← Κύπρος

Σταύρου Σωτηρίου ν. Κυπριακής Δημοκρατίας δια του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας κ.α., Αρ. Αγωγής :- 3692/07, 3η Νοεμβρίου 2011

Σταύρου Σωτηρίου ν. Κυπριακής Δημοκρατίας δια του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας κ.α., Αρ. Αγωγής :- 3692/07, 3η Νοεμβρίου 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2011:A147 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον :- Μ. Α. Ματθαίου Α. Ε. Δ. Αρ. Αγωγής :- 3692/07 Μεταξύ :- Σταύρου Σωτηρίου Ενάγων Και Κυπριακής Δημοκρατίας δια του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας Σεργκέι Κουγκούροβ Κωνσταντίνου Σουσανίδη Οδυσσέα Κιουρτζίδη Fedor Mousov Ιπποκράτης Χατζίδης Εναγόμενοι Ημερομηνία :- Πέμπτη 3η Νοεμβρίου 2011 Αίτηση για απόφαση ημερομηνίας 5/5 /2010 Για την Ενάγουσα - Αιτήτρια :- κα. Σ. Σταυρή Σωκράτους (Για ν΄ ακούσει απόφαση :- Αυτοπροσώπως / ............ ) Απόφαση

  1. Αιτείται ο ενάγων την έκδοση απόφασης εναντίον του εναγομένου 3 ως η έκθεση απαίτησης λόγω παράλειψης καταχώρησης εμφάνισης σύμφωνα με τους κανονισμούς 2 και 11 της Δ.17 των Διαδικαστικών Κανονισμών της Πολιτικής Δικονομίας.
  2. Το κλητήριο ένταλμα επιδόθηκε στον εναγόμενο 3 στις 4/11/2008 δίχως αυτός να καταχωρήσει σημείωμα εμφάνισης.
  3. Η αίτηση του ενάγοντα υποστηρίζεται από δύο ένορκες δηλώσεις του ιδίου επί των οποίων επισυνάπτονται και σχετικά τεκμήρια. Ασφαλώς το Δικαστήριο κατά την εξέταση του αιτήματος του ενάγοντα λαμβάνει υπόψη του το περιεχόμενο τόσο των ενόρκων δηλώσεων όσο και των τεκμηρίων.
  4. Ο ενάγων στις 10/12/2005 ήταν ειδικός αστυφύλακας και τραυματίστηκε κατά τη διάρκεια εκτέλεσης των καθηκόντων του μετά από επίθεση την οποία υπέστη από ομάδα ατόμων, μεταξύ αυτών και του εναγομένου
  5. Οι λεπτομέρειες τόσο των σωματικών βλαβών όσο και των ειδικών ζημιών τις οποίες υπέστη παρατίθενται με επαρκή σαφήνεια εντός των ενόρκων δηλώσεων του.
  6. Διεκδικεί με την αίτηση του ο ενάγων την επιδίκαση γενικών και ειδικών αποζημιώσεων ως επίσης και παραδειγματικών ή τιμωρητικών αποζημιώσεων αλλά επιπλέον και επαυξημένων αποζημιώσεων λόγω βλάβης ή μείωσης της αξιοπρέπειας του.
  7. Σύμφωνα με τα γεγονότα όπως ο ενάγων τα έχει παραθέσει ο ίδιος χτυπήθηκε με τα χέρια και τα πόδια των ατόμων τα οποία του επιτέθηκαν ενώ ένας από αυτά τον χτυπούσε με ξύλο μέχρι που τον έριξε στο έδαφος όπου ένας από αυτούς με τον αντίχειρα στο μάτι του ενάγοντα τον πίεζε με τρόπο που έδειχνε ότι προσπαθούσε να βγάλει το μάτι του.
  8. Εύστοχα η ευπαίδευτη δικηγόρος του ενάγοντα έχει στηρίξει την επιχειρηματολογία της προς υποστήριξη του αιτήματος του σε νομολογία σύμφωνα με την οποία σε υποθέσεις επίθεσης από δύο ή περισσότερα πρόσωπα όχι μόνο δεν έχει σημασία το μέγεθος της συμμετοχής του καθενός χωριστά αλλά επιπλέον ο καθένας από τους από κοινού αδικοπραγούντες που προκαλούν την ίδια ζημιά μπορεί να εναχθεί και χωριστά και μάλιστα ευθύνεται για ολόκληρη τη ζημιά που προκλήθηκε ακόμη και αν είχε πολύ μικρή συμμετοχή σε αυτή (βλ. σχετικά τη σελίδα 925 της απόφασης της Πολιτικής Έφεσης 10652, ημερομηνίας 28/6/2001, Ερωτοκρίτου κ. ά. ν. Φούτρη

(2001)1 Α. Α. Δ. 921).
  1. Σύμφωνα με τη μαρτυρία την οποία ο ενάγων παρουσίασε δεν υπάρχει οποιαδήποτε αμφιβολία ότι ο ίδιος υπέστη επίθεση από πέραν του ενός προσώπου μεταξύ των οποίων ήταν και ο εναγόμενος 3 και ότι όντως έχει διαπραχθεί κατά τον ουσιώδη χρόνο το αστικό αδίκημα της επίθεσης (βλ. σχετικά το άρθρο 26 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148) εις βάρος του ενάγοντα.
  2. Αναφορικά με τις σωματικές βλάβες τις οποίες ο ενάγων υπέστη έχοντας ως βάση τα όσα σχετικά αναφέρει στην έκθεση απαίτησης του σε συνδυασμό και με τη μαρτυρία την οποία παρουσίασε με την αρχική ένορκη δήλωση του το Δικαστήριο δέχεται ότι όντως είχε υποστεί τις ακόλουθες σωματικές βλάβες. Διευκρινίζω ότι δίδεται ιδιαίτερη σημασία στο ιατρικό πιστοποιητικό του Δρ. Φ. Κωνσταντινίδη το οποίο απεικονίζει συνοπτικά την αρχική κατάσταση του ενάγοντα. 9.
  3. Οίδημα δεξιά περιοφθαλμικά, αιμάτωμα στην ινιακή χώρα και ερυθρότητα σε περιοχές του τριχωτού της κεφαλής. 9.
  4. Άλγος στη κοιλιά και οσφυϊκή μοίρα. 9.
  5. Άλγος αμφότερων των μοιρών. 9.
  6. Κάταγμα ρινικού οστού. 9.
  7. Κάταγμα κεφαλής μετακαρπίου δεξιά. 9.
  8. Ρήξη κερκιδικού συνδέσμου του δεξιού αντίχειρα. 9.
  9. Κρανιοεγκεφαλική κάκωση. 9.
  10. Βαριά θλάση αυχένος. 9.
  11. Βαριά θλάση δεξιού ημιθωρακίου με ρωγμώδη κάταγμα πλευρών.
  12. Αναφορικά με το περιεχόμενο της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης του ενάγοντα αλλά και του τεκμηρίου το οποίο επισυνάπτεται επί αυτής κρίνω ότι αυτό δεν θα ήταν ορθό να ληφθεί υπόψη καθότι όχι μόνο δεν υπάρχει εντός της έκθεσης απαίτησης οποιαδήποτε αναφορά στις σωματικές βλάβες οι οποίες αναφέρονται επί του τεκμηρίου (δηλαδή, τραυματικό υπόσφαγμα, μώλωπες βλεφάρων, μείωση της όρασης ή οιδήματος της ωχράς κηλίδας) αλλά επιπλέον δεν υπάρχει εντός αυτής ούτε και οποιαδήποτε άλλη σχετική αναφορά σε σχέση με τα όσα εμπεριέχονται υπό μορφή ισχυρισμών εντός της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Υπό την έννοια δηλαδή τραυματισμού του ενάγοντα εντός του οφθαλμού και επίσκεψης του στη συγκεκριμένη ιδιωτική κλινική ή τη συγκεκριμένη οφθαλμίατρο ή ακόμη και στη λήψη αναρρωτικής άδειας. Ή ακόμη και παραπομπής του σε οφθαλμίατρο. Όπως, παραδείγματος χάριν, συνέβη και στη περίπτωση του ορθοπεδικού (βλ. σχετικά τη παράγραφο 9 της έκθεσης απαίτησης).
  13. Αναφορικά με τις ειδικές ζημιές τις οποίες ο ενάγων υπέστη, έχοντας ως βάση τα όσα σχετικά αναφέρει στην έκθεση απαίτησης του και τη μαρτυρία την οποία παρουσίασε, δέχομαι ότι όντως έχει υποστεί τις ακόλουθες ειδικές ζημιές οι οποίες συμποσούνται στο ποσό των € 4.063,
  14. 11.
  15. Έκδοση Ιατρικών Πιστοποιητικών 11.1.1.Έξοδα Ιατρικού Πιστοποιητικού Νοσοκομείου Πάφου €47,
  16. 11.1.2.Έξοδα Ιατρικού Πιστοποιητικού Δρ. Γεώργιου Νικάνδρου €2.000,
  17. 11.
  18. Έξοδα φυσιοθεραπείας €1.050,
  19. 11.
  20. Απώλεια ημερομισθίων συμπεριλαμβανομένων υπερωριών για περίοδο 23 ημερών €966,
  22. Οφείλω να διευκρινίσω ότι παρά και τις αναφορές εντός της ένορκης δήλωσης προς απόδειξη της αξίωσης σε σχέση με άλλες επιμέρους ζημιές (όπως, παραδείγματος χάριν, για μεταφορικά έξοδα) ή επιπρόσθετα ποσά σε σχέση με ειδικές ζημιές αναφορικά με τις οποίες ήδη υπάρχει σχετική αναφορά εντός της έκθεσης απαίτησης (όπως, παραδείγματος χάριν, τα έξοδα φυσιοθεραπείας) αυτές δεν έχουν γίνει δεκτές από το Δικαστήριο για τον εξής λόγο.
  23. Σύμφωνα με σχετική νομολογία οι ειδικές ζημιές θα πρέπει να καταγράφονται με ακρίβεια στο δικόγραφο και να αποδεικνύονται με σαφήνεια και την αναγκαία μαρτυρία (βλ. σχετικά, παραδείγματος χάριν, την απόφαση της Πολιτικής Έφεσης 12112, ημερομηνίας 5/11/2008, Παπαϊωάννου ν. Κωνσταντίνου
(2008)1 Α. Α. Δ. 1083). Στη συγκεκριμένη περίπτωση ο ενάγων έχει παραλείψει να καταγράψει με ακρίβεια στο δικόγραφο του ορισμένες από τις ειδικές αποζημιώσεις των οποίων διεκδικεί την επιδίκαση. Όπως, παραδείγματος χάριν, τα επιπρόσθετα έξοδα ιατρικών πιστοποιητικών, πέραν του αρχικά διατυπωμένου ποσού των €2.200,
  2. Επιπλέον, ως προς το θέμα της απώλειας ημερομισθίων παρά και το γεγονός ότι ο ενάγων διεκδικεί την επιδίκαση ποσού €2.500,00 σύμφωνα με τη μαρτυρία την οποία έχει παρουσιάσει δικαιολογείται επιδίκαση αποζημίωσης μόνο για περίοδο 23 ημερών. Δηλαδή, λαμβάνοντας υπόψη το πιστοποιητικό ασθενείας του Δρ. Φ. Κωνσταντινίδη, ημερομηνίας 12/12/2005 και του Δρ. Γ. Νικάνδρου, ημερομηνίας 10/4/
  3. Ενώ βεβαίως η άδεια ασθενείας της Δρ. Μαρίας Παπαδοπούλου δεν λαμβάνεται υπόψη για τους λόγους που αναφέρονται πιο πάνω. Ο ίδιος ο ενάγων αν και διεκδικεί απώλεια για περίοδο 60 ημερών εντούτοις παραδέχεται στη παράγραφο 22 της ένορκης δήλωσης του ότι αν και του έχει δοθεί επιπρόσθετη άδεια 24 ημερών δεν μπόρεσε να εξασφαλίσει τις σχετικές βεβαιώσεις οι οποίες βρίσκονται στο αρχείο της Αστυνομίας. Αν και επιφυλάχθηκε να τις παρουσιάσει αυτές ουδέποτε παρουσιάστηκαν ενώ ακόμη και ο αριθμός στον οποίο αναφέρθηκε ο ενάγων εάν όντως αυτός ευσταθεί οδηγεί σε συμπέρασμα διαφορετικό από αυτό στο οποίο καταλήγει το Δικαστήριο. Σε 37 (60 πλην 23) δηλαδή αντί 24 ημέρες. Ως προς το ποσό το οποίο επιδικάζεται για κάθε ημέρα απώλειας ημερομισθίου αυτό βασίζεται στην αναφορά του ενάγοντα ως προς το ποσό το οποίο απεκόμιζε μηνιαίως από την εργασία του σε συνδυασμό με υπερωρίες κυρίως όμως προκύπτει από διαίρεση του ποσού των €2.500,00 με το χρονικό διάστημα των 60 ημερών το οποίο στρογγυλεύεται από το Δικαστήριο και πολλαπλασιάζεται με τον αριθμό των ημερών στον οποίο αναφέρθηκε ο ενάγων (δηλαδή, 2.500,00/60 = 41,66) το οποίο στρογγυλεύεται σε ποσό €42,00 και πολλαπλασιάζεται με τον αριθμό 23 καταλήγοντας σε συνολικό ποσό €966,
  5. Αναφορικά με τις γενικές αποζημιώσεις ως επίσης και τις υπόλοιπες αποζημιώσεις την επιδίκαση των οποίων ο ενάγων αιτείται παρατηρώ τα ακόλουθα.
  6. Σε σχέση με τις γενικές αποζημιώσεις ασφαλώς λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο τόσο τα τραύματα τα οποία υπέστη ο ενάγων ως αποτέλεσμα της επίδικης επίθεσης ως επίσης και οι συνέπειες αυτών υπό την έννοια του πόνου και ταλαιπωρίας του ενάγοντα για όση χρονική περίοδο αυτές διήρκεσαν. Καθότι σε τέτοιες περιπτώσεις το ύψος των αποζημιώσεων θα πρέπει να έχει ως έρεισμα τη φύση και έκταση των τραυμάτων καθώς και το πόνο αλλά και ταλαιπωρία του θύματος ως αποτέλεσμα αυτών των τραυμάτων.
  7. Διεκδικεί βεβαίως ο ενάγων την επιδίκαση και παραδειγματικών ή τμωρητικών αποζημιώσεων τις παραδειγματικές ή τιμωρητικές αποζημιώσεις λόγω της επίθεσης και συνεχών ξυλοκοπημάτων εναντίον του ως επίσης και επαυξημένες αποζημιώσεις λόγω βλάβης και μείωσης της αξιοπρέπειας του. Επί του συγκεκριμένου θέματος αναφέρονται σχετικά στην απόφαση της Πολιτικής Έφεσης 98/2007, ημερομηνίας 11/11/2009, Νικολάου ν. Επίσημου Παραλήπτη
(2009)1Β Α. Α. Δ. 1339 τα ακόλουθα,:- «Οι παραδειγματικές ή τιμωρητικές αποζημιώσεις, αποσκοπούν στο να τιμωρήσουν τον εναγόμενο και να τον αποτρέψουν από παρόμοια συμπεριφορά στο μέλλον. Δεν αποσκοπούν στην αποκατάσταση του θύματος, όπως είναι οι συνήθεις αποζημιώσεις. Όμως, όπου οι περιστάσεις διάπραξης αστικού αδικήματος είναι τέτοιες, το Δικαστήριο έχει την ευχέρεια να επιδικάσει επαυξημένες (aggravated) αποζημιώσεις αν διαπιστώσει βλάβη στα αισθήματα αξιοπρέπειας του ενάγοντα. Η διαφορά μεταξύ των δύο φαίνεται να είναι περισσότερο θεωρητική και όπως επισήμανε ο Λόρδος Devlin στη Rookes v. Barnard [1964] 1 All E. R. 367, οι επαυξημένες αποζημιώσεις μπορεί να καλύψουν όλες τις περιπτώσεις, εκτός από κάποιες σπάνιες περιστάσεις που ενδεχομένως να υπάρχουν ιδιάζοντα γεγονότα που να συνηγορούν υπέρ της κατ΄ εξαίρεση χορήγησης της θεραπείας των παραδειγματικών αποζημιώσεων (Βλ. Papakokkinou v. Kanther
(1982)1 Α. Α. Δ. 65, στις σελ. 76-78).»
  1. Αναφέρεται σχετικά στην απόφαση Papakokkinou v. Kanther (σελίδες 78 έωε 79) με αναφορά στην απόφαση Cassell & Co Ltd v Broome and another [1972] 1 All E. R. 801 ότι όταν επιδικάζονται παραδειγματικές αποζημιώσεις μία είναι η θεραπεία η οποία δικαιολογείται στο σύνολο της και ότι θα ήταν λανθασμένο να διαχωριστούν οι παραδειγματικές από τις αποζημιώσεις προς αποκατάσταση του θύματος. Ότι δηλαδή θα πρέπει να επιδικάζεται μία θεραπεία μόνο βασισμένη σε μία σφαιρική αντίληψη των δεδομένων μίας υπόθεσης. Θεωρώ ότι η προσέγγιση αυτή αντικατοπτρίζεται στο ακόλουθο απόσπασμα από τη σελίδα 839 της απόφασης Cassell,:- "The difference between compensatory and punitive damages is that in assessing the former the jury or other tribunal must consider how much the plaintiff ought to receive whereas in assessing the latter they must consider how much the defendant ought to pay. It can only cause confusion if they consider both questions at the same time. The only practical way to proceed is first to look at the case from the point of view of compensating the plaintiff. He must not only be compensated for proved actual loss but also for any injury to his feelings and for having had to suffer insults, indignities and the like. And where the defendant has behaved outrageously very full compensation may be proper for that. So the tribunal will fix in their minds what sum would be proper as compensatory damages. Then if it has been determined that the case is a proper one for punitive damages the tribunal must turn its attention to the defendant and ask itself whether the sum which it has already fixed as compensatory damages is or is not adequate to serve the second purpose of punishment or deterrence. If they think that that sum is adequate for the second purpose as well as for the first they must not add anything to it. It is sufficient both as compensatory and as punitive damages. But if they think that sum is insufficient as a punishment then they must add to it enough to bring it up to a sum sufficient as punishment. The one thing which they must not do is to fix sums as compensatory and as punitive damages and add them together. They must realise that the compensatory damages are always part of the total punishment."
  2. Κατ΄ αρχάς διαπιστώνω ότι στις περιστάσεις διάπραξης του επίδικου αστικού αδικήματος διακρίνεται η βλάβη στα αισθήματα αξιοπρέπειας του ενάγοντα έτσι ώστε να δικαιολογείται η επιδίκαση επαυξημένων αποζημιώσεων. Διευκρινίζω δε ότι όπως η σχετική νομολογία γίνεται αντιληπτή από το Δικαστήριο η επιδίκαση επαυξημένων αποζημιώσεων ουσιαστικά καλύπτει και το μέρος των θεραπειών την επιδίκαση των οποίων ο ενάγων διεκδικεί σε σχέση με την επιδίκαση παραδειγματικών ή τιμωρητικών αποζημιώσεων. Διευκρινίζω επιπλέον ότι προσεγγίζω το όλο θέμα επιδίκασης των αποζημιώσεων σφαιρικά κρίνοντας ότι πέραν από το ποσό των γενικών αποζημιώσεων στο οποίο το Δικαστήριο καταλήγει ως εύλογο και δίκαιο υπό τις περιστάσεις θα πρέπει να προστεθεί και ποσό τιμωρητικών αποζημιώσεων δίχως παράλληλα όμως να κρίνω αναγκαία τη καταγραφή διαχωρισμού αυτών των ποσών αλλά αντιθέτως επιδικάζοντας προς όφελος του ενάγοντα ένα συνολικό ποσό το οποίο εμπεριέχει και αυτό το στοιχείο αποζημιώσεων.
  3. Διατηρώντας υπόψη αυτούς τους παράγοντες καταλήγω στο ποσό των €8.500,00 ως το εύλογο και δίκαιο υπό τις περιστάσεις συνολικό ποσό των γενικών αποζημιώσεων.
  4. Αναφορικά με το θέμα του τόκου ο οποίος θα επιδικαστεί επί των αποζημιώσεων παρατηρώ κατ΄ αρχάς ότι η καθυστέρηση στη καταχώρηση της αγωγής δεν δικαιολογείται με οποιοδήποτε τρόπο έτσι ώστε να παρέχεται η δυνατότητα επιδίκασης τόκου από την ημερομηνία γένεσης του επίδικου αγώγιμου δικαιώματος (βλ. σχετικά το άρθρο 58Α του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148 και το άρθρο 33 του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60)αλλά για μέρος της περιόδου μεταξύ της ημερομηνίας κατά την οποία γεννήθηκε το αγώγιμο δικαίωμα και της ημερομηνίας καταχώρησης της αγωγής. Θεωρώ ότι για αυτή τη περίοδο δικαιολογείται η επιδίκαση τόκου μόνο για περίοδο 6 μηνών. Συνεπώς η ημερομηνία έναρξης επιδίκασης τόκου θα είναι από τις αρχές Ιουνίου του 2007, δηλαδή από τις 7/6/
  6. Αναφορικά με την επιδίκαση τόκου επί των ειδικών αποζημιώσεων διατηρώ υπόψη μου σχετική νομολογία (βλ. σχετικά τη σελίδα 495 της απόφασης Φοινικαρίδης κ. ά. ν. Γεωργίου κ. ά.
(1991)1 Α. Α. Δ. 475) και κρίνω ως δίκαιη την επιδίκαση τόκου πάνω στο συνολικό ποσό των ειδικών αποζημιώσεων μειωμένο όμως κατά το ήμισυ έτσι ώστε να αντισταθμιστεί το γεγονός ότι δεν προκύπτει όλη η ζημιά από την αρχή (βλ. επίσης σχετικά την απόφαση Στεφανή ν. Λαμπή (1999( 1Γ Α. Α. Δ.1847).
  1. Αναφορικά με το ύψος του επιδικαζόμενου τόκου διατηρώ υπόψη μου τον περί Αστικών Αδικημάτων (Τροποποιητικός) Νόμος του 2008 (Ν. 82 (Ι) του 2008) και τον περί Δικαστηρίων (Τροποποιητικός) (Αρ. 2) Νόμος του 2008 (Ν. 81 (Ι) του 2008).
  2. Επομένως εκδίδεται απόφαση υπέρ του ενάγοντα και εις βάρος του εναγομένου 3 για το ποσό των €8.500,00 ως γενικές αποζημιώσεις με τόκο 8% ετησίως από 7/6/2007 μέχρι 14/10/2008 και τόκο 5.5% ετησίως από 15/10/2008 μέχρι εξοφλήσεως και για το ποσό των € 4.063,85 ως ειδικές αποζημιώσεις με τόκο 8% ετησίως από 7/6/2007 μέχρι 14/10/2008 και τόκο 5.5% ετησίως από 15/10/2008 μέχρι εξοφλήσεως επί του ποσού των € 2.031,92 με έξοδα όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο με τόκο 8% ετησίως από 7/12/2007 μέχρι 14/10/2008 και τόκο 5.5% από 15/10/2008 μέχρι εξοφλήσεως. Μ. Α. Ματθαίου Α. Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.