Κωνσταντίνος Ιωάννου ν. PAVILION RESTAURANT (NIGHT SPOT) LTD, Αγωγή αρ.: 5227/2008, 12 Ιανουαρίου, 2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2012:A5 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ. Αγωγή αρ.: 5227/2008 Μεταξύ: Κωνσταντίνος Ιωάννου Ενάγων και PAVILION RESTAURANT (NIGHT SPOT) L.T.D. Εναγομένων 12 Ιανουαρίου, 2012 Για τον ενάγοντα-αιτητή, εμφανίζεται ο κ. Κ. Γρ. Σαββίδης Για τους εναγομένους-καθ'ων η αίτηση, εμφανίζεται ο κ. Χρ. Μάγος για τον κ. Α. Μάγο και τον κ. Κλ. Κλεάνθους. Απόφαση για την αίτηση ημερ. 7.9.11 (αίτημα για προσθήκη εναγομένου και τροποποίηση των δικογράφων) -------------------- Με το ειδικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα, το οποίο κατεχώρισε στις 22.9.08, ο ενάγων-αιτητής («ο αιτητής») διεκδικεί αποζημιώσεις, γενικές και ειδικές, για σωματικές βλάβες και πραγματικές ζημίες τις οποίες, κατ' ισχυρισμόν, υπέστηκε συνεπεία εργατικού ατυχήματος. Ο αιτητής εγκαλεί τους εναγομένους-καθ'ων η αίτηση («οι καθ'ων η αίτηση»), οι οποίοι υπήρξαν εργοδότες του κατά τον ουσιώδη χρόνο, για αμελή συμπεριφορά και για παράβαση νόμιμων καθηκόντων και υποχρεώσεών τους έναντί του. Ας σημειωθεί πως, μεταξύ των λεπτομερειών της αποδιδόμενης, στους καθ'ων η αίτηση, αμέλειας και ή παράβασης των νόμιμων καθηκόντων τους, δικογραφείται και η εξής: «Ε) Παρέλειψαν να ασφαλίσουν τον Ενάγοντα μου για εργατικό ατύχημα ως όφειλαν» (δείτε στην παρα. 5 Ε) της έκθεσης απαίτησης). Δια της υπεράσπισής τους οι καθ'ων η αίτηση παραδέχονται ότι, κατά τον ουσιώδη χρόνο, υπήρξαν εργοδότες του αιτητή και παραδέχονται ότι στις 28.1.08, και ευρισκόμενος στην υπηρεσία τους, αυτός υπέστηκε σωματικές βλάβες συνεπεία εργατικού ατυχήματος. Όμως, οι καθ'ων η αίτηση αρνούνται όσα ο αιτητής τους αποδίδει και απορρίπτουν τις αξιώσεις του. Ισχυρίζονται, περαιτέρω, ότι για το ατύχημα ευθύνεται ο ίδιος ο αιτητής ο οποίος υπήρξε αμελής. Δια της απάντησής του ο αιτητής επαναλαμβάνει το αρχικό δικόγραφό του. Η ακροαματική διαδικασία ξεκίνησε στις 24.2.
- Η πλευρά του αιτητή παρουσίασε ήδη την υπόθεσή της ενώ κλήθηκαν και κατέθεσαν, έως τώρα, δύο μάρτυρες υπεράσπισης. Παρεμβλήθηκε η καταχώριση, στις 7.9.11, της υπό συζήτησιν αίτηση («η αίτηση») με το εξής αιτητικό: «..ο ενάγων-αιτητής-εξαιτείται Άδεια και ή Διάταγμα του Δικαστηρίου για τα εξής:
- Τροποποίησιν του τίτλου της ανωτέρω αγωγής και των συναφών δικογράφων δηλαδή της Form J 190G, στο εμπρόσθιο μέρος του κλητηρίου εντάλματος,, της οπισθογραφήσεως του κλητηρίου εντάλματος ή/ και της Έκθεσης Απαιτήσεως δια της προσθήκης της Ασφαλιστικής Εταιρείας Ύδρας Λτδ ως εναγομένης 2 εκ ΣΤΡΟΒΌΛΟΥ 24653-1302 . Ο Αιτητής, περαιτέρω, αιτείται: Α. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου δια του οποίου να διατάσσεται ή /και να επιτρέπεται η τροποποίηση του τίτλου και των συναφών δικογράφων ,έτσι ώστε να συνάδουν με τα δεδομένα που περιήλθαν εις γνώση του Ενάγοντος κατά την ακροαματική διαδικασία ως και της βεβαιώσεως του Επαρχιακού Γραφείου Εργασίας - Τμήμα επιθεωρήσεως- ήτοι των αιτουμένων πιο πάνω Τροποποιήσεων ή/και διορθώσεων ή/και παροραμάτων ή/και Προσθέσεων ακριβών στοιχείων στην καταχωρηθείσα αγωγή 5227/2008 που ο Ενάγων δεν γνώριζε εκ παραδρομής ή/και παραλείψεως ή/εξ αγνοίας ή/και αποκρύψεως από την Εναγόμενη στην πιο πάνω Αγωγή 5227 /
- Β. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου όπως τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα της αγωγής.» Η αίτηση καταγράφει, ως νομικό της υπόβαθρο, την Δ.10, Δ.25 και τη Δ.48 θ.θ.1,2 και 8 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών. Παρενθετικώς αναφέρω πως η Δ.10 προσετέθηκε στο σώμα της αίτησης, σε αντικατάσταση της Δ.12, δυνάμει διατάγματος ημερ. 3.11.
- Το διάταγμα αυτό εξεδόθηκε κατόπιν σχετικού προφορικού αιτήματος του ευπαίδευτου συνηγόρου του αιτητή. Την αίτηση υποστηρίζει ένορκη δήλωση του αιτητή ημερ. 7.9.11, ο οποίος αναφέρει τα εξής: «..........................
- Κατά τη διάρκεια της ακροαματικής ήμουν παρών και διαπίστωσα ότι ο ιατρός Ηλίας Γεωργίου ομολόγησε ότι εμφανιζόταν ως μάρτυρας στο Δικαστήριο κατ εντολή της Ασφαλιστικής Εταιρείας Ύδρας Λτδ πράγμα που μου απόκρυπταν οι Εναγόμενοι.
- Ζήτησα από το Δικηγόρο μου Κυριάκο Γρ. Σαββίδη να ζητήσει από το Τμήμα επιθεώρησης του Υπουργείου Εργασίας αν ήμουν από την Εναγόμενη ασφαλισμένος για το εν λόγω ατύχημα. Η απάντηση ήταν ότι ήμουν ασφαλισμένος στην Ασφαλιστική Εταιρεία Ύδρα Λτδ αν και ή ίδια εταιρεία γραπτώς το αρνείται, ως φαίνεται στον κατατεθέντα υπό του δικηγόρου μου φάκελο το Δικαστηρίου.
- Αιτούμαι Τροποποίηση του τίτλου της ανωτέρω αγωγής και των συναφών δικογράφων δηλαδή της Form J 190G, στο εμπρόσθιο μέρος του κλητηρίου εντάλματος,, της οπισθογραφήσεως του κλητηρίου εντάλματος ή/και της Έκθεσης Απαιτήσεως δια της προσθήκης τη Ασφαλιστικής Εταιρείας Ύδρας Λτδ ως εναγομένης 2 εκ ΣΤΡΟΒΟΛΟ 24653-1302». Η αίτηση αντιμετωπίζει την γραπτή ένσταση των καθ'ων η αίτηση η οποία κατεχωρίστηκε στις 5.10.
- Οι λόγοι της ένστασης αναλύονται ως εξής: 1) Η αίτηση υπεβλήθηκε με μεγάλη καθυστέρηση. 2) Η αίτηση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη. 3) Η αίτηση είναι καταχρηστική. 4) Η αίτηση βασίζεται σε ισχυρισμό αναληθή. Ο προτεινόμενος εναγόμενος «ΥΔΡΑ Ασφαλιστική Εταιρεία Λτδ» («η ΥΔΡΑ») ουδεμία σχέση έχει με την αγωγή εφ' όσον ο αιτητής δεν ήταν ασφαλισμένος σε αυτήν. 5) Η επιδιωκόμενη τροποποίηση είναι άσχετη με τα επίδικα ζητήματα ως αυτά δικογραφούνται στην έκθεση απαίτησης. Την ένσταση υποστηρίζουν ένορκες δηλώσεις του Ανδρέα Μιχαήλ, υπαλλήλου της «ΥΔΡΑ» και υπευθύνου στο τμήμα που αφορά στις ασφαλιστικές συμβάσεις για εργατικά ατυχήματα, και του Νίκου Μιχαηλίδη, διευθυντή και διοικητικού συμβούλου των καθ'ων η αίτηση: Ο Ανδρέας Μιχαήλ δηλώνει πως οι καθ'ων η αίτηση είναι, πράγματι, πελάτες της «ΥΔΡΑ», όμως, αυτοί ουδέποτε ζήτησαν να ασφαλίσουν τον αιτητή. Ο αιτητής δεν είναι ασφαλισμένος στην «ΥΔΡΑ» και ουδέποτε γνωστοποίησε σε αυτήν την επίδικη απαίτησή του. Ο Νίκος Μιχαηλίδης επιβεβαιώνει την ουσία των πιο πάνω και προσθέτει πως οι καθ'ων η αίτηση έχουν οικονομική ευρωστεία και πως, εάν ήθελε επιδικασθεί εναντίον τους οιονδήποτε ποσόν ως αποζημιώσεις υπέρ του αιτητή, αυτό θα καταβληθεί. Η ακρόαση της αίτησης διεξήχθηκε με τις εκατέρωθεν αγορεύσεις. Δεν ζητήθηκε η αντεξέταση των προσώπων τα οποία, με τις ένορκες δηλώσεις τους, υποστηρίζουν την αίτηση και την ένσταση και ούτε ζητήθηκε άδεια για την καταχώριση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Έτσι, κρίσιμο πραγματικό υπόβαθρο για την εξέταση της αίτησης αποτελούν τα όσα προκύπτουν από τις ένορκες δηλώσεις του αιτητή, του Ανδρέα Μιχαήλ και του Νίκου Μιχαηλίδη. Έχω μελετήσει τα κρίσιμα νομικά ζητήματα, λαμβάνοντας υπ'όψιν και τα όσα οι ευπαίδευτοι συνήγοροι εισηγήθηκαν δια των αγορεύσεών τους, και έχω διεξέλθει τη μαρτυρία: Κατ΄ αρχάς, σημειώνω πως, εφ΄ όσον διά της αίτησης επιδιώκεται και η προσθήκη εναγομένου απαραίτητο δικαιοδοτικό βάθρο αποτελεί και η Δ.9 θ.10 (Μepa Underwriting Management Ltd κ.α. ν. Αγροτικής Ανώνυμης Ελληνικής Εταιρείας Γενικών Ασφαλίσεων
(1997)1 (Β) A.A.Δ. 772, Οδυσσέως ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ
(2001)1 (Β) Α.Α.Δ. 1372 και Παγκυπριακή Ασφαλιστική Λτδ ν. Μηνά
(2003)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1818, 1824). Η διαταγή αυτή πρέπει να καταγράφεται στο σώμα της αίτησης. Αυτό επιβάλλει η Δ.48 θ.1. Εν προκειμένω δεν συμβαίνει κάτι τέτοιο. Η παράλειψη καταγραφής, στο σώμα της αίτησης, της Δ.9 θ.10 είναι μοιραία και οδηγεί το αίτημα για προσθήκη εναγομένου σε απόρριψη εφ΄όσον, όπως συμβαίνει σε κάθε ενδιάμεση αίτηση, «ο καθορισμός του νομικού βάθρου, με αναφορά στο ειδικό άρθρο ή άρθρα της νομοθεσίας και ή τον ειδικό θεσμό ή θεσμούς που το στοιχειοθετούν, παρέχοντας την απαραίτητη δικαιοδοσία στο δικαστή, αποτελεί .. όρο απαράβατο για την έγκυρη χρήση του δικονομικού αυτού μέτρου...» (Evand Promotions Ltd
(1998)1 (B) A.A.Δ. 736, 745, δείτε και την Χριστοφόρου ν. Οικοδομικές Επιχειρήσεις Λοϊζος Ιορδάνους Λίμιτεδ
(2001)1 (Β) Α.Α.Δ. 743, 746-7 καθώς και, εξ αντιδιαστολής, την G.P. Michaelides and Sons Ltd v. Transmacorn N.V. κ.α.
(2000)1 (Β) Α.Α.Δ. 863). Η συγκεκριμένη παράλειψη δεν θεραπεύεται με την επίκληση των συμφυών εξουσιών του Δικαστηρίου. Οι εξουσίες αυτές ενυπάρχουν για να εξυπηρετούν την ανάγκη λειτουργίας του Δικαστηρίου ως Δικαστηρίου δικαίου και, κατά κανόνα, δεν αποτελούν πηγή εξουσίας ανεξάρτητη από το νόμο και τους θεσμούς (Evand Promotions Ltd κ.α. (ανωτέρω)). Και ούτε τίθεται ζήτημα αυταπάγγελτης θεραπείας αυτού του ελαττώματος κατ΄ επίκλησιν της Δ.64. Είναι, βεβαίως, γεγονός πως διά της εισαγωγής της Δ.64 έχει δοθεί στο Δικαστήριο η διακριτική εξουσία να θεραπεύει παρατυπίες ένδικου μέσου οι οποίες, άλλως πως, θα οδηγούσαν στην απόρριψή του. Όμως, τέτοια θεραπεία μπορεί να παρασχεθεί υπό την προϋπόθεση ότι υποβάλλεται σχετικό αίτημα από την πλευρά του διαδίκου που ευθύνεται για την παρατυπία. Όπως αναφέρεται στην απόφαση Πετρίχου ν. Χατζηιωσήφ
(1998)1 (Α) Α.Α.Δ.81, 84: «Η νέα Δ.64 δεν αποτελεί πανάκεια στη μη συμμόρφωση με τους κανονισμούς. Δεν έχει σκοπό δηλαδή να τους καταργήσει. Οι κανονισμοί πρέπει να τηρούνται. Η Δ.64 δημιουργεί ένα ένδικο μέσο, το οποίο μπορεί να χρησιμοποιήσει ο αιτών για να θεραπεύσει παρατυπίες εφόσον είναι θεραπεύσιμες». Παραπέμπω, επίσης, στην απόφαση στην Πολιτική Έφεση αρ. 41/2008 Άριστος Αρέστη ν. Μαρία Ερμογένους (Κοκόνα), ημερ. 25.10.10. Στην προκείμενη περίπτωση, παρά την προβολή, ως λόγου ένστασης, και του ισχυρισμού ότι η αίτηση είναι νόμω αβάσιμη, η πλευρά του αιτητή δεν προέβηκε στο κατάλληλο διάβημα για την θεραπεία του συγκεκριμένου ελαττώματος της αίτησης. Έτσι, το αίτημα για προσθήκη εναγομένου οδηγείται σε απόρριψη. Παρά τη διαπίστωσή μου αυτή θα προχωρήσω να εξετάσω το αίτημα για προσθήκη εναγομένου και επί της ουσίας. Το σχετικό νομολογιακό πλαίσιο σκιαγραφείται ως ακολούθως: Εκκρεμούσης της διαδικασίας, η προσθήκη διαδίκου αποτελεί ζήτημα το οποίο ανάγεται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. «Προκειμένου να καταστεί δυνατή η αποτελεσματική εκδίκαση όλων των επίδικων θεμάτων μεταξύ των διαδίκων το Δικαστήριο διαθέτει ευρεία διακριτική ευχέρεια η οποία του παρέχει τη δυνατότητα διαγραφής, προσθήκης ή αντικατάστασης διαδίκου...» (Οδυσσέως ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ (ανωτέρω), 1357). Στις περιπτώσεις, όπως η προκειμένη, όπου επιχειρείται η προσθήκη, ως εναγομένου, ενός ασφαλιστή, γνώμονα για την άσκηση της σχετικής δικαστικής διακριτικής εξουσίας αποτελεί το ενδεχόμενο ο ασφαλιστής να κληθεί να καταβάλει τις τυχόν επιδικασθείσες, υπέρ του ενάγοντος, αποζημιώσεις. Εάν ο ασφαλιστής προσφέρεται να καταβάλει τις αποζημιώσεις αυτές τότε η παρέμβασή του στην εκκρεμούσα διαδικασία και η προσθήκη του ως εναγομένου είναι, κατ' αρχήν, δικαιολογημένη και εγκρίνεται (Παγκυπριακή Ασφαλιστική Λτδ ν. Μηνά (ανωτέρω), 1827). Περαιτέρω, για να προστεθεί ορισμένο πρόσωπο ως εναγόμενος θα πρέπει η έκθεση απαίτησης να προσδιορίζει την εναντίον του αιτία αγωγής και να περιέχει ισχυρισμούς οι οποίοι να αποτελούν την εναντίον του βάση αγωγής. Όπως αναφέρεται στην απόφαση (Μepa Underwriting Management Ltd κ.α. ν. Αγροτικής Ανώνυμης Ελληνικής Εταιρείας Γενικών Ασφαλίσεων, (ανωτέρω), 780: «Το δικόγραφο το οποίο διευκρινίζει και προσδιορίζει την αιτία αγωγής εναντίον ενός εναγομένου είναι η έκθεση απαιτήσεως. Πρέπει ένας να διαβάσει την έκθεση απαιτήσεως για να αντιληφθεί για ποιο λόγο έχει καταστεί διάδικος. (Bλ. Wilson v. Church [1878] 9 Ch. 552, 557)". Εν προκειμένω, το αίτημα για προσθήκη εναγομένου υποβάλλεται εκτός του νομολογιακού πλαισίου: Μετά την παρουσίαση της μαρτυρίας των καθ'ων η αίτηση, η εικόνα που αρχικώς δημιουργήθηκε με βάση την ένορκη δήλωση του αιτητή έχει ανατραπεί εφ' όσον οι ενόρκως δηλούντες Ανδρέας Μιχαήλ και Νίκος Μιχαηλίδης αρνούνται, κατά τρόπον ρητό, τον ουσιώδη ισχυρισμό περί ασφάλισης του αιτητή στην «ΥΔΡΑ». Η ρητή αυτή άρνηση, η οποία αφορά σε προϋπόθεση προσθήκης της «ΥΔΡΑ», ως εναγομένου, επέβαλε στον αιτητή το βάρος να αποδείξει τους ισχυρισμούς του για τα γεγονότα που οδήγησαν στο να καταχωριστεί και να συνεχίσει η αίτηση. Ο αιτητής μπορούσε να αποδείξει τα αμφισβητούμενα γεγονότα είτε με την καταχώριση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων είτε με την αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων Ανδρέα Μιχαήλ και Νίκου Μιχαηλίδη. Νομολογήθηκαν σχετικώς τα εξής: «σε περιπτώσεις αιτήσεων που οι ισχυρισμοί του αιτητή αμφισβητούνται, ο αιτητής θα πρέπει να προσκομίσει προφορική μαρτυρία για να αποσείσει το σχετικό βάρος που έχει για την απόδειξη των ισχυρισμών του..... Ο Αιτητής μπορεί να αποσείσει το σχετικό βάρος απόδειξης είτε με την παράθεση της δικής του μαρτυρίας είτε με την αποκάλυψη στοιχείων που προκύπτουν από την αντεξέταση στην οποία υποβάλλει τα πρόσωπα τα οποία έχουν προβεί σε ένορκες δηλώσεις εκ μέρους του καθ' ου η αίτηση» (lacovou Brothers (Constructions) Ltd v. Fashionwise Ltd
(2000)1 (Β) Α.Α.Δ. 1377, 1380, δείτε και την Fashion Box S.R.L. v. Ferro Fashions Ltd
(1999)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1858, 1863). Όμως, ο αιτητής παρέλειψε να προβεί σε οιανδήποτε προσπάθεια απόσεισης του βάρους απόδειξης που τον βαραίνει. Κατά την ακρόαση της αίτησης, η πλευρά του περιορίσθηκε σε αγόρευση. Κατά συνέπειαν, ο κρίσιμος ισχυρισμός του αιτητή περί της ασφάλισής του στην «ΥΔΡΑ» παρέμεινε μετέωρος και ατεκμηρίωτος. Εν πάση περιπτώσει, το εγχείρημα του αιτητή να προσθέσει τον ασφαλιστή ως δεύτερο εναγόμενο αντιφάσκει με την δικογραφημένη θέση του σύμφωνα με την οποίαν οι καθ'ων η αίτηση, κατά παράβασιν σχετικής υποχρέωσής τους, δεν τον ασφάλισαν (δείτε στην παρα. 5.Ε) της έκθεσης απαίτησης). Συναφώς παρατηρώ πως δια της αίτησης δεν επιχειρείται η τροποποίηση του σχετικού χωρίου της έκθεσης απαίτησης. Τέλος, αποτρεπτικό στοιχείο για την έγκριση της αίτησης αποτελεί και η πολύ μεγάλη καθυστέρηση στην υποβολή της. Υπενθυμίζω πως ο αιτητής παρουσίασε ήδη τη μαρτυρία του στα πλαίσια της εκκρεμούσας ακροαματικής διαδικασίας. Για την καθυστέρηση αυτή δεν δίδεται επαρκής αιτιολογία. Ο ισχυρισμός του αιτητή πως οι καθ'ων η αίτηση του απέκρυψαν το γεγονός ότι τον ασφάλισαν στην «ΥΔΡΑ» απορρίπτεται από τους μάρτυρες των καθ'ων η αίτηση Ανδρέα Μιχαήλ και Νίκο Μιχαηλίδη. Έτσι, παραμένει αναπόδεικτη η αναγκαία προϋπόθεση να καταδείξει ο αιτητής πως η μεγάλη καθυστέρηση στην υποβολή της αίτησης δεν οφειλόταν σε αδιαφορία του να προβεί σε ένα διάβημα το οποίο, υπό τις κατάλληλες συνθήκες, θα εδικαιούτο. Συναφώς αναφέρω πως όταν υπάρχει καθυστέρηση στην υποβολή ενός διαδικαστικού διαβήματος εξετάζεται τόσον η μακρά εκκρεμότητα της αγωγής όσον και κατά πόσον υπήρχε δυνατότητα ενέργειας ενωρίτερα καθώς και η εξήγηση για την αργοπορία (δείτε, για ανάλογη εφαρμογή, C. and A. Pelecanos Associate Ltd ν. Πελεκάνου
(2001)1 (Γ) Α.Α.Δ. 2075, 2079-80). Εφ' όσον οι ισχυρισμοί του αιτητή, οι οποίοι τείνουν να θεμελιώσουν τις νομοθετημένες και νομολογημένες προϋποθέσεις έκδοσης των επίδικων διαταγμάτων, ως οι προϋποθέσεις αυτές εκτίθενται πιο πάνω, παρέμειναν μετέωροι και ατεκμηρίωτοι, η αίτηση ημερ. 7.9.11 αποτυγχάνει. Η αίτηση ημερ. 7.9.11 απορρίπτεται. Τα έξοδα της αίτησης, ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ των εναγομένων-καθ'ων η αίτηση και εναντίον του ενάγοντος-αιτητή. (Υπ.) ............................................ Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /EΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο