ROCHE BOBOIS INTERNATIONAL ν. DPSALTIS DESIGNS LTD, Αρ. Αγωγής: 2487/11, 3.11.2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2011:A148 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ρ. Λιμνατίτου, A.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2487/11 Μεταξύ: ROCHE BOBOIS INTERNATIONAL Εναγόντων και D.PSALTIS DESIGNS LTD Εμπορευόμενη υπό την επωνυμία DPS Home Εναγομένων ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 3.11.2011 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Ενάγοντες / Αιτητές: κ. Α. Γεωργιάδης για Δρ. Κ. Χρυσοστομίδη & Σία ΔΕΠΕ Για Εναγομένους / Καθ' ων η Αίτηση: κ. Σ. Αγγελίδης για Αγγελίδης, Ιωαννίδης, Λεωνίδου ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με μονομερή αίτηση οι ενάγοντες ζητούν από το Δικαστήριο: Α) Απαγορευτικό διάταγμα το οποίο να εμποδίζει και/ή να απαγορεύει στους Εναγομένους και/ή τους διοικητικούς συμβούλους αυτών, αξιωματούχους, συνεργάτες, υπαλλήλους, υπηρέτες, αντιπροσώπους, μεταπωλητές ή οποιουσδήποτε εξ αυτών, καθώς και σε θυγατρικές εταιρείες αυτών, από του να εισάγουν και/ή εξάγουν και/ή πωλούν και/ή εμπορεύονται και/ή κυκλοφορούν και/ή διαφημίζουν και/ή εκθέτουν και/ή κατασκευάζουν και/ή αποπειρώνται, και/ή υποβοηθούν άλλους, να προβαίνουν στις εν λόγω πράξεις, έπιπλα τα οποία παραβιάζουν τα αποκλειστικά δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας (copyright) των Εναγόντων στο μοντέλο επίπλου τους με την επωνυμία «MAH JONG», ως αυτό απεικονίζεται στο επισυνημμένο Παράρτημα 1, μέχρι τελικής εκδίκασης της Αγωγής ή μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου. Β) Απαγορευτικό διάταγμα το οποίο να εμποδίζει και/ή να απαγορεύει στους Εναγομένους και/ή τους διοικητικούς συμβούλους αυτών, αξιωματούχους, συνεργάτες, υπαλλήλους, υπηρέτες, αντιπροσώπους, μεταπωλητές ή οποιουσδήποτε εξ αυτών, καθώς και σε θυγατρικές εταιρείες αυτών, από του να εισάγουν και/ή εξάγουν και/ή πωλούν και/ή εμπορεύονται και/ή κυκλοφορούν και/ή διαφημίζουν και/ή εκθέτους και/ή κατασκευάζουν και/ή αποπειρώνται, και/ή υποβοηθούν άλλους, να προβαίνουν στις εν λόγω πράξεις, έπιπλα τα οποία παραβιάζουν τα αποκλειστικά δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας (copyright) των Εναγόντων στο μοντέλο επίπλου τους με την επωνυμία «VOYAGE IMMOBILE», ως αυτό απεικονίζεται στο επισυνημμένο Παράρτημα 2, μέχρι τελικής εκδίκασης της Αγωγής ή μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου. Γ) Απαγορευτικό διάταγμα το οποίο να παρεμποδίζει και/ή απαγορεύει στους Εναγομένους και/ή τους διοικητικούς συμβούλους αυτών, αξιωματούχους, συνεργάτες, υπαλλήλους, υπηρέτες, αντιπροσώπους, μεταπωλητές ή οποιουσδήποτε εξ αυτών, καθώς και σε θυγατρικές εταιρείες αυτών, από του να διενεργούν τις πιο κάτω πράξεις ή οποιανδήποτε εξ αυτών, δηλαδή (ι) να κυκλοφορούν ή επιχειρούν να κυκλοφορήσουν ή συντελούν ή συνεργούν ή υποβοηθούν άλλους να κυκλοφορούν έπιπλα μη αποτελούντα προϊόντα των Εναγόντων, για και έπιπλα των μοντέλων «MAH JONG» ΚΑΙ «YOYAGE IMMOBILE» των Εναγόντων (PASSING OFF), χρησιμοποιώντας κατά την εμπορία των εν λόγω προϊόντων εξωτερική εμφάνιση (set
- up)η οποία είναι ταυτόσημη και/ή προσομοιάζει και/ή η εντύπωση που δημιουργείται στα μάτια των καταναλωτών είναι ότι προσομοιάζει με την εξωτερική εμφάνιση (get
- up)των επίπλων «HAH JONG» και «VOYAGE IMMOBILE» των Εναγόντων, ή με οποιονδήποτε άλλο τρόπο, ώστε να είναι πιθανή η δημιουργία εξαπάτησης ή σύγχυσης, και/ή (ιι) να πωλούν ή προσφέρουν προς πώληση έπιπλα κατά τέτοιο τρόπο ώστε να δημιουργείται η εντύπωση ότι τα εν λόγω έπιπλα των Εναγομένων είναι τα έπιπλα των Εναγόντων, και/ή (ιιι) να διαφημίζουν έπιπλα κατά τέτοιο τρόπο ώστε να δημιουργείται η εντύπωση ότι τα εν λόγω έπιπλα των Εναγομένων είναι τα έπιπλα των μοντέλων «MAH JONG» και «VOYAGE IMMOBILE» των Εναγόντων, μέχρι τελικής εκδίκασης της Αγωγής ή μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου. Η αίτηση στηρίζεται στον περί Δικαστηρίων Νόμο του 1960 (Ν. 14/60), Άρθρο 32, επί του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, Άρθρα 4 & 9, επί του Περί του Δικαιώματος Πνευματικής Ιδιοκτησίας Νόμου του 1976, άρθρα 3, 4, 5, 6, 7, 11, 13, επί του Περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου Κεφ. 148 (ως έχει τροποποιηθεί) Άρθρο 35, επί των προνοιών της Σύμβασης της Βέρνης για τη Διεθνή Προστασία των Φιλολογικών και Καλλιτεχνικών Έργων η οποία έχει κυρωθεί από τον Νόμο 86/1979, επί των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 θ.2 & 8 και επί των συμφυών και/ή γενικών εξουσιών του Δικαστηρίου και υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Άντη Ιωαννίδη. Το Δικαστήριο έκρινε πως δεν δικαιολογείτο να εξεταστεί μονομερώς η αίτηση και έδωσε οδηγίες να επιδοθεί στους καθ'ων η αίτηση εναγομένους. Οι καθ' ων η αίτηση καταχώρησαν ένσταση και η αίτηση οδηγήθηκε σε ακρόαση όπου οι δύο πλευρές περιορίστηκαν σε γραπτές αγορεύσεις στο περιεχόμενο των οποίων θα αναφερθώ στη συνέχεια. Στην ένσταση τους οι εναγόμενοι καθ' ων η αίτηση η οποία συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Δημήτρη Ψάλτη προβάλλουν τους ακόλουθους λόγους ένστασης: Α) Ο ενόρκως δηλών και η εταιρεία που αντιπροσωπεύει απέτυχαν να αποδείξουν ότι συσχετίζονται με τους Ενάγοντες και ότι έχουν τα δικαιώματα στα επίδικα έπιπλα και οι Ενάγοντες / Αιτητές απέτυχαν να αποδείξουν ότι έχουν locus standi και δικαιώματα επί των επίδικων επίπλων. Β) Η νομική βάση επί της οποία στηρίζεται η αίτηση είναι λανθασμένη και/ή παράτυπη και/ή δεν επιτρέπει την έκδοση και/ή συνέχιση ισχύος του διατάγματος που εκδόθηκε με βάση αυτήν. Γ) Στην Ένορκη Δήλωση του καταθέτη δεν αποκαλύπτονται όλα τα γεγονότα και/ή αποκρύπτονται ουσιώδη γεγονότα με τρόπο που καθιστά αυτήν παραπλανητική και/ή ελλιπή. Δ) Οι Ενάγοντες / Αιτητές δεν έχουν καλή βάση αγωγής και/ή δεν έχουν αποκαλύψει ξεκάθαρα τις αιτίες και τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η αγωγή και/ή δεν αποκάλυψαν και/ή δεν υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση στην αγωγή και στην Ένορκη Δήλωση κάνει αναφορά σε μαρτυρία και ζητήματα που δεν καλύπτει η αγωγή. Ε) Οι Ενάγοντες / Αιτητές δεν έχουν δυνατότητες επιτυχίας στην υπόθεση τους και/ή δεν αποκάλυψαν ότι έχουν και/ή δεν υπάρχει πιθανότητα οι Ενάγοντες να δικαιούνται σε θεραπεία. ΣΤ) Οι Ενάγοντες / Αιτητές δεν θα εμποδιστούν να ικανοποιήσουν τυχόν απόφαση υπέρ τους και/ή δεν αποδεικνύεται ότι θα εμποδιστούν. Ζ) Δεν θα είναι δύσκολο και/ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη. Η) Η έκδοση του διατάγματος δεν είναι κατεπείγουσας φύσης και/ή οι ενάγοντες / Αιτητές απέτυχαν να το αποδείξουν. Θ) Η έκδοση του εν λόγω διατάγματος θα είχε ως αποτέλεσμα την ανατροπή του status quo και όχι την συντήρηση του status quo ante και/ή θα ισοδυναμούσε με ικανοποίηση της θεραπείας που ουσιαστικά επιδιώκεται με την ίδια την αγωγή. Ι) Απέτυχε να αποκαλύψει την πηγή μαρτυρίας που επικαλείται με αποτέλεσμα η σημασία τέτοιας μαρτυρίας να εκμηδενίζεται. Κ) Οι Ενάγοντες/Αιτητές δεν παρουσίασαν στο Δικαστήριο τα δικαιώματα τους επί του σχηματισμού και/ή σχεδίου και/ή μηχανισμού των επίδικων επίπλων και/ή απέτυχαν να ταυτίσουν τα επίδικα έπιπλα με την τα έπιπλα των Εναγόντων/Αιτητών. Λ) Οι Ενάγοντες/Αιτητές απέτυχαν να συνδέσουν οποιαδήποτε ισχυριζόμενη ζημιά που υπάρχει ισχυρισμός ότι παθαίνει με την κυκλοφορία των επίπλων και με σύγχυση των καταναλωτών. Στην ένορκη δήλωση του ο Άντης Ιωαννίδης στην οποία όπως αναφέρει προβαίνει μετά από εξουσιοδότηση των εναγόντων, αναφέρει ότι οι ενάγοντες σχεδιάζουν και εμπορεύονται ένα ευρύ φάσμα επίπλων μεταξύ των οποίων και τα μοντέλα επίπλων με τις επωνυμίες «MAH JONG» και «VOYAGE IMMOBILE». Οι ενάγοντες σύμφωνα πάντα με την ένορκη δήλωση του Άντη Ιωαννίδη είναι από τους κορυφαίους οίκους παγκοσμίως για έπιπλα υψηλής ποιότητας και σχεδιαστικής αξίας. Τα επίδικα έπιπλα χαρακτηρίζονται από τον μοναδικό και αυθεντικό τους σχεδιασμό καθώς και την μοναδική εξωτερική τους εμφάνιση, στοιχεία που τα έχουν καταστήσει από τα πλέον δημοφιλή έπιπλα παγκοσμίως. Το σχέδιο καναπέ «MAH JONG» έχει σχεδιαστεί το 1971 από τον σχεδιαστή Hans Hopfer και έκτοτε οι ενάγοντες χρησιμοποιούν το εν λόγω σχέδιο σαν αποκλειστικοί αδειούχοι χρήσης του. Τα δικαιώματα πνευματική ιδιοκτησίας σε σχέση με το σχεδιασμό του ανήκουν στην εταιρεία Lenzburg Design AG, από την Ελβετία και κατόπιν συμφωνίας αποκλειστικής εκμετάλλευσης χορηγήθηκε στους ενάγοντες η αποκλειστική άδεια χρήσης. Το κύριο χαρακτηριστικό του σχεδίου «MAH JONG» έγκειται στα τρία βασικά αρθρωτά στοιχεία που το αποτελούν τα οποία είναι σχεδιασμένα με τέτοιο τρόπο που επιτρέπουν την τοποθέτηση τους σε πολλαπλούς σχεδιαστικούς συνδυασμούς και την χρήση τους είτε ως πολυθρόνα, καναπέ, κρεβάτι κλπ. Όπως αναφέρει ο ενόρκως δηλών ο καναπές έχει κατά καιρούς ντυθεί με διάφορα εξωτερικά σχέδια ταπετσαρίας μία από τις πλέον διάσημες εκ των οποίων είναι αυτή του σχεδιαστή Kenzo η οποία συνδυάζει μοτίβα λουλουδιών, γραμμικά σχέδια και στοιχεία εθνίκ. Διακριτικό στοιχείο του είναι επίσης και η χρήση σε συγκεκριμένη διάταξη εννέα κουμπιών στα τρία αρθρωτά στοιχεία που τον απαρτίζουν καθώς επίσης και ο χαρακτηριστικός τρόπος χειροποίητης ραφής και φινιρίσματος του περιφερειακού τελειώματος της ταπετσαρίας. Στη συνέχεια της ένορκης του δήλωσης ο Άντης Ιωαννίδης αναφέρει ότι το μοντέλο επίπλων «VOYAGE IMMOBILE» συνιστά ένα διάσημο σχέδιο επίπλου με μοναδικό αυθεντικό σχεδιασμό τα πνευματικά δικαιώματα επί του οποίου ανήκουν αποκλειστικά στους ενάγοντες. Εξ όσων έχει ενημερωθεί από τους ενάγοντες και όπως ο ίδιος γνωρίζει το μοντέλο έχει σχεδιαστεί το 2006 από το τμήμα σχεδιασμού επίπλου της εταιρείας των εναγόντων και από την αρχή της κυκλοφορίας του κατέστη γνωστό και δημοφιλές παγκοσμίως καθώς και στην Κύπρο. Το κύριο χαρακτηριστικό στοιχείο και η καλλιτεχνική αξία του «VOYAGE IMMOBILE» αφορούν στον αυθεντικό και ξεχωριστό σχεδιασμό των διαφόρων αρθρωτών στοιχείων που τον συνθέτουν επιτρέποντας διάφορους σχεδιασμούς χρήσης και διακόσμησης. Τόσο το μοντέλο «MAH JONG» όσο και ο καναπές «VOYAGE IMMOBILE» πωλούνται στην Κύπρο από την εταιρεία του ενόρκως δηλούντα η οποία κάνει συνεχώς μεγάλες προσπάθειες προώθησης των προϊόντων των εναγόντων στην Κύπρο μέσω διαφημίσεων σε περιοδικά και άλλα έντυπα μέσα. Τα στοιχεία που έχουν αναφερθεί πιο πάνω σε σχέση με την καλλιτεχνική αξία των εξωτερικών σχεδιασμών της μακροχρόνιες πωλήσεις και προσπάθειες προώθησης των δύο μοντέλων των εναγόντων καταδεικνύουν, σύμφωνα πάντα με το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης, την φήμη εμπορική εύνοια και αξία που τα εν λόγω σχέδια επίπλων έχουν αποκτήσει τόσο στην Κύπρο όσο και σε πολλές χώρες παγκοσμίως. Φανερώνουν επίσης ότι ο σχεδιασμός και το get up των εν λόγω μοντέλων έχουν άρρηκτα συνδεθεί στο μυαλό του καταναλωτή, τόσο στην Κύπρο όσο και στο εξωτερικό, αποκλειστικά και μόνο με τους Ενάγοντες. Οι Ενάγοντες διεκδικούν όπως αναφέρει και λαμβάνουν σε παγκόσμια κλίμακα όλα τα αναγκαία μέτρα για προστασία των αποκλειστικών δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας επί των σχεδίων των προϊόντων τους, δίδοντας λεπτομέρειες δικαστικών διαδικασιών που εκκρεμούν σε διάφορες χώρες. Τον Απρίλιο του 2011, ενημέρωσε τους Ενάγοντες ότι οι Εναγόμενοι διαθέτουν προς πώληση και διαφημίζουν προϊόντα απομιμήσεις των διάσημων μοντέλων των Εναγόντων «MAH JONG» και «VOYAGE IMMOBILE». Η εν λόγω πληροφορία του είχε δοθεί από τον Γιώργο Καμηλάρη, επαγγελματία σχεδιαστή επίπλων, με τον οποίο συνεργάζεται η εταιρεία του. Πρώτος ο Γ. Καμηλάρης εντόπισε τα προϊόντα των Εναγομένων και λόγω της ομοιότητάς τους με τα αυθεντικά έπιπλα των Εναγόντων, αρχικώς τα εξέλαβε ως αυθεντικά. Επικοινώνησε μαζί του και τον ρώτησε κατά πόσο οι Εναγόμενοι είχαν ξεκινήσει την παράλληλη εισαγωγή των επίπλων των Εναγόντων στην Κύπρο και εάν ήταν ενήμερος για το εν λόγω γεγονός. Αφού είδε και ο ίδιος τα σχετικά προϊόντα, τον ενημέρωσε ότι ήταν απομιμήσεις και ακολούθως, σε επίσκεψη του στη Γαλλία τον Απρίλιο του 2011, ενημέρωσε τους Ενάγοντες και τους παρέδωσε διαφημιστικό υλικό των Εναγομένων και έφερε τις φωτογραφίες των προϊόντων απομιμήσεων «MAH JONG» και «VOYAGE IMMOBILE». Όπως περαιτέρω αναφέρει στην ένορκη του δήλωση ο Άκης Ιωαννίδης τοποθετώντας τα έπιπλα των εναγομένων με τα έπιπλα των εναγόντων και συγκρίνοντας τα είναι εμφανής ο μεγάλος βαθμός ομοιότητας τους που δεν μπορεί να έχει άλλο λόγο από την αντιγραφή από τους εναγομένους όλων εκείνων των χαρακτηριστικών στοιχείων που συνιστούν την αυθεντικότητα και καλλιτεχνική αξία των επίπλων των εναγόντων και τον εξωτερικό σχεδιασμό των επίπλων των εναγόντων. Το μοντέλο LAZIO των εναγομένων αντιγράφει τον καλλιτεχνικό σχεδιασμό και γραμμές των τριών χαρακτηριστικών στοιχείων που συνθέτουν τον αυθεντικό «MAH JONG» και παρόμοια αντιγραφή έχει γίνει και στην περίπτωση του μοντέλου VICTORY των εναγομένων όπου είναι εμφανής η αντιγραφή των ξεχωριστών στοιχείων του «VOYAGE IMMOBILE». Οι οποιεσδήποτε αποκλείσεις στις διαστάσεις των διαφόρων στοιχείων και/ή μικρές διαφορές δεν είναι σύμφωνα με τον ενόρκως δηλούντα ουσιαστικές και δεν διαφοροποιούν καθόλου την ουσιαστική αντιγραφή των δύο μοντέλων στην ολότητα τους. Οι ενάγοντες απέστειλαν επιστολή μέσω των δικηγόρων τους προς τους εναγόμενους με την οποία τους δόθηκε προθεσμία συμμόρφωσης μέχρι τις 27 Ιουλίου 2011 και στις 25 Ιουλίου 2011 οι δικηγόροι των εναγομένων απέστειλαν απαντητική επιστολή με την οποία αρνούνται ότι υπάρχει ομοιότητα με το επίδικο μοντέλο. Η επιστολή αφορούσε μόνο το μοντέλο «ΜΑΗ JONG». Στις 2.9.2001 υπάλληλος της εταιρείας του ενόρκως δηλούντα επισκέφθηκε τα καταστήματα των εναγομένων στη Λευκωσία και διαπίστωσε ότι οι εναγόμενοι εξακολουθούν να προσφέρουν προς πώληση και να εκθέτουν στο κατάστημα τους τα δύο συγκεκριμένα μοντέλα επίπλων τα οποία συνιστούν παράνομες απομιμήσεις των αυθεντικών σχεδίων επίπλων «MAH JONG» και «VOYAGE IMMOBILE» των εναγόντων. Στις 7.9.2011 η ίδια υπάλληλος της εταιρείας του ενόρκως δηλούντα διαπίστωσε ότι οι εναγόμενοι εξακολουθούν να προσφέρουν προς πώληση και να εκθέτουν τα δύο συγκεκριμένα μοντέλα τα οποία συνιστούν, κατά τη θέση των εναγόντων, παράνομες απομιμήσεις στο κατάστημα τους στην Πάφο. Οι ενέργειες των εναγομένων, όπως αναφέρει περαιτέρω στην ένορκη του δήλωση, συνιστούν πράξεις παραβίασης των αποκλειστικών δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας των εναγόντων στα σχέδια των επίδικων επίπλων και περαιτέρω συνιστούν πράξεις αθέμιτου ανταγωνισμού οι οποίες αποσκοπούν στην εκμετάλλευση της μεγάλης φήμης και εμπορική εύνοιας των προϊόντων των εναγόντων στην Κύπρο. Η συνέχιση της διάθεσης και εμπορίας των εν λόγω προϊόντων απομίμησης από τους εναγόμενους θα επιφέρει ανεπανόρθωτη ζημιά στην φήμη και εμπορική εύνοια των εναγόντων η οποία θα είναι αδύνατο να αποτιμηθεί σε κατοπινό στάδιο και στην περίπτωση που δεν εκδοθούν τα ενδιάμεσα διατάγματα θα είναι πολύ δύσκολο αν όχι αδύνατο να αποδοθεί πλήρης δικαιοσύνη σε κατοπινό στάδιο. Εάν τα διατάγματα, όπως αναφέρει ο Άντης Ιωαννίδης στην ένορκη του δήλωση, δεν εκδοθούν η ζημιά η οποία θα προκληθεί στους ενάγοντες με την μείωση ενός εξαιρετικά πολύτιμου περιουσιακού στοιχείου, δηλαδή της φήμης των πασίγνωστων μοντέλων επίπλων «MAH JONG» και «VOYAGE IMMOBILE» καθώς και η αναπόφευκτη βλάβη στην εμπορική εύνοια που αποκτήθηκε από τους ενάγοντες θα είναι ανεκτίμητη. Αντίθετα με την έκδοση των διαταγμάτων η οποιαδήποτε ζημιά στους εναγόμενους μπορεί να αποζημιωθεί σε χρήμα. Στην ένορκη του δήλωση η οποία συνοδεύει την ένσταση ο Δημήτρης Ψάλτης, διευθυντής της εναγομένης εταιρείας αναφέρει ότι δεν προκύπτει πουθενά ότι η εταιρεία A.I. STUDIO INTERNI LIMITED είναι δικαιούχος της επιχείρησης επίπλων των εναγόντων στην Κύπρο και ως εκ τούτου απέτυχαν να αποδείξουν με την μαρτυρία τους την σύνδεση της εταιρείας με την εμπορία και άδεια χρήσης και εκμετάλλευσης των πνευματικών δικαιωμάτων των επίδικων επίπλων. Απέτυχαν επίσης, σύμφωνα με τον Δημήτρη Ψάλτη, οι ενάγοντες, να αποδείξουν τον ισχυρισμό ότι είναι αποκλειστικοί δικαιούχοι χρήσης του σχεδίου καναπέ «MAH JONG» και κυριότερα απέτυχαν να αποδείξουν ότι η εταιρεία Lenzburg Design AG είναι δικαιούχος των δικαιωμάτων της πνευματικής ιδιοκτησίας του σχεδίου καναπέ «MAH JONG» και απέτυχαν να παρουσιάσουν μαρτυρία που να αποκαλύπτει ότι το σχέδιο του επίδικου καναπέ είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με το όνομα των εναγόντων αιτητών στην Κυπριακή αγορά. Όπως αναφέρει περαιτέρω στην ένορκη του δήλωση ο Δημήτρης Ψάλτης, οι αιτητές απέτυχαν να παρουσιάσουν στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι οι μέχρι σήμερα πωλήσεις των επίδικων επίπλων είναι τέτοιες ώστε να κριθεί ο τυχόν επηρεασμός λόγω της κυκλοφορίας των επίπλων της καθ'ης η αίτηση. Αναφέρει επίσης ότι δεν δόθηκε εκ μέρους των εναγόντων αιτητών μαρτυρία που να αποδεικνύει ότι είναι οι κατ'εξοχή δημιουργοί των επίπλων «VOYAGE IMMOBILE» και δεν υπάρχει μαρτυρία ότι τους ανήκει το σχέδιο και/ή έχουν το αποκλειστικό δικαίωμα χρήσης και εκμετάλλευσης των εν λόγω επίπλων. Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι δεν προσφέρθηκε μαρτυρία εκ μέρους των αιτητών ότι δημιουργήθηκε συγκεκριμένη σύγχυση στον μέσο καταναλωτή. Δεν υπάρχει μαρτυρία ότι οι καταναλωτές πιστεύουν ότι αγοράζουν τα επίδικα έπιπλα και /ή ότι τα επίδικα έπιπλα κατασκευάζονται από την ίδια εταιρεία και ότι μειώθηκε η τιμή πώλησης τους. Κατά τον ισχυρισμό του ενόρκως δηλούντα ο πελάτης που επιθυμεί να αγοράσει τα έπιπλα των εναγόντων αιτητών δεν υπάρχει περίπτωση να συγχυστεί εφόσον υπάρχει διαφοροποίηση της τιμής των προϊόντων των εναγόντων με τα προϊόντα των εναγομένων παράγοντας που αποδεικνύει διαφοροποίηση και όχι σύγχυση. Αναφέρει περαιτέρω ότι η ύπαρξη των επίδικων επίπλων των εναγομένων στην Κύπρο ξεκινά από το 2008 όταν εισήχθηκε το μοντέλο VICTORY και το 2009 το μοντέλο LAZIO και έχουν χρησιμοποιηθεί πολλές φορές σε διάφορες διαφημιστικές καμπάνιες. Ο ενόρκως δηλών ισχυρίζεται ότι το σχέδιο των καναπέδων είναι κοινότυπο και εύκολα μπορεί κάποιος να διαπιστώσει ότι είναι Μαροκινό ή Αραβικό στυλ και ο σχεδιασμός υφάσματος δεν μπορεί να διεκδικηθεί ως πνευματικό δικαίωμα συγκεκριμένης εταιρείας. Στην ένορκη του δήλωση αναφέρει επίσης στοιχεία που κατά την δική του θέση διαφοροποιούν τον καναπέ «MAH JONG» από τον καναπέ «LAZIO» όπως η σκληρή βάση, η σύγκριση από πλάγια όψη και ισχυρίζεται επίσης ότι εκτός από την Μαροκινή και Αραβική τεχνική, η τεχνική που ισχυρίζονται οι ενάγοντες μοιάζει με την παραδοσιακή τεχνική που έφτιαχαν παλιά τα στρώματα και τα παπλώματα στην Κύπρο. Σε σχέση με τον καναπέ VICTORY και τον ισχυρισμό των εναγόντων ότι οι εναγόμενοι τον αντέγραψαν από τον δικό τους καναπέ «VOYAGE IMMOBILE» οι εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι είναι κοινότυπος και συνήθης καναπές και έχει παρόμοια χαρακτηριστικά με καναπέ άλλης εταιρείας στην Κύπρο. Σύμφωνα πάντα με τους ισχυρισμούς του Δημήτρη Ψάλτη το αίτημα των εναγόντων / αιτητών είναι αδικαιολόγητο γιατί ο καταναλωτής μπορεί να βρεί παρόμοιους σχεδιασμούς καναπέ στην αγορά και ο καταναλωτής δεν συγχύζεται για αγορά επίπλων αλλά ξέρει ακριβώς τι θέλει και επιλέγει συνειδητά με βάση τα δικά του κριτήρια. Είναι η θέση του ενόρκως δηλούντα ότι η ζημιά που πιθανό να υποστούν οι ενάγοντες / αιτητές δεν είναι τέτοιας φύσεως που να δικαιολογεί την έκδοση των ζητούμενων διαταγμάτων. Αντίθετα η έκδοση των διαταγμάτων θα προκαλέσει μεγάλη ζημιά και μεγαλύτερη δυσχέρεια στην περίπτωση που αποτύχει η αγωγή στο τέλος στους εναγόμενους αφού αυτοί εισάγουν από το 2008 το μοντέλο VICTORY και από το τέλος του 2009 το μοντέλο LAZIO. Με βάση το ισοζύγιο της ευχέρειας ο χρόνος που πέρασε από το 2008 μέχρι σήμερα συνηγορεί υπέρ του να μην εκδοθεί το ζητούμενο διάταγμα αφού δεν επηρεάζει τους καταναλωτές. Λόγω της φύσεως της υπόθεσης και του γεγονότος ότι τυχόν έκδοση του διατάγματος θα αναγκάσει την καθ' ης η αίτηση εναγόμενη να μην προωθεί τα επίδικα προϊόντα βασικά καθορίζει και το αποτέλεσμα της αγωγής και ταυτόχρονα δεν δίνει την ευκαιρία στην εναγόμενη / καθ'ης η αίτηση να υπερασπιστεί στο Δικαστήριο. Στη γραπτή του αγόρευση ο κ. Γεωργιάδης εκ μέρους των Εναγόντων ισχυρίζεται ότι πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις του Άρθρου 32 του Νόμου 14/60 για την έκδοση των ενδιάμεσων διαταγμάτων. Υπάρχει σοβαρό θέμα προς εκδίκαση γιατί υπάρχει παραβίαση των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας. Οι Ενάγοντες συνιστούν δικαιούχους του δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας στα μοντέλα των επίπλων «MAH JONG» και «VOYAGE IMMOBILE» και τα επίδικα έπιπλα των Εναγομένων συνιστούν παράνομες αντιγραφές ουσιώδους τμήματος των προστατεύσιμων έργων των Εναγόντων στα μοντέλα των επίπλων τους. Υπάρχει περαιτέρω αθέμιτος ανταγωνισμός και ψευδής παράσταση κατά την διεξαγωγή εμπορικών συναλλαγών εκ μέρους των Εναγομένων αφού καμιά ουσιαστική προσπάθεια γίνεται από πλευράς τους για να μειώσουν τον κίνδυνο σύγχυσης ή παραπλάνησης. Οι Ενάγοντες σύμφωνα με τον κ. Γεωργιάδη έχουν ορατή πιθανότητα επιτυχίας αφού οι πράξεις των Εναγομένων να εμπορεύονται στα επίδικα προϊόντα τους συνιστούν παραβίαση των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας των Εναγόντων καθώς επίσης και αθέμιτο ανταγωνισμό. Θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο εάν δεν εκδοθούν τα ζητούμενα διατάγματα όπως αναφέρει ο κ. Γεωργιάδης ενόψει του ορατού κινδύνου να υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά ή φήμη και εμπορική έννοια της επιχείρησης των Εναγόντων σε σχέση με τα επίδικα μοντέλλα επίπλων η οποία δεν θα μπορεί να υπολογιστεί σε μεταγενέστερο στάδιο. Αντίθετα όπως αναφέρει καμιά μαρτυρία δεν έχει δοθεί από πλευράς των Εναγομένων ότι θα υποστούν ανεπανόρθωτη και καταστροφική ζημιά εάν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα. Στην αγόρευση του κ. Γεωργιάδη θα επανέλθω όπου κριθεί σκόπιμο. Στη δική του αγόρευση ο κ. Αγγελίδης αναφέρει ότι παρά το γεγονός ότι η βάση της αγωγής των Εναγόντων είναι το passing-off οι Ενάγοντες απέτυχαν με τη μαρτυρία τους να αποδείξουν κάτι τέτοιο γιατί απέτυχαν να παρουσιάσουν μαρτυρία ότι δημιουργήθηκε συγκεκριμένη σύγχυση στους καταναλωτές ότι δηλαδή οι καταναλωτές πιστεύουν ότι αγοράζουν τα επίδικα έπιπλα ή προτίθενται να αγοράσουν τα επίδικα έπιπλα. Προϋπόθεση είναι η αρχική ταύτιση των συγκεκριμένων επίπλων με τα έπιπλα της εταιρείας των Εναγόντων. Περαιτέρω όπως αναφέρει, οι Ενάγοντες - Αιτητές απέτυχαν να αποδείξουν ότι η εξωτερική εμφάνιση των προϊόντων αυτόματα συνδέει τα επίδικα προϊόντα με την εταιρεία ROCHE BOBOIS. Σε σχέση με τη δεύτερη προϋπόθεση ο κ. Αγγελίδης αναφέρει ότι οι αιτητές απέτυχαν να παρουσιάσουν με την ένορκη δήλωση του Άντη Ιωαννίδη μαρτυρία ή στοιχεία που να αποκαλύπτου το ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας και απέτυχαν να αποκαλύψουν μαρτυρία για τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των προϊόντων, και δεν αποκαλύπτεται μαρτυρία που να δημιουργεί δικαίωμα στους Ενάγοντες να ισχυρίζονται αθέμιτο ανταγωνισμό ή παραβίαση πνευματικών δικαιωμάτων. Το ότι δεν ταυτίζονται τα χαρακτηριστικά ή ό σχεδιασμός ή η ποιότητα των επίπλων της Εναγομένης καθ' ής η αίτηση με τα έπιπλα των Εναγόντων - Αιτητών ή ότι δεν υπάρχει σύγχυση μεταξύ των επίπλων προκύπτει όπως αναφέρει ο κ. Αγγελίδης από τα πραγματικά γεγονότα. Πριν ξεκινήσω την εξέταση της ουσίας της αίτησης και του κατά πόσο στοιχειοθετούνται οι προϋποθέσεις του Άρθρου 32 του Ν. 14/60 θα εξετάσω τους άλλους λόγους ένστασης που οι Εναγόμενοι αναφέρουν και θα ξεκινήσω από τον ισχυρισμό τους ότι ο Άντης Ιωαννίδης και η εταιρεία που αντιπροσωπεύει απέτυχαν να αποδείξουν ότι συσχετίζονται με τους Ενάγοντες και ότι οι Ενάγοντες/Αιτητές έχουν τα δικαιώματα στα επίδικα έπιπλα. Στην Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την αίτηση ο Άντης Ιωαννίδης δηλώνει ότι είναι διευθυντής της εταιρείας A. I. STUDIO INTERNI LIMITED η οποία από το 2000 είναι δικαιοδόχος (franchisee) της επιχείρησης επίπλων των Εναγόντων στην Κύπρο με τρία καταστήματα επίπλων «ROCHE BOBOIS». Οι Ενάγοντες είναι γαλλική εταιρεία που δραστηριοποιείται στον τομέα του σχεδιασμού και διανομής υψηλής ποιότητας επίπλων με την εμπορική επωνυμία και εμπορικό σήμα «ROCHE BOBOIS» και μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται και τα μοντέλα επίπλων με τις επωνυμίες MAH JONG και VOYAGE IMMOBILE. Περαιτέρω όπως αναφέρει στην Ένορκη του Δήλωση ο Άντης Ιωαννίδης για τον καναπέ MAH JONG οι Ενάγοντες δυνάμει συμφωνίας αποκλειστικής εκμετάλλευσης με την εταιρεία Lanzburg Design AG στην οποία ανήκουν όλα τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας του καναπέ MAH JONG έχουν την αποκλειστική άδεια χρήσης και εκμετάλλευσης. Σε σχέση με το καναπέ «VOYAGE IMMOBILE» ο Άντης Ιωαννίδης αναφέρει ότι έχει σχεδιαστεί το 2006 από το τμήμα σχεδιασμού επίπλων των εναγόντων οι οποίοι έχουν και τα αποκλειστικά δικαιώματα. Οι Εναγόμενοι Καθ΄ ών η Αίτηση δεν ζήτησαν να αντεξετάσουν τον Άντη Ιωαννίδη και ούτε έθεσαν θέμα ότι ανήκει σε άλλους η πνευματική ιδιοκτησία. Ως εκ τούτου και με βάση την πιο πάνω μαρτυρία θεωρώ την ένσταση των Εναγομένων αβάσιμη. Αναφέρουν επίσης οι Εναγόμενοι σαν λόγο ένστασης ότι ο Άντης Ιωαννίδης απέτυχε να αποκαλύψει την πηγή μαρτυρίας που επικαλείται με αποτέλεσμα η σημασία τέτοιας μαρτυρίας να εκμηδενίζεται. Στις παραγράφους 3, 5, 6 και 20 της Ένορκης του Δήλωσης ο Άντης Ιωαννίδης αναφέρει τις πηγές από τις οποίες αντλεί τις γνώσεις του. Αναφέρεται τόσο σε προσωπική του γνώση όσο και σε πληροφορίες που πήρε από τον δικηγόρο των Εναγόντων Benjami Balensi και τον συνεργάτη της εταιρείας του Γιώργο Καμηλάρη. Περαιτέρω αναφέρει ότι τις λεπτομέρειες που αφορούν τις καταστάσεις ετήσιων πωλήσεων των Εναγόντων και το κόστος διαφημιστικών φυλαδίων και φωτογραφιών τις πήρε από τους Ενάγοντες και είναι η κρίση μου ότι και αυτός ο λόγος ένστασης θα πρέπει να απορριφθεί. Οι Εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι οι Ενάγοντες Αιτητές δεν παρουσίασαν στο Δικαστήριο τα δικαιώματα τους επί του σχηματισμού και/ή σχεδίου και/ή μηχανισμού των επίδικων επίπλων και απέτυχαν να ταυτίσουν τα επίδικα έπιπλα με τα έπιπλα των Εναγόντων Αιτητών. Τα τεκμήρια 1, 2 και 3 που επισυνάπτονται στην αίτηση αλλά και το περιεχόμενο των παραγράφων 8, 9 και 11 της Ένορκης Δήλωσης του Άντη Ιωαννίδη, σε συσχετισμό με τα όσα αναφέρω πιο πάνω σε σχέση με την πρώτη ένσταση που εξετάστηκε από το Δικαστήριο, καταρρίπτουν κατά την κρίση μου τον πιο πάνω λόγο ένστασης. Περαιτέρω στο τεκμήριο 12 φαίνονται οι τεχνικές προδιαγραφές που συνθέτουν τον καναπέ «VOYAGE IMMOBILE» και στο τεκμήριο 13 καταστάσεις πωλήσεων του από τους ενάγοντες σε παγκόσμια κλίμακα. Στο τεκμήριο 14 παρουσιάζονται διαφημίσεις στη Κύπρο του καναπέ «MAY JONG» όπου παρουσιάζεται η σύνδεση του με τους ενάγοντες και αντίστοιχη σύνδεση του «VOYAGE IMMOBILE» με τους ενάγοντες στο τεκμήριο 10. Ένα τελευταίο θέμα το οποίο κρίνω ότι θα πρέπει να εξεταστεί πριν από την εξέταση των προϋποθέσεων του Άρθρου 32 του Ν. 14/60 είναι ο ισχυρισμός των Εναγομένων ότι στην Ένορκη Δήλωση του καταθέτη δεν αποκαλύπτονται όλα τα γεγονότα και /ή αποκρύπτονται ουσιώδη γεγονότα με τρόπο που καθιστά αυτή παραπλανητική και/ή ελλιπή. Η μη αποκάλυψη ή απόκρυψη από το Δικαστήριο ουσιωδών γεγονότων αν διαφανεί ότι έχει γίνει ιδιαίτερα στο στάδιο της μονομερούς αίτησης και που έχει επηρεάσει το Δικαστήριο το οποίο διαφορετικά θα μπορούσε να μην εκδώσει το διάταγμα το Δικαστήριο μπορεί να το ακυρώσει χωρίς να εξετάσει την ουσία του. Στα γεγονότα της παρούσας αίτησης το Δικαστήριο δεν εξέδωσε μονομερώς το διάταγμα αλλά έδωσε οδηγίες όπως η αίτηση επιδοθεί. Κατά συνέπεια τα όποια παραπλανητικά στοιχεία πιθανόν να έδωσαν οι αιτητές οι Καθ' ων η Αίτηση έχουν την ευκαιρία να τα αναφέρουν και να τα καταρρίψουν. Σαν τέτοιο ισχυρισμό οι Εναγόμενοι αναφέρουν στην παράγραφο 19 της Ένορκης Δήλωσης του Δημήτρη Ψάλτη ότι επί των επίδικων επίπλων των Εναγομένων Καθ' ων η Αίτηση υπάρχει η αναφορά της εμπορικής επωνυμίας dps home και ως εκ τούτου είναι εκ φύσεως αδύνατο να επέλθει η παραμικρή σύγχυση στους καταναλωτές. Θεωρώ ως επουσιώδη την παράλειψη η οποία και αν ακόμα το Δικαστήριο εξέδιδε το διάταγμα χωρίς ειδοποίηση δεν θα μπορούσε να επηρεάσει την κρίση του Δικαστηρίου. Η αίτηση στηρίζεται τόσο στο Άρθρο 32 του Νόμου 14/60 όσο και στο Άρθρο 4 του Κεφαλαίου 6. Το Άρθρο 4 έχει σχέση με έκδοση διαταγμάτων που σχετίζονται με το αντικείμενο της αγωγής και το Άρθρο 32 του Νόμου 14/60 παρέχει στο Δικαστήριο πιο πλατιά εξουσία που δεν υποβάλλεται σε περιορισμούς αναφορικά με το ποιο μπορεί να είναι το αντικείμενο ή το περιεχόμενο του διατάγματος και εξετάστηκε σε σωρεία αποφάσεων (βλ. Odysseos v. Pieris Estates
(1982)1 C.L.R. 557, National Bank of Greece S.A. v. Motoria Ltd
(1987)1 C.L.R. 303 Louis vuitton v. Dermosak Limited κ.α.
(1992)1 (Β) Α.Α.Δ. 1453). Οι ουσιαστικές προϋποθέσεις που το άρθρο αυτό καθορίζει ότι πρέπει να συντρέχουν για να έχει το Δικαστήριο τη διακριτική ευχέρεια να εκδίδει παρεμπίπτοντα διατάγματα είναι οι εξής: α) Σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση β) Πιθανότητα ότι οι Ενάγοντες δικαιούνται σε θεραπεία ή ότι έχουν ορατή πιθανότητα επιτυχίας. γ) Να είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρως δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς την έκδοση του διατάγματος. Η πρώτη προϋπόθεση έχει ερμηνευθεί ότι δεν περιλαμβάνει οτιδήποτε πέραν του να καταδειχθεί μια συζητήσιμη υπόθεση με βάση τα δικόγραφα. Η προϋπόθεση ύπαρξης πιθανότητας οι Ενάγοντες να δικαιούνται σε θεραπεία επεξηγήθηκε ότι αναφέρεται στην απόδειξη ύπαρξης κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα επιτυχίας αλλά κάτι λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που είναι το μέτρο και/ή ο βαθμός απόδειξης που απαιτείται στις αστικές υποθέσεις. Η πιθανότητα στο πλαίσιο της επιφύλαξης του Άρθρου 32
(1)απαιτεί από τους Αιτητές μόνο να δείξουν ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας. Όσον αφορά την τρίτη προϋπόθεση, δηλαδή ότι χωρίς την έκδοση του διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, αυτή εξετάζεται κάτω από το ερώτημα κατά πόσον η επιδίκαση αποζημιώσεων θα ήταν επαρκής θεραπεία με βάση τα γεγονότα της υπόθεσης. Δηλαδή αν η επιδίκαση των αποζημιώσεων υπέρ των Εναγόντων στο τελικό στάδιο της υπόθεσης είναι αρκετή για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων τους τότε η έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος δεν είναι απαραίτητη. Οι δύο πρώτες προϋποθέσεις είναι σε κάποιο βαθμό αλληλένδετες ιδιαίτερα στην περιορισμένη έκταση εξέτασης σε αυτό το ενδιάμεσο στάδιο όπου τα δικόγραφα εξετάζονται μαζί με το αποδεικτικό υλικό που περιέχεται στις Ένορκες Δηλώσεις και από τη μαρτυρία που προκύπτει στην περίπτωση αντεξέτασης των Ενόρκως Δηλούντων. Πρόσθετα με τις τρεις πιο πάνω προϋποθέσεις το Δικαστήριο θα πρέπει να σταθμίσει αν είναι εύλογο και δίκαιο να εκδώσει ή να διατηρήσει το διάταγμα (βλ. Bacardi v. Vinco
(1996)1(B) A.A.D. 788, Ζυντίλης ν. Αντρέου
(1997)1(Γ) Α.Α.Δ. 1603 και Άκης (Μεταφορές Δεμάτων) Εξπρές Λδ ν. C. Kokkouris Trading
(1998)1 A.A.Δ. 149). Θα πρέπει επίσης να αναφερθεί ότι στο στάδιο αυτό το Δικαστήριο δεν θα πρέπει να προχωρήσει στην επίλυση των πραγματικών αμφισβητούμενων γεγονότων τα οποία θα κριθούν κατά το τελικό στάδιο της υπόθεσης και δεν αναμένεται να αξιολογήσει τη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιόν του (βλ. Jonitexo v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263). Στην υπόθεση Δημοκρατία της Σλοβενίας ν. Beograbska Banka
(1999)1(A) Α.Α.Δ. 225 αναφέρθηκε ότι όλα τα ζητήματα που εγείρονται στην αγωγή παραμένουν ζωντανά για να αποφασιστούν όταν θα εξεταστεί η ουσία της. Οι διαπιστώσεις στις οποίες προβαίνει το Δικαστήριο γίνονται για τους σκοπούς της εξέτασης της έκδοσης ή μη του προσωρινού διατάγματος. Στην υπόθεση P.A. Micrologic Consultants Ltd v. Microsoft Corporation
(2002)1 Α.Α.Δ. 1802 τονίστηκε επίσης ότι σε ενδιάμεση διαδικασία για προσωρινό διάταγμα εκείνο που χρειάζεται δεν είναι η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξης του. Από την οπιστθογράφηση απαιτήσεως των εναγόντων είναι σαφές ότι η βάση της αγωγής είναι τόσο η παραβίαση πνευματικής ιδιοκτησίας (copyright) όσο και ο αθέμιτος ανταγωνισμός (passing off) τον οποίο διέπει το Άρθρο 35 του Περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου Κεφ. 148 το οποίο αναφέρει τα εξής: «Πρόσωπο το οποίο απομιμούμενο την επωνυμία το χαρακτηρισμό, το σήμα ή την επιγραφή αγαθών ή άλλως πως προκαλεί ή αποπειράται να προκαλέσει ώστε οποιαδήποτε αγαθά να εκληφθούν ως αγαθά άλλου προσώπου με τρόπο ο οποίος ενδέχεται να οδηγήσει συνήθη αγοραστή στην πεποίθηση ότι αγοράζει αγαθά του άλλου αυτού προσώπου, διαπράττει αστικό αδίκημα κατά του άλλου αυτού προσώπου». Η υπόθεση Adidas v. Jonitexo
(1987)1 C.L.R. 383 αναλύει τα στοιχεία που συνθέτουν το αδίκημα του αθέμιτου ανταγωνισμού η απόδειξη των οποίων βαραίνει τον Ενάγοντα. Τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος τέθηκαν και στην υπόθεση Demades (Overseas) Ltd v. Studio MA.ST. Ltd
(1996)1 Α.Α.Δ. 799 στην οποία αναφέρθηκε επίσης με παραπομπή στο Oliver L.J. σελ. 470 ότι : «η φήμη συχνά μπορεί χωρίς αμφιβολία να υφίσταται χωρίς διεξαγωγή τοπικής επιχείρησης η οποία την υποστηρίζει. Ωστόσο από μόνη της δεν αποτελεί ιδιοκτησία η οποία μπορεί να τύχει της προστασίας του ατόμου.» Στην Alain Bernardin v. Pavilion Properties 1967 RPC 581 η οποία αναφέρεται στην Demades πιο πάνω αναφέρθηκαν τα εξής: «Ο έμπορος δεν μπορεί να αποκτήσει εμπορική εύνοια σ' αυτή τη χώρα χωρίς να υπάρχει κάποιο είδος χρήσης σ' αυτή τη χώρα. Η χρήση του μπορεί να προσλάβει διάφορους τρόπους και σε ορισμένες περιπτώσεις πολύ μικρές δραστηριότητες είχαν κριθεί ως αρκετές». Στην υπόθεση Demades και σε αντιδιαστολή με την αυστηρότητα της Anhenser - Busch αναφέρονται επίσης τα εξής : «Σύμφωνα με την Allison Coleman μια άλλη σειρά υποθέσεων έχει καθιερώσει μια πιο επιεική γραμμή. Σε μια από αυτές την Baskin - Robbins Ice Cream Co. v. Gutman
(1976)F.S.R. 545 ο Δικαστής Graham είπε ότι οσάκις μια επιχείρηση είναι διεθνούς χαρακτήρα η εμπορική της εύνοια και φήμη είναι επίσης διεθνής και σε τέτοια περίπτωση δεν είναι ανάγκη να αποδεικνύεται χρήση στο Ηνωμένο Βασίλειο, η φήμη είναι δυνατόν να είναι αρκετή». Με βάση την μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου οι ενάγοντες δραστηριοποιούνται στο χώρο των επίπλων σε διάφορες χώρες του κόσμου μεταξύ των οποίων και η Κύπρος με την εμπορική επωνυμία και εμπορικό σήμα «ROCHE BOBOIS». Μεταξύ των επίπλων που διαθέτουν είναι οι καναπέδες με τις επωνυμίες «MAY JONG» και «VOYAGE IMMOBILE» και η μαρτυρία καταδεικνύει κατά την κρίση μου ταύτιση της εμπορικής επωνυμίας με την φήμη των συγκεκριμένων καναπέδων. Θα πρέπει περαιτέρω οι Ενάγοντες να προσκομίσουν μαρτυρία ότι δημιουργήθηκε σύγχυση για τα προϊόντα, αφού όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Παπαχρυσοστόμου ν. Παπαχρυσοστόμου
(1992)1 Α.Α.Δ. 389 η απουσία μαρτυρίας ότι δημιουργήθηκε σύγχυση είναι ουσιώδες στοιχείο στη διαπίστωση της επιλήψιμης ομοιότητας. Ο Άντης Ιωαννίδης αναφέρει ότι το μοντέλο «MAH JONG» προσφέρεται προς πώληση μέσω των καταστημάτων της εταιρείας του η οποία είναι από το 2000 δικαιοδόχος (franchisee) της επιχείρησης επίπλων των Εναγόντων στην Κύπρο με καταστήματα στη Λευκωσία, Λεμεσό και Πάφο. Οι μέχρι σήμερα πωλήσεις του εν λόγω μοντέλου ανέρχονται σε 16 τεμάχια. Το μοντέλο αυτό συνιστά έπιπλο σχεδιαστικής αξίας και λιγότερο πρακτικής λειτουργικής αξίας σύμφωνα με τον μάρτυρα. Πέραν των πωλήσεων πολλοί καταναλωτές επισκέπτονται τα καταστήματα του και ζητούν πληροφορίες για το σχεδιασμό και τις εκάστοτε εκδόσεις του συγκεκριμένου επίπλου. Ο καναπές VOYAGE IMMOBILE πωλείται επίσης στην Κύπρο από την εταιρεία του από το 2007 και μέχρι σήμερα έχουν πωληθεί 28 τεμάχια της σειράς αριθμός όπως αναφέρει ιδιαίτερα ικανοποιητικός για τα δεδομένα της Κύπρου και την τιμή του καναπέ. Η εταιρεία του δαπανεί ετησίως € 20.000 - 30.000 για διαφημίσεις των επίπλων «ROCHE BOBOIS» και οι μακροχρόνιες πωλήσεις των μοντέλων «ΜΑΗ JONG» και «VOYAGE IMMOBILE» καταδεικνύουν τη φήμη και εμπορική εύνοια και αξία που τα έπιπλα έχουν αποκτήσει τόσο στην Κύπρο όσο και σε πολλές χώρες παγκοσμίως. Φανερώνουν επίσης ότι ο σχεδιασμός και το get up των εν λόγω μοντέλων έχουν άρρηκτα συνδεθεί στο μυαλό του καταναλωτή τόσο στην Κύπρο όσο και στο εξωτερικό αποκλειστικά και μόνο με τους Ενάγοντες. Από πληροφορίες που έλαβε ο μάρτυρας από τον Γιώργο Καμηλάρη, επαγγελματία σχεδιαστή επίπλων κατά τον Απρίλιο 2011, περιήλθε σε γνώση του ότι οι Εναγόμενοι διαθέτουν προς πώληση και διαφημίζουν προϊόντα απομίμησης των μοντέλων των Εναγομένων. Όπως περαιτέρω αναφέρει στην Ένορκη του Δήλωση ο Άντης Ιωάννίδης ο Γιώργος Καμηλάρης αρχικά τα εξέλαβε ως αυθεντικά και επικοινώνησε μαζί του για να ρωτήσει αν οι Εναγόμενοι ξεκίνησαν την παράλληλη εισαγωγή των επίπλων των Εναγόντων στην Κύπρο. Όταν ο ίδιος είδε τα προϊόντα τον ενημέρωσε ότι ήταν απομιμήσεις καιενημέρωσε κατά τον Απρίλιο του 2011 και τους Ενάγοντες. Είναι ο ισχυρισμός των Εναγομένων ότι ο Γιώργος Καμηλάρης ο οποίος ισχυρίζεται ότι αρχικά εξέλαβε ως αυθεντικά τα προϊόντα των Εναγομένων δεν θα μπορούσε να τα εξελάβει ως προϊόντα των Εναγόντων λόγω των χαρακτηριστικών τους. Η σύγκριση πρέπει να γίνεται όπως αναφέρουν οι Εναγομένοι με γνώμονα πάντα την αντίληψη του μέσου Κύπριου καταναλωτή ο οποίος αν αρχικά τα εκλαμβάνει ως έπιπλα του συγκεκριμένου κατασκευαστή το γεγονός από μόνο του δεν συνεπάγεται ότι ο μέσος καταναλωτής που επιθυμεί ή προτίθεται να αγοράσει τα προϊόντα των Εναγόντων θα συγχυστεί και θα προβεί στην αγορά των επίδικων προϊόντων της καθ' ης η αίτηση. Δεν θα συμφωνήσω με τη θέση αυτή των Εναγομένων. Η μαρτυρία που προσκόμισαν οι Ενάγοντες και ιδιαίτερα η αναφορά στον Γιώργο Καμηλάρη καταδεικνύει ότι στην παρούσα περίπτωση η ομοιότητα ήταν τέτοια που και ένας ειδικός στο χώρο των επίπλων θεώρησε αυτά ως αυθεντικά και ζήτησε διευκρινίσεις από τον Άντη Ιωαννίδη. Επομένως πώς θα αναγνώριζε ένας απλός καταναλωτής τη διαφορά μεταξύ των γνήσιων και των απομιμήσεων χωρίς να επέλθει σ' αυτόν σύγχυση λαμβανομένου υπόψη ότι οι γνήσιοι καναπέδες επιτρέπουν την τοποθέτηση τους σε πολλαπλούς σχεδιαστικούς συνδυασμούς χρήσης και διακόσμησης και δεν αποτελούν ένα σταθερό σχεδιασμό. Οι ενάγοντες ισχυρίζονται επίσης ότι οι πράξεις των εναγομένων παραβιάζουν τα αποκλειστικά δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας των εναγόντων στα μοντέλα «MAY JONG» και «VOYAGE IMMOBILE». Δικαιούχος είναι σύμφωνα με τον Περί Πνευματικής Ιδιοκτησίας Νόμο 59 του 1976 ο αρχικός δικαιούχος ο εκδοχέας ή ο δικαιούχος αποκλειστικής άδειας αναλόγως της περίπτωσης του σχετικού μέρους του δικαιώματος και όπως ανέφερα πιο πάνω οι ενάγοντες παρουσίασαν μαρτυρία ότι είναι δικαιούχοι. Οι εναγόμενοι αμφισβητούν τον ιδιαίτερο σχεδιασμό των επίπλων των ενγόντων και ισχυρίζονται ότι αυτοί είναι κοινότυποι και ιδιαίτερα ο «MAY JONG» είναι Μαροκινού ή Αραβικού στυλ. Στο στάδιο αυτό το Δικαστήριο δεν μπορεί να προβεί σε τελικά συμπεράσματα. Ενώπιον του Δικαστηρίου υπάρχει μαρτυρία ότι οι ενάγοντες εξασφάλισαν στη Γαλλία τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας και διεκδικούν τα δικαιώματα αυτά σε διάφορες χώρες με δικαστικές διαδικασίες όπως αναφέρει στην ένορκη του δήλωση ο Άντης Ιωαννίδης. Με όσα έχω αναφέρει πιο πάνω και εξετάζοντας περαιτέρω τα τεκμήρια που έχουν κατατεθεί εκ μέρους των δύο πλευρών θεωρώ ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις α και β του Άρθρου 32 του Ν. 14/
- Είναι ισχυρισμός των Εναγόντων ότι η συνέχιση της διάθεσης και εμπορίας των προϊόντων απομίμησης στην αγορά θα επιφέρει ανεπανόρθωτη ζημιά στη φήμη και εμπορική εύνοια των Εναγόντων η οποία θα είναι αδυνατό να αποτιμηθεί σε κατοπινό στάδιο. Αντίθετα όπως ισχυρίζονται η ζημιά την οποία πιθανό να υποστούν οι Εναγομένοι με την έκδοση των εν λόγω διαταγμάτων μπορεί να αποζημιωθεί σε χρήμα. Διαφορετική ήταν η θέση των Εναγομένων οι οποίοι ισχυρίζονται ότι τα επίδικα έπιπλα πωλούνται στην κυπριακή αγορά από τους Εναγομένους και ως εκ τούτου η έκδοση του διατάγματος θα προκαλέσει μεγάλη ζημιά και μεγαλύτερη δυσχέρεια σε περίπτωση που αποτύχει η αγωγή στο τέλος αφού δεν αποδεικνύεται ότι υπάρχει επηρεασμός των πωλήσεων των αιτητών λόγω της κυκλοφορίας των επίπλων των εναγομένων. Στην περίπτωση που το Δικαστήριο δεν εκδώσει τα ζητούμενα διατάγματα και οι Εναγόμενοι συνεχίσουν την προώθηση και πώληση των δικών τους προϊόντων θα είναι δύσκολο κατά την κρίση μου εάν επιτύχουν στην αγωγή τους να επανακτηθεί η εύνοια των Εναγόντων στην αγορά και οι αποζημιώσεις δεν θα αποτελούσαν ικανοποιητική θεραπεία. Ως εκ τούτου θεωρώ ότι έχει ικανοποιηθεί και η τρίτη προϋπόθεση του Άρθρου 32 του Ν. 14/
- Θα προχωρήσω περαιτέρω στην εξέταση του κατά πόσο στο ισοζύγιο της ευχέρειας θα πρέπει να εκδοθούν ή όχι τα ζητούμενα διατάγματα. Σε τέτοιας φύσεως υποθέσεις η έκδοση ή άρνηση έκδοσης του προσωρινού διατάγματος καθορίζει συνήθως το αποτέλεσμα της αγωγής. Οι εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι ο χρόνος που διέλαθε από το 2008 που διαθέτουν τους δικούς τους καναπέδες συνηγορεί υπέρ της μη έκδοσης των διαταγμάτων. Από τα τεκμήρια που οι εναγόμενοι κατέθεσαν δεν φαίνεται οι επίδικοι καναπέδες να είναι το αποκλειστικό αντικείμενο των δραστηριοτήτων τους και δεν αναφέρουν κάτι τέτοιο στη μαρτυρία τους. Στην περίπτωση έκδοσης του οι Εναγόμενοι εμποδίζονται να πωλούν και προωθούν τα συγκεκριμένα εμπορεύματα τους και πιθανόν να μην επιθυμούν στη συνέχεια εάν επιτύχουν στην υπεράσπιση τους να τα επαναφέρουν. Εάν όμως επιθυμούν κάτι τέτοιο τίποτε δεν θα τους εμποδίζει να το πράξουν και η οποία ζημία υποστούν θα μπορεί να ικανοποιηθεί με την καταβολή αποζημιώσεων. Στην περίπτωση όπου το Δικαστήριο δεν εκδώσει τα ζητούμενα διατάγματα η συνέχιση των πωλήσεων από τους Εναγομένους θα επηρεάζει την εμπορική εύνοια των Εναγόντων οι πωλήσεις των Εναγομένων πιθανόν να επεκταθούν και σε τελικό αποτέλεσμα η εμπορική εύνοια των Εναγόντων θα είναι δύσκολο να επανακτηθεί αλλά και οι απώλειες των Εναγομένων θα είναι μεγαλύτερες αφού η πιθανή επέκταση των επαγγελματικών τους δραστηριοτήτων θα πρέπει να σταματήσει. Ως εκ τούτου θεωρώ ότι και το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει προς όφελος των Εναγόντων. Ενόψει όλων των πιο πάνω εκδίδεται προσωρινό διάταγμα όπως η παράγραφος Α, Β και Γ της αίτησης. Οι Αιτητές θα πρέπει να υπογράψουν εγγύηση ύψους € 50.000 για τυχόν ζημιές. Τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται υπέρ των Εναγόντων Αιτητών και εναντίον των Εναγομένων Καθ' ων η αίτηση όπως αυτά τα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) ........... Ρ. Λιμνατίτου, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΚΠ-ΛΗ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο