Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ ν. Γλαύκου Μιχαηλίδη κ.α., Αρ. Αγωγής: 5286/10, 14.3.2012

Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ ν. Γλαύκου Μιχαηλίδη κ.α., Αρ. Αγωγής: 5286/10, 14.3.2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2012:A62 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Παπαμιχαήλ, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 5286/10 Μεταξύ: Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ Εναγόντων και

1. Γλαύκου Μιχαηλίδη
2. Ιωάννας Μιχαηλίδου Φατσίτα Εναγομένων ----- Αιτήσεις ημερομηνίας 9.8.2011 και 2.9.2011 ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 14.3.2012 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τους αιτητές: κ. Ν. Αγγελίδης Για τους καθ΄ ων η αίτηση: κ. Πόλεος ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με αιτήσεις τους ημερ. 9.8.2011 και 2.9.2011 οι ενάγοντες (εξ αποφάσεως πιστωτές) ζητούν όπως κηρυχθούν άκυρες (ως δόλιες και/ή καταδολιευτικές μεταβιβάσεις και/ή πράξεις καταδολίευσης) οι μεταβιβάσεις δια δωρεάς 3 ακινήτων της εναγομένης 2 στην επαρχία Λευκωσίας (2 στον Πεδουλά και 1 στην Κοκκινοτριμιθιά) και ενός ακινήτου στην επαρχία Λεμεσού (στη Λεμύθου) στη θυγατέρα της Χριστίνα Μιχαηλίδου δια δωρεάς με τις αιτήσεις Δ.1814/11, ημερ. 3.5.2011 και Δ.1256/11 επίσης ημερ. 3.5.2011 αντίστοιχα. Οι αιτήσεις συνοδεύονται από ένορκη δήλωση του Ανδρέα Βανέζη εκ μέρους των εναγόντων-αιτητών (υπεύθυνου του Τμήματος Ανάκτησης Οφειλομένων Ποσών). Σύμφωνα με την ένορκη δήλωση του Ανδρέα Βανέζη συνοπτική απόφαση εναντίον των εναγομένων εξεδόθη στις 20.1.2011 κατόπιν ακρόασης αίτησης των εναγόντων για ποσό €247.150,53 πλέον τόκους. Στις 4.5.2011 οι ενάγοντες ζήτησαν με επιστολή τους από τους δικηγόρους τους όπως εγγράψουν ΜΕΜΟ επί της ακίνητης περιουσίας των εναγομένων. Η απόφαση του Δικαστηρίου συντάχθηκε στις 6.6.2011 και στις 7.6.2011 ενεγράφησαν ΜΕΜΟ (βάσει της δικαστικής απόφασης) επί της ακίνητης περιουσίας του εναγομένου 1 οπότε και διαπιστώθηκε ότι τα 4 ακίνητα της εναγομένης 2 είχαν μεταβιβαστεί από την ίδια δια δωρεάς στις 3.5.2011 στη θυγατέρα της Χριστίνα Μιχαηλίδου δόλια όπως διατείνονται οι ενάγοντες-αιτητές και με σκοπό όπως αποφύγει να ικανοποιήσει το εξ αποφάσεως χρέος της προς τους ενάγοντες-αιτητές. Στην ένσταση τους στην πρώτη αίτηση ημερ. 9.8.2011 που αφορά τα ακίνητα στον Πεδουλά και Κοκκινοτριμιθιά οι εναγόμενοι - καθ΄ ων η αίτηση 1 και 2 - επικαλούνται τους ακόλουθους 7 λόγους ένστασης: Α. Η αίτηση των εναγόντων-αιτητών είναι Νόμω και ουσία αβάσιμη και/ή τα γεγονότα ενώπιον του Σεβαστού Δικαστηρίου δεν συνηγορούν στην έκδοση Διατάγματος για ακύρωση των μεταβιβάσεων. Β. Η ένορκη δήλωση της αίτησης των εναγόντων/αιτητών δεν πληρεί τις προϋποθέσεις των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας και ειδικότερα των Δ.18 και
3. Γ. Ο ενόρκως δηλών δεν προσδιορίζει με σαφήνεια την πηγή της γνώσης του και/ή δεν μπορεί να εξαχθεί από τη δήλωση του συμπέρασμα ότι η γνώση του είναι απόρροια ιδίας αντίληψης κατά παράβαση της Δ.39 θ.
4. Δ. Η παρούσα αίτηση έχει καταχωρηθεί καταχρηστικά καθότι οι Ενάγοντες-αιτητές δεν έχουν αποκαλύψει στο Δικαστήριο όλα τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Ε. Τυχόν έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος θα παραβιάζει ουσιωδώς το Άρθρο 23.1 του Συντάγματος. Ζ. Η ενάγουσα-αιτήτρια διαθέτει ήδη εμπράγματη εξασφάλιση η οποία υπερκαλύπτει το ποσό της εξ αποφάσεως οφειλής. Η. Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η ένσταση εκτίθενται στην επισυνημμένη ένορκη δήλωση του κ. Γλαύκου Μιχαηλίδη, εκ Λευκωσίας, Εναγομένου-Καθ΄ ου η αίτηση αρ.
5. Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του εναγομένου 1 ο οποίος επιβεβαιώνει τη δια δωρεάς μεταβίβαση εκ μέρους της συζύγου του των 4 κληρονομικών κτημάτων της στην ανήλικη θυγατέρα της τα οποία όπως ισχυρίζεται «βρίσκονται σε απομακρυσμένη και μη εκμεταλλεύσιμη και μη οικοπεδοποιήσιμη περιοχή με μηδαμινή αξία». Ισχυρίζεται επίσης ότι ενήργησαν τόσο ο ίδιος όσο και η σύζυγος του καλόπιστα, χωρίς πρόθεση να αποξενώσουν (εννοώντας να τα πωλήσουν) τα 4 ακίνητα τα οποία είναι κληρονομικά της συζύγου του, ότι δεν υπήρχε στην απόφαση απαγορευτική διάταξη μη αποξένωσης τους, και ότι τα μεταβιβασθέντα ακίνητα δεν ήταν επίδικα, η δε καθυστέρηση που επέδειξαν οι ενάγοντες στην εγγραφή ΜΕΜΟ συνεπάγεται εγκατάλειψη του δικαιώματος τους (waiver) για εγγραφή ΜΕΜΟ. Τέλος, η εξ αποφάσεως οφειλή είναι εξασφαλισμένη με εμπράγματη επιβάρυνση (Υ 2056/06) η οποία υπερκαλύπτει το ύψος της οφειλής, η δε απόφαση του Δικαστηρίου έχει εφεσιβληθεί. Στην ένσταση της στην αίτηση ημερ. 2.9.2011 (26.10.2011) η εναγόμενη 2 η οποία τη συνοδεύει με δική της ένορκη δήλωση, στην οποία εξειδικεύονται οι εγειρόμενες ακόλουθες τρεις προδικαστικές ενστάσεις (κατωτέρω Α, Β, Γ) ως επίσης και άλλες 6 ενστάσεις (κατωτέρω Δ, Ε, Ζ, Η. Θ, Ι) επιδιώκει την απόρριψη της αίτησης και επαναλαμβάνει ουσιαστικά όσα ο σύζυγος της αναφέρει στη δική του ένορκη δήλωση (ανωτέρω): Α. Η καθ΄ ης η αίτηση αρ. 2 εγείρει προδικαστική ένσταση και ισχυρίζεται ότι η παρούσα αίτηση δεν μπορεί να προχωρήσει εναντίον της Χριστίνας Μιχαηλίδου στην οποία έχει επιδοθεί η παρούσα αίτηση των αιτητών με αίτημα την ακύρωση της εγγραφής της σχετικής μεταβίβασης που έγινε δυνάμει δωρεάς με τη δήλωση Δ.1256/11 ημερομηνίας 3.5.11 καθότι η Χριστίνα Μιχαηλίδου δεν είναι διάδικο μέρος στην αγωγή 5286/10 ούτε και στην παρούσα αίτηση. Β. Η καθ΄ ης η αίτηση αρ.2 εγείρει προδικαστική ένσταση και ισχυρίζεται ότι η παρούσα αίτηση δεν μπορεί να προχωρήσει εναντίον της Χριστίνας Μιχαηλίδου στην οποία έχει επιδοθεί η παρούσα αίτηση των αιτητών με αίτημα την ακύρωση της εγγραφής της σχετικής μεταβίβασης που έγινε δυνάμει δωρεάς με τη δήλωση Δ.1256/11 ημερομηνίας 3.5.11 καθότι οι ενάγοντες/αιτητές δεν νομιμοποιούνται να στρέφονται με την παρούσα αίτηση εναντίον της Χριστίνας Μιχαηλίδου προσωπικά καθότι η ίδια είναι ανήλικη και δεν ενάγεται και/ή εκκαλείται προσωπικά ούτε και έχει δικαιοπρακτική ικανότητα για κάτι τέτοιο. Γ. Η καθ΄ ης η αίτηση αρ.2 εγείρει προδικαστική ένσταση και ισχυρίζεται ότι η παρούσα αίτηση δεν μπορεί να προχωρήσει εναντίον της Χριστίνας Μιχαηλίδου στην οποία έχει επιδοθεί η παρούσα αίτηση των αιτητών με αίτημα την ακύρωση της εγγραφής της σχετικής μεταβίβασης που έγινε δυνάμει δωρεάς με τη δήλωση Δ.1256/11 ημερομηνίας 3.5.11 καθότι η επίδοση της παρούσας αίτησης των εναγόντων/αιτητών είναι κακή επίδοση καθότι η Χριστίνα Μιχαηλίδου δεν είναι μέρος της παρούσας διαδικασίας και/ή δεν είναι διάδικο μέρος στην παρούσα διαδικασία. Δ. Η αίτηση των εναγόντων-αιτητών είναι Νόμω και ουσία αβάσιμη και/ή τα γεγονότα ενώπιον του Σεβαστού Δικαστηρίου δεν συνηγορούν στην έκδοση Διατάγματος για ακύρωση των μεταβιβάσεων. Ε. Η ένορκη δήλωση της αίτησης των εναγόντων/αιτητών δεν πληρεί τις προϋποθέσεις των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας και ειδικότερα των Δ.18 και
6. Ζ. Ο ενόρκως δηλών δεν προσδιορίζει με σαφήνεια την πηγή της γνώσης του και/ή δεν μπορεί να εξαχθεί από τη δήλωση του συμπέρασμα ότι η γνώση του είναι απόρροια ιδίας αντίληψης κατά παράβαση της Δ.39 θ.
7. Η. Η παρούσα αίτηση έχει καταχωρηθεί καταχρηστικά καθότι οι Ενάγοντες-αιτητές δεν έχουν αποκαλύψει στο Δικαστήριο όλα τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Θ. Τυχόν έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος θα παραβιάζει ουσιωδώς το Άρθρο 23.1 του Συντάγματος. Ι. Η ενάγουσα-αιτήτρια διαθέτει ήδη εμπράγματη εξασφάλιση η οποία υπερκαλύπτει το ποσό της εξ αποφάσεως οφειλής. Κ. Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η ένσταση εκτίθενται στην επισυνημμένη ένορκη δήλωση της κ. Ιωάννας Μιχαηλίδου Φατσίτα, εκ Λευκωσίας, Εναγομένης-Καθ΄ ης η αίτηση αρ.
8. Νομική βάση αμφοτέρων των αιτήσεων αποτελεί το Μέρος ΙΧ του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου ΚΕΦ. 6 που τιτλοφορείται «Διατάγματα Δικαστηρίου και αδικήματα καταδολίευσης εξ αποφάσεων πιστωτών και ειδικότερα το άρθρο 91, και ο περί Δόλιων Μεταβιβάσεων (Ακύρωση) Νόμος ΚΕΦ. 63, άρθρα 3, 4 και
9. Σε αμφότερες τις ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν τις ενστάσεις οι εναγόμενοι-καθ΄ ων η αίτηση παραλείπουν να αναφερθούν στους λόγους που τους ώθησαν στις επίδικες δια δωρεάς μεταβιβάσεις και στο ποια ήταν η αναγκαιότητα της μεταβίβασης των κτημάτων κατά το συγκεκριμένο χρόνο αν όχι με την αποξένωση τους το να εμποδίσουν ή να καθυστερήσουν τους ενάγοντες να εισπράξουν το εξ αποφάσεως χρέος τους. Η έλλειψη καλής πίστης από μέρους τους είναι εμφανής τόσο από το χρόνο που έγιναν οι μεταβιβάσεις όσο και το γεγονός ότι έγιναν χωρίς αντάλλαγμα προς την ανήλικη θυγατέρα τους χωρίς να καταδεικνύεται οποιαδήποτε αναγκαιότητα για τη μεταβίβαση αυτή. Ο μοναδικός ισχυρισμός των εναγομένων ότι τάχα οι ίδιοι επρόλαβαν τους ενάγοντες και μεταβίβασαν την περιουσία καταδεικνύει την κακή τους πίστη, δηλαδή ότι γνώριζαν ότι οι ενάγοντες προς εξασφάλιση του εξ αποφάσεως χρέους θα καταχωρούσαν ΜΕΜΟ και έτρεξαν να προλάβουν μια τέτοια εξέλιξη με την αποξένωση της περιουσίας της εναγόμενης
10. Το θέμα της αξίας της μεταβιβασθείσης κληρονομιαίας περιουσίας της εναγόμενης 2 είναι επίσης ενδεικτικό της κακοπιστίας των καθ΄ ων η αίτηση-εναγομένων οι οποίοι άνευ αποχρώντος λόγου και ανεξαρτήτως αξίας της περιουσίας έσπευσαν να τα αποξενώσουν. Ο μοναδικός λόγος που το έπραξαν ήταν ότι τα κτήματα είχαν αξία ικανή να εξασφαλίσουν την πληρωμή του εξ αποφάσεως χρέους και ο αντίθετος ισχυρισμός των εναγομένων παρέμεινε ένας γενικός, άσχετος και αόριστος ισχυρισμός. Σαν τέτοιος μετέωρος και έκθετος σε απόρριψη. Τέλος ο ισχυρισμός ότι τα ακίνητα δεν αποξενώθηκαν αλλά παρέμειναν στην οικογένεια επιβεβαιώνει ότι πραγματικά ο μοναδικός λόγος που αυτά μεταβιβάστηκαν από τη μητέρα στην ανήλικη κόρη ήταν για να μην τοποθετηθούν επ΄ αυτών ΜΕΜΟ και να καθυστερήσουν με τον τρόπο αυτό ή εμποδίσουν την πληρωμή του εξ αποφάσεως χρέους. Οι εναγόμενοι τέλος δεν κατάφεραν να αποσείσουν το βάρος απόδειξης που μετατίθεται στους ώμους των εξ αποφάσεως οφειλετών (σε περιπτώσεις μεταβιβάσεων σε συγγενικά πρόσωπα), της καλής πίστης και την χωρίς πρόθεση παρεμπόδιση ή καθυστέρηση των πιστωτών στην είσπραξη του οφειλομένου σ΄ αυτούς εξ αποφάσεως χρέους. Οι εναγόμενοι ενήργησαν κακόπιστα και/ή δόλια στη μεταβίβαση των ακινήτων επ΄ ονόματι της ανήλικης θυγατέρας τους άνευ λογικού ανταλλάγματος. Δεν θα υπεισέλθω να εξετάσω άλλες παραμέτρους της υπόθεσης (π.χ. ποια η αξία των μεταβιβασθέντων κτημάτων, κατά πόσο η υποθήκη εξασφαλίζει το εξ αποφάσεως χρέος, εάν έχει θετική γνώση ο ενόρκως δηλών στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, εάν ασκήθηκε έφεση στην πρωτόδικη απόφαση κλπ.) γιατί όλα αυτά δεν μπορούν να είναι επίδικα θέματα σε μια αίτηση καταδολίευσης πιστωτών. Όσον αφορά τις τρεις προδικαστικές ενστάσεις που εγείρονται στην ένορκη δήλωση της εναγόμενης 2 (26.10.2011) πρέπει να λεχθούν τα ακόλουθα: (α) Το άρθρο 91 Γ