφθασε στο μέρος είδε ότι από το χέρι της Ενάγουσας έτρεχε αρκετό αίμα. Επίσης στο μέρος που τις βρήκε είχαν αυτοκίνητο. · Ότι ο λόγος που δεν μετέβηκαν οι ίδιες στο Γενικό Νοσοκομείο Πάφου ήταν διότι έπρεπε οι Μ.Ε.2 και Μ.Ε.3 να πάρουν το σκύλο της Ενάγουσας στο σπίτι της και γι' αυτό ζήτησαν από τον ίδιο να μεταφέρει αυτός την Ενάγουσα. · Ότι με την Ενάγουσα δεν είχε ερωτικό δεσμό ούτε και ψώνισε μαζί της κρατώντας την από το χέρι. · Σε υποβολή ότι ο λόγος που μετέβηκε στο μέρος που ήταν η Ενάγουσα και οι Μ.Ε.2 και Μ.Ε.3 ήταν για να καταστρώσουν σκευωρία εναντίον του Εναγομένου έτσι ώστε να στοιχειοθετηθεί η παρούσα υπόθεση, διαφώνησε και περαιτέρω ανέφερε ότι δεν έχει μέχρι τώρα τίποτα εναντίον του και το μητρώο του είναι καθαρό. · Σε υποβολή ότι η Ενάγουσα όταν την είδε δεν ήταν φοβισμένη ή κλαμένη, επέμενε στην αρχική του θέση και αυτά τα οποία είπε είναι η αλήθεια. · Ότι στο Δικαστήριο για την υπόθεση αυτή ερχόταν όποτε του το ζητούσε ο δικηγόρος της Ενάγουσας και αυτό γινόταν για τέσσερα χρόνια, χωρίς όμως να θυμάται σε ποιες ημερομηνίες. · Σε υποβολή ότι όταν έδιδε μαρτυρία ο Μ.Ε.4 βρισκόταν εντός της αίθουσας του Δικαστηρίου απάντησε ότι δεν θυμόταν. · Ότι έθεσε την υπογραφή του και επί των τριών καταθέσεων που έδωσαν η Ενάγουσα και οι Μ.Ε.2 και Μ.Ε.3 και αυτό επειδή του το ζήτησε ο Μ.Ε.4, ο οποίος του είπε να τις υπογράψει σαν μάρτυρας. Όταν δε ο συνήγορος υπεράσπισης του υπέδειξε τα Τεκμήρια 1(α) (κατάθεση στα Αγγλικά της Μ.Ε.3) και Τεκμήριο 1(β) (μετάφραση στα Ελληνικά του Τεκμηρίου 1(α)) και του ζήτησε να υποδείξει πού βρίσκεται η υπογραφή του, απάντησε ότι ούτε στο ένα ούτε στο άλλο υπάρχει η υπογραφή του, είναι φωτοτυπίες και έπρεπε να υπάρχει σε αυτές και να φαίνεται η υπογραφή του. Την ίδια απάντηση έδωσε και για το Τεκμήριο 2 (μετάφραση στα Ελληνικά της κατάθεσης της Ενάγουσας) το οποίο επίσης του υποδείχθηκε, καθώς επίσης και για το Τεκμήριο 4, ήτοι την φωτοτυπία της κατάθεσης της Μ.Ε.
14. · Σε υποβολή ότι ουδέποτε πήρε το έντυπο Αστυνομίας για να συμπληρωθεί από τον επί καθήκοντι ιατρό του Γενικού Νοσοκομείου Πάφου, απάντησε ότι το πήρε. · Σε ερώτηση πώς είναι σίγουρος ότι η Ενάγουσα δαγκώθηκε από σκύλο ράτσας pit - bull, απάντησε ότι αυτό το γνωρίζει από την Ενάγουσα η οποία είχε για πολλά χρόνια σκύλους και γνώριζε γι' αυτή τη ράτσα. · Σε υποβολή ότι ο ίδιος, η Ενάγουσα και οι δυο φίλες της Μ.Ε.2 και Μ.Ε.3, προγραμματίζουν μόλις πάρουν τα λεφτά της αποζημίωσης από τον Εναγόμενο στην αγωγή αυτή να πάνε ταξίδι αναψυχής, απάντησε ότι δεν το έχουν στο αίμα τους να κάνουν τέτοιες πράξεις και ούτε έχει ανάγκη τα λεφτά αυτά. · Σε υποβολή ότι δεν είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο και ότι ο μόνος σκοπός που έδωσε μαρτυρία είναι για να βοηθήσει την Ενάγουσα, απάντησε ότι πηγαινοερχόταν στο Δικαστήριο για τέσσερα χρόνια περιμένοντας πότε θα ερχόταν η στιγμή να δώσει μαρτυρία και για να πει όλη την αλήθεια και για το τι ακριβώς έγινε με τους δυο σκύλους pit- bull. Στην επανεξέταση του απαντώντας σε διευκρινιστική ερώτηση από το συνήγορο της Ενάγουσας απάντησε ότι τον Εναγόμενο δεν τον ξέρει. Από τα όσα ανέφερε ο Εναγόμενος, ο οποίος στην κυρίως εξέταση του κατέθεσε γραπτή ενυπόγραφη δήλωσή του σαν Τεκμήριο Έγγραφο Δ, την οποία διάβασε και υιοθέτησε το περιεχόμενο της σαν μέρος της κυρίως εξέτασής του: Ότι αυτός είναι συζευγμένος και έχει δυο παιδιά. Στις 19.11.2006 ημέρα Κυριακή γύρω στις 8:00 π.μ. μετέβηκε στο χωράφι του που βρίσκεται στην περιοχή του χωριού Αχέλεια στην Πάφο μαζί με τους γονείς του και μια εργάτρια. Όταν έφτασαν στάθμευσε το αυτοκίνητό του κάτω από ένα δέντρο συκαμινιάς που βρίσκεται στην άκρη του χωραφιού δίπλα από ένα χωματόδρομο που εφάπτεται στη δυτική πλευρά του χωραφιού του. Η εν λόγω συκαμινιά χωρίζει το χωράφι του περίπου στη μέση ο λόγος δε της μετάβασης του στο συγκεκριμένο χώρο ήταν για να μαζέψουν ελιές για να βγάλουν λάδι. Τις ελιές που μάζευαν τις έβαζαν σε κάσιες οι οποίες όταν γέμιζαν μεταφέρονταν από αυτόν στο πίσω μέρος του αυτοκινήτου του. Το χωράφι αυτό είχε μήκος 70 μέτρα και πλάτος 50 μέτρα και εφάπτεται δυο δρόμων από τη νότια και δυτική του πλευρά, των οποίων το πλάτος είναι περίπου 5 - 6 μέτρα. Στην περιοχή αυτή δεν υπάρχουν μονοπάτια και όλα τα χωράφια είναι επίπεδα με κλίση ελαφριά προς τη θάλασσα. Το χωράφι του το 1/3 περίπου προς τη βόρεια πλευρά είναι φυτεμένο με ελαιόδεντρα και το υπόλοιπο με τριφύλλι. Ελαιόδεντρα επίσης βρίσκονται στην αριστερή πλευρά του χωματόδρομου που εφάπτεται στη δυτική πλευρά του χωραφιού. Ενώ ασχολούντο με το μάζεμα των ελιών ξαφνικά άκουσε φωνές και γαυγίσματα στην νοτιοδυτική πλευρά του χωραφιού κοντά στη συκαμινιά, ήτοι σε απόσταση περίπου 15 μέτρων νότια από αυτή. Στο σημείο εκείνο είδε τέσσερις σκύλους να μυρίζονται και να ανακατώνονται μεταξύ τους αλλά και να κάνουν κύκλους γύρω από την Ενάγουσα και τις Μ.Ε. 2 και Μ.Ε.
15. Λόγω δε του ότι οι αδέσποτοι αυτοί σκύλοι μαζί με την Ενάγουσα και της Μ.Ε. 2 και Μ.Ε.3 μετακινούνταν συνεχώς βρέθηκαν 5 μέτρα εντός του χωραφιού του κινούμενες προς το μέρος του. Βλέποντας ότι υπήρχε αυτή η αναταραχή επειδή υπέθεσε ότι οι τρεις κοπέλες ήταν τουρίστριες πήγε προς βοήθεια τους και ενώ κατευθυνόταν προς αυτές είδε τη μια από αυτές, την Ενάγουσα, να προσπαθεί να διώξει τους αδέσποτους σκύλους με φωνές και κλωτσιές και ακολούθως με το δεξί της χέρι να κτυπά τον ένα από τους σκύλους μπροστά στο κεφάλι του στο σημείο του στόματός του. Τότε της φώναξε δυνατά να σταματήσει να κτυπά το σκύλο διότι από όσα άκουσε ο ίδιος, όταν κτυπάς ένα σκύλο αυτός αγριεύει. Από τις φωνές του ο ένας από τους σκύλους απομακρύνθηκε όταν δε πλησίασε αρκετά κοντά φώναξε και στους υπόλοιπους σκύλους για να τρομάξουν και να φύγουν οπόταν οι τρεις σκύλοι στράφηκαν προς το μέρος του όμως ο ίδιος φωνάζοντας και ρίχνοντας πέτρες σ' αυτούς κατάφερε να απομακρύνει τους δυο από αυτούς. Τον τρίτο δε σκύλο τον κάλεσε η Ενάγουσα και όταν πήγε κοντά της τον έπιασε από το λαιμό. Από τους σκύλους που είδε κανένας δεν είχε λουρί στο λαιμό του το επεισόδιο δε το παρακολουθούσαν οι γονείς του και η εργάτρια που παρέμειναν στην νότια άκρια του ελαιώνα σε απόσταση περίπου 30 μέτρα. Μετά που απομάκρυνε τα αδέσποτα σκυλιά ρίχνοντας τους πέτρες και φωνάζοντας τους, πλησίασε την Ενάγουσα η οποία κρατούσε τον ένα από τους σκύλους ο οποίος από ότι κατάλαβε ήταν δικός της. Τότε είδε ότι από το πάνω μέρος του χεριού της Ενάγουσας έτρεχε λίγο αίμα από τραυματισμούς που απ' ότι κατάλαβε ήταν γδαρσίματα. Ο ίδιος δεν είδε οποιοδήποτε από τους τέσσερις σκύλους να δαγκώνει και να κρατά το χέρι της Ενάγουσας και σε καμία περίπτωση ο ίδιος δεν έπιασε με τα χέρια του τους αδέσποτους σκύλους. Στη συνέχεια μιλώντας στα Ελληνικά διότι τα Αγγλικά που γνωρίζει είναι πολύ λίγα προσφέρθηκε να δώσει βοήθεια στην Ενάγουσα ήτοι να της δώσει νερό να πλύνει το χέρι της που είχε μέσα στο αυτοκίνητο του αλλά και να την πάρει στο Νοσοκομείο αν ήθελε, κάτι όμως που αυτή αρνήθηκε. Έδωσε το όνομα και τον αριθμό του τηλεφώνου του στην Ενάγουσα και στις δυο φίλες της λέγοντας τους ότι αν χρειάζοντο οτιδήποτε να του τηλεφωνήσουν για να τις βοηθήσει. Στην συνέχεια η Ενάγουσα και οι Μ.Ε.2 και Μ.Ε.3 άρχισαν να περπατούν με κατεύθυνση νότια προς τη θάλασσα και ακολούθως έστριψαν δεξιά με δυτική κατεύθυνση. Ο ίδιος συνέχισε το μάζεμα των ελιών και γύρω στις 16:00 αφού γέμισε όλο το πίσω μέρος του αυτοκινήτου του με κάσιες γεμάτες ελιές έφυγε μαζί με τους γονείς του και την εργάτρια από το χωράφι. Σε μεταγενέστερη ημερομηνία του τηλεφώνησε ο Μ.Ε.4 ο οποίος τον κάλεσε στην Αστυνομική Διεύθυνση Πάφου όπου μετέβη και έδωσε κατάθεση για το συμβάν. Επίσης σε μεταγενέστερη ημερομηνία έδωσε στο Μ.Ε.4 γραπτώς τη συγκατάθεση του για να ελέγξουν το σπίτι του και το χωράφι του για να διαπιστώσουν αν είχε σκύλους ή κάτι που να δείχνει ότι είχε σκύλους. Ο έλεγχος που έγινε από τους αστυνομικούς δεν έδειξε ότι είχε σκύλους στην κατοχή του αφού δεν είχε ποτέ και δεν έχει σκύλους. Ο ίδιος ουδέποτε είπε στην Ενάγουσα ή στις Μ.Ε.2 και Μ.Ε.3 ότι οι σκύλοι ήταν δικοί του και ουδέποτε κτύπησε τον ένα από τους σκύλους στο κεφάλι και στη συνέχεια του άνοιξε το στόμα για να βγάλει έξω από αυτό το χέρι της η Ενάγουσα. Επίσης αρνείται ότι στην παρουσία του έγινε τηλεφώνημα από την Ενάγουσα και τις Μ.Ε.2 και Μ.Ε.3 στην Αστυνομία και ότι ο ίδιος μίλησε με οποιοδήποτε αστυνομικό από το τηλέφωνο. Ακόμα αρνείται ότι έβαλε τον ένα σκύλο στο αυτοκίνητο του κάτι τέτοιο είναι ψέμα και δεν ήταν δυνατό να το κάνει αφού το πίσω μέρος του αυτοκινήτου του όταν έφευγε από το χωράφι ήταν γεμάτο από κάσιες που είχαν μέσα ελιές. Επίσης απορρίπτει τον ισχυρισμό ότι η εργάτρια που ήταν μαζί του έβαλε και αυτή ένα από τους σκύλους μέσα στο αυτοκίνητό του αφού τόσο η ίδια όσο και οι γονείς του δεν πλησίασαν στο σημείο που έγινε το επεισόδιο. Δεν αποδέχεται επίσης τον ισχυρισμό ότι πριν το επεισόδιο πέρασε από μπροστά της Ενάγουσας και των Μ.Ε.2 και Μ.Ε.3 με το αυτοκίνητο του με μεγάλη ταχύτητα και ακολούθως επέστρεψε πίσω μ ' αυτό. Ακόμη αρνείται ότι παρακάλεσε μετά το επεισόδιο να μην τηλεφωνήσουν στην Αστυνομία διότι θα πυροβολήσουν και θανατώσουν τους σκύλους και αυτό που είπε η Ενάγουσα και η Μ.Ε. 2 και Μ.Ε.3 είναι ψέματα. Ο ίδιος ουδέποτε είχε στην κατοχή του σκύλους και ουδέποτε υπόβαλε αίτηση στο Δήμο Γεροσκήπου όπου διαμένει ή στο Κοινοτικό Συμβούλιο Αχέλειας όπου διατηρεί το χωράφι του για να εκδοθεί γι' αυτόν άδεια κατοχής σκύλου. Στο μέρος όπου βρίσκεται το χωράφι του είδε πολλές φορές αδέσποτα σκυλιά να περιφέρονται και η εμπλοκή του στο επεισόδιο ήταν να βοηθήσει την Ενάγουσα και τις Μ.Ε.2 και Μ.Ε.3 και τα όσα άλλα είπαν αυτές είναι συνειδητά ψέματα με επακόλουθο να μπλεχθεί ο ίδιος άδικα. Όσον αφορά την ποινική υπόθεση που εκκρεμούσε εναντίον του σε σχέση με το ίδιο επεισόδιο, στις 7.12.2010 και μετά την μαρτυρία του Αστυνομικού Εξεταστή της υπόθεσης και της Ενάγουσας στην παρούσα υπόθεση και παραπονούμενης στην ποινική, καταχωρήθηκε αναστολή ποινικής δίωξης εκ μέρους της Κατηγορούσας Αρχής αφού διαφάνηκε ότι δεν μπορούσε να στοιχειοθετηθεί υπόθεση εναντίον του. Από τις πρόσθετες δε ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν από το συνήγορο υπεράσπισης ότι: · Το χωράφι του βρίσκεται εντός της περιοχής του χωριού Αχέλεια στην Πάφο και όχι στο Δήμο Γεροσκήπου. Έχει στην κατοχή του βεβαίωση από το Δήμο Γεροσκήπου ημερομηνίας 4.11.10 με την οποία βεβαιούται πως ουδέποτε αιτήθηκε να του εκδώσει άδεια διατήρησης σκύλου την οποία κατέθεσε χωρίς ένσταση και σημειώθηκε σαν Τεκμήριο
16. Ούτε και από το Κοινοτικό Συμβούλιο Αχέλειας αιτήθηκε ποτέ άδεια κατοχής σκύλου και προς τούτο είχε στην κατοχή του βεβαίωση την οποία κατέθεσε και σημειώθηκε σαν Τεκμήριο
17. Από τα όσα ανέφερε στην αντεξέταση του ο Εναγόμενος, απαντώντας σε υποβολές και ερωτήσεις του συνηγόρου της Ενάγουσας: Ότι στο χωράφι του πήγε τη συγκεκριμένη μέρα με το αυτοκίνητο του με αριθμούς εγγραφής ΕΥΝ 956 μάρκας pajero τύπου jeep επτά θέσεων όμως τα πίσω του καθίσματα σηκώνονται πάνω και κλείνουν προς τα παράθυρα με αποτέλεσμα να δημιουργείται χώρος για αποσκευές. Αρνήθηκε υποβολή ότι τη συγκεκριμένη ημέρα 19.11.06 και περί ώρα 13:30 - 14:00 προσπέρασε με το αυτοκίνητο ΕΥΝ 956 την Ενάγουσα και τις Μ.Ε.2 και Μ.Ε.3 με μεγάλη ταχύτητα και ότι μέσα στο αυτοκίνητο είχε τους γονείς του και μια άλλη γυναίκα, εμμένοντας στη θέση ότι στο χωράφι του είχε πάει από το πρωί και μάζευε ελιές αφού αν πήγαινε η ώρα 2:00 μ.μ. δεν θα προλάμβαναν να τις μαζέψουν. Ότι η εργάτρια που ήταν μαζί τους ήταν από τη Γεωργία και το χωράφι του δεν ήταν περιφραγμένο, εφάπτεται όμως δρόμου. Ότι όταν άκουσε φωνές και γαυγίσματα για πρώτη φορά η Ενάγουσα και η Μ.Ε.2 και Μ.Ε.3 ήταν μέσα στο χωράφι του περί τα 5 μέτρα. Ότι η Ενάγουσα μαζί της είχε ένα σκύλο που όπως κατάλαβε ήταν δικός της όμως δεν γνωρίζει, αφού δεν καταλάβει από σκύλους, τι ράτσας ήταν. Ότι όλοι οι σκύλοι μαζί ήταν τέσσερις δηλαδή τρεις αδέσποτοι και ο ένας της Ενάγουσας σε υποβολή δε πως λέει ψέματα απάντησε ότι αυτό είδε και αυτό είπε. Ότι δεν μπορούσε να πει ποιας ράτσας ήταν οι τρεις αδέσποτοι σκύλοι οι οποίοι ήταν κοντοί με μεγάλη κεφαλή και φαινόντουσαν δυνατοί. Ότι αυτοί οι σκύλοι όταν τους είδε μύριζαν ο ένας τον άλλο και ανακατεύονταν μεταξύ τους. Ο ίδιος δε όταν άκουσε τις κραυγές ήταν σε απόσταση περίπου 30 μέτρων οπόταν προχώρησε προς το σημείο που βρίσκονταν οι σκύλοι γύρω στα 15 μέτρα. Ότι όταν είδε τους σκύλους να μυρίζονται μεταξύ τους και να ανακατεύονται ήταν μέσα στο χωράφι του και δεν αντιλήφθηκε να έχουν άγριες διαθέσεις. Σε ερώτηση αφού δεν είχαν άγριες διαθέσεις γιατί αναφέρει στην παράγραφο 7 του Τεκμηρίου έγγραφο Δ, ότι η Ενάγουσα προσπαθούσε να τους διώξει και ακολούθως κτύπησε τον ένα με το δεξί της χέρι, απάντησε ότι αυτό που είπε είναι ότι είδε, η Ενάγουσα μάλιστα κτυπούσε βάναυσα τον ένα αδέσποτο σκύλο. Ότι δεν είδε τους σκύλους να επιτίθενται στην Ενάγουσα αλλά είδε την Ενάγουσα να επιτίθεται και να κτυπά τον ένα από τους τρεις αδέσποτους σκύλους. Σε υποβολή ότι δε λέει την αλήθεια διότι οι δυο σκύλοι που είχαν εξέλθει από το χωράφι του επιτέθηκαν στην Ενάγουσα και στις φίλες της, διαφώνησε επιμένοντας ότι ουδέποτε οι σκύλοι αυτοί της είχαν επιτεθεί και αυτή που κτύπησε τον ένα σκύλο όταν μυρίζονταν μεταξύ τους, ήταν η ίδια η Ενάγουσα. Σε υποβολή ότι οι δυο σκύλοι ήταν δικοί του και τους είχε στο χωράφι του, απάντησε ότι οι σκύλοι δεν ήταν δικοί του, ο ίδιος πήγε στο μέρος για να βοηθήσει τις τρεις κοπέλες διότι νόμιζε πως ήταν τουρίστριες και είχαν χαθεί κάτι που είχε σαν αποτέλεσμα να κινδυνέψει και ο ίδιος και γι' αυτό να αναγκασθεί να τους ρίχνει πέτρες για να φύγουν. Ότι μετά που κτύπησε η Ενάγουσα τον ένα από τους σκύλους αυτοί οι σκύλοι γύρισαν προς το μέρος του κατευθυνόμενοι προς αυτόν, οπόταν άρχισε να τους φωνάζει για να απομακρυνθούν και να φύγουν και επειδή τους έριξε πέτρες τους απέτρεψε από του να του επιτεθούν. Σε υποβολή ότι οι δυο κατά τούς ισχυρισμούς του αδέσποτοι σκύλοι, ήταν ράτσας pit-bull άγριοι και δεν επιτρέπεται η κατοχή τους στην Κύπρο, απάντησε ότι δεν είναι σε θέση να πει αν οι σκύλοι αυτοί ήταν pit-bull ή άλλης ράτσας αφού ο ίδιος πήγε στο μέρος για να βοηθήσει. Σε υποβολή ότι κατά τον επίδικο χρόνο είχε στην κατοχή του δυο σκύλους ράτσας pit-bull διαφώνησε επιμένοντας ότι ουδέποτε είχε σκύλους. Σε υποβολή ότι αυτοί οι δυο σκύλοι κατά τον επίδικο χρόνο ήταν μέσα στο χωράφι του, απάντησε ότι στα χωράφια που βρίσκονται στην Αχέλεια που είναι και το δικό του επειδή είναι πολλά χωρίς περίφραξη είναι συνηθισμένο να πηγαίνει πολύς κόσμος που δεν θέλει τους σκύλους του και να τους εγκαταλείπει στα χωράφια αφού και σήμερα αν μεταβεί κάποιος εκεί θα δει πολλούς αδέσποτους σκύλους. Ότι ο ίδιος δεν έκαμε καμία φορά καταγγελία στην Αστυνομία γνωρίζει όμως πολλούς που έχουν εκφράσει τη γνώμη να το πράξουν για να λυθεί το συγκεκριμένο πρόβλημα. Ότι ο Μ.Ε. 4 του τηλεφώνησε για να του δώσει κατάθεση και να προβεί σε έλεγχο στο σπίτι και στο χωράφι του όμως δε θυμόταν πότε έγινε το τηλεφώνημα αυτό, όμως μόλις του τηλεφώνησε ο κ. Φοινικαρίδης (Μ.Ε.4) του είπε πως είναι στη διάθεσή του και επίσης να του δείξει τα πάντα. Ότι όταν είδε την Ενάγουσα να κτυπά το σκύλο είδε το χέρι της να τρέχει αίμα αλλά δεν είδε σε καμία περίπτωση ο σκύλος να της δαγκώνει και να της κρατά το χέρι με το στόμα του. Βλέποντας δε το αίμα πήγε στο αυτοκίνητο του να της πάρει νερό και επίσης προσφέρθηκε να την πάρει στο Νοσοκομείο. Ότι το λίγο αίμα που είδε να τρέχει από το δεξί χέρι της Ενάγουσας πρέπει να προκλήθηκε από τραυματισμό της όταν κτύπησε το σκύλο με το χέρι της. Ότι έδωσε κατάθεση στο Μ.Ε.4 την ημερομηνία που αναγράφεται στο Τεκμήριο 3 στο οποίο όταν του επιδείχθηκε αναγνώρισε την υπογραφή του. Έγιναν δε αποδεκτό γεγονός με δηλώσεις, τόσο από τον συνήγορο της Ενάγουσας όσο και από τον συνήγορο του Εναγομένου τα πιο κάτω: «Η κατάθεση του Εναγόμενου, Τεκμήριο 3, λήφθηκε από το Μ.Ε.4 στις 20.12.2006.» Ότι έδωσε την συγκατάθεση του για να γίνει έρευνα στα υποστατικά του όταν του το ζήτησε ο Μ.Ε.4, όμως δεν θυμόταν πότε. Ότι μέχρι τη στιγμή που είδε την Ενάγουσα να χτυπά ένα από τους σκύλους ενώ ανακατώνονταν μεταξύ τους, δεν γνώριζε ποιος από τους σκύλους ήταν ο δικός της. Αυτό το κατάλαβε μετά και τη στιγμή που αυτός έριχνε πέτρες στους σκύλους για να φύγουν και όταν η Ενάγουσα φώναξε του ενός να πάει κοντά της. Ότι δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει τι είχε στο μυαλό της η Ενάγουσα και σκέφτηκε να χτυπήσει τον ένα σκύλο στο κεφάλι. Το μόνο που ξέρει είναι πως την είδε να κλωτσά και να χτυπά με το δεξί της χέρι τον ένα από τους δυο σκύλους. Σε υποβολές ότι τα όσα είπε στο Δικαστήριο είναι ψέματα και μεταγενέστερο κατασκεύασμα του για να δικαιολογήσει τη θέση του ότι αυτοί οι σκύλοι δεν ήταν δικοί του, διαφώνησε και περαιτέρω ανέφερε ότι η υπόθεση αυτή είναι μια συνομωσία τεσσάρων ατόμων με αρχηγό ένα πρόσωπο το οποίο υπέδειξε στην αίθουσα του Δικαστηρίου, το όνομα του οποίου δεν γνωρίζει. Σε άλλη υποβολή ότι οι αδέσποτοι σκύλοι δεν ήταν τέσσερις αλλά δυο, διαφώνησε και περαιτέρω ανέφερε ότι οι αδέσποτοι ήταν τρεις και ο τέταρτος ήταν της Ενάγουσας. Σε ερώτηση γιατί ενώ στην υπεράσπιση του αναφέρει ότι του επιτέθηκαν οι σκύλοι δεν αναφέρει κάτι τέτοιο και στο Τεκμήριο Έγγραφο Δ, απάντησε πως αυτό το οποίο λέει είναι ότι όταν είδε τους σκύλους να στρέφονται προς το μέρος του δεν μπορούσε να γνωρίζει αν θα τον δάγκωναν ή θα του έκαναν επίθεση και γι' αυτό άρχισε να τους πετάει πέτρες και να τους φωνάζει για να τους εμποδίσει από το να του επιτεθούν. Σε υποβολή ότι λέει ψέματα πως είναι η Ενάγουσα που χτύπησε το σκύλο και ότι η αλήθεια είναι πως αυτός τον χτύπησε για να απελευθερώσει το χέρι της Ενάγουσας από το στόμα του, διαφώνησε επιμένοντας στην αρχική του θέση προσθέτοντας περαιτέρω ότι σε καμία περίπτωση δε θα διακινδύνευε τα δυο του χέρια για να πάει κοντά και να χτυπήσει ένα αδέσποτο σκύλο. Σε υποβολή ότι μετά που χτύπησε τον ένα σκύλο τον πήρε και τον έβαλε στο πορτ μπακάζ του αυτοκινήτου του, απάντησε ότι ουδέποτε έκανε κάτι τέτοιο και όλα όσα είπε η Ενάγουσα και οι φίλες της είναι ψέματα. Ότι την Ενάγουσα δεν την γνώριζε πριν το επεισόδιο, δεν είχε ή έχει κάποιο πρόβλημα η ίδια μαζί του και ο λόγος που αυτή επιδιώκει να επιτύχει στην παρούσα αγωγή και να τον καταδικάσει είναι για να πάρει χρήματα. Σε υποβολή ότι τον άλλο αδέσποτο σκύλο τον έβαλε στο πορτ - μπακάζ του αυτοκινήτου η κοπέλα η νεαρή που ήταν μαζί του, απάντησε ότι η κοπέλα αυτή ήταν από τη Γεωργία, την είχε γνωρίσει δυο μέρες προηγουμένως επειδή ήθελε βοήθεια για το μάζεμα των ελιών και της είπε να τον βοηθήσει και γι' αυτό δεν ήταν δυνατό αυτή η γυναίκα να γνώριζε τους σκύλους. Σε υποβολή ότι στο πίσω μέρος του αυτοκινήτου του δεν είχε τοποθετήσει κάσιες από ελιές αλλά τους δυο σκύλους, διαφώνησε. Σε υποβολή ότι η Μ.Ε.3 του ζήτησε το όνομα και το τηλέφωνο του αλλά αυτός αρνήθηκε να της το δώσει, διαφώνησε και απάντησε ότι τους τα έδωσε. Σε άλλη υποβολή ότι όταν η Μ.Ε.3 μιλούσε με την Αστυνομία από το τηλέφωνο της, της ζήτησε να μην προχωρήσει με καταγγελία στην Αστυνομία διότι θα σκότωναν τους σκύλους του, διαφώνησε, πρόσθεσε δε ότι το μόνο που έκανε ήταν να προσφερθεί να πάρει την Ενάγουσα στο νοσοκομείο με το αυτοκίνητο του και να της φέρει νερό να ξεπλύνει το τραύμα της, πλην όμως αυτή αρνήθηκε. Όταν του υποβλήθηκε ότι ζήτησε και πήρε το τηλέφωνο από τη Μ.Ε.3 ενώ αυτή μιλούσε με την Αστυνομία και ο ίδιος είπε στον αστυνομικό ότι δεν συνέβηκε τίποτα, διαφώνησε επιμένοντας ότι η Ενάγουσα και οι μάρτυρες της δεν είπαν την αλήθεια. Σε υποβολή ότι ο λόγος που δεν είχε άδεια κατοχής σκύλων τόσο από την κοινότητα Αχέλειας που είναι τα χωράφια του όσο και από το Δήμο Γεροσκήπου που διαμένει είναι διότι οι σκύλοι αυτοί ράτσας pit - bull είναι απαγορευμένοι από το Νόμο, απάντησε ότι ουδέποτε είχε και έχει σκύλους και δεν έχει κανένα λόγο να πει ψέματα. Σε υποβολή ότι είπε ψέματα στην αντεξέταση του αλλά και στο έγγραφο Τεκμήριο Έγγραφο Δ, για να αποφύγει τις όποιες συνέπειες από το επεισόδιο, απάντησε ότι είπε την αλήθεια και ότι ενώ πήγε να βοηθήσει βρέθηκε να ταλαιπωρείται στο Δικαστήριο τόσο ο ίδιος όσο και η οικογένεια του. Σε διευκρινιστικές ερωτήσεις που του τέθηκαν από το Δικαστήριο ανέφερε ότι από την Αγγλική γλώσσα γνωρίζει λίγα πράγματα λέγοντας χαρακτηριστικά: «το Yes - No» και ότι σαν επάγγελμα διατηρεί πιτσαρία. Μετά το πέρας της ακροαματικής διαδικασίας όπως και πιο πάνω αναφέρεται, οι συνήγοροι ετοίμασαν γραπτές αγορεύσεις τις οποίες κατέθεσαν στο Δικαστήριο και ανάγνωσαν, αντίγραφο δε αυτών έδωσαν στον αντίδικο δικηγόρο. Η γραπτή αγόρευση του δικηγόρου του Εναγόμενου σημειώθηκε σαν Έγγραφο Γ.Α.1, του δε δικηγόρου της Ενάγουσας σαν Έγγραφο Γ.Α.
18. Στη συνέχεια και επειδή ζητήθηκαν διευκρινίσεις από το Δικαστήριο ο συνήγορος της Ενάγουσας ζήτησε χρόνο και ετοίμασε συμπληρωματική αγόρευση του με την οποία διευκρινίζει τα ζητήματα τα οποία τέθηκαν από το Δικαστήριο. Η εν λόγω συμπληρωματική αγόρευση του σημειώθηκε σαν Έγγραφο Γ.Α.3, αναγνώστηκε και αντίγραφο της επίσης δόθηκε στο συνήγορο της άλλης πλευράς. Επισημαίνω ότι στο στάδιο της αγόρευσης του συνηγόρου της Ενάγουσας και κατόπιν επισήμανσης του συγκεκριμένου ζητήματος από το Δικαστήριο, ο συνήγορος της Ενάγουσας δήλωσε ότι αυτή περιορίζει την αξίωση της μόνο στην έκδοση απόφασης προς όφελος της για τις ειδικές ζημιές, ήτοι τα πραγματικά έξοδα που υπέστηκε, όπως άλλωστε και η ίδια δήλωσε κατά τη διάρκεια της ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρίας της. Ο συνήγορος του Εναγόμενου την ημέρα που ορίστηκε η αγωγή για διευκρινήσεις επί των τεθέντων ζητημάτων έδωσε προφορικά τις θέσεις του. Τα όσα αναφέρουν οι δυο συνήγοροι στις γραπτές τους αγορεύσεις είναι καταγεγραμμένα, έχουν αναγνωσθεί και ληφθεί υπόψη στο σύνολο τους και δεν κρίνω σκόπιμο να επαναληφθούν αυτολεξεί στην παρούσα. Όσον αφορά την αγόρευση και την επιχειρηματολογία του συνηγόρου του Εναγομένου αυτή ουσιαστικά περιστράφηκε στην ανάλυση της μαρτυρίας που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου και στην επισήμανση διαφόρων σημείων από αυτήν από τα οποία προκύπτουν, πάντοτε κατ' ισχυρισμό, αντιφάσεις τόσο μεταξύ αυτών που είπαν στη μαρτυρία τους η Ενάγουσα και οι Μ.Ε.2 και Μ.Ε.3 ως επίσης και με το περιεχόμενο των διαφόρων τεκμηρίων που η πλευρά της Ενάγουσας κατέθεσε στο Δικαστήριο. Ο συνήγορος υπεράσπισης, επισημαίνει ιδιαίτερα το ότι στις γραπτές τους καταθέσεις τόσο η Ενάγουσα όσο και οι Μ.Ε.2 και Μ.Ε.3 δεν ανέφεραν οτιδήποτε για το πιό καίριο και σημαντικό μέρος της μαρτυρίας που έδωσαν ενώπιον του Δικαστηρίου, ήτοι τον ισχυρισμό πως ο Εναγόμενος και η γυναίκα που ήταν μαζί του έβαλαν τους δυο σκύλους μέσα στο αυτοκίνητο του. Όσον αφορά τους Μ.Ε.5 και Μ.Ε.6 οι οποίοι κατέθεσαν σαν πραγματογνώμονες και οι ιατροί που περιέθαλψαν την Ενάγουσα, ο συνήγορος του εναγομένου επισημαίνει τη σοβαρή αντίφαση μεταξύ τους σε σχέση με το κατά πόσο έγινε από το Μ.Ε.5 συρραφή των τραυμάτων της Ενάγουσας. Συγκεκριμένα επισημαίνει ότι ο Μ.Ε.5 στην ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία του ανέφερε ότι έγινε συρραφή των τραυμάτων της Ενάγουσας ενώ ο Μ.Ε.6 ανέφερε ότι δεν είδε ραφές στο χέρι της Ενάγουσας, διευκρινίζοντας ότι σε τραύματα που προκαλούνται από δάγκωμα σκύλου απαγορεύεται να γίνεται συρραφή τους. Επίσης ούτε και στο Τεκμήριο 8, ήτοι την ιατρική έκθεση που ετοίμασε ο Μ.Ε.5, αναφέρει οτιδήποτε περί συρραφής των τραυμάτων της Ενάγουσας. Για τους υπόλοιπους μάρτυρες της Ενάγουσας πλην του Μ.Ε.4, είναι επίσης εισήγηση του συνηγόρου Υπεράσπισης ότι ενόψει των αντιφάσεων στις οποίες περιέπεσαν αλλά και της προσπάθειας να ενισχύσουν την υπόθεση της Ενάγουσας, θα πρέπει να κριθούν αναξιόπιστοι και να απορριφθεί η μαρτυρία τους. Ο μόνος μάρτυρας της Ενάγουσας, εισηγείται ο συνήγορος υπεράσπισης, που ήταν ειλικρινής και η μαρτυρία του θα πρέπει να γίνει αποδεκτή είναι ο Μ.Ε.
19. Η μαρτυρία δε του Μ.Ε.4 συνάδει και ενισχύει πλήρως τα όσα ο Εναγόμενος κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου προς υπεράσπιση του. Ακόμα είναι η θέση του συνηγόρου υπεράσπισης ότι επειδή αυτός κλήθηκε από την Ενάγουσα η μαρτυρία του εφόσον δεν αμφισβητήθηκε αλλά και επειδή πρόσθετα η ίδια η πλευρά της Ενάγουσας ζήτησε από αυτόν να καταθέσει τα Τεκμήρια 1 έως 6, δεσμεύει πλήρως αυτή. Ο συνήγορος υπεράσπισης εισηγείται ακόμη ότι ο Εναγόμενος είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο και από την ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία που παρουσίασε η Ενάγουσα αλλά και από τα Τεκμήρια 12 και 13 δεν έχει αποδειχθεί ότι αυτός ήταν ο ιδιοκτήτης του σκύλου ο οποίος κατ' ισχυρισμό δάγκωσε την Ενάγουσα. Εν κατακλείδι σε σχέση με τα γεγονότα όπως αυτά εξάγονται από την δοθείσα μαρτυρία, είναι η εισήγηση του ότι ο τραυματισμός της Ενάγουσας προκλήθηκε από την ίδια αφού είναι αυτή που κτύπησε το σκύλο στο στόμα και όχι γιατί δαγκώθηκε από αυτόν. Σε σχέση με τη νομική πτυχή η μόνη αναφορά που έγινε από πλευράς του συνηγόρου υπεράσπισης ήταν η παραπομπή του Δικαστηρίου στην υπόθεση Λευτέρη Λειβαδιώτη ν. Raluka Oana Μιχαήλ