GRAHAM ROBERT BALL ν. ΝΙΚΟΛΑ ΛΕΜΟΝΑΡΗ κ.α., Αρ. Αγωγής: 191/10, 15.12.2011

GRAHAM ROBERT BALL ν. ΝΙΚΟΛΑ ΛΕΜΟΝΑΡΗ κ.α., Αρ. Αγωγής: 191/10, 15.12.2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2011:A173 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. Σταματίου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 191/10 Μεταξύ: GRAHAM ROBERT BALL, από το Ηνωμένο Βασίλειο Ενάγοντα και

1. ΝΙΚΟΛΑ ΛΕΜΟΝΑΡΗ, ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΦΟ
2. ΜΑΡΙΝΑΣ ΛΕΜΟΝΑΡΗ, ΑΠΌ ΤΗ ΠΑΦΟ
3. ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΙΣΤΩΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ Π. ΣΤΡΟΥΜΠΙΟΥ, Π. ΣΤΡΟΥΜΠΙ, ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΦΟ
4. CYTREE ESTATES LTD, ΑΠΌ ΤΗΝ ΠΑΦΟ
5. ΜΙΧΑΛΗΣ ΣΤΑΜΑΤΑΡΗΣ, ΑΠΟ ΤΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑ Εναγομένων --------------------- Αίτηση ημερομηνίας 4.5.2010 για προσωρινό διάταγμα --------------------- Ημερομηνία: 15.12.2011 Για τον Ενάγοντα-Αιτητή: κα Γ. Σεργίδου για ν΄ ακούσει απόφαση κα Μ. Πατσαλίδου Για τους Εναγόμενους 1 και 4-Καθ΄ ων η αίτηση: κ. Ε. Κορακίδης ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αίτηση όπως περιορίστηκε κατά το στάδιο των αγορεύσεων από την κα Σεργίδου ζητείται η έκδοση προσωρινού διατάγματος εναντίον του εναγομένου 1 για τη μη αποξένωση εννέα συνολικά ακινήτων. Η αίτηση συνοδεύεται από μακροσκελή ένορκη δήλωση του ενάγοντα την οποία θα προσπαθήσω να συνοψίσω. Αρχικά ο ενόρκως δηλών αναφέρεται σε αίτηση που καταχώρησε σε προγενέστερο στάδιο αιτούμενος τις ίδιες θεραπείες, εξασφαλίζοντας απαγορευτικό διάταγμα εναντίον των εναγομένων 1 και
6. Λόγω του ότι η ένορκη δήλωση που συνόδευε εκείνη την αίτηση προηγήθηκε χρονικά της καταχώρησης της αγωγής η εν λόγω αίτηση αποσύρθηκε με επιφύλαξη του δικαιώματος του να καταχωρήσει νέα αίτηση. Ο αιτητής αναφέρει ότι είναι Βρετανός υπήκοος με μόνιμη διαμονή στο Ηνωμένο Βασίλειο. Το 1988 αγόρασε ακίνητο στο χωριό Τάλα στην επαρχία Πάφου έναντι του ποσού των Λ.Κ.15.000 όπου ανήγειρε κατοικία για τις διακοπές του (στο εξής καλούμενη η επίδικη κατοικία). Η ανέγερση της κόστισε ποσό Λ.Κ.127.000 ενώ το κόστος συμπλήρωσης της ανήλθε σε Λ.Κ.200.000 περίπου. Η αξία της σήμερα είναι πέραν του ενός εκατομμυρίου ευρώ σύμφωνα με έκθεση εκτίμησης ημερομηνίας 7.9.2009 (Τεκ. 5). Γνωρίστηκε με τους εναγόμενους 1 και 2 οι οποίοι είναι ζευγάρι το έτος 1988 και συνδέθηκαν οικογενειακά. Με τον εναγόμενο 1 κατά καιρούς είχαν διάφορες επαγγελματικές σχέσεις. Το έτος 1995 αποφάσισε με τον εναγόμενο 1 να ξεκινήσουν μια επαγγελματική συνεργασία όπου ο τελευταίος θα συμμετείχε στις εργασίες της εταιρείας του αιτητή στο Ηνωμένο Βασίλειο. Στα πλαίσια αυτά ο εναγόμενος 1 θα του εξασφάλιζε υπό μορφή δανείου το ποσό των στερλινών 100.000 το οποίο θα εμβάζετο στην εταιρεία του στο Ηνωμένο Βασίλειο. Ο ίδιος δε ανέλαβε να επιστρέψει στον εναγόμενο 1 το ποσό των στερλινών 130.000 λιρών σε ένα χρόνο ήτοι πριν ή κατά το τέλος Οκτωβρίου του ΄96 δηλαδή θα πλήρωνε ποσό τόκων ανερχόμενων σε 30.000 στερλίνες επί του αρχικού κεφαλαίου. Ήταν περαιτέρω ρητός όρος της συμφωνίας δανείου ότι η αποπληρωμή του δανείου θα εξασφαλιζόταν με την εγγραφή επιβάρυνσης επί της κατοικίας του στην Τάλα προς όφελος του εναγομένου
7. Κατά το χρόνο εκείνο είχε επίσης συνεννοηθεί με τον εναγόμενο 1 ο οποίος ενεργούσε και ως κτηματομεσίτης ότι σε περίπτωση που θα παρουσιαζόταν κάποια ευκαιρία για την πώληση της οικίας του να τον ενημέρωνε σχετικά για να αποφασίσει κατά πόσο θα προχωρούσε σε πώληση της ή όχι. Κατά τον ίδιο περίπου χρόνο στις 30.11.1995 ο εναγόμενος 1 του παρουσίασε ένα έγγραφο αναφέροντας του ότι επρόκειτο για εγγύηση για την εξασφάλιση των χρημάτων που του είχε δανείσει την οποία δεν επρόκειτο να χρησιμοποιήσει χωρίς την προηγούμενη συγκατάθεση του και του ζήτησε να το υπογράψει. Τελικά επρόκειτο περί πληρεξουσίου εγγράφου (Τεκ. 7) το οποίο ουδέποτε υπογράφηκε στην παρουσία πιστοποιούντα υπαλλήλου. Κατά τη διάρκεια της έρευνας του πληροφορήθηκε ότι ο πιστοποιών υπάλληλος που αναφέρεται στο εν λόγω πληρεξούσιο απεβίωσε. Ο ενόρκως δηλών αναφέρει ρητά ότι ουδέποτε έδωσε ή είχε πρόθεση να δώσει το δικαίωμα στον εναγόμενο 1 να πράττει ως το πληρεξούσιο έγγραφο. Περί το τέλος Οκτωβρίου του ΄96 επικοινώνησε με τον εναγόμενο 1 για να του επιστρέψει μέρος του ποσού του δανείου όμως ο τελευταίος του πρότεινε αντί της επιστροφής του ποσού αυτού να του παραχωρήσει το δικαίωμα να ενοικιάζει την κατοικία του στην Τάλα και να εισπράττει ενοίκια μέχρι εξοφλήσεως, πρόταση την οποία ο ίδιος αποδέχτηκε. Ακολούθως στις 20.12.1996 ο εναγόμενος 1 του παρουσίασε ένα έγγραφο διατυπωμένο στην ελληνική γλώσσα το οποίο του ανέφερε ότι έδιδε στον ίδιο δικαίωμα να ενοικιάζει την κατοικία του και να εισπράττει τα ενοίκια το οποίο ο ενάγοντας υπέγραψε. Το έγγραφο αυτό είναι πληρεξούσιο έγγραφο ημερομηνίας 20.12.1996 (Τεκ. 8). Την υπογραφή του φαίνεται να πιστοποίησε ο εναγόμενος 6 ο οποίος του είναι άγνωστος. Με το τεκμήριο 7 δίδετο στον εναγόμενο 1 απόλυτο δικαίωμα πώλησης της κατοικίας του ενάγοντα ενώ με το τεκμήριο 8 δίδετο απόλυτο δικαίωμα υποθήκευσης της κατοικίας του. Ο ίδιος έδωσε γραπτές οδηγίες στον τότε δικηγόρο του εναγόμενο 5 να ανακαλέσει γραπτώς κάθε πληρεξούσιο που είχε δώσει στον καθ΄ ου η αίτηση (Τεκ. 10 κατατέθηκε η επιστολή ανάκλησης). Πέραν τούτου απέστειλε και επιστολή ημερομηνίας 29.9.1997 (Τεκ. 11) με την οποία αναφερόταν στην πιθανότητα πώλησης της κατοικίας για ποσό όχι λιγότερο των £200.000 και σε αυτή την περίπτωση το ποσό της πώλησης θα συμψηφιζόταν με το ποσό του δανείου. Στις 12.8.1997 απέστειλε επιστολή προς τον εναγόμενο1 (Τεκ. 12) με την οποία τον ενημέρωνε για τις ενέργειες που έκανε για αποπληρωμή του δανείου πληροφορώντας τον ότι το υπόλοιπο του δανείου ήταν Λ.Κ.120.000 συμπεριλαμβανομένων τόκων. Ουδέποτε υλοποιήθηκε η πώληση της κατοικίας σε οποιοδήποτε πρόσωπο και για πάρα πολλά χρόνια ο καθ΄ ου η αίτηση 1 εκμεταλλευόταν την κατοικία ενοικιάζοντας την σε τρίτα πρόσωπα και εισέπραττε ενοίκια. Περί το 2003 κατά τη διάρκεια επίσκεψης του ενάγοντα στην Κύπρο όπου ο ίδιος με την οικογένεια του διέμενε σε ξενοδοχείο πληροφορήθηκε ότι ο καθ΄ ου η αίτηση 1 διέμενε με την οικογένεια του στην κατοικία του για περίπου τρία χρόνια χωρίς τη συγκατάθεση του και χωρίς να τον ενημερώσει. Προς τούτο απέστειλε επιστολή στην οποία απάντησε η εναγόμενη 2 (Τεκ. 14 οι δύο επιστολές). Για μερικά χρόνια δεν μπορούσε να ταξιδέψει στην Κύπρο λόγω του θανάτου της θυγατέρας του. Από μαρτυρίες όμως που συνέλεξε διαπίστωσε ότι όλα τα χρόνια που απουσίαζε ο καθ΄ ου η αίτηση 1 εκμεταλλευόταν την κατοικία του και εισέπραξε ως ενοίκια ποσό περίπου €200.
8. Ακολούθως τον Ιανουάριο του 2009 ο ενάγοντας ήρθε στην Κύπρο, συναντήθηκε με τον εναγόμενο 1 ο οποίος τον πληροφόρησε ότι κατά το διαρρεύσαν χρονικό διάστημα προέκυψαν έξοδα για τη συντήρηση της κατοικίας και του κήπου και πως θα έπρεπε να του καταβάλει μαζί με το ποσό του δανείου και τους τόκους ποσό 500.000 στερλινών το οποίο ακολούθως μείωσε σε 300.000 στερλίνες. Του ζήτησε επίσης να συναντηθούν στην Αθήνα γιατί χρειαζόταν επειγόντως μετρητά για να του δώσει ποσό 150.000 στερλινών. Στις 14.3.2009 συναντήθηκαν στην Αθήνα και του έδωσε τραπεζική επιταγή για ποσό £100.000 πλέον 50.000 στερλίνες τοις μετρητοίς. Επιστρέφοντας ο ενάγοντας στην Αγγλία πληροφορήθηκε από τον τότε δικηγόρο του Π. Ευθυμίου ότι δεν είχαν ανακληθεί τα πληρεξούσια (Τεκ. 7 και 8) και ότι την 1.3.2009 ο εναγόμενος 1 χρησιμοποιώντας το πληρεξούσιο τεκμήριο 7 πώλησε την επίδικη κατοικία στην εναγομένη 4 εταιρεία που ανήκε στον ίδιο, έναντι του ποσού των €170.000 υπογράφοντας ο ίδιος προσωπικά ως πωλητής και ως αγοραστής το σχετικό αγοραπωλητήριο (Τεκ. 17), το οποίο στη συνέχεια καταχώρησε στο Κτηματολόγιο Πάφου. Επίσης με το τεκμήριο 8 ο εναγόμενος 1 και η σύζυγος του εναγομένη 2 εξασφάλισαν από την εναγομένη 3 προσωπικό δάνειο ύψους €170.000 για την αποπληρωμή του οποίου ενεγράφη υποθήκη επί της επίδικης κατοικίας εν αγνοία του ενάγοντα και χωρίς τη συγκατάθεση του (Τεκ. 18 η συμφωνία δανείου και η υποθήκη). Όλες οι πιο πάνω ενέργειες έγιναν πριν τη συνάντηση τους στην Αθήνα στις 14.3.2009 χωρίς ο εναγόμενος 1 να του αναφέρει οτιδήποτε. Όταν ο ενάγοντας πληροφορήθηκε για τα πιο πάνω προχώρησε σε ανάκληση της τραπεζικής επιταγής που έδωσε στον εναγόμενο 1 στην Αθήνα. Περαιτέρω, στις 2.4.2009 προχώρησε σε ανάκληση των πληρεξουσίων με επιστολή του δικηγόρου του στο Κτηματολόγιο Πάφου και απέστειλε επίσης επιστολή στην εναγόμενη 3 επιφυλάσσοντας όλα τα νόμιμα δικαιώματα του. Στις 9.4.2009 ο καθ΄ ου η αίτηση του απέστειλε επιστολή μέσω δικηγόρου με την οποία τον καλούσε να παρευρεθεί στο Κτηματολόγιο Πάφου για να μεταβιβάσει σ΄ αυτόν την επίδικη κατοικία και στη συνέχεια η εναγόμενη 4 καταχώρησε εναντίον του την αγωγή 1421/09 του Ε.Δ. Πάφου με την οποία αξιώνει ειδική εκτέλεση του αγοραπωλητηρίου εγγράφου ημερ. 1.3.
9. Παρόλο που ο ίδιος εμφανίστηκε αμέσως η αγωγή δεν προωθήθηκε. Περαιτέρω ο ίδιος προέβη σε καταγγελίες προς τις αρμόδιες αστυνομικές αρχές. Στην ένορκη δήλωση επισυνάπτεται δημοσίευμα στον τύπο στο οποίο προέβη ο εναγόμενος 1 κατά τους μήνες Οκτώβριο μέχρι Δεκέμβριο του 2009 όπου διαφήμιζε την οικία του προς πώληση. Πληροφορήθηκε επίσης από γείτονες του στην Τάλα ότι ένας επιχειρηματίας ανάπτυξης γης από την Πάφο κρατώντας κλειδιά της οικίας επιχείρησε να εισέλθει σε αυτήν μαζί με αγοραστή χωρίς όμως να το καταφέρουν γιατί ο ίδιος ήδη είχε αλλάξει τις κλειδαριές. Το άτομο αυτό ανέφερε σε γειτονικό πρόσωπο ότι η κατοικία είναι δική του. Μετά από έρευνα που έγινε από τον αιτητή στο Κτηματολόγιο Πάφου πληροφορήθηκε ότι ο καθ΄ ου η αίτηση είναι εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης εννέα ακινήτων τα οποία αποτελούν το αντικείμενο της παρούσας αίτησης. Ο εναγόμενος 1 σύμφωνα με τον ενόρκως δηλούντα επέδειξε δόλιες προθέσεις όπως φαίνεται από τις ενέργειες του που έκανε και απαριθμούνται στις παραγράφους 75 έως 85 της ένορκης του δήλωσης . Ενόψει των δόλιων προθέσεων του εναγόμενου 1 και του σοβαρού κινδύνου αυτός να αποξενώσει την επίδικη κατοικία με απώτερο σκοπό να την καρπωθεί είναι επείγον να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα. Η μη έκδοση του αιτούμενου διατάγματος θα έχει καταστροφικά αποτελέσματα για τον ίδιο σε αντίθεση με την περίπτωση της έκδοσης του οπότε τα αποτελέσματα για τον εναγόμενο 1 θα είναι ανεπαίσθητα και θεραπεύσιμα. Η ζημιά που έχει υποστεί μέχρι σήμερα ξεπερνά το ποσό των €500.000 και σε περίπτωση επιτυχούς έκβασης της αγωγής υπάρχει πολύ μεγάλος κίνδυνος αυτή να μην μπορεί να εκτελεστεί ενόψει του ότι ολόκληρη η περιουσία του εναγομένου 1 είναι βεβαρημένη όπως φαίνεται από την έρευνα στο Κτηματολόγιο (Τεκ. 25). Ο καθ΄ ου η αίτηση καταχώρισε ένσταση η οποία στηρίζεται στους ακόλουθους λόγους: «(α) Ο Ενάγων δεν έχει συζητήσιμη υπόθεση. (β) Ο Ενάγων δεν έχει πιθανότητα επιτυχίας στην αγωγή με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό. (γ) Ο Ενάγων δεν έκαμε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη όλων των γεγονότων που αφορούν την υπόθεση. (δ) Ο Ενάγων απέκρυψε ουσιαστικά γεγονότα από το Δικαστήριο. (ε) Ο Ενάγων δεν ήλθε με καθαρά χέρια στο Δικαστήριο. (στ) Ο Ενάγων κωλύεται να προωθεί την αγωγή με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό και την αίτηση για προσωρινό διάταγμα. (ζ) Οι προϋποθέσεις για την έκδοση προσωρινού διατάγματος δεν πληρούνται. (η) Η μη έκδοση του προσωρινού διατάγματος δεν θα προκαλέσει οποιαδήποτε ζημιά στον Ενάγοντα. (θ) Το αίτημα του Ενάγοντα υποβλήθηκε πολύ καθυστερημένα. (ι) Η αίτηση του Ενάγοντα είναι καταχρηστική και αντικανονική. (ια) Η έκδοση του αιτούμενου προσωρινού διατάγματος αναφορικά με την ακίνητη περιουσία του Εναγόμενου αρ. 1 είναι καταστροφική για τον Εναγόμενο αρ. 1.» Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση ο εναγόμενος 1 δίδει τη δική του εκδοχή ως προς τα γεγονότα ως ακολούθως: Είναι κτηματομεσίτης και το 1988 ο ενάγων αγόρασε μέσω του το κτήμα στο οποίο ανέγειρε την επίδικη κατοικία. Παρά το ότι ο ενάγων παρουσιαζόταν ως μεγάλος επιχειρηματίας και του έκανε λόγο για εμπορία στρατιωτικού υλικού ο ίδιος δεν συνεργάστηκε μαζί του. Το 1995 ο ενάγων του ζήτησε να τον δανείσει ποσό £100.
10. Μετά από συζήτηση κατέληξαν όπως του δώσει το εν λόγω ποσό χρημάτων και ο ενάγοντας θα του έδινε το δικαίωμα να αποκτήσει ή και να πωλήσει το πιο πάνω ακίνητο σε περίπτωση κατά την οποία αυτός δεν θα μπορούσε να αποπληρώσει το χρέος, χωρίς να καταρτιστεί οποιαδήποτε γραπτή συμφωνία δανείου. Άρχισε ο καθ΄ ου να του δίνει σταδιακά χρήματα και στις 30.11.95 όταν είχε πληρώσει το σύνολο του ποσού που του ζητήθηκε, ο ενάγων του έδωσε το πληρεξούσιο έγγραφο (Τεκ. 7 στην αίτηση) και αργότερα του υπέγραψε πωλητήριο έγγραφο στα αγγλικά δυνάμει του οποίου πωλούσε το πιο πάνω ακίνητο με κενά στο όνομα του πωλητή και αγοραστή για να τα συμπληρώσει αργότερα ο ίδιος ανάλογα με το άτομο που θα ήθελε να μεταβιβαστεί το ακίνητο (Τεκ. Β). Την 5.3.96 ετοίμασε αγοραλπωλητήριο έγγραφο μεταξύ του ενάγοντα μέσω του ιδίου ως πληρεξουσίου αντιπροσώπου του και της εναγομένης 4 το οποίο κατέθεσε στο κτηματολόγιο Πάφου (Τεκ. Γ). Περαιτέρω ο ενάγων είχε υπογράψει δέσμη κενών κυβερνητικών εντύπων με σκοπό να συμπληρωθούν από τον ενόρκως δηλούντα και να χρησιμοποιηθούν σε περίπτωση μεταβίβασης του ακινήτου σε οποιοδήποτε πρόσωπο ο ενόρκως δηλών επιθυμούσε (Τεκ. Δ). Το 1996 ο ενάγων του είπε ότι είχε βρει μια εταιρεία που θα του έδινε ποσό $390.000 υποθηκεύοντας προς όφελος της το πιο πάνω ακίνητο και ότι θα του έδινε στον ίδιο το ποσό των $230.000 (Τεκ. Ε αντίγραφο των έγγραφων οδηγιών του ενάγοντα προς το δικηγόρο Α. Λαδά). Του ζήτησε επίσης όπως εξ ονόματος του προβεί στις αναγκαίες διαδικασίες για την υποθήκευση του ακινήτου προς όφελος της εν λόγω εταιρείας. Προς το σκοπό υλοποίησης των πιο πάνω του έδωσε πληρεξούσιο (Τεκ. 8 στην αίτηση). Στις 23.12.1996 ο ενόρκως δηλών υπέγραψε τη δήλωση υποθήκης σύμφωνα με τις οδηγίες του ενάγοντα η οποία αν και καταχωρήθηκε ακυρώθηκε την ίδια ημέρα διότι η πιο πάνω εταιρεία δεν πλήρωσε τα συμφωνηθέντα χρήματα (Τεκ. Στ η υποθήκη). Τον Ιούλιο του 1997 ο ενάγων του απέστειλε επιστολή με την οποία του ανέφερε ότι θα του έστελνε το ποσό των €250.000 για ικανοποίηση της επιβάρυνσης σε βάρος του ακινήτου χωρίς όμως το ποσό αυτό να αποσταλεί ποτέ. Μετά την αποτυχία του ενάγοντα να εξοφλήσει τα χρήματα που έλαβε από τον ίδιο κατέστη ξεκάθαρο ότι το ακίνητο θα του ανήκει και ότι δεν θα αξίωνε από τον ενάγοντα την επιστροφή οποιωνδήποτε χρημάτων. Αυτός είναι ο λόγος που ο ενάγων ενώ επισκεπτόταν την Κύπρο δεν ενδιαφέρθηκε για το ακίνητο. Για κάποιο χρονικό διάστημα διέμενε ο ίδιος με την οικογένεια του στην επίδικη οικία στην οποία έχει προβεί σε σημαντικές βελτιώσεις καταβάλλοντας αρκετές χιλιάδες λίρες και μέσα σε αυτό βρίσκονται ακόμα τα δικά του προσωπικά αντικείμενα και έπιπλα. Αρχές του 2009 ο ενάγων του πρότεινε να αγοράσει πίσω το ακίνητο έναντι του ποσού των €340.000 εκ των οποίων θα κατάβαλλε 150.000 στερλίνες και το υπόλοιπο ποσό των 170.000 θα το ελάμβανε με την υποθήκευση του ακινήτου. Ο ίδιος συμφώνησε λόγω του ότι είχε ανάγκη από χρήματα για να ολοκληρώσει μια επένδυση στην Ελλάδα. Ακολούθως υποθήκευσε το ακίνητο για το ποσό των €170.000 αποσύροντας το πωλητήριο έγγραφο ημερομηνίας 5.3.1996 για να μπορεί να κατατεθεί υποθήκη και καταθέτοντας νέο πωλητήριο έγγραφο ημερομηνίας 1.3.2009 το οποίο θα φρόντιζε να αποσυρθεί όταν ο ενάγων του πλήρωνε το ποσό των 150.000 στερλινών και εξοφλούσε το ενυπόθηκο δάνειο. Επειδή ο ενάγων καθυστερούσε να προβεί στην πληρωμή του απέστειλε επιστολή (Τεκ. 15 στην αίτηση) και τελικά στις 14.3.2009 στην Αθήνα ο ενάγων του έδωσε 50.000 στερλίνες μετρητά και 100.000 στερλίνες με τραπεζική επιταγή η πληρωμή της οποίας είχε αργότερα ανακληθεί. Στις 31.3.2009 ο ενάγων του απέστειλε επιστολή στην οποία του ανέφερε ότι είχε αλλάξει τις κλειδαριές, είχε μπει στο ακίνητο και θα τακτοποιούσε οποιαδήποτε χρήματα του χρωστούσε. Ακολούθησαν επιστολές μέσω δικηγόρων και ανάκληση των πληρεξουσίων ζητώντας παράλληλα την ακύρωση της υποθήκης και του πωλητηρίου εγγράφου. Τότε αντελήφθηκε ότι ο ενάγων προσπάθησε να τον εξαπατήσει και κατόπιν οδηγιών του δικηγόρου του η εναγόμενη 4 αξίωσε ειδική εκτέλεση της συμφωνίας ημερομηνίας 1.3.2009 και ακολούθησε η αγωγή 1421/2009 με επίδικο ζήτημα το πιο πάνω ακίνητο. Προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι ο ενάγων είχε προσχεδιάσει τις ενέργειες του για τους λόγους που φαίνονται σε λεπτομέρεια στην παράγραφο 18 της ένορκης του δήλωσης. Περαιτέρω ο εναγόμενος αρνείται διάφορους ισχυρισμούς του ενάγοντα και ισχυρίζεται ότι ο λόγος για τον οποίο ζήτησε το προσωρινό διάταγμα ο ενάγοντας αναφορικά με την περιουσία που είναι εγγεγραμμένη στο όνομα του είναι για να τον εξασθενίσει οικονομικά και να προβεί σε ένα άδικο συμβιβασμό των αξιώσεων. Τα ακίνητα του είναι αξίας πέραν των πέντε εκατομμυρίων ευρώ και η δέσμευση τους τον καταστρέφει οικονομικά. Τα ακίνητα με αριθμούς 4, 8 και 9 είναι ήδη πουλημένα και οφείλει να τα μεταβιβάσει στους αγοραστές του οι οποίοι έχουν πωλητήρια έγγραφα κατατεθειμένα στο Κτηματολόγιο και κανένα προσωρινό διάταγμα δεν μπορεί να εκδοθεί χωρίς να ακουστούν οι αγοραστές των πιο πάνω ακινήτων. Τα δε υπόλοιπα ακίνητα τα χρησιμοποιεί για σκοπούς δανεισμού με υποθήκη για να μπορεί να προβαίνει σε επενδύσεις και η δέσμευση τους θα του στερήσει τη συνέχιση της επαγγελματικής του ιδιότητας. Παρά την ύπαρξη διατάγματος αντεξέτασης, τελικά δεν υπήρξε αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων. Οι συνήγοροι των δύο πλευρών ανέπτυξαν τις αντίστοιχες θέσεις τους σε γραπτές αγορεύσεις τις οποίες εξέτασα με προσοχή. Θα αναφερθώ στο περιεχόμενο τους εκεί όπου χρειάζεται στην πορεία της απόφασης. Η αίτηση στηρίζεται, μεταξύ άλλων, στο άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60, στα άρθρα 4 και 5 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6 και στη συμφυή εξουσία του Δικαστηρίου. Σύμφωνα με το άρθρο 32 του Νόμου 14/60 οι τρεις βασικές προϋποθέσεις που τίθενται για έκδοση συντηρητικών διαταγμάτων είναι: