Αναφορικά με τον Νεοκλή Παναγιώτη Χ"Κυριάκου, Αρ. Αίτ. 146/11, 23.12.2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2011:A181 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Δικαιοδοσία Επικύρωσης Διαθηκών Ενώπιον: Κ. Σταματίου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αίτ. 146/11 Αναφορικά με τον Νεοκλή Παναγιώτη Χ"Κυριάκου, τέως από την Πάφο Αποβιώσαντα ------------------------ Ημερομηνία: 23.12.2011 Για Αιτητές: κα Λ. Θεοφάνους Για Καθ΄ ων η Αίτηση: κ. Χ. Γεωργιάδης (κ. Α. Γεωργιάδης για ν΄ ακούσει απόφαση) ΑΠΟΦΑΣΗ Αντικείμενο της παρούσας αίτησης είναι «διάταγμα περιορισμένης διαχείρισης και/ή για την παραχώρηση Περιορισμένων Εγγράφων Διαχείρισης (Limited grant) της περιουσίας του Νεοκλή Παναγιώτη Χ"Κυριάκου, τέως από την Πάφο, στον Γιώργο Κλεοβούλου, από την Λεμεσό και στην Έλενα Σατράκη, δικηγόρο, από τη Λευκωσία ή σε οιονδήποτε άλλο πρόσωπο που το Δικαστήριο ήθελε κρίνει δίκαιο και ορθό προς το σκοπό έγερσης αγωγής εκ μέρους του διαχειριστή της περιουσίας του αποβιώσαντα και εναντίον του γενικού Εισαγγελέα της Κυπριακής Δημοκρατίας και των εγγεγραμμένων ιδιοκτητών» των 19 ακινήτων που παρατίθενται στην αίτηση. Τα γεγονότα πάνω στα οποία στηρίζεται η αίτηση περιλαμβάνονται σε κοινή ένορκη δήλωση των δύο αιτητών καθώς και σε προφορική μαρτυρία των ιδίων προσώπων. Τα γεγονότα αυτά συνοψίζονται ως ακολούθως: Το 1912-14 ο Νεοκλής Παναγιώτη Χ"Κυριάκου έφυγε για το εξωτερικό όπου απεβίωσε άγαμος και άτεκνος αφήνοντας ως κληρονόμους τα τρία αδέλφια του. Οι αιτητές μετά από έρευνα στα κτηματολογικά μητρώα διαπίστωσαν ότι ο αποβιώσας είχε δικαίωμα σε ακίνητη περιουσία όπως αναφέρεται στην αίτηση. Με την παρούσα αίτηση ουσιαστικά επιζητείται να διοριστούν διαχειριστές της περιουσίας του με στόχο να καταχωρήσουν αγωγή εναντίον του Γενικού Εισαγγελέα και των ατόμων που είναι ιδιοκτήτες της περιουσίας αυτής, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται και οι καθ΄ ων η αίτηση. Σύμφωνα με την ένορκη δήλωση ο αποβιώσας είχε τρία αδέλφια, παιδιά του Παναγιώτη Χ"Κυριάκου και της Αννέτας Χ"Σάββα, ήτοι την Μυριάνθη, τον Κλεόβουλο και τον Γεώργιο. Διαπιστώθηκε όμως από τους ενόρκως δηλούντες ότι τρία άλλα πρόσωπα παρουσιάζονται στα έγγραφα του κτηματολογίου ως τέκνα από δεύτερο γάμο του Παναγιώτη Χ"Κυριάκου. Παρά τις προσπάθειες που έγιναν δεν διαπιστώθηκε στα βιβλία της Ιεράς Μητρόπολης Πάφου η τέλεση αυτού του δεύτερου γάμου (Τεκ. 1 το πιστοποιητικό της Μητρόπολης Πάφου). Όπως δε προκύπτει από τα κτηματολογικά μητρώα στα πλαίσια διαφόρων αιτήσεων ενώ ο αποβιώσας ήταν ένα από τα παιδιά του Παναγιώτη Χ"Κυριάκου, κατά αποκλεισμό του. Το κτηματολογικό γραφείο Πάφου στα πλαίσια διαφόρων αιτήσεων ενέγραψε τα ακίνητα που αναφέρονται στην αίτηση μόνο στα πιο πάνω έξι πρόσωπα. Από έρευνα δε που έγινε στα ληξιαρχικά βιβλία εντοπίστηκαν οι εγγραφές των γεννήσεων των τριών παιδιών από τον ισχυριζόμενο δεύτερο γάμο. Οι δηλώσεις καταχώρησης των γεννήσεων έγιναν με βάση γραπτές δηλώσεις του τότε Κοινοτάρχη και του τότε Ιερέα (η σχετική επιστολή του Επάρχου Πάφου ημερ. 8.12.2010 επισυνάπτεται στην ένορκη δήλωση ως Τεκ.2), ενώ η ορθή διαδικασία, σύμφωνα με τους ενόρκως δηλούντες, ήταν με δήλωση των γονέων και του ιατρού ή της μαίας. Αναφέρεται επίσης ότι από πλευράς των προσώπων που υπέγραψαν τις συγκαταθέσεις για να διοριστούν ως διαχειριστές της περιουσίας του αποβιώσαντα, υπάρχει αμφισβήτηση ότι τα τρία αυτά πρόσωπα είναι παιδιά του Παναγιώτη Χ"Κυριάκου ή νόμιμου κληρονόμου του. Μέχρι σήμερα αναφέρεται, κανένα πρόσωπο δεν επέδειξε ενδιαφέρον για το διορισμό διαχειριστή της περιουσίας του πιο πάνω προσώπου ο οποίος δεν έλαβε κληρονομικό δικαίωμα. Οι αιτητές καταχώρισαν την αίτηση διαχείρισης 55/11 (τα έγγραφα της οποίας επισυνάπτονται ως Τεκ. 3). Η εν λόγω αίτηση καταχωρήθηκε με τη συγκατάθεση όλων των κληρονόμων εκτός από τον Κλεάνθη Αριστοδήμου (καθ΄ ου η αίτηση 1 στην παρούσα αίτηση). Περαιτέρω, οι καθ΄ ων η αίτηση 2-4, θυγατέρες του Σάββα Παναγιώτη X"Κυριάκου (ενός από τα παιδιά του Παναγιώτη Χ"Κυριάκου από τον ισχυριζόμενο δεύτερο γάμο) καταχώρισαν ανακοπή (caveat) που σημαίνει ότι η διαδικασία θα είναι χρονοβόρα. Το δικαίωμα του αποβιώσαντα σε σχέση με τα ακίνητα που αναφέρονται στην αίτηση παραγράφεται στις 31.3.2011 και ως εκ τούτου ζητείται η έκδοση του αιτουμένου διατάγματος με στόχο να καταχωρηθεί αγωγή εναντίον του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας και των εγγεγραμμένων ιδιοκτητών των πιο πάνω ακινήτων και των προκατόχων τους. Οι καθ΄ ων η αίτηση καταχώρησαν ένσταση η οποία στηρίζεται σε ένορκη δήλωση της Χλόης Παναγιώτου, καθ΄ ης η αίτηση 2, στην οποία αναφέρεται ότι είναι εξουσιοδοτημένη και από τους υπόλοιπους καθ΄ ων η αίτηση και αναφέρει τα ακόλουθα: «2. Ο Γιώργος Κλεοβούλου και η Έλενα Σατράκη έχουν ήδη καταχωρήσει την αίτηση Διαχ. 55/11 που εκκρεμεί για τον ίδιο αποβιώσαντα, Τεκμήριο Α, που δεν περιλαμβάνει τους Καθ΄ ων η παρούσα αίτηση αρ.
(1)-
(4)μεταξύ των κληρονόμων του αποβιώσαντα.
- Για μερικά από τα ακίνητα που περιγράφονται στην αίτηση, καταχωρήθηκε αγωγή αρ. 4010/10 Ε.Δ. Πάφου, ΤΕΚΜΗΡΙΟ Β.
- Για τους παραπάνω λόγους η παρούσα αίτηση συνιστά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας.
- Για τους παραπάνω λόγους οι αιτητές έχουν συμφέροντα και θέσεις που συγκρούονται με αυτά των Καθ΄ ων η αίτηση.
- Για τους παραπάνω λόγους οι αιτητές δεν είναι δυνατόν να χαρακτηρισθούν αμερόληπτοι ή ουδέτεροι διαχειριστές.
- Οι αιτητές δεν πρόσφεραν οποιαδήποτε προσωπική εγγύηση σε περίπτωση που κριθεί ότι η αγωγή που έχουν πρόθεση να καταχωρήσουν, είναι προφανώς αβάσιμη.» Κατά την προφορική μαρτυρία που δόθηκε από τους αιτητές αναφέρθηκαν τα άτομα εναντίον των οποίων οι αιτητές προτίθενται, εάν διοριστούν διαχειριστές να καταχωρίσουν αγωγή προς διαφύλαξη του δικαιώματος της περιουσίας του αποβιώσαντα. Το αγώγιμο δικαίωμα όπως ισχυρίστηκαν, με βάση τη σχετική νομοθεσία παραγράφεται στις 31.12.
- Αναφέρθηκε επίσης ότι μετά την καταχώριση ανακοπής (caveat) στην αίτηση διαχείρισης 55/11, στις 30.5.2011, δηλαδή μετά την καταχώριση της παρούσας αίτησης, καταχωρήθηκε από τους καθ΄ ων η αίτηση η κληρονομική αγωγή (probate action) 1530/
- Η κα Σατράκη διευκρίνισε επίσης ότι μερικά από τα ακίνητα που αποτελούν αντικείμενο της αγωγής 4010/10 η οποία αναφέρεται στην ένσταση, εμπλέκονται στη διαχείριση 55/
- Στα πλαίσια της προφορικής της κατάθεσης κατατέθηκε ως τεκμήριο 1 το αποτέλεσμα της έρευνας που έγινε στο Κτηματολόγιο. Η αίτηση βασίζεται στον Περί Διαχειρίσεως Περιουσιών Νόμο, Κεφ. 189, άρθρα 17, 19, 20 και 58 και στους Περί Διαχειρίσεως περιουσιών Κανονισμούς 1955, Καν. 9, 28, 31 και 33(c). Το άρθρο 19 δίδει την εξουσία στο Δικαστήριο να εκδίδει παραχωρητήρια τα οποία, μεταξύ άλλων, αφορούν ειδικό σκοπό ακολουθώντας την πρακτική επικύρωσης διαθηκών που επικρατεί εκάστοτε στην Αγγλία. Το άρθρο 20
(1)του Κεφ. 189 παρέχει στο Δικαστήριο την εξουσία χορήγησης διαχείρισης όπου υπάρχει εκκρεμοδικία (pendente lite). Στην υπόθεση Nada Terzian κ.ά ν. Haig Terzian κ.ά.
(2003)1 Α.Α.Δ. 1252 εξετάστηκαν οι πιο πάνω νομοθετικές πρόνοιες. Στη σελίδα 1262 της απόφασης αναφέρεται ότι: «όπως προβλέπεται από το άρθρο 20
(1)θα πρέπει για έκδοση παραχωρητηρίου, να εκκρεμεί οποιοδήποτε δικαστικό μέτρο που αφορά το κύρος της διαθήκης ή που αφορά την εξασφάλιση, ακύρωση ή ανάκληση παραχωρητηρίου. .Η αίτηση υποβάλλεται από οποιοδήποτε από τα μέρη στην αγωγή και επιδίδεται στους αντιδίκους. Σε κάποιες αγγλικές υποθέσεις στις οποίες αξιωνόταν ο διορισμός διαχειριστή εν εκκρεμοδικία, φαίνεται ότι η αίτηση έγινε μέσα στα πλαίσια της αγωγής (βλέπε Griffin v. Ackroyd 1925 p.38)». Στη σελίδα 1263 επισημαίνεται ότι «απαιτείται ως προϋπόθεση η εκκρεμότητα δικαστικού μέτρου που αφορά στην περιουσία του αποβιώσαντος, αλλά τίποτε δεν υποδεικνύει ότι η αίτηση θα πρέπει να γίνει μέσα στα πλαίσια του μέτρου αυτού». Πιο κάτω στην ίδια σελίδα σημειώνεται «ότι ο διαχειριστής εν εκκρεμοδικία, ο οποίος υπέχει θέση παραλήπτη της περιουσίας και ενεργεί κάτω από τον άμεσο έλεγχο του δικαστηρίου, ιδανικά θα πρέπει να είναι ουδέτερο πρόσωπο, χωρίς απόκλιση προς οιανδήποτε πλευρά. Όμως, αυτό δεν είναι ο απόλυτος κανόνας και δεν απαγορεύεται σε άτομα που εμπλέκονται στην υπόθεση να διοριστούν, αν το δικαστήριο κρίνει τούτο επιθυμητό, ως διαχειριστές εν εκκρεμοδικία (Griffin v. Ackroyd, ανωτέρω)». Η κληρονομική αγωγή θα πρέπει να είναι εκκρεμής όταν υποβάλλεται η αίτηση για παραχωρητήριο εν εκκρεμοδικία. Η διαδικασία της ανακοπής (caveat) δεν αποτελεί εκκρεμούσα διαδικασία στα πλαίσια του άρθρου 20 (Salter v. Salter
(1896)P.291). Σκοπός του παραχωρητηρίου εν εκκρεμοδικία είναι να διασφαλιστεί ότι η περιουσία του αποβιώσαντα τυγχάνει διαχείρισης προς το συμφέρον των προσώπων που έχουν σχέση με αυτή (βλέπε Smith v. Smith
(1867)31 J.P. 248). Το εν λόγω παραχωρητήριο μπορεί να δοθεί μετά από αίτηση οποιουδήποτε εκ των μερών της δικαστικής διαδικασίας (Tichborne v. Tichborne
(1896)LR 1 P & D 730). Άτομα που δεν σχετίζονται με την αγωγή είναι τα πλέον κατάλληλα για διορισμό ως διαχειριστές (βλέπε De Chatelain v. Putigug
(1858)1 SW & Ir. 34). Δεν υπάρχει όμως οποιοδήποτε απόλυτος κανόνας ότι ένας διάδικος δεν μπορεί να διοριστεί διαχειριστής χωρίς τη συγκατάθεση όλων των διαδίκων. Το Δικαστήριο μπορεί να προβεί σε τέτοιο διορισμό σε περιπτώσεις όπου αυτό είναι απόλυτα επιθυμητό. (Re Griffin, Griffrin v. Ackroyd
(1925)P.38). Δεν παραχωρείται περιορισμένη διαχείριση σε άτομο που μπορεί να λάβει γενική διαχείριση εκτός αν υπάρχει πολύ σοβαρός λόγος. Στην υπόθεση Re BEVAN (Deceased), BEVAN v. HOULDSWORTH
(1948)All E.R. Vol. 1, 271, που με παρέπεμψε ο κ. Γεωργιάδης αναφέρεται στη σελίδα 272 «It was, therefore, a substantial estate, including, as the affidavit says, securities, the interest and dividends on which have to be collected, real estate in respect of which it is necessary to collect the rents, and personal chattels which have to be safeguarded by the employment of a caretaker. That is the sort of estate in respect of which the Chancery Division would, in my opinion, have appointed a receiver (pendente lite) if an administration suit had been begun. The defendants named as executors in the later wills are not in a position to collect and invest the interest and dividends nor to enforce the claims of the estate, for if it is known that a probate action is pending, debtors are very careful about paying money to executors who may prove to have no title.» Επίσης στην σελίδα 274 αναφέρεται ότι «The principles on which the Court of Chancery would have appointed a receiver are clearly illustrated in this case. The size of the estate, its nature, the fact that rents have to be collected are all things to which the Court of Chancery would have paid attention, and the court would unquestionably have appointed a receiver. Therefore, it is a case which calls for the appointment of an administrator, that being the appropriate relief in the Probate Division.» Εξέτασα την υπόθεση υπό το φως των πιο πάνω αρχών. Κατά το χρόνο καταχώρησης της παρούσας αίτησης δεν υπήρχε σε εκκρεμότητα αγωγή. Το μόνο που εκκρεμούσε ήταν η καταχώρηση ανακοπής στη διαχείριση (caveat) κάτι το οποίο όμως σύμφωνα με τη νομολογία δεν μπορεί να θεωρηθεί εκκρεμούσα διαδικασία εν τη εννοία του άρθρου
- Οι αιτητές ουσιαστικά επιζητούν να διοριστούν ως διαχειριστές με σκοπό να καταχωρήσουν αγωγή εναντίον του Γενικού Εισαγγελέα, των καθ΄ ων η αίτηση και κάποιων άλλων ατόμων για να διεκδικήσουν ισχυριζόμενο δικαίωμα του αποβιώσαντα σε ακίνητη περιουσία το οποίο θα παραγράφετο μέχρι το τέλος του χρόνου. Στο σημείο αυτό θεωρώ σκόπιμο να σημειώσω είναι ότι μετά την ακροαματική διαδικασία της παρούσας αίτησης υπήρξε περαιτέρω αναστολή της εφαρμογής των διατάξεων του Περί Παραγραφής Νόμου μέχρι 30.6.
- Βέβαια με αυτή την επισήμανση δεν αποφαίνομαι κατά πόσο το ισχυριζόμενο αγώγιμο δικαίωμα που επιθυμούν οι αιτητές να προωθήσουν υπόκειται σε παραγραφή όπως οι ίδιοι αναφέρουν. Οι διαχειριστές που διορίζονται για περιορισμένο σκοπό ενεργούν ουσιαστικά ως παραλήπτες της περιουσίας υπό τον έλεγχο του Δικαστηρίου. Στην παρούσα περίπτωση η περιουσία του αποβιώσαντα αφορά σε ισχυριζόμενο δικαίωμα επί κάποιων ακινήτων που βρίσκονται εγγεγραμμένα σε άλλα πρόσωπα. Η προώθηση αυτής της διαδικασίας, όπως σαφώς προκύπτει από την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, προϋποθέτει αμφισβήτηση των δικαιωμάτων των καθ΄ ων η αίτηση ως κληρονόμων του Παναγιώτη Χ"Κυριάκου. Ο αιτητής Κλεοβούλου, σύμφωνα με την ένορκη δήλωση ισχυρίζεται ότι είναι κληρονόμος του αποβιώσαντα ενώ η αιτήτρια Σατράκη ότι είναι δικηγόρος και ενεργούσε για λογαριασμό κάποιων από τους κληρονόμους του αποβιώσαντα. Αμφότεροι υπέβαλαν την αίτηση διαχείρισης 55/
- Παρά το ότι κατά την αντεξέταση της η κα Σατράκη ανέφερε ότι δεν ενεργεί πλέον ως δικηγόρος οποιουδήποτε από τους κληρονόμους, η θέση των αιτητών όπως προκύπτει από την αίτηση τους και την προφορική τους μαρτυρία είναι ότι οι καθ΄ ων η αίτηση δεν περιλαμβάνονται στους κληρονόμους του αποθανόντα και όπως ρητά αναφέρεται προτίθενται να εγείρουν αγωγή εναντίον των καθ΄ ων η αίτηση. Με αυτά τα δεδομένα οι αιτητές δεν είναι δυνατό να χαρακτηριστούν ως αμερόληπτοι και ουδέτεροι διαχειριστές. Πέραν των πιο πάνω ο κ. Γεωργιάδης εισηγήθηκε ότι η καταχώριση της παρούσας αίτησης συνιστά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας. Οι αιτητές καταχώρισαν ήδη την αίτηση διαχείρισης 55/11 και με τις δύο αιτήσεις επιδιώκεται ταυτόχρονα ο ίδιος σκοπός, δηλαδή ο διορισμός διαχειριστή. Προβάλλεται επίσης η θέση ότι η κατάχρηση δεν περιορίζεται στην περίπτωση επιδίωξης του ίδιου σκοπού αλλά και σε όλες τις άλλες περιπτώσεις που το δικαστικό διάβημα συνεπάγεται ενόχληση ή καταπίεση. Το θέμα της κατάχρησης των διαδικασιών έχει αναλυθεί στην γραπτή αγόρευση του κ. Γεωργιάδη με παραπομπή σε νομολογία την οποία εξέτασα. Είναι νομολογημένο πως η έγερση ή προώθηση περισσοτέρων της μίας διαδικασίας για την επίτευξη στόχων που μπορεί και έπρεπε να επιδιωχθούν σε μία διαδικασία συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας. (Βλέπε Διευθυντής των Φυλακών v. Τζεννάρο Περρέλλα
(1995)1 A.A.Δ. 217). Στην υπόθεση Beogradska D.D.
(1996)1 A.A.Δ. 911, γίνεται ανάλυση των αρχών που διέπουν την δικαιοδοσία του Δικαστηρίου για την παρεμπόδιση κατάχρησης των διαδικασιών. Στη σελίδα 917 αναφέρεται: «Η κλασσική διατύπωση των αρχών που διέπουν την άσκηση της δικαιοδοσίας για την αποτροπή κατάχρησης των δικαιοδοσιών του δικαστηρίου έχει γίνει στην υπόθεση Διευθυντής των Φυλακών ν. Περέλλα Τζεννάρο
(1995)1 Α.Α.Δ. 217. Παραθέτουμε το σχετικό απόσπασμα: "Η δικαιοδοσία για την παρεμπόδιση, περιστολή, απόρριψη ή αναστολή διαδικασίας που συνιστά κατάχρηση των δικαιοδοσιών του Δικαστηρίου, εκπηγάζει από την ίδια τη φύση της δικαστικής λειτουργίας που έχει ως λόγο το δίκαιο και μέσο τους μηχανισμούς που προάγουν την κατίσχυσή του. Γι΄ αυτό, η δικαιοδοσία για τη χρήση προσφορών μέσων για την παρεμπόδιση κατάχρησης των δικαιοδοσιών είναι σύμφυτη, ενυπάρχει σε κάθε Δικαστήριο, απόρροια της κυριαρχίας των Δικαστηρίων στους μηχανισμούς για την απονομή της δικαιοσύνης. Τα μέσα για την αποτροπή της κατάχρησης της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου, δε συναρτούνται με οποιοδήποτε συγκεκριμένο διάταγμα ή διατάγματα, μπορεί να προσλάβουν οποιαδήποτε μορφή που επιβάλλει η ανάγκη στη συγκεκριμένη περίπτωση για την περιφρούρηση του σκοπού για τον οποίο παρέχονται οι δικαιοδοσίες του Δικαστηρίου". Στην Περρέλλα (πιο πάνω) έγινε αναφορά στην Constantinides v. Vima Ltd
(1983)1 C.L.R. 348, στην οποία αποφασίστηκε ότι τα κυπριακά δικαστήρια έχουν την ίδια εξουσία, όπως και τα αγγλικά δικαστήρια, να ελέγχουν τις διαδικασίες προς αποφυγή καταχρήσεων της δικαστικής δικαιοδοσίας. Αποφασίστηκε, επίσης, ότι η κατάχρηση της διαδικασίας μπορεί να προσλάβει πολλές μορφές, και ότι ανάλογα ευρεία είναι και η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου για την παρεμπόδισή της.» Η θέση του κ. Γεωργιάδη είναι ορθή. Οι αιτητές και με τις δύο διαδικασίες επιδιώκουν τον ίδιο σκοπό, που είναι ο διορισμός διαχειριστή. Επιπρόσθετα στην αγωγή που προτίθενται να καταχωρήσουν, στη βάση της οποίας ζητείται η παραχώρηση περιορισμένης διαχείρισης, εμπλέκεται και το θέμα του κληρονομικού δικαιώματος ή όχι των καθ΄ ων η αίτηση, κάτι που θα πρέπει να αποφασιστεί στο πλαίσιο της κληρονομικής αγωγής (probate action). Παραχωρητήριο για περιορισμένη διαχείριση δεν παραχωρείται σε πρόσωπο που μπορεί να αποταθεί για γενικό παραχωρητήριο παρά μόνο αν δοθεί εξαιρετικά σοβαρός λόγος (βλ. Halsbury´s Laws of England, 3η έκδοση, τόμος 16, σελ. 251). Στην παρούσα περίπτωση οι λόγοι για τους οποίους ζητείται ο διορισμός διαχειριστών δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι δικαιολογούν την έκδοση τέτοιου παραχωρητηρίου έχοντας υπόψη τα όσα έχουν αναλυθεί πιο πάνω. Η κα Θεοφάνους εισηγήθηκε ότι το Δικαστήριο μπορεί να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα ad colligenda bona με στόχο τη διατήρηση της περιουσίας. Ως προς την ερμηνεία της φράσης ad colligenda bona η ευπαίδευτη συνήγορος παρέπεμψε το Δικαστήριο στο Oxford Dictionary of Law όπου αναφέρεται «The court may grant letters of administration ad colligenda bona to any person to deal with specified property in an estate when that property might be endangered by delay. The purpose of the grants is to collect in and preserve assets. For example, if part of the estate consists of perishable goods the court may grant administration ad colligenda bona to any suitable person to allow him to sell or otherwise deal with those goods for the benefit of the estate. This is a limited grant only and ceases on the issue of a full grant of representation to the persons entitled to deal with the whole estate. In one case such a grant was issued to the official Solicitor on an application by the Inland Revenue when the executors of the deceased´s will delayed applying for the probate.» Χρήσιμη αναφορά μπορεί να γίνει και στο σύγγραμμα Tristram and Coote´s Probate Practice, 20η έκδοση, σελ. 342-
- Στην παρούσα περίπτωση δεν κρίνω ότι η αίτηση εμπίπτει στην πιο πάνω κατηγορία. Δεν επιζητείται να διοριστεί διαχειριστής για να προβεί σε οποιαδήποτε συγκεκριμένη ενέργεια για διατήρηση της περιουσίας του αποβιώσαντα αλλά ζητείται να διοριστούν διαχειριστές για να αξιώσουν εκ μέρους της περιουσίας του αποβιώσαντα, δικαίωμα σε περιουσία. Σημειώνεται επίσης ότι πρόθεση τους είναι να εγείρουν αγωγή εναντίον, μεταξύ άλλων, των καθ΄ ων η αίτηση, που οι ίδιοι οι διαχειριστές δεν θεωρούν κληρονόμους του αποβιώσαντα ενώ ταυτόχρονα εκκρεμεί αγωγή για καθορισμό των κληρονομικών δικαιωμάτων των εμπλεκομένων στη διαχείριση 55/
- Η διαδικασία όμως στην οποία αναφέρθηκε η κα Θεοφάνους εφαρμόζεται σε περιπτώσεις όπου οι διαχειριστές πρέπει να προβούν σε κάποιες ενέργειες που απαιτείται να γίνουν άμεσα για διατήρηση της περιουσίας, σύμφωνα και με τα παραδείγματα που δίδονται και στην πιο πάνω αναφορά, που δεν είναι η παρούσα περίπτωση. Παρά το ότι δεν έχει εγερθεί από οποιαδήποτε πλευρά, με έχει προβληματίσει ότι στην παρούσα περίπτωση οι αιτητές προβαίνουν σε δήλωση περί θανάτου του προσώπου που αφορά η παρούσα αίτηση, χωρίς να υπάρχει είτε πιστοποιητικό θανάτου είτε να έχει ζητηθεί όπως κηρυχθεί ή να έχει κηρυχθεί άφαντο πρόσωπο. Όμως έχοντας υπόψη ότι η παρούσα αίτηση είναι έκθετη σε απόρριψη για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω πιο πάνω δεν θα εξετάσω το θέμα αυτό περαιτέρω. Συνακόλουθα η αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα της αίτησης όπως θα υπολογιστούν από το Πρωτοκολλητή επιδικάζονται υπέρ των καθ΄ ων η αίτηση. (Υπ.) ................. Κ. Σταματίου, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο