Euroinvestment Finance Ltd ν. Νίκου Κυριακίδη, Αρ. Αγωγής: 2075/05, 16.3.2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2012:A67 EΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Παπαμιχαήλ, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2075/05 Μεταξύ: Euroinvestment & Finance Ltd, από τη Λευκωσία Εναγόντων και Νίκου Κυριακίδη, από τη Λεμεσό Εναγόμενου ΚΑΙ ΩΣ ΕΤΡΟΠΟΠΟΙΗΘΗ ΔΥΝΑΜΕΙ ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΗΜΕΡ. 30.3.2006: Μεταξύ: Euroinvestment & Finance Public Ltd, από τη Λευκωσία Εναγόντων και Νίκου Κυριακίδη, από τη Λεμεσό Εναγόμενου ΚΑΙ ΩΣ ΕΤΡΟΠΟΠΟΙΘΗ ΔΥΝΑΜΕΙ ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΗΜΕΡ. 12.11.2009: Μεταξύ: Τράπεζα Πειραιώς (Κύπρου) Λίμιτεδ, από τη Λευκωσία Εναγόντων και Νίκου Κυριακίδη, από τη Λεμεσό Εναγόμενου ----- ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 16.3.2012 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τους Ενάγοντες: κ. Θ. Κορφιώτης Για τον Εναγόμενο: κ. Αντ. Παπαντωνίου (για να ακούσει απόφαση η κα Δημητρό) Α Π Ο Φ Α Σ Η Η παρούσα αγωγή είναι άλλη μία χρηματιστηριακή υπόθεση απότοκο της έκρηξης του Χρηματιστηρίου το
- Οι ενάγοντες παραχώρησαν προς τον εναγόμενο πιστωτικές διευκολύνσεις για αγορά μετοχών μέσω ειδικού επενδυτικού λογαριασμού (margin account) μετά από αίτηση συμμετοχής του εναγομένου (τεκμήριο 7) στο επενδυτικό σχέδιο των εναγόντων, βάσει της οποίας υπεγράφη η συμφωνία μεταξύ των μερών (τεκμήριο 8). Οι ενάγοντες αξιούν με την αγωγή το υπόλοιπο του επενδυτικού λογαριασμού. Δεν θα ενδιατρίψω με λεπτομέρειες στη μαρτυρία των δύο μαρτύρων των εναγόντων και του εναγομένου αφού ουσιαστικά τα γεγονότα που οδήγησαν στην οφειλή δεν αμφισβητούνται. Κατά το στάδιο της ακροαματικής διαδικασίας ηγέρθησαν νομικές υπερασπίσεις τις οποίες θα εξετάσω: (α) Νομιμοποίηση της Τράπεζας Πειραιώς. H ενάγουσα με συμφωνία ημερ. 17.10.2008 εξαγόρασε το ενεργητικό της Euroinvestment (τεκμήριο 5). Η εξαγορά δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας στις 13.2.2009 (τεκμήριο 6). Με βάση τα άρθρα 3, 4, 5 και 6 του περί της Μεταβίβασης Τραπεζικών Εργασιών και Εξασφαλίσεων Νόμου, η ενάγουσα υποκαταστάθηκε στα δικαιώματα της Euroinvestment που προκύπτουν από την επίδικη συμφωνία και δικαιούται να συνεχίσει την παρούσα αγωγή και να απαιτήσει ως η απαίτηση. Κατά συνέπεια ο ισχυρισμός του εναγομένου ότι η Τράπεζα Πειραιώς δεν νομιμοποιείται να προωθήσει την απαίτηση της Euroinvestment δεν ευσταθεί. (β) Η μαρτυρία που προσκομίστηκε δεν είναι ικανή να αποδείξει το ισχυριζόμενο χρέος. Σε αντίθεση με ό,τι εισηγείται ο κ. Παπαντωνίου, η μαρτυρία που προσκόμισαν οι ενάγοντες ήταν απόλυτα ικανοποιητική για να αποδείξει την απαίτηση τους, ιδιαιτέρως και εν όψει της μη αμφισβήτησης ουσιωδών γεγονότων από τον εναγόμενο. Τόσο ο Μάριος Σαββίδης (Μ.Ε.1) όσο και ο Χριστάκης Χαραλάμπους (Μ.Ε.2) εξήγησαν με λεπτομέρεια τόσο τον ρόλο τους στην υπόθεση όσο και το πώς λειτουργούσε η επίδικη συμφωνία. Εν όψει και της μη αμφισβήτησης της σύναψης της συμφωνίας και του γεγονότος ότι αυτή ετέθη σε λειτουργία, παρέμεινε η παρακολούθηση του επίδικου λογαριασμού κατά την πορεία της λειτουργίας του που αναδύεται ως καίριο ζήτημα και επί τούτου και οι δύο μάρτυρες των εναγόντων ανέδειξαν το ρόλο τους χωρίς να αμφισβητηθούν ή αντεξεταστούν ουσιαστικά από την πλευρά του εναγομένου. Σε αντίθεση με όσα αναφέρει ο κ. Παπαντωνίου ο Μ. Σαββίδης εξήγησε με απόλυτη λεπτομέρεια και συγκεκριμενοποίησε το τι παρουσιάζει η κατάσταση λογαριασμού (τεκμήριο 10) και πώς αυτή ενημερωνόταν, χωρίς να αντεξεταστεί ή αμφισβητηθεί ή του υποβληθεί η θέση του κ. Παπαντωνίου. Στην πολύ πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Παναγιώτης Ζεβρού κ.α. ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Πολιτική Έφεση 305/08, ημερ. 21.12.2011, ο κ. Παπαντωνίου που εκπροσωπούσε τους εφεσείοντες ήγειρε το ίδιο επιχείρημα, ότι δηλαδή η μαρτυρία δεν είναι ικανή να αποδείξει το ισχυριζόμενο χρέος, και αποφασίστηκαν τα εξής: «Οι δύο μάρτυρες των Εφεσιβλήτων δεν ήταν άσχετοι με την υπόθεση. Ο ΜΕ1 εργαζόταν στο Τμήμα Προβληματικών Λογαριασμών και ήταν ένας από τους υπαλλήλους της Τράπεζας που επόπτευε τον προβληματικό λογαριασμό των Εφεσειόντων. Ο ΜΕ2 ήταν στο Τμήμα Corporate Banking και ένας από τους υπεύθυνους για την εποπτεία και τον έλεγχο του λογαριασμού των Εφεσειόντων. Οι δύο μάρτυρες με τη βοήθεια τραπεζικών εγγράφων που κατατέθηκαν ως Τεκμήρια με τη συγκατάθεση των δικηγόρων των Εφεσειόντων, επεξήγησαν την υπογραφή των Συμφωνιών, τη λειτουργία των Λογαριασμών και απάντησαν στα όσα ερωτήθηκαν κατά την αντεξέταση. Έχοντας υπόψη τα επίδικα θέματα όπως δικογραφήθηκαν, την εξέλιξη της δίκης, καθώς και την κατάργηση του κανόνα αποκλεισμού εξ ακοής μαρτυρίας, δεν βλέπουμε οτιδήποτε το μεμπτό στη λήψη της μαρτυρίας των ΜΕ1 και
- Αν οι Εφεσείοντες θεωρούσαν ότι κάποιοι άλλοι μάρτυρες, έστω και αν ήταν υπάλληλοι της Τράπεζας, θα προωθούσαν την υπόθεση των Εφεσειόντων, όφειλαν οι ίδιοι να τους κλητεύσουν, ώστε να τους αντεξετάσουν σύμφωνα με τη σχετική πρόνοια του ΚΕΦ.9.» (γ) Ουδέποτε έγινε τερματισμός της επίδικης συμφωνίας. Εισηγείται η πλευρά του εναγομένου ότι η επίδικη συμφωνία (Τεκμήριο 8) δεν τερματίστηκε από την Euroinvestment. Θεωρώ ότι είναι αβάσιμο αυτό το επιχείρημα. Καταρχήν, το γεγονός ότι τερματίστηκε η επίδικη συμφωνία είναι και δικογραφημένη θέση στην Υπεράσπιση του εναγομένου (παράγραφος 15(β)), όπου ο τερματισμός της συμφωνίας είναι αποδεκτός από τον Εναγόμενο και αυτό που εγείρεται ως Υπεράσπιση εκ μέρους του είναι επιχείρημα ως προς τον χρόνο του τερματισμού της συμφωνίας. Η Euroinvestment τερμάτισε την επίδικη συμφωνία με βάση τις πρόνοιες της (όροι 5 και 8 της συμφωνίας) με την επιστολή των δικηγόρων της ημερ. 17.1.2005 (τεκμήριο 24) η οποία αποστάληκε στον εναγόμενο με δύο τρόπους (με κανονικό ταχυδρομείο και διπλοσυστημένη) στη διεύθυνση της οικίας του ως αναφέρεται στη συμφωνία. Σημειωτέον ότι παρά τους προφανώς αστήρικτους ισχυρισμούς του εναγομένου κατά τη μαρτυρία του ότι δεν ελάμβανε ή έχανε την αλληλογραφία στην οικία του, αντικειμενικά προκύπτει ότι η σύζυγος του παρέλαβε το τεκμήριο 23 που ήταν η πρώτη προειδοποιητική επιστολή των δικηγόρων της ενάγουσας ημερ. 29.12.2004 και άρα συνεπάγεται ότι οι σχετικοί ισχυρισμοί του καθόσον αφορά την παραλαβή της επιστολής τερματισμού είναι αναληθείς. Ακόμα και αν ήθελε φανεί ότι η Euroinvestment δεν τερμάτισε με τν επιστολή - τεκμήριο 24 την επίδικη συμφωνία, λόγω της αποστολής της σε λανθασμένη διεύθυνση, έχει αποφασιστεί στην Χριστίνα Κυριάκου ν. Μάρθα Ανδρέα Χρυσοστόμου
(2004)1 (Γ) Α.Α.Δ. 2029, όπου ηγέρθη το ίδιο θέμα και αποφασίστηκε ότι ακόμα και η καταχώρηση αγωγής συνιστά επαρκή τερματισμό της συμφωνίας. Συγκεκριμένα στη σελίδα 2032 αποφασίστηκαν τα εξής: «Ως προς το λόγο έφεσης Δ, με τον οποίο η Εφεσείουσα παραπονείται ότι κακώς το πρωτόδικο Δικαστήριο θεώρησε τη συμφωνία δανείου ως συμφωνία σε πρώτη ζήτηση και ότι η συμφωνία ουδέποτε τερματίσθηκε, να πούμε ότι, με την αποδοχή της μαρτυρίας της Εφεσίβλητης προέκυπτε ευθέως ότι η Εφεσίβλητη θα είχε δικαίωμα να απαιτήσει χωρίς άλλο το υπόλοιπο του δανείου αν η Εφεσείουσα δεν επλήρωνε για ενάμισι χρόνο. Όπως δε παρατηρεί και ο ευπαίδευτος συνήγορος για την Εφεσίβλητη, η ίδια η καταχώρηση της αγωγής συνιστούσε, αν τούτο απαιτείτο, επαρκή τερματισμό της συμφωνίας και απαίτηση πληρωμής του οφειλόμενου ποσού.» (δ) Ο εναγόμενος δεν έδιδε εντολές για τη διενέργεια χρηματιστηριακών συναλλαγών. Εισηγείται η πλευρά του εναγομένου ότι η ενάγουσα θα έπρεπε να παρουσιάσει και αποδείξει τις εντολές του εναγομένου προς το χρηματιστή του για τη διενέργεια χρηματιστηριακών συναλλαγών. Αποδοχή αυτής της εισήγησης θα μετέβαλλε τον χαρακτήρα της συμφωνίας. Η Euroinvestment παρείχε χρηματοδότηση και τίποτε περισσότερο. Ενεργούσε δε στη βάση του πληρεξουσίου (τεκμήριο 9) με το οποίο ο εναγόμενος εξουσιοδότησε τον χρηματιστή του και προέβαινε σε πληρωμές, ανάλογα με τις συναλλαγές που έκανε ο χρηματιστής. Η διακριτή αυτή σχέση, επενδυτή - χρηματιστή - χρηματοδότη, αναγνωρίστηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο στην Γιαννάκης Καλλικάς ν. Ελληνική Τράπεζα Λτδ, Πολιτική Έφεση 21/08, ημερ. 14.7.2010, όπου αναφέρθηκαν τα εξής: «Κατ΄ αρχάς είναι ορθή η διαπίστωση ότι η Τράπεζα δεν είχε σχέση με αγοραπωλησία μετοχών, αφού αυτές διεκπεραιώνονται από τους πληρεξούσιους αντιπρόσωπους του Εφεσείοντος, όπου ήταν η ΕΤΕ. Η Τράπεζα περιοριζόταν στον επενδυτικό τραπεζικό λογαριασμό.» Οι δύο αποφάσεις στις οποίες στηρίζει το επιχείρημα του ο κ. Παπαντωνίου διαφοροποιούνται από την παρούσα. Η υπόθεση Suphire (Finance) Ltd v. Παπαμιχαήλ Σάββα, Πολιτική Έφεση αρ. 258/08, ημερ. 22.9.2011, ρητά περιορίζεται στα δικά της περιστατικά εφόσον οι εκεί Εφεσείοντες, που ήταν ο χρηματοδοτικός οργανισμός, επέλεξαν να μην αμφισβητήσουν στην Έφεση το εύρημα του εκεί πρωτόδικου Δικαστηρίου ότι θα έπρεπε ο χρηματοδοτικός οργανισμός να αποδείξει τις εντολές του επενδυτή προς τους χρηματιστές του. Οπότε το θέμα αυτό δεν ήταν επίδικο στην Έφεση και το σχετικό εύρημα του πρωτόδικου Δικαστηρίου θεωρείτο ως δεδομένο. Αναφέρεται σχετικά στην απόφαση: «Δεν αμφισβητείται πως, όπως έκρινε το πρωτόδικο Δικαστήριο, οι όποιες αγορές μετοχών που πραγματοποιούσαν οι εφεσείοντες, για τον εφεσίβλητο, παρά την ύπαρξη γενικού πληρεξουσίου, θα έπρεπε να ήταν το αποτέλεσμα επί τούτου εντολών του εφεσιβλήτου. Αποτελεί το θέμα των λόγων έφεσης, το κατά πόσο ορθά το πρωτόδικο Δικαστήριο κατέληξε ότι απέτυχαν να αποδείξουν, όπως όφειλαν, ότι το ποσό που αξιώθηκε δημιουργήθηκε σε σχέση με την αγορά μετοχών μετά από εντολές του εφεσιβλήτου.» Η υπόθεση Marketrends Finance Ltd ν. Ξένια Ξενοφώντος
(2009)1(Β) Α.Α.Δ. 1418, επίσης αφορά σε γεγονότα διάφορα με την παρούσα εφόσον αφενός σε εκείνη την υπόθεση δεν αποδείχθηκε καν η υπογραφή της συμφωνίας χρηματοδότησης, ενώ προφανώς εκεί ήταν επίδικο θέμα συγκεκριμένη εντολή της εκεί εναγομένης προς εξόφληση του χρηματιστηριακού λογαριασμού. Στην παρούσα περίπτωση το γεγονός ότι η Euroinvestment μπορούσε να ενεργήσει με βάση τις ενέργειες του χρηματιστηριακού γραφείου που εκπροσωπούσε τον εναγόμενο προκύπτει και από τη συμφωνία (τεκμήριο 8, προοίμιο, όροι 1, 2, 8) και από το πληρεξούσιο (Τεκμήριο 9) και από τους όρους λειτουργίας του επενδυτικού σχεδίου τους οποίους αποδέχθηκε ο εναγόμενος (όροι 1, 3, 5). Σε κάθε περίπτωση ο ίδιος ο εναγόμενος κατά την αντεξέταση του, ανέφερε ότι «εμπιστεύτηκε» τον χρηματιστή του προκειμένου να κάνει τις χρηματιστηριακές συναλλαγές, ουσιαστικά με διακριτική ευχέρεια, προκειμένου να κερδίσει αυτά που έχασε προηγουμένως στο Χ.Α.Κ. Σαφώς δηλαδή στην παρούσα περίπτωση δεν τίθεται θέμα εντολών του εναγομένου για επιμέρους συναλλαγές, αλλά άφησε τον χρηματιστή ελεύθερο να προβαίνει σε αυτές. (ε) Γιατί δεν επώλησαν οι ενάγοντες τις μετοχές ως η υποχρέωση τους κατά την ημερομηνία ανατροπής του περιθωρίου εξασφάλισης. Το συγκεκριμένο θέμα είναι το κύριο επιχείρημα στην αγόρευση του κ. Παπαντωνίου, εν τούτοις πλέον υπάρχει ξεκάθαρη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου που καθορίζει ότι ο δανειστής δεν έχει υποχρέωση (άλλο δικαίωμα) να εκποιήσει τις εξασφαλίσεις που διατηρεί σε συγκεκριμένο χρόνο. Οι αποφάσεις Συρίμη ν. Παγκυπριακή Χρηματοδοτήσεις Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Πολιτική Έφεση 315/07, ημερ. 12.7.2010, και Καλλικά (ανωτέρω) είναι απόλυτα καταληκτικές για το συγκεκριμένο ζήτημα, το οποίο σε κάθε περίπτωση, όπως φαίνεται και από τις πιο πάνω αποφάσεις ήταν ξεκαθαρισμένο στην Αγγλική νομολογία. Όπως αναφέρει στην παράγρ. 22 της γραπτής του δήλωσης ο Μ.Ε.1 κ. Σαββίδης ο εναγόμενος σε διάφορες περιπτώσεις έφερε επιπλέον εξασφαλίσεις στην Euroinvestment για να καλύψει το υπόλοιπο του, μετά την κρίσιμη περίοδο που δημιουργήθηκε το χρέος. Σαν αποτέλεσμα ο εναγόμενος στερείται του δικαιώματος να ισχυρίζεται ότι είχαν υποχρέωση οι δανειστές του να εκποιήσουν τις μετοχές κατά το συγκεκριμένο χρόνο ανατροπής του περιθωρίου εξασφάλισης. Εκδίδεται απόφαση εναντίον του εναγομένου προς όφελος των εναγόντων για ποσό €66.570,07 (ΛΚ38.961,73) με τόκο προς 9,5% επί του πιο πάνω ποσού από 17.1.2005 μέχρι εξόφλησης πλέον έξοδα πλέον Φ.Π.Α. όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Η ανταπαίτηση δεν προωθήθηκε από τον εναγόμενο και ως εκ τούτου απορρίπτεται με έξοδα εις βάρος του και προς όφελος των εναγόντων (ένα σετ εξόδων). (Υπ.) .............. Μ. Παπαμιχαήλ, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΦΚ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο