Αναφορικά με την Εταιρεία XSTRATA INVESTMENTS LTD, Αρ. Αίτησης: 908/11, 13 Μαρτίου 2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2012:A56 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Αρ. Αίτησης: 908/11 Αναφορικά με την Εταιρεία XSTRATA INVESTMENTS LTD,από τη Λευκωσία και Αναφορικά με τον περί Εταιρειών Νόμο Κεφάλαιο 113 Αίτηση από και εκ μέρους της εταιρείας BANK OF MOSCOW (Open Joint Stock Company),από τη Ρωσία Ημερομηνία: 13 Μαρτίου 2012 ΑΙΤΗΣΗ ΗΜΕΡ. 9.1.2012 ΓΙΑ ΕΚΔΟΣΗ ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΟΣ ΓΙΑ ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΕΞΟΔΩΝ Εμφανίσεις: Για την Αιτήτρια: κα Α.Μ. Στυλιανού για Φοίβος, Χρίστος Κληρίδης & Συνεργάτες ΔΕΠΕ. Για τους Καθ' ων η Αίτηση: κα Ηβ. Καραβιώτου για Πατρίκιος Παύλου & Συνεργάτες ΔΕΠΕ. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η Bank of Moscow (Open Joint Stock Company) εν τοις εφεξής "Bank of Moscow" ισχυρίζεται ότι σύνηψε γραπτή συμφωνία δανείου και ακολούθως συμπληρωματική συμφωνία με την εταιρεία XSTRATA INVESTMENTS LTD εν τοις εφεξής "XSTRATA". Για το εν λόγω δάνειο υπάρχει υπόλοιπο οφειλόμενο προς όφελος της Bank of Moscow εκ RUR 689.253.225,28 το οποίο κατέστη πληρωτέο στις 13.5.11 και μέχρι σήμερα δεν έχει πληρωθεί. Είναι περαιτέρω ο ισχυρισμός της Bank of Moscow ότι στις 3.10.11 επέδωσε μέσω ιδιωτικού επιδότη στο εγγεγραμμένο γραφείο της XSTRATA επιστολή και/ή γραπτή απαίτηση συμφώνως του Άρθρου 212(α) του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ. 113 με την οποία ζητούσε από την εν λόγω εταιρεία να πληρώσει μέσα σε 21 ημέρες το χρέος της. Η XSTRΑTA παρέλειψε και/ή αμέλησε να εξοφλήσει την οφειλή της γι' αυτό και η Bank of Moscow καταχώρησε στις 2.12.11 Αίτηση με την οποία ζητεί διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει τη διάλυση της εταιρείας ΧSTRATA καθότι είναι αναξιόχρεη και ανίκανη να πληρώσει τις υποχρεώσεις της και έτσι δικαιολογείται η διάλυση της. Η Αίτηση επεδόθηκε στην XSTRATA η οποία στις 19.1.12 καταχώρησε την υπό εξέταση Αίτηση με την οποία ζητά διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάττεται η Bank of Moscow να δώσει ασφάλεια για τα έξοδα της XSTRATA εκ €7.000 λόγω του ότι η Bank of Moscow κατοικεί και διαμένει στη Ρωσία, εκτός της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου, και όπως η περαιτέρω διαδικασία ανασταλεί μέχρι την έκδοση του εν λόγω διατάγματος και απορριφθεί σε περίπτωση που δεν υπάρχει συμμόρφωση με αυτή. Βάση της Αίτησης είναι η Δ.60 θθ.1 και 5 και η Δ.48 θθ. 2, 3-9 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, οι περί Εταιρειών Κανονισμοί SLII σελ. 279 Κανονισμός 3 και οι συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Την Αίτηση συνοδεύει η ένορκος δήλωση της Ίλτικας Μιχαηλίδου, Διευθύντριας της XSTRATA, σύμφωνα με την οποία η Bank of Moscow είναι εταιρεία μόνιμος κάτοικος εξωτερικού που έχει την έδρα της στην Ρωσία, δεν έχει οποιαδήποτε ακίνητη ή κινητή περιουσία στην Κύπρο και έχει τα οικονομικά μέσα να παρέχει εγγύηση ενόψει του ότι σαν τράπεζα διατηρεί αρκετά κεφάλαια και οικονομικούς πόρους. Είναι η θέση της ότι το ποσό των €7.000 το οποίο ζητείται ως ασφάλεια εξόδων είναι λογικό και επισυνάπτει προκαταρτικό κατάλογο υπολογισμού εξόδων. Σύμφωνα με τη συμβουλή του δικηγόρου της XSTRATA η Αίτηση διάλυσης δεν έχει πιθανότητες επιτυχίας αφού η γραπτή ειδοποίηση/απαίτηση που η Bank of Moscow απέστειλε στην XSTRATA είναι αντίθετη με τις διατάξεις του νόμου, είναι νομικά αβάσιμη και η αίτηση εντελώς καταχρηστική. Είναι επίσης η θέση της ότι εάν δεν εκδοθεί το διάταγμα η XSTRATA θα υποστεί οικονομική ζημιά αφού σε περίπτωση απόρριψης της Αίτησης διάλυσης τα έξοδα που θα επιδικαστούν υπέρ της δεν θα μπορέσει να τα εισπράξει από την Bank of Moscow η οποία δεν έχει ούτε κινητή ούτε ακίνητη περιουσία στην Κύπρο ούτε ασκεί οποιεσδήποτε δραστηριότητες στην Κύπρο με αποτέλεσμα να μην υπάρχει εύκολος τρόπος είσπραξης του ποσού. Στην ένορκη δήλωση επισυνάπτονται ως Τεκμήρια, πέραν του προκαταρτικού καταλόγου εξόδων, η απάντηση της εταιρείας XSTRATA στην Απαίτηση που τους έχει αποστείλει η Bank of Moscow και διάφορα άλλα έγγραφα που αναφέρονται στην Bank of Moscow και σε ενδεχόμενες παρατυπίες των Διευθυντών της. Η Bank of Moscow καταχώρησε ένσταση στην υπό εξέταση Αίτηση στις 17.2.11. Νομική βάση της ένστασης είναι οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 θθ. 1-9, Δ.60 θθ.1-6 και Δ.64 θθ.1-2 οι περί Εταιρειών Κανονισμοί SLII σελ. 279 Κανονισμός 3, τα Άρθρα 1, 2 17, 23-30
(1)του Κυρωτικού Νόμου της Συμφωνίας Νομικής Συνεργασίας σε Θέματα Αστικού και Ποινικού Δικαίου μεταξύ Κυπριακής Δημοκρατίας και Ένωσης Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών Ν.172/86, τα Άρθρα 30.2 και 169 του Συντάγματος, το Άρθρο 6
(1)της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την προάσπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και Θεμελιωδών Ελευθεριών, η Νομολογία, οι συμφυείς εξουσίες και η πρακτική του Δικαστηρίου. Λόγοι της ένστασης είναι ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που θέτουν οι σχετικοί νόμοι, κανονισμοί και η νομολογία για την έκδοση τέτοιων διαταγμάτων, η Αίτηση γίνεται κακόπιστα και καταχρηστικά μόνο και μόνο για να καθυστερήσει την περαιτέρω δικαστική διαδικασία και ο κυριότερος λόγος ένστασης που αναφέρεται είναι ότι με βάση τις πρόνοιες του Ν.172/86 δεν επιτρέπεται σε περιπτώσεις αντιδικίας μεταξύ νομικών ή φυσικών προσώπων από την Ρωσία και Κύπρο σε αστικές υποθέσεις να διατάσσεται η κατάθεση ασφάλειας εξόδων με μόνο λόγο ότι ο Ενάγοντας είναι αλλοδαπός και/ή δεν διαμένει στη χώρα που έχει καταχωρηθεί αγωγή. Την ένσταση συνοδεύει η ένορκος δήλωση της κας Χάρις Καραολίδου, δικηγόρου στο Δικηγορικό γραφείο Πατρίκιος Παύλου & Συνεργάτες ΔΕΠΕ η οποία επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης, ισχυρίζεται ότι ο μόνος λόγος που υποβάλλεται η Αίτηση αφορά τη διαμονή της Bank of Moscow στη Ρωσία που με βάση το Ν.172/86δεν επιτρέπεται, πιστεύει ότι η Αίτηση διάλυσης έχει πολύ καλές πιθανότητες επιτυχίας, η απαίτηση για πληρωμή που έχει σταλεί από την Bank of Moscow είναι καθόλα νομότυπη και ορθή, η Bank of Moscow έχει επαρκέστατους οικονομικούς πόρους για να καλύψει τυχόν έξοδα που ήθελε επιδικαστούν από το Δικαστήριο υπέρ της XSTRATA γεγονός που δεν αμφισβητεί ούτε η Διευθύντρια της XSTRATA Ίλτικα Μιχαηλίδου. Περαιτέρω, σε αντίθεση των ισχυρισμών της κας Μιχαηλίδου ότι είναι δύσκολη η ανάκτηση ποσού χρημάτων από πρόσωπο που διαμένει στην αλλοδαπή εκτός αν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα, προβάλλεται η θέση ότι με το Κυρωτικό Νόμο για την εκτέλεση Δικαστικών αποφάσεων που ισχύει μεταξύ Κύπρου και Ρωσίας είναι πολύ εύκολη πλέον η ανάκτηση, είσπραξη και εκτέλεση δικαστικών αποφάσεων για δικαστικά έξοδα. Ισχυρίζεται επίσης, εν πάση περιπτώσει, ότι ο προκαταρτικός κατάλογος εξόδων που έχει υποβληθεί από την XSTRATA είναι υπερβολικός, εξογκωμένος και αδικαιολόγητος, το ποσό των €7.000 είναι υπέρογκο και σίγουρα ακόμα και αν η XSTRATA πετύχει στην ένσταση της τα έξοδα που τυχόν της επιδικαστούν δεν είναι πέραν των μισών των όσων υπολογίζει. Αιτείται συνεπώς την απόρριψη της Αίτησης. Η Αίτηση οδηγήθηκε σε ακρόαση, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των μερών κατέθεσαν στο Δικαστήριο γραπτώς τις αγορεύσεις τους οι οποίες είναι πλήρως εμπεριστατωμένες και στις οποίες γίνεται εκτενής αναφορά στη νομολογία. Αποτελούν αδιαμφισβήτητα και ουσιαστικά παραδεχτά γεγονότα τα ακόλουθα: ü Η Bank of Moscow είναι μόνιμος κάτοικος εξωτερικού, συγκεκριμένα είναι Τράπεζα και έχει την έδρα της στη Ρωσία. ü Η Bank of Moscow έχει μεγάλες οικονομικές δυνατότητες και τα αναγκαία οικονομικά μέσα που διαθέτει υπερβαίνουν σίγουρα το ποσό των €7.000 που η XSTRATA ζητεί ως ασφάλεια εξόδων. ü Η Bank of Moscow δεν έχει οποιαδήποτε κινητή ή ακίνητη περιουσία στην Κύπρο. ü Η σύναψη του δανείου το οποίο έχει γίνει μεταξύ Bank of Moscow και XSTRATA όπως και οποιοδήποτε επιπρόσθετο δάνειο δεν αμφισβητείται αλλά η XSTRATA έχει αμφιβολίες ως προς την εγκυρότητα και νομιμότητα του δεδομένου ότι τίθενται θέματα δόλου και/ή απάτης (fraud) και παρανομίας. Οι αρχές της νομολογίας καθορίζουν σαφώς ότι το θέμα που διέπει την έκδοση διαταγής για ασφάλεια εξόδων ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Παραπέμπω σχετικά στις υποθέσεις Sally Line v. Greenmar Navigation Ltd
(1993)1ΑΑΔ 633 στις σσ. 637-638, Alahmari v. Alian Airline
(1990)1ΑΑΔ 434, Stejaru v. Ιωάννου
(2002)1(Β) ΑΑΔ
- Το ότι το θέμα εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου είναι επίσης σαφέστατο και από το ίδιο το λεκτικό της Δ.60 θ.1 το οποίο, όπως έχει τροποποιηθεί, προνοεί τα ακόλουθα: "A plaintiff (and, in respect of a counter-claim which is not merely in the nature of set off, a defendant) ordinarily resident out of Cyprus may, at any stage of action, be ordered to give security for costs, though he may(δική μου υπογράμμιση) be temporarily resident in Cyprus. Νοείται ότι οι αλλοδαποί εργαζόμενοι με χαμηλό εισόδημα εξαιρούνται οποιασδήποτε διαταγής για παροχή ασφάλειας εξόδων." Το ίδιο, δηλαδή το γεγονός ότι το θέμα ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου υποστηρίζεται και από την αγγλική πρακτική σχετικό είναι το Σύγγραμμα Halsbury's Law of England 4th Edition Vol. 37 pp. 384-
- Είναι δηλαδή σαφές ότι η απουσία του Ενάγοντα στο εξωτερικό δεν δημιουργεί αυτόματα δικαίωμα για ασφάλεια εξόδων. Οι παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου η οποία πάντοτε ασκείται δικαστικά, όπως έχουν αποκρυσταλλωθεί από τη νομολογία είναι κατά πόσο ο αλλοδαπός Ενάγοντας έχει περιουσιακά στοιχεία στην Κύπρο και η ισχύς της υπόθεσης του. Επίσης το ύψος του ποσού της ασφάλειας εξόδων είναι πάντοτε στην κρίση του Δικαστηρίου και σίγουρα δεν πρέπει να είναι καταπιεστικό υπό την έννοια ότι απαγορεύει ουσιαστικά την προσφυγή στη δικαιοσύνη. Σχετική είναι η υπόθεση Sally Line Ltd (ανωτέρω). Εκείνο που έχει κατά την άποψη μου καταλυτική σημασία στην υπό εξέταση αίτηση είναι η εισήγηση της Bank of Moscow ότι στην παρούσα περίπτωση έχει εφαρμογή ο Κυρωτικός Νόμος 172/86 που υπογράφηκε μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας και της τότε Σοβιετικής Ένωσης και συγκεκριμένα το Άρθρο 17 του εν λόγω νόμου το οποίο προνοεί τα ακόλουθα: "Citizens of one Contracting Party who appear before the Courts of the other Contracting Party may not be required to give security for legal costs solely by reason of the fact that they are foreigners or do not have their permanent or temporary residence in the territory of the Contracting Party before whose Courts appear." Η θέση της εταιρείας XSTRATA με αναφορά στην απόφαση Studland v. Σωφρονίου
(2003)1(Γ) ΑΑΔ 1809 είναι ότι ο εν λόγω νόμος δεν εφαρμόζεται για δύο λόγους. Πρώτα απ' όλα με βάση το Άρθρο 57 η εν λόγω Συνθήκη θα ίσχυε για 5 χρόνια από την υπογραφή της η οποία ήταν το 1986 και συνεπώς έχει πλέον λήξει και εν πάση περιπτώσει η Συνθήκη έπαψε να ισχύει μετά την κατάλυση της Σοβιετικής Ένωσης και τη δημιουργία ξεχωριστών κρατιδίων. Αντίθετη είναι η θέση της Bank of Moscow η οποία επίσης με αναφορά στη νομολογία και συγκεκριμένα στην υπόθεση Romir Monitoring v. MB Romir Holdings Ltd,
(2008)1(Α) ΑΑΔ 106 ισχυρίζεται ότι η Συνθήκη εξακολουθεί να ισχύει και δεσμεύει τη Ρωσική Ομοσπονδία ως διάδοχο κράτος της πρώην ΕΣΣΔ η οποία μετά τη διάλυση της ΕΣΣΔ θεωρείται ως συμβαλλόμενο μέρος με βάση και το Άρθρο 2 του Ν.34(ΙΙΙ) του 2001 όπως τροποποιήθηκε από τον Ν.41 (ΙΙΙ)/2005 δυνάμει του οποίου η Συνθήκη εξακολουθεί να ισχύει μεταξύ της Δημοκρατίας και της Ρωσικής Ομοσπονδίας μέχρι να τεθεί σε ισχύει καινούργια Συνθήκη. Σε σχέση με το θέμα αυτό παρατηρώ πρώτα απ' όλα το Άρθρο 58.1 του Ν.172/86 αναφέρει ότι η Συνθήκη θα παραμείνει σε ισχύ για μια 5ετία που αρχίζει από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος αυτής αλλά σε αντίθεση των όσων αναφέρει η XSTRATA δεν τερματίζεται αυτόματα μετά τα 5 χρόνια, αφού δυνάμει του Άρθρου 58.2 η Συνθήκη θα παραμείνει σε ισχύ για διαδοχικές 5ετίες εφόσον κανένα από τα συμβαλλόμενα μέρη δεν καταγγείλει αυτή με επίδοση σχετικής διακοίνωσης στο άλλο συμβαλλόμενο μέρος 6 μήνες πριν από την ημερομηνία εκπνοής της τρέχουσας πενταετίας. Τίποτα δεν έχει τεθεί ενώπιον μου σε σχέση με καταγγελία της εν λόγω Συνθήκης. Επομένως με βάση το Άρθρο 58.2 αυτής εξακολουθεί να ισχύ. Περαιτέρω η θέση ότι με βάση το Ν.34(ΙΙΙ) του 2001 όπως τροποποιήθηκε από το Ν.41 (ΙΙΙ)/2005 η υπό αναφορά Συνθήκη μεταξύ Κυπριακής Δημοκρατίας και ΕΣΣΔ συνεχίζει να ισχύει μεταξύ της Κυβέρνησης της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Κυβέρνησης της Ρωσικής Ομοσπονδίας είναι ορθή, σχετικό είναι το Άρθρο 2.4. Σημειώνω εδώ ότι η παρούσα περίπτωση διαχωρίζεται πλήρως από την υπόθεση Studland v. Σωφρονίου (ανωτέρω) όπου η χώρα που αφορούσε την εν λόγω περίπτωση ήταν η Ουκρανία και όχι η Ρωσική Ομοσπονδία η οποία με ξεχωριστό νόμο, τον Ν.34(ΙΙΙ) του 2001, έχει ανανεώσει διάφορες διμερείς Συνθήκες και Διεθνής συνθήκες στις οποίες η ΕΣΣΔ ήταν συμβαλλόμενο μέρος δηλώνοντας ότι κάποιες από αυτές, μεταξύ των οποίων και η Συνθήκη που έχει κυρωθεί με το Ν.172/86, συνεχίζουν να ισχύουν μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Ρωσικής Ομοσπονδίας μέχρι να τεθεί σε ισχύ καινούργια συνθήκη ή να διευθετηθεί διαφορετικά η μεταξύ των μερών σχέση σε συγκεκριμένα θέματα. Τίποτα δεν έχει τεθεί ενώπιον μου που να καταδεικνύει ότι η ισχύς της εν λόγω Συνθήκης έχει πάψει λόγω του ότι έχει άλλως πως διευθετηθεί η συνεργασία μεταξύ Κυπριακής Δημοκρατίας και Ρώσικης Ομοσπονδίας σε θέματα Ποινικού και Αστικού Δικαίου. Επομένως είναι η θέση μου ότι η Συνθήκη που έχει κυρωθεί με το Ν.172/86εξακολουθεί να ισχύει να εφαρμόζεται και να δεσμεύει τόσο την Κυπριακή Δημοκρατία όσο και τη Δημοκρατία της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Το θέμα αυτό έχει τύχει εξέτασης στα πλαίσια της υπόθεσης Romir Monitoring (ανωτέρω) όπου το Ανώτατο Δικαστήριο ανέφερε τα ακόλουθα στη σελίδα 110: ".Πλην της υπόθεσης Studland, ανωτέρω, η οποία όπως έχουμε επισημάνει διαφοροποιείται από την παρούσα, το Ανώτατο Δικαστήριο, σε πολλές άλλες υποθέσεις, θεώρησε ότι η Συνθήκη συνεχίζει να ισχύει. Αναφερόμαστε στις υποθέσεις Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας (Αρ. 3)
(1995)1 ΑΑΔ 362, Vladimir Petrov
(1996)1ΑΑΔ 535 και Ivanov Igor Borisovich
(2000)1 AAΔ 1899." Είναι η θέση της Bank of Moscow ότι εφόσον η πιο πάνω Συνθήκη εξακολουθεί να ισχύει, με βάση το Άρθρο 17 αυτής, δεν μπορεί να διαταχθεί ασφάλεια εξόδων μεταξύ πολιτών των συμβαλλομένων μερών για το μόνο λόγο ότι είναι αλλοδαποί ή ότι δεν έχουν τη μόνιμη ή προσωρινή διαμονή τους στο έδαφος του συμβαλλομένου μέρους ενώπιον των Δικαστηρίων του οποίου εμφανίζονται. Η θέση της XSTRATA είναι ότι το εν λόγω Άρθρο εν πάση περιπτώσει δεν απαλλάσσει το Δικαστήριο από του να εκδώσει διάταγμα για ασφάλεια εξόδων. Είναι η θέση τους ότι το Άρθρο 17 της Συνθήκης, εφαρμόζεται μόνο όπου η ασφάλεια εξόδων ζητείται αποκλειστικά για το λόγο ότι ο Ενάγοντας είναι αλλοδαπός ή δεν έχει τη μόνιμη ή προσωρινή διαμονή του στο έδαφος του συμβαλλόμενου μέρους ενώπιον των Δικαστηρίων του οποίου εμφανίζονται. Ισχυρίζονται ότι η δική τους Αίτηση δεν βασίζεται μόνο επί του λόγου αυτού αλλά ότι αντίθετα, και παραπέμπουν επί τούτου στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση, η θέση τους είναι ότι πέραν του ότι η Bank of Moscow δεν διαμένει συνήθως στην Κυπριακή Δημοκρατία, δεν έχει οποιαδήποτε περιουσία σε αυτή και ότι η Αίτηση για διάλυση που καταχωρήσει δεν έχει καμία πιθανότητα επιτυχίας. Πρέπει να παρατηρήσω όμως ότι στο σώμα της Αίτησης της, η εταιρεία XSTRATA βασίζει το αίτημα της για παροχή ασφάλειας εξόδων μόνο στο γεγονός ότι η Bank of Moscow κατοικεί και διαμένει στη Ρωσία εκτός της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου. Τα όσα αναφέρονται για την ισχύ της υπόθεσης της και την ανυπαρξία κινητής ή ακίνητης περιουσίας στην Κύπρο είναι ισχυρισμοί που εμπεριέχονται μόνο στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση οι οποίοι βεβαίως δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη από το Δικαστήριο εφόσον δεν έχουν προβληθεί και προωθηθεί σωστά και νομότυπα. Με βάση και πάλι την υπόθεση Romir Monitoring (ανωτέρω) η θέση της Καθ' ης η Αίτηση ότι από τη στιγμή που η Συνθήκη θεωρείται ότι εξακολουθεί να ισχύει το Άρθρο 17 δεν επιτρέπει την έκδοση διατάγματος για παροχή εγγύησης για τα Δικαστικά έξοδα εναντίον πολιτών των συμβαλλομένων μερών είναι ορθή και προς τούτο παραπέμπω στο σχετικό απόσπασμα από τη σελίδα 110 της εν λόγω απόφασης. Έτσι με δεδομένα τα ευρήματα του Δικαστηρίου ότι (α) ο Ν.174/86εξακολουθεί να ισχύει και να δεσμεύει την Κυπριακή Δημοκρατία και την Κυβέρνηση της Ρωσικής Ομοσπονδίας, (β) ότι η Συνθήκη αυτή με βάση το Άρθρο 169 του Συντάγματος έχει αυξημένη ισχύ έναντι του ημεδαπού νόμου, στην παρούσα περίπτωση τη Δ.60 θ. 1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και (γ) ότι η υπό εξέταση Αίτηση έχει καταχωρηθεί μόνο επί τη βάση ότι η Bank of Moscow κατοικεί και διαμένει εκτός της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου, η Αίτηση είναι καταδικασμένη σε αποτυχία και απορρίπτεται. Για σκοπούς πληρότητας της απόφασης αν και το αποτέλεσμα της Αίτησης έχει πλέον καταγραφεί, αναφέρω ότι σε περίπτωση που η Αίτηση στηριζόταν και σε άλλους λόγους πέραν απλά το θέμα κατοικίας και διαμονής εκτός δικαιοδοσίας και πάλι θα έκλινα υπέρ της απόρριψης της Αίτησης τόσο λόγω της οικονομικής ευρωστίας της Bank of Moscow η οποία είναι παραδεχτή και από τους δύο συνηγόρους αλλά και λόγω του ότι πλέον με βάση διμερή Συνθήκη για εκτέλεση δικαστικών αποφάσεων μεταξύ Κύπρου και Ρωσικής Ομοσπονδίας η διαδικασία είσπραξης τυχόν επιδικαζόμενων ποσών δεν είναι χρονοβόρα και δύσκολη ως οι Αιτητές διατείνονται. Αναφέρω δε περαιτέρω ότι ακόμα και αν το Δικαστήριο προχωρούσε να εγκρίνει την Αίτηση θεωρώ ότι ο προκαταρτικός κατάλογος εξόδων είναι όντος διογκωμένος και στο στάδιο αυτό με δεδομένη πάντοτε την ευχέρεια του Δικαστηρίου να τροποποιεί διατάγματα για ασφάλεια εξόδων και/ή να εκδίδει περαιτέρω διατάγματα για το ίδιο θέμα, το ποσό για το οποίο θα ενέκρινα για την παροχή ασφάλειας εξόδων θα ήταν το ποσό των €4.000. Όμως όπως έχει ήδη αναφερθεί η Αίτηση έχει απορριφθεί και δια του παρόντος απορρίπτεται. Επιδικάζονται υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση Bank of Moscow και εναντίον της Αιτήτριας XSTRATA τα έξοδα της παρούσας διαδικασίας όπως υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Θα είναι όμως πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) ................ Στ. Χριστοδουλίδου Μέσσιου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /εκ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο