Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος Α.Ε κ.α. ν. Κυριάκου Φελλά κ.α., Αρ. Αγωγής: 334/98, 19 Σεπτεμβρίου, 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2011:A29 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ Ενώπιον: Ε. Γεωργίου Αντωνίου, Ε. Δ. Αρ. Αγωγής: 334/98 Μεταξύ:
- Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος Α.Ε
- Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος (Κύπρου) Eναγόντων-Αιτητών -και-
- Κυριάκου Φελλά
- Χρυστάλλας Φελλά
- Παναγιώτη Ανδρέου
- Χαράλαμπου Μολέσκη Εναγομένων- Καθ' ων η Αίτηση ------------------- Αίτηση ημερομηνίας 07/06/2011 για έκδοση διατάγματος ανανέωσης και εκτέλεσης δικαστικής απόφασης Ημερομηνία: 19 Σεπτεμβρίου, 2011 Εμφανίσεις: Για Αιτητές-Ενάγοντες: κ. Χατζηχριστοδούλου με κα Παπαλεοντίου Για Καθ' ων η αίτηση-Εναγομένους: καμία εμφάνιση Α Π Ο Φ Α Σ Η Στις 07/06/2011 οι Ενάγοντες-Αιτητές καταχώρισαν εναντίον των Εναγομένων- Καθ' ων η Αίτηση 1- 4 την παρούσα Αίτηση, με την οποία επιζητούν την ανανέωση και εκτέλεση της δικαστικής απόφασης η οποία εκδόθηκε στις 22/06/
- Η Αίτηση συνοδεύεται από την Ένορκη Δήλωση του Ανδρέα Μαύρου, ο οποίος είναι υπάλληλος των Εναγόντων-Αιτητών και είναι εξουσιοδοτημένος να προβεί στην Ένορκη Δήλωση. Ο ομνύοντας αναφέρει ότι είχε εκδοθεί στις 22/06/1999 απόφαση, εναντίον των Εναγομένων-Καθ' ων η Αίτηση 1, 2 και 4 αλληλέγγυα και κεχωρισμένα με τον Εναγόμενο 3 για το ποσό των €17.611,37 με τόκο 9% ετησίως από 04/02/1998 μέχρι εξοφλήσεως. Επιδικάστηκαν επίσης εναντίων των Εναγομένων 1, 2 και 4 έξοδα ύψους €709,92 με τόκο 8% από 15/04/1998, πλέον Φ.Π.Α και €28,19 έξοδα επίδοσης. Ο Εναγόμενος 3 διατάχθηκε να πληρώσει έξοδα ύψους €503,18 με τόκο 8% επί του ποσού των €476,69 από 15/04/1998 μέχρι εξοφλήσεως πλέον Φ.Π.Α. Καταχωρίστηκε ένταλμα κινητών επί της περιουσίας των Εναγομένων 2 και 4 στις 10/09/1999, το οποίο επεστράφη ανεκτέλεστο. Ακολούθησε η εγγραφή μέμο, επί της περιουσίας της Εναγομένης 2 στις 08/09/1999 και στις 18/05/2001 κατατέθηκε στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Αμμοχώστου αίτηση με αρ. ΑΝΠ44/2001 για αναγκαστική πώληση του ακινήτου της Εναγομένης
- Καταχωρίστηκε και συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση από τον κ. Ανδρέα Μαύρο, στις 29/06/2011, στην οποία αναφέρει ότι καταχωρίστηκαν μέμο και εναντίον της περιουσίας του Εναγόμενου 3, καθώς και εντάλματα πώλησής της. Καταγράφει ότι δεν έχουν εκποιηθεί από το Κτηματολόγιο Αμμοχώστου τα ενυπόθηκα ακίνητα της Εναγομένης 2 και γι' αυτό παραμένουν απλήρωτες οι αποφάσεις στις αγωγές 332/98 και 333/98 που αφορούν τους ίδιους Ενάγοντες. Η υπό εξέταση Αίτηση βασίζεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.48, θ.1, 2 και 9, Δ.40 θ.8, Δ.48 θ.
(1)(κκ), Δ.26 θ.2-6 και 10 και Διαδικαστικό Κανονισμό του Περί Αποζημιώσεων του Δικαστηρίου του 1955, Καν 43. Το Δικαστήριο ζήτησε από τον συνήγορο των Αιτητών όπως υποστηρίξει την Αίτησή του με αγόρευση. Στην αγόρευσή του ανέφερε ότι η αίτηση αναγκαστικής πώληση που καταχωρίστηκε στις 18/05/2001 εκκρεμεί μέχρι και σήμερα και δεν έχει οριστεί ημερομηνία πώλησης από το Κτηματολόγιο Αμμοχώστου. Λόγω του ότι δεν ευθύνονται οι Αιτητές για τη συγκεκριμένη καθυστέρηση, ήταν η εισήγησή του, ότι δεν θα πρέπει να τιμωρηθούν. Επίσης, ισχυρίστηκε ότι ο Εναγόμενος 3 είχε επισκεφτεί τους Αιτητές και κατέθεσε το ποσό των Λ.Κ.30.000- μέχρι που να πωληθούν τα ακίνητα. Ισχυρίστηκε ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις για ανανέωση της απόφασης. Το αν θα δοθεί η άδεια του Δικαστηρίου για εκτέλεση της απόφασης αποτελεί ζήτημα που ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου (βλ. Halsbury's Laws of England, 3η έκδοση, Τόμος 16, σελ. 8-9). Στην Αγγλική υπόθεση W.T. Lamb & Sons v. Rider
(1948)2 All E R 402, τονίσθηκε, ότι ο ενάγων οφείλει να δώσει ικανοποιητική εξήγηση στο Δικαστήριο για την αδράνειά του να προβεί σε μέτρα εκτέλεσης εντός της περιόδου των έξι ετών. Η Δ.40 θ.8 διαλαμβάνει ρυθμίσεις παρόμοιες με αυτές της Ο.42 r.23 των «Rules of the Supreme Court». Σε σχετική ανάλυση που περιέχεται στο σύγγραμμα «The Annual Practice, 1958, volume 1» στις σελ.1019 κ.ε., υποδεικνύεται πως η αίτηση για την παροχή άδειας για την εκτέλεση δικαστικής απόφασης λόγω της παρόδου έξι
(6)ετών από την έκδοσή της (όπως η περίπτωση που εδώ ενδιαφέρει), πρέπει να συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση εκθέτουσα τα εξής: Πρώτον, την ημερομηνία έκδοσης της απόφασης, το ύψος του εξ αποφάσεως χρέους και το ποσόν που παραμένει οφειλόμενο. Δεύτερον, το γεγονός πως ο Αιτητής δικαιούται να εκτελέσει τη δικαστική απόφαση και συγκεκριμένα το γεγονός πως δεν υπήρξε αλλαγή όσον αφορά στους διάδικους και ούτε υπήρξε μεταβίβαση συμφερόντων. Εάν, όμως, υπήρξε τέτοια αλλαγή ή μεταβίβαση, θα πρέπει να αναφερθεί η ακριβή της φύση. Τρίτον, τους λόγους της καθυστέρησης στην εκτέλεση της απόφασης. Στο εν λόγω σύγγραμμα αναφέρεται, ακόμη, πως, παρά το ότι η έκδοση ειδοποίησης πτώχευσης δεν αποτελεί μέτρο εκτέλεσης δικαστικής απόφασης, εντούτοις, εάν η ειδοποίηση αυτή αφορά σε απόφαση παλαιότερη των έξι
(6)ετών, πριν από την έκδοση της ειδοποίησης πτώχευσης θα πρέπει να δοθεί άδεια για την εκτέλεση της σχετικής δικαστικής απόφασης. Έχω εξετάσει τα ζητήματα που εγείρονται εν προκειμένω και έχω διεξέλθει το φάκελο της διαδικασίας. Διαπιστώνω δε και καταλήγω στα ακόλουθα: Η απόφαση αυτή εκκρεμεί από το 1998 και δεν έχει αναφερθεί οτιδήποτε για το υπόλοιπο που οφείλεται. Παραμένει άγνωστο στο Δικαστήριο κατά πόσο έχουν γίνει οποιεσδήποτε πληρωμές από το 1998 και αν ναι, ποιο ποσό καταβλήθηκε και πόσα είναι το σημερινό υπόλοιπο για το οποίο ζητείται η ανανέωση της απόφασης. Η υποχρέωση αυτή, για αναφορά του ακριβούς υπολοίπου, είναι επιτακτική (βλ.Atkins Court Forms, 2η έκδοση, Τόμος 19, σελ 27). Ούτε καν αναφορά στο γεγονός ότι δεν έχει εξοφληθεί το ποσό της απόφασης δεν έχει γίνει. Είναι επίσης σημαντικό να λεχθεί ότι οι Ενάγοντες-Αιτητές δεν προώθησαν μέτρα εκτέλεσης για όλους τους Εναγομένους. Έχουν δεσμευμένο ακίνητο το οποίο ανήκει στην Εναγόμενη 2 μέχρι και σήμερα, αλλά όσον αφορά τους Εναγόμενους 1 και 4 δεν γίνεται καμιά αναφορά. Κανένας λόγος δεν αναφέρεται από τον ομνύοντα για τους λόγους μη προώθησης των μέτρων εκτέλεσης όλα αυτά τα χρόνια εναντίον των Εναγομένων 1, 2, 3 και
- Υπό το φως όλων των πιο πάνω, προκύπτει σαφώς πως οι Αιτήτές επέδειξαν αδράνεια στην εκτέλεση της απόφασης η οποία αδράνεια παρέμεινε ανεξήγητη. Η ανάγκη για εξασφάλιση της άδειας του Δικαστηρίου για εκτέλεση της απόφασης προκύπτει ακριβώς από τούτη την αδράνεια που επέδειξαν μέχρι σήμερα στην εκτέλεση της απόφασης. Δεν θα ήταν, όμως, δίκαιο ούτε και πρόσφορο για σκοπούς ορθής απονομής της δικαιοσύνης να παραχωρηθεί η αιτούμενη άδεια επειδή οι Αιτητές χωρίς εύλογη αιτία παρέλειψαν να προωθήσουν την εκτέλεση της απόφασης που είχε εκδοθεί υπέρ τους εδώ και 13 χρόνια. Ένας Εναγόμενος δεν μπορεί να παραμένει υπόλογος σε εκτέλεση για απεριόριστο χρονικό διάστημα και αυτό φρονώ πως είναι το σκεπτικό που διέπει το θεσμό
- Τα πιο πάνω προδιαγράφουν και την τύχη της Αίτησης. Τονίζεται ότι δεν είναι δικαίωμα του Ενάγοντα η εκτέλεση της απόφασης μετά τα έξι χρόνια, τώρα δέκα. Το όλο ζήτημα τελεί υπό τον έλεγχο του Δικαστηρίου. Το αν θα δοθεί η άδεια του Δικαστηρίου επαφίεται στη διακριτική του ευχέρεια, η οποία ασκείται δικαστικά και, εν πάση περιπτώσει, προς όφελος του προσώπου που δικαιούται σε εκτέλεση μόνο επί τη βάση των δεδομένων που επιτρέπουν την άσκησή της κατά τον τρόπο αυτό. Δεν υπάρχουν εκείνα τα δεδομένα στην παρούσα περίπτωση που θα επέτρεπαν στο Δικαστήριο να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ των Αιτητών. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η Αίτηση ημερομηνίας 07/06/2011 απορρίπτεται. Στο σημείο αυτό κρίνω σκόπιμο να αναφέρω ότι η μη χορήγηση της αιτηθείσας θεραπείας στα πλαίσια της υπό κρίση Αίτησης, από μόνη της δεν κλείνει την πόρτα σε μεταγενέστερη Αίτηση, με την οποία θα επιζητείται η ίδια θεραπεία, νοούμενου φυσικά ότι με τη νέα Αίτηση θα τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρικό υλικό που δεν ήταν ενώπιόν του Δικαστηρίου κατά την εξέταση της παρούσας και που θα ικανοποιεί ότι είναι δίκαιο και επωφελές για σκοπούς της ορθής απονομής της δικαιοσύνης να χορηγηθεί άδεια εκτέλεσης (βλ. W.T. Lamb & Sons v. Rider, (ανωτέρω)). ............... (Υπ.) Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο