← Κύπρος

Λεύκιου Ιωαννίδη ν. Ανδρέα Χρ. Δημητριάδη κ.α., Αρ. Αγωγής: 169/10, 20 Δεκεμβρίου 2011

Λεύκιου Ιωαννίδη ν. Ανδρέα Χρ. Δημητριάδη κ.α., Αρ. Αγωγής: 169/10, 20 Δεκεμβρίου 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2011:A174 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. Σταματίου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 169/10 Μεταξύ: Λεύκιου Ιωαννίδη από την Λευκωσία Ενάγοντος και

  1. Ανδρέα Χρ. Δημητριάδη από την Πάφο
  2. Χαρίκλειας Σοφοκλέους από την Πάφο
  3. Perera Halnetti Alexfa Suranya από την Πάφο Εναγομένων --------------------- Ημερομηνία: 20 Δεκεμβρίου 2011 Αίτηση ημερ. 5.10.10 Εναγόμενος 1-Αιτητής προσωπικά (για ν΄ ακούσει απόφαση η κα Ε. Δημοσθένους) Για Εναγόμενη 2 - Αιτήτρια κ. Α. Χρ. Δημητριάδης (για ν΄ ακούσει απόφαση η κα Ε. Δημοσθένους) Για Ενάγοντα-Καθ΄ ου η Αίτηση κα Μ. Μιχαήλ για Ιωαννίδη, Δημητρίου ΔΕΠΕ (για ν΄ ακούσει απόφαση η κα Κ. Χριστοφόρου) ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αίτηση οι εναγόμενοι 1 και 2 ζητούν την απόρριψη και τον παραμερισμό της έκθεσης απαίτησης για το λόγο ότι δεν περιέχει εύλογο αγώγιμο δικαίωμα (reasonable cause of action) ή οποιοδήποτε αγώγιμο δικαίωμα, γιατί το συμφέρον του ενάγοντα έχει εκλείψει (lapse), ότι αυτή είναι ανυπόστατη και/ή ενοχλητική και/ή σκανδαλώδης (frivolous and/or vexations), ότι τείνει να προκαλέσει προκατάληψη (prejudice) στους εναγόμενους-αιτητές και λόγω μη συμμόρφωσης του ενάγοντα με τις πρόνοιες της Δ.2 Θ.13 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών. Ζητείται επίσης όπως «εκδοθεί συνοπτική απόφαση εναντίον του ενάγοντα/καθ΄ ου η αίτηση καθότι η Έκθεση Απαίτησης δεν περιέχει εύλογο αγώγιμο δικαίωμα (reasonable cause of action) και/ή για το λόγο ότι ο Ενάγοντας/Καθ΄ ου η αίτηση δεν έχει συμφέρον στην περιουσία του αποθανόντος και/ή το συμφέρον του Ενάγοντα/καθ΄ ου η αίτηση έχει χαθεί και/ή εκλείψει (lapse) ως συνέπεια του θανάτου της κληροδόχου κατά την διάρκεια της ζωής του διαθέτη.» Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του εναγομένου 1 στην οποία αναφέρεται ότι είναι δικηγόρος και εκτελεστής της τελευταίας έγκυρης και νόμιμης διαθήκης ημερ. 28.9.2009 του Keneth C. Jones ο οποίος απεβίωσε στην Πάφο στις 16.10.2009 και η οποία είναι κατατεθειμένη στο Δικαστήριο από τις 20.10.
  4. Στις 21.10.2009 υπέβαλε αίτηση για παροχή εγγράφων διαχείρισης του εν λόγω προσώπου (294/09) και στις 22.10.2009 ο ενάγοντας καταχώρησε ένσταση (coveat) και στη συνέχεια καταχώρησε την παρούσα αγωγή υπό την ιδιότητα του ως εκτελεστής της διαθήκης ημερ. 11.4.2009 του πιο πάνω αποβιώσαντα η οποία επίσης καταχωρήθηκε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου. H κληροδόχος που κατονομάζεται στη διαθήκη αυτή είναι η Magdalena Rydz Smith η οποία έχει προαποβιώσει του διαθέτη (Τεκ. 1 πιστοποιητικό θανάτου της κληροδόχου και Τεκ. 2 πιστοποιητικό θανάτου του διαθέτη). Σύμφωνα με τον ενόρκως δηλούντα δυνάμει του άρθρου 31 του Περί Διαθηκών και Διαδοχής Νόμου, Κεφ. 195 καμία κληροδοσία είναι έγκυρη αν έγινε σε πρόσωπο που ήταν ανύπαρκτο κατά το χρόνο θανάτου του διαθέτη. Συνεπώς η άκυρη διαθήκη της Smith στερεί από τον ενάγοντα αγωγίμου δικαιώματος. Ο ενάγοντας καταχώρησε την αγωγή μόνο για σκοπούς καθυστέρησης και κωλυσιεργίας της νομικής διαδικασίας σε βάρος του διαθέτη για να εκμεταλλευθεί τόσο ο ίδιος όσο και ο αδελφός του την περιουσία του διαθέτη που είναι υπό τον έλεγχο και διαχείριση τους. Συγκεκριμένα γίνεται αναφορά σε δικαιώματα του διαθέτη στο μετοχικό κεφάλαιο της εταιρείας Aeroline Investments Ltd καθώς και άλλα περιουσιακά στοιχεία και μετρητά που ανέρχονται σε πολλά εκατομμύρια ευρώ. Διευθυντές της εταιρείας είναι ο ενάγοντας και ο αδελφός του, δικηγόρος Πάμπος Ιωαννίδης, καθώς και άλλο συγγενικό τους πρόσωπο, κάποια Γιαννούλα Γεωργίου, ενώ ο ενάγοντας ενεργεί ως ελεγκτής/διαχειριστής της εταιρείας. Τα άτομα αυτά μετά το θάνατο του διαθέτη προχώρησαν σε κλείσιμο τραπεζικών λογαριασμών, μετακίνηση χρημάτων και περιουσίας της εταιρείας και γενικά διασπάθισαν και διασπαθίζουν την περιουσία του διαθέτη υπό το πρόσχημα ότι είναι νόμιμοι διαχειριστές της περιουσίας της εταιρείας. Προβάλλεται επίσης ο ισχυρισμός ότι ο ενάγοντας κατά παράβαση της Δ.2 Θ.13 η οποία προνοεί ότι προτού εγερθεί αγωγή παραχωρητηρίου (probate action) πρέπει να δείξει ότι έχει πραγματικό συμφέρον στην περιουσία του αποβιώσαντα, παρέλειψε να παραθέσει το όνομα της κληροδόχου καθώς και το γεγονός ότι αυτή προαπεβίωσε του διαθέτη. Η Έκθεση Απαίτησης αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας γιατί δεν τεκμηριώνει ενεστό συμφέρον επί της περιουσίας του διαθέτη, ενάγει τον ενόρκως δηλούντα προσωπικά και όχι υπό την ιδιότητα του ως εκτελεστή της περιουσίας του διαθέτη ενώ δεν έχει οποιαδήποτε απαίτηση εναντίον του υπό την προσωπική του ιδιότητα. Πρόκειται περί κλασσικής υπόθεσης που δικαιολογείται η απόρριψη και ο παραμερισμός της έκθεσης απαίτησης και η έκδοση συνοπτικής απόφασης εναντίον του ενάγοντα για απόρριψη της έκθεσης απαίτησης γιατί αυτός δεν έχει εύλογο αγώγιμο δικαίωμα (reasonable cause of action), δεν έχει συμφέρον στην περιουσία του διαθέτη και το συμφέρον του έχει χαθεί και εκλείψει (lapse) ως συνέπεια του θανάτου της δικαιούχου κατά τη διάρκεια της ζωής του διαθέτη. Δεν δικαιολογείται η διαιώνιση δικαστικής διαδικασίας η οποία εξ υπαρχής δεν έχει προοπτικής επιτυχίας ενώ η έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων θα εξοικονομήσει έξοδα και χρόνο του Δικαστηρίου και θα περισώσει την περιουσία του διαθέτη από τη κακοδιαχείριση και τον εξανεμισμό της. Ο ενάγοντας-καθ΄ ου η αίτηση υπέβαλε ένσταση η οποία στηρίζεται στους ακόλουθους λόγους: «
  5. Η Αίτηση των Αιτητών-Εναγομένων 1 και 2 είναι αδικαιολόγητη και καταχρηστική. Οι Αιτητές-Εναγόμενοι 1 και 2 υπέβαλαν προηγούμενα αίτηση για περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες της Έκθεσης Απαίτησης, στην βάση των ίδιων ισχυρισμών ως η Αίτηση τους ημερ. 5.10.2010 και η εν λόγω αίτηση τους απορρίφθηκε και έχουν εφεσιβάλει την εν λόγω απόφαση, η δε εκδίκαση της έφεσης εκκρεμεί. Οι Αιτητές-Εναγόμενοι 1 και 2 καταχρώνται με τη νέα αίτησης τους τη διαδικασία και δημιουργούν αδικαιολόγητη πολλαπλότητα διαδικασιών στη βάση των ίδιων ισχυρισμών.
  6. Η Αίτηση ημερ. 5.10.2010 υποβλήθηκε μετά από μακράν καθυστέρηση αφότου καταχωρήθηκε η αγωγή και η Έκθεση Απαίτησης και αφότου είχαν γνώση του επικαλούμενου λόγου ακυρότητας της διαθήκης ημερ. 11.4.
  8. Η Αίτηση των Αιτητών-Εναγομένων ημερ. 5.10.2010 είναι και άλλως αδικαιολόγητη στην ως άνω αγωγή αφορά την κήρυξη ως άκυρης της φερόμενης διαθήκης ημερ. 28.9.2010 και την επικύρωση της έγκυρης διαθήκης ημερομηνίας 11.4.2009 του αποβιώσαντα Kenneth Carmalt Jones με αύξοντα αριθμό 13341 η οποία καταχωρήθηκε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου ως επίσης και τον διορισμό του Ενάγοντα/Καθ΄ ου η Αίτηση ως εκτελεστή αυτής της. Η Έκθεση Απαίτησης δεν έχει ως βάση την διάθεση της περιουσίας του αποβιώσαντα.
  9. Η Αίτηση ημερ. 5.10.2010 οδηγεί σε αδικαιολόγητη κατάτμηση και πολλαπλασιασμό των διαδικασιών.
  10. Η Αίτηση ημερ. 5.10.2010 βασίζεται πάνω σε ψευδή και/ή παραπλανητικά γεγονότα που προβάλλονται με σκοπό την παραπλάνηση του Δικαστηρίου.
  11. Η διαθήκη ημερ. 11.4.2009 είναι έγκυρη διαθήκη. Σε κάθε περίπτωση, θέμα εγκυρότητας της διαθήκης αυτής δεν δύναται να εγερθεί και αποφασισθεί παρά μόνο στα πλαίσια ακροαματικής διαδικασίας των επίδικων θεμάτων και απόδειξης των σχετικών γεγονότων.
  12. Η Αίτηση ημερ. 5.10.2010 αντιβαίνει στους Κανόνες της Πολιτικής Δικονομίας και/ή αναφέρεται σε Διαταγές των περί Πολιτικής δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών οι οποίες δεν έχουν εφαρμογή στην παρούσα αίτηση, όπως η Διαταγή 18 Θ.1 και η Διαταγή 2 θ.
  14. Το περιεχόμενο της νομικής και πραγματικής βάσης της ως άνω Αγωγής και της Έκθεσης Απαίτησης επαναλαμβάνονται για σκοπούς της παρούσας αίτησης υπό μορφή λόγων ένστασης.» Στην ένορκη δήλωση του ενάγοντα-καθ΄ ου η αίτηση που συνοδεύει την ένσταση προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι η ένορκη δήλωση του Ανδρέα Δημητριάδη περιέχει ανακριβείς και παραπλανητικούς ισχυρισμούς. Στις 11.4.09 ο αποβιώσας κατάρτησε και υπέγραψε διαθήκη στην οποία κατονομάζεται ο ίδιος ως εκτελεστής. Η εν λόγω διαθήκη καταχωρήθηκε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου. Όταν έλαβε γνώση της φερόμενης μεταγενέστερης διαθήκης ημερ. 28.9.09 και των συνθηκών κάτω από τις οποίες η εν λόγω διαθήκη φέρεται να έχει καταρτιστεί και αφού έτυχε νομικής συμβουλής ήγειρε την παρούσα αγωγή σε ενάσκηση καθήκοντος και δικαιώματος ως ο κατονομαζόμενος εκτελεστής της νόμιμης και έγκυρης διαθήκης του αποβιώσαντα. Υιοθετεί τα γεγονότα τα αναφέρονται στην έκθεση απαίτησης και αναφέρει ότι η Magdalena Rydz Smith που αναφέρεται στην έκθεση απαίτησης ως κληροδόχος στη διαθήκη ημερ.
  15. 4.09 απεβίωσε στις 29.9.
  16. Πριν δηλαδή αποβιώσει ο διαθέτης. Το κατά πόσο ο θάνατος της Smith έχει οποιαδήποτε σημασία σε σχέση με τη διάθεση της περιουσίας του αποβιώσαντα ή κατά πόσο οι κληρονόμοι αυτής ή οι εξ αδιαθέτου κληρονόμοι του αποβιώσαντος έχουν συμφέρον στην περιουσία του αποβιώσαντος θα αποφασιστεί από το Δικαστήριο στο κατάλληλο στάδιο και δεν αφορά το κύρος της διαθήκης ημερ. 22.4.
  17. Ο ενόρκως δηλών με αναφορά στις παραγράφους 11, 12 και 13 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση αναφέρει ότι αυτές περιέχουν πρόδηλες ανακρίβειες και ψεύδη για προφανώς για σκοπούς εντυπωσιασμού και παραπλάνησης του Δικαστηρίου. Ο ίδιος δεν έχει καμία συγγένεια με τον Πάμπο Ιωαννίδη ο οποίος είναι δικηγόρος, συνέταιρος του οίκου που ενεργούν ως δικηγόροι του και διευθυντής της Aeroline Investments Ltd από το
  18. Η κα Γιαννούλα Γεωργίου, επίσης διευθύντρια της εν λόγω εταιρείας δεν έχει οποιαδήποτε συγγένεια με τον κ. Πάμπο Ιωαννίδη. Οι δε ισχυρισμοί περί διακίνησης χρημάτων και κλείσιμο λογαριασμών της περιουσίας του αποβιώσαντα είναι ψευδείς και κακόπιστοι που έχουν στόχο την παραπλάνηση του Δικαστηρίου. Με την παρούσα αγωγή και έκθεση απαίτησης αμφισβητείται η εγκυρότητα της μεταγενέστερης φερόμενης διαθήκης ημερ. 28.9.09 για τους λόγους που αναφέρονται στην έκθεση απαίτησης. Στην εισαγωγική δε παράγραφο της έκθεσης απαίτησης αναφέρεται ότι η αγωγή εγείρεται από τον ενάγοντα ως εκτελεστή της διαθήκης του αποβιώσαντα ημερ. 11.4.
  19. Αναφέρεται επίσης ότι οι νομικοί ισχυρισμοί που περιλαμβάνονται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση δεν θα έπρεπε να περιληφθούν σ΄ αυτήν και εν πάση περιπτώσει είναι αβάσιμοι. Ο αιτητής 1 προσωπικά και ως συνήγορος της αιτήτριας 2 υπέβαλε τις θέσεις του σε γραπτή αγόρευση όπως έπραξαν και οι δικηγόροι του ενάγοντα-καθ΄ ου η αίτηση. Έχω εξετάσει τις εν λόγω αγορεύσεις και θα αναφερθώ σ΄ αυτές εκεί όπου χρειάζεται στην πορεία της απόφασης. Σε ότι αφορά τους ισχυρισμούς των αιτητών περί συγγένειας του ενάγοντα με το δικηγόρο που χειρίζεται την υπόθεση και διευθυντή της Aeroline Investments Ltd καθώς και της Γιαννούλας Γεωργίου επίσης διευθύντριας της ίδιας εταιρείας αυτοί αποσύρθηκαν με την αγόρευση του συνηγόρου των αιτητών αποδίδοντας αυτούς σε παραπληροφόρηση. Υπάρχουν κάποια γεγονότα τα οποία προκύπτουν από το φάκελο του Δικαστηρίου τα οποία θεωρώ σκόπιμο να παραθέσω έτσι ώστε να φανεί η πορεία της υπόθεσης. Μετά την καταχώρηση έκθεσης απαίτησης καταχωρήθηκε εκ μέρους των εναγομένων 1 και 2 αίτηση για παροχή λεπτομερειών η οποία περιοριζόταν στον καθορισμό του προσώπου που επωφελείται από τη διαθήκη που καταχωρήθηκε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου με αύξοντα αριθμό 13341 και με βάση την οποία ο ενάγοντας εγείρει την παρούσα αγωγή ως εκτελεστής της διαθήκης. Η αίτηση απορρίφθηκε από το Δικαστήριο (με διαφορετική σύνθεση) με απόφαση ημερ. 22.9.
  20. Ακολούθως καταχωρήθηκε η υπό εξέταση αίτηση. Πριν καταχωρηθεί η ένσταση στην παρούσα αίτηση καταχωρήθηκε αίτηση προσθήκης εναγομένης 4 η οποία μετά από διάφορες αναβολές και καταχώρησης ένστασης εκ μέρους των εναγομένων 1 και 2 τελικά εγκρίθηκε με την σύμφωνο γνώμη όλων των πλευρών. Στο φάκελο του Δικαστηρίου υπάρχει καταχωρημένη υπεράσπιση εκ μέρους της εναγομένης 3 καθώς και υπεράσπιση και ανταπαίτηση από την εναγομένη 4 τόσο εναντίον του ενάγοντα όσο και εναντίον των εναγομένων 1 και
  21. Η εναγόμενη 4 ισχυρίζεται ότι είναι εξ αίματος τέταρτου βαθμού συγγενής του αποβιώσαντα και πως και οι δύο διαθήκες που αναφέρονται στην έκθεση απαίτησης είναι άκυρες και ζητά με την ανταπαίτηση της, μεταξύ άλλων, δήλωση του Δικαστηρίου ότι ο αποβιώσας απεβίωσε χωρίς διαθήκη και ότι η κληρονομιά του θα πρέπει να περιέλθει στους εκ του Νόμου εξ αδιαθέτου κληρονόμους του. Η παρούσα αίτηση στηρίζεται στο άρθρο 31 του περί Διαθηκών και Διαδοχής Νόμου Κεφ. 195, στο άρθρο 24 του περί Διαχείρισης Κληρονομιών Νόμου Κεφ. 189, στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.2 ΘΘ.4 και 13,Δ.18 Θ.1-2, Δ.19 Θ.26, Δ.20 Θ.5, Δ.27 Θ.3, Δ.48 ΘΘ.1-4, Θ.9, στον περί Δικαστηρίων Νόμο, Νόμο 14/60 όπως τροποποιήθηκε μεταγενέστερα, περιλαμβανομένων αλλά χωρίς περιορισμό των άρθρων 2, 29 και 43 και στις συμφυείς και γενικές εξουσίες του Δικαστηρίου, καθώς επίσης επί των γενικών αρχών του δικαίου. Σύμφωνα με τη Δ.2 Θ.13 της σφράγισης του κλητηρίου εντάλματος σε περιπτώσεις αγωγών για επικύρωση διαθηκών (probate actions) πρέπει να προηγηθεί καταχώριση ένορκης δήλωσης από τον Ενάγοντα, η οποία να επιβεβαιώνει (verify) την οπισθογράφηση του κλητηρίου. Στην παρούσα περίπτωση, όπως προκύπτει από το φάκελο του Δικαστηρίου, τέτοια ένορκη δήλωση του ενάγοντα έχει προηγηθεί της σφράγισης του κλητηρίου εντάλματος. Συνακόλουθα δεν κρίνω ότι υπάρχει παράβαση του πιο πάνω Διαδικαστικού Κανονισμού. Η Δ.27 Θ.3 προνοεί τα ακόλουθα: «The Court may order any pleading to be struck out on the ground that it discloses no reasonable cause of action or answer, and in any such case or in case of the action or defence being shown by the pleadings to be frivolous or vexatious, the Court may order the action to be stayed or dismissed, or judgment to be entered accordingly as may be just.» Σύμφωνα με τον πιο πάνω Διαδικαστικό Κανονισμό παρέχεται η διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να απορρίψει οποιοδήποτε δικόγραφο με συνοπτική διαδικασία, χωρίς τη διεξαγωγή δίκης, σε περίπτωση που δεν αποκαλύπτεται εύλογη αιτία αγωγής ή σε περίπτωση που η αγωγή είναι ενοχλητική ή σκανδαλώδης (frivolous or vexatious) Πέραν του πιο πάνω Διαδικαστικού Κανονισμού το Δικαστήριο διαθέτει σύμφυτη εξουσία να αναστείλει ή να απορρίψει μια αγωγή η οποία αποτελεί κατάχρηση των διαδικασιών ή είναι ενοχλητική ή σκανδαλώδης και να διαγράψει όλα τα δικόγραφα που κρίνονται ως τέτοια. Η Δ.27 Θ.3 είναι πανομοιότυπη με το O.25 r.4 των παλαιών Αγγλικών Θεσμών ανάλυση του οποίου γίνεται στο White Book του 1958 στις σελ. 574-
  22. Επίσης στις σελίδες 577-578 γίνεται ανάλυση της σύμφυτης εξουσίας του Δικαστηρίου. Στη σελίδα 574 αναφέρεται «The powers conferred by r.4 will only be exercised where the case is beyond doubt. The Court must be satisfied that there is no reasonable cause of action (as in South Hetton Coal Co. v. Haswell, etc. Co.,

(1898)1 Ch. 465; cf. Dominion Steel, etc., Co. v. Invernairn,
(1927)W.N. 278), or that the proceedings are frivolous or vexatious (as in Lawrance v, Norreys, 15 App. Cas. 210; Wyatt v. Palmer,
(1899)2 Q.B. 106; Lea v. Thursby
(1904), 90 L.T. 65; Emerson v. Grimsby times, etc., Co.
(1926), 42 T.L.R. 238).» Περαιτέρω στη σελίδα 575 αναφέρει «So long as the Statement of Claim or the particulars (Davey v. Bentinck,
(1893)1 Q.B. 185) disclose some cause of action, or raise some question fir to be decided by a Judge or a jury, the mere fact that the case is weak, and not likely to succeed, is no ground for striking it out.» Στη σελίδα 577 αναφέρεται «A judicial discretion must be used as to what proceedings are vexatious; for the Court must not prevent a suitor from exercising his undoubted rights on any vague or indefinite principle.» Ανάλυση του όλου θέματος γίνεται επίσης και στο σύγγραμμα Bullen and Leake Precedents of Pleadings, 12η έκδοση, στις σελίδες 138-150. Στη σελίδα 145 αναφέρεται «Thus, a proceeding may be said to be frivolous when a party is trifling with the court or when to put it forward would be wasting the time of the court or when it is not capable of reasoned argument. Again, a proceeding may be said to be vexatious when it is or is shown to be without foundation or where it cannot possibly succeed or where the action is brought or the defence is raised only for annoyance or to gain some fanciful advantage or when it can really lead to no possible good.» Στην υπόθεση In re Pelmako Development Ltd v. In Re the Companies Law Cap 113
(1991)1 A.A.Δ. 246, σελ. 255 αναφέρονται τα ακόλουθα: «Η διαγραφή δικογράφου και ιδιαίτερα δικογράφου με το οποίο ο διάδικος επικαλείται την άσκηση της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου αποτελεί εξαιρετικό μέτρο το οποίο δικαιολογείται μόνο εφόσον το δικόγραφο κρίνεται αναντίλεκτα ανυπόστατο. Διαφορετικά η διαγραφή θα συνεπαγόταν και παραβίαση του δικαιώματος του διαδίκου να προσφύγει ενώπιον Δικαστηρίου στο οποίο δικαιούται να προσφύγει βάσει του Συντάγματος το οποίο κατοχυρώνει τέτοιο δικαίωμα μέσα από το άρθρο 30.1.» Κεντρικός άξονας της επιχειρηματολογίας των αιτητών αποτελεί το γεγονός ότι η κληροδόχος στην πρώτη διαθήκη από την οποία αντλεί το δικαίωμα έγερσης της αγωγής ο ενάγοντας, έχει αποβιώσει πριν τον διαθέτη. Η εισήγηση προχωρά ότι με βάση το άρθρο 31
(1)του Περί Διαθηκών και Διαχείρισης Νόμου Κεφ. 195 καμία κληροδοχή είναι έγκυρη αν έγινε σε πρόσωπο που ήταν ανύπαρκτο κατά το χρόνο του θανάτου του διαθέτη. Στην αγόρευση του ο κ. Δημητριάδης αναλύει την εισήγηση του με αναφορά σε νομολογία και συγγράμματα όπου εξετάζεται το εγειρόμενο θέμα, καταλήγοντας ότι η κληροδοσία είναι άκυρη και συνακόλουθα ο ενάγων δεν έχει συμφέρον επί της περιουσίας του αποβιώσαντα, ούτε και αγώγιμο δικαίωμα και πως το Δικαστήριο έχει εξουσία να διαγράψει την απαίτηση του ενάγοντα ή να εκδώσει συνοπτική απόφαση σε βάρος του ενάγοντα. Από την πλευρά τους οι συνήγοροι του καθ΄ ου η αίτηση - ενάγοντα ισχυρίζονται πως οι αιτητές υπεισήλθαν στην ουσία των επιδίκων θεμάτων της αγωγής και αποφάνθηκαν επ΄ αυτών κατά τρόπο απαράδεκτο και αδικαιολόγητο. Το επίδικο θέμα της αγωγής αφορά το κύρος της διαθήκης και ακύρωση ή επικύρωση της διαθήκης ημερ. 11.4.09 που υπόκειται στην κρίση του Δικαστηρίου και όχι στη διακριτική ευχέρεια των διαδίκων. Εφόσον δε η έκθεση απαίτησης αποκαλύπτει έστω κάποια αιτία αγωγής και θέτει ορισμένα ζητήματα τα οποία πρέπει να απαντηθούν από το Δικαστήριο δεν δικαιολογείται ο παραμερισμός της. Οι θέσεις του κ. Δημητριάδη ως προς τις πρόνοιες της νομοθεσίας σχετικά με την εγκυρότητα διαθήκης σε περιπτώσεις όπου ο κληροδόχος προαποβιώνει του διαθέτη ενδεχόμενα να είναι ορθές. Αυτό όμως που ελλείπει στην παρούσα περίπτωση είναι το πραγματικό υπόβαθρο έτσι ώστε το Δικαστήριο να μπορεί με την απαιτούμενη βεβαιότητα να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ της έγκρισης της αίτησης. Οι επιπτώσεις από την έγκριση της αίτησης είναι πολύ δραστικές και η όλη επιχειρηματολογία των αιτητών στηρίζεται σε γεγονότα που δεν είναι αποκρυσταλλωμένα. Στην έκθεση απαίτησης δεν γίνεται αναφορά στο περιεχόμενο της επίδικης διαθήκης, ούτε στη ταυτότητα της κληροδόχου. Βέβαια στα πλαίσια ένορκης δήλωσης τόσο προς υποστήριξη της ένστασης σε αίτηση για περαιτέρω λεπτομέρειες όσο και στα πλαίσια της ένστασης στην παρούσα υπόθεση, αναφέρεται από τον ενάγοντα-καθ΄ ου η αίτηση ότι ο κατονομαζόμενος κληροδότης της πρώτης διαθήκης είναι η Magdalena Rydz Smith. Απορρίφθηκε όμως η αίτηση για να δοθούν λεπτομέρειες του κατονομαζόμενου κληροδόχου και η αίτηση αυτή εφεσιβλήθηκε. Αυτό βέβαια που ενδιαφέρει για σκοπούς της παρούσας αίτησης είναι ότι στις περιπτώσεις όπου δίδονται λεπτομέρειες αυτές συμπληρώνουν τα δικόγραφα. Στην προκείμενη περίπτωση το μόνο στοιχείο που έχουμε είναι μία γενική αναφορά για το όνομα της κληροδόχου και την ημερομηνία θανάτου της σε ένορκη δήλωση. Ελλείπει ουσιαστικά το πραγματικό υπόβαθρο που θα μπορούσε να αξιολογηθεί με την απαιτούμενη βεβαιότητα, έχοντας υπόψη τις δραστικές επιπτώσεις που έχει η έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων, γι΄ αυτό άλλωστε και τέτοιου είδους διατάγματα εκδίδονται με φειδώ. Υπό τις περιστάσεις της παρούσας υπόθεσης όπου το επίδικο θέμα της αγωγής είναι η εγκυρότητα διαθήκης, απ΄ όπου ο ενάγοντας αντλεί το δικαίωμα του, κρίνω ότι η απουσία του περιεχομένου της διαθήκης δεν επιτρέπει στο Δικαστήριο να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ της έγκρισης της αίτησης, ανεξάρτητα από τις ενδεχόμενα ορθές νομικά θέσεις των αιτητών. Θεωρώ ότι η υπόθεση θα πρέπει να κριθεί στα πλαίσια ακροαματικής διαδικασίας όπου θα εξεταστούν όλες οι παραμέτροι και όλα τα επίδικα θέματα τόσο μεταξύ των διαδίκων της παρούσας αίτησης όσο και των υπολοίπων διαδίκων οι οποίοι δεν αποτελούν μέρος της παρούσας αίτησης, ούτε έχουν ακουστεί και έχουν ήδη καταχωρήσει δικόγραφα. Υπό το φως των πιο πάνω η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα εναντίον των αιτητών όπως θα υπολογιστούν από το Πρωτοκολλητή στο τέλος της διαδικασίας της αγωγής. (Υπ.) ............... Κ. Σταματίου, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.