Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Παραλιμνίου ν. Sotiri A Christodoulou Estates Ltd, Αρ. Αγωγής: 614/09, 23 Σεπτεμβρίου, 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2011:A32 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ (που συνεδριάζει στη Λάρνακα) Ενώπιον: Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 614/09 Μεταξύ: Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Παραλιμνίου Ενάγουσας και Sotiri A. Christodoulou Estates Ltd Εναγομένης ------------------------- Αίτηση ημερομηνίας 13/09/2010 για έκδοση απόφασης ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 23 Σεπτεμβρίου, 2011 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Ενάγουσα-Αιτήτρια Εταιρεία: κ. Α. Λάντος Για Εναγόμενη-Καθ' ης η αίτηση Εταιρεία: καμία εμφάνιση Α Π Ο Φ Α Σ Η Η Ενάγουσα-Αιτήτρια καταχώρησε στις 03/06/2009 Κλητήριο Ένταλμα Ειδικά Οπισθογραφημένο, με το οποίο αξίωνε την έκδοση διαταγμάτων που να διατάσουν την Εναγομένη Εταιρεία να παραδώσει το διαμέρισμα αρ.7, Μπλοκ Β, Αρ. Τεμ.493, Σχ.2-297-374, Τμήμα 21, το οποίο βρίσκεται στο Δήμο Παραλιμνίου, στην Ενάγουσα. Επίσης ζητά μεταξύ άλλων, διάταγμα πωλήσεως του συγκεκριμένου ακινήτου. Προς απόδειξη της αξίωσής της, η Ενάγουσα κατέθεσε Ένορκη Δήλωση του Γιαννάκη Γιαννάκη, Διευθυντή της Ενάγουσας Εταιρείας, στην οποία επισυνάφθηκε η σύμβαση εκχώρησης των δικαιωμάτων του αγοραπωλητηρίου εγγράφου, το αγοραπωλητήριο έγγραφο, καθώς και το αρχικό πωλητήριο έγγραφο. Ο ομνύοντας αναφέρει ότι η Εναγομένη Εταιρεία ήταν και είναι ιδιοκτήτρια και νόμιμη κάτοχος του διαμερίσματος αρ.7, Μπλοκ Β, Αρ. Τεμ.493, Σχ.2-297-374, Τμήμα 21, το οποίο βρίσκεται στο Δήμο Παραλιμνίου. Κατά ή περί την 17/12/2001, η Εναγομένη Εταιρεία με έγγραφη συμφωνία εκχώρησης δικαιωμάτων, εκχώρησε το πωλητήριο έγγραφο ημερομηνίας 29/05/2001, το οποίο αφορούσε την αγορά του συγκεκριμένου διαμερίσματος από τον Μιχαήλ Αργυρού Παπαργυρού και την Χρυστάλλα Μιχαήλ Αργυρού, προς εξασφάλιση του λογαριασμού με αρ.4040805-0, στον οποίο λογαριασμό δανειστής ήταν ο Σωτήρης Αντρέα Χριστοδούλου και εγγυητές ήταν η Ιουστίνα Σωτήρη Χριστοδούλου, ο Χριστάκης Ανδρέα Χριστοδούλου, ο Λοΐζος Ανδρέα Λοΐζου και ο Παναγιώτης Ανδρέα Λοΐζου. Λόγω του ότι ο πρωτοφειλέτης Σωτήρης Ανδρέα Χριστοδούλου, καθώς και οι εγγυητές, είχαν παραλείψει να συμμορφωθούν με τους όρους του δανείου, η διαφορά παραπέμφθηκε σε Διαιτητή, ο οποίος εξέδωσε απόφαση εναντίον τους για το ποσό των €88.667,33 πλέον 9% τόκο από τις 02/10/2008. Η συγκεκριμένη απόφαση ενεγράφη στις 07/04/2009, χωρίς το υπόλοιπο να έχει εξοφληθεί. Είναι ο ισχυρισμός του ότι, παρά τις εκκλήσεις της Ενάγουσας Εταιρείας προς τον πρωτοφειλέτη και τους εγγυητές για αποπληρωμή της απόφασης, αυτοί αρνούνται, γι' αυτό και η Ενάγουσα Εταιρεία επιζητεί την άσκηση των δικαιωμάτων της που απορρέουν από το εκχωρητήριο έγγραφο ημερομηνίας 17/12/2001. Όμως, το γεγονός ότι η μαρτυρία δεν αμφισβητήθηκε, δεν απαλλάσσει το Δικαστήριο από την υποχρέωση, έχοντας κατά νου το Νόμο και τις αρχές οι οποίες ρυθμίζουν το εκάστοτε υπό συζήτηση θέμα, να κρίνει αυθύπαρκτα τη δύναμη της υπόθεσης του Ενάγοντα και κατά πόσο ο τελευταίος έχει, με τη προσκομισθείσα και ενδεχομένως κριθείσα ως αξιόπιστη μαρτυρία, υπερβεί το ύψος του πήχη του συγκεκριμένου βαθμού απόδειξης που απαιτείται να υπερπηδηθεί σε κάθε περίπτωση (βλ. Kades v. Nicolaou and Another
(1986)1 C.L.R. 212 και Εθνική Τράπεζα της Ελλάδας ν. Νέστορα Χ" Νέστωρος
(1990)1 Α.Α.Δ. 41). Η υποχρέωση αυτή πηγάζει και από τη Δ.17 θ.13 η οποία προβλέπει ότι ανεξάρτητα αν η απαίτηση του ενάγοντα είναι εκκαθαρισμένη και ο ενάγων ζητά απόφαση ερήμην του εναγόμενου, το Δικαστήριο έχει την ευχέρεια να καλέσει τον ενάγοντα να αποδείξει την απαίτησή του (βλ. επίσης Barry Wynne v. David Costakis Mavronicolas ως διαχειριστής της περιουσίας του Κωστάκη Δαυίδ Μαυρονικόλα, ανίκανου προσώπου
(2009)1(Β) Α.Α.Δ.1183). Μέσα σε αυτό το νομικό πλαίσιο, είμαι αναγκασμένη να προστρέξω στο περιεχόμενο της Ένορκης Δήλωσης του Γιαννάκη Γιαννάκη, Διευθυντή των Εναγόντων, που υπάρχει στο φάκελο του Δικαστηρίου και τις δικογραφημένες θέσεις των Εναγόντων. Έχω εξετάσει προσεκτικά το σύνολο της ενώπιόν μου τεθείσας μαρτυρίας και τις δικογραφημένες θέσεις των Εναγόντων. Στην Markidou v. Kiliaris and Another
(1983)1 C.L.R. 392, στις σελίδες 403-404, αναφέρεται πως τα δικαιώματα που αποκτούνται δυνάμει συμβάσεων είναι προσωπικά και σαν τέτοια είναι δυνατό να εκχωρηθούν σε άλλα πρόσωπα (equitable assignment). Δεν απαιτείται συγκεκριμένος τύπος για να πραγματοποιηθεί μια εκχώρηση. Ο τύπος δεν ήταν ποτέ σημαντικός στο δίκαιο της επιείκειας. Αυτή βλέπει την πρόθεση. Εφόσον αποκαλύπτεται πρόθεση εκχώρησης, το δίκαιο της επιείκειας θα επιφέρει την τελεσφόρηση της. Η εκχώρηση πραγματοποιείται τη στιγμή που την πληροφορείται ο εκδοχέας. Συνεπώς, τα δικαιώματα της Sotiris A. Christodoulou Estates Ltd, τα οποία αποκτήθηκαν δυνάμει του πωλητηρίου εγγράφου ημερομηνίας 29/05/2001 μεταξύ της και του Μιχαήλ Αργυρού Παπαργυρού και της Χρυστάλλας Μιχαήλ Αργυρού, μπορούσαν να εκχωρηθούν και εκχωρήθηκαν στη Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Παραλιμνίου την 17/12/2001. Αυτό καταδεικνύεται και από την υπογραφή του διευθυντή της Εναγόμενης Εταιρείας στο έγγραφο εκχώρησης καθώς και από την τοποθέτηση της σφραγίδας της εταιρείας επί του εγγράφου. Το δίκαιο που εφαρμόζεται επί του προκειμένου στην Κύπρο εξηγήθηκε πολύ περιεκτικά στην απόφαση του Πλήρους Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, στην υπόθεση Χριστόπουλου v. Γενικού Εισαγγελέα, Αγωγή Αρ.2617/73, ημερ.16/06/1990, όπου στη σελ.8 της απόφασης, ο Κωνσταντινίδης, Π.Ε.Δ. (όπως ήταν τότε), ανέφερε τα ακόλουθα: «Για να αποφύγουμε να επιβαρύνουμε αυτή την απόφαση με υπερβολική αναφορά στις επιμέρους υποθέσεις, θα συνοψίσουμε εκείνα που είναι χρήσιμο να λεχθούν για τις ανάγκες της υπόθεσης αυτής όπως τα αντιλαμβανόμαστε από τη μελέτη της νομολογίας και την ανάλυση των σχετικών αρχών από τη βιβλιογραφία. (Βλ. σχετικά Halsbury's Laws of England, 4η Εκδ., τόμος 6, σελ. 7, παρ. 9 κ.ε.π., Cheshire and Fifoot's Law of Contract, 9η Εκδ. σελ. 493 κ.ε.π., Chitty on Contracts, 25η Εκδ., τόμος 1, σελ. 692 κ.ε.π. και Hanbury on Modern Equity, 6η Εκδ., σελ. 81 κ.ε.π.) Είναι ορθό ότι η ρίζα της εκχώρησης βρίσκεται στις αρχές του δικαίου της επιείκειας. Το δίκαιο της επιείκειας παράκαμψε την άκαμπτη ρύθμιση του θέματος της δυνατότητας εκχώρησης από το Κοινοδίκαιο σύμφωνα με το οποίο, με ορισμένες εξαιρέσεις που δεν μας αφορούν, δεν ήταν επιτρεπτή η εκχώρηση δικαιωμάτων. Στην Αγγλία, πρώτα με το άρθρο 25
(6)του Supreme Court of Judicature Act 1873 και στη συνέχεια με το άρθρο 136
(1)του Law of Property Act 1925, υπό τον όρο της τήρησης ορισμένων προϋποθέσεων αναγνωρίστηκε νομοθετικά η δυνατότητα εκχώρησης «αντικειμένων αγωγής» (choses in action). Είναι νομολογιακά θεμελιωμένο όμως ότι η νομοθετική ρύθμιση ούτε περιόρισε ούτε διεύρυνε τις δυνατότητες εκχώρησης όπως τις αναγνωρίζει το δίκαιο της επιείκειας. Η νομοθετική ρύθμιση δεν διαφοροποίησε την ουσία αλλά πρόσφερε μηχανισμό για άμεση διεκδίκηση δικαιωμάτων από την εκχώρηση χωρίς την ανάγκη σύμπραξης του εκχωρητή.» Στο σύγγραμμα Law of Contracts, Cheshire Fifoot & Furmston's, 11η Εκδ., σελ.499 κ.ε.π. καταγράφονται τα ακόλουθα: «The equitable assignment of a chose, if completed, even though it is unsupported by consideration, is just as effective and just as irrevocable as the gift of personal chattels perfected by delivery of possession.» Σύμφωνα με την παράγραφο 4 της Ένορκης Δήλωσης του κ. Γιαννάκη, ο κ. Σωτήρης Ανδρέα Χριστοδούλου και οι εγγυητές του δανείου, το οποίο έλαβε από τους Ενάγοντες, παρέλειψαν να συμμορφωθούν με τους όρους του δανείου και η διαφορά παραπέμφθηκε ενώπιον Διαιτητή, ο οποίος έκδωσε απόφαση για το ποσό των €88.667,33 πλέον τόκο 9% από 02/10/2008, η οποία απόφαση ενεγράφη στις 07/04/2009 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Αμμοχώστου. Μεταξύ των εξασφαλίσεων που προσέφερε ο κ. Σωτήρης Ανδρέα Χριστοδούλου ήταν και η εκχώρηση του αγοραπωλητηρίου εγγράφου, η οποία είχε γίνει ανεπιφύλακτα προς όφελος της Ενάγουσας. Έχοντας ως δεδομένο το γεγονός της παράλειψης αποπληρωμής του χρέους του, αφού έχει εκδοθεί διαιτητική απόφαση εναντίον του, ενεργοποιείται η πρόνοια της παραγράφου 6(β) του εγγράφου παραχώρησης και οι Ενάγοντες δύνανται να αιτηθούν την εγγραφή του διαμερίσματος επ' ονόματί τους. Συνεπακόλουθα, η Εναγόμενη Εταιρεία διατάσσεται όπως παραδώσει στους Ενάγοντες το διαμέρισμα αρ.7, Μπλοκ Β, Αρ. Τεμ.493, Σχ.2-297-374, Τμήμα 21, το οποίο βρίσκεται στο Δήμο Παραλιμνίου, στην Ενάγουσα εντός ενός μηνός από την ημέρα επίδοσης της απόφασης. Εκδίδεται διάταγμα πώλησης του εν λόγω διαμερίσματος δια της Δημοσίευσης Ανακοινώσεων σε δύο εφημερίδες για τη λήψη προσφορών και την κατακύρωση της πώλησης στο πρόσωπο που ήθελεν πληρώσει το μεγαλύτερο ποσό. Εκδίδεται διάταγμα όπου διατάσσεται η Εναγόμενη Εταιρεία να υπογράψει κάθε αναγκαίο έγγραφο ή δήλωση και να μεταβιβάζει όλα τα δικαιώματά τους που έχουν στο πιο πάνω διαμέρισμα εις το πρόσωπο που προσέφερε το μεγαλύτερο τίμημα. Εκδίδεται διάταγμα του Δικαστηρίου ότι οποιοδήποτε ποσό εισπραχθεί από την πώληση του διαμερίσματος, να κατατεθεί προς εξόφληση της Δικαστικής Απόφασης ημερ.12/01/2009, που εκδόθηκε στην υπόθεση Γενική Αίτηση Αρ.84/08, του Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου. Τα έξοδα θα είναι υπέρ της Ενάγουσας Εταιρείας και ενταντίον της Εναγομένης, όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ..................................... Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο