HELLENIC BANK PUBLIC COMPANY LTD ν. Ζωής Νικολαίδου Ευσταθίου άλλως Ζωή Λάμπρου Νικολαίδη κ.α., Αρ. Αγωγής :- 1198/09, 27η Σεπτεμβρίου 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2011:A114 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον :- Μ. Α. Ματθαίου Α. Ε. Δ. Αρ. Αγωγής :- 1198/09 Μεταξύ :- HELLENIC BANK PUBLIC COMPANY LTD Ενάγουσα Και Ζωής Νικολαίδου Ευσταθίου άλλως Ζωή Λάμπρου Νικολαίδη Λευτέρη Χριστοδουλίδη Τροοδίας Μιτροκλή Σάββα Καίτης Νικολαίδου άλλως Καίτη Λάμπρου Νικολαίδη Εναγόμενοι Ημερομηνία :- Τρίτη 27η Σεπτεμβρίου 2011 Αίτηση Καθορισμού Ιδιοκτησίας Κατασχεθέντος Οχήματος ημερομηνίας 13/10/2010 Για τον Αιτητή :- κα. Ε. Γεωργίου για Φοίβος, Χρίστος Κληρίδης και Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. (Για ν΄ ακούσει απόφαση :- Αυτοπροσώπως / κος. Ε. Κορακίδης ) Για την Ενάγουσα - Καθ΄ ης η Αίτηση :- κα. Ε. Δημητρίου για Α. Κακογιάννης & Σία (Για ν΄ ακούσει απόφαση :- Αυτοπροσώπως / ............... ) Απόφαση
- Αιτείται ο αιτητής, ο οποίος δεν είναι διάδικος στη παρούσα αγωγή, διάφορα διατάγματα σε σχέση με το καθορισμό δικαιωμάτων ιδιοκτησίας οχήματος το οποίο κατασχέθηκε μετά από εκτέλεση εντάλματος κατάσχεσης κινητής περιουσίας.
- Η ενάγουσα καταχώρησε ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης με 3 συνολικά λόγους ένστασης.
- Τόσο η αίτηση όσο και η ένσταση υποστηρίζονται από ένορκες δηλώσεις ενώ η ακρόαση της αίτησης περιορίστηκε σε αγορεύσεις δίχως να αντεξεταστούν οι ενόρκως δηλούντες. Ως αποτέλεσμα της ανυπαρξίας αντεξέτασης των ενόρκως δηλούντων το Δικαστήριο οφείλει να εξετάσει τη μαρτυρία η οποία έχει τεθεί ενώπιον του στο σύνολο της και στη συνέχεια να την αξιολογήσει αναλόγως.
- Ουσιαστικά η θέση του αιτητή είναι ότι το όχημα το οποίο κατασχέθηκε δυνάμει εντάλματος κατάσχεσης κινητής περιουσίας εντός του πλαισίου εκτέλεσης της απόφασης στη πραγματικότητα ανήκει στον ίδιο και όχι στην εναγόμενη 1 (στο εξής θα καλείται η «εναγόμενη»). Αναφέρεται δε ο αιτητής στην εναγόμενη ως η σύζυγος του ενώ όπως εξηγεί κατά την ημερομηνία αγοράς του οχήματος είχε προσωρινά εγγραφεί το ήμισυ μερίδιο στο όνομα της.
- Ενώ όπως ισχυρίζεται είχαν συμφωνήσει μεταξύ τους ότι το όχημα του ανήκε ολοκληρωτικά «.μέσα στο πλαίσιο διανομής και τακτοποίησης των περιουσιακών μας.». Δίχως όμως παράλληλα να παρέχει υπό μορφή μαρτυρίας οποιοδήποτε πραγματικό πλαίσιο γεγονότων σε σχέση με την αναφορά του σε διανομή και τακτοποίηση των «περιουσιακών» μεταξύ του ιδίου και της συζύγου του.
- Ισχυρίζεται επίσης ότι μετά από την κατάσχεση του οχήματος διαπιστώθηκε ότι χωρίς τη γνώση και συγκατάθεση του το όχημα μεταφέρθηκε και ενεγράφη στο όνομα της συζύγου του κατ΄ αποκλειστικότητα προσθέτοντας ότι αυτό δεν ανταποκρίνεται στη πραγματικότητα και είναι εντελώς ανυπόστατο.
- Τέλος, ισχυρίζεται ότι το όχημα ανήκει αποκλειστικά στον ίδιο ή τουλάχιστον ανά ήμισυ μερίδιο με την εναγόμενη.
- Έχει επίσης επισυνάψει τεκμήρια ο αιτητής στην ένορκη δήλωση του προς υποστήριξη των ισχυρισμών του, δηλαδή φωτοαντίγραφα του εντάλματος κατάσχεσης κινητής περιουσίας (τεκμήριο 1), της παραγγελίας του οχήματος (τεκμήριο 2) και του πιστοποιητικού εγγραφής μηχανοκινήτου οχήματος (τεκμήριο 3).
- Αξίζει να σημειωθεί ότι όντως στο τεκμήριο 3 ως κύριοι του οχήματος αναφέρονται τα ονόματα του αιτητή και της εναγόμενης. Επίσης αναγράφεται ως ημερομηνία έκδοσης του πρωτοτύπου η ημερομηνία 14/10/2009 ενώ η πρώτη ημερομηνία εγγραφής σημειώνεται ως η 29/3/
- Επίσης στη παραγγελία του οχήματος αναφέρονται τόσο το όνομα του αιτητή όσο και της εναγομένης.
- Στην ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της ένστασης πέραν από προβολή ισχυρισμού ότι το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης προς υποστήριξη της αίτησης είναι γενικό και αόριστο ο ενόρκως δηλών ισχυρίζεται επίσης τα εξής.
- Κατ΄ αρχάς πέραν από ισχυρισμό ότι το επίδικο όχημα βρέθηκε στη κατοχή της εναγομένης ότι επίσης αυτό είναι εγγεγραμμένο «.στα επίσημα βιβλία της αρχής αδειών και στο σχετικό τίτλο επ΄ ονόματι της εναγομένης .» δίχως όμως να επισυνάπτει οποιοδήποτε σχετικό τεκμήριο. Βεβαίως και ο ίδιος ο αιτητής ισχυρίζεται ουσιαστικά ότι το επίδικο όχημα είναι εγγεγραμμένο στο όνομα της εναγομένης «.κατ αποκλειστικότητα.» (βλ. σχετικά τη παράγραφο 4 αυτής της απόφασης). Ουσιαστικά το υπόλοιπο της ένορκης δήλωσης προς υποστήριξη της ένστασης αποτελείται από επιχειρηματολογία με μερική υιοθέτηση ουσιαστικά των λόγων ένστασης.
- Η νομική βάση της αίτησης αποτελείται κυρίως από το άρθρο 21[1] του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφάλαιο
- Σύμφωνα με το άρθρο αυτό όταν οποιαδήποτε κινητή περιουσία κατάσχεται προς εκτέλεση απόφασης και αυτή διεκδικείται από οποιοδήποτε πρόσωπο εκτός από τον εξ αποφάσεως χρεώστη τότε το πρόσωπο αυτό δύναται να ζητήσει από το Δικαστήριο τον καθορισμό του δικαιώματος ιδιοκτησίας αυτής της περιουσίας. Το Δικαστήριο μετά από ειδοποίηση σε όλα τα αναγκαία μέρη για να εμφανιστούν ενώπιον του είτε θα καθορίσει συνοπτικά τα δικαιώματα των μερών είτε θα εκδώσει τέτοιο διάταγμα ως προς την εκδίκαση και καθορισμό των δικαιωμάτων τους όπως αυτό θα κρίνει σκόπιμο και για τη φύλαξη στο μεσοδιάστημα της διαφιλονικούμενης περιουσίας .
- Η μοναδική σχετική απόφαση την οποία τόσο οι ευπαίδευτοι δικηγόροι όσο και το Δικαστήριο έχουν εντοπίσει είναι η Αίτηση Certiorari 8/97 του Γιώργου Ευαγόρου (Αρ. 2)
(1997)1Α Α. Α. Δ.
- Σε αυτή την απόφαση τονίζεται η αναγκαιότητα τήρησης της σαφής πρόνοιας όπως ειδοποιούνται όλα τα αναγκαία μέρη πρόνοια η οποία δεν τηρήθηκε στη συγκεκριμένη περίπτωση με αποτέλεσμα να κριθεί από το Ανώτατο Δικαστήριο ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο ουσιαστικά στερείτο δικαιοδοσίας να επιληφθεί της αίτησης καθότι δεν δόθηκε η ευκαιρία στον ενάγοντα να παρουσιάσει τη δική του εκδοχή. Ως αποτέλεσμα ακυρώθηκε το διάταγμα το οποίο εκδόθηκε από το πρωτόδικο Δικαστήριο.
- Στη περίπτωση υπό εξέταση συμβαίνει ακριβώς το ίδιο. Δηλαδή ο αιτητής για κάποιο λόγο δεν έχει μεριμνήσει έτσι ώστε να επιδοθεί η αίτηση και στην εναγόμενη η οποία όπως είναι αποδεκτό τόσο από τον ίδιο τον αιτητή όσο και την ενάγουσα είναι η εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια του επίδικου οχήματος. Ως αποτέλεσμα το Δικαστήριο δεν έχει υπόψη του ποια είναι η εκδοχή της εναγομένης ενώ αναμφίβολα κρίνεται ότι αυτή είναι αναγκαίο μέρος το οποίο θα έπρεπε να είχε παρουσιαστεί ενώπιον του Δικαστηρίου έτσι ώστε να της δοθεί η ευκαιρία να παρουσιάσει τη δική της εκδοχή.
- Δεν θεωρώ ότι η αναφορά στο νόμο σε ειδοποίηση προς όλα τα αναγκαία μέρη καθιστά καθήκον του Δικαστηρίου όπως το ίδιο ειδοποιήσει όλα τα αναγκαία μέρη αν και το Δικαστήριο θα μπορούσε να κρίνει ότι κάποιο πρόσωπο θα έπρεπε να ειδοποιηθεί ως αναγκαίο μέρος κατά την εκδίκαση της αίτησης. Αντιθέτως θεωρώ, διατηρώντας υπόψη είτε τους ισχυρισμούς του ίδιου του αιτητή ως προς το ότι η εναγόμενη αρχικά ήταν εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια κατά το ήμισυ του επίδικου οχήματος είτε τη κατ΄ ισχυρισμό διευθέτηση των περιουσιακών τους σχέσεων ή ακόμη και τη κατ΄ ισχυρισμό γνώση του ότι το επίδικο όχημα πλέον ήταν εγγεγραμμένο στο όνομα της εναγομένης, ότι όφειλε εξαρχής ο ίδιος ο αιτητής να είχε μεριμνήσει έτσι ώστε να είχε επιδοθεί η αίτηση και στην εναγόμενη.
- Βεβαίως το Δικαστήριο διατηρεί υπόψη του ότι προτού η αίτηση εκδικαστεί οι ίδιοι δικηγόροι οι οποίοι εκπροσωπούν τον αιτητή καταχώρησαν σημείωμα εμφάνισης εκ μέρους της εναγομένης 1 και της εναγομένης 4 (ανεξάρτητα και από το γεγονός ότι ήδη έχει εκδοθεί απόφαση εις βάρος αμφότερων αυτών των εναγομένων) ενώ επίσης μερικές μέρες πριν από την επιφύλαξη αυτής της απόφασης καταχωρήθηκε και αίτηση εκ μέρους των εναγομένων 1 και 4 για παραμερισμό της απόφασης η οποία εκδόθηκε εις βάρος τους. Συνεπώς δεν αποκλείεται και το ενδεχόμενο η εναγόμενη να αποδεχόταν το αίτημα του αιτητή. Εντούτοις το Δικαστήριο δεν μπορεί να προβαίνει σε τέτοιες εικασίες.
- Κρίνω ότι όφειλε ο αιτητής να είχε μεριμνήσει έτσι ώστε να παρουσιάσει ενώπιον του Δικαστηρίου όλα τα αναγκαία μέρη σύμφωνα με τη σαφή πρόνοια του άρθρου 21 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφάλαιο 6 και ότι αυτή η παράλειψη στερεί του Δικαστηρίου τη δικαιοδοσία και δυνατότητα όπως εξετάσει το αίτημα του αιτητή έτσι ώστε είτε συνοπτικά να καθορίσει τα δικαιώματα των μερών ή ακόμη και να εκδώσει διάταγμα για την εκδίκαση και καθορισμό αυτών των δικαιωμάτων τους και για τη φύλαξη στο μεσοδιάστημα του επίδικου οχήματος.
- Επομένως, διατηρώντας υπόψη τα όσα αναφέρονται πιο πάνω κρίνω ότι η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί όπως και κατά συνέπεια απορρίπτεται ενώ λαμβάνοντας υπόψη το αποτέλεσμα εκδίκασης της τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται υπέρ της ενάγουσας εις βάρος του αιτητή όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο.
- Διευκρινιστικά απλά προσθέτω ότι ασφαλώς ως αποτέλεσμα της έκδοσης αυτής της απόφασης παύει πλέον να ισχύει το διάταγμα αναστολής εκτέλεσης του εντάλματος κινητών το οποίο εκδόθηκε στις 13/10/2010 μετά από έγκριση μονομερούς αίτησης του αιτητή με την ίδια ημερομηνία καταχώρησης όπως και η αίτηση υπό εξέταση με αυτή την απόφαση. Μ. Α. Ματθαίου Α. Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] "
- Where any movable property seized in execution under any judgment or order is claimed by any person other than the judgment debtor, the claimant or the person to whom the writ of execution is addressed may apply to a Court to determine the right to the property. The Court, after notice to all necessary parties to appear before it shall either summarily determine the rights of the parties or make such order for the trial and determination of their rights as it shall think expedient, and for the custody in the meanwhile of the property in dispute.". cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο