Κayat Trading Limited ν. Genzyme Corporation, Αρ. Αγωγής: 7462/02, 20 Ιανουαρίου, 2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2012:A22 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Α. Ρ. Λιάτσου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 7462/02 Μεταξύ: Κayat Trading Limited Εναγόντων και Genzyme Corporation Εναγομένων ------------------ Αίτηση για Τροποποίηση ημερ. 16 Δεκεμβρίου, 2011 20 Ιανουαρίου,
- Για ενάγοντες: κ. Α. Λαδάς με κ. Γ. Γεωργιάδη Για εναγόμενους: κ. Π. Πολυβίου με κα Στ. Πολυβίου και κ. Γ. Μίτλεττον ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Σειρά ενδιάμεσων αποφάσεων του Δικαστηρίου επί διαφόρων θεμάτων εκδόθηκε μέχρι σήμερα. Στην απόφαση ημερ. 11 Ιουλίου 2008 επί αιτήσεως για έκδοση οδηγιών και παροχή λεπτομερειών, καταγράφεται το ιστορικό της παρούσας υπόθεσης. Για σκοπούς της εξεταζόμενης Αίτησης κρίνεται ορθή η επανατύπωσή του: Η βάση αγωγής της υπό κρίση περίπτωσης ανάγεται σε γεγονότα τα οποία εκτυλίχθηκαν πριν από δεκαπέντε περίπου χρόνια και περιστρέφονται γύρω από ισχυριζόμενες παραβάσεις συμφωνίας με την οποία οι εναγόμενοι, εταιρεία από τη Μασαχουσέτη των Ηνωμένων Πολιτειών, διόρισαν τους ενάγοντες, Κυπριακή εμπορική εταιρεία περιορισμένης ευθύνης, ως διανομείς προϊόντων τους σε διάφορες χώρες του εξωτερικού. Συνεπεία των εν λόγω παραβάσεων, οι ενάγοντες αξιώνουν ανάλογες αποζημιώσεις για διάρρηξη συμφωνίας, καθώς και για δόλο και/ή απάτη και/ή ψευδείς παραστάσεις. Οι εναγόμενοι εμφανίστηκαν υπό διαμαρτυρία στις 18.10.
- Ακολούθησε αίτησή τους ημερ. 6.12.2002, με την οποία ζητούσαν απόρριψη του κλητηρίου εντάλματος και/ή ακύρωση της επίδοσης και/ή αναστολή της διαδικασίας. Πρωτόδικα η αίτηση απορρίφθηκε στις 31.3.
- Ακολούθησε έφεση, η οποία επίσης απορρίφθηκε καθότι κρίθηκε ως μη εφέσιμη η πρωτόδικη απόφαση. Δύο περίπου χρόνια μετά την καταχώρηση της αγωγής, συγκεκριμένα την 24.11.2004, καταχωρήθηκε για πρώτη φορά Έκθεση Απαίτησης. Κάλυπτε 35 σελίδες. Στις 6.4.2005 οι εναγόμενοι ζήτησαν, με αίτησή τους, διαγραφή συγκεκριμένων παραγράφων της Έκθεσης Απαίτησης. Το αίτημά τους πέτυχε μερικώς και με απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 27.9.2005 διατάχθηκε η διαγραφή κάποιων από τις παραγράφους της Έκθεσης Απαίτησης. Ακολούθησε, την 18.10.2005, αίτηση για τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης. Δυνάμει δε σχετικού διατάγματος καταχωρήθηκε, την 28.12.2005, εικοσιεξασέλιδη τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης. Λίγο αργότερα, στις 20.2.2006, οι εναγόμενοι καταχώρησαν νέα αίτηση, με την οποία και πάλι ζητούσαν απόρριψη του κλητηρίου εντάλματος και/ή του διατάγματος επίδοσης της αγωγής και/ή αναστολή κάθε διαδικασίας. Επιπρόσθετα, αξίωναν και τη διαγραφή σειράς παραγράφων της νέας τροποποιημένης Έκθεσης Απαίτησης. Στις 13.9.2006 εκδόθηκε η ενδιάμεση σχετική απόφαση του Δικαστηρίου με την οποία η αίτηση απορρίφθηκε. Ακολούθησε, την 9.10.2006, νέα αίτηση τροποποίησης της Έκθεσης Απαίτησης. Ως αποτέλεσμά της καταχωρήθηκε, στις 15.12.2006, τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης, επίσης μακροσκελής, καλύπτει 28 σελίδες. Στις 24.4.2007 οι εναγόμενοι καταχώρησαν την έκτασης 19 σελίδων Έκθεση Υπεράσπισής τους και ένα μήνα αργότερα, 24.5.2007, καταχωρήθηκε δεκαπεντασέλιδη απάντηση των εναγόντων. Ακολούθησαν ακόμη δύο αιτήσεις για τροποποίηση. Ανάλογα η έκθεση απαίτησης επανατροποποιήθηκε με διατάγματα του Δικαστηρίου στις 24.10.2008 και, τελικά, στις 22.2.
- Η ακροαματική διαδικασία άρχισε πριν από δύο περίπου χρόνια και είναι χρονοβόρα. Σε αυτό συνέτειναν διάφοροι παράγοντες, μεταξύ των οποίων η ανάγκη παρουσίασης του συνόλου της μαρτυρίας μέσω μαρτύρων οι οποίοι διαμένουν στο εξωτερικό, η εκτεταμένη παράθεση σχετικών γεγονότων και επανειλημμένα δικονομικά διαβήματα. Η πλευρά των εναγόντων δεν έχει ολοκληρώσει ακόμη την υπόθεσή της. Βρίσκεται στο στάδιο παροχής μαρτυρίας από το ΜΕ12 Charles Lazarevic, ορκωτό λογιστή, με έδρα εργασιών του το Λονδίνο. Του είχε ανατεθεί από τους δικηγόρους των εναγόντων να ετοιμάσει, ως εμπειρογνώμονας, έκθεση υπολογισμού των ζημιών που κατ΄ ισχυρισμό τους υπέστησαν οι ενάγοντες, ως αποτέλεσμα, κατά τη θέση τους, παραβίασης του επίδικου συμβολαίου. Στην προσπάθεια του μάρτυρα να καταθέσει ως τεκμήριο στο Δικαστήριο την έκθεση που ετοίμασε, ηγέρθη ένσταση εκ μέρους των συνηγόρων των εναγομένων. Ήταν, συνοπτικά, η απόφαση του Δικαστηρίου, ημερ. 10.6.2011, ότι τα είδη αποζημιώσεων που κάλυπτε η έκθεση του ΜΕ12 συνιστούσαν ξεκάθαρα εξειδικευμένες ζημιές, οι οποίες είχαν ως βάση στήριξης την ισχυριζόμενη διάρρηξη της μεταξύ των μερών συμφωνίας. Και ως τέτοιες θα έπρεπε να είχαν δικογραφηθεί με κάθε απαραίτητη λεπτομέρεια. Ήταν περαιτέρω κατάληξη του Δικαστηρίου ότι στην έκθεση απαίτησης δεν εντοπίζεται τέτοια, επαρκής, δικογράφηση. Συνακόλουθα, δεν επετράπη η παροχή μαρτυρίας μέσω της κατάθεσης της έκθεσης του ΜΕ12 προς το σκοπό απόδειξης της ζημιάς η οποία καθορίστηκε ως «enterprise valuation» και «loss of profits». Μετά την πιο πάνω εξέλιξη, ο ευπαίδευτος συνήγορος για τους ενάγοντες ζήτησε χρόνο προκειμένου να επανεξετάσει τη θέση του υπό το φως της ενδιάμεσης απόφασης του Δικαστηρίου. Ως αποτέλεσμα, καταχωρήθηκε, στις 23.6.2011, και με άδεια του Δικαστηρίου ορίστηκε την επομένη, αίτηση για τροποποίηση με περιεχόμενο ταυτόσημο της υπό κρίση. Η αίτηση αυτή απεσύρθη στις 20.10.2011 με επιφύλαξη τυχόν δικαιωμάτων των Αιτητών και των εκατέρωθεν θέσεων. Στην απόσυρση οδηγήθηκαν οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των Αιτητών, με σκοπό να προχωρήσουν με αίτηση, ημερ. 18.10.2011, για αναστολή της διαδικασίας μέχρι την εκδίκαση και/ή αποπεράτωση εφέσεων επί ενδιάμεσων αποφάσεων του Δικαστηρίου. Ακολούθησε η εκδίκαση της αίτησης για αναστολή και η απόρριψή της στις 9.12.
- Αμέσως μετά, στις 16.12.2011, καταχωρήθηκε η υπό κρίση Αίτηση. Αξιώνεται τροποποίηση της έκθεσης απαίτησης με την προσθήκη νέας παραγράφου, ούτως ώστε να δικογραφείται με λεπτομέρεια το ζήτημα του υπολογισμού των αποζημιώσεων, όπως αυτό τίθεται στη μέθοδο που χρησιμοποίησε ο ΜΕ
- Αίτημα το οποίο εδράζεται στη Δ.25 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών. Τη συνοδευτική ένορκο δήλωση ορκίζεται δικηγόρος στο δικηγορικό γραφείο Γ. & Α. Λαδάς Δ.Ε.Π.Ε., δικηγόρων των Αιτητών. Στη, λιτή, ένορκή του δήλωση ό,τι είναι ουσιαστικό, πέραν των τυπικών αναφορών, είναι το περιεχόμενο της παραγράφου 2, η οποία έχει ως ακολούθως: «Με την αιτούμενη τροποποίηση επιδιώκεται συμμόρφωση με την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 10.6.2011 ούτως ώστε να καταστεί δυνατή η παρουσίαση σαν μαρτυρίας της έκθεσης του ΜΕ12, εμπειρογνώμονα μάρτυρα της αιτήτριας-ενάγουσας, αναφορικά με τον υπολογισμό των αποζημιώσεων με δύο συγκεκριμένες μεθόδους τις οποίες αναλύει και εφαρμόζει σαν εμπειρογνώμονας.» Η ένσταση των Καθ΄ ων η Αίτηση κινείται γύρω από ένα ευρύ φάσμα λόγων που καλύπτουν επίκληση υπέρμετρης και αδικαιολόγητης καθυστέρησης, παραβίαση των διαδικαστικών κανονισμών, κατάχρησης της διαδικασίας και πρόκλησης βλάβης τους, η οποία δεν θα ήταν δυνατό να αποκατασταθεί με την παροχή εξόδων και μόνο. Τη συνοδευτική της ένστασης ένορκο δήλωση ορκίζεται, επίσης, δικηγόρος στο δικηγορικό γραφείο Χρυσαφίνη & Πολυβίου Δ.Ε.Π.Ε., δικηγόρων των εναγομένων. Πέραν των νομικών ισχυρισμών που περιέχει, αναφέρεται στα γεγονότα που καλύπτουν την υπόθεση, προκειμένου να στοιχειοθετηθεί η εισήγηση περί αδικαιολόγητης καθυστέρησης, αλλά και σε αυτά που κατά τη θέση των Καθ΄ ων η Αίτηση τεκμηριώνουν ζήτημα ανεπανόρθωτης ζημιάς. Θα απασχολήσουν το Δικαστήριο σε μεταγενέστερο στάδιο και συνεπώς είναι αχρείαστη η επανάληψή τους. Οι συνήγοροι των δύο πλευρών, με αναφορά στις γνωστές επί του θέματος της τροποποίησης αρχές και επικαλούμενοι τα γεγονότα που καλύπτουν την παρούσα υπόθεση, υποστήριξαν τις θέσεις τους. Με όλο το σεβασμό προς το έργο τους, χάριν οικονομίας του λόγου και μόνο, κρίνεται δόκιμο οι εκατέρωθεν εισηγήσεις να ενταχθούν στα πλαίσια εξέτασης της Αίτησης από το Δικαστήριο, η οποία και θα ακολουθήσει. Δεν παρίσταται λόγος να επεκταθώ στο σύνολο των σχετικών αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου που καλύπτουν το ζήτημα της τροποποίησης δικογράφων. Θα επικεντρωθεί το Δικαστήριο στο θέμα που δεσπόζει, της κατ' ισχυρισμό δηλαδή καθυστέρησης στην υποβολή του αιτήματος, της μη παροχής επαρκών εξηγήσεων γι' αυτήν και της ανεπανόρθωτης ζημιάς που επικαλείται η πλευρά των Καθ΄ ων η Αίτηση ότι υφίσταται. Ζητήματα με τα οποία ενασχολήθηκαν, μεταξύ άλλων, οι αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου Astor Manufacturing & Exporting Co κ.ά. ν. A.G. Leventis κ.α.
(1993)1 Α.Α.Δ. 726, Στέλιος Φοινιώτης ν. Greenmar Navigation Ltd
(1989)1 A.A.Δ. (Ε) 33. Στην υπόθεση Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου
(1991)1 Α.Α.Δ. 934, τονίστηκε ότι αναμφίβολα η σύγχρονη τάση, όπως αναδύεται από τη σχετική νομολογία, είναι τα Δικαστήρια να επιτρέπουν τροποποιήσεις στις κατάλληλες υποθέσεις, ακόμη και όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης. Νοουμένου βέβαια ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα. Στην απόφαση Ταξί Κυριάκος Λτδ ν. Ανδρέα Παύλου
(1995)1 Α.Α.Δ. 560, διευκρινίστηκε πως όσο φιλελεύθερη και αν δικαιολογείται να είναι η προσέγγιση στο θέμα τροποποιήσεων δικογράφων, το ζήτημα εξακολουθεί να υπόκειται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Γνώμονας δε για την άσκηση αυτής της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου, είναι το σύνολο των περιστατικών και δεν εξαντλείται με αναφορά και μόνο στο επανορθώσιμο των συνεπειών της τροποποίησης ανεξάρτητα από οτιδήποτε άλλο. Ειδικότερα για το θέμα του παράγοντα χρόνου στην υποβολή αιτήματος τροποποίησης λέχθηκαν, εύστοχα, τα ακόλουθα στην απόφαση Astor Manufacturing & Exporting Co. κ.α. (ανωτέρω). «Ο παράγοντας χρόνος είναι σχετικός. Δεν είναι όμως εκ προοιμίου και απαρέγκλιτα αποφασιστικής σημασίας. Το ίδιο ισχύει για τον κάθε ένα από τη σειρά των παραγόντων που η νομολογία καθιέρωσε ως διαδραματίζοντας ρόλο. Η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου ασκείται αφού συνυπολογιστούν τα σχετικά στο πλαίσιο των ιδιαιτεροτήτων της κάθε υπόθεσης.» Ως προς την καθυστέρηση στην υποβολή αίτησης για τροποποίηση δικογράφου, σημαντική είναι επίσης η απόφαση του Εφετείου στην υπόθεση SABA & Co. (T.M.P.) v. T.M.P. Agents
(1994)1 Α.Α.Δ., 426. Λέχθηκε ότι σε σχέση με καθυστέρηση η οποία οφείλεται σε σφάλμα του αιτητή, η δικαιολόγηση της καθυστέρησης και η σημασία της ποικίλει ανάλογα με τα περιστατικά κάθε υπόθεσης, κυρίως σε συσχετισμό με τη γνησιότητα των προθέσεων του αιτητή, και την αναγκαιότητα ή το βαθμό της χρησιμότητας της τροποποίησης. Η όποια καθυστέρηση βέβαια, δεν πρέπει να εξετάζεται μεμονωμένα από απόψεως μόνο χρονικής διάστασης, αλλά θα πρέπει να συναρτάται με άλλους παράγοντες, όπως π.χ. την ανυπαρξία καλής πίστης [Ταξί Κυριάκος (ανωτέρω)]. Στη σχετικά πρόσφατη απόφαση Ιωάννης Νικολάου v. Ζωής Μιλτιάδους κ.ά.,
(2007)1 ΑΑΔ σελ. 1005, 1007-08, συνοψίζονται οι αρχές καθοδήγησης του Δικαστηρίου κατά την άσκηση της εξουσίας του δυνάμει της Δ.25: «Η εξουσία για έκδοση άδειας για τροποποίηση περιέχεται στη Δ.25 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών, όπου προνοείται ότι, σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας μπορεί να δοθεί η άδεια, ούτως ώστε να γίνουν όλες οι αναγκαίες τροποποιήσεις για να εκδικαστούν όλα τα επίδικα θέματα που εγείρονται μεταξύ των διαδίκων. Το κυρίαρχο στοιχείο στην άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου είναι το συμφέρον της δικαιοσύνης. Κατά την εξέταση του θέματος το Δικαστήριο βασίζεται σε διάφορους παράγοντες, αλλά τελικά ο κρίσιμος παράγων είναι η ανάγκη για προσδιορισμό των επίδικων θεμάτων και η διατύπωση των θέσεων των διαδίκων. Τροποποίηση μπορεί να επιτραπεί, ασχέτως του αν επιδείχθηκε αμέλεια και καθυστέρηση από διάδικο, αν αυτό απαιτεί το συμφέρον της δικαιοσύνης. Η άδεια για τροποποίηση δίδεται ευκολότερα στα αρχικά στάδια, αλλά τούτο μπορεί ακόμη να γίνει και σε πολύ προχωρημένο στάδιο, μέχρι και το τελικό της διαδικασίας, αν δεν προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο. Ο όρος ανεπανόρθωτη ζημιά χρησιμοποιείται με την έννοια του ότι αυτή δεν μπορεί να αποκατασταθεί με την καταβολή εξόδων». Υπό το φως των πιο πάνω αρχών επανέρχομαι στα ιδιαίτερα περιστατικά της παρούσας υπόθεσης, επικεντρώνοντας την προσοχή του Δικαστηρίου στο ζήτημα της, ισχυριζόμενης, καθυστέρησης στην υποβολή της Αίτησης, της μη επαρκούς δικαιολόγησής της, αλλά και στην ίδια τη φύση της αιτούμενης τροποποίησης, σε συνάρτηση με τυχόν κίνδυνο πρόκλησης ανεπανόρθωτης βλάβης στην αντίδικη πλευρά. Η εισαγωγή της επίδικης Αίτησης γίνεται κατά το στάδιο της κυρίως εξέτασης του δωδέκατου, και προτελευταίου, όπως λέχθηκε, μάρτυρα των εναγόντων και αμέσως μετά την προαναφερθείσα ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου. Ας σημειωθεί ότι η μαρτυρία του τελευταίου μάρτυρα αναμένεται να αφορά την απόδειξη αλλοδαπού επί των επίδικων ζητημάτων δικαίου, αυτού των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής. Ήδη, στο μακρό χρονικό διάστημα που παρήλθε από της έναρξης της ακροαματικής διαδικασίας μέχρι και σήμερα, προσήλθαν στο Δικαστήριο έντεκα ακόμη μάρτυρες, οι οποίοι και κατέθεσαν σχετικά με το μεγαλύτερο φάσμα των γεγονότων που αφορούν την υπόθεση. Μεταξύ της μαρτυρίας αυτής καλύπτεται και η θέση που προβάλλουν οι ενάγοντες σε σχέση με τα αποτελέσματα της ισχυριζόμενης διάρρηξης της επίδικης συμφωνίας επί του κύκλου εργασιών τους και τις ζημιές που αυτοί υπέστησαν. Τα πιο πάνω δεδομένα επιμαρτυρούν, αφενός την αδικαιολόγητη και αναντίλεκτη καθυστέρηση που παρατηρείται στην παρουσίαση του αιτήματος για τροποποίηση, και, αφετέρου, τον υπαρκτό κίνδυνο πρόκλησης ανεπανόρθωτης ζημιάς στην αντίδικη πλευρά. Επεξηγώ: Τα στοιχεία της αιτούμενης τροποποίησης ήταν σε γνώση της πλευράς των Αιτητών από τα αρχικά στάδια της διάρρηξης των σχέσεών τους με τους εναγομένους. Παρά τα πολλά χρόνια που παρήλθαν έκτοτε, και παρά τη μεσολάβηση σειράς αιτημάτων για τροποποίηση της έκθεσης απαίτησής τους, αμέλησαν να προβούν στις προβαλλόμενες, αναγκαίες, τροποποιήσεις των δικογραφημένων τους θέσεων. Όπως έχει λεχθεί, συνιστά νομολογιακή αρχή ότι η έναρξη της δίκης δεν δημιουργεί αφ εαυτής ανυπέρβλητο εμπόδιο στην επιδίωξη τροποποίησης δικογραφημένης θέσης. Το αποδεικτικό βάρος όμως της αιτιολόγησης τέτοιου αιτήματος και της καθυστέρησης στη διατύπωση των θέσεων αιτητή, ποικίλει ανάλογα με το στάδιο κατά το οποίο προβάλλεται η αίτηση. Και όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση, ανάλογα επαυξάνει και το βάρος το οποίο πρέπει να αποσείσει ο αιτητής για την έκδοση του διατάγματος για τροποποίηση. Η διακριτική δε ευχέρεια του Δικαστηρίου να επιτρέψει αποδοχή αιτήματος τροποποίησης ασκείται με φειδώ, ανάλογη με το στάδιο της διαδικασίας, και λαμβάνοντας υπόψη τον εκτροχιασμό της δίκης από την προσδιορισθείσα πορεία και τις αναπόφευκτες επιπτώσεις στα δικαιώματα του αντιδίκου (Γραμμές Στρίντζη Αιγαίου Ναυτική Εταιρεία v. Επίσημου Παραλήπτη κ.ά.
(1995)1 ΑΑΔ 607, 610). Οι Αιτητές πρόβαλαν, όπως έχει καταγραφεί αυτολεξεί, ως μόνη αιτιολογία την ανάγκη τροποποίησης προκειμένου να υπάρξει συμμόρφωση με την προαναφερθείσα ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου, ημερ. 10.6.2011, κι έτσι να καταστεί δυνατή η παρουσίαση ως μαρτυρίας της έκθεσης του εμπειρογνώμονα μάρτυρα (ΜΕ12). Αυτό, με όλο το σεβασμό, δεν συνιστά δέουσα αιτιολογία της μακρόχρονης καθυστέρησης. Καθότι, η υποχρέωση ορθής δικογράφησης υφίσταται και βαραίνει τον κάθε διάδικο από το αρχικό στάδιο της διαδικασίας και δεν συναρτάται από την οποιαδήποτε ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου. Νοουμένου βεβαίως ότι τα ουσιώδη γεγονότα είναι εις γνώση του διάδικου αυτού, όπως και συνέβαινε στην υπό κρίση περίπτωση. Η παρατηρηθείσα αμέλεια των Αιτητών επιφέρει, αναπόφευκτα υπό τις συνθήκες, επιπτώσεις στα δικαιώματα της αντίδικης πλευράς. Επιπτώσεις οι οποίες δεν μπορούν να εξισορροπηθούν και αποκατασταθούν με την καταβολή εξόδων, δεδομένου ότι η μαρτυρία των εναγόντων έχει ουσιαστικά ολοκληρωθεί και στα πλαίσιά της παρουσιάστηκε μαρτυρία η οποία κάλυπτε το ζήτημα των αξιούμενων ζημιών και αφορούσε επίσης γεγονότα επί των οποίων εδράζεται η έκθεση του ΜΕ
- Συνεπώς, η ανυπαρξία μέχρι σε αυτό το σημείο της διαδικασίας δικογραφημένης θέσης της φύσης που αξιώνεται με την την επίδικη Αίτηση τροποποίησης, καθιστούσε αδύνατη τη διερεύνηση ή αμφισβήτηση, μέσω αντεξέτασης των προηγούμενων μαρτύρων, οιωνδήποτε ανάλογων ισχυρισμών επιδιώκεται να εισαχθούν στο στάδιο αυτό ή οποιωνδήποτε στοιχείων καλύπτουν ή αφορούν τη μαρτυρία του ΜΕ
- Περαιτέρω, είναι ορθή επί του προκειμένου η θέση του ευπαίδευτου συνήγορου των Καθ΄ ων η Αίτηση ότι η παρουσίαση όλων των μαρτύρων από το εξωτερικό και η δυσκολία που, αναπόφευκτα, παρατηρήθηκε σε κάθε περίπτωση στην άφιξή τους για παροχή μαρτυρίας, θέτει εκτός πραγματικότητας ζήτημα επανακλήτευσής τους προς το σκοπό περαιτέρω αντεξέτασής τους και αντίκρουσης των θέσεων που επιχειρούν να προβάλουν σε αυτό το στάδιο οι ενάγοντες μέσω της αιτούμενης τροποποίησης. Εισηγήθηκε η πλευρά των Αιτητών ότι με τις αιτούμενες τροποποιήσεις δεν εισάγονται νέοι ισχυρισμοί πρωτογενών γεγονότων και ότι ο ΜΕ12, ως εμπειρογνώμονας, βασιζόμενος σε δεδομένα που έχουν ήδη τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, θα δώσει μαρτυρία η οποία δεν συνδέεται με αυτή προηγούμενων μαρτύρων. Η θέση αυτή είναι έκθετη σε απόρριψη. Η έκθεση του ΜΕ12 εδράζεται στα όσα προηγούμενοι μάρτυρες κατέθεσαν και με οδηγό αυτά τα δεδομένα, εφαρμόζοντας δύο μεθόδους, καταλήγει στον υπολογισμό αξιούμενων αποζημιώσεων. Συνακόλουθα, η διερεύνηση μέσω αντεξέτασης από την αντίδικη πλευρά του υπόβαθρου της μαρτυρίας που ήδη δόθηκε, υπό το πρίσμα των όσων επιδιώκεται να εισαχθούν ως μαρτυρία με την έκθεση του ΜΕ12, ήταν απόλυτα αναγκαία και επιβεβλημένη. Το σύνολο λοιπόν των γεγονότων που θεμελιώνουν το αίτημα για τροποποίηση ήταν γνωστό ή τουλάχιστον εύκολα μπορούσε να διαπιστωθεί και εντοπιστεί από τους ενάγοντες από τα πρώτα στάδια της διαδικασίας. Η μακρόχρονη καθυστέρηση παρέμεινε αναιτιολόγητη και προκαλεί ανεπανόρθωτη ζημιά στα δικαιώματα των εναγομένων. Τελικά, η έγκριση του αιτήματος θα έπληττε καίρια, όχι μόνο τα συμφέροντα των εναγομένων, αλλά και αυτά της δικαιοσύνης γενικότερα, δεδομένης της μακρόχρονης εκκρεμότητας της αντιδικίας και του εκτροχιασμού που θα επέλθει στη διαδικασία. Η Αίτηση απορρίπτεται, με έξοδα εναντίον των Αιτητών, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. [Yπ.] Α. Ρ. Λιάτσος, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Χ.Θ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο