← Κύπρος

Sigma Radio TV Public Ltd ν. Κ.Κ. Extra TV Ltd, Αρ. Αγωγής: 8050/11, 26.1.2012

Sigma Radio TV Public Ltd ν. Κ.Κ. Extra TV Ltd, Αρ. Αγωγής: 8050/11, 26.1.2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2012:A33 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Τ. Παρασκευαϊδου-Καρακάννα, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 8050/11 Μεταξύ: Sigma Radio TV Public Ltd Ενάγοντες -και- Κ.Κ. Extra TV Ltd Εναγομένων Ημερομηνία: 26.1.2012 Αίτηση ημερομηνίας 7.12.11 για έκδοση προσωρινού διατάγματος Εμφανίσεις: Για τον Ενάγοντα: κ. Α. Τσάρκατζιης Για τον Εναγόμενο: κ. Κυπρίζογλου Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι αιτητές ζητούν την έκδοση προσωρινού διατάγματος που ν΄ απαγορεύει στους εναγομένους προσωπικά και ή δια των αντιπροσώπων τους τη προβολή και ή μετάδοση μέσω του τηλεοπτικού σταθμού «ΕΧΤRA TV» ή «EXTRA», παιδικών ταινιών της σειράς «Barbie» και οποιαδήποτε από τις τριάντα κινηματογραφικές ταινίες της Finos Film, τις οποίες κατονομάζει. Παραθέτω αυτούσιο το αιτούμενο διάταγμα. «Α. Ενδιάμεσο Προσωρινό Διάταγμα που να απαγορεύει στους Εναγόμενους προσωπικά ή/και δια μέσω των αντιπροσώπων τους τη προβολή και/ή μετάδοση μέσω του τηλεοπτικού σταθμού «EXTRA TV» ή «EXTRA» παιδικών ταινιών της σειράς «Barbie» και/ή οποιασδήποτε από τις ακόλουθες κινηματογραφικές ταινίες της Finos Film, «Κοροϊδάκι της Πριγκιπέσσας», «Μια Τρελή, Τρελή Σαραντάρα», «Το Δόλωμα», Κορίτσια για Φίλημα», «Είκοσι Γυναίκες και Εγώ», «Ένα αστείο κορίτσι», «Μερικοί το προτιμούν το κρύο», «Μια Ελληνίδα στο Χαρέμι», «Ραντεβού στον αέρα», «Σ΄ αγαπώ», «Μια Ιταλίδα από την Κυψέλη», «Ξυπόλητος Πρίγκηψ», «Τζένη Τζένη», «Η Ρένα είναι οφσάιντ», «Το Λεβεντόπαιδο», «Ένα αστείο κορίτσι», «Μια Τρελή Τρελή Οικογένεια (πάστα Φλώρα)», «Η Παριζιάνα», «Το Ανθρωπάκι», «Κάτι να καίει», «Ο Φαντασμένος», «Η Θεία μου η Χίπισσα», «Νύχτα Γάμου», «Ο Θανάσης στη χώρα της σφαλιάρας», «Ένας Ιππότης για τη Βασούλα», «Κάτι κουρασμένα παλικάρια», «Ζητείται επειγόντως γαμπρός», «Γοργόνες και Μάγκες», «Ερασταί του Ονείρου», «Οι Θαλασσιές οι χάντρες» μέχρι νεοτέρας διαταγής του Δικαστηρίου». Η αίτηση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του Αλέξη Νικολάου γενικού διευθυντή των εναγόντων. Συνοψίζω το περιεχόμενο της. Οι αιτητές είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης, μ΄ έδρα τη Λευκωσία και είναι ιδιοκτήτες του παγκύπριου τηλεοπτικού σταθμού «ΣΙΓΜΑ», ενός από τους μεγαλύτερους τηλεοπτικούς σταθμούς στην Κύπρο, που τυγχάνει μεγάλης τηλεθέασης και αποδοχής. Το 2008 εξασφάλισαν από την εταιρεία Entertainment Right Distribution Ltd, που αργότερα μετονομάσθηκε σε «Classic Media Distribution Ltd», δυνάμει ιδιωτικής συμφωνίας η οποία στη συνέχεια ανανεώθηκε, τα δικαιώματα αποκλειστικής προβολής των παιδικών ταινιών, «Barbie», μέχρι το

  1. Μεταξύ των ταινιών για τις οποίες οι αιτητές εξασφάλισαν αποκλειστική προβολή ήταν οι ταινίες «Barbie as the princess and the pauper» και «Barbie and the magic of Pegasus». Οι αιτητές έχουν επίσης δικαίωμα αποκλειστικής προβολής τριάντα ταινιών της Finos Film, η σχετική συμφωνία επισυνάπτεται στην ένορκη δήλωση, τεκμήριο
  2. Μεταξύ των ταινιών αυτών ήταν και η ταινία «Μερικοί το προτιμούν κρύο». Σχετικά είναι τα τεκμήρια που επισυνάπτονται 1 μέχρι
  3. Οι καθ΄ ων η αίτηση, μέσω του τηλεοπτικού σταθμού «Extra TV», αναμεταδίδοντας το τηλεοπτικό πρόγραμμα του Ελληνικού τηλεοπτικού σταθμού ΑLTER, πρόβαλε την 5.11.2011 την ταινία «Barbie as the princess and the pauper», και τρεις μέρες αργότερα, την 8.11.2011, την Ελληνική ταινία «Μερικοί το προτιμούν κρύο», για τις οποίες, οι αιτητές είχαν αποκλειστικό δικαίωμα προβολής στην Κύπρο. Οι αιτητές, μόλις διαπίστωσαν την πιο πάνω παρανομία απέστειλαν την 9.11.2011 σχετική επιστολή στην Αρχή Ραδιοτηλεόρασης και της ζήτησαν να επέμβει. Λίγες μέρες αργότερα, την 26.11.2011, το «Extra TV» πρόβαλε την παιδική ταινία «Barbie and the magic of Pegasus». Αποστάληκε τότε δεύτερη επιστολή στην Αρχή Ραδιοτηλεόρασης, πρόκειται για το τεκμήριο 7, η Αρχή όμως παρέλειψε να λάβει οποιαδήποτε μέτρα. Η προβολή των κινηματογραφικών ταινιών της Finos Film και των παιδικών ταινιών της «Barbie», πρόκειται, σύμφωνα πάντα με την ένορκη δήλωση, «.όχι μόνο να μειώσει την τηλεθέαση του τηλεοπτικού σταθμού Σίγμα κάτι που έχει ανυπολόγιστες αρνητικές οικονομικές συνέπειες για το σταθμό αλλά θα βλάψει και τη φήμη και το κύρος του .», και ενδέχεται να δημιουργηθεί σύγχυση στο τηλεοπτικό κοινό αναφορικά με το ποιος είναι ο αδειούχος σταθμός για την προβολή και μετάδοση των εν λόγω ταινιών. Η ζημιά δε που θα υποστούν οι αιτητές είναι δύσκολο να υπολογιστεί σε χρήμα. Οι καθ΄ ων η αίτηση κατεχώρησαν ένσταση στην οποίαν ισχυρίζονται τα πιο κάτω: «α. Στην αίτηση δεν αναφέρεται το νομικό βάθρο επί του οποίου στηρίζεται η αίτηση, παράλειψη που επιφέρει την ακύρωση της αίτησης. β. Δεν υφίσταται τηλεοπτικός σταθμός EXTRA TV, στην Κύπρο, ο οποίος να μεταδίδει οποιαδήποτε τηλεοπτικά προγράμματα στην Κυπριακή Δημοκρατία. γ. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που απαιτούνται από το νόμο για έκδοση προσωρινού διατάγματος. δ. Σε περίπτωση που εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα, «. θα υφίσταται εγγενής αδυναμία υπακοής του . καθ΄ ότι οι καθ΄ ων η αίτηση αναμεταδίδουν αυτούσιο το πρόγραμμα του Ελλαδικού τηλεοπτικού σταθμού «ALTER CHANNEL», χωρίς να γνωρίζουν ούτε πότε, ούτε αν στα τηλεοπτικά προγράμματα ... μεταδίδονται οι συγκεκριμένες ταινίες». ε. Σε περίπτωση που η αγωγή των εναγόντων - αιτητών πετύχει και το Δικαστήριο κρίνει ότι αυτοί έχουν υποστεί ζημιά, η ζημιά τους μπορεί να αποκατασταθεί με την καταβολή αποζημιώσεων. στ. Αν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα οι καθ΄ ων η αίτηση «.θα αποστερηθούν του συνταγματικού τους δικαιώματος, που σχετίζεται με την ελευθερία του λόγω και της έκφρασης με διάφορα μέσα. Η ένορκος δήλωση που συνοδεύει την ένσταση υπογράφεται από τον Κυριάκο Κωνσταντίνου, εκτελεστικό πρόεδρο των καθ΄ ων η αίτηση. Στη δήλωση του αναφέρει μεταξύ άλλων ότι οι καθ΄ ων η αίτηση είναι ιδιωτική εταιρεία περιορισμένης ευθύνης και έχει έδρα τη Λεμεσό. Είναι ιδιοκτήτρια του τηλεοπτικού σταθμού «NEW EXTRA». Ο τηλεοπτικός σταθμός EXTRA TV, στον οποίον γίνεται αναφορά στην αίτηση, δεν υφίσταται στην Κύπρο. Αναφέρουν συγκεκριμένα ότι «.τέτοιος τηλεοπτικός σταθμός δεν υφίσταται . ο οποίος να μεταδίδει ή και ν΄ αναμεταδίδει οποιαδήποτε τηλεοπτικά προγράμματα». Σε σχέση με το τελευταίο αυτό θέμα, οι αιτητές κατεχώρησαν συμπληρωματική ένορκη δήλωση η οποία υπογράφεται από το ίδιο πρόσωπο που υπογράφει την πρώτη ένορκη δήλωση, ήτοι τον Αλέξη Νικολάου. Ο κ. Αλέξης Νικολάου αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι ο ραδιοτηλεοπτικός σταθμός που μετέδωσε τις τρεις επίδικες ταινίες, παρουσιάζεται στο τηλεοπτικό κοινό ως «extra tv» ή «extra». Στην ιστοσελίδα τους, οι ίδιοι οι καθ΄ ων η αίτηση αποκαλούν τον τηλεοπτικό σταθμό που διαχειρίζονται ως «extra tv», σχετικό είναι το τεκμήριο που επισυνάπτεται, πρόκειται για την αρχική σελίδα του τηλεοπτικού σταθμού extra tv στο διαδίκτυο. Στο τεκμήριο αυτό διαβάζουμε μεταξύ άλλων τα πιο κάτω: «Δευτέρα 19 Δεκεμβρίου 2011 Προφίλ Η "K.K.New Extra Limited" βρίσκεται στη πολύ ευχάριστη θέση να ανακοινώσει την λειτουργία του παγκύπριου τηλεοπτικού σταθμού EXTRA TV, που για 17 χρόνια ολόκληρη η Κύπρος το ζητούσε. Είναι πλέον γεγονός, το EXTRA TV έγινε Σταθμός παγκύπριας εμβέλειας με ισχυρούς πομπούς στα παγκύπρια σημεία εκπομπής . Το δίκτυο του Σταθμού καλύπτει πλέον ολόκληρη την επικράτεια της Κύπρου. Ο Πακγύπριος Τηλεοπτικός Σταθμός EXTRA TV προσφέρει ένα πολυδιάστατο πρόγραμμα που καλύπτει ισορροπημένα τους τομείς της πληροφόρησης, της ενημέρωσης, της επιμόρφωσης, της ψυχαγωγίας καθώς και τους τομείς του πολιτισμού, του αθλητισμού της υγείας και του περιβάλλοντος και διεκδικεί ένα σεβαστό ποσοστό της παγκύπριας τηλεθέασης κτίζοντας πάνω στη ψηλή τηλεθέαση που έχει ήδη στην πόλη και επαρχία Λεμεσού. To EXTRA TV υπήρξε το δημοφιλέστερο κανάλι στην επαρχία Λεμεσού. . Εκτός από τις δικές του παραγωγές είναι εμπλουτισμένο με προγράμματα τηλεοπτικών σταθμών της Ελλάδος όπως είναι το μεγάλο εναλλακτικό κανάλι ALTER CHANNEL. Ο Παγκύπριος Τηλεοπτικός Σταθμός EXTRA TV στεγάζεται σε ιδιόκτητο κτιριακό συγκρότημα και είναι εξοπλισμένος με σύγχρονο τεχνικό εξοπλισμό και στελεχωμένος με έμπειρο προσωπικό που ανταποκρίνεται στις σύγχρονες απαιτήσεις των Ηλεκτρονικών Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης». Πέραν τούτου στο τιμολόγιο διαφημιστικών «σποτ» των καθ΄ ων η αίτηση αναγράφεται στο πάνω μέρος αυτού, η επιγραφή «Παγκύπριος τηλεοπτικός σταθμός extra tv». Ο τιμοκατάλογος επισυνάπτεται στην ένορκη δήλωση, ως τεκμήριο. Ο ομνύοντας παρακολούθησε και ο ίδιος τα προγράμματα που μεταδίδει ο τηλεοπτικός σταθμός των εναγομένων και παρατήρησε ότι κατά την προβολή των προγραμμάτων κάποιες φορές αναγράφεται η φράση «extra tv» και σε άλλες η λέξη «extra». Αναφέρει επίσης τα πιο κάτω, τα οποία κρίνω σκόπιμο όπως παραθέσω αυτούσια. «Είτε παρουσιάζεται ως extra tv είτε ως extra μιλούμε πάντα για τον ίδιο τηλεοπτικό σταθμό. Κυρίως όμως οι Εναγόμενοι παρουσιάζονται ως extra tv. Όπως και να έχει τηλεοπτικός σταθμός εις την Κύπρο extra ή extra tv ένας υπάρχει και ευρίσκεται υπό την διαχείριση των Εναγομένων. Οι Εναγόμενοι μόνο ένα τηλεοπτικό σταθμό έχουν υπό την διαχείριση τους και όχι δύο. Σε καμία περίπτωση δεν έχω αντιληφθεί, τουλάχιστον από τον καιρό που ο τηλεοπτικός σταθμός έγινε παγκύπριος, να παρουσιάζεται ο σταθμός των Εναγομένων ή ν΄ αναγράφεται επί της οθόνης ως NEW EXTRA». Σε σχέση με το ως άνω θέμα, του ονόματος του τηλεοπτικού σταθμού ιδιοκτησία των καθ΄ ων η αίτηση, με βάση τα στοιχεία που παρουσίασαν οι ατιητές και δεν έχουν αντικρουσθεί, προκύπτει ότι ο σταθμός παρουσιάζεται επισήμως και με το όνομα «extra tv» και έτσι είναι γνωστός στο Κυπριακό κοινό. Το επόμενο θέμα που θα εξετάσω είναι κατά πόσο στην αίτηση γίνεται αναφορά στο νόμο, επί του οποίου στηρίζεται. Παρόμοιο θέμα απασχόλησε το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση PARICO ALUMINIUM DESIGNS LTD v.
  4. Muskita Aluminium Co Ltd κ.α[1]. Σ΄ εκείνη την υπόθεση ηγέρθηκε το ζήτημα κατά πόσο στην αίτηση για προσωρινό διάταγμα πρέπει να γίνεται αναφορά στο Νόμο που προστατεύει το κατ΄ ισχυρισμό δικαίωμα ή κατά πόσο είναι αρκετή η επίκληση του άρθρου 32 του Ν. 14/
  5. Αποφασίσθηκε ότι το άρθρο 32 του Νόμου 14/60 περιέχει το ουσιαστικό δίκαιο για τα προσωρινά διατάγματα η δε δικονομία ρυθμίζεται από τον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6 και τους περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς. Η Δ.48 Θ 2 των Διαδικαστικών Κανονισμών προβλέπει ότι η αίτηση πρέπει να αναφέρεται στο συγκεκριμένο άρθρο του νόμου ή του θεσμού επί του οποίου εδράζεται. Διαβάζουμε σχετικά τα πιο κάτω από την απόφαση Muskita: «Στο κλητήριο ένταλμα τους (βλ. παραγ. 1) οι εφεσίβλητοι αναφέρονται σε παραβίαση της πνευματικής ιδιοκτησίας τους. Στην ένορκη δήλωση τους, που συνοδεύει την μονομερή αίτηση τους, οι εφεσίβλητοι ομιλούν για παραβίαση των δικαιωμάτων τους. Αυτό που προκύπτει για εξέταση είναι κατά πόσο στην αίτηση για προσωρινό διάταγμα πρέπει να γίνεται αναφορά στους Νόμους οι οποίοι προστατεύουν το κατ' ισχυρισμό δικαίωμα ή κατά πόσο είναι αρκετή η επίκληση του άρθρου 32 του Νόμου 14/
  6. Έχει νομολογηθεί ότι το άρθρο 32 του Νόμου 14/60 περιέχει το ουσιαστικό δίκαιο για τα προσωρινά διατάγματα η δε δικονομία ρυθμίζεται από τον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6 και τους περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς. Στη διαδικασία του Προσωρινού Διατάγματος το έργο του Δικαστηρίου περιορίζεται στη διαπίστωση του κατά πόσο ικανοποιούνται οι τρεις προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 32 του Νόμου 14/60 (Γρηγορίου ν. Χριστόφορου

(1995)1 Λ.Α.Α. 248). Αναφορικά με το δικονομικό δίκαιο η Δ.48 θ.2 προβλέπει ότι η αίτηση πρέπει να κάμνει αναφορά στο συγκεκριμένο άρθρο του νόμου ή στο συγκεκριμένο θεσμό επί του οποίου εδράζεται. Εδώ η αίτηση κάμνει αναφορά στο άρθρο 32 του Νόμου 14/60 το οποίο συνιστά το ουσιαστικό δίκαιο. Είναι το άρθρο το οποίο παρέχει στο Δικαστήριο την εξουσία να χορηγήσει προσωρινό διάταγμα. Επομένως έχει σημειωθεί συμμόρφωση με το δικονομικό δίκαιο. Όπως έχει ήδη υποδειχθεί στο κλητήριο ένταλμα γίνεται αναφορά σε παραβίαση των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας των εφεσίβλητων και στην ένορκη δήλωση τους γίνεται αναφορά σε παραβίαση των δικαιωμάτων των εφεσίβλητων. Τίθεται το εξής ερώτημα: Αν η αγωγή προχωρήσει σε ακρόαση θα δικαιούνται οι εφεσίβλητοι να αναφερθούν στις νομοθετικές πρόνοιες οι οποίες προστατεύουν τα δικαιώματα τους, τα οποία, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς τους, παραβιάζονται; Η απάντηση είναι σαφώς καταφατική γιατί τα δικόγραφα περιλαμβάνουν μόνον γεγονότα (βλ. Δ.19 θ.4). Έχουμε την άποψη πως ο ίδιος κανόνας τυγχάνει εφαρμογής και στην περίπτωση των προσωρινών διαταγμάτων. Εφόσον οι εφεσίβλητοι έχουν συμμορφωθεί με τη Δ.48 θ. 2 και εφόσον έχουν επικαλεσθεί το ουσιαστικό δίκαιο, δικαιούνται στο στάδιο της τελικής τους αγόρευσης - όπως ήταν εδώ η περίπτωση - να επικαλεσθούν τις νομοθετικές εκείνες διατάξεις οι οποίες είναι προστατευτικές των δικαιωμάτων τους που έχουν κατά τους ισχυρισμούς τους παραβιασθεί. Ακολουθεί πως ορθά προχώρησε στην εξέταση του κατά πόσο ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Νόμου 14/60 αναφορικά με τη δυνατότητα προστασίας των σχεδίων των εφεσίβλητων ως βιομηχανικών σχεδίων (βλ. επί του προκειμένου και Demades Overseas Ltd v. Studio MA.ST. Ltd
(1996)1 Α.Α.Δ. 799, 807). Ο σχετικός λόγος της έφεσης δεν ευσταθεί και απορρίπτετα». Στην υπό κρίση αίτηση γίνεται αναφορά στο άρθρο 32 του Ν.14/60, το οποίο συνιστά το ουσιαστικό δίκαιο και συνεπώς κρίνω ότι υπάρχει συμμόρφωση με την πιο πάνω διαταγή. Πέραν τούτου όμως στην αίτηση γίνεται ρητή αναφορά στο περί Πνευματικής Ιδιοκτησίας Νόμο 59/
  1. Αναφορά στα συγκεκριμένα άρθρα του νόμου έγινε κατά την αγόρευση του ευπαιδεύτου συνηγόρου υπεράσπισης. Ενόψει των πιο πάνω απορρίπτω τον ισχυρισμό των καθ΄ ων η αίτηση ότι ελλείπει από την αίτηση το «νομικό υπόβαθρο». Το άρθρο 32 του Ν.14/60 επί του οποίου στηρίζεται η αίτηση έχει ως εξής: «.Νοείται ότι παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα δεν θα εκδίδεται εκτός εάν το Δικαστήριο ικανοποιηθεί ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, κατά την επ΄ ακροατηρίου διαδικασίαν, ότι υπάρχει πιθανότης ότι ο ενάγων δικαιούται εις θεραπείαν, και ότι εκτός εάν εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα, θα είναι δύσκολο ή αδύνατο ν΄ απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη εις μεταγενέστερο στάδιο». Σε τέτοιας φύσεως αιτήσεις το Δικαστήριο εξετάζει τη μαρτυρία με σκοπό ν΄ αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο ή όχι να εκδοθεί το διάταγμα αποφεύγοντας όμως να υπεισέλθει στην ουσία της υπόθεσης. Θα πρέπει απλά να ικανοποιηθεί ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και ότι υπάρχει πιθανότητα επιτυχίας[2]. Ο ενάγοντας δεν υπέχει υποχρέωση ν΄ αποδείξει ότι έχει ισχυρή εκ πρώτης όψεως υπόθεση ή εκ πρώτης όψεως υπόθεση ή ακόμα πιθανότητα ότι θα επιτύχει στη δίκη. Το βάρος στον ενάγοντα είναι λιγότερο, πρέπει ν΄ αποδείξει ότι έχει συζητήσιμη υπόθεση. Σχετική είναι η αναφορά από το σύγγραμμα Copinger and Skone James on Copyright[3]. «
  2. Arguable case. .What the affidavit evidence must disclose is that there is a serious question to be tried and that the plaintiff has prospects of success which exist in substance and reality. The plaintiff does not, as was formerly thought, have to establish that he has a strong prima facie case or a prima facie case or even a probability that he will succeed at the trial. The burden on the plaintiff is the lesser one of showing an arguable case to be tried». Και σ΄ ελεύθερη μετάφραση στα Ελληνικά:
  3. Συζητήσιμη υπόθεση. Αυτό που πρέπει να αποκαλύπτεται από την ένορκη δήλωση είναι ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση και ότι ο ενάγων έχει προοπτικές επιτυχίας οι οποίες υφίστανται στην ουσία και στην πραγματικότητα. Ο ενάγων δεν υπέχει υποχρέωση όπως ήταν προηγουμένως η αντίληψη, να αποδείξει ότι έχει ισχυρή εκ πρώτης όψεως υπόθεση ή εκ πρώτης όψεως υπόθεση ή ακόμα πιθανότητα ότι θα επιτύχει στη δίκη. Το βάρος στον ενάγοντα είναι λιγότερο, πρέπει να αποδείξει ότι έχει συζητήσιμη υπόθεση ...». Με βάση τα στοιχεία που έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου και δεν έχουν αμφισβητηθεί προκύπτει ότι σε τρεις περιπτώσεις οι καθ΄ ων η αίτηση πρόβαλαν μέσω του τηλεοπτικού τους σταθμού τρεις ταινίες, τα πνευματικά δικαιώματα των οποίων είναι προστατεύσιμα[4]. Τα πιο πάνω δικαιώματα ανήκουν στους αιτητές, σχετικές είναι οι συμφωνίες που επισυνάπτονται στην ένορκη δήλωση του κ. Αλέξη Νικολάου. Το δικαίωμα πνευματικής ιδιοκτησίας παραβιάζεται, μεταξύ άλλων με τη μετάδοση προς το κοινό, εκπομπής, παρουσιάσεως στο κοινό μέσω δορυφόρου, καλωδιακής αναμεταδόσεως της ταινίας. Ήταν η θέση των καθ΄ ων η αίτηση, ως διατυπώνεται στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση τους, ότι είναι αδύνατο να ελέγξουν εκ των προτέρων τις ταινίες που προβάλλουν καθότι αναμεταδίδουν αυτούσιο το πρόγραμμα του ALTER CHANNEL. Περαιτέρω, η συμφωνία που υπέγραψαν με την ALTER CHANNEL τους απαγορεύει να τροποποιήσουν και ή με οποιονδήποτε τρόπο διαφοροποιήσουν το τηλεοπτικό πρόγραμμα που αναμεταδίδουν. Τα πιο πάνω αποτελούν πρακτικά προβλήματα τα οποία θα έπρεπε να είχαν απασχολήσει τους καθ΄ ων η αίτηση προτού συνάψουν οποιαδήποτε συμφωνία συνεργασίας και τα οποία θα πρέπει να επιλύσουν οι ίδιοι με τους συνεργάτες τους. Είναι αδιανόητο οι καθ΄ ων η αίτηση να προβάλλουν στο τηλεοπτικό κοινό της Κύπρου εκπομπές και ν΄ αγνοούν το περιεχόμενο τους. Αυτό ελλοχεύει πολλούς κινδύνους οι οποίοι δεν περιορίζονται μόνο σε θέματα παραβίασης πνευματικών δικαιωμάτων αλλά επεκτείνονται και σε άλλους τομείς, όπως είναι για παράδειγμα η προβολή ακατάλληλων ταινιών. Η αδυναμία τους να ελέγξουν και ή να τροποποιήσουν το πρόγραμμα που προβάλλουν δεν μπορεί με κανένα τρόπο να θεωρηθεί ότι νομιμοποιεί την ισχυριζομένη παρανομία τους ήτοι της προβολής ταινιών, τα πνευματικά δικαιώματα των οποίων κατέχουν τρίτα πρόσωπα, οι αιτητές. Ισχυρίζονται περαιτέρω ότι σε περίπτωση που εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα θα αποστερηθούν του συνταγματικού τους δικαιώματος που σχετίζεται με την ελευθερία του λόγου και της έκφρασης με διάφορα μέσα. Ο λόγος αυτός δεν προωθήθηκε από τον ευπαίδευτο συνήγορο υπεράσπισης κατά την αγόρευση του. Ανεξαρτήτως τούτου όμως αδυνατώ ν΄ αντιληφθώ πως μπορεί η απαγόρευση της προβολής δύο παιδικών ταινιών και μιας Ελληνικής κινηματογραφικής ταινίας, τα πνευματικά δικαιώματα των οποίων απέκτησαν έναντι κάποιου τιμήματος οι αιτητές, να παραβιάζουν το δικαίωμα των εναγομένων της ελευθερίας του λόγου. Η υπό εξέταση αίτηση είναι προληπτική (quia timet) και σκοπό έχει να εμποδίσει την επαπειλούμενη παραβίαση των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας των εναγόντων. Οι αρχές που διέπουν το θέμα αυτό περιγράφονται αναλυτικά στο Halsbury's Laws of England[5]. «. Threatened invasion of legal right. Where a plaintiff has established that he has a right which has been infringed and that further infringement is threatened to a material extent, he is entitled to an injunction to restrain the threatened act. Therefore . an injunction may be granted to restrain the commission of an apprehended or threatened act, on the ground that if the act is done it will violate the plaintiff's legal right, if he can show strong probability that the apprehended mischief will in fact arise. However no one can obtain a quia timet, order by merely saying "timeo". He must aver and prove that what is going on is calculated to infringe his rights. .The court will not restrain future acts of a wrongdoer unless it is plain that they will be of a wrongful nature ........ However, if the defendant claims and insists upon his right or gives distinct notice of his intention or threatens or intends to commit an act which, if committed, would in the court's opinion, violate the plaintiff's right, an injunction will be granted .». [6] Και σ΄ ελεύθερη μετάφραση στα Ελληνικά: «.Απειλουμένη παραβίαση νομικών δικαιωμάτων. Όπου ο ενάγοντας έχει εδραιώσει ότι έχει κάποιο δικαίωμα το οποίο έχει παραβιασθεί και ότι απειλείται περαιτέρω παραβίαση του σε σημαντικό βαθμό, τότε δικαιούται στην έκδοση απαγορευτικού διατάγματος . για να εμποδίσει την απειλουμένη παραβίαση. Έτσι . απαγορευτικό διάταγμα μπορεί να εκδοθεί για να εμποδίσει την τέλεση μιας επίφοβης ή απειλούμενης πράξης στη βάση ότι αν η πράξη τελεσθεί, θα παραβιάσει τα νόμιμα δικαιώματα του ενάγοντα, αν μπορεί ν΄ αποδείξει ισχυρή πιθανότητα ότι η επίφοβη αυτή κακή ενέργεια (mischief) θα προκύψει. Ωστόσο κανένας δεν μπορεί να εξασφαλίσει ένα quia timet (λόγω φόβου) διάταγμα, λέγοντας απλώς «timeo» (φόβος). Πρέπει να διατείνεται και να αποδείξει ότι εκείνο που συμβαίνει, σκοπό έχει να παραβιάσει τα δικαιώματα του . Το δικαστήριο δεν θ΄ απαγορεύσει τις μελλοντικές ενέργειες ενός παραβάτη εκτός αν είναι σαφές ότι είναι παράνομες ............ Ωστόσο αν οι εναγόμενος ισχυρίζεται και επιμένει στο δικαίωμα του ή δίνει σαφή ένδειξη της πρόθεσης του ή απειλεί ή προτίθεται να τελέσει κάποια πράξη που αν τελείτο, θα παραβίαζε κατά τη γνώμη του δικαστηρίου, το δικαίωμα του ενάγοντα, τότε το απαγορευτικό διάταγμα εκδίδεται». Με βάση τα στοιχεία που έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου στην υπό κρίση υπόθεση, προκύπτει ότι οι καθ΄ ων η αίτηση σε τρεις διαφορετικές περιπτώσεις, εντός σύντομης χρονικής περιόδου, ενός περίπου μηνός, πρόβαλαν τρεις ταινίες για τις οποίες οι αιτητές, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς τους που δεν αμφισβητήθηκαν, είχαν αποκλειστικό δικαίωμα προβολής στη Δημοκρατία. Πέραν τούτου όμως οι ίδιοι οι καθ΄ ων η αίτηση έχουν ήδη δηλώσει την πρόθεση τους να συνεχίσουν να λειτουργούν όπως και στο παρελθόν, ήτοι να μεταδίδουν ολόκληρο το πρόγραμμα του ALTER CHANNEL, ανεξαρτήτως αν τα πνευματικά δικαιώματα κάποιων ταινιών ανήκουν σε τρίτους, καθότι, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς τους, είναι αδύνατο να ελέγξουν το πρόγραμμα εκ των προτέρων και εν πάση περιπτώσει δεν έχουν δικαίωμα να το τροποποιήσουν. Χαρακτηριστική δε είναι η αναφορά τους ότι έχουν «εγγενή αδυναμία στην υπακοή του διατάγματος». Θεωρώ ότι τα πιο πάνω σε συνδυασμό με τις επιδιωκόμενες θεραπείες είναι ικανά να εντάξουν τη διαδικασία στην κατηγορία της προληπτικής (quia timet). Το τελευταίο θέμα που θα εξετάσω είναι κατά πόσο σε περίπτωση που οι αιτητές πετύχουν στην αξίωση του για διηνεκές απαγορευτικό διάταγμα στη δίκη, θ΄ αποζημιωθούν επαρκώς με την επιδίκαση αποζημιώσεων για την απώλεια που θα υποστούν πριν από τη δίκη, ως αποτέλεσμα των συνεχιζομένων πράξεων των καθ΄ ων η αίτηση. Σε υποθέσεις αυτής της φύσεως η αδυναμία απονομής πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο είναι ιδιαίτερα εμφανής[7]. Σχετικό είναι και το απόσπασμα από το σύγγραμμα του Copinger and Skone James (ανωτέρω) που υιοθετείται και στην απόφαση Muskita (ανωτέρω). «
  4. Damages. If the court is satisfied that the plaintiffs claim raises a serious question to be tried, it then goes on to consider whether its decision should be in favour of granting or refusing the injunction sought. The governing principle is that the court should first consider whether, if the plaintiff were to succeed in his claim for a permanent injunction at the trial, he would be adequately compensated by an award of damages for the loss he would have sustained before the trial as a result of the continuing acts of the defendant. If damages in the measure recoverable at common law would be an adequate remedy and the defendant would be in a financial position to pay them, the Court will normally refuse to grant an interim injunction, however strong the plaintiffs claim appeared then to be. It may be observed at this point that in actions for infringement of copyright, passing off and breach of confidence damages are often not an adequate remedy since there are difficulties in both ascertaining and quantifying such damage as injury to the plaintiffs property, business and goodwill». Σε μετάφραση: «623.Αποζημιώσεις. Αν το δικαστήριο ικανοποιηθεί ότι η αξίωση του ενάγοντα εγείρει σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση τότε προχωρεί να εξετάσει κατά πόσο πρέπει να αποφασίσει υπέρ της χορήγησης ή της άρνησης του επιδιωκόμενου απαγορευτικού διατάγματος. Η καθοδηγητική αρχή είναι ότι το δικαστήριο πρέπει πρώτα να εξετάσει κατά πόσο σε περίπτωση που ο ενάγων πετύχει στην αξίωση του για διηνεκές απαγορευτικό διάταγμα στη δίκη θα αποζημιωθεί επαρκώς με την επιδίκαση αποζημιώσεων για την απώλεια που θα υποστεί πριν από τη δίκη ως αποτέλεσμα των συνεχιζόμενων πράξεων του εναγομένου. Αν οι αποζημιώσεις με το μέτρο, που ανακτώνται σύμφωνα με το κοινοδίκαιο θα αποτελούσαν επαρκή θεραπεία και ο εναγόμενος θα (ήταν σε οικονομική θέση να τις καταβάλει το δικαστήριο κανονικά θα αρνηθεί να χορηγήσει παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα όσο ισχυρή και αν φαίνεται η αξίωση του ενάγοντα. Μπορεί να παρατηρηθεί σε αυτό το σημείο ότι σε αγωγές για παραβίαση δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας, αντιποιήσεις και παραβιάσεις εμπιστοσύνης οι αποζημιώσεις συχνά δεν συνιστούν επαρκή θεραπεία εφόσον υπάρχουν δυσκολίες στη διακρίβωση τους και στον προσδιορισμό τους όπως η ζημιά στην περιουσία του ενάγοντα, στην επιχείρηση του και στην εμπορική του εύνοια». Το κριτήριο για την έκδοση ενδιάμεσου διατάγματος είναι η αδυναμία απονομής πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Η έννοια της δικαιοσύνης δεν είναι συνυφασμένη με τη στενή αντίληψη της υλικής ζημιάς αλλά συναρτάται με την ευρύτερη προστασία των δικαιωμάτων του αιτητή. Ο αθέμιτος ανταγωνισμός έχει προεκτάσεις, μεταξύ των οποίων και ο επηρεασμός της εμπορικής έννοιας που είναι δύσκολο να εξακριβωθεί με βεβαιότητα ή ν΄ αποτιμηθεί σε χρήμα.[8] Στην υπό κρίση υπόθεση οι καθ΄ ων η αίτηση έχουν ήδη προβάλει στο τηλεοπτικό κοινό της Δημοκρατίας, τρεις ταινίες, τα πνευματικά δικαιώματα των οποίων κατέχουν οι αιτητές, προτού τις προβάλλουν, έστω και για μια φορά, οι τελευταίοι. Αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα σύμφωνα με τους αιτητές τη μείωση της τηλεθέασης του σταθμού Σίγμα, με ανυπολόγιστες αρνητικές οικονομικές συνέπειες για το σταθμό και παράλληλα θα βλάψει τόσο τη φήμη όσο και το κύρος του. Σχετική είναι η πιο κάτω αναφορά από την Ένορκη Δήλωση: «.θα υπάρξει πτώση της τηλεθέασης του σταθμού γενικότερα με αλυσιδωτές συνέπειες για τα οικονομικά του σταθμού, συνέπειες και ζημιά η οποία στο παρόν στάδιο δεν μπορεί να υπολογιστεί και να προκαθορισθεί. Επίσης, θα πληγεί το κύρος και η φήμη του σταθμού αφού θα φαίνεται ότι προβάλλει μετά τους εναγόμενους πρόγραμμα που οι εναγόμενοι πρώτοι έχουν μεταδώσει.». Με βάση τα στοιχεία που έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου καταλήγω ότι ικανοποιούνται οι πρώτες προϋποθέσεις, αποκάλυψη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση και ορατή πιθανότητα επιτυχίας κατά τη δίκη. Καταλήγω επίσης ότι δύσκολα θα μπορεί να αποτιμηθεί η ζημιά των εναγόντων-αιτητών σε μεταγενέστερο στάδιο και αντισταθμίζοντας τις επιπτώσεις από την έκδοση των διαταγμάτων στα δικαιώματα των διαδίκων, με γνώμονα τη δυνατότητα πλήρους απονομής στο τελικό στάδιο, κρίνω ότι το αιτούμενο διάταγμα θα πρέπει να εκδοθεί. Εκδίδεται το αιτούμενο προσωρινό διάταγμα. Τα έξοδα ως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ των αιτητών και εναντίον των καθ΄ ων η αίτηση. (Υπ.) Τ. Παρασκευαϊδου-Καρακάννα, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΝ [1]
(2002)1 Γ Α.Α.Δ. 2015. [2] Επίσημος Παραλήπτης κ.α v. Nicantony Trading Co Ltd
(1998)1 A.A.D. 1653. [3] 12th ed. Par. 620 και 621, Υιοθετήθηκε στη Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita Aluminium Co Ltd
(2002)1 Γ Α.Α.Δ.
  1. [4] Άρθρο 3 του Ν. 59/76 [5] 4η έκδοση τόμος 24, παρ.
  2. [6] Βλέπετε επίσης σχετικά τις Αγγλικές αποφάσεις A. G. V. Acton Local Board
(1882)22 ChD 221 at 231, Kindersley v. C. Cooper v. Whittingham
(1880)15 ChD 501 at 507, Adair v. Young
(1879)12 ChD 13, CA. [7] Timberland Co v. Evans & Sons Ltd κ.α
(1998)1 Α.Α.Δ. 1179. [8] M & CH Mitsingas Trading Ltd κ.α v. The Timberland Co of USA
(1997)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1791. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.