Τράπεζα Κύπρου Λτδ ν. Nicolas Furnishing Ltd κ.α., Αγωγή αρ.:1596/1991, 20 Μαρτίου, 2012

(6)έτη) ---------------------- Προκύπτουν από τον φάκελο της διαδικασίας τα εξής (Γεωργίου ν. Οργανισμού Χρηματοδοτήσεως Τραπέζης Κύπρου Λτδ (Αρ.2)

(1999)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1938, 1943): Την 1.7.91 εξεδόθηκε εναντίον των εναγομένων αρ. 1,2 και 3, αλληλεγγύως και ή κεχωρισμένως, απόφαση υπέρ των εναγόντων για το ποσόν των Λ.Κ.12.333,10, επιπλέον τόκους και έξοδα. Εξεδόθηκε, επίσης, διάταγμα δια του οποίου διατασσόταν η αναγκαστική πώληση ενυπόθηκου ακινήτου το οποίο ανήκε στους εναγομένους αρ.

1. Ο εναγόμενος αρ. 2-αιτητής («ο αιτητής») ενήχθηκε ως εγγυητής των χρηματικών υποχρεώσεων των εναγομένων αρ. 1, οι οποίες προέκυψαν από δάνεια και άλλες πιστωτικές διευκολύνσεις παρασχεθείσες σε αυτούς από τους ενάγοντες. Η απόφαση εναντίον του αιτητή εξεδόθηκε λόγω της παράλειψής του να εμφανισθεί. Επί τη βάσει της απόφασης ημερ. 1.7.91 ενεγράφηκε επί της ακίνητης ιδιοκτησίας του αιτητή το memo υπό αναφοράν 406/
2. Η εκκρεμότητα του εξ αποφάσεως χρέους οδήγησε στην, κατ' επανάληψιν, έκδοση διαταγμάτων για την εκτέλεση της απόφασης ημερ. 1.7.91 παρά την πάροδο έξι

(6)ετών από την έκδοσή της καθώς και στην, κατ' επανάληψιν, έκδοση διαταγμάτων για την παράταση εγγραφής του memo υπό αναφορά 406/

1. Διάταγμα για την εκτέλεση της απόφασης ημερ. 1.7.91 εξεδόθηκε, επί τη βάσει μονομερούς αίτησης ημερ. 12.6.08, στις 7.7.
2. Διάταγμα για την παράταση της εγγραφής του memo υπό αναφοράν 406/92 εξεδόθηκε στις 16.6.
3. Εν τω μεταξύ οι ενάγοντες μετονομάσθηκαν σε «Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ» («οι καθ'ων η αίτηση») γεγονός για το οποίο ειδοποίησαν τον Πρωτοκολλητή με επιστολή ημερ. 11.5.
4. Ας σημειωθεί πως το διάταγμα ημερ. 7.7.08 εξεδόθηκε επί τη βάσει των εξής γεγονότων, ως αυτά παρατίθενται στην ένορκη δήλωση της Δήμητρας Ττοφή ημερ. 12.6.08 η οποία υποστηρίζει τη σχετική μονομερή δήλωση: «................................ 2.Την 1.7.91 εξεδόθη απόφαση εις την άνω αγωγή εναντίον των εναγομένων και υπέρ των εναγόντων για το ποσό των €21.072,35 (ΛΚ£12.333,10). Μέχρι σήμερα ουδέν ποσόν επληρώθη έναντι του εξ' αποφάσεως χρέους. 3.Οι εναγόμενοι εζήτουν κατά καιρούς παράταση χρόνου προς διευθέτηση τρόπου πληρωμής του εξ' αποφάσεως χρέους τους και οι ενάγοντες συγκατατετίθεντο και/ή παρεχώρουν τον απαιτούμενο χρόνο εις τους εναγομένους προς διευθέτηση πληρωμής του χρέους τους.
5. Επειδή παρήλθον 6 έτη από της ημερομηνίας εκδόσεως της αποφάσεως και οι εναγόμενοι εξακολουθούν να οφείλουν το άνω ποσόν, παρακαλείται το Σεβαστό Δικαστήριο όπως εκδώση το αιτούμενο διάταγμα δι' εκτέλεση της αποφάσεως για περίοδο 6 χρόνια.» Στις 4.11.11 κατεχωρίστηκε η προκείμενη αίτηση («η αίτηση») διά της οποίας ο αιτητής, ο οποίος εμφανίζεται αυτοπροσώπως και χειρίζεται ο ίδιος την υπόθεσή του, επιδιώκει «την ακύρωση και/ή τον παραμερισμό του διατάγματος του Δικαστηρίου ημερομηνίας για άδεια ανανέωσης εκτέλεσης της δικαστικής απόφασης που εξεδόθη στην υπό των ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή μετά την παρέλευση έξι χρόνων από την ΕΝ ΤΩ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΩ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ημερομηνία έκδοσης της.» Η αίτηση καταγράφει, ως νομικό της υπόβαθρο, την Δ.40 θ.8, την Δ.48 θ.θ.8

(1)(κκ) και

(4), 9 και 13 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, το Άρθρο 30 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας και τις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Την αίτηση υποστηρίζει ένορκη δήλωση του αιτητή ίδιας ημερομηνίας (4.11.11). Αυτός περιγράφει τους λόγους για τους οποίους, κατά την άποψη του, η απόφαση ημερ. 1.7.91 εξεδόθηκε κατά παράβασιν των συνταγματικώς κατοχυρωμένων δικαιωμάτων του. Αναφέρεται, επίσης, ακροθιγώς, στην ύπαρξη καλής υπεράσπισης. Επί της ουσίας, ο αιτητής ισχυρίζεται τα εξής: α) Εν όψει των προνοιών Δ.48 θ.8

(1)(κκ) κακώς ενεκρίθηκε η μονομερής αίτηση ημερ. 12.6.08 και κακώς εξεδόθηκε το διάταγμα ημερ. 7.7.

1. Η ενέργεια αυτή συνιστά παραβίαση και του Άρθρου 30 του Συντάγματος. β) Οι καθ'ων η αίτηση είναι εξασφαλισμένοι διά της πρώτης υποθήκης την οποίαν έχουν εγγράψει επί ακινήτου των εναγομένων αρ.
2. γ) Το διάταγμα ημερ. 7.7.08 και το συνακόλουθο διάταγμα για την παράταση της εγγραφής του memo υπό αναφοράν 406/92 τον εμποδίζει να εξασφαλίσει δάνειο από άλλη τράπεζα. δ) Από το έτος 1991 προσπάθησε να συμβιβασθεί με τους καθ'ων η αίτηση όσον αφορά στο επίδικο εξ αποφάσεων χρέος. Όμως αυτοί δεν δέχτηκαν τις προτάσεις του. Η αίτηση αντιμετωπίζει την γραπτή ένσταση των καθ'ων η αίτηση η οποία κατεχωρίστηκε στις 22.11.
3. Οι λόγοι της ένστασης συνοψίζονται ως εξής: 1) Η αίτηση είναι παράτυπη και ή ανεπίτρεπτη και ή αντίθετη με τους θεσμούς και την πρακτική του Δικαστηρίου και ή αυτή βασίζεται σε εσφαλμένο νομικό υπόβαθρο. 2) Στην αίτηση δεν προσδιορίζεται το διάταγμα η ακύρωση και ή ο παραμερισμός του οποίου επιδιώκεται. 3) Οι καθ'ων η αίτηση ενήργησαν πάντοτε σύμφωνα με την ορθή και ή ενδεδειγμένη διαδικασία. 4) Ο αιτητής δεν υπέδειξε ικανοποιητικό λόγο για την ακύρωση και ή τον παραμερισμό του επίδικου διατάγματος. 5) Τα όσα ο αιτητής ισχυρίζεται είναι αόριστα, ατεκμηρίωτα και αντιφατικά. 6) Η αίτηση υπεβλήθηκε με υπέρμετρη και αδικαιολόγητη καθυστέρηση, η οποία προσλαμβάνει την μορφή περιφρόνησης της δικαστικής διαδικασίας και των δικαιωμάτων των καθ'ων η αίτηση. 7) Ενδεχόμενη ακύρωση και ή παραμερισμός του επίδικου διατάγματος θα προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημιά στους καθ'ων η αίτηση και θα πλήξει τη δικαιοσύνη. 8) Η αίτηση αποτελεί προσπάθεια του αιτητή να δικαιολογήσει την εκ μέρους του αμέλεια ως προς τις υποχρεώσεις του έναντι των καθ'ων η αίτηση. Την ένσταση υποστηρίζει ένορκη δήλωση του Πολύδωρου Πολυδώρου, υπαλλήλου των καθ'ων η αίτηση, ημερ. 22.11.
4. Ο μάρτυρας επαναλαμβάνει και αναπτύσσει τους λόγους ένστασης, επικαλούμενος γεγονότα τα οποία προκύπτουν από τον φάκελο της διαδικασίας. Έχω μελετήσει τα κρίσιμα νομικά ζητήματα, υπό το πρίσμα και των εκατέρωθεν αγορεύσεων, και έχω διεξέλθει τη μαρτυρία: Κατ' αρχάς αναφέρω πως η παράλειψη του αιτητή να αναφέρει στο σώμα της αίτησης την ημερομηνία κατά την οποίαν εξεδόθηκε το επίδικο διάταγμα δεν θα με εμποδίσει να εξετάσω την αίτηση επί της ουσίας. Από το περιεχόμενο της αίτησης και της ένορκης δήλωσης η οποία την υποστηρίζει είναι προφανές πως ο αιτητής επιζητεί την ακύρωση και ή τον παραμερισμό του διατάγματος ημερ. 7.7.
5. Από δε το περιεχόμενο της ένστασης, της ένορκης δήλωσης του Πολύδωρου Πολυδώρου, η οποία την συνοδεύει, και από την τελική αγόρευση των καθ'ων η αίτηση συνάγεται πως αυτοί αντιμετωπίζουν και απαντούν και στο ενδεχόμενο διά της αίτησης να επιδιώκεται παραμερισμός και ή ακύρωση και του διατάγματος ημερ. 7.7.
6. Περαιτέρω, αναφέρω πως η συνδυασμένη ερμηνεία της Δ.40 θ.8 και της Δ.48 θ.8

(1)(κκ) παρέχει, κατ' αρχήν, την εξουσία έκδοσης διατάγματος ως το διάταγμα ημερ. 7.7.08 επί τη βάσει μονομερούς αίτησης (απόφαση στην Πολιτική Έφεση Αρ. 7/2012 Ελένη Μιχαήλ, ημερ. 8.2.12). Παρά το ότι το διάταγμα για την εκτέλεση απόφασης, από την έκδοση της οποίας παρήλθαν έξι

(6)έτη, εκδίδεται επί τη βάσει μονομερούς αίτησης, εν τούτοις, αυτό δεν διέρχεται τη διαδικασία έκδοσης του αρχικώς ως «προσωρινού» και, στη συνέχεια, της «οριστικοποίησής» του. Όμως, οιοσδήποτε επηρεάζεται δυσμενώς από τέτοιο διάταγμα δύναται να ζητήσει την ακύρωση ή την τροποποίησή του. Τη δυνατότητα αυτή παρέχει η Δ.48 θ.8

(4)η οποία προνοεί για την καταχώριση σχετικής αίτησης δια κλήσεως (δείτε, για ανάλογη εφαρμογή, την απόφαση Ιωάννου

(1993)1 Α.Α.Δ. 305, 308 καθώς και την απόφαση στην Πολιτική Έφεση Αρ. 78/2010 Λεωνίδας Αρέστη κ.α., ημερ. 19.7.10). Στην προκείμενη περίπτωση, το αναντίλεκτο γεγονός πως το διάταγμα ημερ. 7.7.08 οδήγησε στην έκδοση του διατάγματος 16.6.10 για την παράταση εγγραφής του memo υπό αναφοράν 408/92 καθιστά προφανή τον επηρεασμό του αιτητή από το πρώτο διάταγμα. Επιπλέον, εφ' όσον στην ένορκη δήλωση της Δήμητρας Ττοφή ημερ. 12.6.08, η οποία υποστηρίζει την κρίσιμη αίτηση ίδιας ημερομηνίας, δεν δηλώνεται ο,τιδήποτε εν σχέσει με την αδυναμία ή το ανέφικτο της επίδοσης της εν λόγω αίτησης στον αιτητή, ως η Δ.48 θ.8

(1)(κκ) προνοεί, ο αιτητής δικαιούται, κατ' αρχήν, να επιδιώκει τον παραμερισμό και ή την ακύρωση του διατάγματος ημερ. 7.7.08. Η αποδοχή της δικονομικής δυνατότητας καταχώρισης της αίτησης οδηγεί στην εξέταση της βασιμότητάς της επί της ουσίας: Δυνάμει της Δ.40 θ.8 δικαιούται σε έκδοση διατάγματος για την εκτέλεση απόφασης, παρά το ότι παρήλθαν έξι

(6)έτη από την έκδοσή της, ο έχων δικαίωμα να εκτελέσει την απόφαση αυτή ("the party alleging himself to be entitled to execution") εφ' όσον ικανοποιήσει το Δικαστήριο πως το επίδικο εξ αποφάσεως χρέος δεν έχει εξοφληθεί. Δεν απαιτείται παρουσίαση, ενώπιον του Δικαστηρίου, πρόσθετων στοιχείων τα οποία να αφορούν στα μέτρα εκτέλεσης που τυχόν ελήφθηκαν εν τω μεταξύ. Ούτε απαιτείται η παρουσίαση, ενώπιον του Δικαστηρίου, κατάστασης λογαριασμού. Είναι αρκετή η ένορκη δήλωση για το ότι το επίδικο εξ αποφάσεως χρέος δεν έχει εξοφληθεί [απόφαση Ελένη Μιχαήλ (ανωτέρω)]. Τα όσα δηλώνονται ενόρκως από τη Δήμητρα Ττοφή προς υποστήριξη της κρίσιμης αίτησης ημερ. 12.6.08 ικανοποιούν τις πιο πάνω προϋποθέσεις. Και αυτά παρέμειναν, επί της ουσίας, αναντίλεκτα. Σημειώνω πως διά της ένορκης δήλωσής του ημερ. 4.11.11, η οποία υποστηρίζει την αίτηση, ο αιτητής δεν αμφισβητεί την ιδιότητα των καθ'ων η αίτηση ως εξ αποφάσεως πιστωτών και, εν πάση περιπτώσει, δεν αμφισβητεί την ιδιότητα των καθ'ων η αίτηση ως προσώπου το οποίο έχει το δικαίωμα να εκτελέσει την απόφαση ημερ. 1.7.91. Ούτε αμφισβητεί την εκκρεμότητα του εξ αποφάσεως χρέους. Για όλους τους πιο πάνω λόγους η αίτηση ημερ. 4.11.11 αποτυγχάνει. Η αίτηση ημερ. 4.11.11 απορρίπτεται. Τα έξοδα της αίτησης, ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ των καθ'ων η αίτηση «Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ» και εναντίον του εναγομένου αρ. 2-αιτητή. (Υπ.) ........................................ Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /EΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο