Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Σωτήρας ν. Εύας Λαού κ.α., Αρ. Αγωγής: 251/10, 28 Μαρτίου, 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2011:A10 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ Ενώπιον: Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 251/10 Μεταξύ: Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Σωτήρας Εναγόντων και
- Εύας Λαού
- Κυριάκου Σάββα Εναγομένων ------------------------- Αίτηση έρευνας ημερομηνίας 23/07/2010 εναντίον των Εναγομένων 1 και 2 ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 28 Μαρτίου, 2011 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Ενάγοντες-Αιτητές: κα Κυριάκου Για Εναγόμενους-Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2: αυτοπροσώπως Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι Ενάγοντες-Αιτητές με την αίτησή τους ημερομηνίας 23/07/2010, ζήτησαν την εξέταση των Εναγομένων-Καθ΄ων η Αίτηση 1 και 2, αναφορικά με τη δυνατότητά τους να πληρώνουν κάποιο ποσό μηνιαίως για εξόφληση του εξ αποφάσεως χρέους τους και των εξόδων που προέκυψαν από την αγωγή. Οι Εναγόμενοι-Καθ΄ ων η Αίτηση 1 και 2 δεν εκπροσωπήθηκαν από συνήγορο και δεν υπέβαλαν οποιαδήποτε ένσταση στην αίτηση. Επέλεξαν να εξεταστούν ενόρκως από τη δικηγόρο των Εναγόντων-Αιτητών. Καταθέτοντας ενώπιόν μου, ανέφεραν τα ακόλουθα σχετικά με την οικονομική τους κατάσταση: Η Εναγόμενη-Καθ΄ης η Αίτηση 1 ανέφερε ότι έχει ένα παιδί ηλικίας 8½ ετών και είναι διαζευγμένη. Εργάζεται ως γραμματέας-λογίστρια και λαμβάνει ως μηνιαίες απολαβές το ποσό των €928-. Ανέφερε ότι λαμβάνει επίσης επίδομα μονογονίας και ενοικίου €554- το μήνα, καθώς και διατροφή από τον πρώην σύζυγό της ύψους €225- σύμφωνα με το διάταγμα του Δικαστηρίου. Ξοδεύει για το τηλέφωνο €40- με €50- το μήνα, για το ρεύμα €40- με €50-, για νερό €35- το μήνα, για φαγητό €550- το μήνα, για τη σύνδεση του διαδικτύου €70- το μήνα, για το σχολείο του παιδιού της €50- το μήνα και για τα χάπια της €70- το μήνα. Για το ενοίκιο καταβάλλει €320- το οποίο της πληρώνει το κράτος. Διαθέτει αυτοκίνητο, για το οποίο καταβάλλει το ποσό των €230- ως ασφάλεια το χρόνο και €198- το μήνα ως δόση στην Τράπεζα. Ξοδεύει για διασκέδαση με το παιδί της €100- το μήνα. Κατέληξε ότι έχει ένταλμα για απλήρωτες κοινωνικές ασφαλίσεις. Ο Εναγόμενος-Καθ΄ου η Αίτηση 2 ανέφερε ότι είναι διαζευγμένος και έχει ένα παιδί ηλικίας 8½ ετών. Διαμένει με τους γονείς του, οπόταν δεν έχει οποιαδήποτε έξοδα εκτός από το τηλέφωνό του για το οποίο πληρώνει €50- με €100- γιατί τηλεφωνά στο εξωτερικό. Εργάζεται σε κατάστημα που πωλεί μοτόρες και εξαρτήματα και λαμβάνει €350-μηνιαίως. Επίσης, λαμβάνει σύνταξη αναπηρίας €418- και ειδική χορηγία €48-. Ανέφερε ότι υπάρχει εναντίον του διάταγμα καταβολής διατροφής €225- μηνιαίως. Κατέληξε ότι έχει άλλα δύο δάνεια, ένα στη Λαϊκή Τράπεζα για το οποίο καταβάλλει €228,17 και το δεύτερο στη ΣΠΕ Σωτήρας. Ισχυρίστηκε ότι το συγκεκριμένο χρέος προέκυψε από το δάνειο που έλαβε μαζί με την πρώην σύζυγό του. Διαθέτει τρία αυτοκίνητα όμως κυκλοφορεί με το βαν, με αριθμούς εγγραφής ΗΚΡ939 γιατί τα άλλα έχουν διαγραφεί. Δεν καπνίζει και δεν πηγαίνει τακτικά στο καφενείο. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Οι βασικές αρχές που το Δικαστήριο οφείλει να λάβει υπόψη κατά την έκδοση διατάγματος μηνιαίων δόσεων, έχουν καθοριστεί από τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη το εισόδημα και τις εύλογες προσωπικές και οικογενειακές ανάγκες του χρεώστη. Δεν εκδίδεται διάταγμα εάν αυτό θα επηρεάσει την ικανότητα του χρεώστη να αντιμετωπίσει τις ουσιαστικές ανάγκες του ιδίου και της οικογένειάς του (βλ. Christoforou v. Athanasiou
(1981)1 C.L.R. 696 και Λαϊκή Τράπεζα ν. Χαραλάμπους
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 556). Τα κριτήρια πάνω στα οποία το Δικαστήριο μπορεί να βασίσει την απόφασή του, για προσδιορισμό της μηνιαίας δόσης για αποπληρωμή του δικαστικού χρέους, έχουν παρατεθεί στην υπόθεση Φλαγκοφάς ν. Αταλέζα Λτδ
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 686 και υιοθετήθηκαν και στην υπόθεση Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος ν. Κωνσταντίνου
(2000)1 Α.Α.Δ. 1034 και είναι τα ακόλουθα: «Ο περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμος, Κεφ. 6, Μέρος ΙΧ-Η διαδικασία έρευνας σχετικά με τα μέσα του εξ αποφάσεως οφειλέτη είναι ανακριτικού χαρακτήρα- Η οικονομική ευχέρεια του οφειλέτη συναρτάται άμεσα με τις ανάγκες του ίδιου και της οικογένειάς του για αξιοπρεπή διαβίωση, (στέγαση, διατροφή, ιατρική περίθαλψη, μόρφωση παιδιών, και ευχέρεια για οικονομική διακίνηση του οφειλέτη) - Μετά τη διαπίστωση της οικονομικής ευχέρειας ο επακριβής καθορισμός του ποσού της δόσεως επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια του πρωτόδικου Δικαστηρίου». Το Δικαστήριο αφού λάβει υπόψη του τα εισοδήματα του χρεώστη και τις οικογενειακές του ανάγκες, μπορεί να διατάξει την καταβολή ποσού που είναι περίσσευμα από τις απολαβές, μετά από την αφαίρεση εύλογου ποσού που είναι αναγκαίο για τη συντήρηση του χρεώστη και των εξαρτωμένων του, σύμφωνα με την απόφαση στην υπόθεση Gesico Photographic v. J.K. Video
(1991)1 Α.Α.Δ. 134 στη σελίδα 141. Στην Μιχαήλ κ.α. v. Α/φοί Πούλλου Λτδ
(1997)1 Α.Α.Δ. 1759, τονίζονται τα ακόλουθα: «Η έρευνα η οποία διεξάγεται από το δικαστήριο στα πλαίσια αυτής της διαδικασίας στοχεύει στη διαπίστωση του κατά πόσο ο συγκεκριμένος χρεώστης έχει την ικανότητα να πληρώνει το εξ' αποφάσεως χρέος του με περιοδικές δόσεις ανάλογα με τα οικονομικά μέσα που διαθέτει. Η έρευνα δεν περιορίζεται μόνο στην εξέταση του χρεώστη. Το δικαστήριο μπορεί να ακούσει μάρτυρες, των οποίων η μαρτυρία κρίνεται ως αναγκαία για τους σκοπούς της έρευνας. Το δικαστήριο με βάση την ολότητα της ενώπιόν του μαρτυρίας μπορεί να διατάξει τον εξ' αποφάσεως χρεώστη να πληρώσει το εξ' αποφάσεως χρέος του με περιοδικές δόσεις. Τα κριτήρια που λαμβάνονται υπόψη είναι το εισόδημα του χρεώστη και οι εύλογες προσωπικές και οικογενειακές του ανάγκες. Δεν εκδίδεται διαταγή για πληρωμή του χρέους με μηνιαίες δόσεις εάν η διαταγή αυτή επηρεάζει την ικανότητα του χρεώστη να αντιμετωπίζει βασικές ανάγκες του ίδιου και της οικογένειάς του». Ένας χρεώστης δεν πρέπει ν΄ αφεθεί να δημιουργεί υποχρεώσεις άλλες από τις ουσιαστικές ανάγκες του ίδιου και της οικογένειάς του και να τις χρησιμοποιεί για να αποφύγει την πληρωμή του εξ αποφάσεως χρέους του (βλ. ΣΠΕ Αραδίππου ν. Έλλη Ιακώβου
(1999)1 (Γ) Α.Α.Δ. 2032). Σχετική με το τι η νομολογία θεωρεί ως άμεσες ανάγκες του χρεώστη και της οικογένειάς του, είναι η απόφαση Ρολάνδης κ.ά ν. Κούτσιου
(1970)1 C.L.R. 25, όπου λέχθηκε ότι τα έξοδα για κατανάλωση τσιγάρων ή αλκοόλ δεν αποτελούν ουσιαστικές ανάγκες. Σύμφωνα με τη νομολογία, όπως έχει πρόσφατα επαναδιατυπωθεί στη Γιαννάκης Κλεοβούλου ν. Μινέρβα Ασφαλιστική Εταιρεία Λτδ
(2005)1 (Α) Α.Α.Δ. 207, στην οποία υιοθετήθηκε το σκεπτικό της υπόθεσης Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος ΑΕ ν. Κωνσταντίνου (ανωτέρω): «Η εκτέλεση των δικαστικών αποφάσεων είναι στοιχείο που συνάπτεται άμεσα με το κύρος της δικαστικής διαδικασίας. Η αξιοπιστία της δικαιοσύνης εξαρτάται από την αποτελεσματικότητά της. Διαφορετικά δημιουργείται δυσπιστία για την αποστολή της με ανάλογες διαβρωτικές επιπτώσεις. Με αυτά θέλουμε να τονίσουμε ότι τα προβλεπόμενα από το νόμο μέσα αναγκαστικής εκτέλεσης δεν πρέπει να καταντούν ατελέσφορα, εκτός στις απόλυτα δικαιολογημένες περιπτώσεις. Πρέπει να εξισορροπείται η ανάγκη εκτέλεσης με την προοπτική αξιοπρεπούς διαβίωσης του ανθρώπου στο πλαίσιο του κράτους δικαίου. ........................................................................................... Η δικηγόρος της εφεσίβλητης αναγνώρισε - και έτσι είναι - ότι μεταγενέστερες του δικαστικού χρέους υποχρεώσεις δεν έχουν προτεραιότητα. Ιδίως όταν δεν υπάρχει καν δικαστική απόφαση εναντίον του χρεώστη γι΄ αυτές. Δεν θα συμφωνήσουμε με την εισήγησή της ότι παρά τον κανόνα αυτό, η υστερογενής σύναψη χρέους έχει σημασία και λαμβάνεται υπόψη. Κάτι τέτοιο θα ήταν αντινομικό. Θα εξουδετέρωνε πλήρως την υποχρέωση αποπληρωμής του εξ αποφάσεως χρέους. Και θα μπορούσε να προβληθεί σε κάθε περίπτωση ως δικαιολογία για αδυναμία πληρωμής.» Έχει νομολογηθεί, περαιτέρω, πως άλλα χρέη για τα οποία δεν υπάρχει διαταγή μηνιαίων πληρωμών ή μεταγενέστερες του δικαστικού χρέους υποχρεώσεις, δεν έχουν προτεραιότητα στο εξ αποφάσεως χρέος (βλ. Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε. v. Κωνσταντίνου, (ανωτέρω) και Κλεοβούλου v. Μινέρβα Ασφαλιστική Εταιρεία Λτδ, (ανωτέρω). Το Δικαστήριο σε αυτή τη διαδικασία, η οποία είναι ανακριτικής φύσης, έχει και το ίδιο υποχρέωση να ερευνήσει τις οικονομικές συνθήκες του χρεώστη και αν προκύψει από την ανάκριση αυτή, ότι υπάρχει περίπτωση να μην πληγεί η αξιοπρεπής διαβίωσή του, τότε θα πρέπει να εκδίδεται το κατάλληλο διάταγμα. Η δυνατότητα εργοδότησης είναι παράγοντας που λαμβάνεται υπόψη. Το γεγονός ότι κάποιος δεν εργάζεται, δεν επαρκεί από μόνο του για να οδηγήσει στη μη έκδοση διατάγματος, αν το Δικαστήριο ικανοποιηθεί ότι ο χρεώστης έχει τη δυνατότητα να εργαστεί, αλλά ότι αυτό που ελλείπει στην περίπτωση είναι η βούλησή του να εξεύρει εργασία (βλ. Παναγιώτου v. Μιχαήλ
(1998)1 Α.Α.Δ. 422). Καθοδηγούμενη από τις πιο πάνω νομικές αρχές, στη βάση των όσων η ίδια η Καθ' ης η Αίτηση 1 ανέφερε, δηλαδή ότι χρειάζεται για τη διατροφή της οικογένειας της €550- μηνιαίως, €40- με €50- για ρεύμα, €35- για το νερό, €40- με €50- για το τηλέφωνο, €50- για το σχολείο του παιδιού της, για ενοίκιο €320- και €70- για τα χάπια της, δεν μπορώ να παραβλέψω ότι η ίδια έχει εισοδήματα ύψους περίπου €1.615- το μήνα, αφού λαμβάνει μισθό €928- το μήνα, επίδομα €554- το μήνα και διατροφή €175-, αφού τα υπόλοιπα κατατίθενται σε βιβλιάριο επ' ονόματι του ανηλίκου. Τα έξοδά της, όπως η ίδια τα καθόρισε, ανέρχονται στα €1.200- το μήνα, ενώ δεν έχει εναντίον της οποιαδήποτε δικαστικά διατάγματα για καταβολή κάποιου ποσού. Ασκώντας κάθε δυνατή επιείκεια και λαμβάνοντας υπόψη το σύνολο των στοιχείων που τέθηκαν ενώπιόν μου, αναφορικά με τις οικονομικές ανάγκες για συντήρηση, διατροφή και τις δυνατότητες της Εναγόμενης-Καθ΄ ης η Αίτηση 1, συνυπολογίζοντας τις υποχρεώσεις της και γενικότερα μια αξιοπρεπή διαβίωση της ίδιας και του τέκνου της, καταλήγω στο συμπέρασμα ότι είναι ασφαλές και δίκαιο να εκδώσω διάταγμα με το οποίο να διατάσσεται η Εναγόμενη- Καθ' ης η Αίτηση 1 να πληρώνει το ποσό των €70- μηνιαίως για εξόφληση του εξ αποφάσεως χρέους της. Καθοδηγούμενη από τις πιο πάνω νομικές αρχές, στη βάση των όσων ο ίδιος ο Καθ' ου η Αίτηση 2 ανέφερε, δηλαδή ότι διαμένει με τους γονείς του και το μόνο του έξοδο είναι τα €225- για διατροφή, δεν μπορώ να παραβλέψω ότι ο ίδιος έχει εισόδημα περίπου €766- το μήνα, αφού εργάζεται τουλάχιστον τρεις φορές τον μήνα και λαμβάνει επίσης και επίδομα αναπηρίας. Τα έξοδά του, όπως ο ίδιος τα καθόρισε, ανέρχονται στα €325- το μήνα, ενώ δεν έχει εναντίον του οποιοδήποτε δικαστικό διάταγμα. Ασκώντας κάθε δυνατή επιείκεια και λαμβάνοντας υπόψη το σύνολο των στοιχείων που τέθηκαν ενώπιόν μου, αναφορικά με τις οικονομικές ανάγκες για συντήρηση, διατροφή και τις δυνατότητες του Εναγόμενου-Καθ΄ ου η Αίτηση 2, συνυπολογίζοντας τις υποχρεώσεις του και γενικότερα μια αξιοπρεπή διαβίωση του ίδιου και του τέκνου του, καταλήγω στο συμπέρασμα ότι είναι ασφαλές και δίκαιο να εκδώσω διάταγμα με το οποίο να διατάσσεται ο Εναγόμενος-Καθ' ου η Αίτηση 2 να πληρώνει το ποσό των €40- μηνιαίως για εξόφληση του εξ αποφάσεως χρέους του. Συνεπακόλουθα της πιο πάνω κατάληξής μου, εκδίδεται διάταγμα με το οποίο διατάσσεται η Εναγόμενη-Καθ΄ ης η Αίτηση 1 να πληρώνει €70- το μήνα από 01/05/2011, ενώ εναντίον του Εναγόμενου-Καθ' ου η Αίτηση 2 εκδίδεται διάταγμα με το οποίο διατάσσεται να πληρώνει €40- το μήνα από 01/05/2011. Κάθε Εναγόμενος-Καθ΄ ου η Αίτηση θα επιβαρυνθεί με το ήμισυ των εξόδων της παρούσας διαδικασίας, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ....................................... Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο