ALCO ALUMINIUM PROFILES (CYPRUS) LTD ν. SYSTEMAN SERVICES LTD, Αρ. Αγωγής: 3939/05, 20 Μαρτίου 2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2012:A72 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3939/05 Μεταξύ: ALCO ALUMINIUM PROFILES (CYPRUS) LTD Ενάγουσα και SYSTEMAN SERVICES LTD Εναγόμενη ΑΙΤΗΣΗ ΗΜΕΡ. 1.2.2012 ΥΠΟ ΤΗΝ ΕΝΑΓΟΜΕΝΗ-ΑΙΤΗΤΗΡΙΑ ΓΙΑ ΕΚΔΟΣΗ ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΟΣ ΓΙΑ ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΕΞΟΔΩΝ Ημερομηνία: 20 Μαρτίου 2012 Εμφανίσεις: Για την Αιτήτρια-Εναγομένη: κ. Γ. Τριλλίδης για Πολλάκης Σαρρής & Σία. Για την Καθ' ης η Αίτηση-Ενάγουσα: κα Σ. Θεμιστοκλέους. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η Αγωγή με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό καταχωρήθηκε στις 18.5.05 σε κλητήριο γενικά οπισθογραφημένο. Στην Έκθεση Απαίτησης, την οποία η Ενάγουσα καταχώρησε στις 5.9.05, παρατίθεται η αξίωση της Ενάγουσας έναντι της Εναγομένης για ζημιές και/ή απώλειες συνολικού ποσού ύψους ΛΚ24.000 πλέον γενικές αποζημιώσεις όπως και επιστροφή του ποσού ΛΚ1000 δυνάμει των αρχών του αδικαιολόγητου πλουτισμού. Πολύ συνοπτικά, είναι η θέση της Ενάγουσας ότι τον Δεκέμβριο του 2003 συμφώνησε με την Εναγομένη όπως η Εναγομένη προμηθεύσει και εγκαταστήσει στους ηλεκτρονικούς υπολογιστές της ένα πρόγραμμα λογισμικού-λογιστικού συστήματος και/ή του προγράμματος Systeman Accounting System Software έναντι της συμφωνημένης τιμής των ΛΚ1606 πλέον ΦΠΑ. Η Εναγόμενη εγκατέστησε στους ηλεκτρονικούς υπολογιστές της Ενάγουσας το συμφωνηθέν λογιστικό πρόγραμμα και η Ενάγουσα εξόφλησε ολόκληρο το ποσό της οφειλής της. Είναι η θέση της Ενάγουσας ότι το πρόγραμμα δεν ανταποκρινόταν στις ανάγκες της, παρουσίαζε σοβαρά σφάλματα και λανθασμένα αποτελέσματα ήταν παντελώς άχρηστο, παρά τις προσπάθειες της Εναγομένης να το διορθώσει αυτό δεν κατέστη δυνατό με αποτέλεσμα η Ενάγουσα να αναγκαστεί να σπαταλήσει πολλά άλλα χρήματα, ώρες και υπηρεσίες για να αποκαταστήσει τα προβλήματα που δημιουργήθηκαν από τη χρήση του ελαττωματικού λογισμικού. Αντίθετη είναι η θέση της Εναγομένης η οποία με την Υπεράσπιση της που καταχώρησε στις 12.10.05 αρνείται όλους τους ισχυρισμούς της Ενάγουσας ισχυρίζεται ότι το λογισμικό που παρουσίασε δεν αντιμετώπιζε κανένα πρόβλημα και τα τυχόν προβλήματα που παρουσιάστηκαν οφείλονταν στον κακό χειρισμό του προγράμματος από την Ενάγουσα και μάλιστα πολλές φορές λειτουργοί της μετέβηκαν στα γραφεία της Ενάγουσας για να διορθώσουν τα λάθη και να ξανά εξηγήσουν την ορθή λειτουργία του προγράμματος χωρίς να χρεώσουν την Ενάγουσα. Ανταπαιτούν επίσης ποσό εκ ΛΚ29,32 με νόμιμο τόκο για μαύρο μελάνι για τον εκτυπωτή της Ενάγουσας το οποίο η Ενάγουσα παρήγγειλε και η Εναγόμενη παρέδωσε σε αυτή και προ τούτο εξέδωσε και το τιμολόγιο με αρ. Inv. 22675 ημερ. 18.11.
- Όλες τις θέσεις της Εναγομένης αλλά και την Υπεράσπιση της στην Ανταπαίτηση σχολιάζει και αρνείται η Ενάγουσα με το δικόγραφο που καταχώρησε στις 17.11.
- Μετά από πολλές αναβολές, σχετικά πρακτικά βρίσκονται στο φάκελο του Δικαστηρίου, η Ακρόαση της Αγωγής ξεκίνησε στις 24.11.2011 που είχε οριστεί για πρώτη φορά στο ημερολόγιο μου. Ολόκληρη εκείνη η δικάσιμος όπως και η δικάσιμος 27.1.12 αναλώθηκαν στην κυρίως εξέταση και αντεξέταση της πρώτης μάρτυρας για την Ενάγουσα κας Αίγλης Τούμπα. Σημειώνω εδώ ότι στο μεσοδιάστημα και συγκεκριμένα στις 20.12.11 που ήταν ορισμένη η υπόθεση για την συνέχιση της ακρόασης υπεβλήθη αίτημα αναβολής της από τη συνήγορο της Ενάγουσας λόγω ασθένειας της κας Τούμπα. Η υπόθεση είχε οριστεί για συνέχιση στις 17.2.12 αλλά εν τω μεταξύ, και συγκεκριμένα την 1.2.12, καταχωρήθηκε η υπό εξέταση Αίτηση. Με την υπό κρίση Αίτηση η Εναγομένη ζητά διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει την Ενάγουσα όπως δώσει εντός 20 ημερών ή εντός χρόνου που το Δικαστήριο ήθελε καθορίσει από την ημερομηνία έκδοσης του διατάγματος ασφάλεια εξόδων ύψους €7.689,20 ή οποιοδήποτε άλλο ποσό που το Δικαστήριο ήθελε θεωρήσει δίκαιο ή εύλογο, διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να αναστέλλεται η περαιτέρω διαδικασία μέχρι να δοθεί η ασφάλεια εξόδων από την Ενάγουσα και σε περίπτωση που δεν δοθεί τέτοια ασφάλεια εντός του καθορισμένου χρόνου η αγωγή να απορριφθεί με έξοδα εναντίον της Ενάγουσας πλέον τα έξοδα της Αίτησης. Βάση της Αίτησης είναι η Δ.60 θθ.1, 5 και 6, η Δ.48 θθ. 1, 2, και 9 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, το Άρθρο 382 του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ. 113 οι συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Η Αίτηση βασίζεται σε δύο ένορκες δηλώσεις η μία του διευθυντή της Εναγομένης Νίκου Κωνσταντίνου και η άλλη του πρώην Πρωτοκολλητή Ανδρέα Αγγελίδη. Στην ένορκη δήλωση του ο Νίκος Κωνσταντίνου, Διευθυντής της Εναγομένης, αναφέρει ότι ήταν παρών στο Δικαστήριο και στις 20.11.11 και στις 27.1.12 όπου ολοκληρώθηκαν η κυρίως εξέταση και αντεξέταση της κας Αίγλη Τούμπα. Κατά την αντεξέταση της η κα Τούμπα απαντώντας σε σχετικές ερωτήσεις του δικηγόρου του ανέφερε ότι η Ενάγουσα είναι αδρανής, δεν έχει κύκλο εργασιών, δεν απασχολεί προσωπικό και δεν έχει οποιαδήποτε περιουσιακά στοιχεία. Ανέφερε δε ότι η Ενάγουσα δεν είναι σε θέση να πληρώσει οποιαδήποτε χρέη και ότι η ίδια προσωπικά θα αναλάβει οποιαδήποτε χρέη διότι έχει ηθική υποχρέωση προς τούτο. Ενόψει των πιο πάνω θεωρεί ότι η Ενάγουσα είναι ανίκανη να πληρώσει τα δικηγορικά του έξοδα σε περίπτωση που πετύχει στην Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση του, γεγονός το οποίο είναι ιδιαίτερα άδικο για τον ίδιο. Η οικονομική αδυναμία της Ενάγουσας να πληρώσει τυχόν έξοδα της Εναγομένης διαφάνηκε μόλις στις 27.1.12 με την ολοκλήρωσης της Αντεξέτασης της κας Τούμπα. Είναι επίσης η θέση του ότι καμία ζημιά δεν θα υποστεί η Ενάγουσα αν διαταχθεί να καταβάλει την ασφάλεια εξόδων αντίθετα, εάν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα, η Εναγομένη θα υποστεί αδικία και βαρύτατο οικονομικό κόστος. Η ένορκη δήλωση του Ανδρέα Αγγελίδη, πρώην Πρωτοκολλητή και νυν εργαζόμενου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί την Εναγομένη αναφέρει ότι έχει προβεί σε προκαταρτικό κατάλογο εξόδων τον οποίο επισυνάπτει ως Τεκμήριο 1 για τα δικηγορικά δικαιώματα που ισχύουν για υποθέσεις της παρούσας δικαιοδοσίας έχοντας μελετήσει το φάκελο της υπόθεσης και λάβει οδηγίες από το δικηγόρο που χειρίζεται την αγωγή εκ πλευράς Εναγομένης. Σύμφωνα με τον προκαταρτικό κατάλογο εξόδων η δικηγορική αμοιβή στην οποία δικαιούται ο δικηγόρος της Εναγομένης είναι €7.689,20 στον οποίο έχει συμπεριλάβει έξοδα για 10 πλήρεις ακροαματικές διαδικασίες οι οποίες σύμφωνα με το δικηγόρο που χειρίζεται την υπόθεση είναι αναμενόμενες. Η Ενάγουσα καταχώρησε ένσταση στην υπό εξέταση Αίτηση στις 7.3.
- Νομική βάση της ένστασης είναι οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 θθ. 1-4,8 και 9, Δ.60 θθ.1, 5 και 6, το Άρθρο 382 του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ. 113, το Άρθρο 30.2 του Συντάγματος, το Άρθρο 6
(1)της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και οι γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Λόγοι της ένστασης είναι ότι η Αίτηση αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας και σκοπό έχει την παρεμπόδιση και στέρηση του δικαιώματος της Ενάγουσας για πρόσβαση στο Δικαστήριο, η Αίτηση προκαλεί προσπάθεια καθυστέρησης της εκδίκασης της Αγωγής και εκτροχιασμού της, ο υπολογισμός των εξόδων είναι λανθασμένος και/ή υπερβολικός, η Αίτηση είναι ενοχλητική και εκδικητική, υπάρχει μακρά και αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην καταχώρηση της Αίτησης και ότι το Δικαστήριο με βάση το Άρθρο 382 του Κεφ. 113 δεν έχει εξουσία να απορρίψει την αγωγή αν δεν δοθεί εγγύηση εντός καθορισμένου χρόνου. Την ένσταση συνοδεύει η ένορκος δήλωση της Διευθύντριας της Ενάγουσας Αίγλης Τούμπα η οποία απορρίπτει τους ισχυρισμούς των κ. Νίκου Κωνσταντίνου και Ανδρέα Αγγελίδη. Είναι η θέση της ότι η Εναγόμενη γνώριζε πολύ πριν να ξεκινήσει η ακρόαση της αγωγής ότι η Ενάγουσα είχε μεταφέρει τον κύκλο εργασιών της σε άλλη εταιρεία γι' αυτό και αντεξετάστηκε επί των συγκεκριμένων σημείων, η Εναγόμενη ενεργεί καταχρηστικά και εκδικητικά για να της στερήσει το δικαίωμα πρόσβασης στο Δικαστήριο, τουλάχιστον ποσό €1.000 από τον προκαταρτικό κατάλογο εξόδων πρέπει να μειωθεί γιατί έχουν υπολογιστεί λανθασμένα έξοδα για ημερομηνίες που δεν έχουν επιδικαστεί, η Ενάγουσα έχει καλή βάση αγωγής και καλές πιθανότητες επιτυχίας και διατρέχει και η ίδια τον κίνδυνο να πετύχει η αγωγή της και να μην μπορεί να εκτελέσει την απόφαση αφού και η Εναγομένη μπορεί να βρίσκεται σε αδράνεια ή να μην έχει περιουσιακά στοιχεία, αν πετύχει η Αίτηση η ίδια προσωπικά θα κληθεί να καταβάλει την ασφάλεια εξόδων με οικονομικές συνέπειες εις βάρος της, η Αίτηση είναι νομικά αστήρικτη και δεν έχει δικαίωμα το Δικαστήριο με βάση το Άρθρο 382 του Κεφ. 113 να διατάξει την απόρριψη της αγωγής σε περίπτωση που δεν καταβληθεί το ποσό των εξόδων που ζητά η Εναγομένη. Η Αίτηση οδηγήθηκε σε ακρόαση, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των μερών κατέθεσαν στο Δικαστήριο γραπτώς τις αγορεύσεις τους οι οποίες είναι πλήρως εμπεριστατωμένες και στις οποίες γίνεται εκτενής αναφορά στη νομολογία. Οι αρχές της νομολογίας καθορίζουν σαφώς ότι το θέμα που διέπει την έκδοση διαταγής για ασφάλεια εξόδων ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Παραπέμπω σχετικά στις υποθέσεις Sally Line v. Greenmar Navigation Ltd
(1993)1ΑΑΔ 633 στις σσ. 637-638, Alahmari v. Alian Airline
(1990)1ΑΑΔ 434, Stejaru v. Ιωάννου
(2002)1(Β) ΑΑΔ
- Το ότι το θέμα εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου είναι επίσης σαφέστατο και από το ίδιο το λεκτικό της Δ.60 θ.1 το οποίο, όπως έχει τροποποιηθεί, προνοεί τα ακόλουθα: "A plaintiff (and, in respect of a counter-claim which is not merely in the nature of set off, a defendant) ordinarily resident out of Cyprus may, (δική μου υπογράμμιση) at any stage of action, be ordered to give security for costs, though he may be temporarily resident in Cyprus. Νοείται ότι οι αλλοδαποί εργαζόμενοι με χαμηλό εισόδημα εξαιρούνται οποιασδήποτε διαταγής για παροχή ασφάλειας εξόδων." Το Άρθρο 382 του περί Εταιρειών Νόμου στο οποίο στηρίζεται η Αίτηση και πάλι δηλώνει καθαρά τη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου όταν ζητείται ασφάλεια για έξοδα και παραθέτω πιο κάτω αυτούσιο το λεκτικό του εν λόγω Άρθρου: "Όταν εταιρεία είναι ενάγουσα σε οποιαδήποτε αγωγή ή άλλη νομική διαδικασία, κάθε δικαστής που έχει δικαιοδοσία στο θέμα δύναται, (δική μου υπογράμμιση) αν φαίνεται με αξιόπιστη μαρτυρία ότι υπάρχει λόγος να πιστεύει ότι η εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα έξοδα του εναγόμενου αν αυτός επιτύχει στην υπεράσπισή του, να ζητήσει να δοθεί ικανοποιητική εγγύηση για τα έξοδα εκείνα, και δύναται να αναστείλει όλες τις διαδικασίες μέχρι να δοθεί η εγγύηση " Το ίδιο, δηλαδή το γεγονός ότι το θέμα ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου υποστηρίζεται και από την αγγλική πρακτική σχετικό είναι το Σύγγραμμα Halsbury's Law of England 4th Edition Vol. 37 pp. 384-
- Από το συνδυασμό των πιο πάνω Άρθρων αλλά και από τη Νομολογία καθίσταται σαφές ότι η τυχόν οικονομική αδυναμία μιας εταιρείας δεν δημιουργεί αυτόματα δικαίωμα για ασφάλεια εξόδων. Οι παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου η οποία πάντοτε ασκείται δικαστικά, όπως έχουν αποκρυσταλλωθεί από τη νομολογία, αναφέρω ενδεικτικά την Πολιτική Έφεση 281/2007 ημερ. 14.7.11 Genemp Trading Ltd v. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Δημόσιας Εταιρείας Λτδ είναι η δύναμη της υπόθεσης του Ενάγοντα αλλά και ο χρόνος υποβολής της Αίτησης. Επίσης το ύψος του ποσού της ασφάλειας εξόδων είναι πάντοτε στην κρίση του Δικαστηρίου και σίγουρα δεν πρέπει να είναι καταπιεστικό υπό την έννοια ότι απαγορεύει ουσιαστικά την προσφυγή στη δικαιοσύνη. Σχετική είναι η υπόθεση Sally Line Ltd (ανωτέρω). Το ζητούμενο σε κάθε περίσταση είναι κατά πόσο η παροχή ασφάλειας εξόδων είναι αντικειμενικά δικαιολογημένη έχοντας υπόψη τις όλες συνθήκες καθώς και το πιθανό βάρος επί του ώμου των διαδίκων που θα καταβάλει αυτή την ασφάλεια. Με βάση επίσης την απόφαση Iacovou Brothers (Constructions) Ltd v. Fashionwise Ltd
(2000)1(Β) ΑΑΔ 1377 είναι σαφές ότι όπου η Αίτηση για ασφάλεια εξόδων βασίζεται στο Άρθρο 382 του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ. 113 η αφερεγγυότητα πρέπει να καταφαίνεται ως θετικό γεγονός. Επομένως το θέμα της παροχής ασφάλειας για έξοδα από εταιρεία που είναι ανίκανη να πληρώσει τα έξοδα του Εναγομένου επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου και τα σημεία στα οποία θα πρέπει να αποφανθεί το Δικαστήριο είναι το κατά πόσο η Ενάγουσα εταιρεία διαθέτει τους οικονομικούς πόρους να ικανοποιήσει τα έξοδα της Εναγομένης που πιθανόν να επιδικαστούν εναντίον της και κατά πόσο το ύψος του ποσού για ασφάλεια εξόδων που ζητείται αποβαίνει μοιραίο για την προώθηση της Απαίτησης της και κατ' επέκταση την πρόσβαση της στο Δικαστήριο. Με βάση τις πιο πάνω αρχές έρχομαι τώρα να εξετάσω την Αίτηση υπό το φως και των λόγων ένστασης όπως έχουν προβληθεί. Κατά πρώτο αναφέρω ότι όντος κατά τη διάρκεια της αντεξέτασης της κας Αίγλης Τούμπα από το δικηγόρο της Εναγομένης στις 27.1.12 σε σχέση με την οικονομική κατάσταση εν γένει της Ενάγουσας από τις απαντήσεις της κας Τούμπα κατέστη σαφές ότι η Ενάγουσα είναι αδρανής, δεν έχει κύκλο εργασιών, δεν απασχολεί προσωπικό και δεν έχει οποιαδήποτε περιουσιακά στοιχεία. Περαιτέρω ανέφερε η ίδια ότι σε περίπτωση που υπάρχει οποιαδήποτε υποχρέωση της εταιρείας θα την αναλάβει η ίδια καθότι έχει ηθική υποχρέωση περί τούτου. Επίσης στην ένορκη δήλωση της που συνοδεύει την ένσταση και πάλι αναφέρει ότι αν διαταχθεί η Ενάγουσα εταιρεία να καταβάλει ασφάλεια εξόδων τότε η ίδια θα υποχρεωθεί να καταβάλει προσωπικά την ασφάλεια εξόδων με οικονομικές συνέπειες εις βάρος της. Η θέση της Ενάγουσας/Καθ' ης Αίτηση ότι η Αίτηση υποβάλλεται καταχρηστικά, εκδικητικά και με μόνο απώτερο σκοπό την περαιτέρω καθυστέρηση της διαδικασίας φαίνεται εκ προοιμίου να μην στοιχειοθετείται εφόσον από τα πιο πάνω συνάγεται τουλάχιστον βάσιμος λόγος για την υποβολή της Αίτησης. Επομένως οι σχετικοί λόγοι ένστασης απορρίπτονται. Ούτε και ο λόγος ένστασης ότι η Αίτηση υποβάλλεται με μεγάλη καθυστέρηση φαίνεται να ευσταθεί. Στις 27.1.12 κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας και κατά την αντεξέταση της κας Τούμπα αναφέρθηκαν όσα παρατίθενται ανωτέρω σε σχέση με την οικονομική κατάσταση και τα περιουσιακά στοιχεία της Ενάγουσας. Η Αίτηση καταχωρήθηκε ευθύς αμέσως και συγκεκριμένα την 1.2.12. Σημειώνω δε ότι η 27 Ιανουαρίου ήταν ημέρα Παρασκευή και η Αίτηση καταχωρήθηκε την 1.2.12 δηλαδή την αμέσως επόμενη εργάσιμη μέρα. Θεωρώ ότι καμία απολύτως καθυστέρηση δεν έχει επιδείξει η Εναγομένη σε σχέση με το χρόνο καταχώρησης της υπό εξέταση Αίτηση έτσι και αυτός ο λόγος είναι καταδικασμένος σε αποτυχία. Ούτως η άλλως αναφέρω ότι με βάση το λεκτικό της Δ.60 θ.1 η εγγύηση για ασφάλεια εξόδων μπορεί να διαταχθεί σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας, "at any stage of the action". Τούτο έχει επίσης καταστεί σαφές και από σχετική νομολογία, παραπέμπω σχετικά στην απόφαση Union De cooperatives Agricoles De Cereals De Semences v. Apak Agro Industries Ltd
(1992)1(B) ΑΑΔ
- Σε ό,τι αφορά τη δύναμη της υπόθεσης της Ενάγουσας, αναφέρω ότι η Εναγομένη δεν παραδέχεται κανένα από τους ισχυρισμούς της αντίθετα έχει προβάλλει, και ανταπαίτηση, έστω για ασήμαντο ποσό. Σε σχέση με το κατά πόσο η Ενάγουσα είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της, στη συγκεκριμένη περίπτωση τα τυχόν έξοδα που θα επιδικαστούν εναντίον της σε περίπτωση που πετύχει η Υπεράσπιση της, είναι κατά την άποψη μου σαφές από τα ίδια τα λεγόμενα της κας Τούμπα τόσο προφορικά στο Δικαστήριο στις 27.1.12 κατά την αντεξέταση της αλλά και με βάση την ένορκο δήλωση της ημερ. 7.3.12 ότι η απάντηση είναι καταφατική εφόσον η κα Τούμπα έχει δηλώσει ότι η ίδια προσωπικά (δική μου υπογράμμιση) θα κληθεί να καταβάλει προς όφελος της Ενάγουσας την ασφάλεια εξόδων με οικονομικές συνέπειες εις βάρος της. Επίσης τα όσα αναφέρει η κα Τούμπα στην παράγραφο 3(δ) της ένορκης δήλωσης της που συνοδεύει την αίτηση και συγκεκριμένα η φράση "Επίσης αναφέρω ότι και (δική μου υπογράμμιση) η Ενάγουσα διατρέχει τον ίδιο (δική μου υπογράμμιση) κίνδυνο . να μην μπορεί να εκτελέσει την απόφαση.", επιτρέπουν την εξαγωγή συμπεράσματος περί αδυναμίας της Ενάγουσας να πληρώσει τα χρέη της. Το επόμενο ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί είναι κατά πόσο τυχόν έκδοση διατάγματος για ασφάλεια εξόδων θα στερήσει ουσιαστικά από την Ενάγουσα το δικαίωμα της για πρόσβαση στη δικαιοσύνη το οποίο κατοχυρώνεται και από το Άρθρο 30.1 του Συντάγματος αλλά και το Άρθρο 6.1 της Ευρωπαϊκής Συνθήκης για την Προάσπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Από τη νομολογία είναι σαφές ότι κάτι τέτοιο δεν είναι επιθυμητό ούτε και επιτρέπεται. Η κα Αίγλη Τούμπα στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση αναφέρει ότι σε περίπτωση που το Δικαστήριο διατάξει την Ενάγουσα να δώσει ασφάλεια για τα έξοδα της διαδικασίας, τότε θα τα καταβάλει η ίδια προσωπικά και έχει περαιτέρω αναφέρει στην προφορική της μαρτυρία στο Δικαστήριο στις 27.1.12 ότι θεωρεί ηθική της υποχρέωση να πληρώσει η ίδια πάλι οποιοδήποτε τυχόν ποσό τυχόν οφείλει η Ενάγουσα εταιρεία. Από τα πιο πάνω εξάγεται σαφώς ότι η Ενάγουσα δεν θα εμποδιστεί από του να συνεχίσει την υπόθεση της και συνεπώς να έχει πρόσβαση στη δικαιοσύνη αν διαταχθεί να καταβάλει οποιοδήποτε ποσό υπό μορφή ασφάλειας εξόδων. Σε ό,τι αφορά το ύψος του ποσού είναι η θέση της Ενάγουσας/Καθ' ης η Αίτηση ότι ο προκαταρτικός κατάλογος εξόδων είναι υπερβολικός και λανθασμένος και ότι θα πρέπει να μειωθεί τουλάχιστον κατά €1.
- Τη θέση αυτή φαίνεται να τη δέχεται και η Εναγόμενη/Αιτήτρια ο ευπαίδευτος συνήγορος της αναφέρει ότι δεν επιθυμεί να εμπλακεί σε αντιδικία για το ακριβές ποσό που θα δοθεί από ασφάλεια εξόδων και αποδέχεται την μείωση του αιτούμενου ποσού κατά €1.
- Λαμβάνοντας υπόψη αυτή τη θέση της Εναγομένης/Αιτήτριας και έχοντας κατά νου αφενός τον προκαταρτικό κατάλογο εξόδων που έχει ετοιμαστεί εκ μέρους της Εναγομένης αλλά και την εξουσία του Δικαστηρίου να τροποποιεί και/ή να εκδίδει και άλλα διατάγματα για ασφάλεια εξόδων θεωρώ υπό τις περιστάσεις ότι ένα ποσό της τάξης των €5.000 αποτελεί ικανοποιητική ασφάλεια εξόδων για την παρούσα υπόθεση. Αίτημα της Εναγομένης είναι όπως το Δικαστήριο, σε περίπτωση που ήθελε διατάξει την Ενάγουσα να καταβάλει ποσό για ασφάλεια εξόδων καθορίσει την ημερομηνία μέχρι την οποία να κατατεθεί η ασφάλεια εξόδων και μάλιστα να αναστείλει την κάθε διαδικασία στην παρούσα αγωγή μέχρι την παροχή της ασφάλειας εξόδων. Σε αντίθετη περίπτωση η Αιτήτρια ζητεί όπως απορριφθεί η Αγωγή με έξοδα εναντίον της Ενάγουσας. Η θέση της Καθ' ης η Αίτηση/Ενάγουσας είναι ότι δεν παρέχεται στο Δικαστήριο αυτή η ευχέρεια, δηλαδή για απόρριψη της αγωγής σε περίπτωση που δεν κατατεθεί ασφάλεια για τα έξοδα. Επί αυτού του σημείου αναφέρω ότι σύμφωνα με το Άρθρο 382 του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ. 113 η μόνη πρόνοια είναι για αναστολή όλων των διαδικασιών μέχρι να δοθεί η εγγύηση. Όμως βάση της Αίτησης είναι και η Δ.60 των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας και ειδικότερα η Δ.60 θ. 5 η οποία προνοεί τα ακόλουθα: "Where the Court orders security for costs to be given it may stay the proceedings in the action until such security is given, and in the event of the security not being given within the time appointed may dismiss the action" Παρόμοια είναι και η πρακτική που ακολουθείται και στην Αγγλία και παραπέμπω σχετικά στο Σύγγραμμα Halsbury Law of England 4th Edition Vol. 37 par. 308 όπου αναφέρονται τα ακόλουθα: "If a plaintiff who has been ordered to give security for costs does not do so, the action may be stayed until security is given or dismissed for want of prosecution" Εν κατακλείδι και με βάση όλα τα ανωτέρω είναι ή θέση μου ότι η Αιτήτρια-Εναγομένη δικαιούται στην έκδοση διατάγματος για ασφάλεια για έξοδα και έτσι: (Α) το Δικαστήριο διατάσσει όπως Ενάγουσα-Καθ'ης η Αίτηση παράσχει προς την Αιτήτρια-Εναγομένη Ασφάλεια Εξόδων για το ποσό των €5.000 υπό μορφή Τραπεζικής εγγύησης, (Β) το Δικαστήριο περαιτέρω διατάσσει όπως η εν λόγω Ασφάλεια Εξόδων παρασχεθεί μέχρι τις 25 Απριλίου 2012 το αργότερο, (Γ) το Δικαστήριο περαιτέρω διατάσσει όπως, μέχρι την παροχή της εν λόγω Ασφάλειας Εξόδων κάθε διαδικασία στην παρούσα Αγωγή ανασταλεί, (Δ) το Δικαστήριο περαιτέρω διατάσσει όπως αν μέχρι τις 25 Απριλίου 2012, δεν υπάρξει συμμόρφωση με τους πιο πάνω όρους παροχής Ασφάλειας για τα Έξοδα, τότε η αγωγή θεωρείται ως απορριφθείσα με έξοδα σε βάρος της Ενάγουσας όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στην αντίστοιχη Κλίμακα και εγκριθούν από το Δικαστήριο, στο τέλος όλης της διαδικασίας εκτός εάν στο μεταξύ εκδοθεί οποιοδήποτε άλλο διάταγμα επί του προκειμένου. (Ε) Τα έξοδα της παρούσας Αίτησης επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτριας/Εναγομένης και εναντίον της Ενάγουσας/Καθ' ης η Αίτηση όπως υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Θα είναι όμως πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας. Ο φάκελος της υπόθεσης να τεθεί ενώπιον μου στις 27 Απριλίου 2012 για να διαπιστωθεί αν έχει υπάρξει συμμόρφωση με τις οδηγίες του Δικαστηρίου. (Υπ.) ................ Στ. Χριστοδουλίδου Μέσσιου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /εκ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο