IGOR KOLOMOISKY ν. LANEBROOK LIMITED κ.α., Αγωγή αρ.: 5131/11, 11 Ιανουαρίου, 2012. ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2012:A4 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Λ. ΠΑΡΠΑΡΙΝΟΥ, Π.Ε.Δ. Αγωγή αρ.: 5131/11 METAΞΥ : IGOR KOLOMOISKY, Ενάγοντος, - και - -
(1)LANEBROOK LIMITED,
(2)POLYWORLD LIMITED,
(3)STRETTONWAY TRADERS & CONSULATANTS LIMITED,
(4)MINT DATA HOLDINGS LIMITED,
(5)ACRETREND HOLDINGS LIMITED,
(6)VADIM NOVINSKIY,
(7)"WAY SECRETARIAL LIMITED"
(8)ΕΠΙΣΗΜΟΣ ΠΑΡΑΛΕΙΠΤΗΣ & ΕΦΟΡΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ, Εναγομένων. ----------------- ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 11 Ιανουαρίου,
- Αίτηση ημερ. 25.7.2011 διά ενδιάμεσα διατάγματα ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Διά Αιτητή : κ. Σ. Πίττας (για ν΄ ακούσει απόφαση κ. Α. Πισιάρας) Για Καθ΄ ων η Αίτηση 1, 2 & 7: κ. Χριστοδούλου (για ν΄ ακούσει απόφαση κα Ρ. Ιάσωνος) Για Καθ΄ ων η Αίτηση 3, 4 & 5: κ. Τσιρίδης με κ. Δράκο (για ν' ακούσει απόφαση η κα Ιάσωνος για κ. Χριστοδούλου) Για Καθ΄ ου η Αίτηση 6 : κ. Τσιρίδης με κ. Δράκο Για Καθ΄ ου η Αίτηση 8 : Ουδεμία εμφάνιση ----------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Ο Αιτητής, πολυεκατομμυριούχος από το Ισραήλ, με μεγάλα συμφέροντα εις Ουκρανία, καταχώρησε την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή εναντίον της εναγομένης 2 στην οποία είναι μέτοχος, εναντίον της εναγομένης 1 η οποία επίσης είναι μέτοχος της εναγομένης 2, εναντίον των εναγομένων 3-5 στις οποίες είναι μέτοχοι η εναγομένη 2 και εναγόμενος
- Η εναγόμενη 7 είναι ο γραμματέας των εναγομένων 3-5 και ο εναγόμενος 8 είναι ο Έφορος Εταιρειών. Οι αιτούμενες κύριες θεραπείες είναι 14, εκ των οποίων οι 12 αν και προβάλλονται υπό διαφορετικό μανδύα, όπως αυτόν της παράβασης συμφωνίας ή διάπραξης αστικού αδικήματος, εντούτοις έχουν ένα και μοναδικό σκοπό, την παρεμπόδιση της εναγομένης 2 από του να παραβιάσει τις υποχρεώσεις της, όπως αυτές εμφαίνονται εις την παρ. 3.1(c) της μεταξύ τους συμφωνίας (Συμφωνίας Μετόχων), ημερ. 23.11.07, που θα είχε τελικό αποτέλεσμα μετοχές του εναγομένου 6 εις τις εναγόμενες εταιρείες 3-5 να μεταβιβαστούν σε τρίτο, που είναι η εταιρεία Metinvest B.V. Οι άλλες δύο θεραπείες αφορούν το δικαίωμα πληροφόρησης του ενάγοντα με βάση την άνω συμφωνία και αποζημιώσεις. Την ίδια ημέρα που καταχωρήθηκε η αγωγή κατεχωρήθη και η υπό εξέταση αίτηση άνευ κλήσεως, με την οποία αιτείται ουσιαστικά τα ίδια διατάγματα ως η αγωγή και επιπρόσθετα τα ακόλουθα: «Η. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάζει τους Εναγομένους Αρ. 3, 4 και 5 και/ή τους Διευθυντές αυτών και/ή τον Γραμματέα αυτών Εναγόμενο Αρ. 7 όπως εντός επτά
(7)εργάσιμων ημερών από την επίδοση του διατάγματος: 1. Να ετοιμάσει, καταχωρίσει και επιδώσει στους Δικηγόρους του Ενάγοντα Ένορκη Δήλωση από εξουσιοδοτημένο αξιωματούχο και/ή υπάλληλο των Εναγομένων Αρ. 3, 4, 5 και 7 η οποία: (α) Να αναφέρει και/ή αποκαλύπτει οποιανδήποτε παραίτηση (WAIVER) και/ή δήλωση μη άσκησης των προτιμησιακών και/΄ξ δικαιωμάτων επιλογής (PRE-EMPTION RIGHTS) που ενδεχόμενα παραχωρήθη και/ή υπεγράφη και/ή παρεδόθη από τους Εναγομένους Αρ. 2 και/ή τους Διευθυντές και/ή τους αντιπροσώπους των Εναγομένων Αρ. 2 προς όφελος του Εναγομένου Αρ. 6 ούτως ώστε να δυνηθεί ο Εναγόμενος Αρ. 6 να μεταβιβάσει όλες ή μέρος των μετοχών που κατέχει στις Εναγόμενες Αρ. 3, 4 και 5 στην METINVEST B.V. και/ή επ΄ ονόματι οποιουδήποτε άλλου προσώπου. (β) Να αναφέρει και/ή αποκαλύπτει την υφιστάμενη πραγματική κατάσταση εγγραφών (registrations) στα Μητρώα Μελών των Εναγομένων Αρ. 3, 4 και 5 και/ή των εγγεγραμμένων μετόχων αυτών. (γ) Να αναφέρει και/ή αποκαλύπτει οποιαδήποτε έγγραφα παρουσιάσθηκαν και/ή κατατέθηκαν από τους Εναγόμενους Αρ. 1 και Αρ. 2 και/ή τον Εναγόμενο Αρ. 6 και/ή τους αντιπροσώπους αυτών για να υλοποιήσει και/ή πετύχει και/ή αιτηθεί την μεταβίβαση όλων και/ή μέρος των μετοχών που κατέχει και/ή κατείχε ο Εναγόμενος Αρ. 6 στις Εναγόμενες Αρ. 3, 4 και 5 στην METINVEST B.V. και/ή επ΄ ονόματι οποιουδήποτε άλλου προσώπου. 2. Να παρουσιάσουν και παραδώσουν στους Δικηγόρους του Ενάγοντα αντίγραφα όλων των εγγράφων που έχουν στη φύλαξη και/ή κατοχή και/ή έλεγχο αυτών και που μαρτυρούν τα όσα αναφέρονται στις υποπαραγράφους Η 1(α) (β) και (γ) ανωτέρω.» Η αίτηση στηρίζεται επί Ε/Δ του δικηγόρου κ. Σωτήρη Φλουρέντζου, ημερ. 25.7.11, η οποία αποτελείται από 56 σελίδες και 106 παραγράφους, δεύτερης συμπληρωματικής Ε/Δ του ιδίου προσώπου, ημερ. 27.7.11, αποτελούμενης από 7 σελίδες και 15 παραγράφους. Πάρα πολύ υλικό από το περιεχόμενο των ενόρκων αυτών δηλώσεων είναι αχρείαστο όπως π.χ. η εμπορία του σιδηρομεταλλεύματος και σιδηροκράματος στην Ουκρανία συναρτώμενη με τις επιχειρηματικές επιδιώξεις των διαδίκων και τρίτων προσώπων μη διαδίκων. Η ουσία της εκδοχής του αιτητή είναι ότι ως μέτοχος της εναγομένης 2 προστατεύεται από τη Συμφωνία Μετόχων, ημερ. 23.11.07, Τεκμήριο 1 στην Ε/Δ Φλουρέντζου, και συγκεκριμένα από τον όρο 3.1(c), ο οποίος προβλέπει τα ακόλουθα: «3.1 Lanebrook and the Ugok SPV jointly and severally undertake to the Investor that: (
- a)..................................... (
- b)..................................... (
- c)Neither Lanebrook nor the Ugok SPV shall take any action nor to the extent within their control permit any other person to take any action the effect of which would be to alienate or Dispose of any of the rights which the Ugok SPV has in respect of its indirect beneficial interest in Ugok or to grant any person the right to effect or require such an alienation or Disposal. (
- d).....................................» Να σημειωθεί ότι η αναφερόμενη άνω ως Ugok SPV είναι η εναγόμενη 2. (Βλ. Τεκμήριο 1 Ε/Δ Φλουρέντζου). Η εναγόμενη 1 είναι κατά 91.14% μέτοχος της εναγομένης 2 και ο ενάγοντας κατά 8.86%. Η εναγόμενη 2 και εναγόμενος 6 είναι κατά 50% έκαστος μέτοχοι των εναγομένων εταιρειών 3-5, που με τη σειρά τους είναι μέτοχοι της OJSC Ugok, η οποία ασχολείται με την εξόρυξη μεταλλευμάτων εις Ουκρανία, και ιδιαίτερα σιδήρου και σιδηροκράματος, που είναι μεταξύ των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων του αιτητή. Σύμφωνα λοιπόν με την εκδοχή που τίθεται για τον Αιτητή: «Πολύ πρόσφατα πληροφορίες ήρθαν στο φως ότι ο εναγόμενος 6 επιδιώκει να μεταβιβάσει το συμφέρον του στις τρεις μητρικές Κυπριακές εταιρείες, εναγόμενες 3-5, στην Metinvest και ότι η εναγόμενη 2 υπό την ιδιότητά της ως μετόχου τους θα παραιτηθεί από τα δικαιώματα προτίμησης της δυνάμει του άρθρου 34 των Καταστατικών των άνω τριών εταιρειών, προκειμένου να γίνει η ανωτέρω μεταβίβαση. Ως αποτέλεσμα στάληκε στις 19.7.11 ηλεκτρονικό μήνυμα από τον Άγγλο δικηγόρο του αιτητή στους δικηγόρους της εναγομένης 2 αναφορικά με το πιο πάνω θέμα ζητώντας όπως μέχρι το επόμενο βράδυ τον προμηθεύσουν με δέσμευση της εναγομένης 2 ότι δεν θα παραιτείτο από τα ρηθέντα δικαιώματα προτίμησης. Οι δικηγόροι της εναγομένης 2 με δύο ηλεκτρονικά μηνύματα τους, ημερ. 20.7.11 και 22.7.11, αρνήθηκαν ότι τίθεται θέμα παράβασης του όρου 3.1(
- c)της Συμφωνίας Μετόχων και ότι εάν τεθεί θέμα άσκησης ή μη των δικαιωμάτων προτίμησης, αυτό θα αποφασισθεί από τους Διευθυντές της εταιρείας διά ό,τι είναι καλύτερο διά την εναγόμενη 2. Επίσης πληροφόρησαν ότι ο εναγόμενος 6 εξεδήλωσε την επιθυμία διά μεταβίβαση των μετοχών του στις τρεις Κυπριακές Μητρικές Εταιρείες (εναγόμενες 3-5) στην Trosilia Holdings Ltd, στην οποία είναι εγγεγραμμένος μέτοχος, και ότι αυτό ήταν επιτρεπτό από το Καταστατικό των τριών άνω εταιρειών. Τέλος, τον πληροφορούσαν ότι διά οποιαδήποτε απόφαση των Διευθυντών της εναγομένης 2 αναφορικά με τα δικαιώματα προτίμησης θα το πληροφορείτο από τον κ. Πίττα, ο οποίος είναι ταυτόχρονα δικηγόρος του ενάγοντα και Διευθυντής στο Συμβούλιο των Διευθυντών της εναγομένης 2». Οι δικηγόροι του ενάγοντος δεν θεώρησαν τα πιο πάνω αρκετά και ζήτησαν πιο ικανοποιητική απάντηση σε διάστημα λίγων ωρών το οποίο βεβαίως η άλλη πλευρά αρνήθηκε εμμένοντας στις θέσεις της. Εν συνεχεία προβάλλεται ότι επειδή οι άνω δικηγόροι απέτυχαν «είτε να αρνηθούν την άμεση μεταβίβαση στην Metinvest ή να παράσχουν έστω μια περιορισμένη ανάληψη υποχρέωσης να διατηρήσουν την υφιστάμενη κατάσταση» επέδειξαν με αυτό τον τρόπο ότι οι πιο πάνω παράνομες πράξεις επρόκειτο να αναληφθούν. Περαιτέρω, προβάλλονται και άλλοι συλλογισμοί προκειμένου να καταδειχθεί ότι οι απαντήσεις που εδόθησαν ήταν ανεπαρκείς. Επίσης, αναφέρονται ακόμη 4 ειδοποιήσεις προς τις εναγόμενες 1 και 2, τους δικηγόρους του εναγομένου 6, διευθυντές της εναγομένης 2 και παροχέα υπηρεσιών από τον ενάγοντα και δικηγόρους του, ημερ. 19.7.11 και 20.7.11, με το ίδιο αντικείμενο, οι οποίες όμως δεν έτυχαν απάντησης. Χρησιμοποιείται δε αυτή η έλλειψη απαντήσεων διά να υποστηριχθεί ότι επίκειται η μεταβίβαση των μετοχών ως άνω έχει αναφερθεί. Το ίδιο γίνεται με συσχετισμό διά μη παροχή πληροφοριών προς τον ενάγοντα. Εν συνεχεία προβάλλονται διάφοροι ισχυρισμοί διά τη μη δυνατότητα αποκατάστασης της ζημιάς που θα υποστεί ο ενάγοντας με την απόδοση χρηματικής αποζημίωσης εάν δεν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα και η αναγκαιότητα παροχής πληροφοριών μέσα στα πλαίσια αποκάλυψης διά σκοπούς δικογράφησης υπό του ενάγοντα και εντοπισμού όλων των παραβατών. Εις τη συμπληρωματική ένορκη δήλωση του πιο πάνω αναφέρεται, μεταξύ άλλων, ότι το Καταστατικό των τριών Κυπριακών μητρικών εταιρειών, επιτρέπει σύμφωνα με τον Κανονισμό 34(
- i)του Καταστατικού τους, μεταβίβαση μετοχών από ένα μέτοχο σε εταιρεία στην οποία αυτός ο μέτοχος είναι ο μοναδικός μέτοχος και ιδιοκτήτης. Προβάλλεται επίσης ότι στις 14.7.11 οι δικηγόροι του ενάγοντος πληροφορήθηκαν από τον δικηγόρο των εναγομένων 1 και 2 ότι ο εναγόμενος 6 απαίτησε την παραίτηση της εναγομένης 2 από τα προτιμησιακά της δικαιώματα ώστε να δυνηθεί να μεταβιβάσει τις μετοχές του στην Metinvest είτε απευθείας είτε μέσω της Trosilia. Αυτό θα ήταν εκτός των προνοιών του Κανονισμού 34(
- i)των Καταστατικών των Κυπριακών μητρικών εταιρειών. Η επικοινωνία αυτή δεν παρουσιάσθηκε στο Δικαστήριο επειδή σύμφωνα με τον ομνύοντα έγινε «άνευ επηρεασμού». Η απαίτηση του εναγομένου 6, ως άνω, απεσύρθη, πλην όμως στις 19.7.11 ο δικηγόρος του αιτητή, κ. Πίττας, σε συνομιλία του με τον κ. Μουσιούττα, δικηγόρο της εναγομένης 2, πληροφορήθηκε ότι η τελευταία εξέταζε το ενδεχόμενο παραίτησης προς όφελος της εναγομένης 6, ώστε να επιτρέπεται η μεταβίβαση των μετοχών του εναγομένου 6 εις την Metinvest. Εν συνεχεία, ακολούθησε η επικοινωνία που έχει αναφερθεί νωρίτερα μεταξύ των δύο πλευρών. Προβάλλεται περαιτέρω ότι οι δικηγόροι των εναγομένων 1 και 2 «ασκούν πίεση στους Διευθυντές διά να υπογράψουν τις παραιτήσεις» και ότι αυτοί «ετοίμασαν νέο προσχέδιο των παραιτήσεων». Στις 25.7.11 ο κ. Πίττας πληροφορήθηκε από τους δικηγόρους των πρώην διευθυντών των τριών Κυπριακών μητρικών εταιρειών ότι οι δικηγόροι του εναγομένου 6 προσπάθησαν να παραδώσουν στον παροχέα υπηρεσιών της εναγομένης 6 (PWC) τις πρωτότυπες οδηγίες του εναγομένου 6 για μεταβίβαση των μετοχών του στην Trosilia. Προβάλλονται επίσης πολλά άλλα για να καταδειχθεί η αναγκαιότητα εκδόσεως των αιτουμένων διαταγμάτων και η πρόκληση ανεπανόρθωτης ζημιάς στον αιτητή αν δεν εκδοθούν αυτά. Όλοι οι καθ΄ ων η αίτηση, πλην του καθ΄ ου η αίτηση 8, κατεχώρησαν ενστάσεις. Οι λόγοι που προβάλλονται είναι, μεταξύ άλλων, η μη πλήρωση των προϋποθέσεων που τίθενται από το άρθρο 32 του Νόμου 14/60, ότι η αίτηση δεν ήταν κατεπείγουσα όπως προνοείται από το άρθρο 9 του Κεφ. 6, ότι δεν έγινε πλήρης αποκάλυψη υπό των αιτητών, τα εκδοθέντα διατάγματα είναι ασαφή και συνιστούν καταπίεση των νομίμων και/ή συμβατικών δικαιωμάτων των εναγομένων, ότι η αίτηση είναι νομικά και πραγματικά αβάσιμη και/ή αποτελεί κατάχρηση και ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση διατάγματος τύπου NORWICH PHARMACAL. Τις ενστάσεις υποστηρίζουν ένορκες δηλώσεις από δικηγόρους που εργάζονται στα γραφεία των δικηγόρων που εκπροσωπούν τους καθ΄ ων η αίτηση. Εις αυτές αναλύονται με λεπτομέρεια οι λόγοι ένστασης με ταυτόχρονη προβολή ισχυρισμών αντίθετων από αυτούς που προβάλλονται εκ μέρους του αιτητή. Η αίτηση στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48, ΘΘ1, 2, 3, 7-9, στα άρθρα 4 και 9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου ΚΕΦ.6, στο άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου (14/60), στα Άρθρα 1-10 του Περί Επιβαρυντικών Διαταγμάτων Νόμο του 1992, (Ν.31
(1)/92), στο Κοινοδίκαιο, στις αρχές που σχετίζονται με τα διατάγματα τύπου NORWICH PHARMACAL και στην εγγενή εξουσία και πρακτική του Δικαστηρίου. Να σημειωθεί ότι ο ενάγοντας την 11.10.11 κατεχώρησε την Έκθεση Απαίτησης του. Οι δικηγόροι των διαδίκων υπεστήριξαν με τις αγορεύσεις τους, όπως ήταν φυσικό, τις θέσεις των διαδίκων που εκπροσωπούν. Να σημειωθεί ότι οι δικηγόροι των εναγομένων 3-5 υιοθέτησαν τις θέσεις των εναγομένων 1, 2 και 7. Δύο απ΄ τους λόγους ένστασης που εγείρονται από όλους τους καθ΄ ων η αίτηση και χρήζουν εξέτασης κατά προτεραιότητα λόγω των καταλυτικών συνεπειών που επιφέρουν, εάν επιτύχουν, είναι ότι: (α) Η αίτηση δεν ήταν επειγούσης φύσεως, και (β) δεν έγινε πλήρης αποκάλυψη. Το άρθρο 9
(1)του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, προβλέπει ως ακολούθως: «9.
(1)Κάθε διάταγμα, το οποίο το Δικαστήριο έχει εξουσία να εκδόσει δύναται, όταν αποδειχθεί το κατεπείγον ή άλλες ιδιαίτερες περιστάσεις, να εκδοθεί με αίτηση του ενός από τους διαδίκους χωρίς ειδοποίηση στον άλλο.» Στην Χατζηβασιλείου ν. White Knight Holdings Ltd
(2004)1 Α.Α.Δ. 203, 207, αναφέρεται: «.. Το άρθρο 9, του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, ορίζει και η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου βεβαιώνει, ότι μόνο όπου συντρέχουν λόγοι που εξ αντικειμένου καθιστούν αδύνατη τη γνωστοποίηση του αιτήματος στον αντίδικο, μπορεί να δικαιολογηθεί η παρέκβαση από τα θέσμια της δικαίας δίκης και να χορηγηθεί θεραπεία χωρίς να ακουστεί η άλλη πλευρά. ............................................ ............................................ Λόγοι συνυφασμένοι με την πεμπτουσία της απονομής της δικαιοσύνης, επιβάλλουν την παροχή ευκαιρίας ακρόασης στον αντίδικο, πριν το δικαστήριο επιληφθεί θέματος που επηρεάζει τα δικαιώματα ή τα κατά νόμο συμφέροντά του. Η παροχή θεραπείας ερήμην του αντιδίκου αποτελεί εξαιρετικό μέτρο το οποίο μπορεί να αναζητηθεί μόνον, εφόσον εξ αντικειμένου δεν παρέχεται άλλο μέσο προστασίας των δικαιωμάτων του αιτούντος.» Εις την Quantum Telecommunications Ltd για Certiorari
(2005)1 A.A.Δ. 901, λέχθηκε ότι: «Η έκδοση διατάγματος ex parte δεν πρέπει να είναι ο Κανόνας ούτε καν το σύνηθες, αλλά ούτε και η εξαίρεση, παρά μόνο η σπάνια εξαίρεση. Και τούτο διότι όχι μόνο, στο επίπεδο αρχών, συνιστά παρέκκλιση (αναγκαία όντως σε πολύ ειδικές περιπτώσεις), από τον κανόνα της φυσικής δικαιοσύνης, αλλά και διότι, στο επίπεδο της εύρυθμης απονομής της δικαιοσύνης, δημιουργεί περιπλοκές και καθυστερήσεις στη διαδικασία, ιδιαίτερα αν το εκδιδόμενο διάταγμα δεν ορίζεται πολύ σύντομα για ακρόαση.» Στη Resola (Cyprus) Ltd v. Χρίστου
(1998)1 Α.Α.Δ. 598, λέχθησαν τα ακόλουθα: «Στην πρόσφατη απόφασή μας M & CH Mitsingas Trading Ltd. και άλλοι v. The Timberland Co of USA
(1997)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1791 είχαμε υποδείξει ότι, σε μονομερείς αιτήσεις, ουσιώδη είναι και τα γεγονότα που σχετίζονται με το κατεπείγον του αιτήματος για τη χορήγηση θεραπείας. Το Άρθρο 9
(1)του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, το οποίο παρέχει εξουσία για τη χορήγηση μονομερούς θεραπείας, προβλέπει:- «9. -
(1)Κάθε διάταγμα, το οποίο το Δικαστήριο έχει εξουσία να εκδώσει δύναται, όταν αποδειχθεί το κατεπείγον ή άλλες ιδιαίτερες περιστάσεις, να εκδοθεί με αίτηση του ενός από τους διαδίκους χωρίς ειδοποίηση στον άλλο.» Το επείγον για την παροχή θεραπείας αποτελεί δικαιοδοτικό όρο. Μόνο, εφόσο καταδεικνύεται το κατεπείγον του αιτήματος, δικαιολογείται, όλως εξαιρετικά, η άσκηση δικαστικής εξουσίας στην απουσία του εναγομένου. Μόνο τότε μπορεί να συγχωρηθεί η παρέκκλιση από το θεμελιώδη κανόνα της δικαιοσύνης, να ακούσει και τα δύο μέρη πριν εκφέρει κρίση. Όπως διαπιστώνει ο Κωνσταντινίδης, Δ., σε δύο αποφάσεις του - (In Re Stavros Hotel Appartments Ltd.
(1994)1 A.A.Δ. 836 In Re B.P. CYPRUS LTD.
(1996)1(b) A.A.Δ 836 το υπαρκτό του επείγοντος αποτελεί προϋπόθεση για την επίκληση της δικαιοδοσίας κάτω από το Άρθρο 9 του ΚΕΦ. 6. Στη Vuitton v. Δέρμοσακ Λτδ και άλλης
(1992)1 Α.Α.Δ. 1453, σελ. 1462, τονίστηκε ότι:- «Η έκδοση προσωρινού διατάγματος εξ πάρτε, συνιστά εξαιρετικό μέτρο εφόσο παρέχεται κατά παρέκκλιση του κανόνα της φυσικής δικαιοσύνης που αποκλείει την παροχή θεραπείας χωρίς την παροχή ευκαιρίας στον αντίδικο να ακουστεί.» Εις το Σύγγραμμα Injunctions του D. Bean Q.C. 8η Έκδοση, στη σελ. 34, παρ. 3.31, αναφέρονται σχετικά: «3.31 Τhe general criteria for interim injunctions, such as the balance of convenience, cannot favour the grant of a without notice injunction unless the case is one of great urgency, e.g. where a sale of property, or the demolition of a building, or the publication of libelous or obscene matter is about to take place. The applicant must, in other words, need the court΄s protection immediately.» Η πλούσια νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου καταδεικνύει ότι ένα διάταγμα υπόκειται σε ακύρωση όταν ελλείπει το στοιχείο του κατεπείγοντος αποστερώντας έτσι από το Δικαστήριο την εξουσία έκδοσης του σε μονομερή βάση (Stavros Hotel Apartments Ltd (No.2)
(1994)1 A.A.Δ. 836 και Babel Boutique Ltd
(1995)1 A.A.Δ. 947, 954). O αιτητής δικαιολογεί την καταχώριση μονομερούς αίτησης, όπως επίσης ότι είναι επειγούσης φύσεως στις παρ. 69, 98-99 της ενόρκου δηλώσεως Φλουρέντζου και παρ. 10 και 12 της συμπληρωματικής ενόρκου δηλώσεως του. Εις την παρ. 69 συνοψίζεται βασικά η όλη ανησυχία του αιτητή. Οι υπόλοιπες παράγραφοι έχουν ως ακολούθως: Ένορκη Δήλωση ημερ. 25.7.11: «
- Για τους λόγους που παρέθεσα ανωτέρω, πιστεύω η παρούσα υπόθεση είναι πραγματικά επείγουσα. Οι ενέργειες για τις οποίες υπάρχει φόβος φαίνεται να είναι άμεσες και, στην περίπτωση της παρανομίας (wrongdoing) του κ. Novinsky, έχουν ήδη αρχίσει. Περαιτέρω, εάν δοθεί ειδοποίηση για ακρόαση της αίτησης στην οποία θα επιδιωχθεί μεταξύ άλλων θεραπεία quia timet, οι Καθ΄ ων η Αίτηση δύνανται να επιδιώξουν να επισπεύσουν τις παράνομες πράξεις τους γνωρίζοντας ότι οι αποζημιώσεις δεν θα είναι επαρκής θεραπεία για τον κ. Kolomoisky. Για τους ίδιους λόγους, είναι σκόπιμο κατά την άποψή μου για το θέμα αυτό να διεξαχθεί μονομερής ακρόαση της αίτησης.
- Παρά το γεγονός ότι ο Ενάγων και οι Άγγλοι και Κύπριοι δικηγόροι του ζήτησαν από τους Άγγλους δικηγόρους της Lanebrook και της Polyworld, από τους Κύπριους δικηγόρους του Novinsky και της PWC (υπό την ιδιότητά της ως παροχέα υπηρεσιών της Polyworld), να παράσχουν πληροφορίες αναφορικά με την απειλούμενη συναλλαγή και αναλήψεις υποχρέωσης αναφορικά με αυτές, έχουν αποτύχει να τις παραχωρήσουν, είτε επαρκώς ή καθόλου. Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση ημερ. 27.7.11: «
- Ως επίσης με πληροφορεί ο κ. Πίττας, στις 20 Ιουλίου μίλησε με τον κ. Μουσιούττα, ο οποίος ανέφερε πως ήταν σε επικοινωνία με τους άλλους διευθυντές της Polyworld οι οποίοι ανάφεραν στον κ. Μουσιούττα, πως:- (α) Δεν είχαν ακόμη υπογράψει κανένα έγγραφο ή παραίτηση. (β) Οι Skaddens εξασκούσαν πολύ πίεση στους διευθυντές να υπογράψουν τις παραιτήσεις, και ο Alex Van Der Zwaan της Skaddens παρέμεινε στην Κύπρο για αυτόν τον σκοπό. (γ) Οι Skaddens ετοίμασαν νέα προσχέδια των παραιτήσεων. (δ) Οι PWC και οι διευθυντές τους, ήσαν αποφασισμένοι να μην υπογράψουν οτιδήποτε προτού λάβουν νομική συμβουλή από τους δικηγόρους τους και μετά από δεόντως συμβληθείσας συνεδρίασης της Polyworld.
- ...................................
- Αντίθετα, ο κ. Πίττας έμαθε στις 25 Ιουλίου 2011 από τους δικηγόρους που ενεργούν για τους προηγούμενους διευθυντές των Κυπριακών Μητρικών Εταιρειών, δηλαδή τον κ. Simon Moore των Field Fisher Waterhouse LLP του Λονδίνου, ότι οι Skaddens προσπαθούν να παραδώσουν στην PWC τις πρωτότυπες οδηγίες του κ. Novinsky για την μεταβίβαση των μετοχών στην Trosilia. Αυτό φαίνεται να είναι ένα βήμα του σχεδιασμού για την μεταβίβαση των μετοχών από τον κ. Novinsky στην Trosilia και μετά στην Μetinvest, δίχως η Polyworld να εξασκήσει τα δικαιώματα προτίμησης της ("pre-emptive rights").» Ας δούμε όμως τα γεγονότα όπως τα ισχυρίζεται ο ενάγοντας, με ορισμένες παρεμβολές από τη μαρτυρία της άλλης πλευράς:
(1)Η Trosilia Holdings Ltd ανήκει εξ ολοκλήρου εις τον εναγόμενο 6 (βλ. Τεκμήρια 5 και 6 Ε/Δ Εύης Ευθυμίου) και αυτό ήταν γνωστό εις τις τρεις Κυπριακές Μητρικές Εταιρείες τουλάχιστον από τις 5.7.2011 (η επιστολή του κ. Σεραφείμ, Τεκμήριο 5 της Ε/Δ Ευθυμίου, φέρει μεν ημερομηνία 5.7.2010, αλλά είναι εμφανές από το περιεχόμενο της επιστολής ότι η αναφορά στη χρονολογία 2010 είναι λάθος και η ορθή είναι το 2011).
(2)Από το τεκμήριο 3 της Ε/Δ Ευθυμίου φαίνεται ότι από τις 16.6.2011 ο εναγόμενος 6 πληροφόρησε τη διεύθυνση των τριών μητρικών Κυπριακών εταιρειών (Mint Data Holding Ltd, Strettonway Traders & Consultants Ltd και Acretrend Holdings Ltd) περί της μεταβίβασης του μετοχικού του συμφέροντος (50%) σ΄ αυτές, στην Trosilia Holdings Ltd. Η ειδοποίηση αυτή δόθηκε σύμφωνα με τον Κανονισμό 34(i) του Καταστατικού τους και ζήτησε όπως γίνουν τα σχετικά διαβήματα διά την έγκριση και εγγραφή της μεταβίβασης ως άνω.
(3)Η διεύθυνση των τριών άνω Κυπριακών μητρικών εταιρειών απήντησε στον εναγόμενο 6 στις 30.6.2011 (βλ. Τεκμήριο 4 Ε/Δ Ευθυμίου) και ζήτησαν απ΄αυτόν τα ακόλουθα «σύμφωνα με το Καταστατικό της εταιρείας»: (α) Tα πρωτότυπα των πιστοποιητικών των μετοχών του και αν δεν τα είχε να εξηγήσει πού είναι, όπως και (β) Να υπογράψει δήλωση που του απέστειλε σχετικά με την ιδιοκτησία της Trosilia Holdings Ltd. Ακολούθησε ως αποτέλεσμα η επιστολή του δικηγόρου κ. Σεραφείμ, δικηγόρου του εναγομένου 6, ημερ. 5.7.11.
(4)Στις 14.7.2011 οι Άγγλοι δικηγόροι του ενάγοντα πληροφορήθηκαν από τους δικηγόρους (SKADDENS) των εναγομένων 1 και 2 ότι ο εναγόμενος 6 απαίτησε παραίτηση της εναγομένης 2 από τα δικαιώματα προτίμησης της (pre-emptive rights) ώστε να δυνηθεί να μεταβιβάσει τις μετοχές του στις τρεις Κυπριακές μητρικές εταιρείες στην Metinvest, είτε από τον ίδιο, είτε από την Trosilia (βλ. παρ. 7 συμπληρωματικής Ε/Δ Φλουρέντζου).
(5)Την ίδια ημέρα, δηλαδή 14.7.11 οι δικηγόροι του ενάγοντα πληροφόρησαν τους δικηγόρους όλων των άλλων εναγομένων (βλ. Τεκμήριο 5 Ε/Δ Μουσιούττα και ειδικότερα σε ποιους απευθύνεται) μεταξύ άλλων, ότι ο εναγόμενος 6 εάν επιθυμούσε μετά την ολοκλήρωση (προφανώς της μεταβίβασης δυνάμει της UMA) μπορούσε ενδεχομένως να μεταβιβάσει δικαιωματικά το μερίδιο του στις τρεις Κυπριακές μητρικές εταιρείες εις την Trosilia.
(6)Στις 16.7.11 ο δικηγόρος του εναγόμενου 6 πληροφόρησε τους Άγγλους δικηγόρους του ενάγοντα, αλλά και τον κ. Πίττα, με γνωστοποίηση σε όλους τους άλλους εναγομένους, ότι ο εναγόμενος 6 συνεφώνησε να μην επιμένει σε παραίτηση υπό της εναγομένης 2 των δικαιωμάτων της (pre-emptive rights), ώστε να καταστεί δυνατή η μεταβίβαση των μετοχών του στις τρεις Κυπριακές μητρικές εταιρείες εις την Trosilia και/ή την Metinvest P.V., αλλά αυτά τα θέματα θα τύχουν χειρισμού αργότερα, μετά την ολοκλήρωση (βλ. Τεκμήριο 1 Ε/Δ Μουσιούττα). Η ολοκλήρωση της μεταβίβασης δυνάμει της UMA, των συμφερόντων του ενάγοντα στις τρεις Κυπριακές μητρικές εταιρείες στην εναγόμενη 2 ολοκληρώθηκε στις 18.7.11.
(7)Την επομένη, 19.7.2011, ακολούθησε το ηλεκτρονικό μήνυμα από τους δικηγόρους του ενάγοντα προς τους δικηγόρους των εναγομένων 1 και 2 με το οποίο τους πληροφορούσε ότι εάν η εναγόμενη 2 παραιτηθεί των δικαιωμάτων της (pre-emptive rights), τότε θα παραβίαζαν τον όρο 3
(1)(c ) της μεταξύ τους συμφωνίας (Συμφωνία Μετόχων) και ζήτησε όπως μέχρι την 9.00 πρωινή της επομένης τους προμηθεύσουν με γραπτή ανάληψη μη παραίτησης από τα δικαιώματα αυτά. Περαιτέρω ζήτησαν όπως μέχρι το μεσημέρι της επομένης τους πληροφορήσουν με λεπτομέρειες διά οιανδήποτε προταθείσα μεταβίβαση των μετοχών του εναγομένου 6 εις τις τρεις Κυπριακές μητρικές εταιρείες επιφυλάσσοντας ταυτόχρονα τα δικαιώματα των πελατών τους, συμπεριλαμβανομένων αυτών της λήψεως κατεπειγούσης φύσεως διαταγμάτων (βλ. παρ. 70 και Τεκμήριο 13 Ε/Δ Φλουρέντζου).
(8)Την επομένη, 20.7.2011, και ώρα 8.15, οι δικηγόροι των εναγομένων 1 και 2 απήντησαν ότι λαμβάνουν οδηγίες από τους πελάτες τους αλλά δεν ανέμεναν ότι θα ήταν σε θέση να απαντήσουν μέχρι την 9.00 πρωινή και επίσης ότι δεν έβλεπαν υπόβαθρο με το οποίο θα μπορούσαν να ζητήσουν διατάγματα οι δικηγόροι του ενάγοντα όπως απειλούσαν να πράξουν (βλ. παρ. 71 και Τεκμήριο 14 Ε/Δ Φλουρέντζου).
(9)Στις 22.7.11 οι δικηγόροι των εναγομένων 1 και 2 απήντησαν στους δικηγόρους του ενάγοντος, με την οποία διαφωνούσαν με την ερμηνεία του όρου 3
(1)(
- c)της Συμφωνίας Μετόχων που εδίδετο από τους δικηγόρους του ενάγοντα, όπως και περί παραβάσεως του όρου αυτού σε περίπτωση μη ασκήσεως των δικαιωμάτων της εναγομένης 2 ως ανωτέρω. Περαιτέρω, πληροφορούσαν: (α) Ότι ο εναγόμενος 6 επέδειξε επί του παρόντος επιθυμία (indicated a current desire) να μεταβιβάσει τις μετοχές του στις τρεις Κυπριακές μητρικές εταιρείες, στην Trosilia, η οποία μεταβίβαση καλυπτόταν από τον Κανονισμό 34(
- i)του Καταστατικού των τριών πιο πάνω εταιρειών. (β) Να μην απειλούνται με λήψη διαταγμάτων και ότι οι διευθυντές της εναγομένης 2 επί του θέματος των δικαιωμάτων της εναγομένης 2 θα λάβουν απόφαση σε κανονική σύσταση του Συμβουλίου των Διευθυντών της εναγομένης 2 και ο ενάγοντας θα λάβει γνώση των εξελίξεων μέσω του κ. Πίττα, διορισμένου Διευθυντή υπό του ενάγοντα. Με βάση τα πιο πάνω η αναζήτηση προσωρινού διατάγματος από τον ενάγοντα θεωρείτο αδικαιολόγητη (βλ. παρ. 72 και Τεκμήριο 15 Ε/Δ Φλουρέντζου).
(10)Την ίδια ημέρα, 22.7.11, οι δικηγόροι του ενάγοντος απήντησαν στα πιο πάνω διαφωνώντας με την ερμηνεία του όρου 3
(1)(c) της Συμφωνίας Μετόχων, όπως αυτή εδίδετο από τους δικηγόρους των εναγομένων 1 και 2, επανέφεραν την ανησυχία τους διά μεταβίβαση των μετοχών του εναγομένου 6 στην Metinvest είτε απευθείας είτε μέσω της Trosilia ή άλλης οντότητας και ότι οι εναγόμενοι 1 και 2 δεν τους εφοδίαζαν με τις πληροφορίες που ζήτησαν σύμφωνα με τον όρο 7.2 της Συμφωνίας τους και τέλος ότι δεν είναι ικανοποιητική η αναφορά σε συνεδρίαση του Συμβουλίου των Διευθυντών της εναγομένης 2 ενόψει της μη προμήθειας της γραπτής ανάληψης που τους ζητήθηκε προηγουμένως (βλ. παρ. 73 και Τεκμήριο 16 Ε/Δ Φλουρέντζου). Να σημειωθεί ότι όπως εμφαίνεται από το ίδιο το τηλεομοιότυπο, παρόλο που το ηλεκτρονικό αυτό μήνυμα στάληκε στις 4.27 μ.μ., ζήτησαν από την άλλη πλευρά όπως μέχρι τις 4.00 μ.μ. τους αναφέρουν οτιδήποτε άλλο ήθελαν.
(11)Η απάντηση των δικηγόρων των εναγομένων 1 και 2 ακολούθησε λίγη ώρα μετά, όπου και πάλι εξεφράσθη η γνώμη τους διά την ερμηνεία του όρου 3
(1)(c) της Συμφωνίας Μετόχων, η νομιμότητα της τυχόν μεταβίβασης των μετοχών του εναγομένου 6 στις τρεις Κυπριακές μητρικές εταιρείες εις την Trosilia και τέλος ότι ο όρος 3
(1)(c), ως ανωτέρω, δεν υποχρεώνει κάτω από οποιαδήποτε περίσταση, τους Διευθυντές της εναγομένης 2 να ασκήσουν τα δικαιώματα (pre-emptive rights), σε περίπτωση που τυχόν παρουσιασθεί τέτοια περίπτωση στο μέλλον. Προχώρησαν δε και έθεσαν τα ακόλουθα ερωτήματα: (α) Γιατί ο ενάγοντας πιστεύει ότι θα είναι προς το συμφέρον της εναγομένης 2 η απόκτηση των μετοχών αυτών σε περίπτωση άσκησης των δικαιωμάτων της εναγομένης 2, και (β) Πώς η εναγομένη 2 θα χρηματοδοτούσε τέτοια αγορά (βλ. παρ. 74 και Τεκμήριο 17 Ε/Δ Φλουρέντζου).
(12)Στις 25.7.2011 (την ίδια δηλαδή μέρα που καταχωρήθηκε η παρούσα αίτηση) ο κ. Πίττας πληροφορήθηκε από τους δικηγόρους των προηγούμενων διευθυντών των Κυπριακών μητρικών εταιρειών ότι οι δικηγόροι των εναγομένων 1 και 2 προσπαθούσαν να παραδώσουν τις πρωτότυπες οδηγίες του εναγομένου 6 διά μεταβίβαση των μετοχών του στις τρεις Κυπριακές μητρικές εταιρείες στην Trosilia (βλ. παρ. 12 συμπληρωματικής Ε/Δ Φλουρέντζου). Eίναι παραδεκτό αλλά και από ό,τι φαίνεται από το Καταστατικό των τριών Κυπριακών μητρικών εταιρειών (βλ. Τεκμήρια 4-6 Ε/Δ Φλουρέντζου), άρθρο 34, ότι είναι καθόλα νόμιμη και επιτρεπτή η μεταβίβαση μετοχών από ένα μέτοχο «to a company beneficially owned or controlled by such member». Η TROSILIA από το υλικό ενώπιον του Δικαστηρίου φαίνεται ότι ανήκει και ελέγχεται εξ ολοκλήρου από τον εναγόμενο 6. Έχοντας υπόψη όλα τα πιο πάνω, διερωτώμαι ποια η αναγκαιότητα της καταχώρησης αίτησης άνευ κλήσεως και ποιο ήταν το κατεπείγον εφόσον δεν υπήρχε απολύτως καμία ενέργεια ή απειλή διά ενέργεια από την άλλη πλευρά διά μεταβίβαση των μετοχών του εναγομένου 6 στις τρεις Κυπριακές μητρικές εταιρείες στη Metinvest παρά μόνο στην Trosilia, που όπως εξηγήθηκε πιο πάνω, ήταν επιτρεπτό. Εφόσον ήταν επιτρεπτό, δεν φαίνεται να τίθεται θέμα παράβασης το όρου 3
(1)(c) της Συμφωνίας Μετόχων, ημερ 23.11.
- Ο συνήγορος του ενάγοντος και ένας εκ των διευθυντών της εναγομένης 2 (παρενθετικά αναφέρεται ότι ίσως να τίθεται ζήτημα δεοντολογίας για τον κ. Πίττα, ο οποίος ενεργεί υπό διπλή ιδιότητα, ήτοι ως δικηγόρος του ενάγοντα και ως διευθυντής της εναγομένης 2) εις την αγόρευση του, σελ. 48, διά το εξεταζόμενο θέμα έθεσε δύο λόγους διά να δικαιολογήσει την καταχώριση της αίτησης με τον τρόπο που κατεχωρήθη και ότι ήταν επειγούσης φύσεως: Πρώτον, ότι «Παρά το γεγονός ότι ο Ενάγων και οι Άγγλοι και Κύπριοι δικηγόροι του ζήτησαν από τους Άγγλους δικηγόρους των Εναγομένων Εταιρειών Αρ. 1 και 2, από τους Κύπριους δικηγόρους του Εναγόμενου Αρ. 6, τους Διευθυντές της Εναγόμενης Αρ. 2 (που διόρισαν η Εναγόμενη Αρ. 1) και της PWC (υπό την ιδιότητά της ως παροχέα υπηρεσιών της Εναγόμενης Αρ. 2), να παράσχουν πληροφορίες αναφορικά με την απειλούμενη συναλλαγή και αναλήψεις υποχρέωσης αναφορικά με αυτές, έχουν αποτύχει να τις παραχωρήσουν, είτε επαρκώς ή καθόλου.» Αυτό είναι λανθασμένο, οι δικηγόροι των εναγομένων 1 και 2 ξεκάθαρα ανέφεραν μεταγενέστερα, στις 22.7.2011, ότι: «
- ... Μr Novinsky has indicated a current desire to transfer his shares in the CHCs to Trosilia Holdings Limited ("Trosilia") a company in which he is the registered shareholder.» (βλ. παρ. 72 Ε/Δ Φλουρέντζου) Όσον αφορά τη ζητηθείσα ανάληψη υποχρεώσεως, διερωτώμαι πού στηρίζετο αυτή η αξίωση του ενάγοντα. Πουθενά δεν φαίνεται να υπάρχει τέτοια υποχρέωση της άλλης πλευράς. Δεύτερο, ότι «.. στις 25/07/2011, και όπως αναφέρεται και στην παράγραφο 12 της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης του κ. Φλουρέντζου, ο κ. Πίττας έμαθε από τους δικηγόρους που ενεργούν για τους προηγούμενους διευθυντές των Κυπριακών Μητρικών Εταιρειών, δηλαδή τον κ. Simon Moore των Field Fisher Waterhouse LLP του Λονδίνου, ότι οι Skaddens προσπαθούν να παραδώσουν στην PWC τις πρωτότυπες οδηγίες του Εναγόμενου Αρ. 6 για την μεταβίβαση των μετοχών στην Trosilia. Αυτό φαίνεται να είναι ένα βήμα του σχεδιασμού για την μεταβίβαση των μετοχών από τον κ. Εναγόμενο Αρ. 6 στην Trosilia και μετά στην Metinvest, δίχως η Εναγόμενη Εταιρεία Αρ. 2 να εξασκήσει τα δικαιώματα προτίμησης της ("pre-emptive rights").» Πού στηρίζει τον συλλογισμό αυτό ο κ. Πίττας δεν εξήγησε. Υποθέσεις μπορεί κάποιος να κάνει πολλές, χωρίς όμως τεκμηρίωση τους στον αναγκαίο βαθμό της παρούσης διαδικασίας δεν προσφέρουν τίποτε και είναι χωρίς καμία αξία. Ο κ. Πίττας υπενθύμισε και τον χαρακτήρα της αγωγής του αιτητή ως Quia Timet. Εις το Σύγγραμμα «Commercial Injunctions» του Steven Gee, Q.C., 5η Έκδοση, σελ. 59, παρ. 2.029, αναφέρονται: «
(7)Quia timet injunctions A quia timet (since he fears) injunction is an injunction granted where no actionable wrong has been committed, to prevent the occurrence of an actionable wrong, or to prevent repetition of an actionable wrong. Before the Judicature Acts it was the sole preserve of the old High Court of Chancery to grant such an injunction where there had been no prior wrong. Sir George Jessel M.R. said no jurisdiction of the old Court of Chancery was more valuable and no subject more frequently the cause for bills for injunction than to restrain threatened injury. But the jurisdiction involves proof that unless the court intervenes by injunction there is a real risk that an actionable wrong will be committed; that an injunction would do no harm is not a justification for granting it. Usually this will be by evidence that the defendant has threatened to do the particular wrongful act "no-one can obtain a quia timet order by merely saying "Timeo" (literally "I fear")» Εις την Α. G. for the Dominion of Canada v. Richie Contracting and Supply Co. Ltd
(1919)A.C. 999, 1005, λέχθηκαν από τον Lord Dunein τα ακόλουθα: «.... no one can obtain a Quia Timet Order by merely saying «Τimeo»; he must aver and prove that what is going on is calculated to infringe his rights.» Εις τα περιστατικά της παρούσας υπόθεσης ο ενάγοντας εκφράζει φόβους, (βλ. παράγρ. 98 Ε/Δ Φλουρέντζου) υποθέσεις και εικασίες διά μελλοντική μεταβίβαση των μετοχών από την Trosilia σε άλλη οντότητα και ειδικότερα στην Metinvest, χωρίς να αποδεικνύει εις τον αναγκαίο βαθμό της παρούσας διαδικασίας ότι αυτό γίνεται ή θα γίνει ή ότι υπάρχει απειλή δι΄ αυτό. Δεν υπάρχει κανένα στοιχείο ότι στο στάδιο αυτό γίνεται ή ότι θα γίνει. Οι απλοί φόβοι δεν είναι αρκετοί. Υπενθυμίζεται ότι σύμφωνα με το άρθρο 34(i) των Καταστατικών των τριών Κυπριακών μητρικών εταιρειών, η μεταβίβαση στην Trosilia φαίνεται να είναι νόμιμη και επιτρεπτή και ακόμη προβλέπεται σ΄ αυτό: «.. and where the member is a body corporate any share may be transferred by such member to its subsidiary or holding company or to a company controlled by such holding company. The rights of pre-emption hereinbefore conferred in this regulation shall not arise on the occasion of any such transfer or transfers as aforesaid and regulation 28 shall be read subject to this paragraph.» Συνεπώς, εάν και εφόσον η Trosilia καταστεί μέτοχος των τριών άνω Κυπριακών Μητρικών Εταιρειών, είναι θέμα που θα εξετασθεί μέσα από τις άνω παραμέτρους τυχόν μεταγενέστερη ενέργεια της διά περαιτέρω μεταβίβαση των μετοχών και κατά πόσο τίθεται θέμα άσκησης ή όχι των pre-emptive rights της εναγομένης 2 με την προβλεπόμενη διαδικασία στα Καταστατικά των τριών εταιρειών και περαιτέρω κατά πόσο υπάρχει παράβαση ή όχι του όρου 3
(1)(c) της Συμφωνίας Μετόχων που ενδιαφέρει την παρούσα αγωγή. Θα πρέπει επίσης να λεχθεί ότι δεν τέθησαν ενώπιον του Δικαστηρίου άλλες ιδιαίτερες περιστάσεις ώστε να υπάρχει δυνατότητα επιτυχίας πάνω στη βάση αυτή. (Βλ. Κυρίσαββα ν. Κίζη
(2001)1 Α.Α.Δ 1245, Papapetrou Bros Ltd v. Παπαπέτρου
(2003)1 Α.Α.Δ. 791). Να σημειωθεί ότι και ο ενάγων δεν προώθησε την αίτηση επί τη βάση αυτή. Η αίτηση συνεπώς, διά τους λόγους αυτούς, κρίνεται ότι δεν ήταν επειγούσης φύσεως και θα πρέπει να απορριφθεί. Την αίτηση όμως θα την απέρριπτα και για τους ακόλουθους λόγους: Ένας αιτητής που έρχεται στο Δικαστήριο και με μονομερή αίτηση επιζητεί θεραπείες θα πρέπει να παρουσιάζει τα γεγονότα πλήρως και δικαίως. (βλ. The King v. The General Commissioners for the purposes of the Income Tax Acts for the District of Kensington, ex parte Princess Edmond de Poliglae
(1917)1 K.B. 486 που έχει υιοθετηθεί στην Κυπριακή υπόθεση Harvardskiy Prumyslovy Holding A.S. v. Daventree Resources Ltd κ.α.
(2008)1 (Β) Α.Α.Δ 801). Ο αιτητής στην παρούσα αίτηση προσπάθησε, κατά τη γνώμη μου, με τον όγκο του υλικού και τον τρόπο που το έθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου να παραπλανήσει και παραπλάνησε το Δικαστήριο. Δεν έθεσε τα γεγονότα κατά δίκαιο τρόπο. Ο αιτητής δεν απεκάλυψε με την απαιτούμενη καθαρότητα, πληρότητα και δίκαια τα γεγονότα της υπόθεσης, αλλά παρουσίασε μια νεφελώδη εικόνα, αυτή της ανά πάσας στιγμής μεταβίβασης των μετοχών του εναγομένου 6 στην Metinvest είτε από τον ίδιο είτε μέσω της Trosilia, χωρίς την άσκηση των δικαιωμάτων (pre-emptive rights) υπό της εναγομένης 2, κατά παράβαση του όρου 3
(1)(c) της Συμφωνίας Μετόχων. Η εικόνα όμως αυτή δεν είναι αληθινή και δίκαιη, όπως την ανάλυσε το Δικαστήριο νωρίτερα στην απόφαση του. Στις παρ. 78-80 της Ε/Δ Φλουρέντζου παρουσιάζεται ακριβώς η πιο πάνω εικόνα της ανά πάσας στιγμής μεταβίβασης των άνω μετοχών, κατά παράβαση των όρων 3
(1)(
- c)της Συμφωνίας Μετόχων. Παραλείπεται όμως και δεν αποκαλύπτεται το ηλεκτρονικό μήνυμα ημερ. 16.7.11 των δικηγόρων των εναγομένων 1 και 2 προς τους δικηγόρους του αιτητή, Άγγλους και Κύπριους, και όλους τους ενδιαφερόμενους ότι συνεφωνήθη με τον εναγόμενο 6 όπως το θέμα της μεταβίβασης των μετοχών του στις τρεις Κυπριακές μητρικές εταιρείες τύχουν χειρισμού σε κατοπινό στάδιο (βλ. Τεκμήριο 1 Ε/Δ Μουσιούττα) και ότι ο Άγγλος δικηγόρος του αιτητή από τις 14.6.11 ενθάρρυνε τον εναγόμενο 6 να μεταβιβάσει αυτές στην Trosilia εάν αυτό επιθυμούσε. (βλ. παρ. 5 Ε/Δ Μουσιούττα). Περαιτέρω αναφέρονται στην παρ. 80 της Ε/Δ Φλουρέντζου: «80. Καμία απάντηση δεν έχει ληφθεί σε αυτό το ηλεκτρονικό μήνυμα. Αυτή η έλλειψη αντίδρασης είναι επίσης εντυπωσιακή και, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι οι Skaddens αναμφίβολα θα έχουν προειδοποιήσει τον κ. Novinsky και τον σύμβουλο του κ. Νovinsky για το ηλεκτρονικό μήνυμα που έλαβαν από τους PCB και το φαξ από τον κ. Kolomoisky είναι ιδιαίτερα ενδεικτικό για μένα ότι η ενέργεια την οποία φοβάται ο κ. Kolomoisky επίκειται (is imminent). Θα μπορούσε βέβαια να πει κανείς ότι η έλλειψη απάντησης δεν είναι από μόνη της απόδειξη των παραβάσεων (wrongdoing) και εγώ βεβαίως το δέχομαι. Ωστόσο, υπό τις παρούσες συνθήκες, και για τους λόγους που εκτίθενται ανωτέρω, συμπεριλαμβανομένης της συμπεριφοράς, των συνεχώς και επαναλαμβανόμενων μέτρων που έχουν ληφθεί για να βλάψουν τα συμφέροντα του κ. Kolomoisky και την έλλειψη άρνησης στην απάντηση που ελήφθη από τους skaddens, ευσεβάστως υποβάλλω ότι ο κ. Kolomoisky είναι δικαιολογημένος να πιστεύει ότι τα διαβήματα τα οποία φοβάται επίκεινται.» Εις την παρ. 81: «81. Παρόμοια επιστολή στάληκε από το γραφείο μας στους διευθυντές της Polyworld και στον παροχέα υπηρεσιών της Polyworld, ήτοι την PWC στις 20 Ιουλίου. (Επισυνάπτω στην παρούσα ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ ΣΦ 20 αντίγραφο της εν λόγω επιστολής).» Και εις την παρ. 84: «Περαιτέρω, παρά τις επανειλημμένες παρακλήσεις για παροχή πληροφοριών από την Lanebrook και Polyword για πληροφορίες σε σχέση με την πορεία και συμπεριφορά του σε βάρος του κ. Kolomoisly .... Και παρά το σχετικό αίτημα των PCB για πληροφορίες από τους Skaddens σε σχέση με την προτεινόμενη μεταβίβαση από τον κ. Novinsky στην Medinvest καμιά τέτοια πληροφορία δεν έχει δοθεί ποτέ κατά παράβαση των όρων 7.2 και 7.3 της Συμφωνίας Μετόχων.» Αυτή η άνω εικόνα έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τα όσα οι δικηγόροι των εναγομένων 1 και 2 πληροφορούν τον ενάγοντα διά μέσου των Άγγλων δικηγόρων του με το ηλεκτρονικό μήνυμα τους, ημερ. 22.7.2011, Τεκμήριο 15 Ε/Δ Φλουρέντζου, όπου ξεκάθαρα αναφέρεται: «.................................... 2. In any event, the question or waiver and/or the exercise of the ROFR does not arise in the present case since there is no current proposal from Mr Novinsky to make a transfer of shares in the CHCs which might be caught by Polyworld΄s ROFR. Mr Novinsky has indicated a current desire to transfer his shares in the CHCs to Trosilia Holdings Limited ("Trosilia") a company in which he is the registered shareholder. This transfer would therefore be caught by the exemption to ROFR contained in Article 34(
- i)of the CHCs΄Articles of Association which allow transfers to companies which are "company beneficially owned or controlled" by Mr Novinsky. Put simply Polyworld has no ROFR in respect of such transfer to Trosilia.» Το άνω τεκμήριο ο αιτητής το παραθέτει μεν εις την Ε/Δ Φλουρέντζου, όμως έντεχνα το αποσιωπά και δεν το αναφέρει στο κατάλληλο σημείο των Ε/Δ του με μοναδικό σκοπό ακριβώς την παραπλάνηση του Δικαστηρίου θέτοντας μία άλλη νεφελώδη εικόνα, καταπνίγοντας την αλήθεια η οποία δεν ήταν προς όφελος του. Στη συμπληρωματική Ε/Δ Φλουρέντζου γίνεται νέα προσπάθεια παρουσίασης εικόνας μεταβίβασης των μετοχών του εναγομένου 6 στην Metinvest, με αναφορά τώρα σε πληροφορίες του κ. Πίττα στις 19.7.2011, 20.7.2011 και 25.7.2011 (βλ. παρ. 9, 10 και 12 συμπληρωματικής Ε/Δ Φλουρέντζου). Η πρώτη Ε/Δ Φλουρέντζου έγινε στις 25.7.2011. Διερωτώμαι κατ΄ αρχήν γιατί όλα αυτά δεν αναφέρθησαν τότε εφόσον ήταν γνωστά. Δεύτερο, από το περιεχόμενο των παρ. 10 και 12 εμφαίνεται αντίθετος τελικός αποδέκτης των μετοχών που κατ΄ ισχυρισμό θα μεταβιβαστούν, ήτοι στην πρώτη εμφαίνεται η Metinvest, ενώ στη δεύτερη η Trosilia. Τρίτο, η πεπλανημένη και νεφελώδης εικόνα που επέλεξε να παρουσιάσει ο αιτητής σε συνάρτηση με την απόκρυψη ορισμένων γεγονότων, αλλά και παρασιώπηση άλλων, ήταν αρκετά και ικανά πιστεύω να επηρεάσουν την κρίση του Δικαστηρίου κατά τον ουσιώδη χρόνο. Συνεπώς, και διά τους λόγους αυτούς κρίνω ότι το προσωρινό διάταγμα ημερ. 27.7.11 δεν μπορεί να οριστικοποιηθεί, αλλά αντίθετα θα πρέπει να απορριφθεί, όπως επίσης θα πρέπει να απορριφθεί και η αίτηση για τις άλλες αιτούμενες θεραπείες υπό (Β), (Γ), (Ζ) και (Η). Με την αίτηση του ο αιτητής αιτείται και διάταγμα αποκάλυψης τύπου NORWICH PHARMACAL. Η σχετική θεραπεία υπό στοιχείο (Η) έχει ήδη αναφερθεί νωρίτερα, στη σελ. 2 της απόφασης, και αφορά τους εναγόμενους 3, 4, 5 και 7. Εις την υπόθεση Norwich Pharmacal Co & Others v. Commissioners of Customs and Excise
(1973)2 All E.R. 943, λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Although as a general rule no independent action for discovery would lie against a person against whom no reasonable cause of action could be alleged, or who was in the position of a mere witness in the strict sense, the rule did not apply where (
- a)without discovery of the information in the possession of the person against whom discovery was sought no action could be begun against the wrongdoer, and (
- b)the person against whom discovery was sought had himself, albeit through no fault of his own, been involved in the wrongful acts of another so as to facilitate the wrongdoing. In such circumstances although he might have incurred no personal liability, he was under a duty to assist the person who had been wronged by giving him full information and disclosing the identity of the wrongdoer». Σε υποθέσεις που ακολούθησαν τα Αγγλικά Δικαστήρια επέκτειναν την πιο πάνω αρχή και σε υποθέσεις που αφορούσαν παραβάσεις συμβολαίου ή άλλες αδικοπραξίες. (Βλ. P V.T LTD
(1997)4 All E.R. 200, Carlton Film Distributors Ltd v. VCI PLC
(2003)EWHC 616 και Ashworth Hospital Authority v. MGN LTD
(2002)4 All E.R. 193). Eπίσης δεν περιορίζεται σε υποθέσεις όπου η ταυτότητα του αδικοπραγήσαντος είναι άγνωστη. Μπορεί η θεραπεία να δοθεί ακόμη και εκεί που η ταυτότητα του αδικοπραγήσαντος είναι γνωστή αλλά η αίτηση επιζητεί αποκάλυψη σημαντικών πληροφοριών ώστε να καταστεί δυνατή η καταχώρηση της απαίτησης ή όπου ο αιτητής επιζητεί ελλείπων μέρος από την όλη υπόθεση. (Βλ. AXA Equity & Law Life Assurance Society PLC v. National WESTMINSTER BANK PLC
(1998)CLC 1177). Περαιτέρω το τρίτο πρόσωπο από το οποίο επιζητείται η πληροφόρηση δεν είναι ανάγκη να είναι αθώο μέρος, μπορεί να είναι το ίδιο αυτό τρίτο μέρος αδικοπραγήσας. (Βλ. CHC SOFTWARE v. HOPKINS AND WOOD
(1993)FSR 241). Εις την υπόθεση Mitsui & Co v. Nexen Pertoleum UK Ltd
(2005)3 All E.R. 511, στη σελ. 518 τίθενται οι προϋποθέσεις που πρέπει να ικανοποιηθούν ώστε να εκδοθεί η θεραπεία της Norwich Pharmacal (άνω). Η σχετική παράγραφος έχει ως ακολούθως: «21. Τhe three conditions to be satisfied for the court to exercise the power to order Norwich Pharmacal relief are (
- i)a wrong must have been carried out, or arguably carried out, by an ultimate wrongdoer; (
- ii)there must be the need for an order tο enable action to be brought against the ultimate wrongdoer; and (iii) the person against whom the order is sought must (
- a)be mixed up in so as to have facilitated the wrongdoing; and (
- b)able or likely to be able to provide the information necessary to enable the ultimate wrongdoer to be sued». Θα πρέπει να υπομνησθεί και να τονισθεί ότι οι πιο πάνω προϋποθέσεις θα πρέπει να εξεταστούν και εξετάζονται κάτω από τις δύο πρώτες προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/60. Εις τα περιστατικά της παρούσης υπόθεσης, όπως αυτά έχουν αναλυθεί νωρίτερα, και λαμβάνοντας ακόμη υπόψη ότι ήδη έχει καταχωρηθεί Έκθεση Απαίτησης από τον ενάγοντα στις 11.10.2011, είμαι της γνώμης ότι ουδεμία από τις προϋποθέσεις που τίθενται διά την έκδοση τέτοιου διατάγματος δεν ικανοποιείται. Υπενθυμίζεται ότι η αξίωση του ενάγοντα-αιτητή στηρίζεται στην ισχυριζόμενη παράβαση του όρου 3.1(
- c)της Συμφωνίας Μετόχων, που όπως έχει αναλυθεί νωρίτερα στην απόφαση, οι ισχυρισμοί του αιτητή παρέμειναν σε επίπεδο φόβων, υποθέσεων και εικασιών, χωρίς τεκμηρίωση και χωρίς καμία απολύτως αξία. Αυτό αφορά τόσο την ισχυριζόμενη παράβαση του ως άνω όρου, όσο και την παροχή πληροφόρησης. Συνεπώς δεν ικανοποιούνται ούτε η πρώτη, αλλά ούτε και η δεύτερη προϋπόθεση που τίθενται από το άρθρο 32 του Ν. 14/60, όπως έχει τροποποιηθεί (βλ., μεταξύ άλλων, Odysseos v. Pieris Estates Ltd
(1976)1 C.L.R. 38, Karydas Taxi v. Komodikis
(1975)1 C.L.R 38, Louis Vuitton v. Δερμοσακ Λτδ κ.ά.
(1992)1(Β) Α.Α.Δ. 1453, Α/φοί Μυλωνά Α.Ε. κ.ά. ν. Μ. Abraamides & Co Ltd, Πολ. Έφεση 9824, ημερ. 21.9.1998, Nemitsas Industries Ltd v. S. & S. Maritime Lines Ltd and Others
(1976)1 C.L.R. 302, Constantinides v. Makriyiorghou & Another
(1978)1 C.L.R. 585, Papastratis v. Petrides
(1979)1 C.L.R. 231, M & M Transport v. Eteria Astikon Leoforion
(1981)1 C.L.R. 605, Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263). Tα κριτήρια και προϋποθέσεις που πρέπει να πληρούνται σε αίτηση για διάταγμα στη βάση του άρθρου 32, του Νόμου 14/1960, μπορούν να συνοψιστούν στα ακόλουθα:
- Πρέπει να υπάρχει σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση κατά τη δίκη.
- Να υπάρχει πιθανότητα ο ενάγων να δικαιούται σε θεραπεία.
- Να είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, εκτός εάν εκδοθεί το διάταγμα. Τελικά, όταν ληφθούν υπόψη όλοι οι ανωτέρω παράγοντες, το Δικαστήριο θα αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο ή πρόσφορο να εκδώσει το διάταγμα. Ως αποτέλεσμα των πιο πάνω, παρέλκει η εξέταση άλλου κριτηρίου του άρθρου 32 (βλ. Σεβαστού ν. Σεβαστού
(2002)1(Γ) Α.Α.Δ. 1980, 1988). Θα πρόσθετα, εκ του περισσού, εις το σημείο αυτό, και σε σχέση με τις αιτούμενες θεραπείες υπό (Β), (Γ), (Ζ), ότι διά τους ίδιους λόγους που έχουν αναφερθεί, ότι δηλαδή οι ισχυρισμοί του αιτητή παρέμειναν στο επίπεδο εικασιών, υποθέσεων, κλπ, χωρίς καμία αξία, με αποτέλεσμα τη μη ικανοποίηση των δύο πρώτων προϋποθέσεων του άρθρου 32 του Ν.14/60. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, τα διατάγματα των παρ. (Α) (Δ) (Ε) και (ΣΤ), ημερ. 27.7.11 ακυρώνονται και η αίτηση ημερ. 25.7.11 απορρίπτεται, με έξοδα εις βάρος του αιτητή, όπως αυτά θα υπολογισθούν από την Πρωτοκολλητή. [Υπ.] Λ. Παρπαρίνος, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΣΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο