← Κύπρος

C TH UNITRUST CO LTD ν. ΔΗΜΟΥ ΠΑΡΑΛΙΜΝΙΟΥ, Αρ. Αγωγής: 815/07, 16 Δεκεμβρίου, 2011

C TH UNITRUST CO LTD ν. ΔΗΜΟΥ ΠΑΡΑΛΙΜΝΙΟΥ, Αρ. Αγωγής: 815/07, 16 Δεκεμβρίου, 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2011:A56 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ Ενώπιον: Ε. Γεωργίου Αντωνίου, Ε. Δ. Αρ. Αγωγής: 815/07 Μεταξύ: C. TH. UNITRUST CO LTD Ενάγουσας -και- ΔΗΜΟΥ ΠΑΡΑΛΙΜΝΙΟΥ Εναγόμενου ------------------- Ημερομηνία: 16 Δεκεμβρίου, 2011 Εμφανίσεις: Για Ενάγουσα Εταιρεία: κα Σοφοκλέους (για να ακούσει απόφαση κα Παναγή) Για Εναγόμενο Δήμο: κ. Μωαΰμης (για να ακούσει απόφαση κα Παύλου) Α Π Ο Φ Α Σ Η Η Ενάγουσα Εταιρεία με την αγωγή της αξιώνει την καταβολή του ποσού των Λ.Κ.26.446,88, ως υπόλοιπο τιμολογίου και/ή δυνάμει υπολοίπου προσφερθεισών υπηρεσιών και/ή δυνάμει υπολοίπου λογαριασμού και/ή δυνάμει χρέους και/ή αδικαιολόγητου πλουτισμού. Σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης, η Ενάγουσα Εταιρεία, η οποία είναι νόμιμα εγγεγραμμένη ιδιωτική εταιρεία, ασχολείται με την παροχή συμβουλών σε επιχειρήσεις, την παροχή συμβουλών έρευνας και αγοράς καθώς επίση διεξάγει διαφημιστικές εργασίες. Κατά ή περί τον Νοέμβριο του 2005 με Μάρτιο του 2006, πρόσφερε υπηρεσίες της ειδικότητάς της στον Εναγόμενο Δήμο, μετά από προφορική συμφωνία μεταξύ τους. Είχε υποβληθεί από την Ενάγουσα Εταιρεία προσφορά για τις παρασχεθείσες υπηρεσίες, η οποία είχε γίνει αποδεκτή και είχε συμφωνηθεί, σύμφωνα με τον ισχυρισμό της Ενάγουσας, το ποσό των Λ.Κ.33.211,50 ως αμοιβή. Με την παράδοση στον Εναγόμενο Δήμο των υπηρεσιών, η Ενάγουσα Εταιρεία έκδωσε δύο τιμολόγια, το τιμολόγιο με αρ.2653 την 01/11/2005 και το τιμολόγιο με αρ.2664 στις 02/02/2006, για τα ποσά των Λ.Κ.13.529,25 και Λ.Κ.19.682,25, αντίστοιχα. Έναντι του οφειλομένου ποσού, ο Εναγόμενος Δήμος κατέβαλε το ποσό των Λ.Κ.6.764,62 παρόλο που ήταν ρητός όρος της συμφωνίας ότι ο Εναγόμενος Δήμος θα κατέβαλλε στην Ενάγουσα το 50% των Λ.Κ.33.211,50 ως προκαταβολή και οφείλει ως υπόλοιπο το ποσό των Λ.Κ.26.446,

  1. Ο Εναγόμενος Δήμος καταχώρησε Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του Εναγομένου Δήμου, δυνάμει προφορικής συμφωνίας, η οποία έγινε το 2005, η Ενάγουσα Εταιρεία προσφέρθηκε να ετοιμάσει και να παραδώσει στον Εναγόμενο Δήμο ένα DVD διάρκειας 40 λεπτών, το οποίο θα είχε ως θέμα την ιστορία του Παραλιμνίου από αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι πρόσφατα. Στο συγκεκριμένο DVD θα γίνονταν αναπαραστάσεις με άτομα, ενδύματα και σκηνικά των διαφόρων εποχών, με τη βοήθεια ειδικής ομάδας, έτσι ώστε να διασφαλιστεί η ποιοτική παραγωγή. Το κόστος της συγκεκριμένης παραγωγής είχε συμφωνηθεί στις Λ.Κ.12.500- πλέον Φ.Π.Α.. Πληρώθηκε η Ενάγουσα Εταιρεία έναντι της συγκεκριμένης εργασίας, το ποσό των Λ.Κ.6.764,
  2. Για την ολοκλήρωση του DVD, η Ενάγουσα Εταιρεία είχε δανειστεί από το Πολιτιστικό Τμήμα του Δήμου Παραλιμνίου, σαράντα δύο στολές καθώς και διάφορα άλλα υλικά και σκηνικά, συνολικής αξίας Λ.Κ.9.200-, τα οποία ουδέποτε επέστρεψε στον Εναγόμενο Δήμο. Είναι η καταγραφείσα θέση του Εναγομένου Δήμου, ότι στις 02/02/2006, ο Διευθυντής της Ενάγουσας Εταιρείας είχε παρουσιαστεί σε συνεδρία της Επιτροπής Τουρισμού του Δήμου Παραλιμνίου και είχε παρουσιάσει δείγμα της δουλειάς του, διάρκειας 3 λεπτών, το οποίο τα μέλη της Επιτροπής είχαν βρει της αρεσκείας τους. Εισηγήθηκε στη συγκεκριμένη συνεδρία, ο Διευθυντής της Ενάγουσας Εταιρείας, ότι θα έπρεπε να επεκταθεί ο χρόνος του DVD, από 40 σε 90 λεπτά, έτσι ώστε να καταγραφεί η ιστορία και να υπάρχουν αναπαραστάσεις με άτομα, ενδύματα και σκηνικά της εποχής και για να γίνει μια ποιοτική εργασία η οποία θα έδινε την εντύπωση κινηματογραφικής ταινίας. Κοστολόγησε ο ίδιος τη συγκεκριμένη εργασία στις Λ.Κ.30.000- πλέον Φ.Π.Α. και επιπρόσθετα ανάφερε ότι είχε αποπερατώσει το 50% της συγκεκριμένης εργασίας. Όλα αυτά είχαν γίνει χωρίς να πάρει την έγκριση της Επιτροπής Τουρισμού. Το Δημοτικό Συμβούλιο, μέχρι και τώρα, δεν έχει αποφασίσει θετικά ή αρνητικά στην εισήγηση του Διευθυντή της Ενάγουσας Εταιρείας, γιατί του είχε υποδειχθεί επανειλημμένα, σε συναντήσεις που είχε με εκπρόσωπο του Εναγομένου Δήμου, ότι κακώς προχώρησε από μόνος του στην ολοκλήρωση της συγκεκριμένης εργασίας, χωρίς να παρουσιαστεί στο Δημοτικό Συμβούλιο ολοκληρωμένη πρόταση για τη δουλειά της Ενάγουσας Εταιρείας, η οποία θα έπρεπε να κοστολογηθεί και να προσκομιστεί και τραπεζική εγγύηση από την Ενάγουσα Εταιρεία προτού προβεί στη συγκεκριμένη εργασία. Είναι περαιτέρω ο ισχυρισμός του Εναγομένου Δήμου, ότι ουδέποτε ανατέθηκε στην Ενάγουσα Εταιρεία η ετοιμασία DVD διάρκειας 90 λεπτών και ουδέποτε συμφωνήθηκε η καταβολή του ποσού των Λ.Κ.33.211,
  3. Είχαν καταβάλει το ποσό των Λ.Κ.6.764- για την ετοιμασία του DVD διάρκειας 40 λεπτών, μετά την παρουσίαση του 3λεπτου DVD από την Ενάγουσα Εταιρεία. Επιπρόσθετα, είναι η θέση του Εναγομένου Δήμου ότι το DVD, το οποίο ετοιμάστηκε χωρίς την έγκριση του Δήμου και αφέθηκε από τον Διευθυντή της Ενάγουσας Εταιρείας σε αντιπρόσωπο του Δήμου, περιείχε οτιδήποτε άλλο εκτός από την ιστορία του Παραλιμνίου από αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι σήμερα, ότι ήταν πρόχειρο και ότι περιείχε σκηνές από κινηματογραφικές ταινίες που δεν είχαν οποιαδήποτε σχέση με την ιστορία του Παραλιμνίου. Ανταπαιτεί ο Εναγόμενος Δήμος την επιστροφή του ποσού των Λ.Κ.6.764,62 (€11.558,04), το οποίο καταβλήθηκε στην Ενάγουσα Εταιρεία καθώς επίσης και το συνολικό ποσό των Λ.Κ.9.200- (€15.719,14), που αντιπροσωπεύει την αξία των σαράντα δύο στολών, των σκηνικών και του εξοπλισμού, που είχε δανειστεί η Ενάγουσα Εταιρεία και ουδέποτε είχε επιστρέψει στον Εναγόμενο Δήμο. Προτού ξεκινήσει η ακρόαση της υπόθεσης, έγιναν από κοινού παραδεκτά τα ακόλουθα γεγονότα: Ότι η Ενάγουσα Εταιρεία είναι δεόντως εγγεγραμμένη στο Μητρώο του Εφόρου Εταιρειών καθώς επίσης και ότι το DVD που ο Εναγόμενος Δήμος έχει στην κατοχή του και θα κατατεθεί στο Δικαστήριο, είναι το DVD που ετοιμάστηκε από την Ενάγουσα Εταιρεία και παραδόθηκε στον Εναγόμενο Δήμο. Κατά τη διάρκεια της ακρόασης, έγινε επίσης παραδεκτό γεγονός ότι παραδόθηκαν τα αντικείμενα που καταγράφονται στο Τεκμήριο 10 από τον Διευθυντή της Ενάγουσας Εταιρείας σε υπάλληλο του Εναγομένου Δήμου, και ότι υπολείπονται προς παράδοση αντικείμενα αξίας €2.200-. Η Ενάγουσα Εταιρεία κάλεσε προς υποστήριξη της υπόθεσής της ένα μάρτυρα, τον κ. Χαράλαμπο Θεραπή, Διευθυντή της Ενάγουσας Εταιρείας. Σύμφωνα με τον μάρτυρα, είναι ο Διευθυντής της Ενάγουσας Εταιρείας μέχρι και σήμερα, η οποία είναι γνωστή στην αγορά με το όνομα «UNITRUST DIGITAL MEDIA». Τον Οκτώβριο του 2005 είχε ετοιμαστεί από την Ενάγουσα Εταιρεία μια προσφορά για τη δημιουργία ενός ιστορικού DVD που να αφορά την περιοχή του Παραλιμνίου από αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι και σήμερα. Ο ίδιος είχε ετοιμάσει το αρχικό σενάριο, το οποίο μετά την ετοιμασία του παραδόθηκε στο Δήμο Παραλιμνίου. Όταν το σενάριο έγινε αποδεχτό, ετοιμάστηκε τιμολόγιο για την ετοιμασία του DVD. Η συγκεκριμένη προσφορά για την ετοιμασία του DVD είχε δοθεί μαζί με το σενάριο στις 19/09/2005 και καταγράφηκε το ποσό των Λ.Κ.12.585- πλέον Φ.Π.Α., ως το οφειλόμενο ποσό για τη συγκεκριμένη παροχή υπηρεσιών. Κατατέθηκε, ως Τεκμήριο 1, η προσφορά, στην οποία, κατά τον ισχυρισμό του, περιγραφόταν το έργο που θα παραγόταν. Τιμολόγιο εκδόθηκε την 01/11/2005 και ανέγραφε το ποσό της προσφοράς από το οποίο θα έπρεπε να καταβληθεί στην Ενάγουσα Εταιρεία το 50%, ως προκαταβολή. Κατατέθηκε το συγκεκριμένο τιμολόγιο ως Τεκμήριο
  4. Ήταν η θέση του ότι είχε καταβληθεί από τον Εναγόμενο Δήμο το 50% του τιμολογίου και μετά το ξεκίνημα της παραγωγής, την 01/02/2006, με επιστολή της η Ενάγουσα Εταιρεία εισηγήθηκε την επέκταση του DVD από 40 λεπτά σε 90 λεπτά, με αύξηση του κόστους σε Λ.Κ.30.000- πλέον Φ.Π.Α.. Η επιστολή κατατέθηκε ως Τεκμήριο
  5. Στη συνέχεια, στις 02/02/2006, στάλθηκε δεύτερο τιμολόγιο, το τιμολόγιο με αριθμό 2664, με το συμπληρωματικό ποσό των Λ.Κ.17.115-. Κατατέθηκε το δεύτερο τιμολόγιο, ως Τεκμήριο
  6. Κατά το δικό του ισχυρισμό, η επιστολή ημερομηνίας 01/02/2006 ήταν ταυτόχρονα η προσφορά προς τον Εναγόμενο Δήμο. Με βάση το τιμολόγιο αρ.2664, ημερομηνίας 02/02/2006, είχαν προχωρήσει στην ολοκλήρωση της ταινίας. Ισχυρίστηκε, ότι οι όροι πληρωμής ήταν να πληρωθεί το 50% προκαταβολικά και το υπόλοιπο με την παράδοση των DVD. Εισπράχθηκε το ποσό των Λ.Κ.6.764,62 το οποίο εκπροσωπούσε το 50% της πρώτης προσφοράς. Ζητήθηκε η εξόφληση του τιμολογίου με αρ.2664 με την επιστολή ημερομηνίας 25/07/
  7. Κατατέθηκε συγκεκριμένη επιστολή ως Τεκμήριο
  8. Του είχε ζητηθεί να ετοιμάσει αντίγραφα του συγκεκριμένου DVD για να τα παρακολουθήσουν τα μέλη του Δημοτικού Συμβουλίου. Με επιστολή ημερομηνίας 23/08/2006, παραδόθηκαν στον κ. Τρύφωνα Κουτσόλουκα τα DVD, με ονομασία «Παρά τη Λίμνη Ιστορία 7000 χρόνων» και ζητήθηκε η εξόφληση του λογαριασμού. Η επιστολή ημερομηνίας 23/08/2006 κατατέθηκε ως Τεκμήριο
  9. Ακολούθησε νέα επιστολή στις 17/10/2006, με την οποία ζητείτο εκ νέου η εξόφληση του ποσού, λόγω του ότι η Ενάγουσα Εταιρεία είχε δανειστεί ένα σημαντικό ποσό για να μπορέσει να αποπερατώσει το έργο. Η επιστολή ημερομηνίας 17/10/2006, κατατέθηκε ως Τεκμήριο
  10. Εξήγησε ότι το συγκεκριμένο DVD περιείχε την ιστορία της περιοχής του Παραλιμνίου και βασίστηκε στο σενάριο που είχε δοθεί τον Οκτώβριο του 2005, όταν ξεκίνησε η συνεργασία από τον ίδιο στο Δημοτικό Συμβούλιο. Επέμενε ότι το σενάριο για το DVD είχε δοθεί από τον ίδιο στον Δήμο και ότι ήταν απόλυτα σύμφωνο με τους όρους της συμφωνίας. Δεν του είχε υποβληθεί ούτε προφορικά, αλλά ούτε και γραπτά, οποιοδήποτε παράπονο για το DVD, μετά την παράδοση των αντιγράφων, παρόλο που ο ίδιος περίμενε παρατηρήσεις ή και αλλαγές. Ακολούθησε επιστολή του δικηγόρου της Ενάγουσας Εταιρείας, ημερομηνίας 06/11/2006, για την πληρωμή του οφειλομένου ποσού. Παραδέχθηκε ότι η Ενάγουσα Εταιρεία είχε δανειστεί από το Πολιτιστικό Τμήμα του Δήμου Παραλιμνίου είκοσι χιτώνες, καθώς και στολές και τέσσερα κομμάτια πολυστερίνης, τα οποία σχημάτιζαν κίονες και ήταν ευτελούς αξίας. Αρνήθηκε ότι είχαν δανειστεί σαράντα στολές ή ότι είχαν πάρει οποιαδήποτε σκηνικά και δήλωσε έτοιμος να επιστρέψει ότι είχε δανειστεί. Αντεξεταζόμενος, ήταν η θέση του ότι η εταιρεία «Unitrust Digital Media» δεν είναι εγγεγραμμένη επωνυμία, απλά η Ενάγουσα Εταιρεία είναι γνωστή στην αγορά και με τη συγκεκριμένη επωνυμία. Ο ίδιος είχε διαπραγματευτεί, ως ιδιοκτήτης και Διευθυντής της Ενάγουσας Εταιρείας, με το Δήμο Παραλιμνίου και τους Δημοτικούς Συμβούλους, για τη δημιουργία του συγκεκριμένου DVD. Ερωτηθείς, υποστήριξε ότι η προσφορά η οποία υπέβαλε στις 19/09/2005 ήταν για να ετοιμαστεί ένα DVD για την περιοχή Παραλιμνίου και όπως ο ίδιος το αντιλαμβανόταν και την ευρύτερη περιοχή Αμμοχώστου, αφού η Αμμόχωστος είναι η προέκταση του Παραλιμνίου. Είχε αρχικά παρουσιάσει στο Δημοτικό Συμβούλιο την ιδέα του, ακολούθησε η γραπτή πρόταση προς το Συμβούλιο και έγινε προφορική συμφωνία, την οποία ακολούθησε η τιμολόγηση. Δεν μπορούσε να θυμηθεί πότε είχε γίνει η προφορική συμφωνία. Αυτό που θυμόταν ήταν ότι η πρώτη προσφορά είχε γίνει στις 19/09/2005 και το τιμολόγιο είχε εκδοθεί στις 02/11/
  11. Συμφωνήθηκε προφορικά, κατά την παρουσίαση, σύμφωνα με τον ισχυρισμό του, όπως ξεκινήσει η υλοποίηση της δημιουργίας του DVD με βάση το σενάριο, το οποίο ήταν πολυσέλιδο, είχε κατατεθεί στο Δήμο Παραλιμνίου και είχε εγκριθεί. Ερωτηθείς, παραδέχθηκε ότι δεν είχε παρουσιαστεί σε Επιτροπή το σενάριο, αφού το σενάριο, κατά τον ισχυρισμό του, ετοιμάστηκε μετά την παρουσίαση της ιδέας στο Δημοτικό Συμβούλιο ή στην Επιτροπή. Όσον αφορά δε την παρουσίαση που είχε γίνει δεν θυμόταν τι περιλάμβανε. Ερωτηθείς, υποστήριξε ότι η μέρα που ολοκληρώθηκε η συμφωνία ήταν 19/09/2005, δηλαδή η μέρα της προσφοράς. Είχε δοθεί το σενάριο, σύμφωνα με τον ισχυρισμό του, ακολούθησε η προσφορά και στη συνέχεια έγινε η τιμολόγηση. Επέμενε ότι το σενάριο είχε δοθεί πριν την τιμολόγηση και ότι ήταν πολυσέλιδο και είχε σταλεί στο Δήμο Παραλιμνίου για τυχόν προσθήκες ή αφαιρέσεις. Για να ισχυριστεί στην επόμενη ερώτηση ότι το σενάριο δεν είχε παρουσιαστεί σε οποιαδήποτε Επιτροπή του Δήμου. Εξήγησε ότι η πρώτη προσφορά που δόθηκε ήταν για ετοιμασία DVD, διάρκειας 90 λεπτών. Είχαν γίνει προφορικές διαβουλεύσεις και κατέληξαν σε συμφωνία δημιουργίας DVD, διάρκειας 40 λεπτών, για το ποσό των Λ.Κ.12.855- πλέον Φ.Π.Α.. Για το συγκεκριμένο DVD, κύρια πηγή πληροφοριών αποτέλεσε ο μελετητής Άντρος Παυλίδης, καθώς και η ιστορική εγκυκλοπαίδεια της Κύπρου. Δεν είχε όμως ζητήσει την προσωπική βοήθεια του κ. Άντρου Παυλίδη. Ερωτηθείς, υποστήριξε ότι η συμφωνία διαφοροποιήθηκε στην πορεία, γιατί υπήρξε μαζική συμμετοχή από οργανωμένα σύνολα του Δήμου και θεωρήθηκε ότι ήταν εξαιρετική ευκαιρία για να επεκταθεί η παραγωγή. Γι' αυτό και ακολούθησε η δεύτερη προσφορά ημερομηνίας 01/02/2006, στην οποία εξηγούνταν οι λόγοι της επέκτασης του DVD από 40 σε 90 λεπτά. Η δεύτερη προσφορά στάλθηκε στον Δήμαρχο και το Δημοτικό Συμβούλιο και δόθηκε στον Γραμματέα. Ήταν η δική του θέση ότι είχε άμεση συνεργασία με την κα Λίτσα Φυτιρή, μέσω της οποίας γίνονταν συμφωνίες με το Δημαρχείο για τον τρόπο που προχωρούσαν. Ήταν σίγουρος όμως ότι η συμφωνία επέκτασης του DVD είχε γίνει με τον Δήμαρχο και το Συμβούλιο, με τους οποίους είχε συνάντηση, αλλά δεν μπορούσε να θυμηθεί την ημερομηνία. Σε άλλη ερώτηση που του τέθηκε, ισχυρίστηκε ότι δεν μπορούσε να θυμηθεί με ποια μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου είχε κάνει τις διαβουλεύσεις, ούτε και θυμόταν αν η συμπληρωματική συμφωνία είχε γίνει σε συνεδρία του Δημοτικού Συμβουλίου. Ερωτηθείς, ισχυρίστηκε ότι οι δοσοληψίες και η τιμολόγηση είχαν γίνει από την Ενάγουσα Εταιρεία, της οποίας ο αριθμός Φ.Π.Α. αναγράφεται στα τιμολόγια, παρά το γεγονός ότι στα Τεκμήρια 2 και 4 καταγράφεται η εταιρεία «Unitrust Media Group». Το DVD, ήταν η θέση του, ολοκληρώθηκε τον Ιούλιο του 2006 και παραδόθηκε στον Δημοτικό Γραμματέα στις 25/07/
  12. Ο ίδιος ανέμενε να του δοθούν οι τελικές παρατηρήσεις και οι αλλαγές του Δημοτικού Συμβουλίου. Ο ίδιος πήγαινε τακτικά στον Δήμο Παραλιμνίου, όπου συναντούσε τον Δημοτικό Γραμματέα, καθώς και Δημοτικούς Σύμβουλους και τους ρωτούσε για το DVD. Παραδέχθηκε ότι είχε μία συνάντηση με τον Δημοτικό Γραμματέα και τον δικηγόρο του Δήμου, στην οποία γενικά και αόριστα του είχαν αναφερθεί κάποιες παρατηρήσεις, τις οποίες ο ίδιος ζήτησε όπως του υποβληθούν γραπτώς. Όταν του υποβλήθηκαν κάποιες παρατηρήσεις, που είχαν τεθεί υπόψη του, ισχυρίστηκε ότι δεν μπορούσε να θυμηθεί ότι του είχαν υποβληθεί. Μερικές παρατηρήσεις τις θυμόταν, όπως το ότι του είχε αναφερθεί ότι ο βασιλιάς είχε βάλει το σταυρό του σε μία από τις σκηνές, ότι στη βυζαντινή περίοδο οι ήρωες της ταινίας φορούσαν την κυπριακή «βράκα», ότι οι ηθοποιοί φορούσαν αθλητικά παπούτσια, καθώς και ότι υπήρχαν αποσπάσματα από ταινίες κινηματογράφου για τις οποίες δεν είχε εξασφαλιστεί άδεια για να χρησιμοποιηθούν. Ισχυρίστηκε, ότι θα μπορούσαν οι συγκεκριμένες κινηματογραφικές σκηνές είτε να αφαιρεθούν, είτε να εξασφαλιστεί άδεια. Επίσης παραδέχθηκε ότι η μουσική που χρησιμοποιήθηκε και η αφήγηση δεν ήταν το τελικό προϊόν, το οποίο θα χρησιμοποιείτο για το DVD. Ερωτηθείς αναφορικά με το πόσα λεπτά, από τα 90, χρησιμοποιήθηκαν για την παρουσίαση της ιστορίας του Παραλιμνίου, ήταν η θέση του ότι δεν μπορούσε να θυμηθεί. Ήταν η δική του θέση ότι η όλη παραγωγή ανεδείκνυε το Παραλίμνι ως αναπόσπαστο μέρος της Κύπρου. Όταν του υποβλήθηκε ότι αφιερώνονταν για το Παραλίμνι μόνο 3-7 λεπτά από το όλο DVD, ήταν η θέση του ότι ο ίδιος είχε ενεργήσει με βάση το σενάριο που είχε καταθέσει. Παραδέχθηκε, ερωτηθείς, ότι είχε υποσχεθεί να χρησιμοποιήσει ειδική μονάδα και ενδύματα που να αρμόζουν στην εποχή, για να είναι πιο ποιοτική η παραγωγή, αλλά προέκυψαν και παραλείψεις. Όσον αφορά την επέκταση του DVD, ήταν η δική του θέση ότι υπήρξε προφορική συμφωνία μεταξύ των μερών. Όταν του υποβλήθηκε ότι η συμφωνία που επιτεύχθηκε ήταν για ένα 40λεπτο DVD, για το ποσό των Λ.Κ.12.500- πλέον Φ.Π.Α., ισχυρίστηκε ότι δεν μπορούσε να θυμηθεί ούτε μπορούσε να θυμηθεί το ποσό που του είχε καταβληθεί ως προκαταβολή. Αρνήθηκε ότι του είχε λεχθεί ότι το θέμα της επέκτασης θα έπρεπε πρώτα να παραπεμφθεί στο Δημοτικό Συμβούλιο και μετά να προχωρήσει στην υλοποίηση του συγκεκριμένου έργου και ισχυρίστηκε ότι υπήρχε προφορική συμφωνία. Ισχυρίστηκε ότι η εγγυητική του είχε ζητηθεί εκ των υστέρων και χωρίς να είναι μέρος της συμφωνίας και αρνήθηκε ότι στις 10/04/2006 του είχε ζητηθεί ανάλυση κόστους. Ήταν η δική του θέση ότι είχαν γυριστεί 30 σκηνές, για τις οποίες είχαν χρησιμοποιηθεί πέραν των 30 ατόμων. Σχετικά με τα αντικείμενα που είχε δανειστεί, ήταν η θέση του ότι δεν γνώριζε τον ακριβή αριθμό των στολών και των χιτώνων που είχε δανειστεί, αλλά ούτε και το κόστος τους. Όταν του υποβλήθηκε ότι η συγκεκριμένη παραγωγή ήταν χαμηλού κόστους, πρόχειρη και με πολλά λάθη, ισχυρίστηκε ότι αναφορικά με τα λάθη και τις παραλήψεις, ο ίδιος ήταν έτοιμος να τα συζητήσει αλλά δεν δέχτηκε ότι η παραγωγή ήταν χαμηλού κόστους και προώθησε την άποψη ότι η άτυπη χρέωση για τέτοιες παραγωγές είναι Λ.Κ.1.000- ανά λεπτό. Για τον Εναγόμενο Δήμο μαρτυρία δόθηκε από τον κ. Τρύφωνα Κουτσόλουκα, Δημοτικό Γραμματέα του Δήμου. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του, στα καθήκοντά του εμπίπτει και η διεύθυνση των υπηρεσιών του συγκεκριμένου Δήμου, η τήρηση πρακτικών στις συνεδριάσεις του Συμβουλίου καθώς επίσης και η επίλυση προβλημάτων και παραπόνων που προκύπτουν. Όσον αφορά την Ενάγουσα Εταιρεία, ήταν η θέση του ότι ο Διευθυντής της, ο κ. Θεραπής, είχε συνεργαστεί με το Δήμο Παραλιμνίου για την κατασκευή ενός ιστορικού DVD και για τη δημιουργία ιστοσελίδας του Δήμου. Είχε επισκεφθεί το γραφείο του και είχε αφήσει μια επιστολή μαζί με το DVD, το οποίο είχε κατασκευάσει. Αναγνώρισε τη συγκεκριμένη επιστολή στο περιεχόμενο του Τεκμηρίου
  13. Είχε αφήσει και αντίγραφα του DVD τη συγκεκριμένη μέρα. Κατατέθηκε, ως Τεκμήριο 8, το DVD, με τη σύμφωνη αποδοχή της πλευράς της Ενάγουσας Εταιρείας. Ήταν η δική του θέση, ότι μετά την παράδοση του DVD είχαν γίνει δύο συναντήσεις με τον Διευθυντή της Ενάγουσας Εταιρείας. Η πρώτη συνάντηση έγινε το 2007 ή το 2008, στην οποία παρευρέθηκε ο ίδιος και ο κ. Θεραπής και η δεύτερη το 2009, στην παρουσία του συνηγόρου του Δήμου. Στην πρώτη συνάντηση ο ίδιος είχε αναφέρει στον κ. Θεραπή τις παρατυπίες και τις ατέλειες που ο ίδιος είχε διαπιστώσει βλέποντας το DVD. Κατά τη διάρκεια της παρακολούθησης του DVD, ο ίδιος κρατούσε πρόχειρες, χειρόγραφες σημειώσεις, αναφορικά με τη χρονική στιγμή που διαπίστωνε κάποια παρατυπία. Κατέθεσε τις πρόχειρες, χειρόγραφες σημειώσεις ως Τεκμήριο
  14. Και οι δύο πλευρές συμφώνησαν στο να παρακολουθήσει το Δικαστήριο το συγκεκριμένο DVD και να υποδείξει ο μάρτυρας τις, κατά το δικό του ισχυρισμό, παραλείψεις και παρατυπίες. Υπέδειξε τα ακόλουθα: Ότι στα πρώτα 10 λεπτά δεν γίνεται καμία αναφορά στο Παραλίμνι, αλλά γίνεται γενική αναφορά στην Κύπρο. Στο 4ο λεπτό και 57 δευτερόλεπτα, καταγράφεται σκηνή που αφορά τη γέννηση της Αφροδίτης, η οποία δεν έχει οποιαδήποτε σχέση με το Παραλίμνι. Στο 7ο λεπτό έγινε αναφορά σε ναό που βρίσκεται στο Κάβο Γκρέκο και όχι στο Παραλίμνι. Στο 7ο λεπτό και 45 δευτερόλεπτα, υπήρχαν αποσπάσματα από κινηματογραφικές ταινίες άσχετες με το Παραλίμνι. Στο 9ο λεπτό και 25 δευτερόλεπτα, ενώ γίνεται αναφορά στη νεολιθική εποχή, υπάρχουν σάκοι (πατάτας), οι οποίοι δεν υπήρχαν στη νεολιθική εποχή. Στο 12ο λεπτό και 20 δευτερόλεπτα, γίνεται αναφορά στην εποχή του χαλκού και δεν συσχετίζεται η συγκεκριμένη εποχή με το Παραλίμνι με οποιοδήποτε τρόπο. Στο 13ο λεπτό και 14 δευτερόλεπτα, συμπεριλαμβάνονται σκηνές από κινηματογραφικές ταινίες, για τι οποίες ο Δήμος δεν γνώριζε κατά πόσο είχε εξασφαλιστεί άδεια για τη χρήση της πνευματικής ιδιοκτησίας. Στη συνέχεια γίνεται αναφορά στον βασιλιά της Σαλαμίνας, ο οποίος δεν συσχετίζεται με το Παραλίμνι. Στις συγκεκριμένες σκηνές υπάρχουν κίτρινοι πλαστικοί κάλαθοι σκουπιδιών που δεν υπήρχαν την τότε εποχή. Στο 15ο λεπτό και 9 δευτερόλεπτα, παρουσιάζεται η εποχή του χαλκού και εμφανίζεται στη σκηνή ένα παράθυρο το οποίο έχει τζάμι, καθώς και φανάρια ηλεκτρικά, ενώ από το ταβάνι του σπιτιού κρέμονταν λάμπες ηλεκτρικές. Όλα αυτά δεν υπήρχαν την εποχή του χαλκού. Στο 19ο λεπτό και 59 δευτερόλεπτα, γίνεται αναφορά στην ελληνιστική περίοδο. Υπάρχουν αποσπάσματα από κινηματογραφικές ταινίες ενώ στις σκηνές συμμετέχουν άτομα ντυμένα «βρακάδες». Δεν υπήρχε η «βράκα» τη συγκεκριμένη εποχή. Ο παρουσιαστής συνεχίζει να μιλά για την περιοχή του Κάβο Γκρέκο, από το 15ο λεπτό μέχρι το 20ο. Στο 21ο λεπτό και 10 δευτερόλεπτα, και ενώ γίνεται αναφορά στη ρωμαϊκή περίοδο και παρουσιάζεται σκηνικό της ρωμαϊκής περιόδου, στις σκηνές υπάρχουν ηλεκτρικά σύρματα και πάσσαλοι της ηλεκτρικής. Στο 21ο λεπτό και 50 δευτερόλεπτα, υπάρχει σκηνή που αφορά την Κλεοπάτρα, με υποτιθέμενους ηθοποιούς, η οποία δεν έχει οποιαδήποτε σχέση με το Παραλίμνι. Το όλο σκηνικό είναι κωμικό και δεν μπορεί να θεωρηθεί ντοκουμέντο. Στο 25ο λεπτό και 25 δευτερόλεπτα, όλες οι σκηνές είναι γυρισμένες στην Αγία Νάπα και όχι στο Παραλίμνι. Στο 26ο λεπτό και 12 δευτερόλεπτα, παρόλο που γίνεται αναφορά σε άλλη ιστορική περίοδο, υπάρχουν στη σκηνή λάμπες ηλεκτρικές, ένα ρολόι, γλάστρες πλαστικές και λάστιχο ποτίσματος να κρέμεται από μία κολώνα. Στο 29ο λεπτό και 17 δευτερόλεπτα, παρουσιάζονται οι δύο Απόστολοι, κατά την κάθοδό τους στην Κύπρο, οι οποίοι είναι ηθοποιοί χωρίς γενειάδα. Η σκηνή δεν είχε οποιαδήποτε σχέση με το Παραλίμνι. Όλες οι σκηνές και πάλι είναι γυρισμένες στην Αγία Νάπα και όχι στο Παραλίμνι. Στο 32ο και 54 δευτερόλεπτα, υπάρχουν άτομα ντυμένα με παραδοσιακές «βράκες» και παραδοσιακά κυπριακά φορέματα, όμως οι σκηνές είναι γυρισμένες στο Κάβο Γκρέκο και όχι στο Παραλίμνι. Στο 33ο λεπτό και 23 δευτερόλεπτα, εμφανίζεται μία γυναίκα κυνηγημένη η οποία γελά, χωρίς να έχει συσχετιστεί με το σκηνικό. Στο 35ο λεπτό και 49 δευτερόλεπτα, ο αφηγητής μιλά για ιστορικά γεγονότα που αφορούν γενικά την Κύπρο και όχι το Παραλίμνι. Στο 37ο λεπτό και 3 δευτερόλεπτα, υπάρχει μία σκηνή γυρισμένη, όπου οι ηθοποιοί, αντί κράνη φορούν αναποδογυρισμένες κούπες στο κεφάλι τους, ενώ υπάρχουν γλόμποι και σύρματα καθώς και το ρολόι της ηλεκτρικής στο σκηνικό. Στο 38ο λεπτά και 52 δευτερόλεπτα, και πάλι οι σκηνές δεν αφορούν το Παραλίμνι και ενώ γίνεται αναφορά στη βυζαντινή περίοδο, οι ηθοποιοί φορούν «βράκες», κάτι που δεν ανταποκρίνεται στη βυζαντινή εποχή. Στο 39ο λεπτό και 54 δευτερόλεπτα, οι ηθοποιοί παίζουν κάποια σκηνή η οποία δεν σχετίζεται με οποιαδήποτε ιστορικά γεγονότα, αλλά φαίνεται σαν κωμωδία. Στο 48ο λεπτό και 35 δευτερόλεπτα, μέχρι και το 49ο λεπτό και 45 δευτερόλεπτα, οι σκηνές δεν έχουν οποιαδήποτε σχέση με το Παραλίμνι και ενώ ο παρουσιαστής μιλά για την εποχή της ενετοκρατίας, οι ηθοποιοί φορούν παραδοσιακές κυπριακές στολές και στις σκηνές υπάρχουν προβολείς, κλιματιστικά, τα οποία δεν συνιστούν δεδομένα της συγκεκριμένης εποχής. Στο 51ο λεπτό και 22 δευτερόλεπτα μέχρι το 55ο λεπτό και 29 δευτερόλεπτα, οι σκηνές αφορούν την Αγία Νάπα και την Αμμόχωστο, χωρίς οποιαδήποτε αναφορά στο Παραλίμνι. Στο 60ο λεπτό και στην υπόλοιπη ταινία, ο αφηγητής μιλά γενικά για τους κύπριους στην τουρκοκρατία, καθώς και για τη συμμετοχή των ελλήνων της Κύπρου στους βαλκανικούς πολέμους και παρόλο που το Παραλίμνι είχε τρεις εθελοντές, γίνεται αναφορά δύο δευτερολέπτων στο γεγονός αυτό. Στο 106ο λεπτό και 56 δευτερόλεπτα, ο αφηγητής αναφέρεται στον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο και παρόλο που υπήρξαν 21 εθελοντές από το Παραλίμνι, δεν γίνεται οποιαδήποτε αναφορά. Μετά την ολοκλήρωση της παρακολούθησης του DVD, ήταν η θέση του κ. Κουτσόλουκα ότι σε όλη την ταινία, των 90 λεπτών, αναφορά στο Παραλίμνι είχε γίνει μόνο για δέκα λεπτά και αυτό ήταν στο 31ο λεπτό και 10 δευτερόλεπτα, στο 32ο λεπτό όπου μιλά ο αφηγητής για τον οικισμό παρά τη Λίμνη για ένα δευτερόλεπτο, στο 41ο λεπτό όπου γίνεται αναφορά στα τοίχοι της Αμμοχώστου και παρά τη σημαντική συνεισφορά του Παραλιμνίου στην ανοικοδόμησή τους, γίνεται αναφορά ενός λεπτού για το θέμα αυτό, στο 44ο λεπτό και 40 δευτερόλεπτα μέχρι το 46ο λεπτό και 25 δευτερόλεπτα, που υποδεικνύεται η εκκλησία στο κέντρο του Παραλιμνίου, η οποία είναι αφιερωμένη στην Αγία Άννα και στο DVD αναφέρεται ως η εκκλησία της Παναγίας. Όλες τις παρατηρήσεις του ο ίδιος τις υπέδειξε στον κ. Θεραπή, ο οποίος ισχυρίστηκε ότι μπορούσε να κάνει διορθώσεις στις σκηνές. Όμως, κατά τον ισχυρισμό του, δεν έγινε οτιδήποτε άλλο, παρά μόνο έγινε δεύτερη συνάντηση το 2009, στην παρουσία του δικηγόρου, του κ. Μωυαΰμη. Ήταν ο δικός του ισχυρισμός, ότι δεν είχε ανατεθεί από το Δημοτικό Συμβούλιο Παραλιμνίου, τέτοιας διάρκειας και τέτοιου περιεχομένου DVD στον κ. Θεραπή. Του είχε ανατεθεί ένα DVD διάρκειας 40 λεπτών, το οποίο να είναι ιστορικό DVD για το Παραλίμνι, δηλαδή να καταγράφει την ιστορία του Παραλιμνίου. Θα χρησιμοποιείτο ως δώρο στους διάφορους επισκέπτες, αλλά και για την προσέλκυση τουριστών. Του είχε καταβληθεί το ποσό των Λ.Κ.7.000-, το οποίο αντιπροσώπευε μέρος του κόστους του DVD των 40 λεπτών, όπως είχε συμφωνηθεί. Το μεγαλύτερης διάρκειας DVD, ήταν η θέση του, το είχε ετοιμάσει από μόνος του, χωρίς να του δοθούν οποιεσδήποτε οδηγίες. Κατέληξε, ότι το συγκεκριμένο DVD καταγράφει γενικά την ιστορία της Κύπρου και όχι του Παραλιμνίου και δεν χρησιμοποιήθηκε σε καμιά περίπτωση από το Δήμο Παραλιμνίου, αφού η ποιότητά του ήταν τέτοια που δεν επέτρεπε να δοθεί ως δώρο. Αντεξεταζόμενος, παραδέχθηκε ότι του είχε παραδοθεί η επιστολή Τεκμήριο 5, καθώς και αντίγραφα του DVD, τα οποία θα αξιολογούνταν από τα μέλη του Δημοτικού Συμβουλίου. Ήταν ο δικός του ισχυρισμός ότι με το Διευθυντή της Ενάγουσας Εταιρείας, κ. Θεραπή, είχαν δύο συναντήσεις. Η πρώτη από αυτές ήταν μια άτυπη συνάντηση και αφορούσε το συγκεκριμένο DVD, στην οποία όμως δεν τηρήθηκαν πρακτικά. Του εξέφρασε στη συνάντηση εκείνη τις δικές του απόψεις για τις παραλείψεις τις οποίες είχε εντοπίσει, οι οποίες όμως, σύμφωνα με την παραδοχή του, δεν συνιστούσαν και απόψεις του Δήμου. Το Δημοτικό Συμβούλιο διαμόρφωσε στη συνέχεια άποψη, μετά που παρακολούθησε το DVD. Γι' αυτό και αρνήθηκε να πληρώσει το υπόλοιπο ποσό που απαιτούσε η Ενάγουσα Εταιρεία. Κατέταξε χρονικά τη συγκεκριμένη απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου κατά το χρόνο έγερσης της αγωγής. Παραδέχθηκε ότι δεν είχε σταλεί επιστολή από το Δήμο Παραλιμνίου στον κ. Θεραπή, όμως στη συνάντηση που είχε γίνει είχε παραδεχθεί και ο ίδιος ο κ. Θεραπής, ότι υπήρχαν ατέλειες στη συγκεκριμένη ταινία. Ήταν ο ισχυρισμός του, ότι είχαν δοθεί οδηγίες στον κ. Θεραπή αναφορικά με το περιεχόμενο του DVD και οι οδηγίες ήταν να καταγραφεί η ιστορία του Παραλιμνίου από αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι τα νεότερα χρόνια, για να μπορεί ο Δήμος να το παραχωρεί ως δώρο στους επισκέπτες του, αλλά και να το χρησιμοποιεί για διάφορους τουριστικούς σκοπούς. Ερωτηθείς, ισχυρίστηκε ότι ο ίδιος δεν είναι σκηνοθέτης, όμως είχε παρακολουθήσει το DVD και είχε διαπιστώσει ότι το 90% του περιεχομένου του δεν αφορούσε το Παραλίμνι. Ήταν περαιτέρω η άποψή του, ότι οποιοσδήποτε παραλάμβανε το συγκεκριμένο DVD, θα γελούσε με το Δήμο Παραλιμνίου. Για να πληρωθεί για το συγκεκριμένο DVD ο κ. Θεραπής, θα έπρεπε να υπάρχει θετική έκθεση προς το Δημοτικό Συμβούλιο, την οποία ο ίδιος θα έπρεπε να πιστοποιήσει. Με βάση το περιεχόμενο του DVD, δεν θα μπορούσε να πράξει κάτι τέτοιο. Όταν του υποβλήθηκε ότι δεν είχε κάτι ιστορικό το Παραλίμνι για να συμπεριληφθεί στο DVD, ισχυρίστηκε ότι αν δεν είχε κάτι ιστορικό που να σχετίζεται με το Παραλίμνι, ο κ. Θεραπής όφειλε να ενημερώσει το Συμβούλιο και να μην προχωρήσει στη δημιουργία του DVD και όχι να χρησιμοποιεί κακούς ηθοποιούς να αναπαριστάνουν την Κλεοπάτρα και τον Αντώνιο, οι οποίοι καμία σχέση δεν είχαν με το Παραλίμνι και σκηνές που δεν μπορούσαν να ανταποκριθούν στα δεδομένα της εποχής που παρουσίαζαν. Ο κ. Θεραπής, ήταν η θέση του, είχε λάβει σαφής οδηγίες να ετοιμάσει κάτι για το Παραλίμνι. Αρνήθηκε την υποβολή ότι το συγκεκριμένο DVD ήταν σύμφωνο με τις οδηγίες που είχαν δοθεί στον κ. Θεραπή, τόσο αναφορικά με το περιεχόμενό του, καθώς και τη διάρκειά του. Ουδέποτε, ήταν ο ισχυρισμός του, δόθηκαν οδηγίες για επέκταση του DVD πέραν των 40 λεπτών. Αντίθετα, όταν έγινε η πρώτη συνάντηση με τον κ. Θεραπή, ο ίδιος παρέδωσε ένα τελειωμένο DVD, διάρκειας 100 λεπτών και δεν μπορούσε να διαμαρτυρηθεί ο Δήμος Παραλιμνίου. Αρνήθηκε ότι είχε γίνει αποδοχή της προσφοράς, Τεκμήριο
  15. Τελειώνοντας, ήταν η δική του θέση ότι ο ίδιος γνώριζε ότι η Ενάγουσα Εταιρεία είχε δανειστεί από το Δήμο στολές, κίονες και σκηνικά, την αξία των οποίων δεν μπορούσε να θυμηθεί. Επανεξετασθείς, ήταν η θέση του ότι ο ίδιος δεν συνηθίζει να τηρεί πρακτικά κάθε συνάντησης που έχει με ιδιώτες. Μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας, οι δύο πλευρές προχώρησαν με αγορεύσεις. Η κα Σοφοκλέους κατέθεσε τη δική της γραπτή αγόρευση, ενώ ο κ. Μωαΰμης αγόρευσε προφορικά. Το Δικαστήριο έχει και τις δύο αγορεύσεις κατά νου. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Η υπό κρίση υπόθεση θα αποφασιστεί στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων και σύμφωνα με την κρατούσα νομολογία, ένας μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός μερικώς ή ολικώς (βλ. Γενικός Εισαγγελέας v. Μανώλη

(1995)1 Α.Α.Δ. 207 και Ομήρου v. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 506), η δε επιλεκτική αποδοχή μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα δεν είναι επιλήψιμη (βλ. Χάρης Χρίστου v. Ευγενία Khoreva
(2002)1 (Α) Α.Α.Δ. 455 και Ανδρέα Κακουρή κ.α.
(2002)1 (Α) Α.Α.Δ. 165). Παρακολούθησα με ιδιαίτερη προσοχή τόσο το μάρτυρα της Ενάγουσας Εταιρείας καθώς και το μάρτυρα του Εναγομένου Δήμου, ενόσω αυτοί κατέθεταν κατά την ακροαματική διαδικασία και είχα την ευκαιρία να δω τον τρόπο που απαντούσαν τις διάφορες ερωτήσεις που τους υποβάλλονταν, το καλό ή το κακό μνημονικό τους και την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Έχω επίσης θέσει ενώπιόν μου το περιεχόμενο των εγγράφων που κατατέθηκαν ως τεκμήρια. Στην Ομήρου v. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 506, έχει υποδειχθεί ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός μάρτυρα πρέπει να γίνεται με βάση το περιεχόμενο, την ποιότητα, την πειστικότητα και τη σύγκρισή της με την υπόλοιπη μαρτυρία. Αρχίζοντας από τη μαρτυρία του Διευθυντή της Ενάγουσας Εταιρείας, θα πρέπει να αναφερθεί ότι ήταν αντιφατική. Ο ίδιος κατά τη διάρκεια της μαρτυρίας του αντέκρουσε τον εαυτό του σε τέτοιο βαθμό που η μαρτυρία του να μην μπορεί να γίνει πιστευτή. Ισχυρίστηκε ότι είχε γίνει προφορική συμφωνία για την επέκταση του επίδικου DVD, από 40 σε 90 λεπτά, όμως δεν θυμόταν πότε έγινε αυτό, παρόλο που αρχικά είχε αναφέρει ότι η επιστολή, Τεκμήριο 3, η οποία κατέγραφε την εισήγησή του για επέκταση, ήταν και η προσφορά. Για να αναφέρει στη συνέχεια ότι η συμφωνία για την επέκταση του DVD είχε γίνει με το Δήμαρχο και το Συμβούλιο, για να αλλάξει τη θέση του αντεξεταζόμενος και να αναφέρει ότι δεν θυμόταν με ποιους έγινε η συμφωνία και πότε. Για να αποδεχθεί τελικά ότι προχώρησε από μόνος του στην ετοιμασία του 90λεπτου DVD. Η πιο πάνω στάση του δεν υποστηρίζεται ούτε από το Τεκμήριο 1 που κατέθεσε. Το Τεκμήριο 1 αναφέρεται σε 90λεπτο DVD για το ποσό των Λ.Κ.12.885-, πλέον Φ.Π.Α.. Στο Τεκμήριο 4 δεν χρεώνει στο τιμολόγιο με βάση την προσφορά του ημερομηνίας 19/09/2005, δηλαδή 90 λεπτά για Λ.Κ.12.885- πλέον Φ.Π.Α., αλλά ζητά Λ.Κ.19.682,
  1. Επίσης, ήταν η αρχική του θέση ότι το σενάριο του DVD είχε παρουσιαστεί στο Συμβούλιο στα αρχικά στάδια και με βάση αυτό το σενάριο, το οποίο είχε εγκριθεί από το Δήμο, είχε προχωρήσει στην ετοιμασία του DVD. Ανάτρεψε τη θέση του αυτή στη συνέχεια και ανάφερε ότι το σενάριο είχε σταλεί στο Δήμο, για να καταλήξει στην αντεξέτασή του ότι δεν είχε παρουσιαστεί το σενάριο στο Δήμο ή σε οποιαδήποτε Επιτροπή του. Στην κυρίως εξέτασή του ανάφερε ότι έδωσε το σενάριο με την προσφορά, στην αντεξέτασή του έδωσε δύο διαφορετικές εκδοχές για το πώς εξελίχθηκαν τα γεγονότα. Αρχικά ανάφερε ότι πρώτα εμφανίστηκε ενώπιον του Δήμου και παρουσίασε την ιδέα του, στη συνέχεια παρουσίασε γραπτή πρόταση προς το Δημοτικό Συμβούλιο με το οποίο κατέληξε σε προφορική συμφωνία, με αποτέλεσμα να στείλει το πρώτο τιμολόγιο. Έδωσε και δεύτερη εκδοχή ότι πρώτα παρέδωσε το σενάριο στο Συμβούλιο, μετά έδωσε την προσφορά, Τεκμήριο 1, και ακολούθησε το τιμολόγιο. Ξεχνώντας τι είχε αναφέρει, κατέληξε στο ότι ουδέποτε είχε δώσει σενάριο στο Δημοτικό Συμβούλιο. Ενώ ο ίδιος είχε αναφέρει ότι είχε υποβάλει προσφορά για τη δημιουργία ενός ιστορικού DVD που να αφορά την περιοχή του Παραλιμνίου από αρχαιοτάτων χρόνων, στη συνέχεια ισχυρίστηκε ότι το DVD αναδείκνυε το Παραλίμνι ως αναπόσπαστο μέρος της Κύπρου. Στη συνέχεια προώθησε τη θέση ότι ο ίδιος είχε ενεργήσει με βάση το σενάριο που είχε καταθέσει, προφανώς λησμονώντας ότι είχε προηγουμένως αναφέρει ότι δεν είχε καταθέσει ή παρουσιάσει σενάριο. Ήταν η δική του θέση στην κυρίως εξέτασή του, ότι όταν παράδωσε το DVD και μέχρι τώρα, δεν του είχε διατυπωθεί οποιαδήποτε παρατήρηση και ότι περίμενε παρατηρήσεις, αλλαγές καθώς και την τελική θέση του Δήμου. Στη συνέχεια όμως παραδέχθηκε ότι του είχαν γίνει παρατηρήσεις και υποδείξεις στη διάρκεια συνάντησης που είχε με τον κ. Τρύφωνα Κουτσόλουκα, χωρίς όμως να προβεί σε οποιεσδήποτε αλλαγές στο DVD. Υποστήριξε ότι το DVD που είχε παρουσιάσει, με αντίγραφα του οποίου είχε προμηθεύσει τους Δημοτικούς Συμβούλους, δεν ήταν το τελικό προϊόν. Αν έτσι ήταν τα πράγματα, τότε εγείρεται το εύλογο ερώτημα, γιατί ζήτησε εξόφληση από το Δήμο και γιατί προέβη σε οποιεσδήποτε διορθώσεις ή αλλαγές αναφορικά με τα όσα του είχαν αναφερθεί από τον κ. Κουτσόλουκα; Με όλες αυτές τις αντιθέσεις και τις ανακρίβειες, η μαρτυρία του κ. Θεραπή δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Οι θέσεις του, εκτός από του ότι εκφεύγουν της λογικής, είναι και αντίθετες από το περιεχόμενο των τεκμηρίων που ο ίδιος έχει καταθέσει προς απόδειξη των ισχυρισμών του. Η μαρτυρία του κ. Κουτσόλουκα ήταν πιο ειλικρινής και πιο κοντά στη λογική, παρόλο που αναδεικνύεται μια προχειρότητα στον τρόπο χειρισμού της όλης διαδικασίας εκ μέρους του Δημοτικού Συμβουλίου. Παραδέχθηκε τη συνεργασία του Δήμου με τον κ. Θεραπή για τη δημιουργία του DVD, καθώς και την παραλαβή της επιστολής, Τεκμήριο 5 και του επίδικου DVD. Όμως, ήταν η θέση του ότι το συγκεκριμένο DVD είχε τόσες παρατυπίες και παραλήψεις, οι οποίες το καθιστούσαν μη αποδεκτό. Παραλήψεις, οι οποίες είχαν τεθεί υπόψη του κ. Θεραπή και ο ίδιος δεν έπραξε οτιδήποτε για να διορθώσει αυτές τις παραλήψεις. Ήταν περαιτέρω η θέση του ότι το DVD δεν ανταποκρινόταν στις οδηγίες που δόθηκαν και μόνο ένα πολύ μικρό μέρος της διάρκειάς του αφορούσε το Παραλίμνι. Και αυτή η θέση του ανταποκρινόταν στην πραγματικότητα. Το Δικαστήριο παρακολούθησε με προσοχή το επίδικο DVD, το οποίο αναφερόταν κατά το πλείστο μέρος του γενικά στην ιστορία της Κύπρου και πολύ λίγος χρόνος αφιερωνόταν στην ιστορία του Παραλιμνίου. Παράλληλα, φαινόταν να είναι πρόχειρα κατασκευασμένο και χρειαζόταν πολύ δουλειά για να μπορεί να θεωρηθεί ως ένα επαγγελματικό DVD. Όσον αφορά τις παρατηρήσεις του κ. Κουτσόλουκα αναφορικά με το DVD και αυτές αντικατόπτριζαν την πραγματικότητα. Δεν μου έδωσε κανένα λόγο να απορρίψω τη μαρτυρία του. Αυτή υποστηρίζεται και από τα τεκμήρια που τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου. Με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση, καταλήγω ότι τα γεγονότα εξελίχθηκαν ως ακολούθως: Η «Unistrust Digital Media», δια μέσου του Διευθυντή της κ. Θεραπή, είχε υποβάλει προσφορά στο Δήμο Παραλιμνίου για την κατασκευή ενός 90λεπτου DVD, το οποίο να παρουσιάζει την ιστορία του Παραλιμνίου από τα βάθη των αιώνων μέχρι σήμερα για το ποσό των Λ.Κ.12.885-, πλέον Φ.Π.Α., Τεκμήριο
  2. Ο Δήμος Παραλιμνίου είχε προφορικά αναθέσει στην εταιρεία «Unistrust Digital Media», τον Οκτώβρη 2005, την ετοιμασία ενός 40λεπτου DVD, το οποίο θα είχε ως θέμα την ιστορία του Παραλιμνίου. Το ποσό που συμφωνήθηκε για την ετοιμασία ενός 40λεπτου DVD, ήταν Λ.Κ.12.885- πλέον Φ.Π.Α.. Της ανάθεσης προηγήθηκε μια τρίλεπτη παρουσίαση των ιδεών του κ. Θεραπή, οι οποίες αρχικά άρεσαν στον Εναγόμενο Δήμο. Ο Διευθυντής της Ενάγουσας Εταιρείας, λόγω του ότι ήταν μέρος της συμφωνίας να καταβληθεί το 50% της τιμής της προσφοράς ως προκαταβολή, απέστειλε τιμολόγιο ημερομηνίας 01/11/2005 προς τον Εναγόμενο Δήμο. Έναντι του τιμολογίου πληρώθηκε το ποσό των Λ.Κ.7.000-. Την 01/02/2006, Τεκμήριο 3, ο κ. Θεραπής με επιστολή του άλλαξε τη διάρκεια του DVD και την κοστολόγησή του και την αύξησε σε Λ.Κ.30.000- πλέον Φ.Π.Α. και ακολούθως έστειλε δεύτερη τιμολόγηση, με βάση όμως την προσφορά ημερομηνίας 19/09/2005, Τεκμήριο 4, για το επιπρόσθετο ποσό των Λ.Κ.19.682,
  3. Ο Δήμος Παραλιμνίου δεν απάντησε στην επιστολή αυτή, Τεκμήριο
  4. Το DVD ολοκληρώθηκε και παραδόθηκε στο Δήμο Παραλιμνίου, στον κ. Κουτσόλουκα, με αντίγραφα για τους Δημοτικούς Συμβούλους. Ακολούθησε, μεταξύ του κ. Θεραπή και του κ. Κουτσόλουκα, Γραμματέα του Δήμου Παραλιμνίου, συνάντηση στην οποία εκφράστηκαν παράπονα και παρατηρήσεις για το περιεχόμενο του DVD, για τις παραλήψεις του, καθώς και για την ποιότητα του DVD. Το περιεχόμενό του παρουσίαζε την ιστορία της Κύπρου και ένα πολύ μικρό μέρος του αφιερωνόταν στο Παραλίμνι. Ήταν επίσης πολύ πρόχειρα κινηματογραφημένο, που να μην μπορεί να χρησιμοποιηθεί στην μορφή που είχε παραδοθεί. Ο κ. Θεραπής είχε υποσχεθεί να προβεί σε διορθώσεις αλλά δεν το έπραξε και αντί αυτού και ενώ ανέμενε και τις απόψεις του υπόλοιπου Δημοτικού Συμβουλίου, καταχώρισε την υπό κρίση αγωγή για το ποσό των Λ.Κ.19.682,25 ποσό το οποίο δεν είχε γίνει αποδεκτό από το Δήμο. Έγινε και δεύτερη συνάντηση στην οποία και πάλι διατυπώθηκε η διαφωνία του Δήμου Παραλιμνίου με το περιεχόμενο του DVD, αλλά και πάλι δεν λήφθηκαν οποιαδήποτε διορθωτικά μέτρα. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Όπως και σε κάθε άλλη πολιτική διαδικασία, η Ενάγουσα φέρει το βάρος να αποδείξει τους ισχυρισμούς της στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Η Ενάγουσα Εταιρεία C. TH. UNITRUST CO LTD, είχε το βάρος να αποδείξει τη σχέση της με την «Unitrust Digital Media», αφού η προσφορά καθώς και η τιμολόγηση είχαν γίνει από την «Unitrust Digital Media» και τον Διευθυντή της κ. Χ. Θεραπή και όχι από την C. TH. UNITRUST CO LTD. Ισχυρίστηκε, ο κ. Θεραπής, ότι καταγράφεται στα επιστολόχαρτα της «Unitrust Digital Media» ο αριθμός Φ.Π.Α. της C. TH. UNITRUST CO LTD, αλλά δεν προσκομίστηκε οποιοδήποτε έγγραφο για να αποδειχθεί ο συγκεκριμένος ισχυρισμός. Επιπρόσθετα με τα Τεκμήρια 6 και 7, τα οποία κατατέθηκαν από τον κ. Θεραπή (Μ.Ε.1), εισαγάγετε μια άλλη εταιρεία, η «Unitrust Media Group», η οποία ζητά την αποπληρωμή του τιμολογίου, δηλαδή εισάγεται μια εταιρεία ή νομική οντότητα της οποίας η ύπαρξη ή/και η σύνδεση με τα γεγονότα δεν επεξηγήθηκε. Το δόγμα της έννομης συμβατικής σχέσης «privity of contract» εμπεριέχει την καλά παγιωμένη αρχή ότι μόνο τα μέρη της σύμβασης μπορούν να ενάγουν ή να εναχθούν βασιζόμενα στις πρόνοιες της σύμβασης (βλ. Chesire, Fifoot & Furmston's «Law of Contract» 15η έκδ., σελ.573-575, Πίριλλος v. Κονναρή
(2000)1 (Β) Α.Α.Δ. 1153, Chitty on Contracts Volume I, General Principles, παράγρ.18-003, σελ.1232 κ.ε., Halsbury's Laws of England, 4η έκδ., τόμος 9
(1), παράγρ.748, σελ.
  1. Καταγράφονται τα ακόλουθα στο Halsbury's Laws of England (ανωτέρω): «The general rule. The doctrine of privity of contract is that as a general rule, at common law a contract cannot confer rights or impose obligations on strangers to it, that is, persons who are not a party to it. The parties to a contract are those persons who reach agreement and whilst it may be clear in a simple case who those parties are, it may not be so obvious where there are several contracts ...» Καθοδηγούμενη από την αρχή του δόγματος της έννομης συμβατικής σχέσης και έχοντας πάντα κατά νου τη μαρτυρία που προσκομίστηκε η Ενάγουσα Εταιρεία, δεν φαίνεται να έχει συνδεθεί με οποιοδήποτε τρόπο με την προφορική σύμβαση που επιτεύχθηκε με βάση την προσφορά, Τεκμήριο 1, μεταξύ της «Unitrust Digital Media» και του Δήμου Παραλιμνίου. Το γεγονός ότι ο κ. Θεραπής είναι Διευθυντής της Ενάγουσας Εταιρείας καθώς επίσης και της «Unitrust Digital Media», δεν αποδεικνύει οποιοδήποτε συνδετικό κρίκο της Ενάγουσας Εταιρείας με τη σύμβαση την οποία η ίδια επικαλείται και πάνω στην οποία βασίζει την αξίωσή της. Τα πιο πάνω αναφερθέντα είναι καταλυτικά και σφραγίζουν την τύχη της αξίωσης της Ενάγουσας Εταιρείας και δεν μπορούν παρά να οδηγήσουν στην απόρριψη της αξίωσής της, αφού δεν έχει αποδείξει την έννομη συμβατική σχέση της με τον Εναγόμενο Δήμο. Συνεπακόλουθα, η αγωγή θα πρέπει να απορριφθεί γι' αυτό το λόγο. Όμως, παρά την πιο πάνω κατάληξη, για σκοπούς πληρότητας, θα εξεταστεί και αυτή τούτη η αξίωση. Η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου καθορίζει ότι για να δημιουργηθεί ένα έγκυρο συμβόλαιο πρέπει η προσφορά του ενός συμβαλλομένου μέρους να γίνει αποδεκτή από το άλλο συμβαλλόμενο μέρος. Σύμφωνα με τη μαρτυρία, η Ενάγουσα Εταιρεία είχε υποβάλει στις 19/09/2005, προσφορά για την ετοιμασία ενός 90λεπτου DVD το οποίο να αφορά την ιστορία του Παραλιμνίου από τα βάθη των αιώνων μέχρι σήμερα. Ο Εναγόμενος Δήμος, μετά από διαβουλεύσεις, αποδέχθηκε όπως ετοιμαστεί ένα 40λεπτο DVD για την τιμή των Λ.Κ.13.529,
  2. Αυτή ήταν η σύμβαση, η οποία υπήρχε μεταξύ των μερών, σύμφωνα με τα Τεκμήρια 1 και 2 και με βάση αυτή τη σύμβαση δόθηκε η προκαταβολή από τον Εναγόμενο Δήμο, ύψους Λ.Κ.7.000-, σύμφωνα και με τη μαρτυρία των δύο πλευρών. Δεν υπήρξε οποιαδήποτε αποδοχή της δεύτερης προσφοράς που υποβλήθηκε από την Ενάγουσα Εταιρεία, την 01/02/
  3. Σημειώνω ότι η δεύτερη τιμολόγηση, ημερομηνίας 02/02/2006, Τεκμήριο 4, έγινε με βάση την προσφορά ημερομηνίας 19/09/2005, που δεικνύει μη αποδοχή της δεύτερης προσφοράς. Σύμφωνα με το σύγγραμμα του Chesire Fifoot & Furmstone´s "Law of Contract", 15η έκδ., σελ.61: «There must be an external manifestation of assent, some word spoken or act done by the offeree or by his authorised agent, which the law can regard as the communication of the acceptance to the offeror. An offeror may not arbitarily impose contractual liability upon an offeree merely by proclaiming that silence shall be deemed consent.» Στο σύγγραμμα του Chitty on Contracts, 30η έκδ., σελ.180, παράγρ.2-070, καταγράφονται τα ακόλουθα σχετικά με το θέμα της σιωπής: «Offeree generally not bound. As a general rule, an offeree who does nothing in response to an offer is not bound by its terms. This is so even though the offer provides that it can be accepted by silence. ................................................................................................. The reason for this rule is that it is, in general, undesirable to impose on an offeree the trouble and expense of rejecting an offer which he does not wish to accept.» Παραπέμπω επίσης στον Halsbury's Laws of England, 4η έκδ., τόμος 9
(1), παράγρ.655 και 656, σελ.395 κ.ε.. Στην παράγραφο 655 του Halsbury's καταγράφονται τα ακόλουθα: «The general rule is that if the only facts are that there has been an offer followed by silence on the part of the offeree, there is no acceptance of that offer, though there might be a liability to pay a reasonable sum for any benefit received ... Thus, the offeror cannot bind the offeree against the latter's will by expressly stipulating that, if the ofeeree does nothing, he will be bound to a contract, or to a variation of an existing contract.» Σύμφωνα με το Halsbury's Laws of England (ανωτέρω), παράγρ.1019, σελ.759: «At common law one party cannot unilaterally validly vary the terms of the contract (except by way of release), but such unilateral variation may constitute a repudiation of the contract by him.» (Βλ. επίσης Chitty on Contracts, Τόμος Ι, παράγρ.22-032, σελ.1465 κ.ε., Τ. Comedy (UK) Ltd v. Easy Managed Transport Ltd
(2007)EWHC
  1. Οπόταν, η πλευρά της Ενάγουσας Εταιρείας δεν θα μπορούσε μονομερώς να τροποποιήσει τους όρους του συμβολαίου χωρίς την αποδοχή του Εναγομένου Δήμου. Η μόνη νομική επίδραση του Τεκμηρίου 4 είναι η αποκύρηξη της σύμβασης εκ μέρους της Ενάγουσας Εταιρείας, οπόταν δεν θα μπορούσε η ίδια, η Ενάγουσα Εταιρεία, να ζητά την καταβολή του ποσού που μονομερώς θεώρησε ότι ίσχυε δυνάμει του Τεκμηρίου 4, αφού ουσιαστικά με το Τεκμήριο 4 αποκήρυξε τη σύμβαση που υπήρχε μεταξύ της και του Εναγομένου Δήμου. Παρά την αποκήρυξη της σύμβασης, ο Εναγόμενος Δήμος επέλεξε με τη συμπεριφορά του να μην αποδεχθεί την αποκήρυξη. Δηλαδή, αποδέχθηκε την παραλαβή του DVD και προχώρησε και σε περαιτέρω συζητήσεις με τον κ. Θεραπή για το περιεχόμενό του. Αυτή η συμπεριφορά διατήρησε στη ζωή την αρχική σύμβαση. Σύμφωνα με το σύγγραμμα Chesire, Fifoot & Furniston's, «Law of Contract», σελ.688: «If the innocent party chooses the first option and, with full knowledge of the facts, makes it clear by words or acts or even silence, that he refuses to accept the breach as a discharge of the contract, the effect is that the status quo ante is preserved intact. The contract remains in being for the future on both sides. Each (party) has a right to sue for damages for past or future breaches.» Σύμφωνα με το σύγγραμμα του Chitty on Contracts (ανωτέρω), παράγρ.24-002, σελ.1539: «A contract remains in force until it has been terminated for breach so that a contracting party who has not elected to terminate the contract remains bound to perform his obligation unless the effect of the other party's breach is to prevent performance of the innocent party's obligation becoming due. .......................... But if the innocent party unreservedly continues to press for performance or accepts performance by the other party after becoming aware of the breach and of his right to elect, he will be held to have affirmed the contract.» Από τα γεγονότα που τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου, προκύπτει ότι δεν είχε γίνει οποιαδήποτε συζήτηση ή ανταλλαγή απόψεων για την ετοιμασία του DVD για 90 λεπτά και στην τιμή των Λ.Κ.30.000- πλέον Φ.Π.Α. Οπόταν, η μόνη έγκυρη σύμβαση μεταξύ των μερών είναι αυτή που προκύπτει από το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 1, με τη διαφορά ότι το DVD θα ήταν για 40 λεπτά, σύμφωνα με την κοινή μαρτυρία και όχι για 90 λεπτά, για το ποσό των Λ.Κ.12.885-, πλέον Φ.Π.Α.. Έναντι της συγκεκριμένης συμφωνίας καταβλήθηκε από τον Εναγόμενο Δήμο στην Ενάγουσα Εταιρεία το ποσό των Λ.Κ.6.764-. Η επιστολή, Τεκμήριο 3, τροποποιούσε τους όρους της αρχικής συμφωνίας και χωρίς την αποδοχή της άλλης πλευράς δεν θα μπορούσε να έχει οποιαδήποτε επίδραση στην αρχική σύμβαση, αλλά αντίθετα την αποκήρυξε. Παραμένει λοιπόν, με βάση τη νομολογία που παρατέθηκε πιο πάνω, να εξεταστεί κατά πόσο η Ενάγουσα Εταιρεία μπορεί να αξιώσει το υπόλοιπο ποσό που αφορά στην έγκυρη σύμβαση, δηλαδή Λ.Κ.6.765,
  2. Ήταν η θέση του Εναγομένου Δήμου ότι το παραδοθέν DVD δεν ανταποκρινόταν στις δοθείσες οδηγίες, γιατί δεν παρουσίαζε την ιστορία του Παραλιμνίου από αρχαιοτάτων χρόνων, αλλά την ιστορία της Κύπρου γενικά. Επί του θέματος αυτού ο ίδιος ο Διευθυντής της Ενάγουσας Εταιρείας παραδέχθηκε ότι είχε ο ίδιος σκεφτεί να παρουσιάσει την ιστορία του Παραλιμνίου μέσα από την ιστορία της Κύπρου και περαιτέρω ισχυρίστηκε ότι ήταν με βάση το σενάριο που ο ίδιος είχε καταρτίσει, αλλά δεν είχε δώσει στον Εναγόμενο Δήμο, οπόταν ουδέποτε είχε λάβει την έγκρισή του επί του σεναρίου. Όσον αφορά τη θέση του ότι είχε καταθέσει σενάριο, αυτή έχει απορριφθεί για τους λόγους που καταγράφηκαν πιο πάνω. Όσον αφορά το γεγονός ότι ο ίδιος είχε σκεφτεί να παρουσιάσει την ιστορία του Παραλιμνίου μέσα από την ιστορία της Κύπρου, θα πρέπει να αναφερθεί ότι το ίδιο το Δικαστήριο διαπίστωσε ότι ήταν πολύ περιορισμένος ο χρόνος που αφιερώθηκε στην ιστορία του Παραλιμνίου, περίπου δέκα λεπτά από τα εκατό λεπτά, οπόταν το DVD δεν ανταποκρίνεται στον τίτλο του «Παρά τη Λίμνη, Ταξίδι 7000 χρόνων». Η πλευρά του Εναγομένου Δήμου, του είχε ζητήσει να παρουσιάσει την ιστορία του Παραλιμνίου και όχι της Κύπρου. Ενημερώθηκε ο Διευθυντής της Ενάγουσας Εταιρείας, για τη δυσαρέσκεια του Εναγομένου Δήμου με το περιεχόμενο του DVD, αλλά ο Διευθυντής της Ενάγουσας Εταιρείας δεν προέβηκε σε οποιαδήποτε διορθωτικά μέτρα, σύμφωνα και με δική του παραδοχή. Γι' αυτό και ανταπαιτεί ο Εναγόμενος Δήμος την επιστροφή του ποσού των Λ.Κ.6.674,
  3. Μετά που είδε το DVD ο μάρτυρας του Εναγομένου Δήμου, ζήτησε από την Ενάγουσα Εταιρεία να προχωρήσει σε διορθώσεις, υποδεικνύοντας τις ατέλειες ή/και ανακρίβειες που είχε εντοπίσει στο συγκεκριμένο DVD. Δεν τερματίστηκε ποτέ η συγκεκριμένη συμφωνία από πλευράς του Εναγομένου Δήμου και αντίθετα έγιναν παραστάσεις για την καλυτέρευση της ποιότητας του DVD. Θα πρέπει να αναφερθεί ότι ο Εναγόμενος Δήμος δεν τερμάτισε τη συμφωνία λόγω αυτής της παραβίασής της από την Ενάγουσα Εταιρεία. Κράτησε το DVD και έγινε, μετά που ο Γραμματέας του Δήμου παρακολούθησε το DVD, συνάντηση μεταξύ του και του Διευθυντή της Ενάγουσας Εταιρείας, η οποία χρονικά τοποθετείται πριν την έγερση της αγωγής και λίγο μετά την παραλαβή του DVD. Στη συγκεκριμένη συνάντηση ζητήθηκε από το Διευθυντή της Ενάγουσας Εταιρείας να προβεί σε διορθώσεις του DVD, τις οποίες όμως δεν έπραξε. Αυτό επαναλήφθηκε και στη δεύτερη συνάντηση που έγινε μεταξύ των μερών. Όμως αντί αυτού, η Ενάγουσα Εταιρεία καταχώρησε αγωγή για την πληρωμή του ποσού που η ίδια πίστευε ότι έπρεπε να πληρωθεί. Η στάση αυτή της Ενάγουσας Εταιρείας αποτελεί απόλυτη άρνηση εκ μέρους της να συνεχίσει να εκπληρώσει τους όρους της συμφωνίας και συνιστά παράβαση της συμφωνίας, η οποία δίνει το δικαίωμα στον Εναγόμενο Δήμο να απαλλαγεί από τη συμφωνία και να αξιώσει αποζημιώσεις για ζημιές ή απώλειες που έχει υποστεί ως αποτέλεσμα αυτής της άρνησης της Ενάγουσας Εταιρείας να προβεί στις συγκεκριμένες διορθώσεις. Έχει νομολογηθεί από σωρεία αποφάσεων, όπως έχει ήδη καταγραφεί πιο πάνω, ότι υπάρχει αποκήρυξη της συμφωνίας όταν το ένα συμβαλλόμενο μέρος με λέξεις ή συμπεριφορά παραλείπει να εκπληρώσει μέρος της συμφωνίας. Η Ενάγουσα Εταιρεία με τη στάση της έναντι του Εναγομένου Δήμου κατέδειξε ότι δεν επιθυμούσε να συνεχίσει να ολοκληρώσει τις συμβατικές της υποχρεώσεις που είχε αναλάβει, ιδιαίτερα τη διόρθωση του συγκεκριμένου DVD, έτσι που να ανταποκρίνεται στα συμφωνηθέντα. Σύμφωνα με τον Chitty (ανωτέρω), παράγρ.24-011: «... if the innocent party elects to keep the contract alive notwithstanding a prior repudiation by the party in default, then so long as the repudiating party persists in his refusal to perform, he absolves the innocent party from his obligation to perform the contract in accordance with its terms.» Ενώ στην παράγρ.24-054 του Chitty (ανωτέρω), διαβάζουμε τα ακόλουθα: «Whether he has any claim to be recompensed for partial performance of the contract which he has broken will depend on whether the obligation is entire or divisible. If it is entire, he will normally have no claim, unless there is evidence on which to ground the inference of a new contract or an independent restitutionary claim. But if the obligation is not entire but divisible, he may be entitled to claim in respect of a divisible part of the performance completed.» Η συγκεκριμένη σύμβαση δεν μπορεί να διαχωριστεί, αφού μια ήταν η υποχρέωση της Ενάγουσας Εταιρείας να παραδώσει DVD με την ιστορία του Παραλιμνίου δια μέσου των χρόνων. Οπόταν, με βάση τα όσα έχουν αναφερθεί και ενόψει της νομολογίας, η Ενάγουσα Εταιρεία δεν δικαιούται να αξιώνει κανένα ποσό. Το θέμα που θα πρέπει να εξεταστεί στη συνέχεια, είναι κατά πόσο δικαιούται ο Εναγόμενος Δήμος σε θεραπεία, ως το αναίτιο μέρος, στην επίδικη συμφωνία, ένεκα της παράβασης της Ενάγουσας Εταιρείας να ολοκληρώσει τις υποχρεώσεις που ανάλαβε δυνάμει της συμφωνίας. Ο Εναγόμενος Δήμος αξιώνει, ως ανταπαίτηση, την επιστροφή του ποσού των €11.558,04 που κατέβαλε στην Ενάγουσα Εταιρεία για την ετοιμασία του συγκεκριμένου DVD. Για να δικαιούται ο Εναγόμενος Δήμος να ανταπαιτεί το ποσό που κατέβαλε στη βάση της επίδικης συμφωνίας, θα πρέπει να έχει αποτύχει πλήρως η αντιπαροχή γι' αυτή την πληρωμή που έγινε. Τέτοια πλήρης αποτυχία αντιπαροχής υπάρχει όταν αυτός που πλήρωσε δεν έχει πάρει οποιοδήποτε ωφέλημα από τη συμφωνία. Οποιαδήποτε εκτέλεση μέρους της συμφωνίας είναι μοιραία σε απαίτηση στη βάση της πλήρους αποτυχίας της αντιπαροχής. Στο σύγγραμμα του Chitty on Contracts, General Principles, 27η έκδ., σελ.1421, παράγρ.29-034, καταγράφονται τα ακόλουθα σχετικά: «General principles. Where money has been paid under a transaction that is or becomes ineffective the payer may recover the money provided that the consideration for the payment has totally failed. .... In that context failure of consideration occurs where the payer has not enjoyed the benefit of any part of what he bargained for. .... The failure has to be total because the consideration is "whole and indivisible," and the courts will not divide or apportion it unless the parties have done so. This is partly because one cannot assume that all parts of the payee's performance are equally valuable and that the contract price is earned incrementally, but historically it was also because of the absence in English law of a defence of change of position until recently. Thus, any performance of the actual thing promised, as determined by the contract, is fatal to recovery under this heading.» Σχετική αναφορά γίνεται και στο σύγγραμμα Treitel «The Law of Contract», 8η έκδ., σελ.927: «PARTIAL FAILURE. In the above cases, there is either a total failure of consideration or no failure at all. There is also an intermediate situation in which there has been a partial failure; and in such cases the general rule is that there is no right to recover back money paid. If A employs B for a lump sum, paid in advance, to paint A's house, and B abandons the job before it is finished, A cannot recover back any part of the payment; his sole remedy is in damages. The reason for the rule appears to be that the law cannot easily apportion the contract price to the amount of work actually done by B. Where apportionment is in fact easy, the law will allow partial recovery ....» Καθοδηγούμενη από τις πιο πάνω αρχές και εφαρμόζοντάς τις στα γεγονότα της υπό κρίση υπόθεσης, είναι κατάληξη του Δικαστηρίου ότι ο Εναγόμενος Δήμος δεν μπορεί να διεκδικεί το ποσό των €11.558,04 στη βάση της πλήρους αποτυχίας της αντιπαροχής, εφόσον η επίδικη συμφωνία συνιστούσε ενιαίο συμβόλαιο και υπήρξε από πλευράς της Ενάγουσας Εταιρείας μερική αντιπαροχή με την παράδοση του συγκεκριμένου DVD. Δεν υπήρξε πλήρης αποτυχία της αντιπαροχής ούτως ώστε ο Εναγόμενος Δήμος να νομιμοποιείται στη διεκδίκηση της επιστροφής της προκαταβολής που κατέβαλε στην Ενάγουσα Εταιρεία με βάση την επίδικη συμφωνία. Δεν πρέπει να λησμονείται το γεγονός ότι μέχρι σήμερα ο Εναγόμενος Δήμος δεν έχει τερματίσει την επίδικη συμφωνία. Κατ' ακολουθία των πιο πάνω αναφερθέντων, καταλήγω ότι ο Εναγόμενος Δήμος απέτυχε να αποδείξει την αξίωση του ποσού των €11.558,04 ως αποζημίωση για παράβαση της συμφωνίας και όσον αφορά την ανταπαίτηση, στην έκταση που αυτή αφορά το ποσό αυτό, θα πρέπει να απορριφθεί. Θα μπορούσε να εκδοθεί απόφαση υπέρ του Εναγομένου Δήμου και εναντίον της Ενάγουσας Εταιρείας, για το ποσό των €2.200-, το οποίο ήταν παραδεκτό από την Ενάγουσα Εταιρεία και αφορούσε αντικείμενα του Δήμου τα οποία ο κ. Θεραπής είχε δανειστεί και δεν είχε επιστρέψει. Όμως, όπως έχει αναφερθεί, δεν μπορεί να αξιώνεται οποιαδήποτε θεραπεία από μέρη τα οποία είναι ξένα στην επίδικη συμφωνία. Δεν τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, από τον Εναγόμενο Δήμο, οποιαδήποτε μαρτυρία ότι τα αντικείμενα αυτά είχαν παραληφθεί από την Ενάγουσα Εταιρεία. Αντίθετα, η μαρτυρία κατέδειξε ότι αυτός που είχε δανειστεί όλα αυτά τα αντικείμενα ήταν ο κ. Θεραπής, ο οποίος δεν είναι συμβαλλόμενο μέρος, δεν είναι μέρος στην αγωγή και δεν έχει αποδειχθεί ότι είναι ο Διευθυντής της Ενάγουσας Εταιρείας. Συνεπακόλουθα, η αξίωση αυτή θα πρέπει να απορριφθεί, αφού και στην περίπτωση της ανταπαίτησης ο Εναγόμενος φέρει το ίδιο αποδεικτικό βάρος με τον Ενάγοντα στην αγωγή. Συνεπώς, η αγωγή απορρίπτεται με έξοδα προς όφελος του Εναγομένου Δήμου και εναντίον της Ενάγουσας Εταιρείας, όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Όσον αφορά την Ανταπαίτηση, αυτή απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της Ενάγουσας Εταιρείας, όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ........... Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.