Αιμίλιος Λεμονάρης ν. Γιάννη Βιολάρη, Αγωγή αρ.:126/2007, 30 Ιανουαρίου, 2012

(1999)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1938, 1943) τα εξής: Δια της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής ο ενάγων-αιτητής («ο αιτητής»), εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης ακινήτων, επεδίωκε την αναγνώριση, υπέρ του ιδίου και των εν τίτλω προκατόχων του, δικαιώματος διάβασης επί γειτονικού ακινήτου. Μετά από ακρόαση εξεδόθηκε, στις 18.2.11, τελική απόφαση δια της οποίας η αγωγή απερρίφθηκε. Τα έξοδα της αγωγής ακολούθησαν το αποτέλεσμα και επεδικάσθηκαν υπέρ του επιτυχόντος εναγομένου. Εναντίον της απόφασης ημερ. 18.2.11 κατεχωρίσθηκε, στις 11.3.11, η πολιτική έφεση αρ. 101/2011 Αιμίλιος Λεμονάρης ν. Γιάννη Βιολάρη. Τα επιδικασθέντα, υπέρ του επιτυχόντος εναγομένου, έξοδα υπελογίσθηκαν από τον Πρωτοκολλητή στις 22.3.11 και ενεκρίθηκαν από το Δικαστήριο στις 23.3.

1. Αυτά ανέρχονται στο ποσόν των €5.139,54, επιπλέον Φ.Π.Α. Στις 10.11.11 κατεχωρίσθηκε η υπό συζήτησιν μονομερής αίτηση («η αίτηση») δια της οποίας επιδιώκεται η αναστολή εκτέλεσης της απόφασης ημερ. 18.2.11 «η οποία αφορά αποκλειστικά στην πληρωμή των εξόδων τα οποία επιδικάσθηκαν προς όφελος του εναγομένου και εναντίον του αιτητή μέχρις εκδικάσεως και πλήρους αποπερατώσεως της έφεσης». Η αίτηση καταγράφει, ως νομική της βάση, την Δ.35 θ.θ.18 και 19, τη Δ.40 θ.θ. 7 και 11 και τη Δ.48 θ.8 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών καθώς και τις συμφυείς εξουσίες και την πρακτική του Δικαστηρίου. Την αίτηση υποστηρίζει ένορκη δήλωση του αιτητή ημερ. 10.11.
2. Είναι χρήσιμο να παρατεθεί ολόκληρο το κείμενο της δήλωσης αυτής: «Εγώ ο πιο κάτω υπογεγραμμένος Αιμίλιος Λεμονάρης από τη Λευκωσία ορκίζομαι και λέγω τα πιο κάτω:
3. Είμαι ο ενάγων στην αγωγή με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό.
4. Το θέμα της πιο πάνω αγωγής είναι η απόκτηση δικαιώματος διαβάσεως μέσω του κτήματος του εναγομένου δυνάμει εχθρικής κατοχής.
5. Το Πρωτόδικο δικαστήριο δέχθηκε στην ολότητα της την Προσκομισθείσα από πλευράς του ενάγοντος μαρτυρία και έκαμε εύρημα ότι ο ενάγων και οι προκάτοχοι του διήρχοντο δια μέσου του κτήματος του εναγομένου για να πηγαίνουν από το σπίτι τους προς το δρόμο και από το δρόμο προς σπίτι τους.
6. Το Πρωτόδικο Δικαστήριο λανθασμένα κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η περίοδος των τριάντα ετών δεν συμπληρώθηκε σε συγκεκριμένη ημερομηνία και απέρριψε την αγωγή με έξοδα εναντίον του ενάγοντα.
7. Εναντίον της απόφασης του Πρωτοδίκου δικαστηρίου ασκήθηκε η έφεση με αριθμό 101/2011 η οποία εκκρεμεί προς ακρόαση ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου.
8. Εξ όσων κάλλιον γνωρίζω και πιστεύω υπάρχουν βάσιμες πιθανότητες ότι η έφεση θα επιτύχει και ότι η απόφαση του Πρωτοδίκου δικαστηρίου θα ανατραπεί. Σε περίπτωση επιτυχίας της Έφεσης η απόφαση του Πρωτοδίκου Δικαστηρίου σ' ότι αφορά τα έξοδα θα αντιστραφεί.
9. Οι δικηγόροι του εναγόμενου πιέζουν για άμεση πληρωμή των εξόδων της Πρωτόδικης απόφασης.
10. Η πληρωμή των εξόδων είναι το μόνο θέμα το οποίο προκύπτει από την απόφαση του Πρωτοδίκου δικαστηρίου. Επειδή υπάρχουν βάσιμες πιθανότητες να ανατραπεί από το Εφετείο αληθινά πιστεύω ότι είναι ορθό και δίκαιο στη βάση του συνόλου των περιστάσεων της υπόθεσης να ανασταλεί η απόφαση του Πρωτοδίκου Δικαστηρίου που αφορά στην πληρωμή των εξόδων μέχρι της εκδικάσεως και της πλήρους αποπερατώσεως της έφεσης η οποία ασκήθηκε εναντίον της απόφασης του Πρωτοδίκου Δικαστηρίου και η ακρόαση της οποίας εκκρεμεί ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου.» Αγορεύοντας προς υποστήριξη της αίτησης, ο αιτητής επέμεινε στη φερεγγυότητα του και στην προθυμία του να συμμορφωθεί με οιονδήποτε όρο ήθελε κριθεί από το Δικαστήριο ως κατάλληλος για σκοπούς έγκρισης της αίτησης. Μελέτησα την αίτηση και διεξήλθα όσα αναφέρονται στην ένορκη δήλωση του αιτητή, λαμβάνοντας υπ' όψιν και τα όσα αυτός ανέφερε αγορεύοντας: Εν πρώτοις, σημειώνω πως, πράγματι, η Δ.35 θ.18 και η Δ.48 θ.8

(1)παρέχουν στο Δικαστήριο την εξουσία έκδοσης διατάγματος, ως το επιδιωκόμενο, επί τη βάσει μονομερούς αίτησης. Σε τέτοια περίπτωση το διάταγμα δεν διέρχεται τη διαδικασία έκδοσής του αρχικώς ως «προσωρινού» και, στη συνέχεια, της «οριστικοποίησής» του. Όμως, οιοσδήποτε επηρεάζεται δυσμενώς από τέτοιο διάταγμα δύναται να ζητήσει την ακύρωση ή την τροποποίησή του. Τη δυνατότητα αυτή παρέχει η Δ.48 θ.

(4)η οποία προνοεί για την καταχώρηση σχετικής αίτησης διά κλήσεως (Ιωάννου

(1993)1 Α.Α.Δ. 305, 308). Επί της ουσίας σημειώνω πως η εξέταση αίτησης για την αναστολή εκτέλεσης δικαστικής απόφασης (έως την εκδίκαση της έφεσης η οποία κατεχωρίσθηκε εναντίον της) αποτελεί εγχείρημα για την «.εξισορρόπηση δύο παραγόντων. Πρώτον, της φυσιολογικής προσδοκίας του ενάγοντα να δρέψει άμεσα τους καρπούς της νίκης του στο δικαστικό αγώνα που διεξήγαγε. Και, δεύτερον, την ανάγκη η ενδεχόμενη επιτυχία της έφεσης να μη χάσει τη σημασία της μένοντας χωρίς κανένα αντίκρυσμα (βλ. I. Aristidou v. N. Aristidou

(1985)1 C.L.R. 649, Christofi and Others v. Iacovidou

(1985)1 C.L.R. 713, Charalambous v. Nicolaides & Neophytou

(1985)1 C.L.R. 737, Νοεφύτου ν. Δημητρίου

(1989)1 Α.Α.Δ. 592, ABP Holdings Ltd και Άλλοι ν. Κιταλίδη και Άλλων (Αρ. 1)

(1994)1 Α.Α.Δ. 287 και Θωμά ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας,

(1997)1 Α.Α.Δ. 797)» (Loukos Trading Co. Ltd v. Ρέινμποου Πλήτσιηγκ και Ντάϊγκ Κο. Λτδ

(2000)1 (Β) Α.Α.Δ. 1014, 1018). Όσον αφορά στις προοπτικές επιτυχίας της έφεσης στην απόφαση Ναυτικός Όμιλος Πάφου ν. Αρχή Λιμένων Κύπρου

(1991)1 Α.Α.Δ. 1147, 1150-1 διατυπώνονται τα εξής: «Οι προοπτικές επιτυχίας της έφεσης είναι μεν παράγοντας σχετικός, αλλά οριακής σημασίας στις πλείστες περιπτώσεις. Το πλαίσιο για τη διάγνωση των δικαιωμάτων του εφεσείοντα σε συνάρτηση με την αποτίμηση των λόγων της έφεσης είναι η ακρόαση της έφεσης. Μόνο όπου μπορεί να γίνει πρόγνωση με βεβαιότητα ως προς την επιτυχία ή αποτυχία της έφεσης, χωρίς περαιτέρω συζήτηση του θέματος, ο παράγοντας αυτός αποκτά σπουδαιότητα στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου. Στην προκείμενη περίπτωση δεν υφίστανται οι προϋποθέ­σεις για την προεξόφληση του αποτελέσματος της.» Περαιτέρω, σε περιπτώσεις όπως η προκειμένη, όπου το αντικείμενο της αναστολής περιορίζεται στην υποχρέωση του αιτητή να καταβάλει στον επιτυχόντα αντίδικό του τα έξοδα της δίκης (η οποία κατέληξε με την έκδοση της εφεσιβληθείσας απόφασης), η αναστολή εγκρίνεται εφ' όσον, επί τη βάσει μαρτυρίας, φαίνεται πως ο αντίδικος είναι κάτοικος εξωτερικού ή πρόσωπο αφερέγγυο ή πρόσωπο το οποίο, σε περίπτωση επιτυχίας της εναντίον του έφεσης, δεν θα δυνηθεί να επιστρέψει στον αιτητή τα χρήματα (δείτε την πρόσφατη απόφαση στην Πολιτική Έφεση αρ. 294/2010 Μιχάλης Δημητρούδης ν. Ανδρέα Νίκου Λουγκρίδη, ημερ. 31.3.11). Για τις κρίσιμες αυτές περιστάσεις ουδεμία αναφορά γίνεται από τον αιτητή. Ο αιτητής δεν αναφέρεται σε αφερεγγυότητα του αντιδίκου του ή σε άρνησή του να υπακούσει σε διατακτικό δικαστικής απόφασης ή σε οιανδήποτε άλλη σχετική αδυναμία του. Συνεπώς, η ανάγκη όπως η ενδεχόμενη επιτυχία της έφεσης να μην χάσει τη σημασία της, ανάγκη την οποίαν επιδιώκει να ικανοποιήσει διάταγμα αναστολής εκτέλεσης δικαστικής απόφασης, παραμένει αδιευκρίνιστη και μετέωρη. Υπενθυμίζω πως ως πραγματικό υπόβαθρο της αίτησης ο αιτητής επικαλείται μόνον τις βάσιμες πιθανότητες επιτυχίας της αίτησης καθώς και τις πιέσεις των δικηγόρων του αντιδίκου του να τους καταβάλει τα επιδικασθέντα έξοδα. Όμως, οι πραγματικοί αυτοί ισχυρισμοί είναι οριακής σημασίας (ο ισχυρισμός περί βάσιμων πιθανοτήτων επιτυχίας της έφεσης) ή άσχετοι (ο ισχυρισμός περί πιέσεων για την καταβολή των επιδικασθέντων εξόδων). Άσχετες είναι και οι εισηγήσεις του αιτητή περί της δικής του φερεγγυότητας καθώς και περί της προθυμίας του να συμμορφωθεί με όρους. Ζήτημα όρων εγείρεται μόνον όταν συντρέχουν οι προϋποθέσεις χορήγησης της αναστολής [Loukos Trading Ltd κ.α. v. Ρέινμποου Πλήτσιηγκ και Ντάϊγκ Κο Λτδ (ανωτέρω)]. Στην προκειμένη περίπτωση τέτοιες προϋποθέσεις δεν συντρέχουν. Για όλους τους πιο πάνω λόγους η αίτηση αποτυγχάνει. Η αίτηση ημερ. 10.11.11 απορρίπτεται. Καμία διαταγή για τα έξοδα. (Υπ.)............................................. Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο