Υπό Εκκαθάριση η Εταιρεία VALUESTAR TRADING LIMITED, Αίτηση αρ.: 875/10, 22 Μαρτίου, 2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2012:A79 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ. Αίτηση αρ.: 875/10 Δικαιοδοσία Εκκαθαρίσεως Εταιρειών Αναφορικά με τον περί Εταιρειών Νόμο ΚΕΦ. 113 Υπό Εκκαθάριση η Εταιρεία VALUESTAR TRADING LIMITED 22 Μαρτίου, 2012 Για τους "Valuestar Trading Limited"-αιτητές, εμφανίζεται ο κ. Χρ. Μ. Τριανταφυλλίδης. Για τους "LM Moore Sp Investments Ltd"-καθ'ων η αίτηση, εμφανίζεται η κα Α. Αθανασιάδου για τους κ. κ. Γεωργιάδης και Πελίδης Δ.Ε.Π.Ε. Απόφαση για την αίτηση ημερ. 8.12.11 (αίτημα για αναστολή της διαδικασίας εκδίκασης αίτησης για εκκαθάριση εταιρείας έως ότου εκδικασθεί αίτηση εναντίον ενδιάμεσης απόφασης) -------------------------- Στις 24.11.10 η εταιρεία "LM Moore Sp Investments Ltd" ("η Moore") κατεχώρισε την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αίτηση ("η κύρια αίτηση") επικαλουμένη, ως ο τίτλος της δικογράφου της δηλώνει, τη δικαιοδοσία του παρόντος Δικαστηρίου να θέτει υπό εκκαθάριση εταιρείες. Αντικείμενο της αίτησης είναι η εταιρεία "Valuestar Trading Limited" ("η Valuestar"). Στο σώμα της κύριας αίτησης καταγράφονται και τα εξής: Η Valuestar οφείλει στην Moore, εντόκως, το ποσόν των €20.475.000 δυνάμει συμφωνίας δανείου ("Loan Agreement") ημερ. 18.1.08 και συμφωνίας αμοιβής ("Fee Letter") ημερ. 20.2.
- Το ποσόν αυτό κατέστη ληξιπρόθεσμο και απαιτητό εξ ου και η Μοοre επέδωσε στη Valuestar, στις 2.11.10, επιστολή απαίτησης. Πλην όμως, οι Valuestar παρέλειψε και ή αρνήθηκε να εξοφλήσει το χρέος της επειδή είναι αναξιόχρεος και ανίκανη να πράξει τούτο. «Υπό τις περιστάσεις είναι ορθό και δίκαιο όπως η Valuestar διαλυθεί» (δείτε στην παρα. 8 στην κύρια αίτηση). Ας σημειωθεί πως πρόνοιες της συμφωνίας δανείου ("Loan Agreement") ημερ. 18.1.08, καθώς και της συμφωνίας αμοιβής («Fee Letter") ημερ. 18.2.09, αντίγραφα των οποίων επισυνάπτονται στην κύρια αίτηση, διαλαμβάνουν ρήτρα περί εφαρμογής αλλοδαπού δικαίου καθώς και ρήτρα περί δικαιοδοσίας αλλοδαπού Δικαστηρίου. Η κύρια αίτηση καταγράφει, ως νομικό της υπόβαθρο, τα άρθρα 203, 209, 211 (ε) και (στ), 212 (β) και (γ) και 214 του περί Εταιρειών Νόμου (Κεφ. 113, ως αυτό τροποποιήθηκε στη συνέχεια). Η Valuestar ενίσταται. Δια της γραπτής ένστασής της, την οποίαν κατεχώρισε στις 28.6.11, προβάλλει λόγους ουσίας οι οποίοι απαντούν στον κεντρικό ισχυρισμό της αντιδίκου της ότι η ίδια είναι αναξιόχρεος και αδυνατεί να εξοφλήσει τα χρέη της. Συγκεκριμένα, δια της ένστασής της, η Valuestar (α) ισχυρίζεται ότι, εν προκειμένω, δεν συντρέχουν οι περιπτώσεις ανικανότητας πληρωμής για τις οποίες προβλέπει το άρθρο 212 του Κεφ. 113, (β) αμφισβητεί, για συγκεκριμένους λόγους, το ποσόν το οποίον διεκδικεί η Moore και το οποίο, εν πάση περιπτώσει, χαρακτηρίζει ως αναπόδεικτο, (γ) ισχυρίζεται ότι ορθή διαδικασία επίλυσης των οιωνδήποτε οικονομικών διαφορών της Moore με την ιδία αποτελεί η καταχώριση αγωγής και (δ) ισχυρίζεται ότι η κύρια αίτηση είναι καταχρηστική, κακόπιστη, καταπιεστική και ενοχλητική. Επιπλέον, δια της ένστασής της, η Valuestar προβάλλει και τα ακόλουθα προκαταρκτικά ζητήματα: «
- Η παρούσα Αίτηση είναι πρόωρη αφού εις το αιτητικό μέρος αυτής η Αιτήτρια αιτείται τη διάλυση της Καθ'ης η Αίτηση χωρίς προηγουμένως να έχει εκδοθεί διάταγμα του Δικαστηρίου για εκκαθάριση της. Το θέμα αυτό είναι ουσιαστικό και όχι τυπικό αφού χωρίς την ύπαρξη διατάγματος εκκαθάρισης μίας εταιρείας περιορισμένης ευθύνης δια μετοχών, ως είναι η Kαθ'ης η Αίτηση δεν δύναται να εκδοθεί από το Δικαστήριο διάταγμα διάλυσης της. Επομένως πρόκειται δια την κατά νόμο ορθή διαδικασία.
- Άνευ βλάβης των αναφερομένων εις την παράγραφο 1, το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας δεν έχει δικαιοδοσία να εκδικάσει την παρούσα αίτηση αφού αυτή βασίζεται επί της ισχυριζομένης παραβίασης (breach) εκ μέρους της Kαθ'ης η αίτηση των συμβατικών της υποχρεώσεων βάσει των συμφωνιών αι οποίαι επισυνάπτονται ως Tεκμήρια στην Ένορκη Δήλωση η οποία συνοδεύει την Αίτηση πλην όμως αι ρηθείσες συμφωνίαι αναφέρουν ότι διέπονται από τον Αγγλικό Νόμο και αποκλειστική δικαιοδοσία σε σχέση με αυτές έχουν τα Αγγλικά Δικαστήρια. Κατ' επέκταση το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας αν εκδικάσει την παρούσα Αίτηση με βάση τους ισχυρισμούς που εγείρονται εις αυτήν αλλά και την παρούσα ένσταση εις την ουσία θα εφαρμόζει τον Κυπριακό Νόμο επί των ρηθέντων συμφωνιών και θα αναλάβει δικαιοδοσία, αμφότερα δε τα ρηθέντα ζητήματα συμφωνήθεισαν διαφορετικά μεταξύ της Αιτήτριας και της Καθ'ης η Αίτηση και ή των συμβαλλομένων μερών εις τα συμφωνίας την παραβίαση των οποίων η Αιτήτρια επικαλείται ως βάση για την απαίτηση της βάσης της αίτησης» Με αίτηση, την οποίαν κατεχώρισε στις 30.6.11 δυνάμει της Δ.27 θ.θ. 1 και 2 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, η Valuestar επεδίωξε την προδικαστική εκδίκαση των πιο πάνω ζητημάτων. Η Moore συναίνεσε. H ακρόαση της αίτησης ημερ. 30.6.11 διεξήχθηκε με τις εκατέρωθεν αγορεύσεις. Με ενδιάμεση απόφαση, η οποία εξεδόθηκε στις 11.11.11, η αίτηση ημερ. 30.6.11 απερρίφθηκε. Συγκεκριμένα απεφασίσθηκαν τα εξής: α) Παρά το ότι ο ακριβής νομικός χαρακτηρισμός της εκάστοτε επιδιωκόμενης θεραπείας αποτελεί σημαντικό όρο για την ομαλή εκδίκαση μίας υπόθεσης και πρέπει να προκρίνεται, εντούτοις, εφ' όσον στην κύρια αίτηση παρατίθενται τα ουσιώδη γεγονότα καθώς και το ορθό νομικό υπόβαθρο και εφ' όσον, δια του δικογράφου της Valuestar, προκύπτει πως αυτή αντιλαμβάνεται την επιδιωκόμενη θεραπεία και αντιδρά αναλόγως, η παραδρομή στο νομικό χαρακτηρισμό της επιδιωκόμενης θεραπείας μπορεί να συγχωρεθεί. β) Δεδομένου του υλικού το οποίο ευρίσκετο ενώπιον του Δικαστηρίου κατά τον χρόνο εκδίκασης της αίτησης ημερ. 30.6.11, δεν ήταν αδύνατη η εκδίκαση (στο προκαταρκτικό εκείνο στάδιο) ζητημάτων δικαιοδοσίας αλλοδαπού Δικαστηρίου και εφαρμογής αλλοδαπού δικαίου. Η ενδιάμεση απόφαση ημερ. 11.11.11 εφεσιβλήθηκε. Στις 8.12.11 κατεχωρίσθηκε η υπό συζήτησιν αίτηση («η αίτηση») διά της οποίας επιδιώκεται η αναστολή της διαδικασίας εκδίκασης της κύριας αίτησης έως ότου εκδικασθεί η έφεση εναντίον της ενδιάμεσης απόφασης ημερ. 11.11.
- Η αίτηση καταγράφει, ως νομικό της υπόβαθρο, σωρεία νομοθετικών διατάξεων. Όμως, διά της τελικής του αγόρευσης, ο ευπαίδευτος συνήγορος της Valuestar ανέφερε πως νομοθετικό έρεισμα για την αίτηση προσφέρουν η Δ.35 θ.18, το άρθρο 214 του Κεφ. 113 και οι συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Την αίτηση υποστηρίζει ένορκη δήλωση της δικηγόρου Μαρίας Κυριάκου ημερ. 8.12.
- Η μάρτυρας αναφέρει και τα εξής: «............................
- Την 22/11/11 οι Αιτητές στη παρούσα Αίτηση κατεχώρησαν Έφεση κατά της εν λόγω απόφασης του Δικαστηρίου,....
- Είναι η εισήγηση μου ότι εάν προχωρήσει η εκδίκαση της κύριας Αίτησης θα οδηγήσει αφενός σε σπατάλη δικαστικού χρόνου και χρήματος και αφετέρου θα καταστήσει την Έφεση χωρίς σημασία. Υποδεικνύεται επί του προκειμένου ότι οι Αιτητές εις τη παρούσα Αίτηση θα αναγκασθούν κατά την ακρόαση της κυρίως Αιτήσεως να προσκομίσουν σωρεία μαρτυρίας από το εξωτερικό η οποία θα δωθεί από μάρτυρες οι οποίοι θα έλθουν προς τι σκοπό αυτό. Τούτο συνεπάγει μεγάλα έξοδα και ταλαιπωρία.
- Τουναντίο εάν ανασταλή και διακοπή η διαδικασία εκδίκασης της κυρίως Αίτησης ουδεμία ζημία θα υποστούν οι Αιτητές στη κυρίως Αίτηση καθ'ότι εάν επιτύχει η Έφεση και αποφασισθούν τελεσίδικα τα ζητήματα τα οποία εγείρονται..εκδίκαση της κυρίως Αίτησης ενώπιο του πρωτόδικου Δικαστηρίου θα τερματισθεί και έτσι θα εξοικονομηθεί δικαστικός χρόνος και έξοδα.
- Ειδικότερα το θέμα της δικαιοδοσίας του πρωτόδικου Δικαστηρίου είναι το σημαντικότερο που πρέπει να αποσαφηνισθεί τελεσίδικα πριν την εκδίκαση της κυρίως Αίτησης και αυτό θα λάβει χώρα μόνο με την εκδίκαση της Έφεσης που κατεχώρησαν οι Αιτητές στην παρούσαν Αίτηση. Επί του προκειμένου τονίζεται ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο δεν απέρριψε κανένα από τους δύο λόγους που εγείρονται από τους Αιτητές στη παρούσαν Αίτηση ως αβάσιμους αλλά άσκησε τη διακριτική του εξουσία και κρίση γεγονός που αφήνει το ενδεχόμενο η Έφεση των Αιτητών στη παρούσαν Αίτηση να επιτύχει. Ευσεβάστως υποβάλω σχετικά με το ζήτημα αυτό ότι υπάρχει σοβαρό ενδεχόμενο η Έφεση των Αιτητών στη παρούσαν Αίτηση να είναι επιτυχής αφού ειδικότερα σε σχέση με το θέμα της δικαιοδοσίας το πρωτόδικο Δικαστήριο άσκησε τη διακριτική του εξουσία αποφασίζοντας υπέρ της εξαίρεσης του κανόνος ότι η επιθυμία των συμβαλλομένων μερών γίνεται σεβαστή. Δια δε το έτερο ζήτημα...υφίσταται Νομολογία του Ανώτατου Δικαστηρίου, την οποία αναφέρει και το πρωτόδικο Δικαστήριο, και είναι ζήτημα ερμηνείας αυτής που εγείρεται κατ' Έφεση.» Η αίτηση αντιμετωπίζει την γραπτή ένσταση της Moore η οποία κατεχωρίστηκε στις 25.1.12 και οι λόγοι της οποίας συνοψίζονται ως εξής: 1) Η αίτηση είναι νομικά αβάσιμη. 2) Η αίτηση είναι επί της ουσίας αβάσιμη. 3) Η αίτηση είναι καταχρηστική και κακόπιστη και επιδιώκει την εξυπηρέτηση αλλότριων σκοπών. Την αίτηση υποστηρίζει ένορκη δήλωση της δικηγόρου Δώρας Καρρή, η οποία επαναλαμβάνει και αναπτύσσει τους λόγους ένστασης. Έχω εξετάσει τα επίδικα νομικά ζητήματα, υπό το πρίσμα και των όσων οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων ανέφεραν αγορεύοντας, και διεξήλθα τη μαρτυρία. Σημειώνω, κατ' αρχάς, πως το Δικαστήριο έχει, δυνάμει της Δ.35 θ.18, διακριτική εξουσία να αναστέλλει διαδικασία η οποία εκκρεμεί ενώπιόν του έως ότου εκδικασθεί έφεση. Η εξουσία αυτή δεν είναι γενική και ούτε μπορεί να ασκηθεί εν σχέσει με οιανδήποτε διαδικασία. Ο ίδιος ο θ.18 ορίζει ρητώς τις περιπτώσεις των διαδικασιών οι οποίες δύνανται να ανασταλούν. Πρόκειται για τις διαδικασίες οι οποίες αφορούν στην εκτέλεση της εφεσιβληθείσας απόφασης. Το γράμμα του θ.18 είναι σαφές και αυτός δεν επιδέχεται διασταλτική ερμηνεία. Το ενδεχόμενο ένα διάταγμα, δια του οποίου αναστέλλεται μια εκκρεμής δικαστική διαδικασία, να έχει δραστικές συνέπειες καθώς και το ενδεχόμενο ένα τέτοιο διάταγμα να περιορίζει το συνταγματικώς κατοχυρωμένο δικαίωμα ελεύθερης πρόσβασης στο Δικαστήριο (Άρθρο 30 του Συντάγματος) επιβάλλει την περιορισμένη εφαρμογή του θ.18 της Δ.35 στις περιπτώσεις στις οποίες ο θεσμός αυτός ρητώς αναφέρεται (In re S.E. (an infart)
(1986)1 C.L.R. 119, 122-3 και Caspi Shipping Ltd κ.α ν. Πλοίου Sapphire Sea (Αρ.3)
(1998)1 (Β) Α.Α.Δ. 994, 999). Η απόφαση Παπακόκκινου κ.α. ν. Γενικές Ασφάλειες Κύπρου
(1997)1 (Β) Α.Α.Δ. 692, συνοψίζει το επίδικο θέμα ως εξής: «Κατ΄ αρχήν, σύμφωνα με το άρθρο 47 του περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960, αναστολή χωρεί σε σχέση μόνο με την εκτέλεση απόφασης όχι με τη συνέχιση της εξέλιξης της μη συμπληρωθείσας διαδικασίας. Το ίδιο, καθώς νομολογήθηκε,, είναι το αποτέλεσμα και δυνάμει του κ.18 της Δ.35: βλ. Fotiou and another v. Petrolina Ltd
(1984)1 C.L.R. 119 και Aftomata Eleourgia Lythrodonta Ltd v. Holy Monastery of Mahera
(1986)1 C.L.R. 524. Η αναφορά στον εν λόγω κανονισμό σε «.... stay of ... proceedings under he decision appealed from ...» δεν αποβλέπει στην αναστολή της ευρύτερης διαδικασίας από την οποία προέκυψε ενδιάμεση απόφαση αλλά μόνο της διαδικασίας που εκπορεύεται αυτοτελώς από απόφαση της οποίας σκοπείται η ικανοποίηση: παραδείγματα προσφέρονται από τον Πική, Δ. (όπως ήταν τότε) στην In re E.S. (an infant) (ανωτέρω)». (Δείτε και την Χατζηιωσήφ ν. Πετρίχου
(1998)1 Α.Α.Δ. 364, 367 - 8). Έτσι, το προκριματικό ερώτημα το οποίο πρέπει να απαντηθεί είναι κατά πόσον ό,τι, εν προκειμένω, επιδιώκεται να ανασταλεί είναι, πράγματι, διαδικασία εκτέλεσης της εφεσιβληθείσας ενδιάμεσης απόφασης ημερ. 11.11.
- Η απάντηση είναι αρνητική εφ΄ όσον τέτοια διαδικασία δεν εκκρεμεί. Ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου εκκρεμεί μόνον η αίτηση για την εκκαθάριση της Valuestar, στα πλαίσια εκδίκασης της οποίας προέκυψε η ενδιάμεση απόφαση ημερ. 11.11.
- Ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου δεν εκκρεμεί οιαδήποτε διαδικασία η οποία εκπορεύεται αυτοτελώς από την ενδιάμεση απόφαση ημερ. 11.11.
- Συνεπώς, η Δ.35 θ.18 δεν παρέχει έρεισμα στην αίτηση. Ούτε η επίκληση των συμφυών εξουσιών του Δικαστηρίου δύναται να δώσει νομικό έρεισμα στην αίτηση. Όπως υποδεικνύεται στην Χαραλαμπίδης ν. Μελωδία (Χαραλαμπίδου)
(1997)1 Α.Α.Δ. 724: «Οι «εγγενείς εξουσίες του Δικαστηρίου», τις οποίες επικαλείται ο αιτητής, δεν διευρύνουν τη δικαιοδοσία ή τις εξουσίες του Δικαστηρίου, ούτε έχουν ως λόγο την επέκτασή τους. Οι σύμφυτες εξουσίες του Δικαστηρίου είναι εκείνες που εξυπακούονται από τη φύση της λειτουργίας του - Δικαστήριο της δικαιοσύνης - χάριν της αποτελεσματικής άσκησης των δικαιοδοσιών του και της αποτροπής της κατάχρησης των ενώπιόν του διαδικασιών». Τέλος, ούτε το άρθρο 214
(1)του Κεφ. 113, το οποίο δίδει στο Δικαστήριο, ενώπιον του οποίου εκκρεμεί αίτηση για εκκαθάριση εταιρείας, τη δυνατότητα έκδοσης ενδιάμεσου ή οποιουδήποτε άλλου διατάγματος, παρέχει νομικό έρεισμα στην αίτηση. Οι δραστικές συνέπειες της αναστολής εκκρεμούσας διαδικασίας για την εκκαθάριση εταιρείας καθιστούν αναγκαία τη ρητή νομοθετική θέσπιση της σχετικής δικαστικής εξουσίας. Δεν θα ήταν εύλογο να θεωρηθεί, ως επαρκές δικαιοδοτικό υπόβαθρο της σχετικής δικαστικής εξουσίας, το άρθρο 214
(1)του Κεφ. 113, το οποίο αναφέρεται μόνον στη δυνατότητα έκδοσης «ενδιάμεσου ή οποιουδήποτε άλλου διατάγματος». Όμως, ακόμη και εάν ήθελε θεωρηθεί πως το άρθρο 214
(1)του Κεφ. 113 αποτελεί επαρκές νομικό υπόβαθρο για την έκδοση τέτοιου ανασταλτικού διατάγματος, το ζήτημα εξακολουθεί να ανάγεται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Και το Δικαστήριο θα εκδώσει τέτοιο διάταγμα μόνον αφού συνεκτιμήσει όλους τους σχετικούς παράγοντες και μόνον αφού καταλήξει πως τέτοιο διάταγμα είναι, υπό τις περιστάσεις, πρέπον. Εναπόκειται δε στον εκάστοτε αιτητή να καταδείξει την συνδρομή επαρκών ειδικών περιστάσεων οι οποίες καθιστούν την έκδοση του ανασταλτικού διατάγματος πρέπουσα. Στην προκείμενη περίπτωση τα όσα η μάρτυρας της Valuestar Μαρία Κυριάκου αναφέρει στην γραπτή ένορκη δήλωσή της ημερ. 8.12.11 είναι γενικόλογα. Εν πάση περιπτώσει, ούτε η σπατάλη δικαστικού χρόνου, ούτε η ανάγκη προσκόμισης σωρείας μαρτυρίας από το εξωτερικό, ούτε η πρόκληση ταλαιπωρίας και εξόδων στην Valuestar μπορούν, αφ' εαυτών, να αναστείλουν το κατ' αρχήν δικαίωμα της Moore να προσφύγει στα Δικαστήρια της Δημοκρατίας. Το δε επιχείρημα του ευπαίδευτου συνηγόρου της Valuestar πως σε περίπτωση εκδίκασης της κύριας αίτησης και επιτυχίας της, η έφεση εναντίον της ενδιάμεσης απόφασης ημερ. 11.11.11 θα καταστεί άνευ αντικειμένου γιατί οι πελάτες του θα έχουν, εν τω μεταξύ, διαλυθεί, παραγνωρίζει την διαφορά μεταξύ του διατάγματος εκκαθάρισης (winding-up order) και του διατάγματος διάλυσης εταιρείας (order of dissolution). To διάταγμα εκκαθάρισης (winding-up order) ενεργοποιεί την διαδικασία συγκέντρωσης και προστασίας των περιουσιακών στοιχείων της εταιρείας. Οριστική διάλυση της εταιρείας επέρχεται, σε μεταγενέστερο στάδιο, και μόνον δυνάμει διατάγματος διάλυσης (order of dissolution) (Genemp Trading Ltd v. Marfin Popular Bank Public Co. Ltd
(2009)1 (B) A.A.Δ. 1658, 1662). Η επιτυχία των λόγων οι οποίοι αφορούν στην νομική και ουσιαστική βασιμότητα της αίτησης καθιστούν αχρείαστη τη συζήτηση των άλλων ζητημάτων τα οποία εγείρονται διά της ένστασης. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η αίτηση ημερ. 8.12.11 αποτυγχάνει. Η αίτηση ημερ. 8.12.11 απορρίπτεται. Τα έξοδα της αίτησης ημερ. 8.12.11, ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ της "LM Moore Sp Investments Ltd"-καθ'ων η αίτηση και εναντίον της "Valuestar Trading Limited"-αιτητών. (Υπ.) ........................................ Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο