Nitro Property Developers Limited ν. Sheena Helen Wrigley, Αρ. Αγωγής 3770/2009, 18 Οκτωβρίου 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2011:A138 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Κ. Κουνίδου Ε.Δ Αρ. Αγωγής 3770/2009 Μεταξύ: Nitro Property Developers Limited, από την Πάφο Εναγόντων και Sheena Helen Wrigley, από το Ηνωμένο Βασίλειο Εναγόμενης -------------------- Αίτηση ημερομηνίας 12.10.2010 για υποκατάστατο επίδοση τους κλητηρίου εντάλματος Ημερομηνία: 18 Οκτωβρίου 2011 Εμφανίσεις: Για τους ενάγοντες - Αιτητές: κ. Ε. Κορακίδης (για να ακούσει απόφαση κα Π. Πέτρου) Για τους καθ΄ων η αίτηση: κ. Μ. Ι. Κυριακίδης (για να ακούσει απόφαση κα Α. Φακοντή) ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι ενάγοντες, αφού εξασφάλισαν άδεια του δικαστηρίου για σφράγιση του κλητηρίου εντάλματος για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας (διάταγμα ημερομηνίας 13.11.2009) στη συνέχεια καταχώρησαν το ειδικά οπισθογραφημένο κλητήριο εναντίον της εναγόμενης, η οποία είναι κάτοικος Ηνωμένου Βασιλείου και αξιώνουν εναντίον της διάφορα διατάγματα σε σχέση με διαφορές που προέκυψαν από την μεταξύ τους έγγραφη συμφωνία ημερομηνίας 20.2.2007 που αφορά την αγορά ενός διαμερίσματος στη Πάφο. Στη συνέχεια με αίτηση τους, εξασφάλισαν διάταγμα (διάταγμα ημερομηνίας 13.1.2010) για επίδοση του κλητήριου εντάλματος της αγωγής στην διεύθυνση της εναγόμενης στο Ηνωμένο Βασίλειο και δίδονταν οδηγίες για εμφάνιση εντός 45 ημερών από την επίτευξη της επίδοσης. Η εναγόμενη καταχώρησε στις 17.3.2010 σημείωμα εμφάνισης υπό διαμαρτυρία και στις αίτηση με ίδια ημερομηνία, με την οποία, μεταξύ άλλων, ζητούσε Διάταγμα με το οποίο να παραμερίζεται το κλητήριο ένταλμα ημερ. 3.12.2009, το διάταγμα ημερ. 13.11.2009 με το οποίο χορηγήθηκε άδεια για σφράγιση και επίδοση του κλητηρίου εντάλματος εκτός δικαιοδοσίας καθώς και παραμερισμο του διατάγματος ημερ. 13.1.2010 και της επίδοσης του κλητηρίου εντάλματος, η οποία εντωμεταξύ έγινε στην διεύθυνση της εναγόμενης στην Αγγλία, 42A Lawn Avenue, Burley in Wharfedale West, Yorkshire LS29 7ET. United Kingdom. Κατόπιν ακρόασης την αίτησης, το δικαστήριο την 1.3.2011 εξέδωσε απόφαση με την οποία, η επίδοση του κλητηρίου εντάλματος ακυρώθηκε καθώς και το διάταγμα ημερομηνίας 13.1.
- Ενώ εκκρεμούσε η πιο πάνω αίτηση, πριν από την ακρόαση της και την έκδοση της απόφασης ημερ. 1.3.2011, οι ενάγοντες καταχώρησαν μονομερή αίτηση ημερομηνίας 12.10.2010, την υπό κρίση αίτηση, με την οποία ζητούν διάταγμα με το οποίο να επιτρέπεται η επίδοση της αγωγής στην Κύπρο στον δικηγόρο κ. Μάριο Ι. Κυριακίδη, της δικηγορικής εταιρείας Μ. Ι. Κυριακίδης ΔΕΠΕ από την Λευκωσία και με το οποίο να καθορίζεται ο χρόνος μετά από την επίδοση εντός του οποίου η εναγόμενη θα πρέπει να καταχωρήσει σημείωμα εμφάνισης στην πιο πάνω αγωγή και με το οποίο να δίδονται οδηγίες ότι εάν η εναγόμενη δεν καταχωρήσει σημείωμα εμφάνισης εντός του χρόνου που θα καθορίζεται τέτοια καταχώρηση, ειδοποίηση οποιασδήποτε αίτησης στην αγωγή θα πρέπει να δοθεί με την ανάρτηση πιστού αντιγράφου της ειδοποίησης στον πίνακα ανακοινώσεων του Δικαστηρίου. Η αίτηση βασίζεται στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.5 Θ. 1,9 και 10 και Δ.48 θ 1 -
- Η αίτηση των εναγόντων υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Νικόλα Παπαιωάννου από την Πάφο, που όπως αναφέρει τα ακόλουθα:
- Είμαι ο διευθυντής των εναγόντων, γνωρίζω προσωπικά τα γεγονότα στα οποία αναφέρομαι στην παρούσα ένορκη δήλωση εκτός για όσα αναφέρω την πηγή των πληροφοριών μου και είναι εξουσιοδοτημένος από τους ενάγοντες να προβώ στην παρούσα ένορκη δήλωση.
- Η εναγόμενη στην πιο πάνω αγωγή με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό κατοικεί στο Ηνωμένο Βασίλειο στην διεύθυνση 42 Α Lawn Avenue, Burley in Wharfedale West, Yorkshire LS29 7ET. Την 13/1/2010 το Δικαστήριο χορήγησε στους ενάγοντες διάταγμα με το οποίο επέτρεπε σε αυτούς να επιδόσουν την αγωγή με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό στην εναγόμενης με αποστολή πιστού αντιγράφου της αγωγής στην πιο πάνω διεύθυνση. Το πιστό αντίγραφο της πιο πάνω αγωγής μαζί με το πιο πάνω διάταγμα παραλήφθηκαν από την εναγόμενη την 5/2/
- Επισυνάπτω αντίγραφο της απόδειξης παραλαβής ως τεκμήριο Α. Την 17/3/2010 οι δικηγόροι, Αικατερίνη Αλεξάνδρου - Θεοδότου και Μάριος Ι. Κυριακίδης ΔΕΠΕ καταχώρησαν εκ μέρους της εναγόμενης σημείωμα εμφάνισης υπό διαμαρτυρία και αίτηση για ακύρωση ή/και παραμερισμό της αγωγής και/ή για ακύρωση ή και παραμερισμό της επίδοσης της αγωγής η οποία υποστηριζόταν πό ένορκη δήλωση της Ναντεζντα Ρωσίδου από την Λευκωσία τους δικηγορικού γραφείου Μάριος Ι. Κυριακίδης ΔΕΠΕ.
- Προς αποφυγή περιττής καθυστέρησης και υπονόμευσης των σκοπών της δικαιοσύνης πιστεύω ότι είναι επιθυμητό όπως επιτραπεί στους ενάγοντες να επιδόσουν την αγωγή με τον με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό στον δικηγόρο της εναγόμενης κ. Μάριο Ι. Κυριακίδη, της δικηγορικής εταιρείας Μ. Ι. Κυριακίδης ΔΕΠΕ που προφανώς έχει επικοινωνία με την εναγόμενη, γνωρίζει την ελληνική και τις διαδικασίες στην Κυπριακή Δημοκρατία και είναι σε θέση να ενημερώσει και να συμβουλεύσει την εναγόμενη κατάλληλα. Με τον πιο πάνω τρόπο τα δικαιώματα της εναγόμενης θα διασφαλιστούν πλήρως και θα μπορέσει να υπερασπιστεί την αγωγή με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Οι δικηγόροι της εναγόμενης, οι οποίοι έλαβαν γνώση της αίτησης εμφανίστηκαν, ζήτησαν χρόνο και καταχώρησαν γραπτή ένσταση προβάλλοντας τους ακόλουθους λόγους:
- Οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.5 θ.1,9 και 10 και 5 Α στους οποίους βασίζεται η αίτηση δεν παρέχουν στο Δικαστήριο την εξουσία να εκδώσει το ζητούμενο διάταγμα υποκατάστατης επίδοσης.
- Οι ενάγοντες, δεν ζητούν υποκατάστατη επίδοση ειδοποίησης του κλητηρίου αλλά αντιγράφου του κλητηρίου.
- Οι ενάγοντες ζητούν επίδοση του κλητηρίου εντάλματος στην Ελληνική γλώσσα και όχι στην Αγγλική.
- Οι ενάγοντες γνωρίζουν τη διεύθυνση της εναγόμενης στο εξωτερικό και δεν εξάντλησαν τις δικονομικές διαδικασίες επίδοσης ειδοποίησης του κλητηρίου στη διεύθυνση της.
- Ο δικηγόρος της δικηγορικής εταιρείας Μ. Ι. Κυριακίδης ΔΕΠΕ, Μάριος Κυριακίδης, δεν είναι κατάλληλο πρόσωπο να δεχτεί υποκατάστατη επίδοση κλητηρίου για την Εναγόμενη.
- Οι Ενάγοντες όφειλαν να ακολουθήσουν της διαδικασίες επίδοσης δικαστικών εγγράφων, όπως προβλέπεται στον Κοινοτικό Κανονισμό 32007 R1393 CHAPTER
- Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η Αίτηση δεν δικαιολογούν την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος.
- Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για υποκατάστατο επίδοση.
- Δεν προηγήθηκε προσπάθεια επίδοσης ή αποτυχίας επίδοσης στη διεύθυνση της εναγόμενης στο εξωτερικό.
- Η υποκατάστατη επίδοση στην Κύπρο, όπως τη ζητούν οι Αιτητές, έρχεται σε σύγκρουση με τις πρόνοιες του Κοινοτικού Κανονισμού 32007 R
- Στην ένσταση, αναφέρεται περαιτέρω, ότι τα γεγονότα επί των οποίων, στηρίζεται περιέχονται στον φάκελο της υπόθεσης ως εξής:
- Η Εναγόμενη είναι Άγγλος υπήκοος, κάτοικος Ηνωμένου Βασιλείου στη διεύθυνση 42 Α Lawn Avenue Burley in Wharfedale West, Yorkshire LS29 7 ET.
- Με διάταγμα του Δικαστηρίου ημ. 13.11.2009 δόθηκε στους Ενάγοντες άδεια σφράγισης του κλητηρίου της αγωγής για επίδοση στο εξωτερικό.
- Με το διάταγμα του Δικαστηρίου ημ. 13.11.2009 διατάχθηκε η επίδοση της αγωγής με αποστολή πιστού αντιγράφου του κλητηρίου εντάλματος δια διπλοσυστημένης επιστολής με απόδειξη παραλαβής στη διεύθυνση της Εναγόμενης στο Ηνωμένο Βασίλειο.
- Όπως ο ενόρκως δηλώνεται στην παρ. 2 της Ένορκης δήλωσης που συνοδεύσει την Αίτηση για την οποία η παρούσα Ένσταση, το κλητήριο της αγωγής μαζί με το διάταγμα ημ. 13.1.2010 παραλήφθηκαν από την Εναγόμενη στις 5.2.
- Με απόφαση του ημ. 1.3.2011, το Δικαστήριο ακύρωσε τόσο το διάταγμα ημ. 13.1.2010 όσο και την πραγματοποιηθείσα επίδοση.
- Οι Ενάγοντες, σύμφωνα με τις παρ. 2 και 3 της Ένορκης Δήλωσης που συνοδεύει την εκδικαζόμενη Αίτηση ημ. 12.10.2010 ζητούν υποκατάστατη επίδοση του κλητηρίου της αγωγής στο εσωτερικό, στον δικηγόρο Μ. Ι. Κυριακίδη της δικηγορική εταιρείας Μ. Ι. Κυριακίδης ΔΕΠΕ, επειδή η εναγόμενη έχει καταχωρήσει Αίτηση για παραμερισμό της αγωγής και για ακύρωση ή/και παραμερισμό της επίδοσης. Επίσης ζητούν υποκατάσταση επίδοση στο εσωτερικό αναφορικά με αλλοδαπό Εναγόμενο στο εξωτερικό προς αποφυγή περιττής καθυστέρησης και υπονόμευσης των σκοπών της δικαιοσύνης επιπλέον επειδή ο δικηγόρος Μάρτιος Ι. Κυριακίδης έχει επικοινωνία με την Εναγόμενη πελάτιδα του, γνωρίζει την Ελληνική γλώσσα και τις διαδικασίες στη Κυπριακή Δημοκρατία και είναι σε θέση να την ενημερώσει και συμβουλεύσει κατάλληλα. Η ακρόαση της παρούσας αίτησης διεξάχθηκε μετά την έκδοση της απόφασης του δικαστηρίου στην αίτηση ημερ. 17.3.2010 εφόσον οι ενάγοντες επέμεναν στην προώθηση της. Και οι δύο συνήγοροι παρουσίασαν γραπτώς τις αγορεύσεις τους, στις οποίες συνοπτικά προβάλλουν τα ακόλουθα: Ο συνήγορος των εναγόντων - αιτητών, αναφέρθηκε στην δυνατότητα που οι Διαδικαστικοί Κανονισμοί Πολιτικής Δικονομίας παρέχουν για υποκατάσταση επίδοση, με την εισήγηση, ότι εφόσον οι αιτητές ζητούν η επίδοση να γίνει στην Κύπρο δεν απαιτείται επίδοση της ειδοποίησης του κλητηρίου, εάν όμως, αναφέρει ο κ. Κορακίδης, το δικαστήριο θεωρήσει ότι θα πρέπει να επιδοθεί η ειδοποίηση του κλητηρίου μπορεί να εκδώσει τέτοια διαταγή, άσχετα δηλαδή αν αυτό που ζητείται με την αίτηση είναι η επίδοση του κλητηρίου εντάλματος. Τα ίδια εισηγήθηκε και σε περίπτωση που κριθεί ότι ορθό είναι, όπως τα έγγραφα της διαδικασίας επιδοθούν στην Αγγλική γλώσσα. Υποστηρίζει ότι δεν απαιτείται να προηγηθεί προσπάθεια επίδοσης στο εξωτερικό, αν και τέτοια προσπάθεια επίδοσης, όπως αναφέρει, έγινε με την επίδοση που ακυρώθηκε. Περαιτέρω υποστήριξε ότι η επίδοση στην Κύπρο είναι ευχερέστερη και για την ίδια την εναγόμενη και διασφαλίζει ότι θα λάβει γνώση ενώ δεν εξηγείται ο ισχυρισμός της άλλης πλευράς ότι ο δικηγόρος Μάριος Κυριακίδης δεν είναι κατάλληλο πρόσωπο να δεχτεί την επίδοση. Αναφερόμενος στον κανονισμό που επικαλείται η καθ΄ης η αίτηση, είπε ότι αυτός αναφέρεται στην επίδοση που γίνεται σε άλλο κράτος μέλος και όχι στο ίδιο κράτος μέλος και ότι ο εν λόγω κανονισμός δεν απαγορεύει τους άλλους τρόπους επίδοσης. Τα γεγονότα υποστήριξε δικαιολογούν την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, και πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση του. Επικαλέστηκε τις υποθέσεις Karim ν. Κονιδάρη
(1994)1 AAΔ 36 και Φραγκέσκου κ.α ν. Γρηγορίου
(2000)1Γ ΑΑΔ 1765, αναφέροντας ότι στην προκειμένη περίπτωση εξασφαλίστηκε άδεια για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας δυνάμει της Δ.
- Ο συνήγορος της εναγόμενης - καθ΄ης η αίτηση αφού αναφέρθηκε στα γεγονότα της υπόθεσης εισηγήθηκε ότι εφόσον οι ενάγοντες δεν εξάντλησαν τις προβλεπόμενες διαδικασίες επίδοσης στην γνωστή διεύθυνση της εναγόμενης, η ζητούμενη υποκατάστατη επίδοση στο εσωτερικό δεν θα πρέπει να επιτραπεί. Περαιτέρω αναφέρθηκε στο γεγονός ότι ζητείται η υποκατάστατη επίδοση του κλητηρίου εντάλματος και όχι ειδοποίησης του κλητηρίου εντάλματος και μάλιστα στην ελληνική γλώσσα επικαλούμενη για το ζήτημα αυτό τον Κανονισμό 23 του Ε. Κ. 1393/2007 και ότι οι ενάγοντες θα έπρεπε να ακολουθήσουν υπό τις περιστάσεις τη διαδικασία που προβλέπει ο πιο πάνω κανονισμός, η οποία όπως ανάφερε είναι υποχρεωτική διότι υπερισχύει του εσωτερικού εθνικού δικαίου και συνεπώς και των διαδικασιών που προβλέπονται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας. Κρίνω σκόπιμο αρχικά να επιληφθώ των λόγων ένστασης 1, 4, 7, 8 και 9 που σχετίζονται μεταξύ τους και αφορούν τις προϋποθέσεις έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος υπό το φως των γεγονότων της υπόθεση. Στην υπόθεση Philippou (πιο πάνω), ο εναγόμενος ήταν κάτοικος Αυστραλίας. Είχε εξασφαλιστεί, δυνάμει της Δ.9 Θ.5, άδεια για υποκατάσταση επίδοση αίτησης για διατροφή της συζύγου του και των τριών ανηλίκων τέκνων του με διπλοσυστημένη επιστολή στη διεύθυνση του στην Αυστραλία. Δεν είχε όμως εξασφαλιστεί άδεια για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας, σύμφωνα με την Δ.
- Κρίθηκε πως η Δ.6 δεν συνεπάγεται ένα απλό θέμα διαδικασίας αλλά επέκταση της δικαιοδοσίας. Δεν μπορεί να γίνει υποκατάσταση επίδοση εντός της δικαιοδοσίας εάν, κατά τον χρόνο έκδοσης του κλητηρίου, δεν μπορούσε κατά το νόμο να επιτευχθεί έγκυρη προσωπική επίδοση γιατί ο εναγόμενος δε βρίσκεται εντός της δικαιοδοσίας. Το Εφετείο στην πιο πάνω υπόθεση κατάληξε ως εξής: «Στην παρούσα υπόθεση ο αιτητής καλά εγνώριζε ότι ο καθ΄ου η αίτηση ήταν εκτός δικαιοδοσίας κατά τον χρόνο της έκδοσης του κλητηρίου εντάλματος αλλά δεν έκανε χρήση της Δ.
- Η επίδοση της κλήσης με υποκατάστατη επίδοση στην παρούσα υπόθεση με διάταγμα δυνάμει της Δ.5 θ.9 δεν ήταν απλώς παράτυπη αλλά άκυρη.» Συνεπώς, ο λόγος για την πιο πάνω κατάληξη του Εφετείου, ήταν η παράλειψη της αιτήτριας να εξασφαλίσει άδεια για επίδοση της αίτησης εκτός δικαιοδοσίας, δυνάμει της Δ.
- Στην υπόθεση Myerson v. Martin
(1979)1 W.L.R. 1930, ο ενάγων πέτυχε υποκατάσταση επίδοση του κλητηρίου εντάλματος εντός της δικαιοδοσίας σε εναγόμενο που βρισκόταν εκτός δικαιοδοσίας κατά τον χρόνο της έκδοσης του. Ο ενάγων δεν έχει εξασφαλίσει άδεια για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας, δυνάμει της Αγγλικής Δ.11 θ. 1 η οποία αντιστοιχεί με την δική μας Δ.6 και όπως παρατηρείται στην απόφαση του Εφετείου (σελ. 1392) θα ήταν αμφίβολα κατά πόσο θα μπορούσε να εξασφαλίσει τέτοια άδεια γιατί οι επίδικες πράξεις είχαν λάβει χώραν εκτός δικαιοδοσίας. Η ακύρωση του διατάγματος για υποκατάστατο επίδοση και στην υπόθεση αυτή ήταν η αποφυγή σύγκρουσης με την Δ.11 θ.1, η οποία αντιστοιχεί με τη δική μας Δ.6. Στο Supreme Court Practice 1999, σελ 1293, υποδεικνύεται με αναφορά στην Westerm etc. Building Society v. Rucklidge
(1905)3 Ch 472, ότι κατά την έκδοση διατάγματος για υποκατάσταση επίδοση σε πρόσωπο εκτός δικαιοδοσίας το είδος της επίδοσης που διατάσσεται δεν περιορίζεται σε επίδοση εκτός δικαιοδοσίας αλλά πρέπει να είναι υποκατάσταση επίδοση εντός δικαιοδοσίας. Περαιτέρω, και με αναφορά στην Myerson (πιο πάνω), υποδεικνύεται - στην ίδια σελίδα - ότι η σχετική διακριτική ευχέρεια πρέπει να ασκείται με τρόπο που θα αποφεύγεται σύγκρουση με τη Δ.11 θ.1. Στο Annual Practice, 1960, σελ. 1977, με αναφορά στις υποθέσεις Fry v. Moore
(1889)23 Q.B.D. 395, Wilding v. Bean
(891)1 Q,B. 100, De Bernales v. New York Herald
(1893)Q.B. 97 και Worcester City Banking co v. Firbank
(1984)1 Q.B. 784 υποδεικνύεται ότι αν ο εναγόμενος ήταν εκτός δικαιοδοσίας κατά το χρόνο έκδοσης του κλητηρίου εντάλματος και δεν είχε δοθεί άδεια για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας δεν μπορεί να εκδοθεί διάταγμα για υποκατάσταση επίδοση. Η Western etc Building Society (πιο πάνω) έτυχε εφαρμογής στην Karim v. Κονιδάρη
(1994)1 ΑΑΔ 36 (απόφαση Πική, Δ., όπως ήταν τότε στην οποία υποδείχτηκε (βλ.σελ. 40): "Όπου συντρέχουν οι προϋποθέσεις για υποκατάσταση επίδοση της διαδικασίας σε διάδικο εκτός δικαιοδοσίας αυτό μπορεί να συντελεσθεί και με επίδοση του κλητηρίου εντάλματος εντός της δικαιοδοσίας (Βλ. Ford v. Shephard
(1885)34 W.R. 63 Western etc Building Society v. Rucklidge
(1905)2 Ch. D., 472)." Αναφορικά με το θέμα της υποκατάστατης επίδοσης στην Karim (πιο πάνω) υποδείχθηκε ότι "το κύριο ερώτημα σε κάθε περίπτωση υποκατάστατης επίδοσης, όπως η λογική του πράγματος επιβάλλει, είναι κατά πόσο ο προσφερόμενος τρόπος θα θέσει κατά λογική προοπτική, αν όχι με βεβαιότητα, το κλητήριο υπόψη του εναγόμενου (βλ. THE ANNUAL PRACTICE, 1960 Vol. 1, p.133-134)." Στην υπόθεση Φραγκέσκου κ.α ν. Γρηγορίου
(2000)1Γ ΑΑΔ 1765 τονίστηκαν όλα τα πιο πάνω για να καταδείξουν ότι οι υποθέσεις Philippou και Myerson διακρίνονται από την Φραγκέσκου γιατί σε εκείνες δεν είχε προηγηθεί άδεια επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας και λέχθηκαν τα εξής: «Θεωρούμε ότι μόνο μετά την εξασφάλιση τέτοιας άδειας ένας διάδικος που βρίσκεται εκτός δικαιοδοσίας μπορεί να υποβληθεί στη δικαιοδοσία των δικαστηρίων μας. Μετά την εξασφάλιση τέτοιας άδειας είναι δυνατή και η υποκατάσταση επίδοση εντός δικαιοδοσίας σε περίπτωση που πληρούνται οι προϋποθέσεις που διέπουν τη χορήγηση διατάγματος για υποκατάστατη επίδοση. Στην παρούσα υπόθεση η εφεσίβλητη είχε εξασφαλίσει άδεια για επίδοση του κλητηρίου εντάλματος εκτός δικαιοδοσίας. Είχαν επομένως, θεμελιωθεί οι προϋποθέσεις για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας. Σε τέτοια περίπτωση θα μπορούσε να επιτευχθεί με υποκατάσταση επίδοση τόσο εντός όσο και εκτός της δικαιοδοσίας (βλ. Western etc Building Society και Karim, πιο πάνω).» Συνεπώς και στην προκειμένη περίπτωση, δεν τίθεται ζήτημα όπως στις υποθέσεις Philippou και Myerson αφού οι ενάγοντες εξασφάλισαν άδεια για επίδοση του κλητηρίου εντάλματος εκτός δικαιοδοσίας και άρα είναι δυνατή και η υποκατάσταση επίδοση εντός δικαιοδοσίας σε περίπτωση βέβαια που πληρούνται οι προϋποθέσεις που διέπουν τη χορήγηση διατάγματος για υποκατάστατη επίδοση. Η επίδοση της αγωγής είναι συνυφασμένη με την συνταγματική επιταγή ως προς το δικαίωμα ακροάσεως, το οποίο πρέπει να έχει κάθε πολίτης, δηλαδή να δίδεται η ευκαιρία σε κάθε διάδικο να ακουστεί πριν την έκδοση δικαστικής απόφασης. Για τον σκοπό αυτό λειτουργεί η πρόνοια της Διαταγής 5 των κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας Το θέμα της υποκατάστατης επίδοσης διέπεται από τη Δ.5 θ. 9 η οποία παρέχει διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να επιτρέψει υποκατάστατη επίδοση στις περιπτώσεις όπου για οποιοδήποτε λόγο δεν είναι δυνατό να γίνει έγκυρη επίδοση με τον τρόπο που προβλέπεται από τη Δ.5 θ.
- Σύμφωνα με το Annual Practice του 1958 σελ. 132, το Δικαστήριο προτού διατάξει υποκατάσταση επίδοση, πρέπει, επίσης να ικανοποιηθεί, ότι για οποιαδήποτε αιτία ο ενάγοντας δεν μπορεί να διενεργήσει έγκυρη προσωπική επίδοση στον εναγόμενο. Η ικανοποίηση αυτής της προυπόθεσης από τον ενάγοντα είναι απαραίτητη για να εγκριθεί το αίτημα. Στην σελ. 133 του ιδίου συγγράμματος, αναφέρεται ότι στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση θα πρέπει, μεταξύ άλλων, να αναφέρονται με μεγάλη λεπτομέρεια όλες οι προσπάθειες που καταβλήθηκαν εκ μέρους του ενάγοντα για διενέργεια προσωπικής επίδοσης στον εναγόμενο και ότι όλοι οι πρακτικοί τρόποι για την διενέργεια για τέτοιας επίδοσης έχουν εξαντληθεί και κατ' επέκταση, ότι είναι αδύνατη η διενέργεια έγκυρης προσωπικής επίδοσης στον εναγόμενο. Στην υπόθεση Φραγκέσκου (πιο πάνω), οι εφεσείοντες αμφισβήτησαν την ορθότητα των συμπερασμάτων του δικαστηρίου, ότι οι εφεσείοντες αποφεύγουν την επίδοση του κλητηρίου εντάλματος και ότι η μητέρα της εφεσείουσας 2 ήταν το κατάλληλο πρόσωπο προς το οποίο μπορούσε να επιτευχθεί η υποκατάστατη επίδοση. Για την επίδικη κατάληξη του, το πρωτόδικο δικαστήριο, αναφορικά με το θέμα της αποφυγής από μέρους των εφεσειόντων της επίδοσης του κλητηρίου εντάλματος, έλαβε υπόψη μαρτυρία σύμφωνα με την οποία είχαν επιστραφεί οι αποδείξεις του ταχυδρομείου και ότι το κλητήριο παρελήφθη την μια φορά από άγνωστο άτομο και την άλλη δεν ζητήθηκε, η οποία - μαρτυρία - παρέμεινε χωρίς αμφισβήτηση. Βλέπουμε λοιπόν ότι για να εγκριθεί αίτηση που να επιτρέπει την υποκατάστατο επίδοση του κλητηρίου εντάλματος, θα πρέπει, μεταξύ άλλων, να προηγηθούν προσπάθειες προσωπικής επίδοσης, οι οποίες να αναφέρονται και να περιγράφονται στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση, ώστε να καταδεικνύεται από την μια ότι πράγματι έγιναν και από την άλλη ότι αυτές επέβησαν άκαρπες. Στην υπό κρίση περίπτωση είναι εμφανές μέσα από τον φάκελο της διαδικασίας και επίσης σχετική αναφορά γίνεται και στην παρ. 2 της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την αίτηση ότι δεν τίθεται ζήτημα αδυναμίας επίδοσης του κλητηρίου εντάλματος στην εναγόμενη προσωπικά. Αντιθέτως η εναγόμενη έχει σταθερή διεύθυνση και οι ενάγοντες πέτυχαν επίδοση του κλητηρίου εντάλματος σε προηγούμενο στάδιο, ασχέτως αν τελικά η επίδοση ακυρώθηκε για τους λόγους που το Δικαστήριο εξηγεί στην απόφαση του ημερομηνίας 1.3.
- Οι ενάγοντες, δεν αδυνατούν για αντικειμενικούς λόγους να επιδώσουν προσωπικά στην εναγόμενη το κλητήριο ένταλμα, ζητούν ουσιαστικά να αποφύγουν μια τέτοια επίδοση, αφού ο ενόρκως δηλών στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση αναφέρει ότι η αίτηση θα πρέπει να επιτραπεί στους ενάγοντες «Προς αποφυγή περιττής καθυστέρησης και υπονόμευσης των σκοπών της δικαιοσύνης....». Όπως έχει αναφερθεί στην υπόθεση Porter v. Freudenberg (1914-15) All E.R. Rep. 918, σε παρατηρήσεις, σε σχέση με τέτοια επίδοση, ο Δικαστής πρέπει να ικανοποιήσει τον εαυτό του ότι υπάρχει πρακτική αδυναμία πραγματικής επίδοσης (σύντομα) και ότι η μέθοδος της υποκατάστατης επίδοσης που ζητείται από τον ενάγοντα, είναι τέτοια που με όλες τις λογικές πιθανότητες, αν όχι με βεβαιότητα, θα είναι αποτελεσματική στο να γνωστοποιήσει το κλητήριο ένταλμα ή ειδοποίηση αυτού στον εναγόμενο. Συνεπώς, εφόσον οι ενάγοντες έχουν αποτύχει να ικανοποιήσουν ότι υπό τις περιστάσεις υπάρχει πρακτική αδυναμία προσωπικής επίδοσης του κλητηρίου εντάλματος ή ειδοποίησης αυτού στην εναγόμενη η αίτηση τους στερείται προοπτικής επιτυχίας. Στην υπόθεση Armitage v. Fitzwilliam and Others 1875 W.N. 238, εγκρίθηκε ως μέθοδος υποκατάστατης επίδοσης η επίδοση του κλητηρίου εντάλματος στον δικηγόρο του εναγόμενου (βλ. επίσης Cooper v. Wood 49 E.R. 629 και Waters v. Waters
(1875)34 L.T. 33) Η εξέταση όμως, ως προς της καταλληλότητα του προσώπου που οι ενάγοντες επικαλούνται για να δεχτεί υποκατάσταση επίδοση κρίνω ότι είναι άνευ σημασίας αφού αυτοί απέτυχαν να αποδείξουν αδυναμία προσωπικής επίδοσης προς την εναγόμενη. Η καταλληλότητα προσώπου να δεχτεί επίδοση ακολουθεί, εχόντων των πραγμάτων, σε περίπτωση που ικανοποιηθούν όλα τα προαπαιτούμενα που έχω πιο πάνω αναφέρει. Σε όλες τις υποθέσεις που έχει κάνει αναφορά ο συνήγορος των αιτητών, τονίζεται μεταξύ άλλων και εξετάζεται και η αδυναμία επίτευξης προσωπικής επίδοσης ως προαπαιτούμενο της έγκρισης αίτησης για υποκατάστατο επίδοση και αυτό έχει να κάνει με την ύπαρξη αντικειμενικών λόγων και όχι λόγων που να αφορούν αποφυγή καθυστέρησης στη διαδικασία ή διευκόλυνσης. Υπό το φως των πιο πάνω, κρίνω ότι η αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει και συνεπώς κρίνω και αχρείαστη την ενασχόληση με τους λοιπούς λόγους της ένστασης. Η αίτηση υπό τις περιστάσεις απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της καθ΄ης η η αίτηση και εναντίον των αιτητών όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο τα οποία να πληρωθούν στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.)........... Κ. Κουνίδου Ε.Δ ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο