Λαϊκή Ασφαλιστική Εταιρεία Λτδ ν. Z X Mechanical Installations Ltd, Αρ. Αγωγής: 2108/08, 23.11.2011

(1)το υπό ασφάλιση όχημα δεν θα οδηγείτο από πρόσωπα που δεν είχαν δηλωθεί προηγουμένως στους ενάγοντες,

(2)ότι η «Πρόταση» και οι δηλώσεις των εναγομένων που περιλαμβάνονταν σε αυτήν ήταν απόλυτα δεσμευτικές για τους εναγόμενους

(3)ότι η «Πρόταση» θα αποτελούσε τη βάση του ασφαλιστηρίου εγγράφου μεταξύ των διαδίκων,

(4)ότι η «Πρόταση» θα θεωρείτο, για όλους τους σκοπούς και προθέσεις ως ενσωματωθείσα στο ασφαλιστήριο έγγραφο και

(5)ότι σε περίπτωση που το όχημα οδηγείτο από μη εξουσιοδοτημένο οδηγό οι εναγόμενοι θα ήταν προσωπικά υπεύθυνοι για οποιαδήποτε απαίτηση θα μπορούσε να εγερθεί. Οι ενάγοντες βασιζόμενοι στην «Πρόταση» και στην αλήθεια του περιεχομένου της προχώρησαν στην ασφαλιστική κάλυψη των εναγομένων εκδίδοντας, σύμφωνα με την αίτηση των εναγομένων, ασφαλιστήριο έγγραφο στους εναγόμενους για ένα χρόνο που άρχιζε στις 24.9.02 και τερματιζόταν στις 24.9.

1. Το αμέσως πιο πάνω είναι παραδεκτό και από τους εναγόμενους ως προκύπτει από την Έκθεση Υπεράσπισης. Περαιτέρω σύμφωνα με τους ενάγοντες το ασφαλιστήριο έγγραφο, μεταξύ άλλων, περιλάμβανε τους όρους που αναφέρονται πιο πάνω σε σχέση με την «Πρόταση». Επίσης περιλάμβανε ότι εξουσιοδοτημένο ήταν οποιοδήποτε πρόσωπο οδηγούσε με την εντολή ή την εξουσιοδότηση των εναγομένων και ήταν ηλικίας άνω των 25 ετών και κάτω των 65 ετών και κάτοχος κανονικής άδειας οδηγού για περισσότερο από 2 χρόνια και ότι οι εναγόμενοι θα δήλωναν στους ενάγοντες όλα τα ουσιώδη γεγονότα για την ασφαλιστική κάλυψη. Οι δύο αυτοί τελευταίοι όροι του συμβολαίου είναι παραδεκτοί και από τους εναγόμενους. Η εν λόγω ασφαλιστική κάλυψη σύμφωνα με τους ενάγοντες ανανεωνόταν από χρόνο σε χρόνο με τους ίδιους όρους και κάλυπτε και την περίοδο από 24.9.06 μέχρι 24.9.
2. Αναφορικά µε αυτό οι εναγόµενοι παραδέχονται µόνο ότι η ασφαλιστική κάλυψη ανανεώθηκε και ήταν σε ισχύ κατά την περίοδο από 24.9.06 µέχρι 24.9.
3. Σύμφωνα πάντα με την έκθεση απαίτησης ο Duba Cristian Daniel, ο οποίος ήταν κάτω των 25 ετών, στις ή γύρω στις 22.6.07, οδηγώντας το όχημα ΕΖΕ423, κατά παράβαση των όρων του ασφαλιστικού συμβολαίου, στην οδό Γεωργίου Νεάρχου στην Πάφο, εισήλθε στην οδό Νεοφύτου Γεωργίου και ανέκοψε την πορεία του οχήματος με αριθμούς ΗΡΑ529 που οδηγούσε ο Peter Vasko με αποτέλεσμα τα δυο οχήματα να συγκρουστούν. Το εν λόγω τροχαίο δυστύχημα προκλήθηκε από την αμέλεια και/ή παράβαση των νομικών υποχρεώσεων του Duba Cristian Daniel και ο Peter Vasko τραυματίστηκε και υπέστη ζημιές και έξοδα. Σύμφωνα πάντα με τους ενάγοντες οι εναγόμενοι κατά παράβαση των όρων του ασφαλιστηρίου επέτρεψαν στον Duba Cristian Daniel που ήταν κάτω των 25 ετών να οδηγεί το όχημα ΕΖΕ423 με τη συγκατάθεση τους. Εναλλακτικά οι εναγόμενοι κατά παράβαση των όρων του ασφαλιστηρίου δεν έλαβαν όλα τα εύλογα μέτρα για αποτροπή της οδήγησης του οχήματος από το εν λόγω πρόσωπο. Οι εναγόµενοι σε σχέση με το πιο πάνω παραδέχονται στην Έκθεση Υπεράσπισης τους µόνο τον ισχυρισµό ότι κατά ή περί την 22.6.07 επισυνέβη δυστύχηµα στο οποίο εµπλεκόταν το όχηµα µε αρ. εγγραφής ΕΖΕ423 σε χρόνο κατά τον οποίον η ασφαλιστική κάλυψη βρισκόταν σε ισχύ. Αποτελεί περαιτέρω ισχυρισμό των εναγόντων ότι ο Peter Vasko καταχώρησε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου την αγωγή με αριθμό 2807/2007, εναντίον του Duba Cristian Daniel και των εναγομένων ζητώντας αποζημιώσεις για τραυματισμούς απώλειες και έξοδα. Ο Vasko επέδωσε την εν λόγω αγωγή και στους ενάγοντες που είχαν υποχρέωση με βάση την ασφαλιστική κάλυψη και την εξ αυτής επίπτωση του νόμου να καλύψουν την απαίτηση του εν λόγω Peter Vasko. Οι ενάγοντες, μετά το εν λόγω τροχαίο ατύχημα ενημέρωσαν τους εναγόμενους ότι θα αποζημίωναν τον Peter Vasko με βάση την υποχρέωση τους που πηγάζει από το νόμο και πως θα απαιτούσαν αποζημίωση και/ή επιστροφή κάθε ποσού που θα πλήρωναν σε αυτόν αφού οι εναγόμενοι είχαν παραβιάσει τους όρους του ασφαλιστηρίου εγγράφου. Περαιτέρω ενημέρωναν τους εναγόμενους ότι θα μπορούσαν να συμμετάσχουν στις συζητήσεις για προσπάθεια επίτευξης συμβιβασμού. Οι ενάγοντες σε μια προσπάθεια να μειώσουν τη ζημιά τους διαπραγματεύτηκαν με το Peter Vasko και/ή τους αντιπροσώπους αυτού για επίτευξη εξώδικου συμβιβασμού των απαιτήσεων της αγωγής 2807/2007 του Ε.Δ. Πάφου με αποτέλεσμα να καταλήξουν σε διευθέτηση των απαιτήσεων για το ποσό των €19,
4. Οι δε εναγόμενοι αποδέχτηκαν το ποσό αυτό ως λογικό για σκοπούς του ύψους των ειδικών και γενικών αποζημιώσεων και δικηγορικών εξόδων του Peter Vasko. Οι ενάγοντες πλήρωσαν το εν λόγω ποσό για πλήρη και τελεία διευθέτηση της αγωγής 2807/2007 του Ε.Δ. Πάφου ενώ οι εναγόμενοι αρνούνται να αποζημιώσουν και/ή να επιστρέψουν το πιο πάνω ποσό στους ενάγοντες. Στην έκθεση υπεράσπισης τους οι εναγόμενοι πλην τω όσων, ως αναφέρθηκαν ανωτέρω, παραδέχονται ρητά, αρνούνται τους λοιπούς ισχυρισμούς των εναγόντων. Περαιτέρω ισχυρίζονται ότι δεν επέτρεψαν στον Duba Cristian Daniel, ούτε εξουσιοδότησαν αυτόν ποτέ να οδηγεί το όχηµα ΕΖΕ
5. Ισχυρίζονται επίσης ότι έλαβαν όλα τα ενδυκνειόµενα και/ή εύλογα µέτρα για αποτροπή της οδήγησης του εν λόγω οχήµατος από το αναφερόµενο πρόσωπο. Τέλος οι εναγόµενοι αρνoύvται τις αξιώσεις των εναγόντων και ζητούν απόρριψη της αγωγής µε έξοδα εναντίον των εναγόντων. Για την απόδειξη της υπόθεσης των εναγόντων κατέθεσε ένας μάρτυρας. Προς υποστήριξη της υπόθεσης των εναγομένων κατάθεσε επίσης ένας μάρτυρας. Περαιτέρω κατά την ακροαματική διαδικασία κατατέθηκαν συνολικά 13 τεκμήρια. Το περιεχόμενο της μαρτυρίας των μαρτύρων βρίσκεται καταγραμμένο στα πρακτικά του Δικαστηρίου και μαζί με το περιεχόμενο των τεκμηρίων έχουν μελετηθεί και λαμβάνονται υπόψη στο σύνολο τους. Δεν θα παραθέσω στο σημείο αυτό περίληψη της μαρτυρίας, αλλά θα το κάνω εκεί όπου και στο βαθμό που είναι αναγκαίο για σκοπούς αξιολόγησης. Ως Μ.Ε.1 κατέθεσε ο Ευτύχιος Οδυσσέως, ο οποίος εργάζεται στους ενάγοντες και είναι Προϊστάµενος Απαιτήσεων Λεµεσού-Πάφου. Ο μάρτυρας αυτός θα πρέπει να λεχθεί ότι μου έκανε καλή εντύπωση. Απαντούσε με αμεσότητα και ευθύτητα στις ερωτήσεις που του τέθηκαν και πάντα με βάση τα όσα γνώριζε και στήριζε τις θέσεις του στα τεκμήρια που κατέθεσε στο Δικαστήριο. Η μαρτυρία του άλλωστε δεν αμφισβητήθηκε στην ουσία της κατά την αντεξέταση του. Ως εκ των άνω η μαρτυρία του γίνεται δεκτή. Αντίθετα ο Μ.Υ.1 Χρύσανθος Χρυσάνθου, διευθυντής των εναγομένων δεν μου έκανε καθόλου καλή εντύπωση. Ήταν εμφανές ότι με τη μαρτυρία του αποσκοπούσε όχι στο να πει την αλήθεια αλλά να απαλλάξει την εταιρεία του από οποιαδήποτε ευθύνη. Έτσι προσπάθησε από τη μια να πείσει ότι ο Duba Cristian Daniel, ο οποίος ήταν εργοδοτούμενος της εταιρείας του, οδήγησε το επίδικο όχημα χωρίς εξουσιοδότηση και άδεια των εναγομένων ενώ από την άλλη για να καλύψει όλα τα εν ενδεχόμενα ισχυρίστηκε ότι είχε την πεποίθηση ότι το ασφαλιστήριο κάλυπτε και την επίδικη περίπτωση. Οι θέσεις του λοιπόν ήταν αντιφατικές και μη σταθερές, κάποιες από αυτές διαψεύδονται από άλλη μαρτυρία ή αποτελούν εκ των υστέρων σκέψεις του ενώ άλλες δεν βρίσκουν έρεισμα στη λογική και στερούνται πειστικότητας. Συγκεκριμένα: Στην κυρίως εξέταση ανέφερε ότι ο Duba Cristian Daniel ήταν εργοδοτούμενος των εναγομένων με καθήκοντα βοηθού τεχνικού στα οποία όμως δεν περιλαμβανόταν η οδήγηση αυτοκινήτων. Η οδήγηση γινόταν από τον τεχνικό. Ανέφερε επίσης ότι κατά τον επίδικο χρόνο κάθε πρωί στις 7 μαζεύονται στην αποθήκη όλοι οι υπάλληλοι που έπαιρναν τα υλικά που χρειάζονταν, το κλειδί του αυτοκινήτου και έφευγαν για τις δουλειές τους. Τα δε κλειδιά των αυτοκινήτων ήταν μέσα σε κουτί στην αποθήκη. Η αποθήκη ήταν περιφραγμένη και το κλειδί αυτής κρατούσε ο αποθηκάριος. Το απόγευμα μεταξύ 4-4:30 οι υπάλληλοι επέστρεφαν τα αυτοκίνητα και τα στάθμευσαν εκτός του προαναφερόμενου περιφραγμένου χώρου ενώ τα κλειδιά των αυτοκινήτων τα άφηναν στο κουτί. Δεν έχει κανένας δικαίωμα να κατέχει και να οδηγά αυτοκίνητο πέραν της πιο πάνω ώρας. Όσον αφορά το επίδικο δυστύχημα, το οποίο έγινε εκτός ωρών εργασίας, ο ίδιος ειδοποιήθηκε σχετικά από την Αστυνομία, ρωτήθηκε δε αν ήταν με τη συγκατάθεση του ή αν ήταν υπόψην του και απάντησε και στα δύο αρνητικά. Επίσης δήλωσε στην Αστυνομία ότι το συγκεκριμένο αυτοκίνητο πρέπει να κλάπηκε από τον συγκεκριμένο υπάλληλο για ιδιωτική χρήση. Όσον αφορά τον εν λόγω υπάλληλο λόγω του ότι έκλεψε το αυτοκίνητο και το οδήγησε χωρίς συγκατάθεση ο μάρτυρας του έδωσε την προειδοποίηση που ορίζει ο νόμος και τον απέλυσε. Στην αντεξέταση του σε ερώτηση πως ο εν λόγω υπάλληλος εξασφάλισε τα κλειδιά του επίδικου αυτοκινήτου η ώρα 7 μ.μ. εφόσον όλα τα κλειδιά παραδίδονται η ώρα 4-4:30 μ.μ., προφανώς πιθανολογώντας, είπε ότι μπορεί να τα έπιασε από πριν. Συνεχίζοντας δε την πιθανολόγηση πρόσθεσε ότι μπορεί να ξεγέλασε τον αποθηκάριο, μπορεί να έβγαλε αντικλείδι. Συμφώνησε δε ότι για να κάνει αντικλείδι θα έπρεπε να πάρει το πρωτότυπο σε κλειδαρά και ότι για να το κάνει αυτό θέλει και τη συνεργασία του τεχνικού που είχε το κλειδί και οδηγούσε το αυτοκίνητο. Πρόσθεσε όμως, και πάλι προφανώς πιθανολογώντας, ότι δεν είναι ο μόνος τρόπος που μπορούσε να ανοίξει το αυτοκίνητο υπονοώντας δηλ. ότι υπήρχαν και άλλοι τρόποι τους οποίους όμως δεν ανέφερε. Στην πολύ εύλογη ερώτηση αν δεν τον ενδιέφερε να μάθει πως άνοιξε και οδήγησε το αυτοκίνητο ο Duba, απάντησε και πάλι πιθανολογώντας, ότι μπορούσε ανά πάσα στιγμή κατά το μεσημεριανό που πήγε ο άλλος τουαλέτα να βγάλει αντικλείδι. Πρόσθεσε δε ότι βεβαίως τον ενδιέφερε να μάθει και έψαξε, χωρίς όμως να πει τι έκανε, αλλά δεν βρήκε κάτι χειροπιαστό. Η όλη θέση του όμως δεν βρίσκει έρεισμα στη λογική και δεν είναι πειστική. Θα αναμενόταν εφόσον ο ίδιος ισχυρίζεται ότι ο εν λόγω υπάλληλος έκλεψε το αυτοκίνητο για ιδιωτική χρήση και να το επιστρέψει, να έκανε εύλογες εξετάσεις πως κατάφερε να το ανοίξει και να το οδηγήσει από τη στιγμή μάλιστα που απαγορευόταν ουσιαστικά στον εν λόγω υπάλληλο να το οδηγήσει και τα κλειδιά δεν ήταν προσβάσιμα σε αυτόν. Εάν δε πράγματι γινόταν κάποιο αντικλείδι αυτό θα μπορούσε εύκολα να διαπιστωθεί από το μάρτυρα εφόσον το πρωτότυπο κλειδί θα ήταν λογικά στην κατοχή των εναγομένων στο εν λόγω κουτί. Περαιτέρω θα μπορούσε ο μάρτυρας να ρωτήσει τόσο τον τεχνικό όσο και τον αποθηκάριο σχετικά, κάτι που ως φαίνεται δεν έκανε. Μόνο δε όταν ρωτήθηκε αν ρώτησε σχετικά τον Duba, προφανώς επειδή αντιλήφθηκε ότι δεν θα ήταν λογικό να μην το έκανε, απάντησε ότι τον ρώτησε πως άνοιξε το αυτοκίνητο αλλά εκείνος αρνήθηκε να του πει. Είναι λοιπόν εμφανές από τα πιο πάνω ότι η θέση του μάρτυρα δεν είναι λογική και αποτελεί εκ των υστέρων σκέψη του για πείσει για την εκδοχή του. Στην κυρίως εξέταση του είπε ότι ο ίδιος απευθύνθηκε στην ασφαλιστική εταιρεία όπου ήταν ασφαλισμένο το αυτοκίνητο και μάλιστα ανέφερε ότι λόγω του ότι ο υπάλληλος του ήταν αλλοδαπός πήγε μαζί του στην ασφαλιστική εταιρεία όπου ο μάρτυρας δήλωσε την άγνοια του για το ότι ο συγκεκριμένος υπάλληλος οδηγούσε το αυτοκίνητο, ότι ήταν χωρίς τη συγκατάθεση του και σίγουρα εκτός ωρών εργασίας και την υποψία του ότι το αυτοκίνητο κλάπηκε για ιδιωτική χρήση. Η θέση του όμως αυτή διαψεύδεται από το τεκμήριο 6 που είναι το «'Εντυπο Δήλωσης Οδικού Ατυχήµατος» των εναγόντων από το οποίο φαίνεται ότι ο Duba το υπέγραψε στις 29.6.07 ενώ η υπογραφή με σφραγίδα των εναγομένων τέθηκε στις 2.10.
6. Περαιτέρω από το εν λόγω έντυπο φαίνεται ότι ουδέποτε προβλήθηκε ο ισχυρισµός ότι ο Duba οδηγούσε χωρίς την συγκατάθεση των εναγοµένων και ότι υπήρχε υποψία ότι το αυτοκίνητο κλάπηκε. Στο συγκεκριμένο μάλιστα έγγραφο στη σελίδα 2 υπάρχει ερώτηση «Η χρήση ήταν κατ' εντολή του ασφαλισμένου ή με την άδεια του;» στην οποία όμως δεν υπάρχει απάντηση. Όταν τέθηκε αυτό στον Μ.Υ.1 στην αντεξέταση του προσπάθησε με μη πειστικό τρόπο να το δικαιολογήσει και συγκεκριμένα επέμεινε ότι ενημέρωσε την ασφαλίστρια ότι ήταν χωρίς τη συγκατάθεση του και χωρίς να είναι υπόψην του και περαιτέρω για να δικαιολογήσει το γεγονός ότι δεν υπήρχε απάντηση στη συγκεκριμένη ερώτηση, υποστήριξε ότι αυτή η ερώτηση δεν του είχε υποβληθεί. Όταν του υποβλήθηκε ότι το έντυπο αυτό είναι για συμπλήρωση και ότι έχει υποχρέωση να το συμπληρώσει απάντησε και πάλι μη πειστικά ότι διαφωνεί κάθετα και εξήγησε ότι η ασφαλίστρια του όριζε τις ερωτήσεις και συμπλήρωνε αυτός και είχε η ασφαλίστρια την υποχρέωση εφόσον ήταν έντυπο της εταιρείας της να βεβαιωθεί ότι ήταν πλήρως και σωστά συμπληρωμένο. Παρόλα αυτά δέχθηκε ότι στην τελευταία σελίδα του εντύπου υπάρχει η υπογραφή του και η σφραγίδα της εταιρείας του καθώς και ότι με την υπογραφή του δηλώνει αυτό που αναφέρεται αμέσως πριν δηλ. «Εγώ/εμείς δηλώνω/ουμε ότι οι πληροφορίες που δόθηκαν στο έντυπο αυτό είναι πλήρεις, ορθές και αληθείς» αλλά και πάλι επέμεινε ουσιαστικά ότι αυτό ήταν για εκείνα που είχε συμπληρώσει. Πέραν όμως των πιο πάνω θα ήταν λογικό και αναμενόμενο εκ μέρους του μάρτυρα εφόσον ο ισχυρισμός του περί μη ύπαρξης συγκατάθεσης για την οδήγηση του οχήματος και κλοπής του ήταν ουσιώδης για την ευθύνη των εναγομένων να διασφάλιζε ότι αυτό θα αναγραφόταν στο εν λόγω έντυπο. Περαιτέρω στην αντεξέταση του είπε ότι έδωσε προφορικά κατάθεση στον αστυνομικό που τον πήρε τηλέφωνο. Δεν κλήθηκε από την Αστυνομία για κατάθεση για το δυστύχημα. Θα ήταν όμως και πάλι λογικό και αναμενόμενο, εφόσον η θέση του ήταν ο εν λόγω υπάλληλος έκλεψε το επίδικο όχημα και μάλιστα τον απέλυσε ουσιαστικά για αυτό το λόγο, να πάει στην Αστυνομία και να κάνει γραπτή καταγγελία για την κλοπή, κάτι που όμως δεν έκανε. Το ότι αυτό θα ήταν λογικό φαίνεται και από το ότι ο ίδιος μετά από σχετική ερώτηση είπε ότι αν του κλέψουν το αυτοκίνητο με το οποίο ήλθε στο Δικαστήριο θα πάει να κάνει καταγγελία. Σε ερώτηση δε αμέσως μετά ότι παρά τούτο όταν του έκλεψε το αυτοκίνητο ο προαναφερόμενος υπάλληλος τους δεν πήγε να κάνει καταγγελία απάντησε ουσιαστικά, προβάλλοντας για πρώτη φορά άλλη θέση, ότι αυτό είναι άτοπο καθότι το συγκεκριμένο αυτοκίνητο οδηγείτο από υπάλληλο χωρίς τη συγκατάθεση και γνώση του μεν αλλά κατά τη γνώμη του τότε καλυπτόταν από την ασφάλεια και παρέπεμψε στο τεκμήριο 2 όπου σύμφωνα με τον ίδιο καλύπτονται όλοι οι οδηγοί των εναγομένων. Εάν όμως έτσι είχαν τα πράγματα γιατί τότε να αναφέρει κλοπή του αυτοκινήτου στην Αστυνομία αλλά και στην ασφαλίστρια. Είπε επίσης σε άλλο σημείο της αντεξέτασης του ότι δεν έκανε γραπτή καταγγελία για την κλοπή του αυτοκινήτου αλλά πρόσθεσε ότι ασφαλίζουν τα αυτοκίνητα τους γύρω στα 150 σύνολο για όλες τις εταιρείες τους ξέροντας ότι είναι ασφαλισμένα παντός τρόπου και ευθύνης. Ούτε όμως η θέση του αυτή ευσταθεί εφόσον διαψεύδεται από άλλη μαρτυρία. Συγκεκριμένα ενώ συμφώνησε ότι το τεκμήριο 2 δηλ. η «Πρόταση» είναι αυτό με το οποίο ζήτησε ασφάλιση του επίδικου αυτοκινήτου και ότι εκεί στο τελευταίο μέρος υπήρχε και η σφραγίδα της εταιρείας του, όταν ρωτήθηκε ουσιαστικά αν συμφωνεί ότι στο 3ο μέρος της μπροστινής σελίδας του εν λόγω τεκμηρίου, όπου δηλώνουν ποιον θέλουν να καλύψουν με την ασφάλεια, επέλεξαν οποιοδήποτε οδηγό πέραν των 25 ετών απάντησε αρνητικά και πρόσθεσε ότι η απαίτηση του από την ασφαλίστρια ήταν να τον καλύψει όλους τους όρους και περιορισμούς. Μάλιστα για να πείσει για το πιο πάνω ισχυρίσθηκε μη πειστικά ότι το εντόπισε αυτό μετά το δυστύχημα εξ ου και ακύρωσε το συμβόλαιο του. Όταν δε ρωτήθηκε αν αρνείται τη «Δεσμευτική Δήλωση» στην παράγραφο αμέσως πριν την υπογραφή του όπου λέει «Εγγυούμαι την ορθότητα των πιο πάνω δηλώσεων και απαντήσεων τις οποίες έχω ελέγξει έστω και αν γράφτηκαν από άλλους κατά υπαγόρευση ή για λογαριασμό μου» απάντησε μη πειστικά ότι δεν αρνήθηκε αλλά ότι δεν το είδε. Μάλιστα δήλωσε για πρώτη φορά στο Δικαστήριο ότι έχει εξαπατηθεί. Σε ερώτηση δε αν κατήγγειλε κανένα ή κίνησε αγωγή για εξαπάτηση απάντησε αρνητικά και είπε ότι ο λόγος ήταν ότι εκ των υστέρων η ασφαλιστική εταιρεία τον ενημέρωσε ότι δεν τους κάλυπτε, απάντηση που προφανώς είναι αντιφατική με τη δήλωση του ότι εξαπατήθηκε. Περαιτέρω στην πολύ εύλογη ερώτηση αν δηλ. λέει ότι από τη μια απαγόρευσε στον Duba να οδηγά και άρα τον θεωρούσε μη εξουσιοδοτημένο οδηγό αλλά από την άλλη ήθελε η ασφαλιστική να καλύψει τη ζημιά που προκάλεσε και να χειριστεί την υπόθεση ως εξουσιοδοτημένο ασφαλισμένο οδηγό απάντησε ότι είπε ότι οδηγούσε χωρίς τη συγκατάθεση του όχι ότι του απαγόρευσε και υποστήριξε και πάλι σε αντίθεση με τα όσα δήλωσε στο τεκμήριο 2, όπου αναφέρεται ουσιαστικά ότι απαγορεύεται να οδηγούν άτομα κάτω των 25 ετών, ότι η απαίτηση του από στην ασφαλίστρια και η εντύπωση που είχε ήταν ότι καλυπτόταν από όλους τους όρους. Για να πείσει μάλιστα για αυτό υποστήριξε ότι έτσι ήταν οι συμφωνίες του με τις υπόλοιπες ασφαλιστικές εταιρείες. Τέλος σε ερώτηση αν πέραν του τεκμηρίου 2 δεν είδε ούτε τον Πίνακα που επισυνάπτεται και αποτελεί αναπόσπαστο μέρος του ασφαλιστηρίου (τεκμήριο 3) όπου στη σελίδα 1 γράφει υπό τον τίτλο «Εξουσιοδοτημένοι Οδηγοί» τα εξής «Οποιοδήποτε πρόσωπο που οδηγεί με την εντολή ή την εξουσιοδότηση του Ασφαλισμένου και είναι ηλικίας άνω των 25 και κάτω των 65 ετών, και κάτοχος κανονικής άδειας οδηγού για περισσότερο από 2 χρόνια» απάντησε και πάλι μη πειστικά αρνητικά και είπε ότι ισχύουν τα όσα είπε για το άλλο, ότι δηλ. δεν το είδε. Ενόψει όλων των ανωτέρω κρίνω ότι ο Μ.Υ.1 δεν είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο και η μαρτυρία του δεν γίνεται δεκτή. Με βάση λοιπόν τη μαρτυρία που έχω κάνει δεκτή στην παρούσα καταλήγω στα ακόλουθα: Οι ενάγοντες είναι ασφαλιστές και μεταξύ άλλων ασχολούνται με την ασφάλιση μηχανοκινήτων οχημάτων. Οι εναγόμενοι με πρόταση ασφάλισης και δήλωση ημερομηνίας 24.9.02 (που στη συνέχεια θα αναφέρεται ως η «Πρόταση») ζήτησαν από τους ενάγοντες να τους παραχωρήσουν ασφαλιστική κάλυψη σύμφωνα με το Νόμο, εκδίδοντας ασφαλιστήριο έγγραφο για ευθύνη των εναγομένων έναντι τρίτων σε σχέση με το όχημα ΕΖΕ423 που ανήκει στους εναγόμενους και περιγράφεται στην «Πρόταση» (τεκμήριο 2). Η «Πρόταση» μεταξύ άλλων περιλάμβανε παράκληση των εναγομένων όπως η ασφαλιστική κάλυψη καλύπτει οποιοδήποτε οδηγό ηλικίας άνω των 25 ετών και με κανονική άδεια οδηγού πέραν των 2 ετών. Αναφέρεται επίσης ότι σε περίπτωση που υπήρχαν οδηγοί των οποίων η ηλικία ή η εμπειρία στην οδήγηση είναι εκτός των πιο πάνω κατηγοριών να δηλωθούν ξεχωριστά στους κατονομαζόμενους οδηγούς. Στην «Πρόταση» στη θέση «Κατονομαζόμενοι οδηγοί» αναγράφεται «Z & X Mechanical Installations». Περαιτέρω η «Πρόταση» περιλάμβανε Δεσµευτική Δήλωση των εναγοµένων σύμφωνα με την οποία

(1)το υπό ασφάλιση όχηµα δεν θα οδηγείτο από πρόσωπα που δεν είχαν δηλωθεί προηγουµένως στους ενάγοντες

(2)οι εναγόμενοι εγγυούνταν την ορθότητα των δηλώσεων και απαντήσεων τους στην «Πρόταση»

(3)οι εναγόμενοι συμφωνούσαν όπως οι δηλώσεις και απαντήσεις τους αποτελέσουν μαζί με τη Δεσμευτική Δήλωση τη βάση του ασφαλιστηρίου συμβολαίου µεταξύ των διαδίκων και να ενσωματωθούν στο ασφαλιστήριο που θα εκδοθεί από τους ενάγοντες, το οποίο οι εναγόμενοι αποδέχονται με όλους τους όρους και

(4)ότι σε περίπτωση που το όχηµα οδηγείτο από µη εξουσιοδοτηµένο οδηγό οι εναγόµενοι θα ήταν προσωπικά υπεύθυνοι για οποιαδήποτε απαίτηση που θα εγειρόταν. Οι ενάγοντες βασιζόμενοι στην «Πρόταση» και στην αλήθεια του περιεχομένου της προχώρησαν στην ασφαλιστική κάλυψη των εναγομένων. Συγκεκριμένα εξέδωσαν το ασφαλιστήριο µε αριθµό 3710-8500688 ως επίσης και τον Πίνακα που Επισυνάπτεται και Αποτελεί Αναπόσπαστο Μέρος του Ασφαλιστηρίου Υποχρεωτικής Κάλυψης (αντίγραφο του πίνακα - τεκμήριο 3). Το ασφαλιστήριο έγγραφο είχε ισχύ για ένα χρόνο δηλ. από τις 24.9.02 μέχρι τις 24.9.03. Το εν λόγω ασφαλιστήριο πέραν των όρων που αναφέρονται ανωτέρω ότι περιλαμβάνονταν στην «Πρόταση» και στη σχετική Δεσμευτική Δήλωση των εναγομένων, περιλάμβανε και τους ακόλουθους όρους:

(1)ότι οι εξουσιοδοτηµένοι οδηγοί ήταν οποιοδήποτε πρόσωπο οδηγούσε µε την εντολή ή την εξουσιοδότηση των εναγοµένων και ήταν ηλικίας άνω των 25 ετών και κάτω των 65 ετών και κάτοχος κανονικής άδειας οδηγού για περισσότερο από 2 χρόνια και

(2)ότι οι εναγόµενοι θα δήλωναν στους ενάγοντες όλα τα ουσιώδη γεγονότα για την ασφαλιστική κάλυψη. Η εν λόγω ασφαλιστική κάλυψη ανανεωνόταν από χρόνο σε χρόνο µε τους ίδιους όρους και κάλυπτε και την περίοδο από 24.9.06 µέχρι 24.9.07 µε τους ίδιους όρους (βλ τεκμήριο 4). Οι εναγόµενοι ουδέποτε ζήτησαν τροποποίηση των όρων του ασφαλιστηρίου ή προσθήκη κατονοµαζόµενων οδηγών. Στις 22.6.07 περί ώρα 7 μ.μ. ο Duba Cristian Daniel (στο εξής ο Duba), ο οποίος ήταν εργοδοτούμενος των εναγομένων και ηλικίας κάτω των 25 ετών (βλ. τεκμήρια 5 και 6), οδηγώντας το όχηµα ΕΖΕ423 στην οδό Γεωργίου Νεάρχου στην Πάφο εισήλθε στην οδό Νεοφύτου Γεωργίου και ανέκοψε την πορεία του οχήµατος µε αριθµούς ΗΡΑ529 που οδηγούσε ο Peter Vasko (στο εξής ο Vasko) µε αποτέλεσµα τα δύο οχήµατα να συγκρουστούν και ο Vasko να τραυµατιστεί και να υποστεί ζηµιές και έξοδα. Τόσο ο οδηγός του οχήµατος ΕΖΕ423 όσο και οι εναγόµενοι συµπλήρωσαν και υπέγραψαν «'Εντυπο Δήλωσης Οδικού Ατυχήµατος» των εναγόντων (τεκμήριο 6). Το «Έντυπο» υπογράφτηκε από τον Duba στις 29.6.07 και από τους εναγόµενους στις 2.10.07 οι οποίοι και τοποθέτησαν την σφραγίδα της εταιρείας. Ουδέποτε προβλήθηκε ο ισχυρισµός ότι ο Duba οδηγούσε χωρίς την συγκατάθεση των εναγοµένων. Συγκεκριμένα ενώ στο τεκμήριο 6 στη σελίδα 2 υπάρχει ερώτηση «Η χρήση ήταν κατ' εντολή του ασφαλισμένου ή με την άδεια του;», δεν υπάρχει απάντηση. Ο Vasko καταχώρησε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου την αγωγή µε αρ. 2807/2007 εναντίον του Duba και των εναγοµένων ζητώντας αποζηµιώσεις για τραυµατισµούς απώλειες και έξοδα (βλ. τεκμήριο 7). Περαιτέρω με σχετική επιστολή απέστειλε μέσω των συνηγόρων του την προαναφερόμενη αγωγή και στους ενάγοντες (βλ. τεκμήριο 8). Κατά η περί της 27.8.07 η εταιρεία Riana Insurance Agency Limited, η οποία ήταν ασφαλιστικός πράκτορας των εναγόντων στην Πάφο, απέστειλε επιστολή (βλ. τεκμήριο 9), εκ µέρους των εναγόντων, προς τους εναγόµενους µε την οποία τους ενηµέρωνε ότι εγέρθηκε η πιο πάνω αγωγή, ότι το όχηµα οδηγείτο από τον Duba, ο οποίος δεν περιλαµβανόταν στον πίνακα εξουσιοδοτηµένων οδηγών κατά παράβαση των όρων του ασφαλιστηρίου, ότι με επιστολή προς τους συνηγόρους του Vasko ζήτησαν εξώδικη διευθέτηση της υπόθεσης και εάν οι εναγόμενοι επιθυμούσαν μπορούσαν να παρευρεθούν στις σχετικές συζητήσεις. Περαιτέρω με την επιστολή αυτή οι εναγόµενοι ενηµερώνονταν ότι οι ενάγοντες ενόψει των εκ του νόμου υποχρεώσεων τους ως Ασφαλιστών θα αποζηµίωναν τον Vasko αλλά ότι θα το έπρατταν με επιφύλαξη των δικαιωμάτων τους και θα απαιτήσουν από τους εναγόμενους οποιοδήποτε ποσό πληρώσουν βάσει των προνοιών και των όρων του ασφαλιστηρίου. Με δεδομένο ότι την ευθύνη για το ατυχήµα έφερε ο Duba και σε µια προσπάθεια µείωσης της ζηµιάς τους οι ενάγοντες επιδίωξαν εξώδικη διευθέτηση της αγωγής 2807/

1. Οι δικηγόροι του Vasko απέστειλαν στις 21.9.07 πρόταση για εξώδικη διευθέτηση της υπόθεσης µαζί µε όλα τα σχετικά δικαιολογητικά µε την οποία ζητούσαν το συνολικό ποσό των Λ.Κ.14,698.97 πλέον Λ.Κ.2,200 ως έξοδα δηλαδή €25,114.68 και €3,758.92 (βλ. τεκμήριο 10). Οι ενάγοντες κατέληξαν σε εξώδικη διευθέτηση των απαιτήσεων του Vasko για το συνολικό ποσό των €19,600 συµπεριλαµβανoµένων των εξόδων των δικηγόρων του. Οι δικηγόροι των εναγόντων απέστειλαν επιστολή ηµεροµηνίας 6.3.08 (βλ. τεκμήριο 11) προς τους εναγόµενους µε την οποία τους ενηµέρωναν για τον εξώδικο συµβιβασµό και ανέφεραν ότι εάν εντός 7 ημερών δεν είχαν οποιαδήποτε ένσταση από τους εναγόμενους θα θεωρούσαν ότι συμφωνούσαν με τα σχετικά ποσά και θα προχωρούσαν στην πληρωμή τους στον Vasko και τους δικηγόρους του. Επίσης ενημέρωναν και πάλι τους εναγόμενους ότι οι τελευταίοι παραβίασαν τους όρους του ασφαλιστηρίου συμβολαίου και ότι οι ενάγοντες επιφύλασσαν το δικαίωμα τους να απαιτήσουν από αυτούς κάθε ποσό που θα κληθούν να πληρώσουν στον Vasko. Οι εναγόµενοι µέσω του τότε δικηγόρου τους ενηµέρωσαν τους δικηγόρους των εναγόντων µε επιστολή ηµεροµηνίας 14.3.08 (βλ. τεκμήριο 12) ότι, χωρίς να αποδέχονται οποιαδήποτε ευθύνη εκ προστήσεως και χωρίς να αποδέχονται ότι έχουν παραβιάσει τους όρους του ασφαλιστήριου εγγράφου, συµφωνούν µε τα ποσά στα οποία κατέληξαν οι ενάγοντες αναφορικά με την αγωγή 2807/
2. Ενόψει των πιο πάνω οι ενάγοντες πλήρωσαν στις 31.3.08 τους δικηγόρους του Vasko το συνολικό ποσό των €19,600 και έλαβαν «Απόδειξη Είσπραξης και Δήλωση Απαλλαγής» για πλήρη διευθέτηση, απαλλαγή και ικανοποίηση όλων των απαιτήσεων που προέκυψαν ή μπορεί να προκύψουν από το εν λόγω ατύχηµα (τεκµήριο 13). Λαμβάνοντας λοιπόν υπόψην τα ανωτέρω θα πρέπει να λεχθούν τα ακόλουθα: Αρχικά θα πρέπει να αναφερθεί ότι στην παρούσα οι ενάγοντες δεν μπορούν να πετύχουν στην αξίωση τους για ανάκτηση του ποσού που κατέβαλαν στον Vasko, στη βάση του άρθρου 14

(5)του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων (Ασφάλιση Ευθύνης έναντι Τρίτου) Νόμου 96(Ι)/2000. Αυτό γιατί τέτοιο δικαίωμα παρέχεται στον ασφαλιστή μόνο εφόσον πληρώσει οποιοδήποτε ποσό σε σχέση µε ευθύνη προσώπου που δεν καλύπτεται από το ασφαλιστήριο και μετά που θα εξασφαλισθεί σχετική δικαστική απόφαση. Τέτοια απόφαση, σύμφωνα με το άρθρο 2 του ίδιου Νόμου, είναι απόφαση ή διάταγμα που εκδίδεται από αρμόδιο Δικαστήριο της Δημοκρατίας στα πλαίσια οποιασδήποτε διαδικασίας για την πληρωμή οποιουδήποτε ποσού που αφορά αποζημιώσεις για τους σκοπούς του εν λόγω Νόμου. Στην παρούσα όμως δεν εκδόθηκε τέτοια δικαστική απόφαση αλλά επήλθε εξώδικη διευθέτηση της αγωγής που εγέρθηκε σχετικά. Θα πρέπει όμως να σημειωθεί ότι οι ενάγοντες σαν ασφαλιστές και σαν πρόσωπο που εξέδωσαν το επίδικο ασφαλιστήριο είχαν, εκ του ως άνω Νόμου, υποχρέωση να αποζημιώσουν τον Vasko εφόσον το εν λόγω ασφαλιστήριο κάλυπτε τη συγκεκριμένη ευθύνη δηλ. ευθύνη έναντι τρίτου σε σχέση με το όχημα ΕΖΕ423 (βλ. άρθρο 4

(4)του Νόμου 96(Ι)/2000). Απομένει λοιπόν να εξετασθεί κατά πόσο οι ενάγοντες δικαιούνται σε εξασφάλιση θεραπείας στη βάση της παράβασης συμφωνίας και συγκεκριμένα του ασφαλιστηρίου - ασφαλιστικού συμβολαίου. Το ασφαλιστήριο κατά τον επίδικο χρόνο ήταν σε ισχύ και ως έχει προαναφερθεί κάλυπτε ευθύνη των εναγομένων έναντι τρίτων σε σχέση με το όχημα ΕΖΕ

1. Εξουσιοδοτηµένοι και άρα καλυπτόμενοι οδηγοί ήταν βάση του ασφαλιστηρίου οποιοδήποτε πρόσωπο οδηγούσε µε την εντολή ή την εξουσιοδότηση των εναγοµένων και ήταν ηλικίας άνω των 25 ετών και κάτω των 65 ετών και κάτοχος κανονικής άδειας οδηγού για περισσότερο από 2 χρόνια. Σε περίπτωση που υπήρχαν οδηγοί των οποίων η ηλικία ή η εμπειρία στην οδήγηση ήταν εκτός των πιο πάνω κατηγοριών θα έπρεπε να δηλωθούν ξεχωριστά στους κατονομαζόμενους οδηγούς. Στους κατονομαζόμενους οδηγούς όμως δηλώθηκε μόνο «Z & X Mechanical Installations». Περαιτέρω σύμφωνα με το ασφαλιστήριο το υπό ασφάλιση όχηµα δεν θα οδηγείτο από πρόσωπα που δεν είχαν δηλωθεί προηγουµένως στους ενάγοντες και σε περίπτωση που το όχηµα οδηγείτο από µη εξουσιοδοτηµένο οδηγό οι εναγόµενοι θα ήταν προσωπικά υπεύθυνοι για οποιαδήποτε απαίτηση που θα εγειρόταν. Ο Duba κατά τον χρόνο του επίδικου δυστυχήματος ήταν εργοδοτούμενος των εναγομένων και ηλικίας κάτω των 25 ετών. Οι εναγόμενοι ουδέποτε δήλωσαν το εν λόγω πρόσωπο στους ενάγοντες. Όλα τα πιο πάνω άλλωστε δεν έχουν αμφισβητηθεί από τους εναγόμενους. Το μόνο που έχει αμφισβητηθεί είναι ουσιαστικά ότι ο Duba δεν οδηγούσε με την εξουσιοδότηση τους ή τη συγκατάθεση τους. Σε σχέση δε με το θέμα αυτό από τα όσα τέθηκαν ενώπιον μου, πέραν των πιο πάνω, φαίνονται τα ακόλουθα:
2. Η εκδοχή του Μ.Υ.1 ότι ο Duba αν και εργοδοτούμενος των εναγομένων απαγορευόταν να οδηγεί το εν λόγω όχημα είτε εντός είτε εκτός ωρών εργασίας, δεν έγινε δεκτή.
3. Ο Μ.Υ.1 ουδέποτε προέβη σε γραπτή καταγγελία στην Αστυνομία ότι ο Duba έκλεψε το επίδικο όχημα ενώ δεν έδωσε εξήγηση (απορρίφθηκε η εκδοχή του) πως ενώ τα κλειδιά του οχήματος βρίσκονταν σε χώρο μη προσβάσιμο το εν λόγω πρόσωπο μπόρεσε να ανοίξει και να οδηγήσει το επίδικο όχημα.
4. Τόσο ο Duba όσο και οι εναγόµενοι μέσω του διευθυντής τους συµπλήρωσαν και υπέγραψαν «'Εντυπο Δήλωσης Οδικού Ατυχήµατος» των εναγόντων (τεκμήριο 6) με το οποίο υποβάλουν απαίτηση δηλ. ζητούσαν κάλυψη για το δυστύχημα με βάση το ασφαλιστήριο.
5. Στο εν λόγω έντυπο αν και στη σελίδα 2 υπάρχει ερώτηση «Η χρήση ήταν κατ' εντολή του ασφαλισμένου ή με την άδεια του;» δεν υπάρχει απάντηση. Ουδέποτε δε προβλήθηκε τότε ο ισχυρισµός ότι ο Duba οδηγούσε χωρίς την συγκατάθεση των εναγοµένων. Επίσης στο εν λόγω έντυπο στην τελευταία σελίδα ουσιαστικά με την υπογραφή του Μ.Υ.1 για λογαριασμό των εναγομένων δηλώνεται το εξής: «Εγώ/εμείς δηλώνω/ουμε ότι οι πληροφορίες που δόθηκαν στο έντυπο αυτό είναι πλήρεις, ορθές και αληθείς».
6. Τέλος η εκδοχή του Μ.Υ.1 ήταν ότι ουσιαστικά είχε την πεποίθηση ότι το ασφαλιστήριο κάλυπτε κάθε ευθύνη («όλους τους όρους και περιορισμούς»), ως κατ' ισχυρισμό απαίτησε από την ασφαλίστρια, και ότι έμαθε ότι δεν ήταν έτσι τα πράγματα μετά το δυστύχημα οπόταν ακύρωσε το συμβόλαιο του. Είναι λοιπόν προφανές ότι οι εναγόμενοι θεωρούσαν ότι ο Duba καλυπτόταν από το ασφαλιστήριο. Από τα πιο πάνω λοιπόν που προκύπτουν από τη συμπεριφορά των ίδιων των εναγομένων μπορεί κάποιος αβίαστα να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι έχει αποδειχθεί, πάντα στο μέτρο του ισοζυγίου των πιθανοτήτων, ότι ο Duba οδηγούσε το επίδικο όχημα με την εξουσιοδότηση - συγκατάθεση των εναγομένων. Η οδήγηση του εν λόγω οχήματος κατά τον χρόνο του επίδικου δυστυχήματος από το εν λόγω μη εξουσιοδοτημένο πρόσωπο με την εξουσιοδότηση - συγκατάθεση των εναγομένων συνιστούσε εκ μέρους των τελευταίων παράβαση του ασφαλιστικού συμβολαίου που είχαν συνάψει με τους ενάγοντες. Η παράβαση δε αυτή προκάλεσε στους εναγόμενους ζημιές ύψους €19,600 δηλ. το ποσό που, εκ του νόμου, υποχρεώθηκαν να καταβάλουν στο Vasko για κάλυψη των ζημιών και των βλαβών που υπέστη από το επίδικο δυστύχημα. Εδώ θα πρέπει να σημειωθεί ότι οι εναγόμενοι συμφώνησαν ως προς το ποσό αυτό και με την καταβολή του από τους ενάγοντες προς τον Vasko απαλλάχθηκαν από όλες τις απαιτήσεις του εν λόγω προσώπου από το επίδικο δυστύχημα. Ως εκ των άνω κρίνω ότι οι ενάγοντες δικαιούνται σε αποζημίωση από τους εναγόμενους για τις ζημιές που οι πρώτοι υπέστησαν εκ της εκ μέρους των εναγομένων παράβασης του ασφαλιστικού συμβολαίου. Ενόψει λοιπόν όλων των ανωτέρω καταλήγω ότι οι ενάγοντες έχουν πετύχει να αποδείξουν την απαίτηση τους στο μέτρο του ισοζυγίου των πιθανοτήτων. Πριν προχωρήσω θα ήθελα να επισημάνω ότι ο Μ.Ε.1 κατά τη μαρτυρία του αιτήθηκε όπως το ποσό της απόφασης φέρει νόμιμο τόκο από την ημέρα πληρωμής του δηλ. από 31.3.
7. Κάτι τέτοιο όμως δεν ζητείται στην Έκθεση Απαίτησης όπου το αιτητικό αναφέρεται απλά σε νόμιμο τόκο. Συνεπώς εκδίδεται απόφαση υπέρ των εναγόντων και εναντίον των εναγομένων για το ποσό των €19,600 με νόμιμο τόκο μέχρι εξοφλήσεως. Περαιτέρω τα έξοδα της παρούσας αγωγής ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στην ανάλογη κλίμακα και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ των εναγόντων και εναντίον των εναγομένων. (Υπ.) ............... Φ. Τιμοθέου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ Subject: Civil/Other Actions/Final (Αναφορά: Αστικό/Τελική Απόφαση/Παράβαση ασφαλιστικού συμβολαίου) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο