Τράπεζας Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λίμιτεδ ν. CHRIS 1 STOP LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής: 2475/10, 2.12.2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2011:A165 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. Σταματίου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2475/10 Μεταξύ: Τράπεζας Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λίμιτεδ από τη Λευκωσία Εναγόντων Και
- CHRIS 1 STOP LIMITED (A/E C126555) από την Πάφο
- CHRIS ONE STOP HOLDINGS LIMITED (Α/Ε 186762) από την Πάφο
- CHRIS QUICK STOP HOLDINGS LIMTED (Α/Ε 126664) από την Πάφο
- CHRIS 2 STOP HOLDINGS LIMITED (Α/Ε 185911) από την Πάφο
- CHRIS APHRODITE HILLS MINIMARKET LIMITED (Α/Ε C155314) από την Πάφο
- Χρίστος Τρύφωνα Χρίστου (Δ.Τ. 0769343) από την Πάφο
- Αντιγόνης Σάββα Πολεμίτη (Δ.Τ. 0050693) από την Πάφο
- Άντζελας Πλάτων Ορφανού Χρίστου (Δ:Τ. 0853326) από την Πάφο Εναγομένων ------------------------- Αρ. Αγωγής: 2448/10 Μεταξύ: Τράπεζας Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λίμιτεδ από τη Λευκωσία Εναγόντων Και CHRIS 1 STOP LIMITED (A/E C126555) από την Πάφο CHRIS ONE STOP HOLDINGS LIMITED (Α/Ε 186762) από την Πάφο CHRIS QUICK STOP HOLDINGS LIMTED (Α/Ε 126664) από την Πάφο CHRIS 2 STOP HOLDINGS LIMITED (Α/Ε 185911) από την Πάφο CHRIS APHRODITE HILLS MINIMARKET LIMITED (Α/Ε C155314) από την Πάφο Χρίστος Τρύφωνα Χρίστου (Δ.Τ. 0769343) από την Πάφο Αντιγόνης Σάββα Πολεμίτη (Δ.Τ. 0050693) από την Πάφο Εναγομένων ------------------------- Αρ. Αγωγής: 2476/10 Μεταξύ: Τράπεζας Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λίμιτεδ από τη Λευκωσία Εναγόντων και CHRIS APHRODITE HILLS MINIMARKET LIMITED (Α/Ε C155314) από την Πάφο CHRIS ONE STOP HOLDINGS LIMITED (Α/Ε 186762) από την Πάφο CHRIS QUICK STOP HOLDINGS LIMTED (Α/Ε 126664) από την Πάφο CHRIS 2 STOP HOLDINGS LIMITED (Α/Ε 185911) από την Πάφο CHRIS 1 STOP LIMITED (A/E C126555) από την Πάφο Χρίστος Τρύφωνα Χρίστου (Δ.Τ. 0769343) από την Πάφο Αντιγόνης Σάββα Πολεμίτη (Δ.Τ. 0050693) από την Πάφο Εναγομένων Ημερομηνία: 2.12.2011 Αίτηση ημερ. 28.6.2011 για συνένωση αγωγών Για Εναγόμενους-Αιτητές: κα Καρακώστα για κ. Σιμιλλίδη (για να ακούσει απόφαση η κα Νεοφύτου) Για Ενάγοντες-Καθ΄ ων η Αίτηση: κα Καραγιαννίδου για κ. Παπαζαχαρία ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αίτηση ζητείται η συνένωση και συνεκδίκαση των πιο πάνω αγωγών. Η αίτηση στηρίζεται στο ότι οι αγωγές και υπερασπίσεις εδράζονται στα ίδια νομικά και πραγματικά γεγονότα, οι εναγόμενοι είναι τα ίδια πρόσωπα, οι δικηγόροι των εναγόντων και των εναγομένων είναι οι ίδιοι σε όλες τις αγωγές και τα επίδικα θέματα στις αγωγές αφορούν τραπεζικές διευκολύνσεις που κατ΄ ισχυρισμό παραχώρησαν οι ενάγοντες στους εναγομένους καθώς και ισχυριζόμενες εγγυήσεις από τους εναγομένους. Οι ενάγοντες καταχώρησαν ένσταση η οποία στηρίζεται στους ακόλουθους λόγους: «
- Η αίτηση είναι παράτυπη και/ή αβάσιμη και/ή πάσχει νομικά.
- Η αίτηση δεν έχει έρεισμα στους διαδικαστικούς κανονισμούς και την δικαστηριακή πρακτική.
- Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις της Διαταγής 14 των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας και τη Δικαστηριακής Πρακτικής και Νομολογίας για να νομιμοποιούνται οι αιτητές να ζητούν συνένωση των αγωγών.
- Δεν υπάρχουν κοινά πραγματικά ή νομικά ζητήματα τέτοιας σημασίας ώστε να καθιστούν αναγκαία τη συνένωση των τριών αγωγών και/ή δεν παρατίθενται με λεπτομέρεια τα κοινά νομικά και πραγματικά γεγονότα που να καθιστούν αναγκαία τη συνεκδίκαση των αγωγών.
- Οι αγωγές στις οποίες επιζητείται η συνένωση αφορούν διαφορετικά συμβόλαια με διαφορετικούς όρους, που έγιναν σε διαφορετικές ημερομηνίες και οι οποίες έχουν υπογραφεί και/ή έγιναν με διαφορετικά πρότυπα.
- Τα γεγονότα που στοιχειοθετούν την κάθε υπόθεση δεν ομοιάζουν σε βαθμό που να υφίσταται ουσιαστική ταύτιση μεταξύ τους και/ή η νομική βάση της υπεράσπισης δεν επιτρέπει συνεκδίκαση.
- Οι εναγόμενοι στις αγωγές που ζητούν την συνένωση τους καταχώρησαν υπερασπίσεις στις οποίες αρνούνται όλα τα πραγματικά γεγονότα που αναφέρονται στις εκθέσεις απαιτήσεως της ενάγουσας και επομένως οι ενάγοντες θα πρέπει να αποδείξουν τα γεγονότα της κάθε αγωγής ξεχωριστά και ειδικά.
- Η παρούσα αίτηση υποβάλλεται καθυστερημένα σύμφωνα με την Νομολογία η υποβολή της αίτησης για συνένωση των αγωγών είναι το στάδιο της αίτησης για οδηγίες μετά την συμπλήρωση των έγγραφων προτάσεων.
- Η συνένωση των αγωγών θα δημιουργήσει περιπλοκότητα και αδικαιολόγητη δαπάνη του δικαστικού χρόνου.
- Γενικά η συνένωση δεν ενδείκνυται στην παρούσα περίπτωση και δεν εξυπηρετεί τον τρόπο της ορθής απονομής της δικαιοσύνης.
- Σκοπός των εναγομένων είναι η παρέλκυση της δικαστικής διαδικασίας.» Η Χλόη Στυλιανού, η οποία βρίσκεται στην υπηρεσία της ενάγουσας στην ένορκη δήλωση της που συνοδεύει την ένσταση αναφέρει ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις της Δ.14 για συνένωση των αγωγών. Οι εναγόμενοι στις υπερασπίσεις τους αρνούνται όλα τα γεγονότα και ισχυρίζονται παρανομία και ακυρότητα των επιδίκων συμφωνιών με αποτέλεσμα να πρέπει σε κάθε αγωγή, ο κάθε ισχυρισμός να αποδειχθεί ξεχωριστά. Τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης έλαβαν χώρα σε διαφορετικές ημερομηνίες, αφορούν διαφορετικές αιτίες αγωγής και επομένως δεν υπάρχουν κοινά πραγματικά και νομικά γεγονότα τέτοιας σημασίας ή σε τέτοιο βαθμό ούτως ώστε να καθιστούν αναγκαία και επιθυμητή την συνένωση των αγωγών. Οι εναγόμενοι δεν είναι ακριβώς τα ίδια πρόσωπα, τα γεγονότα της κάθε υπόθεσης είναι διαφορετικά και η μαρτυρία που θα δοθεί διαφέρει. Οι αγωγές αφορούν σε διαφορετικά συμβόλαια, διαφορετικούς όρους χρήσης και τρόπους πληρωμής, και διαφορετικές αξιώσεις. Οι συμφωνίες τερματίστηκαν με διαφορετικές επιστολές σε διαφορετικές ημερομηνίες, σε περίπτωση δε συνένωσης θα προκληθεί σύγχυση, καθυστέρηση και σπατάλη εξόδων. Περαιτέρω η αίτηση υποβάλλεται καθυστερημένα και στόχο έχει την καθυστέρηση της διαδικασίας. Οι συνήγοροι των δύο πλευρών υποστήριξαν τις αντίστοιχες θέσεις τους σε γραπτές αγορεύσεις τις οποίες εξέτασα. Η Δ.14 θ.2 στην οποία στηρίζεται η αίτηση προβλέπει τα ακόλουθα: (σε μετάφραση): «Όταν δύο ή περισσότερες αγωγές εκκρεμούν στο ίδιο Δικαστήριο, είτε από τους ίδιους είτε διαφορετικούς ενάγοντες εναντίον των ιδίων ή διαφορετικών εναγομένων, και οι απαιτήσεις των αγωγών αυτών συνεπάγονται κοινό ζήτημα νόμου ή γεγονότος τέτοιας σημασίας ανάλογα με τα υπόλοιπα ζητήματα, τα οποία συνεπάγονται οι αγωγές αυτές, ώστε να καθιστούν επιθυμητή τη συνένωση των αγωγών, το Δικαστήριο ή ο δικαστής μπορεί να διατάξει τη συνένωσή τους.» Με τη Δ.14 θ.2 παρέχεται διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να διατάξει τη συνένωση αγωγών όταν κρίνει ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις που θέτει ο πιο πάνω διαδικαστικός Κανονισμός και όταν θεωρήσει πως η συνένωση των αγωγών είναι επιθυμητή. Η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου εξαρτάται από τα γεγονότα της κάθε υπόθεσης. Το Δικαστήριο ασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια εξετάζει κατά πόσο η συνεκδίκαση των αγωγών θα εξυπηρετήσει τα συμφέροντα των διαδίκων και την καλύτερη απονομή της δικαιοσύνης. Η αποφυγή πολλαπλότητας των διαδικασιών, ο περιορισμός των εξόδων καθώς και η οικονομία του δικαστικού χρόνου είναι παράγοντες που προσμετρούν στην κρίση του Δικαστηρίου επί του θέματος (βλ. Hadjiathanassiou v. Parperides and Others
(1975)1 C.L.R. 401, Healey and Others v. A. Waddington and Sons Ltd and Others
(1954)1 All E.R. 861 και Κυπριακή Τράπεζα Αναπτύξεως Λτδ. ν. 1. Apak Agro Industries κ.ά.
(1999)1 Α.Α.Δ. 1721). Η συνένωση αγωγών θα πρέπει να θεωρείται ότι είναι επιθυμητή όταν βρεθεί ότι υπάρχει κοινό ζήτημα νόμου ή γεγονότων τέτοιας σημασίας σε σχέση με τα υπόλοιπα ζητήματα ώστε να είναι επιθυμητό να αποφευχθεί η πολλαπλότητα διαδικασιών και η σπατάλη δικαστικού χρόνου και δαπάνης. Γενικά η συνένωση θα πρέπει να τείνει να επιταχύνει την απονομή της δικαιοσύνης (βλ. Medcon Construction Ltd. v. Χρ. Μαρνέρος & Σία Λτδ.
(1997)1 ΑΑΔ 546). Όπως τονίστηκε στην υπόθεση Samata Enterprises Ltd. v. Γεώργιου Σταύρου
(1998)1 ΑΑΔ 1876 το ουσιώδες κριτήριο για τη συνένωση αγωγής είναι η ύπαρξη κοινού πραγματικού ή νομικού ζητήματος, όπως αυτά διαπιστώνονται αποκλειστικά από την έκθεση απαιτήσεως των αγωγών, και ανεξάρτητα από το περιεχόμενο των υπερασπίσεων. Μελέτησα τα δικόγραφα των 3 αγωγών οι οποίες επηρεάζονται από την αίτηση. Διαπιστώνεται ότι οι διάδικοι στις αγωγές 2448/10 και 2476/10 είναι οι ίδιοι ενώ στην αγωγή 2475/10 προστίθεται ακόμα ένας διάδικος. Επίσης και στις τρεις αγωγές οι συνήγοροι των εναγόντων και εναγομένων είναι οι ίδιοι. Η αξίωση των εναγόντων στην αγωγή 2476/10 είναι για ποσό €162.312,33 πλέον τόκους και έξοδα πλέον διάφορα διατάγματα εκποίησης υποθηκών, ήτοι της υποθήκης με αρ. Υ1783/05 επί του ακινήτου της εναγομένης 7, της υποθήκης με αρ. Υ1786/07 επί ακινήτου του εναγομένου 6 και της υποθήκης με αρ. Υ1785/07 επί ακινήτου του εναγομένου
- Η αξίωση βασίζεται σε συμφωνία δανείου ημερ. 2.4.2007 με βάση την οποία η ενάγουσα τράπεζα παραχώρησε προς την εναγόμενη 1 εταιρεία δάνειο το οποίο εξασφαλίστηκε με εγγυήσεις των υπολοίπων εναγομένων και υποθήκες επί των ακινήτων των εναγομένων 6 και
- Η αξίωση των εναγόντων στην αγωγή 2448/10 είναι για ποσό €122.040,46 πλέον τόκους και ποσό €476.646,19 πλέον τόκους πλέον διάφορα διατάγματα εκποίησης των ιδίων υποθηκών όπως στην προηγούμενη αγωγή. Η αξίωση βασίζεται σε δύο συμφωνίες δανείου, ημερ. 2.4.07 και 21.4.08 αντίστοιχα δυνάμει των οποίων παραχωρήθηκαν δάνεια τα οποία εξασφαλίστηκαν με εγγυήσεις των υπολοίπων εναγομένων και υποθήκες των εναγομένων 6 και
- Η αξίωση των εναγόντων στην αγωγή 2475/10 είναι για ποσό €774.783,61 πλέον τόκους πλέον διατάγματα εκποίησης των ιδίων τριών υποθηκών όπως στις άλλες δύο αγωγές και επιπρόσθετα μίας άλλης με αριθμό Υ.3763/09 επί του ακινήτου της εναγομένης
- Η αξίωση βασίζεται σε τραπεζικές διευκολύνσεις που δόθηκαν για λειτουργία τρεχούμενου λογαριασμού δυνάμει συμφωνίας ημερ. 2.4.07 και εξασφαλίστηκαν με τις εγγυήσεις των υπολοίπων εναγομένων και υποθήκες επί των ακινήτων των εναγομένων 6, 7 και
- Οι υπερασπίσεις που καταχωρήθηκαν στις τρεις πιο πάνω υποθέσεις είναι πανομοιότυπες. Προβάλλεται άρνηση των ισχυρισμών των εναγόντων στην έκθεση απαίτησης, προβάλλονται ισχυρισμοί ότι τα χρεωθέντα ποσά είναι αυθαίρετα, ότι οι ενάγοντες δεν προέβησαν σε τερματισμό των συμφωνιών, ότι εξανάγκασαν τους εναγομένους να υπογράψουν τις επίδικες συμφωνίες κατά τρόπο που αντιβαίνει στη δημόσια πολιτική. Περαιτέρω προβάλλεται, μεταξύ άλλων ισχυρισμός ότι οι συμφωνίες εγγύησης είναι άκυρες και παράνομες, ότι οι υποθήκες συστάθηκαν προς εξασφάλιση πληρωμής ποσών που οι εναγόμενοι δεν οφείλουν, και γενικά ότι οι επίδικες συναλλαγές είναι άκυρες. Έχοντας εξετάσει το περιεχόμενο των πιο πάνω αγωγών και ιδιαίτερα τα δικόγραφα των τριών εκθέσεων απαιτήσεων καταλήγω ότι υπάρχουν κοινά ζητήματα γεγονότων και νόμου μεταξύ των τριών αγωγών. Όπως αποφασίστηκε στην υπόθεση Samata (πιο πάνω) το περιεχόμενο των υπερασπίσεων δεν λαμβάνεται υπόψη σε μια αίτηση για συνένωση, όμως στην προκείμενη περίπτωση δεν μου διαφεύγει ότι και οι υπερασπίσεις είναι πανομοιότυπες. Από το φάκελο της δικογραφίας των τριών αγωγών προκύπτει ότι οι αγωγές 2475/10 και 2476/10 καταχωρήθηκαν στις 19.7.2010 ενώ η 2448/10 στις 16.7.2010, οι συμφωνίες στις οποίες αναφέρονται φέρουν την ίδια ημερομηνία εκτός από τη δεύτερη συμφωνία στην υπόθεση 2448/10 και επίσης αφορούν τις ίδιες υποθήκες εκτός από την 2475/10 που αφορά και μία επιπρόσθετη υποθήκη. Θεωρώ ότι με βάση τα δικόγραφα οι αξιώσεις των τριών αγωγών ενδεχόμενα να μπορούσαν να συμπεριληφθούν σε μια αγωγή. Τα κοινά ζητήματα που εγείρονται στις τρεις υποθέσεις είναι σημαντικά και με τη συνένωση τους θα αποφευχθεί η πολλαπλότητα των διαδικασιών, θα εξοικονομηθεί δικαστικός χρόνος και δικαστική δαπάνη. Όσον αφορά το χρόνο που υποβάλλεται η παρούσα αίτηση έχοντας υπόψη ότι οι τρεις πιο πάνω υποθέσεις βρίσκονται στο στάδιο των οδηγιών δεν κρίνω ότι υπάρχει τέτοια καθυστέρηση στην υποβολή του αιτήματος που να επηρεάζει την έκβαση της αίτησης. Οι ενάγοντες στις πιο πάνω αγωγές δεν με έχουν πείσει για τα επιχειρήματα τους και ούτε έχω πειστεί ότι η συνένωση των τριών αγωγών θα προκαλέσει σύγχυση, ταλαιπωρία και πολυπλοκότητα, και ότι θα προκαλέσει αδικία σε αυτούς. Τα ζητήματα που εγείρονται στις τρεις αυτές αγωγές έχουν αρκετές ομοιότητες τόσο στα γεγονότα όσο και τη νομική τους πτυχή, παράγοντες που συνηγορούν υπό τις περιστάσεις υπέρ της συνένωσης των τριών αγωγών. Συνακόλουθα το αίτημα για συνένωση των αγωγών κρίνεται ότι θα εξυπηρετήσει τους σκοπούς της δικαιοσύνης και συνεπώς εκδίδεται ανάλογο διάταγμα. Τη διεύθυνση των συνενωμένων αγωγών θα έχουν σύμφωνα με τη Δ.14 Θ.4 οι διάδικοι στην αγωγή 2448/10, η οποία είναι η παλαιότερη από τις τρεις. Τα έξοδα της αίτησης, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της διαδικασίας της αγωγής θα είναι στην πορεία της υπόθεσης. (Υπ.) ................ Κ. Σταματίου, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο