Αναφορικά με τον Χάρη Χαραλάμπους (Τσιολή), Αρ. Αγωγής Αιτ. :-312/2010, 29η Νοεμβρίου 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2011:A160 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Δικαιοδοσία Πτωχεύσεων Ενώπιον :- Μ. Α. Ματθαίου Α. Ε. Δ. Αρ. Αγωγής Αιτ. :- 407312/200810 Μεταξύ :- 1.Γρηγόρης Δημητρίου Γρηγορίου 2.1.Ανδρέας Δημητρίου Γρηγορίου Ενάγοντες Και Φωστήρα Σπύρου άλλως Φωστήρα Γεωργίου Χαραλάμπους ΕναγόμενηΑναφορικά με τον Χάρη Χαραλάμπους (Τσιολή) από την Πάφο Ημερομηνία :- Τρίτη 229η Νοεμβρίου Οκτωβρίου 20110 Αίτηση Τροποποίησης Αναστολής ημερομηνίας 126/510/2010 Για τους Ενάγοντες τον Χρεώστη - ΑιτητέςΑιτητή :- κος. Ανδρέας ΖύμπηλοςΜυτίδης για Παπαχαραλάμπους & Αγγελίδης Δ.Ε.Π.Ε. (Για ν΄ ακούσει απόφαση :- Αυτοπροσώπως / ............ ) Για την Εναγόμενη Πιστώτρια - Καθ΄ ης η Αίτηση :- κα. Αρίστη ΚορακίδουΜ. Πατσαλίδου για Πατρίκιος Παύλου & Σια (Για ν΄ ακούσει απόφαση :- Αυτοπροσώπως / ............ ) Ενδιάμεση Απόφαση
- Επιδόθηκε στον χρεώστη και αιτητή σε αυτή τη διαδικασία (στο εξής θα καλείται ο «χρεώστης») ειδοποίηση πτώχευσης σε σχέση με απόφαση η οποία εκδόθηκε εναντίον του ιδίου και άλλου προσώπου στην αγωγή 4538/01 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας (στο εξής θα καλείται η «αγωγή»). Καταχώρησε την αίτηση υπό εξέταση ζητώντας αναστολή της διαδικασίας ειδοποίησης πτώχευσης (στο εξής θα καλείται η «ειδοποίηση») κυρίως μέχρι την εκδίκαση σχετικής έφεσης. 1.
- Εναντίον της αίτησης αναστολής καταχωρήθηκε ένσταση με 9 συνολικά λόγους ένστασης ενώ τόσο η αίτηση όσο και η ένσταση προωθήθηκαν με σχετική επιχειρηματολογία των ευπαίδευτων δικηγόρων των διαδίκων. Η οποία διατηρείται υπόψη του Δικαστηρίου κατά την έκδοση αυτής της απόφασης έστω και εάν αυτή δεν παρατίθεται εντός αυτής της απόφασης.
- Ο ευπαίδευτος δικηγόρος του αιτητή επικέντρωσε την επιχειρηματολογία του στο γεγονός ότι έχει καταχωρηθεί έφεση εναντίον της πρωτόδικης απόφασης στην αγωγή δίχως με οποιοδήποτε τρόπο να προωθήσει επίσης επιπρόσθετη θέση βάσει της οποίας επιδιώκεται και η έκδοση διατάγματος σύμφωνα με τη παράγραφο (Β) της αίτησης υπό εξέταση για αναστολή μέχρι την τροποποίηση του ονόματος της πιστώτριας στη σχετική απόφαση. Θέση όμως η οποία προωθείται με τη μαρτυρία προς υποστήριξη της αίτησης και συνεπώς εξετάζεται από το Δικαστήριο. Ότι δηλαδή, ενώ η πιστώτρια ως η ενάγουσα εταιρεία προς όφελος της οποίας εκδόθηκε η απόφαση επί της οποίας αυτή στηρίχτηκε προς έκδοση της ειδοποίησης πτώχευσης είχε αλλάξει το όνομα της εντούτοις δεν προέβη στην απαραίτητη τροποποίηση του ονόματος της.
- Ουσιαστικά προβάλλονται με την επιχειρηματολογία προς υποστήριξη της αίτησης διάφορα σημεία αναφορικά με τη χρήση της πτωχευτικής διαδικασίας ως μέτρου εκτέλεσης παρά και τη γνώση της πιστώτριας ότι έχει καταχωρηθεί έφεση εναντίον της απόφασης. Βεβαίως επί αυτού του σημείου δεν είναι δυνατό να αγνοηθεί ότι σαφώς με τη νομολογία μας η πτωχευτική διαδικασία διακρίνεται από τη διαδικασία εκτέλεσης μίας δικαστικής απόφασης.
- Καθότι η πτωχευτική διαδικασία δεν έχει στόχο τον εξαναγκασμό του εξ αποφάσεως χρεώστη να εξοφλήσει το εξ αποφάσεως χρέος του αλλά έχει ως σκοπό τη προστασία και διασφάλιση της περιουσίας του πτωχεύσαντος έτσι ώστε αυτή να χρησιμοποιηθεί όπως ο νόμος ορίζει για την ικανοποίηση εξ ολοκλήρου ή μερικώς και κατ΄ ισονομία όλων των πιστωτών (βλ. σχετικά την απόφαση των Πολιτικών Εφέσεων 11149 και 11150, ημερομηνίας 23/10/2002, London Clubs Ltd. κ. ά. ν. Παπαδοπούλου
(2002)1 Α. Α. Δ. 1699). Επίσης σύμφωνα με τη σχετική νομοθεσία η πτωχευτική διαδικασία δεν συμπεριλαμβάνεται στις μεθόδους εκτέλεσης μίας απόφασης (βλ. σχετικά το άρθρο 14 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6).
- Ενώ επιπλέον ακόμη και στη περίπτωση όπου θα μπορούσε να θεωρηθεί είτε ότι η συγκεκριμένη διαδικασία αποτελεί μέθοδο εκτέλεσης απόφασης ή έμμεση μορφή πίεσης προς είσπραξη εξ αποφάσεως χρέους και κατ΄ επέκταση «μέθοδο εκτέλεσης» υπό την έννοια εξαναγκασμού του εξ αποφάσεως χρεώστη να πληρώσει το εξ αποφάσεως χρέος, τότε παρατηρώ τα εξής.
- Εάν δεν υπάρχει σε ισχύ διάταγμα αναστολής της εκτέλεσης μίας απόφασης λόγω της ύπαρξης έφεσης τότε η διαδικασία εκτέλεσης μίας απόφασης δεν είναι δυνατό να θεωρηθεί ως καταχρηστική ή καταπιεστική. Καθότι η πρωτόδικη απόφαση θεωρείται τελεσίδικη μέχρι και την ανατροπή της και ο εξ αποφάσεως πιστωτής έχει κάθε δικαίωμα μέχρι και τη πιθανή ανατροπή της απόφασης να λάβει μέτρα εκτέλεσης ή εφαρμογής της εκτός εάν εμποδίζεται να το πράξει αυτό λόγω της ύπαρξης σε ισχύ διατάγματος αναστολής της εκτέλεσης της συγκεκριμένης απόφασης.
- Η καταχώρηση έφεσης δεν καθιστά μη τελεσίδικη μία πρωτόδικη απόφαση (βλ. σχετικά την απόφαση της Πολιτικής Έφεσης 9682, ημερομηνίας 29/9/1997 Οικονομίδη ν. Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα
(1997)1Γ Α. Α. Δ. 1255, σελίδες 1261 έως 1262). Ενώ ασφαλώς δίχως να έχει εκδοθεί διάταγμα αναστολής της εκτέλεσης μίας απόφασης τότε αυτή δεν καθίσταται μη εκτελεστέα.
- Τονίζω και πάλι ότι η πτωχευτική διαδικασία δεν αποτελεί μέθοδο εκτέλεσης μίας απόφασης. Καλείται όμως το Δικαστήριο να θεωρήσει ουσιαστικά ότι η έκδοση ειδοποίησης πτώχευσης με σκοπό αυτή να αποτελέσει τη βάση για την καταχώρηση αίτησης πτώχευσης αποτελεί μέτρο εκτέλεσης της απόφασης (θέση η οποία βεβαίως απορρίπτεται ως μία λανθασμένη αντίληψη της πτωχευτικής διαδικασίας).
- Εντούτοις, σύμφωνα με την υπάρχουσα μαρτυρία, ο ίδιος ο χρεώστης δεν έχει καν επιδιώξει αναστολή της εκτέλεσης της απόφασης. Με τα όσα κοινά αποδεκτά δεδομένα έχουν τεθεί υπόψη του Δικαστηρίου θα μπορούσε δηλαδή η διαδικασία εκτέλεσης της απόφασης να προωθηθεί ανεξάρτητα και από την έγκριση αυτής της αίτησης αναστολής της διαδικασίας της ειδοποίησης πτώχευσης.
- Επί αυτού του θέματος το Δικαστήριο διατηρεί υπόψη του και τη δυνατότητα η οποία προσφέρεται μετά από τη καταχώρηση αίτησης πτώχευσης σε παρόμοιες περιπτώσεις. Βάσει της οποίας η αίτηση υπό εξέταση για αναστολή της διαδικασίας της ειδοποίησης πτώχευσης θα μπορούσε ουσιαστικά να κριθεί και πρόωρη. Καθώς δηλαδή θα μπορούσε να επιτευχθεί παρόμοιος στόχος μετά όμως από την καταχώρηση της αίτησης πτώχευσης.
- Σύμφωνα δηλαδή με το εδάφιο
(4)του άρθρου 6 του περί Πτώχευσης Νόμου, Κεφάλαιο
- Βάσει του οποίου, όταν η πράξη πτώχευσης στην οποία στηρίζεται η αίτηση είναι η μη συμμόρφωση προς ειδοποίηση πτώχευσης, τότε παρέχεται η διακριτική εξουσία στο Δικαστήριο, αν το θεωρεί ορθό, να αναστείλει ή απορρίψει την αίτηση με τη δικαιολογία ότι εκκρεμεί έφεση εναντίον της απόφασης.
- Παρέχει ο σχετικός Νόμος το δικαίωμα στην πιστώτρια όπως καταχωρήσει αίτηση πτώχευσης του χρεώστη μετά από διάπραξη πράξης πτώχευσης του χρεώστη λόγω παράλειψης του να συμμορφωθεί με ειδοποίηση πτώχευσης (βλ. σχετικά το άρθρο 3
(1)(ζ) του περί Πτώχευσης Νόμου, Κεφ. 5). Τότε το εδάφιο
(4)του άρθρου 6 του περί Πτώχευσης Νόμου θα μπορούσε να τύχει εφαρμογής καθώς σε συνάρτηση με την ύπαρξη έφεσης η επίδικη ειδοποίηση πτώχευσης εύλογα θα μπορούσε να ενταχθεί στα όσα σχετικά προνοούνται. Παρέχοντας στο Δικαστήριο, σε εκείνο όμως το μελλοντικό στάδιο, τη δυνατότητα άσκησης της διακριτικής του εξουσίας βάσει του εδαφίου
(4)του άρθρου 6 έτσι ώστε να διατάξει την αναστολή ή ακόμη και την απόρριψη της αίτησης πτώχευσης η οποία αναμένεται να καταχωρηθεί εναντίον του αιτητή.
- Διακριτική εξουσία η οποία νομοθετικά σαφώς δεν παρέχεται στο Δικαστήριο σε αυτό το στάδιο όπου απλά καλείται ο χρεώστης είτε να συμμορφωθεί με την ειδοποίηση πτώχευσης είτε διαφορετικά, όπως ενημερώνεται με την ειδοποίηση, να θεωρηθεί η παράλειψη συμμόρφωσης του ως πράξη πτώχευσης.
- Αναφορικά με τη θέση ως προς τη παράλειψη της πιστώτριας να είχε τροποποιήσει το όνομα της θα συμφωνήσω με τα όσα η ευπαίδευτη δικηγόρος της πιστώτριας αναφέρει σχετικά στην αγόρευση της σε σχέση με την ορθή διαδικασία η οποία ακολουθείται σε περίπτωση αλλαγής του ονόματος μίας εταιρείας η οποία τυγχάνει να είναι διάδικος. Την αναφορά της δηλαδή στη σελίδα 421 του White Book (Annual Practice 1958) σε σχέση με την Αγγλική διαταγή O. 17 r. 4 και η οποία είναι η αντίστοιχη διαταγή με τη Δ.12 θ. 4 των Διαδικαστικών Κανονισμών της Πολιτικής Δικονομίας. Η αλλαγή του ονόματος φαίνεται και από το πιστοποιητικό αλλαγής ονόματος το οποίο η πιστώτρια έχει επισυνάψει στην αίτηση της για την έκδοση της ειδοποίησης πτώχευσης.
- Συνεπώς η θέση του χρεώστη ότι η διαδικασία της ειδοποίησης θα πρέπει να ανασταλεί για χρονική περίοδο εντός της οποίας η πιστώτρια να οφείλει όπως προβεί σε τροποποίηση του ονόματος της, υπό την έννοια δηλαδή, τροποποίησης της επίδικης απόφασης κρίνεται λανθασμένη και δεν γίνεται δεκτή. Δέχεται δηλαδή το Δικαστήριο ότι η Advantage Capital Holdings PLC είναι η εξ αποφάσεως πιστώτρια έτσι ώστε να είναι σε θέση να είχε προωθήσει τη παρούσα αίτηση προς έκδοση ειδοποίησης πτώχευσης.
- Συνεπώς κρίνεται ότι η κύρια θέση του χρεώστη αναφορικά τη καταχώρηση έφεσης εναντίον της πρωτόδικης απόφασης δεν δικαιολογεί την έκδοση διατάγματος αναστολής της διαδικασίας της επίδικης ειδοποίησης πτώχευσης. Επομένως η αίτηση του χρεώστη δεν κρίνεται δικαιολογημένη και ως εκ τούτου απορρίπτεται.
- Διατηρώντας δε υπόψη το αποτέλεσμα εκδίκασης της αίτησης τα έξοδα της επιδικάζονται υπέρ της καθ΄ ης η αίτηση πιστώτριας και εις βάρος του αιτητή χρεώστη όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Μ. Α. Ματθαίου Α. Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο