← Κύπρος

Οργανισμός Χρηματοδοτήσεως Τραπέζης Κύπρου Λτδ ν. Πέτρος Χριστοδουλάκη, Αρ. Αγωγής: 976/1997, 7 Νοεμβρίου 2011

Οργανισμός Χρηματοδοτήσεως Τραπέζης Κύπρου Λτδ ν. Πέτρος Χριστοδουλάκη, Αρ. Αγωγής: 976/1997, 7 Νοεμβρίου 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2011:A45 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥΟ ΣΤΗ ΛΑΡΝΑΚΑ Ενώπιον: Χ. Β. Χαραλάμπους, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 976/1997 Μεταξύ: Οργανισμός Χρηματοδοτήσεως Τραπέζης Κύπρου Λτδ, Λευκωσία. Εναγόντων -και-

  1. Πέτρος Χριστοδουλάκη, Αρχάγγελος, Λευκωσία.
  2. Νίκη Πέτρου Χριστοδουλάκη, Αρχάγγελος.
  3. Κίκης Δημητρίου, Παραλίμνι.
  4. Αυγουστίνος Αυγουστή, Αστρομερίτης, Λευκωσία. Εναγομένων Ημερομηνία: 7 Νοεμβρίου
  5. Αίτηση για Άδεια Εκτέλεσης ημερομηνίας 6.7.
  6. Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες-Αιτητές: κα Λιασίδου για Χάρης Κυριακίδης Δ.Ε.Π.Ε. Για Εναγομένους 1 και 2 - Καθ΄ ων: κ. Ζηντίλης για Αριστοτέλη Βρυωνίδη. Για Εναγομένους 3 και 4 - Καθ΄ ων: καμιά εμφάνιση. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την ως άνω αίτηση τους οι Ενάγοντες αιτούνται άδεια του δικαστηρίου προς εκτέλεση των αποφάσεων ημερ. 18.9.1997 και 4.11.1997 εναντίον των Εναγομένων. Η αίτηση στηρίζεται στις Δ.40 θ.8 και Δ.48 θ.1-
  7. Συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του υπαλλήλου των κ. Μιχάλη Στυλιανού στην οποίαν αναφέρεται στο ιστορικό της έκδοσης αποφάσεων και στα μέτρα εκτέλεσης που προηγήθηκαν. Καταλήγει με εισήγηση ότι είναι δίκαιο και εύλογο να δοθεί άδεια ούτως ώστε να μπορέσουν οι Ενάγοντες να λάβουν μέτρα εκτέλεσης. Η αίτηση στηρίζεται στις ίδιες διατάξεις των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και στους ακόλουθους λόγους συνοπτικά: ι) Το διάταγμα δεν δικαιολογείται από τα γεγονότα και δεν ικανοποιεί τις απαιτούμενες προϋποθέσεις. ιι) Η αίτηση είναι καταχρηστική λόγω της παρέλευσης 14 ετών από την απόφαση και οι Αιτητές δεν έλαβαν τα ενδεικνυόμενα μέτρα εκτέλεσης με αποτέλεσμα το αρχικό ποσό να έχει επιβαρυνθεί με υπέρογκο ποσό τόκων. ιιι) Οι προβαλλόμενοι στην αίτηση λόγοι για την μη έγκαιρη εκτέλεση της απόφασης δεν ανταποκρίνονται στα αληθή γεγονότα και εν πάση περιπτώσει δεν δικαιολογούν την υπέρμετρη καθυστέρηση. Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της Εναγόμενης 2 - Καθ΄ ης η αίτηση στην οποία επαναλαμβάνει τον δεύτερο λόγο ένστασης και προσθέτει περαιτέρω ότι το μόνο μέτρο εκτέλεσης που έχει ληφθεί εναντίον της είναι η εγγραφή της δικαστικής απόφασης (Memo) το
  8. Νομική Πτυχή Η Δ.40 θ.8 προνοεί μετά την τελευταία τροποποίηση πως όταν παρέλθουν 10 έτη από την απόφαση ο διάδικος που ισχυρίζεται ότι δικαιούται σε εκτέλεση μπορεί να υποβάλει αίτηση στο δικαστήριο για άδεια να εκτελέσει ανάλογα και το δικαστήριο εάν ικανοποιηθεί ότι ο διάδικος ο οποίος υποβάλλει την αίτηση δικαιούται να εκτελέσει, μπορεί να εκδώσει διάταγμα προς αυτό το σκοπό επιβάλλοντας όρους ως προς τα έξοδα. Όπως προκύπτει το θέμα ανήκει στην ευχέρεια του δικαστηρίου (Halsbury´s, 3η έκδ., Τομ. 16, σελ. 7). Ο πιο πάνω θεσμός αντιστοιχεί με την αγγλική Ο.42 r.23 για την οποίαν στο annual Practice 1958 αναφέρεται ότι ο αιτητής θα πρέπει:
  9. Να συμπεριλάβει στην αίτηση του: Την ημερομηνία της απόφασης, Το αρχικό ποσό του εξ αποφάσεως χρέους και το ποσόν το οποίον εξακολουθεί να οφείλεται.
  10. Να καταδείξει ότι δικαιούται να προβεί σε εκτέλεση ο ίδιος (π.χ. δεν υπάρχει αλλαγή διαδίκων ή μεταβίβαση συμφέροντος).
  11. Να καταδείξει λόγους για την καθυστέρηση. Να σημειωθεί πως απόρριψη τέτοιας αίτησης δεν εμποδίζει την έγκριση τυχόν μεταγενέστερης αίτησης αλλά σε τέτοια περίπτωση μόνο μεταγενέστερη αίτηση δεν θα εγκριθεί εκτός εάν στηρίζεται σε μαρτυρικό υλικό το οποίο δεν τέθηκε ενώπιον του δικαστηρίου κατά την πρώτη αίτηση (βλ. υπ. W. T. Lamb & Sons v. Rider

(1948)2 All E.R. 402). Στην παρούσα περίπτωση είναι προφανές από την συνοδεύουσα ένορκη δήλωση των Αιτητών πως υπάρχουν αναφορές τόσο για το αρχικό χρέος με βάση τις εκδοθείσες αποφάσεις ημερ. 18.9.1997 εναντίον των Εναγομένων 1,2,3 και ημερ. 4.11.1997 εναντίον του Εναγομένου 4, όσο και για το σημερινό υπόλοιπο που είναι €51.520 συν τόκους (παρ. 2,3,4 της ένορκης δήλωσης). Επίσης δεν φαίνεται να υπήρξε οποιαδήποτε αλλαγή στους διάδικους ή τυχόν μεταβίβαση του συμφέροντος και κατά συνέπειαν κρίνεται πως είναι οι ίδιοι που έχουν το δικαίωμα να προβούν σε εκτέλεση. Όπως προκύπτει λοιπόν ο βασικός λόγος ένστασης και το θέμα που χρήζει εξέτασης είναι η παρέλευση 14 ετών από την έκδοση των αποφάσεων σε συνδυασμό με την αποκάλυψη λόγων για την καθυστέρηση στην εκτέλεση. Θεωρώ πως πέραν των όσων οι Αιτητές αναφέρουν στην παρ. 5 της ένορκης δήλωσης τους, το δικαστήριο έχει το δικαίωμα να λάβει γνώση και από το περιεχόμενο του φακέλου για τα διάφορα μέτρα που έχουν ληφθεί. (βλ. υπ. Οργανισμός Χρηματοδοτήσεως Τράπεζας Κύπρου Λτδ (αρ. 2)
(1999)1(Γ) Α.Α.Δ. 1938). Σημειώνονται λοιπόν τα εξής:
  1. Στις 4.6.1998 εκδόθηκαν εντάλματα κινητών εις βάρος των Εναγομένων τα οποία επιστράφηκαν ανεκτέλεστα στις 28.6.1999, 9.7.1999, και 3.12.
  3. Ακολούθησε στις 3.9.1999 αίτηση οικονομικής εξέτασης εναντίον των Εναγομένων 1 και 2, στα πλαίσια της οποίας στις 22.10.1999 εκδόθηκε για τον Εναγόμενο 1 διάταγμα καταβολής Λ.Κ.130 μηνιαίως από 15.12.1999 ενώ η αίτηση απεσύρθη άνευ βλάβης για την Εναγομένη
  5. Στις 16.12.1999 καταχωρίστηκε παρόμοια αίτηση και για τους Εναγομένους 3 και 4, η οποία για τον Εναγόμενο 4 απερρίφθη στις 24.2.
  6. Για τον Εναγόμενο 3 εκδόθηκε διάταγμα όπως πληρώνει Λ.Κ.100 μηνιαίως από 15.4.
  8. Ακολούθησαν αιτήσεις φυλάκισης για καθυστερημένες δόσεις για τον Εναγόμενο 1 στις 12.4.2000 και 16.3.2001 και για τον Εναγόμενο 3 στις 21.2.2001 και 5.2.
  10. Στις 20.2.2004 ο Εναγόμενος 3 καταχώρισε αίτηση για αναστολή εκτέλεσης του εντάλματος είσπραξης υπ΄ αρ. 1510/2003 και στις 7.6.2004 εξασφάλισε εκ συμφώνου αναστολή του για 4 μήνες.
  11. Στις 19.10.2005 κατόπιν αίτησης των Εναγόντων δόθηκε άδεια για εκτέλεση των αποφάσεων μετά την πάροδο 6 ετών.
  12. Στις 6.7.2011 οι Ενάγοντες καταχώρισαν την επίδικη αίτηση για άδεια εκτέλεσης και ταυτόχρονα και αίτηση για ανανέωση εγγραφής δικαστικής απόφασης επί κτήματος της Εναγομένης 2 (memo) υπ΄ αρ. 2579/2005, η οποία είχε εγγραφεί κατά πρώτον στις 9.11.
  13. Από την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση για ανανέωση προκύπτει ότι παλαιότερα, στις 28.9.1999, είχε καταχωριστεί ακόμα ένα memo εναντίον της Εναγομένης 2, ήτοι το υπ΄ αρ. 5732/
  14. Δεν διευκρινίζεται αν αφορούσε το ίδιο τεμάχιο (υπ΄ αρ. εγγραφής F1249) και κυρίως δεν υπάρχει οποιαδήποτε αναφορά για οποιεσδήποτε μεταγενέστερες ενέργειες με βάση την εν λόγω επιβάρυνση. Γενικότερα όμως από το πιο πάνω ιστορικό προκύπτει αβίαστα πως η τελευταία ενέργεια στην οποία προέβησαν οι Ενάγοντες πριν την παρούσα αίτηση ήταν μια παρόμοια αίτηση στις 7.10.2005, δηλαδή πριν από 6 έτη και αμέσως μετά στις 9.11.2005 η εγγραφή memo επί της περιουσίας της Εναγομένης
  15. Προκύπτει δηλαδή μια αδράνεια για περίοδο 10 ετών εν σχέσει με τους Εναγόμενους 1 και 4, 8 ετών εν σχέσει με τον Εναγόμενο 3 και 6 ετών για την Εναγόμενη
  16. Δεν παραγνωρίζω ότι η εγγραφή δικαστικής απόφασης επί ακίνητης ιδιοκτησίας συνιστά κατά το άρθρο 14
(1)του Κεφ. 6 μιαν από τις μεθόδους εκτέλεσης, πλην όμως από την άλλη πλευρά δεν προνοείται ούτε εννοείται ότι αυτή η επιβάρυνση θα εξακολουθήσει να ισχύει για πάντα. Όπως προκύπτει από τα άρθρα 57, 97 και 98 του Κεφ. 6 οι συνέπειες της εγγραφής είναι πως κατά την διάρκεια της ισχύος της το επί της ιδιοκτησίας συμφέρον του οφειλέτη επιβαρύνεται διά της πληρωμής του εξ αποφάσεως χρέους κατά προτεραιότητα έναντι άλλων χρεών και διατάσσεται υπό του δικαστηρίου σε οποιοδήποτε χρόνο (κατά τη διάρκεια της ισχύος της εγγραφής) να πωληθεί προς εκτέλεση της απόφασης. Ενδέχεται να υπάρχουν κάποιοι λόγοι για την καθυστέρηση λήψης μέτρων προς εκτέλεση αποφάσεων οι οποίες εκδόθηκαν πριν 14 έτη, πλην όμως οι Ενάγοντες στην παρούσα περίπτωση επέλεξαν να μην αναφέρουν ο,τιδήποτε στην αίτηση τους και ούτε επιχείρησαν να προσκομίσουν συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Δεδομένου ότι οι Ενάγοντες ζήτησαν και εξασφάλισαν άδεια για εκτέλεση στις 19.10.2005, θα έπρεπε σύμφωνα με τα προαναφερθέντα να είναι σε θέση να εξηγήσουν τι προσπάθειες έκαναν για εκτέλεση και αν δεν έκαναν να εξηγήσουν τουλάχιστον τους λόγους καθυστέρησης. Η γενική αναφορά ότι «έλαβαν μέτρα εκτέλεσης» εννοώντας κάποιες αιτήσεις μέχρι το 2003 και την εγγραφή ενός memo το 2005 χωρίς άλλες επεξηγήσεις ή λόγους για την καθυστέρηση για τα τελευταία 6 έτη δεν θεωρώ ότι καλύπτει τα απαιτούμενα με βάση τις νομικές αρχές, στις οποίες και οι ίδιοι παρέπεμψαν κατά την αγόρευση τους. Ουσιαστικά δεν καταδεικνύεται οποιοσδήποτε λόγος για την καθυστέρηση ούτως ώστε να τίθεται καν θέμα εξέτασης του από το δικαστήριο στα πλαίσια άσκησης της διακριτικής του ευχέρειας. Με βάση τα ανωτέρω καταλήγω όπως ασκήσω τη διακριτική μου ευχέρεια εναντίον της αίτησης και ως εκ τούτου η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των Εναγομένων 1 και 2 - Καθ΄ ων η αίτηση ως θα υπολογιστούν. Εν σχέσει με τους Εναγομένους 3 και 4 καμιά διαταγή όσον αφορά τα έξοδα. (Υπ.).......................................... Χ. Β. Χαραλάμπους, Ε.Δ. /ΣΣΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.