ΑΓΗΣ ΙΑΚΩΒΙΔΗΣ ν. The Cyprus Mail Co Ltd κ.α., Αγωγή αρ. 1809/2007, 25 Ιανουαρίου, 2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2012:A28 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ. Αγωγή αρ. 1809/2007 Μεταξύ: ΑΓΗΣ ΙΑΚΩΒΙΔΗΣ Ενάγων και
- The Cyprus Mail Co Ltd
- Sheridan Lambert Εναγομένων 25 Ιανουαρίου,
- Για τον ενάγοντα, εμφανίζεται ο κ. Σ. Α. Αγγελίδης για τους κ.κ. Ανδρέας Σ. Αγγελίδης Δ.Ε.Π.Ε. Για τους εναγομένους αρ. 1, εμφανίζεται η κα Χρ. Αγρότου για τους κ. κ. Πλυάς και Σία. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Δια της αγωγής του ο ενάγων εγκαλεί τους εναγομένους αρ. 1 για το αστικό αδίκημα του λιβέλου. Επικαλείται δημοσίευμα σε περιοδικό το κείμενο του οποίου δικογραφεί. Στο κείμενο αυτό δεν εμφανίζεται το όνομα «Άγης Ιακωβίδης» ούτε εμφανίζεται καθ'οιονδήποτε τρόπο το πρόσωπο του ενάγοντος. Στο κείμενο γίνεται αναφορά σε κάποιον «κ. Άκη» («Mr Akis»). Δια του δικογράφου τους οι εναγόμενοι αρ. 1 προβάλλουν, ως υπεράσπιση, και τον ισχυρισμό πως το επίδικο δημοσίευμα δεν αναφέρεται στον ενάγοντα (δείτε στην παρα. 4 της υπεράσπισης των εναγομένων αρ. 1). Στην υπεράσπιση αυτή ο ενάγων απαντά ως εξής: «.το επίδικο δημοσίευμα ήταν φανερό και ή σαφές ότι αναφερόταν στον ενάγοντα.» (δείτε στην παρα. 5 της απάντησης στην υπεράσπιση των εναγομένων αρ. 1). Εκκρεμούσης της ακροαματικής διαδικασίας, και συγκεκριμένα κατά την κυρίως εξέταση του ενάγοντος, του υπεβλήθηκε η ερώτηση κατά πόσον ο ίδιος είναι γνωστός και ως «Άκης». Η ευπαίδευτη συνήγορος των εναγομένων υπέβαλε ένσταση στην ερώτηση αυτή υποστηρίζοντας πως δεν δικογραφείται οιοσδήποτε σχετικός ισχυρισμός. Η ένσταση είναι βάσιμη. Εφ' όσον στα δικόγραφα του ενάγοντος δεν περιλαμβάνεται ισχυρισμός σύμφωνα με τον οποίον ο ίδιος είναι γνωστός και ως «Άκης» οιαδήποτε σχετική ερώτηση δεν επιτρέπεται. Συναφώς αναφέρω τα εξής: Για να επιτύχει στις αξιώσεις του ο ενάγων θα πρέπει, κατ' αρχάς, να αποδείξει τη συνδρομή των συστατικών στοιχείων του αστικού αδικήματος του λιβέλου (άρθρο 17 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148 όπως αυτό τροποποιήθηκε στη συνέχεια). Δηλαδή, θα πρέπει, κατ' αρχάς, να αποδείξει ότι το επίδικο κείμενο (α) δημοσιεύθηκε, δηλ. μετεδόθηκε σε ένα τουλάχιστον άτομο, πλην του ιδίου, (β) είναι δυσφημιστικό και (γ) αναφέρεται σε αυτόν, δηλ. δηλώνει την ταυτότητά του. Εφ' όσον δε οι λέξεις δεν είναι αφ' εαυτών δυσφημιστικές, προηγείται η εξέταση του κατά πόσον το επίδικο κείμενο, πράγματι, δημοσιεύθηκε και, πράγματι, αναφέρεται στον ενάγοντα. Στην προκείμενη περίπτωση, θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι το επίδικο κείμενο αναφέρεται στον ενάγοντα εάν ο μέσος συνετός αναγνώστης, ο οποίος γνωρίζει ειδικά γεγονότα, θα μπορούσε εύλογα να αντιληφθεί, και, πράγματι, αντελήφθηκε, το επίδικο κείμενο να αναφέρεται σε αυτόν. Ως μέσος συνετός αναγνώστης θεωρείται αυτός που βρίσκεται μεταξύ των υπερβολικά καχύποπτων και των υπερβολικά αφελών. Ο ενάγων δικαιούται να καλέσει μάρτυρες για να βεβαιώσουν τον ισχυρισμό του ότι αντελήφθηκαν το επίδικο κείμενο να αναφέρεται σε αυτόν. Τα ειδικά γεγονότα τα οποία μνημονεύονται πιο πάνω είναι ουσιώδη και πρέπει να δικογραφηθούν και να αποδειχθούν με μαρτυρία. Επιπλέον, ο ενάγων οφείλει να αποκαλύψει, δια των δικογράφων του, ποιά συγκεκριμένα πρόσωπα γνώριζαν, κατά τον ουσιώδη χρόνο, τα ειδικά αυτά γεγονότα και, έτσι, διαβάζοντας το επίδικο κείμενο, αντελήφθηκαν ότι αυτό τον αφορούσε. Στις υποχρεώσεις αυτές του ενάγοντος καταλήγει το Αγγλικό Εφετείο στην απόφαση Fullum v. Newcastle Chronicle
(1977)3 All E.R. 32. Η απόφαση αυτή αφορά σε δημοσίευμα το οποίο δεν ήταν εξ όψεως δυσφημιστικό (ex facie defamatory), δηλ. σε περίπτωση που προσομοιάζει στην προκειμένη. Επί τη βάσει των όσων λέχθηκαν από τους Lord Denning MR και Scarman LJ οδηγούμεθα στα εξής, εν σχέσει με την προκείμενη περίπτωση: Παρά το ότι στις αγωγές που αφορούν σε δημοσιεύματα δεν αποτελεί συνήθη πρακτική η δικογράφηση των ειδικότερων ενεργειών της δημοσίευσης, εντούτοις, εάν στο δημοσίευμα δεν κατωνομάζεται ο ενάγων και εάν η αναγνώρισή του απαιτεί τη γνώση ειδικών γεγονότων, τότε, επιπλέον της δικογράφησης των ειδικών αυτών γεγονότων, απαιτείται και η δικογράφηση των ονομάτων όσων διάβασαν το επίδικο δημοσίευμα, οι οποίοι, επειδή ακριβώς γνώριζαν τα γεγονότα αυτά, το αντελήφθηκαν να αναφέρεται στον ενάγοντα. Σε τέτοια περίπτωση τόσον τα ειδικά γεγονότα όσον και η ταυτότητα των αναγνωστών αποτελούν ουσιώδη γεγονότα τα οποία πρέπει να δικογραφούνται (Δ.19 Θ.4 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών - δείτε επίσης την απόφαση Morgan v. Odhams Press Ltd
(1971)2 All E.R. 1156, Halsburv's Laws of England, fourth edition, Vol. 28, παρα. 39, Winfield and Jolowicz on Tort, sixteenth edition, Sweet and Maxell, 2002, σελ 421 -3). (Υπ.) ............................................ Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο