Famanet Holdings Limited ν. Reuters Telerate LLC κ.α., Αρ. Αγωγής: 475/06, 24 Ιανουαρίου, 2012

(1993)1 Α.Α.Δ. 726, Στέλιος Φοινιώτης ν. Greenmar Navigation Ltd

(1989)1 A.A.Δ. (Ε) 33. Στην υπόθεση Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου

(1991)1 Α.Α.Δ. 934, τονίστηκε ότι αναμφίβολα η σύγχρονη τάση, όπως αναδύεται από τη σχετική νομολογία, είναι τα Δικαστήρια να επιτρέπουν τροποποιήσεις στις κατάλληλες υποθέσεις, ακόμη και όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης. Νοουμένου βέβαια ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα. Στην απόφαση Ταξί Κυριάκος Λτδ ν. Ανδρέα Παύλου

(1995)1 Α.Α.Δ. 560, διευκρινίστηκε πως όσο φιλελεύθερη και αν δικαιολογείται να είναι η προσέγγιση στο θέμα τροποποιήσεων δικογράφων, το ζήτημα εξακολουθεί να υπόκειται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Γνώμονας δε για την άσκηση αυτής της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου, είναι το σύνολο των περιστατικών και δεν εξαντλείται με αναφορά και μόνο στο επανορθώσιμο των συνεπειών της τροποποίησης ανεξάρτητα από οτιδήποτε άλλο. Ειδικότερα για το θέμα του παράγοντα χρόνου στην υποβολή αιτήματος τροποποίησης λέχθηκαν, εύστοχα, τα ακόλουθα στην απόφαση Astor Manufacturing & Exporting Co. κ.ά. (ανωτέρω). «Ο παράγοντας χρόνος είναι σχετικός. Δεν είναι όμως εκ προοιμίου και απαρέγκλιτα αποφασιστικής σημασίας. Το ίδιο ισχύει για τον κάθε ένα από τη σειρά των παραγόντων που η νομολογία καθιέρωσε ως διαδραματίζοντας ρόλο. Η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου ασκείται αφού συνυπολογιστούν τα σχετικά στο πλαίσιο των ιδιαιτεροτήτων της κάθε υπόθεσης.» Ως προς την καθυστέρηση στην υποβολή αίτησης για τροποποίηση δικογράφου, σημαντική είναι επίσης η απόφαση του Εφετείου στην υπόθεση SABA & Co. (T.M.P.) v. T.M.P. Agents

(1994)1 Α.Α.Δ., 426. Λέχθηκε ότι σε σχέση με καθυστέρηση η οποία οφείλεται σε σφάλμα του αιτητή, η δικαιολόγηση της καθυστέρησης και η σημασία της ποικίλει ανάλογα με τα περιστατικά κάθε υπόθεσης, κυρίως σε συσχετισμό με τη γνησιότητα των προθέσεων του αιτητή, και την αναγκαιότητα ή το βαθμό της χρησιμότητας της τροποποίησης. Η όποια καθυστέρηση βέβαια, δεν πρέπει να εξετάζεται μεμονωμένα από απόψεως μόνο χρονικής διάστασης, αλλά θα πρέπει να συναρτάται με άλλους παράγοντες, όπως π.χ. την ανυπαρξία καλής πίστης [Ταξί Κυριάκος (ανωτέρω)]. Στη σχετικά πρόσφατη απόφαση Ιωάννης Νικολάου v. Ζωής Μιλτιάδους κ.ά.,

(2007)1 ΑΑΔ σελ. 1005, 1007-08, συνοψίζονται οι αρχές καθοδήγησης του Δικαστηρίου κατά την άσκηση της εξουσίας του δυνάμει της Δ.25: «Η εξουσία για έκδοση άδειας για τροποποίηση περιέχεται στη Δ.25 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών, όπου προνοείται ότι, σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας μπορεί να δοθεί η άδεια, ούτως ώστε να γίνουν όλες οι αναγκαίες τροποποιήσεις για να εκδικαστούν όλα τα επίδικα θέματα που εγείρονται μεταξύ των διαδίκων. Το κυρίαρχο στοιχείο στην άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου είναι το συμφέρον της δικαιοσύνης. Κατά την εξέταση του θέματος το Δικαστήριο βασίζεται σε διάφορους παράγοντες, αλλά τελικά ο κρίσιμος παράγων είναι η ανάγκη για προσδιορισμό των επίδικων θεμάτων και η διατύπωση των θέσεων των διαδίκων. Τροποποίηση μπορεί να επιτραπεί, ασχέτως του αν επιδείχθηκε αμέλεια και καθυστέρηση από διάδικο, αν αυτό απαιτεί το συμφέρον της δικαιοσύνης. Η άδεια για τροποποίηση δίδεται ευκολότερα στα αρχικά στάδια, αλλά τούτο μπορεί ακόμη να γίνει και σε πολύ προχωρημένο στάδιο, μέχρι και το τελικό της διαδικασίας, αν δεν προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο. Ο όρος ανεπανόρθωτη ζημιά χρησιμοποιείται με την έννοια του ότι αυτή δεν μπορεί να αποκατασταθεί με την καταβολή εξόδων»." Υπό το πρίσμα και των αρχών αυτών, επανέρχεται το Δικαστήριο στα ιδιαίτερα περιστατικά της υπόθεσης. Όπως έχει ήδη αναφερθεί, η εισαγωγή της Αίτησης γίνεται σε στάδιο καθυστερημένο μεν, όσον αφορά το χρόνο καταχώρησης της αγωγής, προτού όμως αρχίσει η ακροαματική διαδικασία. Εισηγήθηκε η πλευρά των Καθ΄ ων η Αίτηση ότι επιχειρείται η προσθήκη νέων βάσεων αγωγής και ότι υπάρχει ο κίνδυνος πρόκλησης ανεπανόρθωτης ζημιάς τους. Με όλο το σεβασμό, το Δικαστήριο δεν μπορεί να συμφωνήσει ότι έχει στοιχειοθετηθεί τέτοιος κίνδυνος πρόκλησης ανεπανόρθωτης ζημιάς, ζημιάς δηλαδή η οποία δεν μπορεί να αποκατασταθεί με την έκδοσης κατάλληλης διαταγής ως προς τα έξοδα. Χωρίς αμφιβολία, επιχειρείται να προστεθεί με τροποποίηση ισχυρισμός περί ύπαρξης προφορικών, παράλληλων, συμφωνιών μεταξύ των μερών. Είναι όμως αυτά ζητήματα τα οποία περιστρέφονται γύρω από τις μεταξύ τους συμβατικές σχέσεις, όπως αυτές προσδιορίζονται ήδη στην έκθεση απαίτησης και, πιο συγκεκριμένα, στη βασική συμφωνία αντιπροσωπείας, που διέπει τα δικόγραφα. Υπό τις συνθήκες, δεν θα ήταν λόγος αυτός να μην επιτρέψει το Δικαστήριο την τροποποίηση. Κρίνεται ότι είναι ορθότερο να δικαστεί στα πλαίσια αυτής της αγωγής το όλο φάσμα των πιο πάνω συμβατικών σχέσεων των μερών και ότι δεν θα ήταν πρόσφορη, υπό τις συνθήκες, η εισαγωγή νέας αγωγής προς την επίλυση αυτών των διαφορών. Οι Καθ΄ ων η Αίτηση θα έχουν κάθε ευκαιρία να προβάλουν τις δικές τους θέσεις μέσα από την τροποποιημένη υπεράσπισή τους και βεβαίως να παρουσιάσουν την όποια μαρτυρία επιθυμούν προς προώθησή τους. Υπό το φως λοιπόν των νομικών αρχών που διέπουν το ζήτημα και των γεγονότων της υπόθεσης, η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται προς την κατεύθυνση της αποδοχής του υπό κρίση αιτήματος. Η Αίτηση γίνεται αποδεκτή στο σύνολό της και εκδίδονται ανάλογα διατάγματα τροποποίησης. Ακολουθώντας την πάγια τακτική, τόσο τα έξοδα της Αίτησης, όσο και αυτά που προκαλούνται από την τροποποίηση, θα βαρύνουν τους Αιτητές. Τροποποιημένη έκθεση απαίτησης να καταχωρηθεί εντός 15 ημερών και να επιδοθεί στην άλλη πλευρά. Τροποποιημένη υπεράσπιση ένα μήνα αργότερα και τυχόν απάντηση 15 μέρες μετά. Η υπόθεση θα παραμείνει εκτός πινακίου και να οριστεί μετά από αίτημα οποιασδήποτε πλευράς, όταν οι τροποποιήσεις συμπληρωθούν. [Yπ.] Α. Ρ. Λιάτσος, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Χ.Θ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο