Όλγας Χριστάκη Κόκου ν. Ευαγγελίας Πουλλά κ.α., Αρ. Αίτησης Έφεσης: 30/07, 10.10.2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2011:A132 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Ι. Κίτσιου, Ε.Δ. Αρ. Αίτησης Έφεσης: 30/07 Μεταξύ: Όλγας Χριστάκη Κόκου από την Πάφο Αιτήτριας/Εφεσείουσας - και - Ευαγγελίας Πουλλά από την Πάφο ως πληρεξούσιος αντιπρόσωπος της Μαρούλλας Αριστοδήμου Φιλίππου από την Αυστραλία Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας από τη Λευκωσία Καθ΄ ων η Αίτηση/Εφεσίβλητων - - - - - - - - - - - - - - - - Ημερομηνία: 10.10.2011 Για την Αιτήτρια-Εφεσείουσα : κος Ε. Κορακίδης και κα Μ. Κορακίδου Για την Καθ΄ ης η Αίτηση-Εφεσίβλητη 1: κα Κ. Χ"Χαραλάμπους και κ. Α. Δημητριάδης Για τον Καθ΄ ου η Αίτηση-Εφεσίβλητο 2: κα Ε. Θεοδοσίου Α Π Ο Φ Α Σ Η Αντικείμενο της παρούσας απόφασης αποτελεί η αίτηση-έφεση ημερομηνίας 08.02.2007 (στο εξής η επίδικη έφεση) της Όλγας Χριστάκη Κόκου (στο εξής η εφεσείουσα) με την οποία ζητά τον παραμερισμό και/ή ακύρωση της απόφασης του Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας ημερομηνίας 10.01.2007 για διόρθωση λάθους. Η επίδικη αίτηση έχει ως νομική βάση τα άρθρα 61 και 80 του Κεφ. 224 και επί των σχετικών Κανονισμών. Ως λόγοι ακύρωσης της απόφασης η εφεσείουσα επικαλείται τους ακόλουθους: «
- Τα τεμάχια 735 και 944 του Φ/Σ 45/13 της κοινότητας Στρουμπιού της επαρχίας Πάφου έχουν σχεδιασθεί λανθασμένα στο εν χρήσει κτηματικό σχέδιο.
- Το πιο πάνω λάθος μπορεί να εξακριβωθεί από τα βιβλία του Κτηματολογικού και Χωρομετρικού Τμήματος.
- Ο Διευθυντής του Κτηματολογικού και Χωρομετρικού Τμήματος είχε εξουσία και καθήκον διόρθωσης της λανθασμένης σχεδίασης των τεμαχίων 735 και 945 του Φ/Σ 45/13 της κοινότητας Στρουμπιού της επαρχίας Πάφου.
- Ο Διευθυντής του Κτηματολογικού και Χωρομετρικού Τμήματος ερμήνευσε λανθασμένα το νόμο αναφορικά με την εξουσία του δυνάμει του άρθρου 61 του περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου, Κεφ. 224.» Η επίδικη έφεση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Χριστάκη Κόκου, συζύγου της εφεσείουσας. Γνωρίζει ως αναφέρει προσωπικά τα γεγονότα της υπόθεσης και είναι πλήρως εξουσιοδοτημένος από τη σύζυγο του για να προβεί σε ένορκη δήλωση. Η σύζυγος του είναι ιδιοκτήτρια του κτήματος με αριθμό τεμαχίου 735 του Φ/Σχ. 45/13 της κοινότητας Στρουμπιού της επαρχίας Πάφου, το οποίο συνορεύει με το κτήμα με αριθμό τεμαχίου 944 του Φ/Σχ. 45/13 του οποίου εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια είναι η Mαρούλλα Αριστοδήμου Φιλίππου της οποίας είναι γενική πληρεξούσια αντιπρόσωπος η εφεσίβλητη
- Ως προς την ουσία της υπόθεσης αναφέρει ότι το πιο πάνω κτήμα της αιτήτριας/εφεσείουσας έχει σχεδιαστεί λανθασμένα στο εν χρήσει κτηματικό σχέδιο και με τέτοιο τρόπο ώστε ένα κομμάτι του στην νότια πλευρά να δεικνύεται ότι είναι μέρος του τεμαχίου
- Σύμφωνα με το εν χρήσει χωρομετρικό σχέδιο το νότιο σύνορο του πιο πάνω τεμαχίου 735 αντί να είναι μια ευθεία γραμμή, σε κάποιο σημείο σχηματίζει ένα μικρό ορθογώνιο το οποίο δεικνύεται ότι ανήκει στο τεμάχιο
- Αυτό μπορεί να διαπιστωθεί από το ίδιο το σχέδιο που επισυνάπτεται στην απόφαση ημερομηνίας 10.01.
- Στο χωρομετρικό βιβλίο (field book) το νότιο σύνορο του πιο πάνω τεμαχίου 735 είναι ευθεία γραμμή και δεν σχηματίζει το πιο πάνω μικρό ορθογώνιο. Συνεπώς τα πιο πάνω τεμάχια έχουν σχεδιασθεί λανθασμένα και το εν χρήσει κτηματικό σχέδιο θα πρέπει να διορθωθεί έτσι ώστε να ταυτίζεται με το χωρομετρικό βιβλίο (field book). Περαιτέρω ο ενόρκως δηλών αναφέρει στην ένορκη του δήλωση ότι κατά τη διαδικασία εξέτασης της αίτησης για διόρθωση του πιο πάνω λάθους, ο καθ΄ ου η αίτηση 2 τους απέστειλε την απόφαση του ημερομηνίας 10.01.2007 αποφασίζοντας ότι δεν μπορεί να ασκήσει την εξουσία του δυνάμει του άρθρου 61 του Κεφ. 224 διότι επηρεάζονται ιδιοκτησιακά δικαιώματα. Στην εν λόγω ένορκη δήλωση του Χρ. Κόκου επισυνάπτονται η απόφαση του Διευθυντή ημερομηνίας 10.01.2007 και επίσημο κτηματικό σχέδιο. Στην πιο πάνω επίδικη έφεση καταχωρήθηκαν ειδοποιήσεις περί πρόθεσης ένστασης από τους εφεσίβλητους 1 και 2 στις 05.07.2007 και 28.11.2007 αντίστοιχα. Οι λόγοι ένστασης που επικαλείται η εφεσίβλητη 1 είναι στην ουσία τους οι ακόλουθοι: «Α. Η έφεση λανθασμένα ηγέρθηκε εναντίον της πληρεξουσίου αντιπροσώπου της ιδιοκτήτριας θα έπρεπε δε να εγερθεί απευθείας εναντίον της τελευταίας. Β. Η απόφαση του Διευθυντή ημερομηνίας 10.01.2007 δεν είναι απόφαση με την έννοια του Νόμου συνεπώς δεν υπόκειται σε έφεση σύμφωνα με το άρθρο 80 του Κεφ.
- Γ. Η απόφαση του Διευθυντή είναι ειδοποίηση και/ή επιστολή πληροφοριακού περιεχομένου και δεν υπόκειται σε έφεση. Δ. Η έφεση στερείται νομικού και πραγματικού υποβάθρου, είναι νομικά και πραγματικά αβάσιμη και/ή δεν αποτελεί το κατάλληλο δικονομικό μέτρο εναντίον της εφεσίβλητης
- Ε. Η απόφαση του Διευθυντή είναι νόμιμη και ορθή. ΣΤ. Με την απόφαση του Διευθυντή αποφασίστηκε ότι η υπόθεση (προφανώς αίτηση Κτηματολογίου) ΑΔΛ 1/2005 δεν μπορεί να προχωρήσει ως διόρθωση λάθους γιατί επηρεάζονται τα ιδιοκτησιακά δικαιώματα της ιδιοκτήτριας του τεμαχίου 944 γεγονός που απαιτεί τη συγκατάθεση όλων των εγγεγραμμένων ιδιοκτητών. Η. Η απόφαση του Διευθυντή είναι πλήρης και/ή ικανοποιητικά αιτιολογημένη. Θ. Η απόφαση του Διευθυντή είναι ορθή, δίκαιη και αμερόληπτη και στηρίζεται στις αρχές του φυσικού δικαίου και της επιείκειας. Ι. Η ιδιοκτήτρια και η προκάτοχος της (η μητέρα της) κατέχει το τεμάχιο 944 χωρίς αμφισβήτηση από την εφεσείουσα ή τους προκατόχους της από της δημοσίευσης του επίσημου χωρομετρικού σχεδίου. Κ. Στο σχέδιο διαχωρισμού των επιδίκων ακινήτων σε οικόπεδα καθώς και σε όλα τα σχεδιαγράμματα περιλαμβανομένου του επίσημου εν χρήσει σχεδίου φαίνεται ότι το κτήμα που διεκδικεί η εφεσείουσα ανήκει στην Μαρούλλα Αριστοδήμου Φιλίππου, ιδιοκτήτρια του τεμαχίου
- Λ. Η εφεσίβλητη 1 επιφυλάσσει τα δικαιώματα της να καταχωρήσει συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις.» Οι πιο πάνω λόγοι ένστασης υποστηρίζονται από ένορκη δήλωση της εφεσίβλητης
- Στην εν λόγω ένορκη δήλωση αναφέρει ότι γνωρίζει τα γεγονότα της υπόθεσης έχοντας λάβει πληροφορίες από την ιδιοκτήτρια του τεμαχίου 944 αλλά και από γεροντότερους σε ηλικία που γνωρίζουν τα γεγονότα. Αρνείται όλους τους ισχυρισμούς που προβάλλονται εκ μέρους της εφεσείουσας, περαιτέρω γίνονται αναφορές με τις οποίες επαναλαμβάνεται ο πρώτος λόγος ένστασης. Επίσης γίνεται αναφορά στην ένορκη δήλωση για προδικαστικά ζητήματα που αντανακλούν στους λόγους Β και Γ της ένστασης. Στο στάδιο αυτό το Δικαστήριο, παρενθετικά, επιθυμεί να παρατηρήσει πως οι αναφορές σε ένορκες δηλώσεις περί νομικών ζητημάτων που εγείρονται προδικαστικώς δεν είναι επιτρεπτό να γίνονται αφού στις ένορκες δηλώσεις αναμένεται η παράθεση μόνο γεγονότων. Επιπλέον η εφεσίβλητη 1 χαρακτηρίζει ως ανυπόστατους τους ισχυρισμούς της εφεσείουσας, περί λανθασμένου σχεδιασμού κτηματικών σχεδίων ή εν χρήσει σχεδίου, για τους ακόλουθους λόγους: "(α) Ότι η Αποικιακή (αγγλική) κυβέρνηση έδιδε οικόπεδα και/ή σπίτια που ανεγέρθηκαν στα διαχωρισθέντα οικόπεδα ανάλογα με τα τετραγωνικά μέτρα που κατείχαν οι οικογένειες και/ή οι ιδιοκτήτες κατοικιών πριν τον σεισμό του 1953 στο Πάνω Στρουμπί. (β) Επίσης η Αποικιακή (Αγγλική) κυβέρνηση έδιδε οικόπεδα και/ή σπίτια με αυλές ανάλογα με τα άτομα που αριθμούσε η κάθε οικογένεια και τα εξαρτώμενα της κάθε οικογένειας. (γ) Μετά από παραστάσεις της Ελένης Χριστοδούλου Μηλιώτη προκατόχου της Μαρούλας Αριστοδήμου Φιλίππου ότι δεν έγινε μνεία για την χήρα μητέρα της (Μαρία Χριστοδούλου Μηλιώτη) η οποία διέμενε μαζί της και την οικογένεια της, της παραχωρήθηκε το μέρος του μικρού ορθογωνίου για να ανεγείρουν δωμάτιο ξεχωριστά γι΄ αυτήν. Το δωμάτιο όμως τελικά δεν ανεγέρθηκε αλλά φαίνεται ότι το μέρος αυτό (ορθογώνιο) παραχωρήθηκε στο τεμάχιο 944 στο οποίο και ανήκει μέχρι σήμερα και εμφαίνεται με το συνδετικό/clef στο επίσημο εν χρήσει κτηματικό/χωρομετρικό σχέδιο. Δυστυχώς φαίνεται ότι δεν διορθώθηκε αυτό και στο Χωρομετρικό βιβλίο (Filed Book). (δ) Αυτό που πρέπει να διορθωθεί είναι το χωρομετρικό βιβλίο (filed book) και όχι το εν χρήσει κτηματικό/χωρομετρικό σχέδιο." Όσον αφορά την ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης του εφεσίβλητου 2 προβάλλονται σ΄ αυτήν πέραν από τους λόγους ένστασης και δύο προδικαστικές ενστάσεις,. Πρώτο ότι ο Διευθυντής δεν πήρε στις 10.01.2007 οποιαδήποτε απόφαση αλλά πρόκειται περί επιστολής ημερομηνίας 10.01.2007 η οποία είχε πληροφοριακό χαρακτήρα, και ως τέτοια δεν υπόκειται σε έφεση. Δεύτερο, η επίδικη έφεση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη, εγείρεται αντικανονικά, δηλαδή το αίτημα εγείρεται με λανθασμένο ένδικο μέσο. Διαζευκτικά των πιο πάνω προβάλλονται οι ακόλουθοι λόγοι ένστασης: «
- Ο διευθυντής ισχυρίζεται ότι ενήργησε και νόμιμα υπό τις περιστάσεις.
- Το περιεχόμενο της ¨απόφασης¨ και το περιεχόμενο της επιστολής ημερομηνίας 10.01.2007 είναι ορθό και νόμιμο.
- Η έφεση είναι αβάσιμη και/ή αστήρικτη.
- Ο Εφεσίβλητος 2 αρνείται και απορρίπτει όλους τους ισχυρισμούς και θέσεις της Εφεσείουσας.
- Η επιστολή ημερομηνίας 10.01.2007 δεν συντάχθηκε υπό πλάνη και/ή καθ΄ υπέρβαση των εξουσιών του.
- Ο Διευθυντής εξέτασε την υπό κρίση υπόθεση δίκαια και τήρησε τις αρχές της φυσικής δικαιοσύνης.
- Η Εφεσείουσα δεν δικαιούται σε ικανοποίηση των θεραπειών που ζητά.
- Ο Διευθυντής διά του Γενικού Εισαγγελέα επιφυλάσσει το δικαίωμα του όπως βασισθεί και σε άλλους λόγους με συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις.» Οι λόγοι ένστασης του εφεσίβλητου 2 υποστηρίζονται από ένορκη δήλωση του Ανδρέα Γεωργίου, Βοηθού Κτηματολογικού Λειτουργού στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Πάφου. Σ΄ αυτήν αναφέρει ότι:
- Η Εφεσείουσα είναι εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 7638 ημερομηνίας 05.01.2005 Φ/Σχ. 45/13 τεμάχιο 735 (πρώην τεμάχια 45/2/1/13 και 45/3/1/6) της Κοινότητας Στρουμπιού. Τούτο είναι εγγεγραμμένο ως μια ισόγεια κατοικία (σκελετός) αποτελούμενη από δύο δωμάτια και αυλή και έχει εμβαδόν 576 τ.μ.. Το πιο πάνω τεμάχιο προήλθε από το διαχωρισμό των ακινήτων της Κυπριακής Δημοκρατίας με αριθμούς εγγραφής 7463, Φ/Σχ. 45/13 τεμάχια 184, 185, 45/3/1 και 186/1/1 και 7461 Φ/Σχ 45/13 τεμάχιο 45/2/1 που έγινε με το φάκελο Α1957/55 και εκδόθηκε η εγγραφή 7638 ημερομηνίας 8/3/1958 στο όνομα της Αντιγόνης Χριστοδούλου Π/Μιχαήλ από το Στρουμπί η οποία με τη ΑΔ784/84 ημερομηνίας 29.03.84 το δώρισε στον υιό της Λεωνίδα Μιχαήλ Οικονόμου ο οποίος ενεγράφη με τίτλο 7638 ημερομηνίας 09.05.1984 και στη συνέχεια κατέληξε στο όνομα της εφεσείουσας Όλγας Λεωνίδα Οικονόμου ή Χριστάκη Κόκου δυνάμει κληρονομιάς από το πατέρα της με το φάκελο Α1034/04 η οποία ενεγράφη με το τίτλο 7638 ημερομηνίας 05.01.
- Η Εφεσίβλητη αρ. 1 Ευαγγελία Πουλλά από την Πάφο είναι πληρεξούσια Αντιπρόσωπος, με το πληρεξούσιο αρ. 417/97 που είναι κατατεθειμένο στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Πάφου, της Μαρούλλας Αριστοδήμου Φιλίππου από την Αυστραλία, εγγεγραμμένης ιδιοκτήτριας του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 7639 ημερομηνίας 03.04.98, Φ/Σχ. 45/13, τεμάχιο 944 (πρώην τεμάχιο 186/1/1/2) της Κοινότητας Στρουμπιού. Τούτο είναι εγγεγραμμένο ως μία ισόγειος κατοικία (σκελετός) αποτελούμενη από τρία δωμάτια και αυλή και έχει εμβαδό 576 τ.μέτρα. Το πιο πάνω τεμάχιο προήλθε από το διαχωρισμό του ακινήτου της Κυπριακής Δημοκρατίας με αριθμό εγγραφής 7463 ημερομηνίας 25/6/55, Φ/Σχ. 45/13 τεμάχιο 184, 185, 45/3/1 και 186/1/1 που έγινε με το φάκελο Α1957/55 και εκδόθηκε η εγγραφή 7639 ημερομηνίας 08.03.58 στο όνομα της Ελένης Χριστοδούλου Μηλιώτη από το Στρουμπί η οποία με τη ΔΔ3956/97 ημερομηνίας 01.08.97 το δώρισε στην κόρη της Μαρούλλας Αριστοδήμου Φιλίππου από το Στρουμπί και τώρα στην Αυστραλία η οποία ενεγράφει με το τίτλο 7639 ημερομηνίας 03.04.
- Η Εφεσείουσα Όλγα Χριστάκη Κόκου με την αίτηση της ημερομηνίας 07.12.2005 προς τον Επαρχιακό Κτηματολογικό Λειτουργό Πάφου, κατέθεσε το τίτλο της αρ. 7638 της Κοινότητας Στρουμπιού και ζητούσε να γίνουν οι αναγκαίες διαδικασίες για τη διόρθωση του λανθασμένου σχεδιάσματος.
- Μετά από οδηγίες του Κλάδου Επιτόπιων Ερευνών ανοίχθηκε στις 10.01.2005 ο φάκελος ΑΔΛ 1/2005, με αιτητή τον Επαρχιακό Κτηματολογικό Λειτουργό Πάφου, για διόρθωση του λάθους με το Άρθρο 61 του Κεφ.
- Η Επιτόπια έρευνα έγινε στις 11.10.2005 από το Κτηματολόγο Γεώργιο Παχίτη στην παρουσία των (α) Χριστάκη Κόκου, συζύγου της Εφεσείουσας, (β) Χαράλαμπου Νικολάου Φιλίππου, ως αντιπροσώπου - χωρίς πληρεξούσιο - της εφεσίβλητης αρ. 1 Μαρούλλας Αριστοδήμου Φιλίππου και (γ) Χαράλαμπου Αντωνίου, Προέδρου του Κοινοτικού Συμβουλίου Στρουμπιού.
- Στη συνέχεια ο Κτηματολόγος δεν προχώρησε στη συμπλήρωση της υπόθεσης, καθ΄ ότι ο Πρόεδρος του Κοινοτικού Συμβουλίου Στρουμπιού δεν μπόρεσε να δώσει οποιεσδήποτε πληροφορίες, και επί τόπου δεν υπήρχε κάποιο κτίσμα ή τοίχος ή άλλο κατασκεύασμα, ούτε και κάποιο φυσικό σημείο που να ξεχωρίζει το κοινό σύνορο των τεμαχίων 735 και
- Ακολούθως η Εφεσείουσα Όλγα Χριστάκη Κόκου, με επιστολή της ημερομηνίας 05.01.2006 προς το Διευθυντή Κτηματολογικού και Χωρομετρικού Τμήματος Λευκωσίας, ζητούσε όπως η υπόθεση της ελεγχθεί από τον ίδιο ή από Ανώτερο Λειτουργό του Τμήματος.
- Με οδηγίες του Διευθυντή η επιστολή στάληκε στον Ανώτερο Κτηματολογικό Λειτουργό κ. Χαρίλαο Μαρδά για να επιληφθεί του θέματος και να απαντήσει, ο οποίος ζήτησε από τον Επαρχιακό Κτηματολογικό Λειτουργό Πάφου να εκθέσει τα γεγονότα.
- Από έρευνα που έγινε στα Μητρώα του Κτηματολογίου διαπιστώθηκε ότι ο διαχωρισμός των ακινήτων με αριθμούς εγγραφής 7461 και 7463 της Κυπριακής Δημοκρατίας από τον οποίο προέκυψαν τα τεμάχια 735 και 944 έγινε με το φάκελο Α1957/
- Η χωρομετρική εργασία έγινε από χωρομέτρη και δεικνύεται στα χωρομετρικά βιβλία αρ. 7394 στις σελίδες 2-52 και αρ. 7395 στις σελίδες 2-
- Τόσο το σχέδιο διαχωρισμού όσο και τα σχεδιαγράμματα που βρίσκονται στο φάκελο Α1967/55, καθώς επίσης και το εν χρήσει σχέδιο του Κτηματολογίου, δεν είναι σύμφωνο με τη Χωρομετρική Εργασία και το βιβλίο της Χωρομετρίας αρ. 7394 όσον αφορά το κοινό σύνορο των τεμαχίων 735 (πρώην τεμ. 45/2/1/13 και 45/3/1/6) και 944 (πρώην τεμ. 186/1/1/2) του Φ/Σχ. 45/
- Στο εν χρήσει σχέδιο ως προς το κοινό σύνορο, στην Ανατολική πλευρά, φαίνεται ότι το τεμάχιο 944 εισχωρεί στο τεμάχιο 735 ενώ στο σχεδιάγραμμα του χωρομετρικού βιβλίου φαίνεται ότι είναι ευθεία γραμμή.
- Η έκθεση γεγονότων ετοιμάστηκε από το μάρτυρα ως Βοηθό Κτηματολογικό Λειτουργό, και η υπόθεση με όλους τους σχετικούς φακέλους στάληκε στις 08.03.2006 στο Διευθυντή υπόψη του Ανωτέρου κτηματολογικού Λειτουργού Εγγραφής για μελέτη και οδηγίες. Ο Διευθυντής αφού μελέτησε τα γεγονότα έκρινε ότι με τη διόρθωση του σχεδίου επηρεάζονται ιδιοκτησιακά δικαιώματα και έδωσε οδηγίες στον Επαρχιακό Κτηματολογικό Λειτουργό Πάφου όπως ενημερωθούν οι ενδιαφερόμενοι ότι δεν μπορεί να προχωρήσει η υπόθεση ως διόρθωση λάθους όπως καθορίζεται στο Άρθρο 61, Κεφ. 224, όπως τροποποιήθηκε χωρίς τη συγκατάθεση όλων των ενδιαφερόμενων ή την προσκόμιση σχετικού διατάγματος Δικαστηρίου, και ως εκ τούτου ο φάκελος να διαγραφεί από εμπόδιο και να παραμείνει ως ιστορικός φάκελος.
- Μετά τις οδηγίες του Διευθυντή τα ενδιαφερόμενα μέρη ειδοποιήθηκαν από το μάρτυρα (Α. Γεωργίου) γραπτώς στις 10.01.2007, ότι ο φάκελος θα παραμερισθεί εκτός αν εντός 30 ημερών παρουσιάσουν σχετικό διάταγμα Δικαστηρίου." Η ακροαματική διαδικασία της έφεσης διεξάχθηκε στη βάση των προαναφερθέντων ενόρκων δηλώσεων αλλά και αντεξέτασης του Χριστάκη Κόκου από τη δικηγόρο της εφεσίβλητης 1, της Ε. Πουλλά από το συνήγορο της εφεσείουσας και του Α. Γεωργίου τόσο από το συνήγορο της εφεσείουσας όσο και από τη δικηγόρο της εφεσίβλητης
- Κατά την αντεξέταση του ο Χρ. Κόκου επέμενε πως με την αιτούμενη προς το Διευθυντή διόρθωση λάθους δεν επηρεάζεται η επιτόπου κατάσταση και ούτε μειώνεται ή αυξάνεται το εμβαδόν των δύο επίδικων ακινήτων. Επίσης έκανε αναφορά περί ύπαρξης φυσικού συνόρου από τότε
(1955)που έγινε ο διαχωρισμός των οικοπέδων. Στην αντεξέταση της η Ε. Πουλλά επέμενε στη θέση ότι είναι το εν χρήσει σχέδιο σωστό έστω και αν αυτό δεν συμφωνεί με τη χωρομετρική εργασία, διότι η γιαγιά της Μαρούλας Φιλίππου, ιδιοκτήτριας του τεμαχίου 944, δηλαδή η Μαρία Μηλιώτη κατά τη διάθεση σπιτιών από την Αποικιακή Κυβέρνηση σε σεισμόπληκτους δεν πήρε ξεχωριστή κατοικία επειδή ήταν χήρα, ωστόσο μετά από παραστάσεις της δόθηκε η λωρίδα και το μέρος της αμφισβήτησης και γι΄ αυτό φαίνεται στο εν χρήσει σχέδιο ως μέρος του ακινήτου 944. Στην αντεξέταση του ο Α. Γεωργίου επέμενε στα όσα ανέφερε στην ένορκη δήλωση του, ξεκαθάρισε όμως ότι με την αιτούμενη από τον εφεσείοντα διόρθωση του λάθους, τα εμβαδά των δύο επίδικων ακινήτων από 576 τ.μ. που αναγράφεται για το καθένα στον τίτλο ιδιοκτησίας, το εμβαδόν του τεμ. 735 θα είναι 435 τ.μ. περίπου, και για το 944 θα είναι 480 τ.μ. περίπου, τα οποία θεωρεί ως τα ορθά εμβαδά αφού αυτά προκύπτουν από τη χωρομετρική εργασία και τα οποία είναι περασμένα στο χωρομετρικό βιβλίο (Field Book) του Κτηματολογίου. Το ότι στο εν χρήσει σχέδιο δεν φαίνεται πως το σύνορο των δύο τεμαχίων είναι σε ευθεία γραμμή πρόκειται όντως για λανθασμένο σχεδίασμα ως προς το εν χρήσει σχέδιο. Εξήγησε δε ότι ο λόγος που δεν προέβηκε στη διόρθωση λάθους ο Διευθυντής είναι επειδή ο τελευταίος έκρινε ότι θα επηρεάζονταν ιδιοκτησιακά δικαιώματα προσώπων, εκτός και αν δίδονταν γραπτές συγκαταθέσεις. Υπήρξε δε η εγκύκλιος 664 (Τεκμήριο 2) του 2005 και ο Διευθυντής βασίστηκε σ΄ αυτήν. Με βάση όμως τη νέα εγκύκλιο 818 (Τεκμήριο 1) του 2010 άλλαξε η αντιμετώπιση τέτοιων θεμάτων από το Κτηματολόγιο, και θα εκδιδόταν απόφαση από το Διευθυντή. Δήλωσε ακόμη ότι η επιλογή της ημερομηνίας 10.01.2007 είναι πληροφοριακού χαρακτήρα και όχι απόφαση του Διευθυντή. Μέσα από τις αγορεύσεις τους οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων ανέπτυξαν με επιχειρηματολογία τις θέσεις των πελατών τους, με αναφορά τόσο στα γεγονότα που τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου όσο και με επίκληση νομολογίας. Από την πλευρά της εφεσείουσας προβάλλονται θέσεις και απαντήσεις στα θέματα που ηγέρθηκαν ως προδικαστικά από τους εφεσίβλητους. Εισηγείται ότι σύμφωνα με το άρθρο 80 του Κεφ. 224 μπορεί να προσβληθεί οποιαδήποτε διαταγή, ειδοποίηση ή απόφαση του Διευθυντή. Η ειδοποίηση που έδωσε ο Διευθυντής ημερομηνίας 10.01.2007 ήταν αποτέλεσμα εξέτασης και άσκησης εξουσίας, έστω και εάν δεν έγινε δεκτό το αίτημα της εφεσείουσας για διόρθωση λάθους. Ορθά επίσης έχει εγερθεί η έφεση εναντίον τη εφεσίβλητης 1 ως πληρεξούσιας αντιπροσώπου της ιδιοκτήτριας. Επί της ουσίας εισηγήθηκε ο συνήγορος της εφεσείουσας ότι από πλευράς εφεσίβλητης 1 δεν παρουσιάζεται κανένα στοιχείο που να δικαιολογεί τις θέσεις και ισχυρισμούς της, οι οποίοι ουσιαστικά προβλήθηκαν για να ενταχθεί παραπλανητικά η υπό εξέταση υπόθεση στις υποθέσεις διεκδίκησης ιδιοκτησίας, ούτως ώστε να επιβεβαιωθεί η θέση του Διευθυντή ότι η διαφορά δεν εμπίπτει στην αρμοδιότητα του. Είναι όμως ξεκάθαρο για την εφεσείουσα ότι η παρούσα περίπτωση αφορά λάθος στα κτηματολογικά στοιχεία και τίποτα περισσότερο, και αυτό ξεκαθαρίστηκε από τη μαρτυρία του κτηματολόγου Α. Γεωργίου. Από την πλευρά της εφεσίβλητης 1 διαμορφώθηκαν εντελώς αντίθετοι ισχυρισμοί και επιχειρήματα. Κύριος άξονας των επιχειρημάτων της εφεσίβλητης 1 αποτελεί η θέση ότι το αίτημα της εφεσείουσας για διόρθωση λάθους προσκρούει στο γεγονός ότι απαιτείται έρευνα και λήψη μαρτυριών που να οδηγούν στη δικαίωση της θέσης της, στοιχείο το οποίο εντόπισε ο Διευθυντής και γι΄ αυτό αρνήθηκε να προβεί στην αιτούμενη διόρθωση λάθους. Συνεπώς, συνεχίζει η εισήγηση, πρόκειται για μια ουσιαστική κτηματική διαφορά και όχι καθαρή υπόθεση διόρθωσης λάθους σε κτηματικό σχέδιο. Τονίστηκε ιδιαίτερα το στοιχείο της μείωσης του εμβαδού του ακινήτου της εφεσίβλητης 1, και της αύξησης του εμβαδού της εφεσείουσας σε περίπτωση που θα εγκριθεί η αιτούμενη διόρθωση. Περαιτέρω έγινε αναφορά στα τεκμήρια 1 και 2 τα οποία αποτελούν δύο εγκυκλίους του Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, με εισήγηση ότι αυτές αφ΄ ενός μεν δε δεσμεύουν το Δικαστήριο, αφ΄ ετέρου όφειλε ο Διευθυντής, εφόσον αποφάσισε ότι η πρώτη εγκύκλιος ήταν λανθασμένη, να ειδοποιήσει τα διάδικα μέρη προς τούτο και να αλλάξει την απόφαση του, έτσι ώστε να αποφεύγονταν όλα τα έξοδα που έχουν δημιουργηθεί σήμερα. Συνακόλουθα όλων των πιο πάνω ζητήθηκε η απόρριψη της έφεσης με έξοδα εναντίον της εφεσείουσας. Από την πλευρά του εφεσίβλητου 2 υιοθετήθηκε η αγόρευση της εφεσίβλητης 1 και δεν αναπτύχθηκαν οποιεσδήποτε άλλες θέσεις. Νομική πτυχή:- Λαμβανομένων υπόψη των επίδικων θεμάτων καθώς και των όσων τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου με την προσαχθείσα μαρτυρία, αλλά και των όσων αναπτύχθηκαν δια των αγορεύσεων, κρίνεται ορθό όπως στη συνέχεια παρατεθούν σχετικές αρχές της νομολογίας οι οποίες διέπουν τα επίδικα ζητήματα, καθώς και οποιοσδήποτε παρεμφερές κανόνας δικαίου προς καλύτερη κατανόηση των συμπερασμάτων του Δικαστηρίου. Η παρούσα υπόθεση είναι πολιτική, κρίνεται ορθό να επισημανθεί σ' αυτό το στάδιο πως το βάρος απόδειξης, ότι η απόφαση του Διευθυντή του Κτηματολογίου δεν είναι ορθή, βαρύνει την εφεσείουσα-αιτήτρια (βλέπε υπόθεση Kafieros V. Theocharous
(1978)1 C.L.R. 619). Περαιτέρω είναι χρήσιμο να αναφερθεί ότι στα πλαίσια εκδίκασης έφεσης-αίτησης, το Δικαστήριο δεν περιορίζεται σε έλεγχο της νομιμότητας των αποφάσεων του Διευθυντή, αλλά επεκτείνεται και στο θέμα της ορθότητας τους (βλέπε υπόθεση Αθανασάκη και άλλοι V. Χ"Μάμα και άλλου
(1990)1 Α.Α.Δ. 208). Στην υπόθεση Ρωσσίδου V. Κυπριανού κ. ά.
(2002)1 Α.Α.Δ. 308 επαναλήφθηκε η θέση ότι κατά την επίλυση συνοριακών διαφορών τα εν χρήσει σχέδια αποτελούν αυθεντικό οδηγό ανεξαρτήτως του βαθμού ακρίβειας που μπορεί να έχουν. Έχει ωστόσο ξεκαθαριστεί, με πρόσφατη απόφαση, στην υπόθεση Ελένης Ν. Κυριάκου V. Ν. Παπαστεφάνου, Πολιτική Έφεση 301/2006, ημερομηνίας 10.04.2010, πως οι επί τόπου μετρήσεις αποτελούν προϋπόθεση για τον έλεγχο της ορθότητας απόφασης του Διευθυντή Κτηματολογίου και Χωρομετρίας. Στην υπόθεση Νικολάου κ. ά. V. Διευθυντή Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας (Πολιτικές Εφέσεις 11384 και 11385)
(2003)1(Γ) Α.Α.Δ. 1676 κρίθηκε ότι η εξουσία του Διευθυντή ως αυτή προνοείται στο άρθρο 61 του Κεφ. 224 δεν περιλαμβάνει επίλυση διαφορών οι οποίες αφορούν σε ιδιοκτησιακά δικαιώματα. Στην εν λόγω υπόθεση είχε υποβληθεί στο Κτηματολόγιο αίτηση για διευθέτηση συνοριακής διαφοράς. Κατά την εξέταση όμως της υπόθεσης διαπιστώθηκε λάθος στο διαχωρισμό, τότε το Κτηματολόγιο εισηγήθηκε να διορθώσει το λάθος. Η διόρθωση συνεπαγόταν μείωση εμβαδού του κτήματος της εφεσίβλητης και αύξηση του εμβαδού του κτήματος των εφεσειόντων, οπότε η εφεσίβλητη δεν αποδέχθηκε την εισήγηση. Το Κτηματολόγιο ωστόσο θεωρώντας ότι έγινε λάθος κατά τη μεταφορά του σχεδίου που ετοιμάστηκε επί τόπου, προχώρησε στη βάση του άρθρου 61 του Κεφ. 224 να διορθώσει το λάθος. Υποβλήθηκε έφεση από τους εφεσίβλητους κατά της απόφασης του Διευθυντή, και το Εφετείο επιβεβαίωσε την πρωτόδικη απόφαση, η κατάληξη της οποίας ήταν πως η διαφορά των διαδίκων δεν αφορούσε στην εξουσία του Διευθυντή για διόρθωση λάθους, αλλά ήταν θέμα διαφορά ως προς την ιδιοκτησία, θέμα το οποίο εμπίπτει στην αποκλειστική αρμοδιότητα του Δικαστηρίου. Μεταξύ άλλων, λήφθηκε υπόψη στο συμπέρασμα του Δικαστηρίου, ότι με τη διόρθωση του λάθους όπως το αντιλήφθηκε το Κτηματολόγιο, επερχόταν ουσιώδης αλλαγή στην επί τόπου κατάσταση συνεπεία μετατόπισης συνόρων έχοντας αντίκτυπο στην έκταση εκάστου εκ των διαχωρισθέντων ακινήτων. Στην υπόθεση Γιαννούλας Χαραλάμπους V. Α. Γεωργίου κ.α.
(2005)1 Α.Α.Δ. 515, η εφεσείουσα ιδιοκτήτρια γης στο χωριό Άλωνα καταχώρησε έφεση σε Επαρχιακό Δικαστήριο εναντίον απόφασης του Διευθυντή του Κτηματολογίου, με την οποία είχε απορριφθεί αίτημα της για διόρθωση λάθους στα κτηματολογικά σχέδια και στον τίτλο εγγραφής της. Το Εφετείο επιβεβαιώνοντας την πρωτόδικη απόφαση έκρινε ότι ο Διευθυντής του Κτηματολογίου δεν πήρε οποιαδήποτε απόφαση στη βάση των διατάξεων του άρθρου 80 του Κεφ. 224 για να υπόκειται σε έφεση. Αξίζει να σημειωθεί ότι η θέση του Διευθυντή ήταν πως δεν υπήρχε οποιοδήποτε λάθος. Αλλά και από την έκθεση των γεγονότων διαπιστώθηκε πως η εφεσείουσα διεκδικούσε στην πραγματικότητα μέρος ακίνητης ιδιοκτησίας που είναι εγγεγραμμένο στον τίτλο άλλου προσώπου. Η διεκδίκηση αυτή όμως εμπίπτει στην αποκλειστική δικαιοδοσία αρμοδίου Δικαστηρίου και προωθείται με αγωγή. Αντίθετα στην υπόθεση Άννας Μ. Ιωάννου V. Σοφίας Κωνσταντίνου κ.α.
(1999)1Β Α.Α.Δ. 749 όπου ο Διευθυντής του Κτηματολογίου τροποποίησε κτηματολογικό σχέδιο και τον τίτλο εγγραφής του οικοπέδου της εφεσείουσας, κατ΄ επίκληση του άρθρου 61
(1)
(2)του Κεφ. 224, η απόφαση του κρίθηκε ως ορθή παρόλο που η τροποποίηση επέφερε μείωση κατά 700 τετραγωνικά πόδια στο ακίνητο της εφεσείουσας, και αύξηση της ανάλογης έκτασης στο ακίνητο της εφεσίβλητης. Ουσιαστικά θεωρήθηκε πως με τη διόρθωση αποκαταστάθηκε η αντιστοιχία μεταξύ της ιδιοκτησίας και της απεικόνισης της στα κτηματολογικά σχέδια, βιβλία και έγγραφα. Αξιολόγηση των εκατέρωθεν εκδοχών και συμπεράσματα Δικαστηρίου:- Έχοντας κατά νου τα όσα τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου προκύπτουν ως βασικά ερωτήματα προς απόφανση τα πιο κάτω: (α) Κατά πόσο η επιστολή ή ειδοποίηση του Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας Πάφου, ημερομηνίας 10.01.2007 εμπίπτει εντός της έννοιας των όρων διαταγή, ειδοποίηση ή απόφαση του άρθρου 80 του Κεφ.224 οπότε υπόκεινται σε έφεση. (β) Ορθά ασκήθηκε η έφεση εναντίον της Εφεσίβλητης 1 ως πληρεξούσια αντιπροσώπου και όχι εναντίον της ιδιοκτήτριας του τεμαχίου 944; (γ) Ορθά τοποθετήθηκε ο εφεσίβλητος 2 ως διάδικος στην παρούσα υπόθεση; και (δ) Κατά πόσο ενώπιον του Δικαστηρίου διαφάνηκε, αν η διαφορά των ιδιοκτητών των τεμαχίων 735 και 944 είναι απλά κτηματικής φύσεως ή εμπεριέχει στοιχεία τέτοια που την ανάγουν σε διεκδίκηση ιδιοκτησίας ή κυριότητας μέρους ακινήτου. Είναι πρόδηλο πως η απάντηση που θα δοθεί στο (α) ερώτημα θα προβάλει και ως καθοριστική στην έκβαση της επίδικης έφεσης, συνεπώς κρίνεται ορθό όπως το Δικαστήριο αποφανθεί πρώτιστα επί του εν λόγω ζητήματος. Νομολογία επ΄ ακριβώς επί των ίδιων γεγονότων δεν έχει εντοπισθεί. Εκείνο που έχει μέχρι σήμερα ξεκαθαρίσει, είναι η περίπτωση όπου ο Διευθυντής αποστέλλει ειδοποίηση ή επιστολή και πληροφορεί τα ενδιαφερόμενα μέρη ότι δεν διαπιστώνει οποιοδήποτε λάθος στα σχέδια ή άλλα έγγραφα του, οπότε αν τα στοιχεία που του δίνονται του το επιτρέπουν, τοποθετείται πως το αίτημα αφορά σε διεκδίκηση ιδιοκτησίας, οπότε δεν επιλαμβάνεται και ούτε προωθεί περαιτέρω το όποιο αίτημα. Σε τέτοιες δε περιπτώσεις η νομολογία έκρινε πως η επιστολή ή ειδοποίηση του Διευθυντή δεν εμπίπτει στην έννοια του άρθρου 80 του Κεφ. 224 και συνεπώς δεν υπόκειται σε έφεση. Στην παρούσα όμως υπόθεση υπάρχει μια ιδιοποιός διαφορά, ο Διευθυντής όχι μόνο δεν αναφέρει ότι δεν διαπιστώνει οποιοδήποτε λάθος αλλά στην ειδοποίηση του αποδέχεται ότι υπάρχει λανθασμένο σχεδίασμα πλην όμως έκρινε ότι από τη διόρθωση θα επέλθει επηρεασμός σε ιδιοκτησιακά δικαιώματα και ενημερώνει τους ενδιαφερόμενους (εφεσείοντα και εφεσίβλητης 1) ότι δεν μπορεί να προχωρήσει αίτημα στη βάση του άρθρου 61 του Κεφ.224. Η ιδιοποιός αυτή διαφορά έχει απασχολήσει το Δικαστήριο και με το σκεπτικό που θα ακολουθήσει, κρίνεται ότι θα ήταν ορθό και δίκαιο όπως η ειδοποίηση του Διευθυντή ημερομηνίας 10.01.2007 θεωρηθεί ως ειδοποίηση ή απόφαση εν τη εννοία του άρθρου 80 του Κεφ.224 η οποία θα πρέπει να υπόκειται σε έφεση. Ο πυρήνας του σκεπτικού του Δικαστηρίου ως προς το πιο πάνω συμπέρασμα προκύπτει από το γεγονός πως αν τέτοια ειδοποίηση δεν εφεσιβαλλόταν στα πλαίσια του άρθρου 80, τότε η κρίση ή η θέση ή τοποθέτηση του Διευθυντή θα παρέμενε ανεξέλεγκτη ενώ ταυτόχρονα ο διάδικος ο οποίος αποτάθηκε με αίτημα για διόρθωση λάθους δεν θα μπορούσε να αποταθεί με οποιοδήποτε άλλο μέσο προς θεραπεία. Τούτο διότι αν προσέφευγε στο Δικαστήριο με αγωγή και δικαιωνόταν η θέση του, και δη ότι το λάθος αφορά σε κτηματολογικής φύσεως θέμα (όπως ισχυρίζεται και τώρα) τότε το Επαρχιακό Δικαστήριο θα του απέρριπτε την αγωγή αποφασίζοντας ότι για τέτοια θέματα αρμόδιος είναι ο Διευθυντής του Κτηματολογίου και Χωρομετρίας (βλέπε υπόθεση Κατερίνα Στυλιανού V. Γεωργίας Λουκά
(2004)1 Γ Α.Α.Δ. 1497). Περαιτέρω, η θέση την οποία έχει πάρει ο Διευθυντής του Κτηματολογίου δεν θα μπορούσε να ελεχθεί ούτε με προσφυγή καθότι έστω και αν αυτός ασκεί κατ΄ εξοχή διοικητική λειτουργία που ανάγεται στην αρμοδιότητα του τμήματος, το οποίο είναι υπεύθυνο για το λάθος, ωστόσο πρόκειται για διοικητική λειτουργία στον τομέα του ιδιωτικού δικαίου. Έτσι αφού το θέμα αφορά ιδιωτικά δικαιώματα, δικαιοδοσία για την αναθεώρηση διοικητικής απόφασης παρέχεται στα πολιτικά Δικαστήρια (βλέπε υπόθεση Δήμος Αγίας Νάπας V. Κυπριακής Δημοκρατίας
(1997)4Δ Α.Α.Δ. 462, 466). Συνακόλουθα θα ήταν ορθό όπως ελέγχονται τέτοιου είδους περιπτώσεις ως προς το κατά πόσο η τοποθέτηση του Διευθυντή η οποία ουσιαστικά ερμήνευσε την εφαρμογή του άρθρου 61 του Κεφ. 224, ήταν ορθή ούτως ώστε να δίδεται και η ανάλογη θεραπεία ή κατεύθυνση προς τους πολίτες διάδικους, αλλά και τα λάθη να μην παραμένουν ες αεί αδιόρθωτα. Ως ένα επιπρόσθετο καθοριστικής σημασίας στοιχείο θεωρείται και το γεγονός ότι ο Διευθυντής καταχώρησε στο φάκελο του Δικαστηρίου αιτιολογημένη απόφαση του, μέσα από το περιεχόμενο της οποίας συνάγεται ότι διεξάχθηκε έρευνα από το Τμήμα Κτηματολογίου της Πάφου και γι΄ αυτό ο Διευθυντής άσκησε τη διακριτική του εξουσία να μην διορθώσει το λάθος το οποίο έκρινε ότι δεν είχε εξουσία να διορθώσει. Όσον αφορά στο κατά πόσο ο Διευθυντής του Κτηματολογίου έχει συμπεριληφθεί ορθά ως διάδικος στην επίδικη έφεση, κρίνεται ότι σύμφωνα με τον Κ.5
(2)των Περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμησις) Κανονισμό του 1956, η περίπτωση της διαδικασίας του άρθρου 61 εμπίπτει στις περιπτώσεις όπου θα πρέπει ο Διευθυντής να συνενώνεται ως διάδικος. Συνεπώς ορθά συνενώθηκε ο εφεσίβλητος 2 στη διαδικασία και ως εκ τούτου ο σχετικός λόγος ένστασης των εφεσίβλητων απορρίπτεται. Ομοίως επίσης απορρίπτεται ο λόγος ένστασης ότι κακώς ηγέρθηκε η έφεση εναντίον της πληρεξούσιας αντιπροσώπου και ότι εναντίον της ιδιοκτήτριας. Εφ΄ όσον η κα Πουλλά είναι πληρεξούσια αντιπρόσωπος της ιδιοκτήτριας με κατατεθειμένο πληρεξούσιο στο Κτηματολόγιο ορθά ηγέρθηκε η έφεση εναντίον της υπό την ιδιότητα της πληρεξούσιας και ουδέν ελάττωμα προκύπτει στη διαδικασία. Ερχόμενο το Δικαστήριο επί της ουσίας πλέον της επίδικης έφεσης, έχει απασχολήσει ιδιαίτερα η μαρτυρία του κτηματολόγου Α. Γεωργίου στην οποία έκανε λόγο για περίπτωση όπου πρόκειται καθαρά για λάθος κτηματολογικής φύσεως, ως επίσης η θέση του πως αν αποφασιζόταν η υπόθεση σήμερα με βάση τη νέα εγκύκλιο (Τεκμήριο 1) τότε ο Διευθυντής θα προχωρούσε στη διόρθωση του λάθους. Η θέση του αυτή ωστόσο προσκρούει σε δύο ουσιώδη στοιχεία τα οποία βρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου και τα οποία κρίνεται ότι δεν μπορούν να αγνοηθούν. Πρώτο στην ειδοποίηση που ο ίδιος υπέγραψε εκ μέρους του Διευθυντή του Κτηματολογίου Πάφου γίνεται λόγος για επηρεασμό ιδιοκτησιακών δικαιωμάτων, πλην όμως αυτός δεν έδωσε εξήγηση στο Δικαστήριο ως προς το τι άλλαξε σ΄ αυτό το ζήτημα, δεδομένης και της αναφοράς του στην ένορκη δήλωση του (παράγραφος 8) ότι ο κτηματολόγος δεν προχώρησε στη συμπλήρωση της υπόθεσης διότι ο πρόεδρος της κοινότητας Στρουμπιού δεν μπορούσε να δώσει οποιεσδήποτε πληροφορίες, αλλά και επί τόπου, δεν υπήρχε φυσικό κτίσμα που να προσδιορίζει ή να ξεχωρίζει το κοινό σύνορο των επίδικων τεμαχίων. Συνεπώς ενώ από τη μια όντως υποστήριζε τη θέση ότι επηρεάζονταν ιδιοκτησιακά δικαιώματα αργότερα στην αντεξέταση του ανέφερε ότι ο Διευθυντής θα προχωρούσε στη διόρθωση του λάθους. Δεν φαίνεται όμως για το Διευθυντή ή για τον ίδιο που υπόγραφε την ειδοποίηση του, να ήταν τόσο ξεκάθαρα τα πράγματα. Τα πιο πάνω αναφερόμενα στοιχεία και επισημάνσεις, καθώς και η θέση που προώθησε η εφεσίβλητη 1 μέσω των λόγων ένστασης της, αλλά και της μαρτυρίας που δόθηκε από την πλευρά της, και δη ότι το μέρος το οποίο η εφεσείουσα απαιτεί λόγω λάθους στο εν χρήσει σχέδιο, ανήκει στο τεμάχιο 944 διότι παραχωρήθηκε από την Αποικιακή Κυβέρνηση στη γιαγιά της εφεσίβλητης 1 από τον καιρό που είχε γίνει ο πρώτος διαχωρισμός, επειδή δεν της είχε δοθεί άλλη κατοικία, ως επίσης το γεγονός ότι με τη διόρθωση του λάθους θα επέλθει τόσο η αγωγή στα εμβαδά των επίδικων τεμαχίων όσο και επί του εδάφους, συνιστούν τέτοια στοιχεία με βάση τα οποία το Δικαστήριο κρίνει ότι η διαφορά των διαδίκων εμπίπτει στην αρμοδιότητα Δικαστηρίου το οποίο θα αποφανθεί κατόπιν αγωγής, αφού διαφαίνεται ξεκάθαρα πως απαιτείται η αξιολόγηση μαρτυρίας που να επιλύει τη διαφωνία η οποία δεν μπορεί να επιλυθεί στα πλαίσια της παρούσας έφεσης. Συνακόλουθα με όλα τα πιο πάνω κρίνεται πως η απόφαση του Διευθυντή ήταν ορθή, ως εκ τούτου η επίδικη έφεση απορρίπτεται με έξοδα προς όφελος των εφεσιβλήτων 1 και 2 και εναντίον της εφεσείουσας, όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ................ Δ. Ι. Κίτσιος, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Petition/Final. Αναφορά: Έφεση σε απόφαση του Διευθυντή Κτηματολογίου - Άρνηση διόρθωσης λάθους - Αφορούσε επηρεασμό ιδιοκτησιακών δικαιωμάτων. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο