Lafarge Cement OAO ν. M Kyprianou Fiduciaries (Cyprus) Limited, Αρ. Αγωγής: 1512/12, 1ης Μαρτίου 2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2012:A1 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Ρ. Λιάτσου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1512/12 Μεταξύ: Lafarge Cement OAO Εναγόντων και M. Kyprianou Fiduciaries (Cyprus) Limited Εναγομένων ----------------------- Μονομερής Αίτηση ημερ. 1ης Μαρτίου 2012 1η Μαρτίου, 2012. Για την Αιτήτρια: κ. Μ. Κυριακίδης μαζί με κα Λιασίδου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (Ex-Tempore) Είχα την ευκαιρία να μελετήσω τόσο το κλητήριο ένταλμα, όσο και την Αίτηση και την ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει. Δόθηκε επίσης η ευχέρεια στον κ. Κυριακίδη να αγορεύσει, προκειμένου να θέσει τις εισηγήσεις του προτού αποφασίσει στο αίτημα το Δικαστήριο. Ό,τι, τελικά, χρειάζεται προς κατάληξη είναι ενώπιον του Δικαστηρίου. Με την Αίτηση ζητούνται δραστικά διατάγματα. Μάλιστα, όπως έχει εντοπιστεί από προηγούμενη νομολογία, δύο είδη διαταγμάτων, τα διατάγματα Anton Piller και τα Mareva - ονομασίες οι οποίες, και στις δύο περιπτώσεις, προέρχονται από τα ονόματα διαδίκων που πρώτη φορά αποτάθηκαν στο Δικαστήριο διεκδικώντας αυτής της φύσης τα διατάγματα - χαρακτηρίστηκαν ως "nuclear weapons", πυρηνικά όπλα, ακριβώς λόγω της εμβέλειάς τους. Έχω υπόψη μου τη σχετική νομολογία που διέπει την έκδοση διαταγμάτων. Γενικά, τα όσα αφορούν το άρθρο 32 του Νόμου 14/60, που είναι η μόνη νομοθετική εξουσιοδότηση που υπάρχει για την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων, και ειδικότερα τα όσα καλύπτουν το συγκεκριμένο τύπο διαταγμάτων Anton Piller. Αναφύονται ανυπέρβλητα προβλήματα, μοιραία για την πλευρά των Αιτητών, που οδηγούν στην απόρριψη του αιτήματος. Και θα εξηγήσω γιατί: Κατ΄ αρχάς, προκειμένου να εκδοθεί μονομερώς διάταγμα, θα πρέπει να καταδειχθεί ο δικαιοδοτικός όρος του κατεπείγοντος. Ο παράγοντας αυτός δεν μπορεί να εντοπιστεί στις γενικές αναφορές των όσων φαίνονται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση. Πέραν τούτου, απαραίτητη προϋπόθεση είναι η αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης, εντοπισμού - τουλάχιστον στο βαθμό που χρειάζεται σε αυτό το στάδιο - μιας βάσης αγωγής. Το κλητήριο ένταλμα στερείται βάσης αγωγής. Ό,τι καταγράφεται σε αυτό είναι η αναζήτηση διαταγμάτων, πανομοιότυπων με αυτά της Αίτησης. Με την επιφύλαξη των πιο πάνω, έστω δηλαδή κι αν δεν ίσχυαν, δεν εντοπίζονται και δεν υπάρχουν οι προϋποθέσεις που καλύπτουν την έκδοση διαταγμάτων τύπου Anton Piller. Διατάγματα αυτής της μορφής εκδόθηκαν στην Αγγλία για πρώτη φορά στην υπόθεση Anton Piller K.G. v. Manufacturing Processes Ltd a.o.
(1976)1 Ch. D. 55, όπου εντοπίστηκε από τον L.J. Ormrod, και το σχετικό απόσπασμα είναι στις σελ. 61 και 62, ότι θα πρέπει να υπάρχουν τρεις απαραίτητες προϋποθέσεις για την έκδοση διατάγματος. Πρώτο, να διαφαίνεται μια εξαιρετικά δυνατή εκ πρώτης όψεως υπόθεση, δεύτερο, η ζημιά θα πρέπει να είναι πολύ σοβαρή για τον Αιτητή, και, τρίτο, θα πρέπει να υπάρχει ξεκάθαρη μαρτυρία ότι οι εναγόμενοι-Καθ΄ ων η Αίτηση έχουν στην κατοχή τους έγγραφα, για τα οποία και υπάρχει πραγματική πιθανότητα να τα καταστρέψουν προτού αίτηση διά κλήσεως εκδοθεί. Τέτοιες προϋποθέσεις δεν εντοπίζονται στην έκταση που αυτό απαιτείται στη συνοδευτική της Αίτησης ένορκη δήλωση, η οποία αποτελεί και το υπόβαθρο στήριξής της. Το θέμα είχε απασχολήσει και στην υπόθεση Yiousif v. Salama
(1980)1 W.L.R. 1540. Όπως εντοπίστηκε από το L. Donaldson, σελ. 1543, στην έκδοση τέτοιων διαταγμάτων παρατηρείται σοβαρή εισβολή στα δικαιώματα των εναγομένων. Και υπό τις συνθήκες θα πρέπει να υπάρχει πολύ ξεκάθαρη εκ πρώτης όψεως υπόθεση, η οποία να δημιουργεί στο Δικαστήριο το φόβο ότι οι εναγόμενοι θα καταστρέψουν σημαντική μαρτυρία. Κι έτσι πράττοντας, η όλη πορεία της δικαιοσύνης θα ανατραπεί καθότι θα παραμείνει ο ενάγοντας χωρίς μαρτυρία που θα τον υποβοηθούσε να θέσει ξεκάθαρα την απαίτησή του. Είναι σε αυτές τις περιπτώσεις, τις περιορισμένες, που η έκδοση διατάγματος τύπου Anton Piller είναι απόλυτα δικαιολογημένη. Όπως προανάφερα, πάσχει στη στοιχειοθέτηση τέτοιων δεδομένων η συνοδευτική της Αίτησης ένορκη δήλωση. Ακόμη κάτι όμως, ολοκληρώνοντας. Εντοπίστηκε στην υπόθεση In Re Christoforos Pelecanos a.o.
(1989)1 C.L.R. 467, στη σελ. 472 η σχετική αναφορά, με παράθεση πληθώρας Αγγλικής νομολογίας, ότι τα Δικαστήρια αρνούνται την έκδοση τέτοιων διαταγμάτων Anton Piller όπου οι ενάγοντες επιδιώκουν την εξασφάλιση μαρτυρίας επί της οποίας να εδράσουν την αγωγή τους. Είναι αρκετό να παραθέσω τις αναφορές της παραγρ. 45 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την Αίτηση για να καταδειχθεί ο σκοπός για τον οποίο ζητούνται τα διατάγματα σήμερα, και ότι αυτός εκφεύγει του σκοπού έκδοσης διαταγμάτων αυτής της μορφής: «Υπάρχουν βασικά τρεις λόγοι γιατί οι ενάγοντες ζητούν να προμηθευτούν με τα έγγραφα και πληροφορίες που παρατίθενται στο εξαιτούμενο διάταγμα. Ο πρώτος λόγος είναι ότι οι ενάγοντες χρειάζονται αυτά τα έγγραφα και πληροφορίες ούτως ώστε να επιδιώξουν επιτυχώς την απαίτηση τους για δόλια πτώχευση της Ural. Ο δεύτερος λόγος είναι ότι οι ενάγοντες πρέπει να αποδείξουν και να τεκμηριώσουν την ταυτότητα του τελικού δικαιούχου της Kreativ, δεδομένου ότι το πρόσωπο αυτό έχει δώσει εντολή και εξουσιοδοτήσει τη παράνομη διάθεση και την απογύμνωση των περιουσιακών στοιχείων και συμμετείχε στην πρόκληση ζημίας στη Lafarge. Οι παραβάσεις που αφορούν τα πρόσωπα αυτά συνέβησαν τη στιγμή που οι εμπλεκόμενοι πρόσωπα/άτομα επινόησαν και εφάρμοσαν το σχέδιο, βάσει του οποίου η περιουσία μεταφέρθηκε εκτός της Ural και στη συνέχεια της Quadro χωρίς κανένα πραγματικό αντίτιμο. Ο τρίτος λόγος είναι διότι τα εξαιτούμενα έγγραφα, μαζί με τα έγγραφα που έχουν ληφθεί στις Διαδικασίες Λεμεσού, επιλύουν το γρίφο και δείχνουν πέραν λογικής αμφιβολίας ότι υπάρχει τελικός δικαούχος που έχει ενορχηστρώσει τις ανωτέρω συναλλαγές, προς βλάβη της Lafarge.» Με τα όσα ανάφερα ως υπόβαθρο, δεν υπάρχουν περιθώρια επιτυχίας της Αίτησης, η οποία και απορρίπτεται. [Υπ.] Α. Ρ. Λιάτσος, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Χ.Θ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο