Αναφορικά με την ΓΑΒΡΙΕΛΛΑ ΑΝΤΩΝΙΟΥ, Αρ. Αιτήσεως: 47/10, 29 Μαρτίου, 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ Που συνεδριάζει στη Λάρνακα ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΠΤΩΧΕΥΣΕΩΝ Ενώπιον: Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε.Δ. Αρ. Αιτήσεως: 47/10 Αναφορικά με την ΓΑΒΡΙΕΛΛΑ ΑΝΤΩΝΙΟΥ, από το Παραλίμνι Οφειλέτιδα ------------------------- ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 29 Μαρτίου, 2011 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Αιτητή-Πιστωτή: κα Μακρή Για Καθ' ης η Αίτηση-Χρεώστησα: κ. Βαλιαντής Οφειλέτιδα απούσα Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την αίτηση αυτή η Αιτήτρια Hellenic Bank Public Company Ltd, αιτείται από το Δικαστήριο την έκδοση Διατάγματος Παραλαβής για την περιουσία της Γαβριέλας Αντωνίου από το Παραλίμνι, για το λόγο ότι η Χρεώστησα οφείλει, κατά τον ισχυρισμό της, το ποσό των €4.619,08 με τόκο 11% ετησίως επί του ποσού των €1.092,84 από 06/05/2010 μέχρι εξοφλήσεως, πλέον τόκο 5,5% επί του ποσού των €2.650,71 από 06/05/2010 μέχρι εξοφλήσεως. Η Αίτηση βασίζεται στο γεγονός ότι η Οφειλέτιδα δεν συμμορφώθηκε με την Ειδοποίηση Πτώχευσης Αρ.102/10, η οποία της επιδόθηκε στις 02/06/
- Η υπό εξέταση αίτηση καταχωρίστηκε στις 07/07/2010 και συνοδεύεται από τη νενομισμένη Ένορκη Δήλωση που υπογράφει ο κ. Μιχαλάκης Σάββα Κωνσταντίνου. Στην Ένορκη Δήλωσή του αναφέρει ότι είναι εξουσιοδοτημένος από την Αιτήτρια να προβεί στην Ένορκη Δήλωση και γνωρίζει τα γεγονότα, ενώ παράλληλα υιοθετεί το περιεχόμενο της Αίτησης και ισχυρίζεται ότι είναι ορθή. Η Οφειλέτιδα καταχώρησε στις 17/11/2010 Ένσταση με συνοδευτική Ένορκη Δήλωση, στην οποία προβάλλει συνοπτικά τους ακόλουθους ισχυρισμούς: Ότι, η υπό εξέταση Αίτηση αποτελεί κατάχρηση δικαιώματος, ότι αμφισβητεί το επικαλούμενο ποσό, ότι ο Πιστωτής κωλύεται λόγω της συμπεριφοράς του να προχωρήσει στην έκδοση διατάγματος πτώχευσης, ότι η αίτηση είναι παράτυπη, αντικανονική νομικά και δικονομικά αστήρικτη. Παράλληλα, ισχυρίζεται ότι η Αιτήτρια με την Ένορκη Δήλωσή της προσπαθεί να παραπλανήσει το Δικαστήριο. Στην Ένορκη Δήλωση που στηρίζει την Ένσταση, η Οφειλέτιδα υιοθετεί τους λόγους ένστασης και ισχυρίζεται ότι η Αίτηση Πτώχευσης εναντίον της αποτελεί καταπιεστική και καταχρηστική χρήση των δικαστικών διαδικασιών, έξω από τα πλαίσια και τους σκοπούς της πτωχευτικής διαδικασίας και αποτελεί μοχλό πίεσης για εξόφληση του χρέους της. Έχει καταβάλει στον Πιστωτή διάφορα ποσά προς εξόφληση του εξ αποφάσεως χρέους της και έχει ζητήσει κατάσταση του υπολοίπου χωρίς ανταπόκριση. Είναι περαιτέρω η θέση της, ότι είχαν γίνει αυθαίρετες πιστώσεις των ποσών που κατέβαλλε, καθώς και παράνομες χρεώσεις τόκων και εξόδων. Προβάλλει τον ισχυρισμό ότι το αυτοκίνητο με αριθμό εγγραφής ΕΧΒ 675, το οποίο είναι το επίδικο θέμα της αγωγή αρ.3087/08, πωλήθηκε δια δημόσιου πλειστηριασμού και αυτό αποκρύπτεται στην Ένορκη Δήλωση του κ. Μιχαλάκη Σάββα Κωνσταντίνου. Καταλήγει, ότι παραβιάστηκε ο Καν.60 των Πτωχευτικών Κανονισμών και ζητά την απόρριψη της αίτησης. Κλήθηκε ως μάρτυρας προς υποστήριξη της Αίτησης η κ. Ελένη Θεοδοσίου (Μ.1), Πρωτοκολλητής στο Τμήμα Πτωχεύσεων του Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου και κατάθεσε το φάκελο της Πτωχευτικής Ειδοποίησης Αρ.102/10, ο οποίος αφορούσε την Γαβριέλλα Αντωνίου, ο οποίος έγινε Τεκμήριο
- Ήταν η θέση της ότι όπως προκύπτει από το φάκελο, η Πτωχευτική Ειδοποίηση είχε καταχωριστεί στις 20/05/2010 και είχε επιδοθεί προσωπικά στην Καθ' ης η Αίτηση στις 02/06/2010 και δεν είχε καταχωρίσει ένσταση στην αίτηση. Δεύτερος έδωσε μαρτυρία ο κ. Μιχαλάκης Σάββα Κωνσταντίνου (M.2), ο οποίος τελεί στην υπηρεσία των Αιτητών και γνωρίζει πολύ καλά τα γεγονότα. Υιοθέτησε το περιεχόμενο της Αίτησης ενώπιον του Δικαστηρίου και ανέφερε ότι μετά την καταχώριση της αίτησης πληρώθηκε το ποσό των €750- από την Οφειλέτιδα καθώς επίσης και ότι δεν υπάρχει οποιαδήποτε εξασφάλιση ή εγγύηση, για το συγκεκριμένο οφειλόμενο ποσό. Ήταν η θέση του ότι το αρχικά οφειλόμενο ποσό ήταν €4.619,08- και στη συνέχεια, στις 03/03/2009 πωλήθηκε το αυτοκίνητο σε δημόσιο πλειστηριασμό για €720-, πιστώθηκε το συγκεκριμένο ποσό και παρέμεινε το υπόλοιπο, το οποίο είναι €3.869.08-. Αντεξεταζόμενος, ισχυρίστηκε ότι είχε εκδοθεί απόφαση από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας για το ποσό των €3.766.90- πλέον τόκους, οπόταν το ποσό στην Αίτηση με το ποσό της απόφασης είναι το ίδιο, αφού έχουν προστεθεί οι τόκοι. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 2 κατάσταση λογαριασμού, η οποία περιλάμβανε και τους τόκους. Εξήγησε ότι η συγκεκριμένη κατάσταση λογαριασμού είναι αυτή που ο ίδιος είχε για να ελέγχει το λογαριασμό της Οφειλέτιδας. Ισχυρίστηκε, ότι αναφέρονται στην κατάσταση λογαριασμού, σε διάφορα σημεία, οι τόκοι και υπέδειξε ότι το χειρόγραφο ποσό των €720- αφορούσε το ποσό από την πώληση του αυτοκινήτου, το οποίο πιστώθηκε. Ερωτηθείς, υποστήριξε ότι δεν έγινε υπερχρέωση τόκων ή εξόδων στο λογαριασμό της Οφειλέτιδας, η οποία ουδέποτε είχε ζητήσει να λάβει καταστάσεις λογαριασμού, απλά μετά την πώληση του αυτοκινήτου είχε υποσχεθεί ότι θα διευθετούσε το ποσό, πλην όμως δεν έγινε οποιαδήποτε διευθέτηση. Κατέληξε, ότι είχε καταχωριστεί ένταλμα κατάσχεσης κινητών, το οποίο επιστράφηκε ανεκτέλεστο. Δεν δόθηκε οποιαδήποτε μαρτυρία από πλευράς της Οφειλέτιδας και οι συνήγοροι και των δύο πλευρών προχώρησαν με προφορικές αγορεύσεις ενώπιον του Δικαστηρίου, με τις οποίες προώθησαν τις θέσεις τους. Η Αίτηση Πτώχευσης βασίζεται στην ισχυριζόμενη πράξη πτώχευσης που προνοείται από το άρθρο 3
(1)(η) του περί Πτωχεύσεως Νόμου Κεφ. 5, δηλαδή ότι ο Χρεώστης παρέλειψε να πληρώσει, ή να εξασφαλίσει ή να συμβιβάσει το χρέος το χρέος του προς τον πιστωτή. Το άρθρο 5
(1)του Κεφ. 5 προνοεί ότι ένας πιστωτής δικαιούται να εγείρει Αίτηση Πτώχευσης όταν το ποσό που έχει επιδικαστεί υπερβαίνει τα €700-, το χρέος είναι συγκεκριμένο, πληρωτέο άμεσα ή σε κάποια άλλη μελλοντική ημερομηνία, έχει διαπραχθεί πράξη πτώχευσης εντός τριών μηνών πριν την καταχώρηση της Αίτησης και ο χρεώστης κατοικεί στην Κύπρο ή έχει τη συνήθη διαμονή του στη Δημοκρατία. Στην υπό εξέταση Αίτηση υπάρχει, κατά την γνώμη μου, η τελική απόφαση ημερομηνίας 31/10/2008, η οποία αφορά την ίδια την Οφειλέτιδα και είναι τελεσίδικη, αφού δεν εφεσιβλήθηκε, οπόταν το χρέος είναι συγκεκριμένο. Συνεπακόλουθα, ικανοποιείται η πρόνοια του άρθρου 3
(1)(ζ). Περαιτέρω, έχει συντελεστεί η διάπραξη της πράξης πτώχευσης, αφού η Ειδοποίηση Πτώχευσης είχε επιδοθεί στη Χρεώστιδα, όπως προκύπτει από το περιεχόμενο του φακέλου, στις 02/06/2010, χωρίς να καταχωριστεί οποιαδήποτε ένσταση για παραμερισμό της Αίτησης για την έκδοση της Πτωχευτικής Ειδοποίησης. Οπόταν, η πάροδος των προβλεπομένων 7 ημερών, χωρίς οποιαδήποτε ενέργεια της Οφειλέτιδας, επέφερε τη διάπραξη της πράξης πτώχευσης. Η υπό εξέταση Αίτηση καταχωρίστηκε στις 07/07/2010 και επιδόθηκε στην Οφειλέτιδα στις 25/08/2010. Συνακόλουθα των πιο πάνω γεγονότων, τα οποία προκύπτουν από το φάκελο του Δικαστηρίου, η προϋπόθεση που θέτει το άρθρο 6
(2)του Κεφ. 5 που αφορά την επίδοση της υπό εξέταση Αίτησης και της πράξης πτώχευσης, έχει ικανοποιηθεί. Όσον αφορά την απόδειξη του χρέους, ο Αιτητής-Πιστωτής κάλεσε τον κ. Μιχαλάκη Σάββα Κωνσταντίνου, ο οποίος έδωσε ένορκη μαρτυρία, στην οποία έγινε αναφορά στην απόφαση του Δικαστηρίου που εκδόθηκε υπέρ της Αιτήτριας καθώς επίσης και για τα ποσά που πιστώθηκαν. Οπόταν, το χρέος εναντίον της έχει αποδειχθεί. Κατέθεσε και σχετική κατάσταση λογαριασμού, Τεκμήριο 2. Δεν προσκομίστηκε οποιαδήποτε μαρτυρία από πλευράς της Οφειλέτιδας αναφορικά με την ικανότητά της να αποπληρώσει το εξ αποφάσεως χρέος της. Ενόψει όλων των στοιχείων που τέθηκαν ενώπιόν μου, καταλήγω ότι οι προϋποθέσεις που τίθενται από το άρθρο 6 του Κεφ. 5 έχουν ικανοποιηθεί. Παρόλο ότι οι λόγοι ένστασης της Οφειλέτιδας δεν έχουν προωθηθεί με σαφήνεια, αλλά με γενικότητα, εντούτοις θα πω συνοπτικά ότι η προσπάθεια ενός πιστωτή, με την πτωχευτική διαδικασία, να κηρύξει ένα χρεώστη πτωχεύσαντα με δικαστική απόφαση, δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως κατάχρηση εφόσον αυτή προνοείται από το Νόμο και νοουμένου ότι η αίτηση δεν καταχωρίζεται για αλλότριους σκοπούς. Κατάχρηση διαδικασίας θα μπορούσε να θεωρηθεί η κατ΄ εξακολούθηση καταχώριση αιτήσεων πτώχευσης με αλλότριο κίνητρο την εκ μέρους του χρεώστη αποδοχή αυξημένων μηνιαίων δόσεων στα πλαίσια παράλληλης διαδικασίας. Ο τρόπος με τον οποίο χρησιμοποιούνται οι διαδικασίες γενικά μπορεί να ελεγχθεί δικαστικά (Χαραλαμπίδης ν. Κωμοδρόμου
(2002)2 Α.Α.Δ. 522,) αλλά δεν ασκείται έλεγχος για τα εσωτερικά ελατήρια μιας αίτησης (Μερκής ν. Intertobacco (Cyprus) Ltd
(2006)1(B) Α.Α.Δ. 788, 792). Η υπόθεση London Clubs Ltd κ.ά. ν. Παπαδόπουλου
(2002)1(Γ) Α.Α.Δ. 1699, ήταν μια περίπτωση κατάχρησης της διαδικασίας, κρινόμενη όμως κάτω από τα ιδιαίτερα περιστατικά της. Δεν τυγχάνει όμως εφαρμογής στην παρούσα αίτηση, η οποία δεν παρουσιάζει κανένα στοιχείο που να προσεγγίζει την έννοια της κατάχρησης κατά τα πιο πάνω. Ό,τι ενδιαφέρει εδώ είναι το κατά πόσο επήλθε μεταξύ του Πιστωτή και της Οφειλέτιδας οποιαδήποτε διευθέτηση που να συνεπάγεται την αναίρεση της υπόστασης της παρούσας αίτησης ή που να καθιστά άδικη την προώθησή της. Από τα στοιχεία που έχουν τεθεί ενώπιόν μου, καθώς και από τα προηγούμενα πρακτικά της υπόθεσης, προκύπτει ότι, ενώ ο Πιστωτής επιδείκνυε κατανόηση προς τα προβλήματα της Οφειλέτιδας και επιθυμούσε να της παράσχει την ευκαιρία να πληρώσει σταδιακά το χρέος της, με προοπτική να αποφευχθεί η έκδοση διατάγματος παραλαβής, αυτή η τοποθέτηση του είχε πάντοτε ως προϋπόθεση τη δυνατότητα αναβολής της αίτησης. Η παράλειψη της Οφειλέτιδας να τηρήσει τους όρους που ο Πιστωτής είχε συμφωνήσει, προκειμένου να συναινέσει σε αναβολή ή αναβολές, δεν σχετίζεται με την όποια στάση του Πιστωτή η οποία να μπορεί να χαρακτηριστεί καταχριστική. Φαίνεται καθαρά πως η Οφειλέτιδα απλά δεν είχε τη δυνατότητα να ανταποκριθεί. Ανεδαφικοί είναι λοιπόν οι ισχυρισμοί περί κατάχρησης της διαδικασίας και ότι η αίτηση είναι καταπιεστική και εκβιαστική. Πέραν του γενικού ισχυρισμού, η Οφειλέτιδα δεν έχει παραθέσει οποιαδήποτε στοιχεία και/ή γεγονότα ενώπιον του Δικαστηρίου, τα οποία θα μπορούσαν να οδηγήσουν στο συμπέρασμα ότι η αίτηση πτώχευσης που καταχωρήθηκε από τον Πιστωτή, αποτελεί μοχλό πίεσης προς αυτήν, για να αποπληρώσει το εξ αποφάσεως χρέος της. Όπως έχει τονισθεί στην υπόθεση Πετράκης ν. Κίμωνος
(2006)1 Α.Α.Δ. 1311, ένα τέτοιο θέμα αποτελεί θέμα γεγονότων και ότι εκεί όπου δεν υπάρχουν στοιχεία δόλου ή αθέμιτης εξασφάλισης χρημάτων ή πλεονεκτημάτων προς όφελος συγκεκριμένου πιστωτή και εις βάρος του Χρεώστη και των άλλων Πιστωτών του, η αίτηση για έκδοση διατάγματος παραλαβής δεν θεωρείται ότι έγινε για αθέμιτο σκοπό και/ή κατά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας, έστω και αν έχει σαν συνεπαγόμενο αποτέλεσμα κάποιο πλεονέκτημα για τον Πιστωτή (βλ. επίσης Πρόδρομος Πετρίδης v. Alpha Bank Ltd, Πολ.Έφ.249/08, ημερ.18/03/2011). Εν κατακλείδι, βρίσκω ότι όλοι οι λόγοι ένστασης είναι αβάσιμοι. Με βάση την αξιόπιστη μαρτυρία που προσκομίστηκε εκ μέρους της Αιτήτριας, βρίσκω ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος και ότι ενδείκνυται η έκδοση του. Επομένως, εκδίδεται διάταγμα παραλαβής της περιουσίας της Χρεώστιδας. Ο Επίσημος Παραλήπτης καθίσταται παραλήπτης της περιουσίας της. Η Οφειλέτιδα διατάσσεται να παρουσιαστεί στο Γραφείο του Επίσημου Παραλήπτη στη Λευκωσία, αμέσως μετά την προς αυτόν επίδοση του παρόντος διατάγματος. Τα έξοδα της παρούσας Αίτησης επιδικάζονται υπέρ του Πιστωτή και εναντίον της Χρεώστιδας, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή, σύμφωνα με τον Πίνακα Δ των περί Πτωχεύσεως Διαδικαστικών Κανονισμών, όπως αυτοί τροποποιήθηκαν. (Υπ.) ................................ Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο