← Κύπρος

Χαράλαμπος Θεοχάρους ν. Χρίστος Κωνσταντίνου, Αρ. Αγωγής: 1827/2010, 21 Οκτωβρίου 2011

Χαράλαμπος Θεοχάρους ν. Χρίστος Κωνσταντίνου, Αρ. Αγωγής: 1827/2010, 21 Οκτωβρίου 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2011:A141 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Κ. Κουνίδου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1827/2010 Μεταξύ: Χαράλαμπος Θεοχάρους Ενάγοντα - και - Χρίστος Κωνσταντίνου από την Λευκωσία Μαρίας Μιχαήλ από την Λευκωσία Christos Constantinou Motors Ltd από την Λευκωσία Εναγομένων Αίτηση για απόφαση ημερομηνίας 20.10.2010 εναντίον των εναγομένων 1 και 3 Ημερομηνία: 21 Οκτωβρίου 2011 Εμφανίσεις: Για τον Ενάγοντα: κ. Ο. Νικολάου Για τους Εναγόμενους 1 και 3: Καμία εμφάνιση ------------------------ Α Π Ο Φ Α Σ H Ο ενάγοντας, ως ο ιδιοκτήτης του οχήματος με αρ. εγγραφής ΚΚΗ 922 μάρκας Mitsubishi Lancer EVO VIII αξίας €21.000.-, συμφώνησε με τον εναγόμενο 1, πωλητή αυτοκινήτων, στις 15 Δεκεμβρίου 2009, όπως του μεταβιβάσει το πιο πάνω όχημα ως αντάλλαγμα για την αγορά και μεταβίβαση του οχήματος με αρ. εγγραφής KSA 893 μάρκας BMW 318 Compact, το οποίο ο εναγόμενος 1 διέθετε και διαφήμιζε για πώληση και το οποίο όπως ο εναγόμενος 1 δήλωσε στον ενάγοντα, ήταν εγγεγραμμένο επ΄ ονόματι της συζύγου του, εναγόμενης

  1. Ο ενάγοντας, δυνάμει της μεταξύ τους συμφωνίας, υπέγραψε έντυπο μεταβίβασης του οχήματος με αριθμούς εγγραφής ΚΚΗ 922 και το παρέδωσε στον εναγόμενο
  2. Ο εναγόμενος 1, πληροφόρησε τον ενάγοντα ότι λόγω της απουσίας της συζύγου του το ανάλογο έντυπο για την μεταβίβαση του οχήματος με αρ. εγγραφής KSA 893 θα του το απέστελλε την επόμενη ημέρα. Ο εναγόμενος 1, τελικά παρέδωσε το πιο πάνω έντυπο μεταβίβασης στον ενάγοντα στις 24/2/2010 το οποίο η εναγόμενη 2 είχε υπογράψει στις 23/2/
  3. Περί τα τέλη του ίδιου μήνα, ο ενάγοντας αποτάθηκε στην αρμόδια αρχή για την προώθηση της μεταβίβασης του οχήματος που του πώλησε ο εναγόμενος 1 και τότε ενημερώθηκε ότι το όχημα το οποίο είχε συμφωνήσει με τον εναγόμενο 1 να αγοράσει από τις 22/2/2010 είχε μεταβιβαστεί στην εναγόμενη
  4. Ο ενάγοντας στον οποίο είχε παραδοθεί το πιο πάνω όχημα, λόγω του ότι δεν μπορούσε να το μεταβιβάσει στο όνομα του, αδυνατούσε να εκδώσει ασφαλιστήριο έγγραφο και συνεπώς να το κυκλοφορήσει με αποτέλεσμα αυτό να παραμένει ακινητοποιημένο. Σε επικοινωνία που είχε ο ενάγοντας στην συνέχεια με τον εναγόμενο 1 κατά ή περί τις αρχές Μαρτίου του ίδιου έτους, ο τελευταίος του δήλωσε ότι επειδή τον κατάγγειλε στη αστυνομία δεν πρόκειται να του παραδώσει ποτέ τίτλο και αρνείται μέχρι σήμερα να του μεταβιβάσει το εν λόγω όχημα. Ισχυρίζεται ο ενάγοντας ότι όλοι οι εναγόμενοι ενήργησαν με δόλο και/ή απάτη και επλούτισαν αδικαιολόγητα. Στην παρ. 14 της έκθεσης απαίτησης δίδονται λεπτομέρειες των ψευδών παραστάσεων που δόθηκαν από τον εναγόμενο 1 προς τον ενάγοντα σύμφωνα με τον ίδιο και στην παρ. 15 λεπτομέρειες δόλου και απάτης των εναγομένων. Αξιώνει ο ενάγοντας ποσό €4550.- ως ειδικές ζημιές για ενοικίαση αυτοκινήτου, το οποίο αναφέρει ότι αναγκάστηκε να ενοικιάσει για να μπορεί να διακινείται και μέχρι να αγοράσει καινούργιο όχημα, απόφαση για το ποσό των €21.000, γενικές αποζημιώσεις, τόκο 9% στα πιο πάνω ποσά, καθώς και διάταγμα με το οποίο να αναγνωρίζεται ότι η συμφωνία 15.12.2009 είναι άκυρη και/ή ακυρώσιμη λόγω απάτης και/ή δόλου και/ή ψευδών παραστάσεων εκ μέρους του εναγόμενου 1 και διάταγμα με το οποίο να αναγνωρίζεται ότι η μη μεταβίβαση του οχήματος με αρ. εγγραφής ΚSA 893 προέρχεται από δόλο και/ή απάτη τω εναγομένων. Η αγωγή οδηγήθηκε σε απόδειξη, λόγω της παράλειψης των εναγομένων 1 και 3 εμφανιστούν στην αγωγή παρά το ότι το κλητήριο ένταλμα τους επιδόθηκε στις 28.9.2010 (Τεκμήρια Α και Β). Για σκοπούς απόδειξης της αγωγής, κατατέθηκε μαζί με την αίτηση ημερ. 20.10.2010 ένορκη δήλωση του ενάγοντα, συμπληρωματική ένορκη δήλωση του ενάγοντα ημερ. 3.1.2011 και έδωσε και ένορκη κατάθεση ο Αλέξης Ονουφρίου ο οποίος εργάζεται στο Τμήμα Οδικών Μεταφορών στην Πάφο ο οποίος κατάθεσε ως τεκμήρια, έγγραφα αναφορικά με τα στοιχεία των ιδιοκτητών των οχημάτων με αριθμούς εγγραφής ΚΚΗ 922 και KSA 893 (Τεκμήρια 1 και 3), καθώς και έντυπα μεταβίβασης των πιο πάνω αυτοκινήτων (Τεκμήρια 2 και 4). Η κατατεθείσα μαρτυρία σύνολο της, ως αναντίλεκτη μαρτυρία, γίνεται αποδεκτή από το Δικαστήριο και με βάση αυτή το Δικαστήριο προβαίνει σε εύρημα ότι τα ουσιώδη γεγονότα της υπόθεσης είναι όπως αυτά αναφέρονται στην έκθεση απαίτησης και καταγράφονται και πιο πάνω. Στηριζόμενη πλέον στα πιο πάνω συμπεράσματα, προχωρώ στην εξέταση της νομικής πτυχής της υπόθεσης. Η απαίτηση του ενάγοντα εδράζεται στην συμφωνία ημερ. 15.12.2009 που έγινε μεταξύ του ιδίου και του εναγόμενου
  5. Ο ενάγοντας προς συμμόρφωση και ικανοποίηση των συμφωνηθέντων υπέγραψε και παρέδωσε στον εναγόμενο 1, το σχετικό έντυπο που απαιτείται σε μια τέτοια διαδικασία, για την μεταβίβαση του δικού του οχήματος του με αρ. εγγραφής ΚΚΗ 922 που ήταν το αντάλλαγμα για την συμφωνία πώλησης του οχήματος με αρ. εγγραφής KSA
  6. Το πιο πάνω έντυπο παρουσιάστηκε στο Τμήμα οδικών μεταφορών και το όχημα με αρ. εγγραφής ΚΚΗ 922 μεταβιβάστηκε στο όνομα της εταιρείας Christos Constantinou Motors Ltd από την Λευκωσία, εναγόμενης
  7. Σύμφωνα με το σύγγραμμα Halsbury' s laws of England, 4η έκδοση , παρ. 538: «Where one party to a contract has committed a serious breach by defective performance or by repudiating his obligations under the contract, the innocent party will have the right t rescind the contract; That is to treat himself as discharged from the obligation to tender further performance, and to sue fοr damages for any loss he may suffered as a result of the breach. The breach itself does not terminate the contract the innocent party having the right to elect to treat the contract as continuing or to terminate it by rescission.» Σε ελεύθερη μετάφραση: «Όπου ένα μέρος της συμφωνίας διαπράττει σοβαρή παραβίαση με ελαττωματική εκτέλεση ή αποκηρύσσοντας τις υποχρεώσεις του που απορρέουν από το συμβόλαιο, το αναίτιο μέρος θα έχει δικαίωμα να ακυρώσει την σύμβαση; Δηλαδή, να θεωρεί τον εαυτό του απαλλαγμένο από οποιοδήποτε υποχρέωση να προχωρήσει σε περαιτέρω εκτέλεση της σύμβασης, και να κινήσει αγωγή για αποζημιώσεις για τις απώλειες που προέκυψαν σαν αποτέλεσμα της παραβίασης. Η παραβίαση από μόνη της δεν τερματίζει το συμβόλαιο, το αναίτιο μέρος έχει το δικαίωμα να επιλέξει είτε να θεωρήσει το συμβόλαιο ως να υφίσταται ή να το τερματίσει με ακύρωση.» Στην υπό εξέταση περίπτωση, ο εναγόμενος 1 δεσμεύτηκε όπως παραδώσει και φροντίσει να εγγράψει επ΄ ονόματι του ενάγοντα το όχημα με αρ. εγγραφής ΚSA 893 το οποίο κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν ιδιοκτησία της εναγόμενης 2, η οποία ήταν σύζυγος του εναγόμενου
  8. Ο ενάγοντας στη βάση της μεταξύ τους συμφωνίας, συμμορφώθηκε με τις δικές του υποχρεώσεις παραδίδοντας στον εναγόμενο 1 έντυπο μεταβίβασης του οχήματος του, ώστε ο εναγόμενος 1 να προχωρήσει στην μεταβίβαση του οχήματος που ήταν το αντάλλαγμα για την πιο πάνω πώληση, το οποίο όμως τελικά μεταβιβάστηκε σε τρίτο πρόσωπο, ενώ ο εναγόμενος 1 αθέτησε τα συμφωνηθέντα αφού παρέλειψε να φροντίσει για την εγγραφή του πιο πάνω οχήματος επ΄ ονόματι του ενάγοντα, το οποίο σε χρόνο πριν από την παράδοση στον ενάγοντα υπογεγραμμένου από την εναγόμενη 2, εντύπου για την μεταβίβαση του, το όχημα είχε μεταβιβαστεί σε τρίτο πρόσωπο με αποτέλεσμα ο ενάγοντας να αδυνατεί να το εγγράψει επ΄ονόματι του. Ο εναγόμενος υιοθετώντας με την ένορκη του δήλωση το περιεχόμενο της έκθεσης απαίτησης του επαναλαμβάνει την θέση ότι τερμάτισε στις 14.5.2010 την μεταξύ τους συμφωνία και ζητούσε την επανεγγραφή του οχήματος του επ ονόματι του ή την πληρωμή του ποσού των €21.000.- Ο εναγόμενος 1 μέχρι σήμερα ουδέν έχει πράξει. Σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 73

(1)του περί Συμβάσεων Νόμου και την μέχρι σήμερα νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου το αναίτιο μέρος στην αθέτηση της σύμβασης έχει δικαίωμα αποζημιώσεων για ζημιά ή απώλεια που υπέστη από την αθέτηση (βλ. Χατζήκυριάκου (Μπισκότα Φρου Φρου) Λτδ ν. Χ¨ Ευσταθίου
(1997)1 ΑΑΔ 305 και Tsouloftas Constructions Ltd κ.α ν. Μυλωνά κ.ά
(2002)1 (Γ) ΑΑΔ 1514). Οπόταν ο εναγόμενος 1 είναι υπόλογος για τις ζημιές που υπέστη ο ενάγοντας λόγω αυτής της παραβίασης και οι οποίες καθορίζονται με βάση την ενώπιον μου μαρτυρία στο ποσό των €21.000.- που ήταν η αξία του οχήματος με αρ. εγγραφής ΚΚΗ
  1. Ανάλογη όμως ευθύνη δεν βρίσκω όμως ότι έχει και η εναγόμενη 3, στο όνομα της οποίας μεταβιβάστηκε το όχημα του με αρ. εγγραφής ΚSA 893 εφόσον δεν εντοπίζω οποιοδήποτε γεγονός μέσα από την ενώπιον μου μαρτυρία που να την καθιστά υπεύθυνη πληρωμής του πιο πάνω ποσού. Δεν υπάρχουν οποιαδήποτε γεγονότα τα οποία να καθιστούν εμφανές τις συνθήκες κάτω από τις οποίες η εναγόμενη 3, αποδέχτηκε την εν λόγω μεταβίβαση, ενώ το γεγονός ότι ο εναγόμενος 1 είναι ο κύριος μέτοχος της εναγόμενης 3 δεν προσθέτει οτιδήποτε ως προς το θέμα καταλογισμού ευθύνης της εναγόμενης
  2. Ο ενάγοντας αξιώνει επίσης το ποσό των €4.550 ως ειδικές αποζημιώσεις, που σύμφωνα με την έκθεση απαίτησης του πλήρωσε για την ενοικίαση οχήματος για να διακινείται, ποσό το οποίο επαναλαμβάνει ότι ζητά με την ένορκη του δήλωση ημερ. 20.10.
  3. Είναι εμπεδωμένη νομική αρχή ότι οι ειδικές αποζημιώσεις πρέπει να εξειδικεύονται στην απαίτηση και να αποδεικνύονται με αυστηρότητα. Στον McGregor on Damages, 15η Έκδοση, παράγραφος 23, σελίδα 15, αναφέρεται:- "Special damages, on the other hand, are such as the law will not infer from the nature of the act. They do not follow in ordinary course. They are exceptional in their character and, therefore, they must be claimed specially and proved strictly.". H πιο πάνω αρχή έχει υιοθετηθεί και επιβεβαιωθεί και από τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου σε σειρά αποφάσεων (Βλέπε, μεταξύ άλλων, Σπύρου ν. Χατζηχαραλάμπους
(1989)1 Ε C.L.R. 298, Emmanuel v. A. Nicolaou
(1977)1 C.L.R. 15, Zachariou v. Lioness
(1983)1 C.L.R. 415 Pourikkos v. Fevzi
(1963)2 C.L.R, Ηρακλέους ν. Πίτρου
(1994)1 ΑΑΔ 239). Καμία μαρτυρία ή στοιχείο δεν έχει προσκομίσει ο ενάγοντας αναφορικά με το πιο πάνω ποσό ώστε αν αποδεικνύει την πιο πάνω ειδική ζημιά που ισχυρίστηκε ότι υπέστη και δικαιούται. Συνεπώς στην αποτυχία απόδειξης του πιο πάνω ποσού η σχετική αξίωση δεν επιτυγχάνει. Με βάση όλα τα πιο πάνω, εκδίδεται απόφαση υπέρ του ενάγοντα και εναντίον του εναγόμενου 1 για το ποσό των €21.000.- πλέον νόμιμο τόκο. Πλέον τα έξοδα εκ ποσού €321 πλέον €21 τα έξοδα επίδοσης. Η αξίωση για επιδίκαση τόκου 9% δεν δικαιολογείται και απορρίπτεται. Ενώ η αξίωση για καταβολή γενικών αποζημιώσεων η οποία περιλαμβάνεται στην παρ. 20 (Ε) της έκθεσης απαίτησης δεν έχει υποστηριχθεί με ανάλογη επιχειρηματολογία και συνεπώς κρίνω ότι εγκαταλειφθεί. Η αίτηση εναντίον της εναγόμενης 3, για τους λόγους που εξηγούνται πιο πάνω απορρίπτεται χωρίς έξοδα. (Υπ.) Κ. Κουνίδου Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.