FALKENBER CONSULTANTS ΛΤΔ ν. LINKIA CONSULTING ΛΤΔ, Αρ. Αγωγής:6471/11, 9 Μαρτίου 2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2012:A52 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Χριστοδουλίδου Μέσσιου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής:6471/11 Μεταξύ: FALKENBER CONSULTANTS ΛΤΔ Ενάγουσα Και LINKIA CONSULTING ΛΤΔ Εναγόμενη ------------------------------------------------------------------------------------------ Αίτηση ημερομηνίας 21.12.11 για περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες εναντίον των Εναγόντων Ημερομηνία: 9 Μαρτίου 2012 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Εναγόμενη/Αιτήτρια: ο κ. Χρ. Χρίστης για Χρίσης & Σία ΔΕΠΕ. Για την Ενάγουσα/Καθ΄ης η Αίτηση: η κα Ζαντή για Γ. Λεοντίου ΔΕΠΕ. ---------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η απαίτηση της Ενάγουσας κατά της Εναγομένης είναι για ποσό €4.503,79 πλέον τόκο 5%, έξοδα και Φ.Π.Α. ως ποσό οφειλόμενο προερχόμενο από συμφωνηθείσα και/ή λογική χρέωση της Ενάγουσας για παρασχεθείσες υπηρεσίες προς την Εναγομένη κατόπιν εντολής και σύμφωνης γνώμης της Εναγομένης. Η Ενάγουσα ασχολείται κυρίως με την παροχή διαδικτυακών υπηρεσιών και η Εναγομένη είναι πελάτης της βάσει γραπτού συμβολαίου το οποίο αρχικά συνήφθηκε μεταξύ της εταιρείας CPX Computer Solution Ltd και της Εναγομένης τα δικαιώματα του οποίου περιήλθαν στην αποκλειστική κυριότητας της Ενάγουσας κατόπιν εξαγοράς των δικαιωμάτων της CPX Computers Solution Ltd. Είναι η θέση της Ενάγουσας ότι η Εναγόμενη ενημερώθηκε σχετικά με την πιο πάνω εξαγορά, παρέμεινε πελάτης της Ενάγουσας και συνέχισε να λαμβάνει τις υπηρεσίες της άνευ διαμαρτυρίας μέχρι και τις 18.11.10 όπου την ενημέρωσε ότι επιθυμούσε να τερματίσει τη σύμβαση. Η Ενάγουσα ισχυρίζεται ότι εκπλήρωσε όλες τις υποχρεώσεις της προς την Εναγόμενη και ότι της παρέδωσε αριθμό χρεωστικών τιμολογίων με συγκεκριμένες ημερομηνίες και αριθμούς τα οποία η Εναγόμενη μέχρι σήμερα παραλείπει να εξοφλήσει. Στις 3.11.11 η Ενάγουσα καταχώρησε Αίτηση για απόφαση λόγω μη καταχώρησης Υπεράσπισης αφού εν τω μεταξύ είχε καταχωρηθεί εμφάνιση εκ πλευράς Εναγομένης μέσω συνηγόρου στις 11.10.
- Εκκρεμούσης της Αίτησης αυτής, ο συνήγορος της Εναγόμενης απέστειλε στις 6.12.11 επιστολή στο συνήγορο της Ενάγουσας για περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες της παραγράφου 5 της Έκθεσης Απαίτησης. Η εν λόγω επιστολή καταχωρήθηκε στο φάκελο του Δικαστηρίου στις 6.12.
- Στις 21.12.11 καταχωρήθηκε εκ πλευράς Εναγομένης-Αιτήτριας η υπό εξέταση Αίτηση με την οποία ζητείται η έκδοση διατάγματος του Δικαστηρίου που να διατάσει την Ενάγουσα να δώσει στην Εναγόμενη περισσότερες και καλύτερες λεπτομέρειες της παραγράφου 5 της Έκθεσης Απαίτησης και συγκεκριμένα να εξηγήσει για κάθε ένα από τα τιμολόγια που ισχυρίζεται ότι εξέδωσε ποιες περαιτέρω υπηρεσίες ανατέθηκαν σε αυτή πέραν από αυτών που προνοούνται από την μεταξύ τους συμφωνία και ποιος ανέθεσε στην Ενάγουσα τις εργασίες αυτές. Η αίτηση βασίζεται στους Θεσμούς της Πολιτικής Δικονομίας Δ.19 θ.θ. 6 και 7, Δ.48 θ.θ. 1, 2 και 9 και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η αίτηση δεν συνοδεύεται από ένορκο δήλωση και σύμφωνα με αυτή τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται φαίνονται στο φάκελο της δικογραφίας και είναι συγκεκριμένα ότι η παράγραφος 5 της Έκθεσης Απαίτησης δεν περιέχει επαρκείς και/ή τις απαραίτητες λεπτομέρειες και ότι η Αιτήτρια ζήτησε τις λεπτομέρειες με επιστολή ημερ. 6.12.11 αλλά η Ενάγουσα παρέλειψε να τις δώσει. Η Ενάγουσα- Καθ' ης η Αίτηση αντέδρασε καταχωρώντας Ένσταση στις 26/01/12 Η νομική βάση της ένστασης είναι οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.19 θ.θ. 6-9, Δ.48 θθ.1-4, 8 και 9 και οι συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Λόγοι της ένστασης είναι ότι οι λεπτομέρειες που ζητά η Αιτήτρια αποτελούν θέματα μαρτυρίας και αφορούν γεγονότα που είναι σε γνώση της Αιτήριας, η Αιτήτρια γνωρίζει ή όφειλε να γνωρίζει τις λεπτομέρειες τις οποίες ζητά, η Αιτήτρια αποσκοπεί στην εκμαίευση μαρτυρίας και όχι στη διευκρίνιση ουσιωδών γεγονότων συνεπώς η Αίτηση είναι καταχρηστική και κακόπιστη, η Έκθεση Απαίτησης της περιέχει όλες τις αναγκαίες λεπτομέρειες για την Απαίτηση της για να μπορεί η Εναγόμενη να γνωρίζει τι θα αντιμετωπίσει στην Ακρόαση και τέλος ότι οι λεπτομέρειες που ζητά η Αιτήτρια δεν είναι αναγκαίες για να μπορέσει να καταχωρήσει την Υπεράσπιση της. Ούτε η ένσταση δεν στηρίζεται σε ένορκη δήλωση, και αυτή στηρίζεται επί των γεγονότων τα οποία φαίνονται στο Δικαστικό φάκελο και από το δικόγραφο της Ενάγουσας. Η Αίτηση οδηγήθηκε σε Ακρόαση και οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων κατέθεσαν γραπτώς στο Δικαστήριο εμπεριστατωμένες αγορεύσεις, παρέπεμψαν σε νομολογία και προώθησαν ο καθένας τη θέση του. Αυτό που προκύπτει από τη σχετική νομολογία είναι πως ο κάθε διάδικος έχει το δικαίωμα να γνωρίζει το περίγραμμα της υπόθεσης που ο αντίδικος του θα παρουσιάσει εναντίον του. Έχει το δικαίωμα να γνωρίζει, κατά τρόπο σαφή και ολοκληρωμένο, τη φύση και την έκταση της υπόθεσης την οποία πρόκειται να αντιμετωπίσει στην ακρόαση για να μπορεί όχι μόνο να ετοιμάσει τη δική του υπόθεση αλλά και να μην βρεθεί προ εκπλήξεως ή να καταληφθεί εξ' απήνης. Κατά συνέπεια εκεί όπου, χωρίς τις περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες, ο αιτητής δεν θα γνωρίζει τι θα προσπαθήσει να αποδείξει εναντίον του ο αντίδικος του στη δίκη, το Δικαστήριο οφείλει να ασκήσει την επί του προκειμένου διακριτική εξουσία του, και να διατάξει την παροχή των αιτούμενων λεπτομερειών. Οι περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες σκοπό έχουν να διευκρινίσουν και εξειδικεύσουν τα ισχυριζόμενα ουσιαστικά γεγονότα και όχι να εκμαιεύσουν τη μαρτυρία με την οποία αυτά θα αποδειχθούν. «Particulars will be ordered», αναφέρει χαρακτηριστικά ο συγγραφέας του συγγράμματος Odgers on Pleading and Practice, 23η έκδοση, σελ.192, «whenever the master is satisfied that without them the applicant cannot tell what is going to be proved against him at the trial. But how his opponent will prove it is a matter of evidence of which particulars will not be ordered». (Βλ. Κυπριακές Αερογραμμές Λτδ. κ.ά. v. Credit Lebanais S.A.A.
(1991)1 Α.Α.Δ.648, Μέμνια Τζιακούρα ν. Ευστρατίου (άλλως Τάκη) Οικονομίδη
(1997)1(Β) Α.Α.Δ.669, Χρ. Θεμιστοκλέους ν. Χρ. Γεωργιάδη Λτδ.
(2000)1(A) A.A.Δ.157, Athina Leather Goods Ltd. v. Γιώτας Χαραλάμπους κ.ά.
(2000)1(B) A.A.Δ.287). Στην υπόθεση Τζιακούρα (ανωτέρω), προβαλλόταν ο ισχυρισμός ότι η επίδικη σύμβαση ήταν εξ' υπαρχής άκυρη και /ή ακυρώθηκε εκ των υστέρων, όπως και ο ισχυρισμός ότι η Ενάγουσα με τη συμπεριφορά της δεν άφησε στον Εναγόμενο άλλη επιλογή από του να τερματίσει τη συμφωνία, (παρ. 3 και 4 της Υπεράσπισης). Το πρωτόδικο Δικαστήριο, αφού έκρινε ότι ο μεν ισχυρισμός ότι η επίδικη συμφωνία ήταν εξ΄υπαρχής άκυρη ήταν νομικό ζήτημα το οποίο δεν έπρεπε να περιλαμβάνεται στο δικόγραφο, οι δε λεπτομέρειες αναφορικά με τη συμπεριφορά της ενάγουσας, που ανάγκασε τον εναγόμενο να τερματίσει την επίδικη συμφωνία, αφορούν σε αποδεικτικό υλικό και όχι σε γεγονότα, απέρριψε σχετικό αίτημα της ενάγουσας για παροχή περαιτέρω και καλύτερων λεπτομερειών των σχετικών παραγράφων της υπεράσπισης. Το Εφετείο στην απόφαση του, την οποία έκδωσε ο Δικαστής Χρ. Αρτεμίδης, όπως ήταν τότε, κάνοντας δεκτή την έφεση, αναφέρει τα εξής σχετικά: «Η άποψη του πρωτόδικου Δικαστή πως ο ισχυρισμός ....... ότι η συμφωνία είναι εξυπαρχής άκυρη είναι νομικό ζήτημα, είναι εσφαλμένη. Έχουμε τη γνώμη πως όταν προβάλλεται από διάδικο στο δικογράφημα ισχυρισμός κάποιου νομικού αποτελέσματος που εξαρτάται από την επενέργεια ορισμένων γεγονότων, αυτά πρέπει να αναγράφονται στο δικογράφημα. Είναι επιβεβλημένο λ.χ. να αναφέρονται τα γεγονότα βάσει των οποίων προβάλλεται ισχυρισμός πως οι προϋποθέσεις του νόμου για τον έγκυρο καταρτισμό μιας διαθήκης δεν έχουν τηρηθεί ..... Η αρχή της νομολογίας ότι νομικά σημεία δεν αναφέρονται στα δικογραφήματα εφαρμόζεται όταν γίνονται νομικές εισηγήσεις. Όπου, όμως, το ισχυριζόμενο νομικό αποτέλεσμα δημιουργήθηκε εκ της επενέργειας ορισμένων γεγονότων, αυτά πρέπει να αναφέρονται στα δικογραφήματα. ..... Αναφορικά με την 4η παράγραφο της Έκθεσης Υπεράσπισης, είναι έκδηλο πως οι λεπτομέρειες που ζητούνται, αφορούν σε γεγονότα που είναι απαραίτητο να γνωρίζει η εφεσείουσα για να μπορέσει να παρουσιάσει την υπόθεση της στο Δικαστήριο με μαρτυρία, αν έχει, για να τα απαντήσει.» Είναι επίσης σαφέστατα καθορισμένη η αρχή ότι ο διάδικος που παραλείπει να υποβάλει αίτηση για λεπτομέρειες θεωρείται ότι έχει παραιτηθεί από αυτές έτσι που να μη μπορεί κατά τη δίκη να αποκλείσει την εισαγωγή μαρτυρίας προς υποστήριξη κάποιου γενικού ισχυρισμού. Σχετική είναι η απόφαση Κούρσουμα ν. Κοσμά
(1991)1 Α.Α.Δ.973, όπως και το σύγγραμμα Bullen & Leake and Jacob's Precedents of Pleadings, 12η έκδοση, σελ. 114, όπου αναφέρονται τα εξής: «The importance of making such an application is that otherwise a party will be taken to waive such particulars and he cannot at the trial exclude specific evidence in support of a general allegation.» Είναι δεδομένο ότι η έκδοση διατάγματος για περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέριες αποτελεί θέμα που αφορά τη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου και πηγάζει από τη Δ.19, θ.6 στην οποία προνοούνται τα εξής: "A further and better statement of the nature of the claim or defence, or further and better particulars of any matter stated in any pleading, notice or written proceedings requiring particulars, may in all cases be ordered, upon such terms, as to costs and otherwise, as may be just." Χρήσιμη αναφορά για το πώς ασκείται αυτή η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου για έκδοση διατάγματος για περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες γίνεται και στις πιο πρόσφατες αποφάσεις Κυπριακές Αερογραμμές Λτδ κα. ν. Libanais S.A.L.
(1991)1 AAΔ 649, Χριστοδούλου ν. Χρ. Μαρνέρος & Σία Λτδ
(1997)1 ΑΑΔ 718, Θεμιστοκλέους ν. Χρ. Γεωργιάδη Λτδ
(2000)1 ΑΑΔ 157. Από τη νομολογία όπως έχει ήδη αναφερθεί, προκύπτει ότι τα δικόγραφα πρέπει να περιέχουν όλες τις αναγκαίες λεπτομέρειες ούτως ώστε να μπορεί η άλλη πλευρά να γνωρίζει επαρκώς και σαφώς τη φύση και την έκταση της υπόθεσης που πρόκειται να αντιμετωπίζει στο Δικαστήριο για να είναι σε θέση να προετοιμάσει κατάλληλα την υπόθεση της και να μην καταληφθεί εξ απήνης. Πρέπει επίσης και το Δικαστήριο να γνωρίζει τα θέματα που θα εγερθούν κατά τη διάρκεια της Ακρόασης. Περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες μπορούν να διαταχθούν μόνο αναφορικά με ουσιώδη γεγονότα και όχι αναφορικά με μαρτυρία. Σε καμία περίπτωση τέτοιες λεπτομέρειες δεν θα διαταχθούν όπου αποσκοπούν στην αποκάλυψη και εκμαίευση της μαρτυρίας με την οποία αυτά θα αποδειχθούν ούτε και με τη νομική ερμηνεία εγγράφων στα οποία θα στηριχθεί η άλλη πλευρά. Σε καμία περίπτωση δεν εκδίδεται διάταγμα για περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες εκεί όπου η άλλη πλευρά γνωρίζει σαφώς της αξίωσης των Εναγόντων ούτε αν οι αιτούμενες λεπτομέρειες αφορούν γεγονότα που είναι σε γνώση του Αιτητή. Το Δικαστήριο είναι με πολύ μεγαλύτερη φειδώ που αντιμετωπίζει αίτημα παροχής καλύτερων λεπτομερειών πριν την καταχώρηση Υπεράσπισης από την άλλη πλευρά και σε τέτοια περίπτωση τα κριτήρια που τίθενται είναι πολύ πιο αυστηρά αφού το θέμα τυχόν εκμαίευσης μαρτυρίας είναι πολύ πιο επίφοβο παρά εάν έχει καταχωρηθεί η Υπεράσπιση, παραπέμπω σχετικά στη Δ.19 θ.8 όπου αναφέρονται τα ακόλουθα: "Particulars of a claim shall not be ordered under rule 6 of this Order to be delivered before defence unless the Court of Judge shall be of opinion that they are necessary or desirable to enable the defendant to plead or ought for any other special reason to be so delivered". Σύμφωνα με τη νομολογία στην περίπτωση που η Αίτηση καταχωρείται πριν την Υπεράσπιση ο Αιτητής θα πρέπει να αποδείξει ότι οι λεπτομέρειες είναι αναγκαίες για την καταχώρηση της Υπεράσπισης του ή ότι υπάρχουν ειδικοί λόγοι για την έκδοση του διατάγματος. Σχετικές είναι οι υποθέσεις Alte Maritime Compania Naviera S.A. v. Toumbia Kmeid
(1982)JSC 226, Cyprus Airways v. Evdokios Savva
(1992)1AAΔ 1 και Rodosthenous v. Varvia
(1985)2 JSC 235. Προτού προχωρήσω να εξετάσω την Αίτηση υπό το πρίσμα αυτών των αρχών με βάση και την ένσταση της Ενάγουσας, αναφέρω ότι η Ενάγουσα ισχυρίζεται ότι η Εναγομένη έχει στην κατοχή της όλα τα τιμολόγια επί των οποίων εδράζεται η αξίωση της τα οποία έχουν αποσταλεί στους συνηγόρους της Εναγομένης με επιστολή τους αντίγραφο της οποία έχει επισυναφθεί στην Αγόρευση της και συνεπώς είναι η θέση της ότι δεν υπάρχει τίποτε για το οποίο να πρέπει να δοθεί λεπτομέρεια στην Εναγομένη καθότι όλα τα θέματα είναι εντός του πεδίου γνώσης της, αυτό που απομένει, δηλαδή η απόδειξη των τιμολογίων είναι θέμα μαρτυρίας και σίγουρα δεν μπορεί να δοθεί υπό μορφή λεπτομερειών. Σε ό, τι αφορά την υπό εξέταση Αίτηση παρατηρώ πρώτα απ' όλα ότι η Αιτήτρια δεν περιλαμβάνει στην νομική βάση της Αίτησης της τη Δ.19 θ.8 που εφαρμόζεται στις περιπτώσεις όπου ζητείται διάταγμα για περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες πριν από την καταχώρηση της Υπεράσπισης ως είναι η κατάσταση που αντιμετωπίζουμε στην παρούσα περίπτωση. Θεωρώ ότι αυτή η παράλειψη είναι ουσιώδης και δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί σαν μια απλή παρατυπία εφόσον τα κριτήρια που η νομολογία έχει καθορίσει ότι ισχύουν στην παρούσα περίπτωση είναι συγκεκριμένα, πιο αυστηρά και στα οποία δεν κάνει καμία αναφορά η Αιτήτρια στην Αίτηση της. Είναι συνεπώς η θέση μου ότι αυτή η παράληψη είναι ουσιώδης, δεν μπορεί να θεραπευτεί και άνευ άλλου η Αίτηση είναι καταδικασμένη σε αποτυχία. Πέραν της πιο πάνω θέσης μου και για σκοπούς πληρότητας της απόφασης, είναι φανερό από την επιστολή για περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες που έχει αποσταλεί αλλά και από το σώμα της Αίτησης ότι η Εναγόμενη δεν αμφισβητεί τη συμφωνία που υπήρξε μεταξύ των μερών. Με δεδομένο ότι έχει στην κατοχή της και τα αντίγραφα όλων των τιμολογίων επί των οποίων εδράζεται η αξίωση της Ενάγουσας, είναι κατά την άποψη μου σαφές ότι ποιες τυχόν περαιτέρω υπηρεσίες έχουν ανατεθεί πέραν από αυτές της συμφωνίας και από ποιον ανατέθηκαν αποτελεί μαρτυρία την οποία σε καμία περίπτωση η Ενάγουσα δεν μπορεί να κληθεί να αποκαλύψει στα πλαίσια της υπό εξέταση Αίτησης. Η Αιτήτρια δεν ισχυρίζεται ότι υπάρχει οποιοσδήποτε ειδικός λόγος για να εγκριθεί η Αίτηση ή ότι υπάρχουν ασυνήθης ή εξαιρετικές περιστάσεις που καθιστούν την παροχή των λεπτομερειών απαραίτητες πριν από την καταχώρηση της Υπεράσπισης και επομένως εφόσον ούτε καν ισχυρίζεται κάτι τέτοιο δεν έχει αποδείξει κάτι τέτοιο. Επομένως και λόγω αυτού η Αίτηση είναι καταδικασμένη σε αποτυχία. Περαιτέρω, παρατηρώντας το δικόγραφο της Ενάγουσας δηλαδή την Έκθεση Απαίτησης, θεωρώ ότι οι ισχυρισμοί τους είναι σαφείς και ειδικά σε ότι αφορά την παράγραφο 5 που είναι επ΄ αυτής που ζητούνται περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες η θέση της Ενάγουσας είναι σαφής ότι έχει εκδώσει συγκεκριμένα χρεωστικά τιμολόγια στα οποία αναφέρονται αριθμός, ημερομηνία και αξία, σημειώνω ξανά ότι τα εν λόγω τιμολόγια έχουν ήδη παραδοθεί στην Εναγομένη από τους συνηγόρους της Ενάγουσας. Θεωρώ λοιπόν ότι υπάρχουν όλα τα απαραίτητα στοιχεία που να επιτρέπουν στην Εναγομένη να καταχωρήσει την Υπεράσπιση της. Έχω την εντύπωση ότι η θέση της Ενάγουσας ότι η Αίτηση υποβάλλεται με μόνο σκοπό την εκμαίευση μαρτυρίας λαμβάνοντας υπόψη μου όλα τα πιο πάνω, είναι ορθή και γι' αυτό ακόμη το λόγο απορρίπτεται η Αίτηση. Είναι καταληκτικά η θέση μου ότι η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων στο στάδιο αυτό με τα δεδομένα της παρούσας υπόθεσης θα καταστρατηγούσε τις αρχές της νομολογίας και για το λόγο αυτό η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα εις βάρος της Εναγομένης και υπέρ της Ενάγουσας όπως αυτά υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, θα είναι πληρωτέα όμως στο τέλος της δικαστικής διαδικασίας. (Υπ.) ................ Στ. Χριστοδουλίδου Μέσσιου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /εκ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο