Επί τοις αφορώσι την ROSEMARIE ANN ΠΥΡΙΛΛΗ, Αρ. Αιτ: 38/2011, 18.11.11 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2011:A48 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ Ενώπιον: Στ. Λουκίδου - Βασιλείου, Ε.Δ. Αρ. Αιτ: 38/2011 Επί τοις αφορώσι την ROSEMARIE ANN ΠΥΡΙΛΛΗ, Α.Δ.Τ. 05-277927 από Κώστα Χατζηκακού 15, Παραλίμνι Hμερομηνία: 18.11.11 Eμφανίσεις: Για τους Αιτητές: κος. Κυριακίδης με κα. Καμάρη Για την Καθ'ης η Αίτηση: κος. Κλαїδης με κα. Οικονόμου ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αίτηση ημερομηνίας 27/6/11 ο αιτητής Ξενής Πυρίλλης ζητά όπως εκδοθεί Διάταγμα παραλαβής της περιουσίας της ROSEMARIE ANN ΠΥΡΙΛΛΗ. Σύμφωνα με την αίτηση η καθ'ης η αίτηση οφείλει το ποσό των €1930 πλέον νόμιμο τόκο από τις 12/4/10 μέχρι εξοφλήσεως δυνάμει δικαστικής απόφασης του Οικογενειακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου ημερομηνίας 11/2/
- Είναι περαιτέρω η θέση του αιτητή ότι ουδεμία ασφάλεια έχει επί της περιουσίας της οφειλέτιδας για τη πληρωμή του εξ' αποφάσεως χρέους και ότι η οφειλέτιδα εντός τριών μηνών πριν την καταχώρηση της αίτησης διέπραξε πράξη πτώχευσης, δηλαδή παρέλειψε να συμμορφωθεί με την ειδοποίηση πτώχευσης στην αίτηση με αρ.69/11 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου η οποία της επιδόθηκε στις 3/5/
- Η αίτηση του αιτητή επιβεβαιώνεται από την ένορκη δήλωση της Σκεύης Καλοπετρίδη η οποία κλήθηκε και ως μάρτυρας ενώπιον του Δικαστηρίου προς υποστήριξη της αίτησης. Η αίτηση προσέκρουσε στην ένσταση της καθ΄ης η αίτηση με την οποία προβάλλονται διάφοροι λόγοι ένστασης, που συνοψίζονται, στο ότι η αίτηση είναι παράτυπη επειδή δεν ικανοποιεί τις προϋποθέσεις του Νόμου και των κανονισμών αλλά και περαιτέρω ότι είναι καταχρηστική. Στο πλαίσιο της ακροαματικής διαδικασίας δηλώθηκαν και από τις δύο πλευρές παραδεκτά, το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης της Ελένης Θεοδοσίου Πρωτοκολλητή στο Τμήμα Πτωχεύσεων στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας καθώς και το περιεχόμενο του επισυνημμένου φακέλλου της ειδοποίησης πτώχευσης με αριθμό 69/11 (τεκμήριο 2). Η κα. Σκεύη Καλοπετρίδη για σκοπούς της κυρίως εξέτασης της κατέθεσε γραπτή δήλωση (που καταχωρήθηκε ως έγγραφο Α στη διαδικασία). Αναφέρει ότι είναι η υπεύθυνη του λογιστηρίου της Χάρης Κυριακίδης Δ.Ε.Π.Ε., δικηγόρων του αιτητή στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αίτηση, εξουσιοδοτημένη από αυτούς αλλά και από τον αιτητή να προβεί στην γραπτή δήλωση. Υιοθετεί δε, περαιτέρω, και επαναλαμβάνει το περιεχόμενο της αίτησης. Σχετικά κατέθεσε ως τεκμήριο 1 πιστό αντίγραφο της πιο πάνω αναφερόμενης δικαστικής απόφασης ημερομηνίας 11/2/
- Αντεξεταζόμενη, απαντώντας σε σχετικές ερωτήσεις, ανέφερε πως είναι εξουσιοδοτημένη από τον αιτητή και τον δικηγόρο του να προωθήσει την παρούσα αίτηση. Αναφορικά με το σκοπό για τον οποίο καταχωρήθηκε η αίτηση, η μάρτυρας απάντησε πως καταχωρήθηκε για να εισπραχθεί το ποσό της απόφασης. Η πλευρά της καθ'ης η αίτηση δεν προσκόμισε μαρτυρία κατά την ακροαματική διαδικασία. Κατόπιν τούτου οι δικηγόροι των διαδίκων αγόρευσαν προς υποστήριξη των εκατέρωθεν θέσεων τους. Από πλευράς του ο κος. Κυριακίδης υποστήριξε ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την έγκριση της αίτησης και την έκδοση διατάγματος παραλαβής της περιουσίας της καθ'ης η αίτηση. Ο κος. Κλαίδης, υποστηρίζοντας τους λόγους ένστασης, όπως καταγράφονται στην ειδοποίηση ένστασης και την ένορκη δήλωση της αιτήτριας που την συνοδεύει, εισηγήθηκε ότι η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί για το λόγο ότι είναι παράτυπη, αντικανονική και καταχρηστική. Αναφορικά με τη μάρτυρα Σκεύη Καλοπετρίδη αναφέρω ότι γενικά δεν μου έκανε καλή εντύπωση. Κατά τη μαρτυρία της προσπάθησε να πει ότι είναι εξουσιοδοτημένη από τον αιτητή να προωθήσει την παρούσα αίτηση προβάλλοντας διάφορους ισχυρισμούς με τους οποίους δεν έπεισε το Δικαστήριο ότι έλεγε την αλήθεια και συνακόλουθα αυτοί απορρίπτονται. Αποδέχομαι από τη μαρτυρία της ότι, η καθ'ης η αίτηση τους τελευταίους έξι μήνες πριν τη καταχώρηση της αίτησης διέμενε εντός της επαρχίας Αμμοχώστου. Τούτο διότι, δεν αμφισβητήθηκε με την ένσταση της καθ'ης η αίτηση αλλά ούτε και προσφέρθηκε εκ μέρους της οποιαδήποτε μαρτυρία που να αντικρούει τον εν λόγω ισχυρισμό. Γίνεται επίσης αποδεκτή η αλήθεια του περιεχομένου των τεκμηρίων που κατατέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου και στο σημείο αυτό, θα πρέπει να σημειωθεί, ότι, η καθ'ης η αίτηση δεν αμφισβήτησε την ύπαρξη του εξ' αποφάσεως χρέους και δεν ισχυρίσθηκε ότι κατέβαλε οποιοδήποτε ποσό έναντι αυτού. Με βάση τη πιο πάνω αξιολόγηση το Δικαστήριο καταλήγει στα πιο κάτω ευρήματα. Ότι στις 11/2/11 εξεδόθη απόφαση στην Αίτηση 18/10 του Οικογενειακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου. Με την απόφαση η καθ'ης η αίτηση καταδικάστηκε να καταβάλει στον αιτητή το ποσό των €1930 πλέον νόμιμο τόκο 5,5% ετησίως από 12/4/10 πλέον Φ.Π.Α επί του ποσού €1779 πλέον €20 έξοδα συντάξεως της απόφασης: Ότι στις 19/4/11 καταχωρήθηκε η μονομερής Αίτηση 69/11 και εξεδόθη η ειδοποίηση Πτώχευσης, η οποία επεδόθηκε στην καθ'ης η αίτηση προσωπικά στις 3/5/
- Ότι η καθ'ης η αίτηση δεν καταχώρησε ένορκη δήλωση και/ή αίτηση παραμερισμού και/ή άλλη ένσταση τα πλαίσια της διαδικασίας της Ειδοποίησης Πτώχευσης. Ότι η αίτηση πτώχευσης καταχωρήθηκε στις 27/6/11 και επεδόθηκε προσωπικά στην καθ'ης η αίτηση στις 4/7/
- Από την έκδοση της απόφασης η καθ'ης η αίτηση ουδέν ποσό κατέβαλε έναντι των ποσών της απόφασης μέχρι και σήμερα. Η καθ'ης η αίτηση είναι κάτοικος της επαρχίας Αμμοχώστου και τους τελευταίους 6 μήνες πριν την υποβολή της αίτησης πτώχευσης διέμενε στην επαρχία Αμμοχώστου. Με βάση την ενώπιον μου μαρτυρία έχω ικανοποιηθεί ότι ο αιτητής απέδειξε την οφειλή του συγκεκριμένου χρέους προς αυτόν, την επίδοση της αίτησης πτώχευσης και τη διάπραξη πράξης πτώχευσης όπως απαιτείται από το άρθρο 6
(2)του Κεφ.5. Σε περίπτωση που χρεώστης διαπράξει πράξη πτώχευσης, τότε το Δικαστήριο, σύμφωνα με το άρθρο 4 του Κεφ.5, και νοουμένου ότι τηρούνται οι όροι που καθορίζονται στο Κεφ.5, δύναται, μετά την υποβολή αίτησης πτώχευσης από τον πιστωτή, να εκδώσει διάταγμα παραλαβής για την προστασία της περιουσίας του χρεώστη. Θα προχωρήσω στη συνέχεια να εξετάσω κατά πόσο ευσταθούν οι λόγοι ένστασης που ήγειρε η καθ'ης η αίτηση όπως αυτοί συνοψίζονται πιο πάνω. Ήταν η θέση του κου. Κλαїδη ότι η αίτηση είναι παράτυπη και αντικανονική για το λόγο ότι αυτή δεν υπογράφεται από τον ίδιο τον αιτητή. Οι διατάξεις του Κ46 των Πτωχευτικών Κανονισμών, είναι επιτακτικές ως προς το ποιός θα παρουσιάσει και υπογράψει την αίτηση πτώχευσης. Από το λεκτικό του κανονισμού και την χρήση της λέξης shall, δεν μπορεί να δοθεί άλλη ερμηνεία από το ότι απαιτείται η αίτηση να υπογράφεται από το πρόσωπο που την παρουσιάζει στην παρουσία του Πρωτοκολλητή. Προνοείται μάλιστα ότι, όταν το πρόσωπο που παρουσιάζει την αίτηση δεν μπορεί να εμφανιστεί ενώπιον του Πρωτοκολλητή λόγω ασθενείας, είναι δυνατό να γίνουν ρυθμίσεις για να μεταβεί ο Πρωτοκολλητής στο σπίτι του εν λόγω προσώπου για να υπογράψει την αίτηση. Οι Πτωχευτικοί Κανονισμοί δεν παρέχουν τη δυνατότητα σε φυσικό πρόσωπο που επιθυμεί να παρουσιάσει αίτηση πτώχευσης να εξουσιοδοτήσει τρίτο πρόσωπο, παρά μόνο στη περίπτωση που αυτό βρίσκεται στο εξωτερικό και σε μια τέτοια περίπτωση η εξουσιοδότηση θα πρέπει να καταχωρείται στη διαδικασία. Στην περίπτωση της υπό εξέταση υπόθεσης παρατηρείται ότι η αίτηση υπογράφεται από το δικηγόρο του Αιτητή και η βεβαιωτική ένορκη δήλωση που την συνοδεύει από την Σκεύη Καλοπετρίδη (ΜΑιτ1) υπεύθυνη του λογιστηρίου στο δικηγορικό γραφείο Χάρης Κυριακίδης Δ.Ε.Π.Ε. Δεν προκύπτει από την ενώπιον μου τεθείσα μαρτυρία ότι ο αιτητής απουσιάζει στο εξωτερικό αλλά ούτε και υπάρχει καταχωρημένη στη διαδικασία οποιαδήποτε εξουσιοδότηση του αιτητή για την παρουσίαση της αίτησης από τρίτα πρόσωπα. Συνακόλουθα η πιο πάνω παρατυπία προδιαγράφει και την κατάληξη της αίτησης που δεν μπορεί να είναι άλλη από την απόρριψη της. Για τη περίπτωση όμως, που η πιο πάνω κατάληξη μου ήθελε κριθεί λανθασμένη, για σκοπούς πληρότητας, θα προχωρήσω να εξετάσω και το δεύτερο θέμα που ηγέρθηκε με την ένσταση της καθ'ης η αίτηση, ότι η αίτηση καταχωρίστηκε καταχρηστικά. Ήταν η εισήγηση του κ. Κλαΐδη ότι η αίτηση αποτελεί κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας για το λόγο ότι από την αντεξέταση της ΜΑιτ1 διαφάνηκε ότι η καθ'ης η αίτηση έχει περιουσία και ως εκ τούτου ο αιτητής όφειλε να λάβει άλλα μέτρα εκτέλεσης εναντίον της. Ήταν περαιτέρω η θέση του ότι η αίτηση προωθήθηκε με μόνο σκοπό την είσπραξη του οφειλόμενου ποσού. Έχει αποφασισθεί ότι τα Κυπριακά Δικαστήρια έχουν την ίδια εξουσία, όπως και τα Αγγλικά Δικαστήρια, να ελέγχουν τις διαδικασίες προς αποφυγή καταχρήσεων της Δικαστικής δικαιοδοσίας. Αποφασίσθηκε επίσης ότι η κατάχρηση της διαδικασίας μπορεί να προσλάβει πολλές μορφές και ότι ανάλογα ευρεία είναι και η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου για την παρεμπόδιση της (βλ. Διευθυντή των Φυλακών v. Περέλλα Τζεννάρο
(1995)1 Α.Α.Δ. 217 Constantinides v. Vima Ltd
(1983)1 CLR 348). Στην υπόθεση RE Αρχιεπίσκοπος Κύπρου
(1993)1 CLR 248 αποφασίσθηκε ότι: «Η επίκληση των δικαιοδοσιών του Ανωτάτου Δικαστηρίου ελέγχεται προς αποτροπή κατάχρησης των δικαιοδοσιών. Η επιδίωξη όμοιων σκοπών με την υιοθέτηση παράλληλων ένδικων μέσων ελέγχεται από το Δικαστήριο όπως και γενικότερα η πολλαπλότητα των διαδικασιών για την επίτευξη του ίδιου στόχου». Είναι πάγια νομολογημένο ότι οι διαδικασίες ενώπιον του Δικαστηρίου δεν θα πρέπει να χρησιμοποιούνται για σκοπούς άλλους για τους οποίους προορίζονται. Οι αρχές της εφαρμογής της κατάχρησης της διαδικασίας εξετάστηκαν εκτεταμένα στην υπόθεση Χαραλαμπίδης v. Κωμοδρόμου
(2002)2 Α.Α.Δ. 522 με αναλυτική αναφορά τόσο στη σχετική αγγλική νομολογία όσο και στη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Στην υπόθεση εκείνη λέχθησαν τα ακόλουθα: «Η αναστολή της δίκης ή η απόρριψη υπόθεσης για κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας χωρεί μόνο εφόσον απολήγει σε καταπίεση ή δυσμενή επηρεασμό του αντιδίκου. Η διαδικασία για πάταξη τέτοιων περιπτώσεων είναι σύμφυτη χωρίς να έχει οποιαδήποτε νομοθετική προέλευση. Είναι μία εξουσία αυτόνομη και απαραίτητη για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης και την αξιοπιστία των θεσμών επίτευξης των στόχων της.» Στην υπόθεση Walpole v. Partidge and Wilson
(1994)1 All E.R. 385, τονίσθηκε πως το Δικαστήριο πρέπει να βεβαιώνεται σε κάθε περίπτωση ότι η διαδικασία είναι τόσο καθαρά και έντονα καταχρηστικής φύσεως ώστε να δικαιολογείται η καταστολή της με το κατάλληλο διάταγμα. Σε πολλές περιπτώσεις η αγγλική νομολογία έχει υπογραμμίσει ότι η άσκηση τέτοιας δραστικής εξουσίας ασκείται φειδωλά και διαφαίνεται επίσης από αυτές ότι κάθε υπόθεση εξετάζεται υπό το πρίσμα των δικών της πραγματικών περιστάσεων. Όπως αναφέρθηκε, η πτωχευτική διαδικασία δεν σκοπεί στον εξαναγκασμό του χρεώστη να εξοφλήσει το χρέος του. Σκοπός της πτωχευτικής διαδικασίας είναι η προστασία και διασφάλιση της περιουσίας του υπό πτώχευση ώστε να χρησιμοποιηθεί όπως ο Νόμος ορίζει για την ικανοποίηση εξ' ολόκληρου ή μερικώς και κατ' ισονομία όλων των Πιστωτών (βλ.London Clubs Ltd v. Ρόδου Παπαδόπουλου
(2002)1(Γ) Α.Α.Δ. 1699, Πέτρος Πετράκη v. Πέτρου Κίμωνος Πολ.'Εφ. 11792, 12/12/06). Στην υπόθεση Πετράκης v. Κίμωνος (πιο πάνω) λέχθηκε πως το γεγονός ότι ο εξ' αποφάσεως πιστωτής επιλέγει να μην χρησιμοποιήσει για την ικανοποίηση της υπέρ του εκδοθείσας απόφασης οποιαδήποτε διαδικασία εκτέλεσης, δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη σε βάρος του, αφ' ης στιγμής τέτοιες διαδικασίες δεν προβλέπονται από το Κεφ.5 ως προϋποθέσεις για την καταχώρηση αίτησης πτώχευσης. Το ζήτημα της καταχρηστικής και καταπιεστικής προώθησης πτωχευτικής διαδικασίας απετέλεσε αντικείμενο της απόφασης Πετράκης (πιο πάνω), στην οποία υπογραμμίσθηκαν τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της London Clubs (πιο πάνω), και απορρίφθηκε η σχετική εισήγηση για κατάχρηση της διαδικασίας με υπόδειξη τα ακόλουθα: «Εκεί, όπου δεν υπάρχουν στοιχεία δόλου ή αθέμιτης εξασφάλισης χρημάτων η πλεονεκτημάτων προς όφελος του συγκεκριμένου αιτητή-πιστωτή και εις βάρος του χρεώστη και των άλλων πιστωτών του, αίτηση εκδόσεως διατάγματος παραλαβής δεν θεωρείται ότι γίνεται για παράλληλο και αθέμιτο σκοπό ή κατά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας, έστω και αν έχει σαν συνεπαγόμενο αποτέλεσμα κάποιο πλεονέκτημα για τον πιστωτή.» Εξετάζοντας την παρούσα υπόθεση, δεν έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου οποιοδήποτε στοιχείο που να οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η πτωχευτική διαδικασία προωθήθηκε ως μέτρο καταπίεσης ή γίνεται για σκοπούς εκβιασμού της καθ'ης η αίτηση να αποπληρώσει το χρέος της ή ότι η προώθηση της αίτησης ενέχει οποιοδήποτε στοιχείο δόλου ή γίνεται με σκοπό την εξασφάλιση αθέμιτων πλεονεκτημάτων προς όφελος του αιτητή και εις βάρος της καθ'ης η αίτηση. Η αναφορά της ΜΑιτ1, ότι, η αίτηση καταχωρήθηκε με σκοπό να εισπραχθεί το οφειλόμενο ποσό, από μόνη της, δεν οδηγεί προς τέτοια κατεύθυνση. Τούτου δεδομένου και με βάση τη νομολογία όπως παρατίθεται πιο πάνω κρίνω ότι η θέση της καθ' ης η αίτηση περί κατάχρησης της δικαστικής διαδικασίας δεν μπορεί να γίνει δεκτή και ο συγκεκριμένος λόγος ένστασης απορρίπτεται. Δεδομένης όμως της πιο πάνω κατάληξης του Δικαστηρίου σε σχέση με το παράτυπο της αίτησης η αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει και ως εκ τούτου απορρίπτεται. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ της Καθ'ης η αίτηση και εναντίον του αιτητή όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............. Στ. Λουκίδου-Βασιλείου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο