← Κύπρος

Απόστολου Δουβαλάκη ν. Μαρίας Σουρμελή Χριστοφή, Αρ. Αγωγής 3879/2007, 25.11.2011

Απόστολου Δουβαλάκη ν. Μαρίας Σουρμελή Χριστοφή, Αρ. Αγωγής 3879/2007, 25.11.2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2011:A157 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Κ. Κουνίδου Ε. Αρ. Αγωγής 3879/2007 Μεταξύ: Απόστολου Δουβαλάκη Ενάγοντα Και Μαρίας Σουρμελή Χριστοφή Εναγόμενης ---------------------------------- ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 25.11.2011 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τον ενάγοντα: κ. Τηλ. Γεωργιάδης (για να ακούσει απόφαση κα Πατσαλίδου) Για την εναγόμενη: κα Κ. Μένοικου για κ. Χ. Φωτίου Α Π Ο Φ Α Σ H Ο ενάγοντας, ο οποίος κατάγεται από την Ελλάδα και εργάζεται ως καθηγητής μέσης εκπαίδευσης, μαζί με την εναγόμενη, η οποία κατάγεται από τον Πύργο Τηλλυρίας, κατά τον ουσιώδη για την αγωγή χρόνο διατηρούσαν δεσμό και συζούσαν στο σπίτι της εναγόμενης στον Πύργο Τυλληρίας. Ο δεσμός τους καθώς και η συμβίωση τους έληξε περί τον Σεπτέμβριο του έτους

  1. Ισχυρίζεται ο ενάγοντας, ότι δάνεισε στην εναγόμενη, κατά τη διάρκεια της συμβίωσης τους αλλά και αργότερα το συνολικό ποσό των €27337.62 (Λ.Κ.16,000) και ότι η εναγόμενη κατά ή περί την 18.3.2007 του επέστρεψε το ποσό των €854 (Λ.Κ.500) με αποτέλεσμα σήμερα να του οφείλει σήμερα το ποσό των €26.483.32 (Λ.Κ.15,500). Το ποσό των €17086.01 (Λ.Κ.10.000) ισχυρίζεται ότι της το δάνεισε γύρω τις 20.12.2005, το ποσό των €6834.41 (Λ.Κ.4.000) γύρω στις 26.7.2006 και το ποσό των €34172 (Λ.Κ.2,000) γύρω στις 30.11.
  2. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του ενάγοντα, κάλεσε την εναγόμενη επανειλημμένα να του επιστρέψει το πιο πάνω ποσό αλλά μέχρι σήμερα η εναγόμενη αρνείται και/ή παραλείπει να το πράξει ή να πληρώσει μέρος αυτού. Η εναγόμενη με την έκθεση υπεράσπισης της αρνείται τα όσα ο εναγόμενος ισχυρίζεται με τις παραγράφους 3 μέχρι και 7 της έκθεσης απαίτησης του, ισχυρίζεται ότι δεν του οφείλει κανένα ποσό και ότι κίνησε την αγωγή για εκδικητικούς λόγους. Περαιτέρω με την έκθεση υπεράσπισης της αναφέρει και ισχυρίζεται τα ακόλουθα: Α. Κατά ή περί το έτος 2005 αφότου γνωρίστηκε με τον ενάγοντα μετακόμισε στον Πύργο Τυλληρίας και συζούσε μαζί του. Β. Κατά την διάρκεια της συμβίωσης της με τον ενάγοντα είχε συνάψει δάνειο στην Σ.Π.Ε. Στρουμπού το οποίο ανερχόταν περί στις Λ.Κ.100.000.- για να ανακαινίσει το σπίτι το οποίο της άνηκε και στο οποίο διέμενε μαζί με τον ενάγοντα. Γ. Η εναγόμενη μέχρι σήμερα δεν έχει ξοφλήσει το πιο πάνω δάνειο. Δ. Ισχυρίζεται ότι ο ενάγοντας ουδέποτε της δάνεισε τα χρήματα που αναφέρει την έκθεση απαίτησης του καθότι είχε τα δικά της χρήματα και βρισκόταν σε αρκετά καλή οικονομική κατάσταση. Ε. Ισχυρίζεται ότι με τη διακοπή της συμβίωσης και όταν ο ενάγοντας έφυγε από το σπίτι πήρε μαζί του κάποια ηλεκτρικά είδη αξίας περί τα €2000, χρήματα τα οποία κατέβαλε όντως για την αγορά οικιακού εξοπλισμού της πιο πάνω κατοικίας και η εναγόμενη επίσης του κατέβαλε το ποσό των Λ.Κ.5.000.- για άλλα έξοδα τα οποία έκανε κατά την διάρκεια της συμβίωσης τους. Στ. Όσον αφορά τον ισχυρισμό ότι η εναγόμενη κατέβαλε στον ενάγοντα το ποσό των Λ.Κ.500.- έναντι των κατ΄ ισχυρισμό δανείων αυτός είναι ψευδής αφού η πραγματικότητα είναι ότι όντως του έχει δανείσει αυτά τα χρήματα μετά από παρακλήσεις του για να τον βοηθήσει να εξοφλήσει εκκρεμούσες υποχρεώσεις του. Κατά την ακροαματική διαδικασία κατέθεσαν συνολικά 5 μάρτυρες. Εκ μέρους του ενάγοντα, ο ίδιος ο ενάγοντας (Μ.Ε.1), ο Κυριάκος Αλεξίου (Μ.Ε.2) και η Γεωργία Παναγή (Μ.Ε.3). Για την εναγόμενη, μαρτυρία έδωσε η εναγόμενη (Μ.Υ.1) και ο Κώστας Κωνσταντίνου (Μ.Υ.2) Στην ακροαματική διαδικασία κατατέθηκαν συνολικά 9 τεκμήρια ως ακολούθως: 1.Συμφωνία δανείου του ενάγοντα με το ΣΤΕΛΜΕΚ ημερομηνίας 12.12.2005 (Τεκμήριο 1). 2.Απόδειξη είσπραξης με αρ. 45521 ημερ. 20.12.2005 (Τεκμήριο 2). 3.Εντολή πληρωμής, τιμολόγιο και αντίγραφο συμφωνίας ενοικιαγοράς του ενάγοντα με την Λαϊκή Χρηματοδοτήσεις ημερ. 26.7.2006 (Τεκμήριο 3). 4.Έντυπο καταχώρησης πληρωμών (Τεκμήριο 4) 5.Αντίγραφο επιταγής με αρ. 61839551 ημερ. 30.11.2006 (Τεκμήριο 5). 6.Επιταγή με αριθμό 60834088 ημερ. 20.12.2005 (Τεκμήριο 6). 7.Καταστάσεις λογαριασμών της εναγόμενης (Τεκμήρια 7 και 8). 8.Φωτοαντίγραφα 3 επιταγών της Τράπεζας Κύπρου ημερ. 14.12.2005 (Τεκμήριο 9). Τα γεγονότα που δεν έχουν αμφισβητηθεί είναι τα ακόλουθα: Ο ενάγων κατάγεται από την Ελλάδα και κατά τον ουσιώδη για την αγωγή χρόνο ήταν καθηγητής μέσης εκπαίδευσης. Η εναγόμενη κατάγεται από τον Πύργο Τηλλυρίας και κατά τον ουσιώδη για την αγωγή χρόνο ήταν διαχειρίστρια σχολικής καντίνας στην Πάφο. Η εναγόμενη ήταν χήρα και μητέρα δύο παιδιών. Ο ενάγων και η εναγόμενη το έτος 2005 μέχρι το 2006 διατηρούσαν δεσμό και συζούσαν στο σπίτι της εναγόμενης στον Πύργο Τυλληρίας. Όταν χώρισαν ο ενάγοντας έλαβε από την οικία της εναγόμενης οικιακές συσκευές αξίας περίπου €.2000.- και η εναγόμενη του κατέβαλε το ποσό €8543.- (Λ.Κ.5000) σε μετρητά, ποσό το οποίο η κάθε πλευρά ισχυρίζεται ότι δόθηκε για διαφορετικό σκοπό και λόγο. Η εναγόμενη το 2007 έδωσε στον ενάγοντα το ποσό των €854.- (Λ.Κ.500) ποσό το οποίο επίσης η κάθε πλευρά ισχυρίζεται ότι δόθηκε για διαφορετικό σκοπό και λόγο. Είναι επίσης παραδεκτό ότι ο ενάγοντας συνήψε δάνειο (Τεκμήριο 1) από το ΣΤΕΛΜΕΚ στις 12.12.2005 και η επιταγή (Τεκμήριο 6) η οποία εκδόθηκε στο όνομα του από το ΣΤΕΛΜΕΚ για το ποσό των €17029.63 (Λ.Κ 9967) παραδόθηκε στην εναγόμενη στις 20.12.2005, την οποία στη συνέχεια η εναγόμενη κατάθεσε, μέσω της Κεντρικής Συνεργατικής Τράπεζας στην Πάφο, σε προσωπικό λογαριασμό της που διατηρούσε στην ΣΠΕ Στρουμπιού. Ο ενάγοντας στις 26.7.2006 συνήψε συμφωνία ενοικιαγοράς (Τεκμήριο 3 ) με την Λαϊκή Χρηματοδοτήσεις για το ποσό των €6902.75 (Λ.Κ.4040). Ο ενάγοντας στις 30.11.2006 εξέδωσε και παρέδωσε στην εναγόμενη στο αεροδρόμιο Λάρνακας επιταγή ημερομηνίας 30.11.2006 (Τεκμήριο 5) για το ποσό των €3331.77 (Λ.Κ.1950) την οποία η εναγόμενη εξαργύρωσε στο αεροδρόμιο Λάρνακας. Δηλώθηκε επίσης κατά την ακροαματική διαδικασία ότι η εναγόμενη είναι κάτοχος του υπ΄αρ. 685047 δελτίου ταυτότητας. Σύμφωνα με την μαρτυρία του ενάγοντα (Μ.Ε.1), τα ποσά από τα δύο πρώτα δάνεια που έκανε τα δάνεισε στην εναγόμενη για την αποπεράτωση της οικίας της στον Πύργο και για την πληρωμή 2 ενοικίων που χρωστούσε για την σχολική καντίνα που διαχειριζόταν, τα οποία η εναγόμενη όφειλε σύμφωνα με τους δικούς της ισχυρισμούς. Το ποσό των Λ.Κ.4.000.- ισχυρίζεται ότι το παρέδωσε ο ίδιος στην εναγόμενη σε μετρητά. Μετά την διακοπή της συμβίωσης τoυς, ισχυρίζεται ότι δάνεισε στην εναγόμενη, δίδοντας της επιταγή ημερομηνίας 30.11.2006 (Τεκμήριο 5), ποσό το οποίο η ίδια του ζήτησε λέγοντας του ότι τα χρειάζεται για να αποδεσμεύσει κάποια χρήματα που είχε στο εξωτερικό και έτσι να του επιστρέψει αυτά που του χρωστούσε. Μετά που χώρισαν της ζητούσε συνέχεια τα χρήματα αλλά η εναγόμενη του έλεγε ότι δυσκολευόταν να τα βρει, ότι δεν τα είχε, και άλλες δικαιολογίες. Η εναγόμενη τον Μάρτιο του 2007 του έδωσε μετρητά το ποσό των Λ.Κ.500.- έναντι του χρέους της. Αναφορικά με το υπόλοιπο ποσό του είπε ότι προσπαθούσε να τα βρει, ότι δυσκολευόταν και ότι κάποια στιγμή θα του τα επέστρεφε. Μ.Ε. 2, κατάθεσε ο Κυριάκος Αλεξίου, υπάλληλος στο ΣΤΕΛΜΕΚ από το 1992, ο οποίος παρουσίασε και κατάθεσε ως τεκμήριο την επιταγή με αριθμό 60834088 ημερομηνίας 20.12.2005 (Τεκμήριο 6) η οποία εκδόθηκε στο όνομα του ενάγοντα για το ποσό των Λ.Κ.9967.- και η οποία ανέφερε εξαργυρώθηκε στις 21/12/2005 στην Συνεργατική Κεντρική Τράπεζα από το άτομο που είχε τον υπ΄αρ. δελτίο ταυτότητας
  3. Ο μάρτυρας αυτός δεν αντεξετάστηκε. Η Μ.Ε.3 Γεωργία Παναγή, εργάζεται στην ΣΠΕ Στρουμπιού και εκτελεί χρέη ταμεία στο τμήμα δανείων. Αναγνώρισε την επιταγή Τεκμήριο 6, η οποία ανάφερε κατατέθηκε στις 22/12/2005 σε λογαριασμό της Μαρίας Χριστοφή Σουρμελή. Η πιο πάνω επιταγή, σύμφωνα με την μάρτυρα, δεν κατατέθηκε στην ΣΠΕ Στρουμπιού απευθείας αλλά μέσω της Συνεργατικής Κεντρικής Τράπεζας Πάφου. Στη αντεξέταση της ανάφερε ότι τα χρήματα της επιταγής κατατέθηκαν στον λογαριασμό της εναγόμενης που διατηρούσε στη ΣΠΕ Στρουμπιού, μέσω της Συνεργατικής Κεντρικής Τράπεζας και ο λογαριασμός της εναγόμενης, με αναφορά η μάρτυρας στο Τεκμήριο 7, στις 22/12/2005 είχε υπόλοιπο Λ.Κ.966 ενώ μετά την κατάθεση του ποσού των Λ.Κ.9967 το υπόλοιπο του λογαριασμού της ήταν Λ.Κ. 10933.
  4. Στις 23/12/2005, και πάλι με αναφορά στο Τεκμήριο 7, η μάρτυρας ερωτηθείς σχετικά ανάφερε ότι, εξαργυρώθηκε μια επιταγή με αρ. 1057663 για το ποσό των Λ.Κ.6792.- έγινε ανάληψη με επιταγή του ποσού των Λ.Κ. 3650.- με την επιταγή υπ΄αρ. 1057688 και ανάληψη πάλι με επιταγή (επιταγή υπ΄αρ. 1057667) την ίδια ημερομηνία για το ποσό των Λ.Κ.15.000.- χωρίς όμως να γνωρίζει ποιος έκανε την τελευταία ανάληψη καθότι δεν της ζητήθηκε να προσκομίσει σχετικά στοιχεία. Η εναγόμενη Μ.Υ.1 , υποστήριξε ότι με τον ενάγοντα είναι μαζί από το έτος
  5. Για να δείξει την οικονομική της κατάσταση αναφέρθηκε στα εισοδήματα της από την καντίνα που διατηρούσε, στην σύνταξη χηρείας που λάμβανε και στο ποσό που έλαβε από τις ασφάλειες του συζύγου της ο οποίος απεβίωσε. Σε ότι αφορά το ποσό που έλαβε από τις ασφάλειες του συζύγου της ανέφερε ότι ο ενάγοντας γνώριζε ότι το έλαβε και για αυτό άρχισαν οι διαφωνίες τους, εξηγώντας και τους λόγους που αντέδρασε ο ενάγοντας. Η ανακαίνιση του σπιτιού της, υποστήριξε ότι έγινε μετά από πίεση του ενάγοντα και των γονιών του οι οποίοι θεωρούσαν ότι το σπίτι της ήταν μικρό. Το δάνειο των Λ.Κ.10.000, ο ενάγοντας υποστήριξε ότι το έκανε για προσωπικούς του λόγους, ήθελε να ανακαινίσει διαμέρισμα που είχε στην Θεσσαλονίκη ενώ η ίδια εκείνο τον καιρό δεν είχε οικονομικό πρόβλημα. Την επιταγή (Τεκμήριο 6) την παρέλαβε από το ΣΤΕΛΜΕΚ, μετά από παράκληση του ενάγοντα λόγω του ότι δεν μπορούσε να έρθει ο ενάγοντας στην Πάφο, γιατί εργαζόταν στο σχολείο στον Πύργο, την οποία κατάθεσε στην Κεντρική Συνεργατική για να μπορεί να πάρει τα λεφτά από τον λογαριασμό της και να του τα δώσει. Το ποσό των Λ.Κ. 10.000.- το παρέδωσε στον ενάγοντα μετά από 2 - 3 ημέρες αφού πρώτα έκανε ανάληψη από τον λογαριασμό της με επιταγή ποσού Λ.Κ.15.000.- από την Τράπεζα όπου είχε μεταβεί μαζί με τον Μ.Υ.
  6. Παραδέχτηκε επίσης ότι παρέλαβε την επιταγή (Τεκμήριο 5), λέγοντας ότι ο ενάγων της είχε δώσει τα χρήματα να τα πάρει στην Ελλάδα και να τα δώσει στους γονείς του επειδή ο ενάγοντας δεν προλάμβανε να πάρει μετρητά μαζί του της έδωσε την επιταγή για να την αλλάξει μέσα στο αεροδρόμιο. Ενώ σε σχέση με το ποσό των Λ.Κ.4000.- υποστήριξε ότι ποτέ δεν της το δάνεισε και ότι ο ενάγοντας είχε λάβει το ποσό για δικές του ανάγκες. Ο Μ.Υ. 2, ο οποίος ασχολείται με ξυλουργικές εργασίας και με κτίσματα, με την εναγόμενη διατηρεί πολύ στενές φιλικές σχέσεις και ανάλαβε την εκτέλεση οικοδομικών εργασιών στο σπίτι της στον Πύργο Τηλλυρίας το έτος
  7. Στις 23/12/2005, ερωτηθείς σχετικά, ανάφερε ότι πήγε μαζί με την εναγόμενη στην τράπεζα, όπου η εναγόμενη έλαβε μετρητά το ποσό των Λ.Κ.15000.-. Στη συνέχεια, σύμφωνα με τον μάρτυρα, πήγαν μαζί στο σπίτι της εναγόμενης όπου εκεί ήταν και ο ενάγοντας και αφού φώναξε και στους δύο έδωσε Λ.Κ.5000.- στον ίδιο και Λ.Κ.10,000.- στον ενάγοντα λέγοντας του ενάγοντα «αυτές είναι οι Λ.Κ.10,000.- που σου χρωστώ». Το σύνολο της μαρτυρίας των πιο πάνω προσώπων, έχει καταγραφεί στα πρακτικά που τηρήθηκαν, λαμβάνονται υπόψη από το δικαστήριο, μαζί με τα κατατεθέντα τεκμήρια. Στην συνέχεια κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας, γίνεται αναφορά στα σημεία της μαρτυρίας, που στηρίζεται η κρίση του δικαστηρίου για την αξιοπιστία ή μη της μαρτυρίας και κατά λογική συνέπεια την αποδοχή ή απόρριψη της. Επίσης λαμβάνω υπόψη μου, οτιδήποτε αναφέρεται στις γραπτές αγορεύσεις των συνηγόρων των διαδίκων, οι οποίες ουσιαστικά περιορίστηκαν στο σχολιασμό της μαρτυρίας που παρουσιάστηκε και στην υπόδειξη των, κατά την άποψη τους, αντιφάσεων στη μαρτυρία του κάθε μάρτυρα. Κατά την ακροαματική διαδικασία είχα την ευκαιρία και παρακολούθησα με προσοχή όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενόρκως. Παρακολούθησα τον τρόπο που αυτοί έδιδαν μαρτυρία, τις απαντήσεις που έδιναν, την συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα και είμαι σε θέση να αξιολογήσω την μαρτυρία τους. Παράγοντες που δύναται να ληφθούν υπόψη, χωρίς να είναι εξαντλητικού χαρακτήρα, τους οποίους και έλαβα υπόψη μου κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας είναι η αμεσότητα των απαντήσεων, η σαφήνεια που αυτές περιείχαν, ο τρόπος με τον οποίο δίδονταν οι απαντήσεις από τους μάρτυρες, οι αντιφάσεις που υπήρξαν στις απαντήσεις. Έχοντας με ιδιαίτερη προσοχή μελετήσει τη μαρτυρία στην ολότητα της και έχοντας παρακολουθήσει τους μάρτυρες με προσοχή δεν έχω καμία αμφιβολία ότι ο ενάγοντας (M.E.1) και οι μάρτυρες του (M.E.2 και Μ.Ε.2) έχουν καταθέσει την αλήθεια στο δικαστήριο σε αντίθεση με την εναγόμενη (Μ.Υ.1) και τον μάρτυρα της (Μ.Υ2). Η μαρτυρία του Μ.E.2 παρέμεινε αναντίλεκτη εφόσον δεν αντεξετάστηκε ενώ η M.E.3 για ότι ανάφερε στο δικαστήριο δεν αμφισβητήθηκε κατά την διάρκεια της αντεξέταση της, τα όσα ερωτήθηκε από την συνήγορο της εναγόμενης αφορούσαν τον λογαριασμό της εναγόμενης, τις πράξεις που είχαν γίνει και το υπόλοιπο που αυτός παρουσίαζε. Αποδέχομαι την μαρτυρία των πιο πάνω μαρτύρων στο σύνολο της. Ο ενάγων (Μ.Ε.1), μου έκανε εξαιρετική εντύπωση. Υπήρξε ήρεμος και σταθερός κατά την διάρκεια της κατάθεσης του. Η μαρτυρία του διέπετο από σαφήνεια και συνοχή και δεν υπέπεσε σε αντιφάσεις κατά την διάρκεια της αντεξέτασης που υποβλήθηκε από την συνήγορο της εναγόμενης αλλά μέχρι τέλους παρέμενε σταθερός στις θέσεις του. Κατέθεσε ενώπιον μου, με φυσικότητα και αυθορμητισμό και θεωρώ ότι ήταν απόλυτα ειλικρινής. Σε καμία περίπτωση δεν έδωσε την εικόνα που η εναγόμενη ήθελε να παρουσιάσει για αυτόν. Το γεγονός της ύπαρξης κάποιου του τετραδίου, που η εναγόμενη επικαλέστηκε σε αρκετές περιπτώσεις στην προσπάθεια της να πείσει ότι ο ενάγοντας ήταν ένα φιλάργυρο άτομο, δεν το αμφισβήτησε ο ενάγοντας, αλλά ούτε και η εναγόμενη αμφισβήτησε ότι την ύπαρξη του τετραδίου την γνώριζε από την πρώτη ημέρα και ότι σε αυτό κατέγραφαν από κοινού τις δαπάνες και τα καθημερινά έξοδα τους και στο τέλος του μήνα έβρισκαν ποιος πλήρωνε περισσότερα και πλήρωνε ο καθένας τον άλλο το μερίδιο που του αναλογούσε έτσι ώστε να πληρώνει ο καθένας από μισά. Δεν βρίσκω λόγο γιατί να μην πιστέψω την δική του εκδοχή η οποία υποστηρίζεται σε πολλά σημεία και από τα τεκμήρια που έχουν κατατεθεί στο δικαστήριο. Θα μπορούσε κάποιος να ισχυριστεί ότι μεταξύ των διαδίκων στο θέμα των οικονομικών συναλλαγών τους υπήρχε κάποια χαλαρότητα αφού και το ποσό των Λ.Κ.500.- το οποίο και οι δύο αναγνωρίζουν ότι δόθηκε στον ενάγοντα, για διαφορετικό λόγο όμως, δόθηκε σε μετρητά και συνεπώς θα μπορούσε και το ποσό των Λ.Κ.10,000.- να επιστράφηκε στον εναγόμενο κάτω από τις συνθήκες που η εναγόμενη περίγραψε. Όμως δεν έχω πειστεί από τα λεγόμενα της εναγόμενης ότι η επιταγή που αφορούσε το ποσό των Λ.Κ.9967.- και όχι Λ.Κ.10,000.- κατατέθηκε στον λογαριασμό της για τους λόγους που η ίδια εξήγησε και ότι επιστράφηκε το πιο πάνω ποσό στον ενάγοντα, σε αντίθεση με τον ενάγοντα ο οποίος μου έκανε καλύτερη εντύπωση ως μάρτυρας. Το γεγονός ότι στις 23.12.2005 έγινε ανάληψη από τον λογαριασμό της εναγόμενης ύψους Λ.Κ.15.000.- δεν αποδεικνύει από μόνο του ότι το ποσό των Λ.Κ.10,000.- δόθηκε στον ενάγοντα. Απερίφραστα και χωρίς ενδοιασμούς λέω ότι η εναγόμενη (Μ.Υ.1) και ο μάρτυρας της (Μ.Υ.2) στο δικαστήριο δεν ήρθαν για να πουν την αλήθεια και δεν είπαν την αλήθεια. Ήταν εμφανέστατη η προσπάθεια και των δύο ώστε να ξεφύγει και να αποφύγει η εναγόμενη από την καταδίκη πληρωμής οποιουδήποτε ποσού. Η εναγόμενη και ο Μ.Υ2 διατηρούσαν πάρα πολύ καλές και στενές φιλικές σχέσεις, όπως παραδέχτηκε ο Μ.Υ.2 ενώ ο Μ.Υ.2 είχε και κάποιο συμφέρον, λαμβανομένου υπόψη ότι ο ίδιος όπως παραδέχτηκε ήταν εγγυητής της εναγόμενης σε δάνειο που είχε κάνει η εναγόμενη ύψους Λ.Κ.40.000.- Γενικά η εντύπωση που μου δημιούργησαν, η εναγόμενη (Μ.Υ.1) και ο Μ.Υ.2 ήταν κακή. Περιέπεσαν σε αντιφάσεις και δεν ήταν καθόλου πειστικοί κατά το στάδιο της κατάθεσης τους ενώπιον του Δικαστηρίου. Αυτή την εντύπωση μου έδωσαν στο Δικαστήριο, έχοντας υπόψη τον τρόπο, το ύφος που κατέθεταν καθώς και τα λεχθέντα τους. Επινοούσαν κατά περίπτωση διάφορα, με σκοπό να πείσουν το Δικαστήριο για τη εκδοχή της εναγόμενης. Κρίνονται και οι δύο αναξιόπιστοι και συνεπώς απορρίπτω την εκδοχή τους, ως μη ανταποκρινόμενη στην αλήθεια. Ενδεικτικά και σε σχέση με την πιο πάνω κατάληξη μου, που αφορά την αξιοπιστία της εναγόμενης και του Μ.Υ.2 παραθέτω τα ακόλουθα: Η εναγόμενη, ήθελε και προσπάθησε να παρουσιάσει τον ενάγοντα, μεταξύ άλλων, ως άνθρωπο συμφεροντολόγο και ύπουλο, αλλά και ότι με την συμπεριφορά του και την πίεση που της άσκησε το αποτέλεσμα ήταν να της δημιουργήσει οικονομικά προβλήματα και αυτό λόγω της ανακαίνισης του σπιτιού της η οποία έγινε, όπως η ίδια υποστήριξε μετά δική του πίεση του και των γονιών του ενώ ταυτόχρονα παραδέχτηκε ότι την άδεια οικοδομής την είχε εξασφαλίσει από το 2001 και είχε εξασφαλίσει ακόμα και δάνειο για τον σκοπό αυτό από τον Οργανισμό Χρηματοδοτήσεως Στέγης, τα χρήματα που όμως είπε τα χρησιμοποίησε για την εγγυητική του κυλικείου. Και ενώ για την οικονομική της ικανότητα, για να δείξει ότι δεν είχε ανάγκη να της δανείσει ο ενάγοντας χρήματα τότε, αναφέρθηκε και στην σύνταξη χηρείας που λάμβανε, στην αντεξέταση της όμως ανάφερε ότι η σύνταξη κατατίθετο στον Οργανισμό Χρηματοδοτήσεως και πλήρωνε την δόση του δανείου. Στην εναγόμενη, σύμφωνα με αυτά που ανέφερε, ο χωρισμός της με τον ενάγοντα σε συνδυασμό με την απαίτηση του να του πληρώσει το ποσό των Λ.Κ.5,000.- όταν θα έφευγε από το σπίτι αλλά και η όλη συμπεριφορά του όπως η ίδια την περίγραψε και ήθελε να την παρουσιάσει φαίνεται να της δημιούργησαν ιδιαίτερα αρνητικά συναισθήματα για αυτόν γεγονός το οποίο έρχεται σε πλήρη αντίφαση με τον ισχυρισμό της ότι μετά που χώρισαν του δάνεισε, ως θέμα πλέον ανθρωπιστικό, το ποσό των Λ.Κ.500.- όταν της το ζήτησε. Επίσης το γεγονός ότι μετά που χώρισαν ο ενάγοντας την μετέφερε στο αεροδρόμιο Λάρνακας δείχνει ότι οι σχέσεις του ήταν καλές. Αν ο ενάγοντας ήταν ύπουλος συμφεροντολόγος και ήθελε να την εκμεταλλευτεί, όπως η ίδια υποστήριξε, δεν θα ήταν καθόλου λογικό να του δώσει τις Λ.Κ.500.- γιατί είχε πρόβλημα που δεν πληρώθηκε λέγοντας μάλιστα ότι το έκανε γιατί και ο ενάγοντας μια φορά που είχε πρόβλημα η ίδια με το ρεύμα την βοήθησε. Η εναγόμενη θέλοντας να δικαιολογήσει την ανάληψη των Λ.Κ.15,000.- που έγινε μετά την κατάθεση της επιταγής (Τεκμήριο 6) και για να πείσει για την εκδοχή της, υποστήριξε ότι ο Μ.Ε.2, ήταν μαζί της τόσο κατά την ημέρα της ανάληψης όσο και μετά που δόθηκαν τα χρήματα στον ενάγοντα. Η μαρτυρία του Μ.Υ2 στιγματίστηκε και από την καθοδήγηση που είχε δεχτεί με την υποβολή ερωτήσεων κατά το στάδιο της κυρίως εξέταση του ειδικά σε σχέση με την συγκεκριμένη ημερομηνία, δηλαδή αν της 23/12/2005 πήγε μαζί με την εναγόμενη στην τράπεζα για να κάνει ανάληψη χρημάτων. Η εναγόμενη ενώ υποστήριζε μέχρι τέλους ότι στον ενάγοντα έκανε μόνο διευκόλυνση μετά από συνεννόηση και παράλαβε την επιταγή, την οποία στη συνέχεια κατάθεσε σε λογαριασμό της και μετά 2 - 3 ημέρες του έδωσε τα χρήματα και ότι ο ενάγοντας συνήψε το δάνειο και χρειαζόταν τα χρήματα για προσωπικούς τους λόγους, συγκεκριμένα για την ανακαίνιση διαμερίσματος που είχε στην Θεσσαλονίκη. Ο Μ.Υ. 2 ανάφερε ότι όταν η εναγόμενη επέστρεψε τα χρήματα στον ενάγοντα στη παρουσία του, ανάφερε στον ενάγοντα ότι είναι οι Λ.Κ.10,000.- που του χρωστά. Στην αντεξέταση του ο Μ.Υ.2 ερωτηθείς σχετικά επανέλαβε ότι του είπε (η εναγόμενη), όταν του (στον ενάγοντα) έδινε τα λεφτά, πως είναι αυτά που του χρωστά. Σε άλλη πάλι περίπτωση, κατά την διάρκεια της αντεξέταση του ο Μ.Υ.2, ερωτηθείς αν έτυχε καμιά φορά και ο Αποστόλης να δώσει χρήματα μπροστά του στην εναγόμενη, ο μάρτυρας απάντησε «της έδινε, ο Τόλης για βοήθεια, ήταν οι Λ.Κ. 10.000.- που του επέστρεψε». Η εναγόμενη ουδέποτε υποστήριξε ότι χρωστούσε πράγματι στον ενάγοντα το πιο πάνω ποσό και ότι του τα επέστρεψε, η βασική της θέση ήταν όπως ανέφερα προηγουμένως, ότι δηλαδή που έκανε διευκόλυνση. Αυτά που ανάφερε ο Μ.Υ.2, σε μια προσπάθεια του να υποστηρίξει την εκδοχή της εναγόμενης για το ότι δόθηκαν να χρήματα, σε συνδυασμό με αυτά που η εναγόμενη υποστήριξε για τον λόγο που δόθηκαν τα χρήματα ο οποίος έρχεται σε πλήρη αντίφαση με την μαρτυρία του Μ.Υ.2 δείχνουν ότι ουδέποτε έγινε το περιστατικό που ισχυρίστηκε η εναγόμενη και ο μάρτυρας της και ότι ήταν μια κατασκευασμένη εκδοχή και μαρτυρία από μέρους τους για να πείσουν για την εκδοχή της εναγόμενης. Από την άλλη καμία απόδειξη είσπραξης του ποσού των Λ.Κ.5000.- δεν παρουσιάστηκε στο δικαστήριο σε σχέση με το ποσό των Λ.Κ.5000.- που δόθηκε, όπως υποστήριξαν η εναγόμενη και ο Μ.Υ2 , στις 23/12/2005 στον Μ.Υ.2, ώστε να ενισχυθεί ο ισχυρισμός της πληρωμής του ποσού αυτού από το ποσό το οποίο είχε κάνει ανάληψη η εναγόμενη την ίδια ημέρα και συνεπώς παρέμεινε ποσό Λ.Κ.10.000.- δηλαδή το υπόλοιπο ποσό που αναλογούσε στον ενάγοντα. Η εναγόμενη προς αντίκρουση του ισχυρισμού του ενάγοντα ότι δανείστηκε χρήματα από αυτόν πρόβαλε την θέση ότι δεν είχε τέτοια ανάγκη αφού είχε αρκετά εισοδήματα. Από την άλλη όμως υποστήριξε ότι είχε διάφορα χρέη κατά τον ουσιώδη χρόνο και για αυτό αναγκάστηκε να συνάψει, μετά που χώρισε με τον ενάγοντα, δάνειο ύψους Λ.Κ.100.000.- για να εξοφλήσει τα δάνεια που είχε δημιουργήσει προηγουμένως. Επίσης παρατηρώντας το Τεκμήριο 7, όταν η εναγόμενη κατέθεσε την επιταγή Τεκμήριο 6, ο λογαριασμό της είχε πιστωτικό υπόλοιπο Λ.Κ.966.02, με την κατάθεση της επιταγής το πιστωτικό υπόλοιπο έγινε Λ.Κ.10933.02, ακολούθησαν δύο χρεώσεις ύψους Λ.Κ.10442.39 (Λ.Κ.6.792.39 και Λ.Κ.3.650.00) με αποτέλεσμα ο λογαριασμός της μετά από αυτές τις χρώσεις να έχει υπόλοιπο Λ.Κ.490.63 ενώ μετά την ανάληψη του ποσού των Λ.Κ.15.000 έχει χρεωστικό υπόλοιπο - Λ.Κ.14.509.37.- Ενώ υποστήριξε ότι είχε λάβει ένα μεγάλο ποσό από τις ασφάλειες του συζύγου της (Τεκμήρια 9) και συνεπώς δεν είχε ανάγκη να δανειστεί χρήματα από τον ενάγοντα, κάτι το οποίο υποβλήθηκε στον ενάγοντα και κατά την διάρκεια της αντεξέτασης του και για το οποίο δήλωσε άγνοια, τελικά το ποσό το οποίο η ίδια είσπραξε ήταν Λ.Κ.35.000.- αφού υπήρχαν και τα παιδιά της ως κληρονόμοι και δικαιούχοι. Πέραν των πιο πάνω η εναγόμενη, στην έκθεση υπεράσπισης της, δεν προβάλλει τους ισχυρισμούς που ανέφερε στην ένορκη κατάθεση της περί διευκόλυνσης και της παράδοσης που ποσού των Λ.Κ.10.000.- πίσω στον ενάγοντα. Ο ενάγοντας ειδικά αναφέρεται στην έκθεση απαίτησης του στο συγκεκριμένο ποσό και σε συγκεκριμένη ημερομηνία που της παραχωρήθηκε ως δάνειο και η εναγόμενη θα μπορούσε να αντικρούσει τον ισχυρισμό αυτό ειδικά και όχι με γενικότητες, ότι δηλαδή ποτέ δεν της δάνεισε χρήματα ο ενάγοντας, το ίδιο ισχύει και για το ποσό των €2000.- που της δόθηκε, σύμφωνα με τον ενάγοντα της μετά που χώρισαν στις 30.11.2006 και εδώ θα μπορούσε να προβάλει με την έκθεση υπεράσπισης της ότι της δόθηκε για να μεταφέρει το ποσό αυτό στους γονείς του. Συνεπώς τα όσα ανάφερε στο Δικαστήριο ήταν εκ των υστέρων σκέψεις και εφευρήματα. Επίσης η εναγόμενη παραδέχτηκε ότι έλαβε την επιταγή για το ποσό των Λ.Κ.1950.- υποστήριξε όμως ότι της δόθηκε αυτή, για να πάρει τα χρήματα στους γονείς του ενάγοντα στην Ελλάδα. Η επιταγή (Τεκμήριο 5) εκδόθηκε στο όνομα της εναγόμενης και ήταν σε λίρες Κύπρου, για αυτό το ζήτημα δεν δόθηκε καμία εξήγηση από την εναγόμενη. Η επιταγή εξαργυρώθηκε (βλέπε Τεκμήριο 5) και η ίδια έλαβε τα χρήματα χωρίς να αναφέρει οποιοδήποτε περιστατικό με το οποίο να εξηγεί πώς και πότε παραδόθηκαν τα χρήματα στους γονείς του ενάγοντα, ως ήταν και ο βασικός ισχυρισμός της. Ενώ ανάφερε ότι ενάγοντας έκανε το δάνειο των Λ.Κ.10.000.- για προσωπικούς τους λόγους και με θετικό τρόπο είπε ότι ήταν για να ανακαινίσει ένα διαμέρισμα που είχε στη Θεσσαλονίκη στην αντεξέταση της είπε δεν ξέρει τι τα έκανε τελικά και ότι ένα μέρος των χρημάτων είχε χρησιμοποιήσει ο ενάγων για τα εισιτήρια που θα πήγαιναν ταξίδι μαζί με τα παιδιά της, κάνοντας τους το δώρο, προβάλλοντας μια έτσι και μια θέση η οποία δεν προβάλλεται όμως με την έκθεση υπεράσπισης της. Συνεπώς για όλους τους λόγους που εξηγώ πιο πάνω η μαρτυρία της εναγόμενης και του Μ.Υ.2 κρίνεται αναξιόπιστη. Ευρήματα: Με βάση με την πιο πάνω αξιολόγηση και παραδεκτά γεγονότα βρίσκω ότι ουσιώδη πραγματικά γεγονότα της παρούσας υπόθεσης έχουν ως ακολούθως: O ενάγοντας στις 12.12.2005 συνήψε δάνειο (Τεκμήριο 1) από το ΣΤΕΛΜΕΚ στις και η επιταγή (Τεκμήριο 6) η οποία εκδόθηκε στο όνομα του από το ΣΤΕΛΜΕΚ για το ποσό των €17029.63 (Λ.Κ 9967) παραδόθηκε στην εναγόμενη στις 20.12.2005, την οποία στη συνέχεια η εναγόμενη κατάθεσε, μέσω της Κεντρικής Συνεργατικής Τράπεζας στην Πάφο σε προσωπικό λογαριασμό της που διατηρούσε στην ΣΠΕ Στρουμπιού. Το πιο πάνω ποσό ο ενάγοντας έδωσε στην εναγόμενη υπό μορφή δανείου. Ο ενάγοντας στις 26.7.2006 συνήψε συμφωνία ενοικιαγοράς (Τεκμήριο 3 ) με την Λαϊκή Χρηματοδοτήσεις για το ποσό των €6902.75 (Λ.Κ.4040) και το οποίο παρέδωσε σε μετρητά στην εναγόμενη. Ο ενάγοντας στις 30.11.2006 παρέδωσε στην εναγόμενη στο αεροδρόμιο Λάρνακας την επιταγή (Τεκμήριο 5) για το ποσό των €3331.77 (Λ.Κ.1950) η οποία εξαργυρώθηκε από την εναγόμενη. Τα πιο πάνω ποσά ο ενάγοντας έδωσε στην εναγόμενη υπό μορφή δανείου. Η εναγόμενη πλήρωσε στον ενάγοντα το ποσό των €854 έναντι των πιο πάνω δανείων και μέχρι σήμερα εξακολουθεί να του οφείλει το ποσό των €26341.
  8. Συνεπώς με βάση όλα τα πιο πάνω, καταλήγω ότι ο ενάγοντας απέδειξε την αξίωση του εναντίον της εναγόμενης και ως εκ τούτου εκδίδεται απόφαση υπέρ του και εναντίον της εναγόμενης για το ποσό των €26341.51.-. Επιδικάζω επίσης νόμιμους τόκους στο πιο πάνω ποσό καθότι δεν έχω ικανοποιηθεί ότι ο ενάγοντας δικαιούται τους αξιούμενους στην έκθεση απαίτησης τόκους. Τα έξοδα ακολουθώντας το αποτέλεσμα επιδικάζονται υπέρ του ενάγοντα και εναντίον της εναγόμενης τα οποία να υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και να τεθούν στο Δικαστήριο για έγκριση. (Υπ.) .......... Κ. Κουνίδου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.