ΣΤΑΥΡΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ν. CTC AUTOMOTIVE LTD, Αρ. Αγωγής: 800/10, 17 Φεβρουαρίου, 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2011:A8 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ (που συνεδριάζει στη Λάρνακα) Ενώπιον: Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 800/10 Μεταξύ: ΣΤΑΥΡΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ Ενάγοντα και C.T.C. AUTOMOTIVE LTD Εναγόμενης ------------------------- Αίτηση ημερομηνίας 08/09/2010 για απόρριψη του Κλητηρίου Εντάλματος ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 17 Φεβρουαρίου, 2011 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Ενάγοντα-Καθ' ου η αίτηση: κα Χατζηκωσταντή για κ. Γ. Φ. Πιττάτζη Δ.Ε.Π.Ε. Για Εναγόμενη-Αιτήτρια: κα Χαραλαμπίδου για Χαραλαμπίδου-Τσιαννή-Χριστοδουλίδη Δ.Ε.Π.Ε. Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Η Εναγόμενη-Αιτήτρια εταιρεία καταχώρησε Αίτηση με την οποία αξιώνει διάταγμα του Δικαστηρίου, με το οποίο να αναστέλλεται η ισχύς και/ή να απορρίπτεται και/ή να παραμερίζεται και/ή να ακυρώνεται το ειδικά οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα που αφορά την αγωγή. Παράλληλα, αιτείται διάταγμα με το οποίο να παραμερίζεται η επίδοση στις Εναγόμενες 1 και
- Νομικό έρεισμα της Αίτησης καταγράφονται οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.9 θ.5 και θ.10, Δ.16 θ.7 και θ.9, Δ.27 θ.1-4 και Δ.48 θ.1, 2 και 3, Δ.57 θ.2, το άρθρο 21 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου και η σχετική επί του θέματος νομολογία. Η Αίτηση συνοδεύτηκε από την Ένορκη Δήλωση του Γεώργιου Στασή, διευθυντή του Τμήματος Caterpillar της Εναγομένης
- Σύμφωνα με την Ένορκη Δήλωση, είναι εξουσιοδοτημένος να ορκιστεί για τα γεγονότα που αφορούν την υπό κρίση αίτηση. Καταγράφει στην Ένορκη Δήλωσή του ότι οι Εναγόμενες 1 και 2 είναι εταιρείες περιορισμένης ευθύνης με έδρα τους τη Λευκωσία. Υποστηρίζει ότι τα ονόματα, τόσο της Εναγομένης 1, καθώς και της Εναγομένης 2, καταγράφονται λανθασμένα στο Κλητήριο Ένταλμα. Παραδέχεται ότι στις 28/06/2010 επιδόθηκε πιστό Κλητήριο Ένταλμα και στις δύο Εναγόμενες. Παράλληλα όμως, εισηγείται ο ομνύοντας ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο Αμμοχώστου στερείται δικαιοδοσίας να ακούσει και να αποφασίσει την υπό εξέταση αγωγή, ενόψει του ότι η επίδικη συμφωνία είχε ολοκληρωθεί στη Λευκωσία. Οπόταν, η βάση της δεν προέκυψε εντός των ορίων της επαρχίας Αμμοχώστου, αλλά εντός των ορίων της επαρχίας Λευκωσίας, κατά τη δική του άποψη, γιατί οι πωλήσεις μηχανικών ελκυστήρων τύπου Caterpillar, γίνονται μόνο στη Λευκωσία. Επιπρόσθετα, ισχυρίζεται ότι η έδρα των Εναγομένων 1 και 2 βρίσκεται στη Λευκωσία, στην οδό Παλαιός Δρόμος Λευκωσίας-Λεμεσού, Shiacolas House, Αθαλάσσα. Καταλήγει, ότι είναι ορθό και δίκαιο και προς το συμφέρον της δικαιοσύνης, να ανασταλεί η ισχύ ή και να απορριφθεί το ειδικά οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα. Ο Ενάγοντας-Καθ' ου η αίτηση αντιμετώπισε την Αίτηση με καταχώρηση Ένστασης, στην οποία καταγράφει τρεις
(3)λόγους ενστάσεως. Υποστηρίζει ότι η Αίτηση είναι αβάσιμη, ουσιαστικά και τυπικά, ότι η Εναγόμενη εταιρεία 2 είναι ανύπαρκτο πρόσωπο και δεν μπορεί να εμφανίζεται για τέτοια εταιρεία οποιοσδήποτε δικηγόρος και ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο Αμμοχώστου έχει τοπική δικαιοδοσία να εκδικάσει την υπόθεση. Η Ένσταση βασίστηκε στους Διαδικαστικούς Κανονισμούς της Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 θ.4-8 και Δ.9 θ.1 και 10 και Δ.63 θ.1-
- Υποστηρίζεται η Ένσταση από την Ένορκη Δήλωση της κας Μαρίας Οικονόμου, η οποία έχει εξουσιοδοτηθεί από τον Ενάγοντα να προβεί στη συγκεκριμένη Ένορκη Δήλωση. Αναφορικά με την Εναγόμενη εταιρεία 2, είναι η θέση της ότι η διαδικασία έχει διακοπεί ενόψει του ότι είναι ανύπαρκτη εταιρεία. Όσον αφορά την τοπική δικαιοδοσία του Δικαστηρίου, η ομνύουσα παραπέμπει στην παράγραφο 19 της Έκθεσης Απαίτησης, στην οποία καταγράφεται ότι τα οφειλόμενα ποσά θα καταβάλλονταν στη διεύθυνση του Ενάγοντα, στο χωριό Αυγόρου της επαρχίας Αμμοχώστου. Καταλήγει δε, ότι ενόψει τροποποίησης του περί Δικαστηρίων Νόμου, εκεί όπου διαπιστώνεται έλλειψη τοπικής δικαιοδοσίας, το Δικαστήριο μπορεί να παραπέμψει στο αρμόδιο Δικαστήριο, χωρίς να απορρίψει την αγωγή. Υποστηρίζοντας την Αίτηση ενώπιον του Δικαστηρίου, η κα Χαραλαμπίδου υιοθέτησε το περιεχόμενο της Αίτησης και της Ένορκης Δήλωσης που τη συνοδεύει και απέρριψε το περιεχόμενο της Ένστασης και της Ένορκης Δήλωσης που τη συνοδεύει. Διευκρίνισε ότι η Αίτηση αφορά μόνο την Εναγόμενη εταιρεία
- Ανέφερε ότι το όνομα της Εναγομένης εταιρείας 1 αναγράφεται με τελείες στα αρχικά CTC και αυτό διαπιστώνεται και από τα πιστοποιητικά που έχουν επισυναφθεί στην Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση. Ήταν η θέση της ότι η αγωγή δεν μπορεί να προχωρήσει πριν να διορθωθεί το όνομα. Επιπρόσθετα, υποστήριξε ότι η βάση της αγωγής προέκυψε στη Λευκωσία, αφού η συμφωνία πώλησης του μηχανικού ελκυστήρα είχε ολοκληρωθεί στη Λευκωσία. Παρέπεμψε στο άρθρο 21 του περί Δικαστηρίων Νόμου και κατάληξε ότι δικαιοδοσία δεν καθορίζεται με το πού θα γίνουν οι πληρωμές. Κατέληξε, ότι η αγωγή θα πρέπει να απορριφθεί, γιατί έπρεπε να είχε καταχωριστεί στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας. Η κα Χατζηκωσταντή στη γραπτή αγόρευση που κατέθεσε στο Δικαστήριο, ισχυρίζεται ότι το Δικαστήριο Αμμοχώστου κέκτηται τοπικής δικαιοδοσίας λόγω του περιεχομένου της παραγράφου 17 της Έκθεσης Απαίτησης. Επιπρόσθετα, προωθεί τη θέση ότι θα προσφερθεί μαρτυρία με την οποία να καταδεικνύεται ότι συναλλαγή έγινε με προφορική επικοινωνία στο Αυγόρου. Επιπρόσθετα, ισχυρίζεται ότι ο συγκεκριμένος ελκυστήρας βρίσκεται στην κατοχή του Ενάγοντα στο Αυγόρου. Καταλήγει δε, ότι η Εναγόμενη εταιρεία 1 δεν έχει καταθέσει την Υπεράσπισή της, με την οποία να προβάλει θέμα έλλειψης τοπικής δικαιοδοσίας. Από το φάκελο του Δικαστηρίου διαπιστώνεται ότι το Ειδικά Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα είχε καταχωριστεί και σφραγιστεί στις 14/06/
- Αντίγραφό του επιδόθηκε στην Εναγομένη εταιρεία 1 στις 28/06/
- Καταχωρίστηκε εμφάνιση υπό αίρεση αναφορικά και με τις δύο Εναγόμενες εταιρείες στις 08/09/
- Στις 21/09/2010 καταχωρίστηκε ειδοποίηση διακοπής της αγωγής αναφορικά με την Εναγομένη
- Η αγωγή παρέμεινε να εκκρεμεί εναντίον της Εναγομένης εταιρείας 1, οπόταν όλα όσα αναφέρονται στην Αίτηση και έχουν σχέση με την Εναγόμενη εταιρεία 2, δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη, αφού δεν υπάρχει διαδικασία που εκκρεμεί εναντίον της. Αναφορικά με τον ισχυρισμό της Αιτήτριας-Εναγομένης 1, σε σχέση με τις τελείες που πρέπει να υπάρχουν στο όνομα της Εναγομένης 1, θα πρέπει να αναφερθεί ότι είναι θέμα τροποποίησης δικογράφου και όχι ανύπαρκτου διαδίκου, έτσι που να δικαιολογείται η απόρριψη της αγωγής γι' αυτό το λόγο. Ερχόμενη στον ισχυρισμό που αφορά την έλλειψη τοπικής δικαιοδοσίας του Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου, θα πρέπει να αναφερθεί ότι το Δικαστήριο μπορεί να εξετάσει θέμα αρμοδιότητας σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας. Βάθρο για την εξέταση της αρμοδιότητας, συνιστά η ίδια η διαφορά όπως αυτή καθορίζεται στο δικόγραφο, στο οποίο προσδιορίζονται τα επίδικα θέματα, καθώς και τα γεγονότα τα οποία στοιχειοθετούν τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου (βλ. Μούρτζινος v. Global Cruises S.A.
(1992)1 (B) A.A.Δ.1160, Βουνού ν. Βουνού
(1995)1 ΑΑΔ 168). Στην πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Νεοπτόλεμος Γεωργίου Λέφτης ν. Ρωξάνης Νεοπτολέμου Γεωργίου, Πολ. Εφ.84/08, ημερ.18/02/2010, καταγράφηκε ότι: «Σταθερό σημείο αναφοράς αποτελεί η έκθεση απαιτήσεως στη βάση της οποίας κρίνονται δικαιοδοτικά θέματα αυτής της φύσης. Είναι νομολογιακά θεμελιωμένο ότι τα γεγονότα τα οποία συνθέτουν το αγώγιμο δικαίωμα είναι εκείνα τα οποία συγχρόνως στοιχειοθετούν και τη δικαιοδοσία του δικαστηρίου. Βλ. «Sevegep» Ltd v. United Sea Transport and Another
(1989)1(E) ΑΑΔ 729, Safarino v. Σταυρινού
(1991)1 ΑΑΔ 1059, Παναγή ν. Γενικού Εισαγγελέα
(1999)1(Γ) ΑΑΔ 1107.» Διαπιστώνεται από το περιεχόμενο της Έκθεσης Απαίτησης και συγκεκριμένα από την παράγραφο 19 αυτής, ότι οι πληρωμές για την εξόφληση του συγκεκριμένου αγορασθέντα ελκυστήρα θα γίνονταν στο Αυγόρου, όπου κατοικεί και εργάζεται ο Ενάγοντας. Η γραπτή συμφωνία δε, δηλαδή το έντυπο παραγγελίας, δεν αναφέρεται στην Έκθεση Απαίτησης που είχε υπογραφτεί. Με βάση αυτά τα δεδομένα, θα πρέπει να γίνει αναφορά στο άρθρο 21 του περί Δικαστηρίων Νόμου. Το άρθρο 21
(1)(α) του περί Δικαστηρίων Νόμου προβλέπει ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο έχει πρωτόδικη δικαιοδοσία «να ακούει και αποφασίζει οιανδήποτε αγωγή σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 22 όταν-(α) η βάση της αγωγής έχει προκύψει είτε καθ' ολοκληρίαν ή εν μέρει εντός των ορίων της επαρχίας για την οποία το Δικαστήριο ιδρύθηκε». Στο άρθρο 2 του Νόμου, ερμηνεύεται ο όρος «βάση αγωγής». Καταγράφονται τα ακόλουθα: «Βάση της αγωγής περιλαμβάνει το σύνολο των γεγονότων που θεμελιώνουν το αγώγιμο δικαίωμα στο οποίο αναφέρεται η αγωγή αλλά όσον αφορά τις αγωγές οι οποίες αφορούν Συμβάσεις δεν σημαίνει κατ' ανάγκη ολόκληρη τη βάση της αγωγής. Βάση της αγωγής θα θεωρείται ότι έχει προκύψει εντός της δικαιοδοσίας, εάν η Σύμβαση συνάφθηκε εντός αυτής, παρόλο που η διάρρηξη πιθανόν να είχε γίνει αλλού καθώς επίσης και όταν η διάρρηξη έγινε εντός της δικαιοδοσίας, παρόλο που η Σύμβαση δυνατόν να συνάφθηκε αλλού.» Ο πιο πάνω όρος έτυχε ερμηνείας στην υπόθεση C & K Κυριάκου v. Αντώνη Ιωάννου
(1990)1 Α.Α.Δ.479, στην οποία αποφασίστηκε ότι όταν η διάρρηξη συμφωνίας αποτελεί τη βάση της αγωγής, αρμοδιότητα για την επίλυση της διαφοράς έχει το Επαρχιακό Δικαστήριο της περιοχής όπου η διάρρηξη εκδηλώθηκε. Συνεπακόλουθα, στην περίπτωση σύμβασης, όπως την προκειμένη περίπτωση, η βάση της αγωγής δεν απαιτείται να προκύψει στην ολότητά της εντός της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου. Υπεισέρχεται το θέμα της σύναψης αφενός και το θέμα της διάρρηξης αφετέρου. Όσον αφορά τη διάρρηξη και πάλι εξαρτάται από το κατά πόσο το χρέος είναι άρσιμο ή κομίσιμο (βλ. Παπακόκκινου v. Landbroke Group P.L.C. κ.α.
(1999)1 (Β) Α.Α.Δ.838 στη σελίδα 846). Στην Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την Ένταση, προωθείται η θέση ότι το χρέος ήταν κομίσιμο στην Επαρχία Αμμοχώστου. Ο ομνύοντας δεν κλήθηκε για αντεξέταση, ούτε και προωθήθηκε από πλευράς των Αιτητών, οποιαδήποτε θέση αναφορικά με το γεγονός αυτό. Σημειώνω εδώ ότι δεν έχει καταχωριστεί στο φάκελο του Δικαστηρίου Έκθεση Υπεράσπισης, στην οποία να καταγράφονται οι θέσεις της Εναγομένης εταιρείας 1. Είναι φανερό, από τα όσα έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, ότι ο τόπος καταρτισμού της συμφωνίας καθώς και ο τόπος διάρρηξής της, αποτελεί ζήτημα υπό αμφισβήτηση. Θεωρώ ότι είναι παρακινδυνευμένο, ενόψει των αμφισβητήσεων που περιέχονται στις Ενόρκους Δηλώσεις που υποστηρίζουν τις εκατέρωθεν θέσεις, να μορφώσει το Δικαστήριο γνώμη και να καταλήξει σε ασφαλές συμπέρασμα, για το εάν έχει κατά τόπο δικαιοδοσία να εκδικάσει την παρούσα υπόθεση, σε αυτό το πρώιμο στάδιο της υπόθεσης. Κατάληξη του Δικαστηρίου για το ζήτημα της αρμοδιότητας ή μη του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας, προϋποθέτει από αυτό το στάδιο αποκρυσταλλωμένο υπόβαθρο γεγονότων γι' αυτό, πραγματικότητα που δεν συντρέχει στην υπό συζήτηση περίπτωση. Δεν έχει φωτιστεί το ζήτημα με την ανάλογη παράθεση μαρτυρίας ή στοιχείων που θα επέτρεπαν στο Δικαστήριο, στα πλαίσια πάντα των καλά καθιερωμένων αρχών και των δυνατοτήτων που έχει, να καταλήξει σε συμπεράσματα στα πλαίσια διαδικασίας όπως η υπό συζήτηση και να τοποθετηθεί με ασφάλεια γι' αυτό. Ούτε αντεξετάστηκε οποιοσδήποτε από τους ως άνω ενόρκως δηλούντες που η δήλωσή τους συνοδεύει την αίτηση και την ένσταση αντίστοιχα, κατά τρόπο που θα επέτρεπε στο Δικαστήριο να αποσαφηνίσει το ζήτημα (βλ. Cyprus Potato Marketing Board v Primlaks (Pacific Violet) BV κ.α.
(1990)1 Α.Α.Δ. 219). Στη βάση όλων όσων έχουν τεθεί υπόψη του Δικαστηρίου στα πλαίσια της εξέτασης της παρούσας αίτησης, το Δικαστήριο δεν μπορεί σε αυτό το στάδιο να καταλήξει με ασφάλεια σε συμπέρασμα ότι στερείται αρμοδιότητας το Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας να επιλύσει την υπό συζήτηση διαφορά. Ο ασφαλέστερος τρόπος είναι, κατά την κρίση πάντοτε του Δικαστηρίου, να αφεθεί το ζήτημα της δικαιοδοσίας σε μεταγενέστερο στάδιο. Με βάση τα πιο πάνω, η Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί και απορρίπτεται. Ενόψει του γεγονότος ότι δεν φαίνεται να συντρέχει οποιοσδήποτε λόγος που να οδηγεί στην εκτόπιση του κανόνα ότι τα έξοδα της διαδικασίας ακολουθούν το αποτέλεσμα, (Halsbury's Laws of England, 3η έκδοση, τόμος 30, σελ.412, παράγραφοι 795-796 και Θρασυβούλου v. Arto Estates Ltd
(1993)1 A.A.Δ. 12), τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται υπέρ της Εναγομένης εταιρείας και εναντίον των Εναγόντων, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στο τέλος της αγωγής, και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ........... Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε. Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο