SAINT JAMES GROUP LIMITED V CROWN RESORTS LIMITED, Αρ. Αιτ. 291/2011, 29.3.2012

(3), 9 (1c & 1d), 8 (2 c-d) και 11, στον περί Εταιρειών Νόμο Κεφ. 372 και στην Κυπριακή και Αγγλική Νομολογία και στην πρακτική του Δικαστηρίου. Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του εξουσιοδοτημένου αντιπροσώπου των αιτητών. Σύμφωνα με την ένορκη δήλωση του κ. Αυξεντίου οι καθ΄ ων η αίτηση μετά την αναγνώριση και/ή εκτέλεση της δικαστικής απόφασης του High Court of Justice - Chancery Division της Αγγλίας προχώρησαν στις 3.8.2011 σε καταχώρηση αίτησης διάλυσης και/ή εκκαθάρισης (Αρ. 87/11) της εταιρείας (αιτητών), η οποία ορίστηκε για πρώτη φορά στις 11.10.

1. Άμεσα επικοινώνησαν με τους δικηγόρους τους προς τους οποίους απέστειλαν αντίγραφο της επιδοθείσης προς αυτούς αίτησης εκκαθάρισης (άγνωστο πότε επεδόθηκε σε αυτούς) και οι δικηγόροι τους με αρκετή καθυστέρηση (περίπου 10 ημερών) λόγω του ότι ο σχετικός φάκελος βρισκόταν στην αποθήκη του Δικαστηρίου προχώρησαν σε έρευνα και στη συνέχεια στη σύνταξη και καταχώρηση της παρούσας αίτησης η οποία επιτεύχθηκε στις 21.11.
2. Στη συνέχεια ο ενόρκως δηλών αναφέρεται στη δικαιοδοσία και ισχυρίζεται ότι δικαιοδοσία (κατά τόπο αρμοδιότητα) για εκδίκαση της αίτησης εγγραφής αλλοδαπής απόφασης είχε το Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας στο οποίο εδρεύει η εταιρεία των αιτητών (όπως αναφέρεται και στην αλλοδαπή απόφαση) και όχι το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας. Διαμαρτύρεται για την επίδοση της απόφασης η οποία δεν έγινε σύμφωνα με τις διατάξεις 5

(2)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και του άρθρου 372 του περί Εταιρειών Νόμου ΚΕΦ. 113 και κατά συνέπεια είχε σαν αποτέλεσμα να μην ενημερωθούν οι καθ΄ ων η αίτηση για τη διαδικασία εναντίον τους. Στην καταχωρηθείσα στις 23.1.2012 ένσταση τους οι καθ΄ ων η αίτηση επικαλούνται 22 λόγους ένστασης τους οποίους παραθέτω αυτούσιους. 1) Η αίτηση είναι παράτυπη και/ή δεν ικανοποιεί τις προϋποθέσεις που τάσσει η δικονομία και/ή η νομολογία και/ή σχετικοί νόμοι και κανονισμοί και/ή ο Ευρωπαϊκός Κανονισμός 44/2001 και/ή νομική βάση την οποία επικαλούνται δεν έχει εφαρμογή. 2) Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος και/ή οι αιτητές δεν δύνανται και/ή παράτυπα σύμφωνα με τους σχετικούς κανονισμούς και/ή τον Ευρωπαϊκό Κανονισμό 44/2001 να στρέφονται με την παρούσα εναντίον της απόφασης αναγνώρισης και εκτέλεσης. 3) Η απόφαση αναγνώρισης και εκτέλεσης ημερομηνίας 22/03/2011 εναντίον των καθ' ων η αίτηση είναι καθόλα ορθή και νόμιμη και/ή έχει εκδοθεί σύμφωνα και/ή τηρώντας πιστά τους σχετικούς νόμους και κανονισμούς και/ή τον Ευρωπαϊκό Κανονισμό 44/

1. 4) Κανένας λόγος αναφέρεται υπό των Αιτητών στην Αίτηση τους που να δείχνει ότι η απόφαση αναγνώρισης και εκτέλεσης της επίδικης απόφασης ημερομηνίας 22/03/2011 εναντίον των αιτητών ελήφθηκε λανθασμένα και/ήκανένας εκ των αναφερόμενων στον Ευρωπαϊκό Κανονισμό 44/2001 λόγων έφεσης εναντίον της απόφασης εγγραφής και εκτέλεσης δεν αναφέρεται στην αίτηση τους ή την ένορκη δήλωση που την συνοδεύει . 5) Οι αιτητές κατά την έκδοση της απόφασης ημερομηνίας 22.03.2011 δεν είχαν κανένα δικαίωμα και/ή δεν μπορούσαν να εισακουσθούν στη διαδικασία. 6) Οι αιτητές δεν άσκησαν εμπρόθεσμα και/ή δεν άσκησαν καθόλου και/ή εξακολουθούν να μην εξασκούν και/ή να επικαλούνται οιανδήποτε δικαιώματα τους τα οποία απορρέουν από τον Ευρωπαϊκό Κανονισμό 44/2001 και/ή τα οιαδήποτε δικονομικά μέτρα έχουν λάβει είναι έκδηλα εκπρόθεσμα και/ή στερούνται οιουδήποτε νομικού και/ή πραγματικού υποβάθρου. 7) H θέση των αιτητών ότι έλαβαν γνώση της απόφασης εγγραφής και εκτέλεσης της επίδικης απόφασης μετά την καταχώρηση της αίτησης εκκαθάρισης είναι λανθασμένη και/ή ανυπόστατη και/ή δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. 8) Οι αιτητές έχουν εμφανιστεί στις 11.10.2011 αλλά και στις 14.11.2011 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας στην αίτηση 87/2011 χωρίς καμία επιφύλαξη και/ή χωρίς διαμαρτυρία και/ή έχουν αποστερήσει οιονδήποτε δικαίωμα τους στα πλαίσια της παρούσας. 9) Οι αιτητές με την άνευ οιασδήποτε διαμαρτυρίας τους εμφανίσεις στην αίτηση εκκαθάρισης 87/2011 και τη λήψη δικονομικών μέτρων άνευ επιφύλαξης έχουν θεραπεύσει οποιαδήποτε τυχόν αντικανονικότητα της διαδικασίας και έχουν παραιτηθεί ρητά ή σιωπηρά στο οποιοδήποτε δικαίωμα αμφισβήτησης στην εγγραφή και εκτέλεση της απόφασης ημερομηνίας 22.03.2011 και/ή με την στάση τους σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να επικαλούνται στέρηση οιοδήποτε δικαιωμάτων τους και/ή οιανδήποτε παραβίαση οιοδήποτε αρχών. 10) Οι αιτητές έχουν καθυστερήσει υπέρμετρα στην καταχώρηση της παρούσας και/ή με την στάση τους η καταχώρηση της παρούσας είναι πλέον καταχρηστική και/ή αντίκειται στις προϋποθέσεις που θέτουν οι σχετικοί νόμοι και κανονισμοί και/ή σχετική νομολογία και/ή έχει αλλότρια κίνητρα και/ή σκοπός της είναι να καθυστερήσει τη διαδικασία εκκαθάρισης των αιτητών και/ή είναι ανεπίτρεπτη και/ή ενοχλητική. 11) Η αίτηση είναι έκδηλα νομικά και/ή ουσιαστικά αβάσιμη και αντίκειται και/ή με αυτήν καταστρατηγείται ο Ευρωπαϊκός Κανονισμός 44/
2. 12) Το νομικό Υπόβαθρο επί των οποίο βασίζεται η Αίτηση δεν έχει εφαρμογή. 13) Η αίτηση είναι κακόπιστη εφόσον ήδη οι αιτητές είχαν προ πολλού εμφανιστεί και/ή λάβει γνώση της διαδικασίας στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας πριν καταχωρήσουν τη παρούσα εκφράζοντας την πρόθεση τους να διευθετήσουν το αιτούμενο στην απόφαση ποσό. 14) Οι αιτητές απέκρυψαν ουσιώδη στοιχεία στην ένορκη δήλωση τους και δεν προέβησαν σε πλήρη αποκάλυψη ουσιωδών γεγονότων , οι δε ισχυρισμοί τους δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα και/ή είναι παραπλανητικοί και/ή χωρίς κανένα έρεισμα και/ή δεν μπορούν να στηρίξουν την αίτηση τους. 15) Το νόμιμο υπόβαθρο της αίτησης είναι ελλιπές και/ή λανθασμένο. 16) Δεν υπάρχει ένορκος δήλωση η οποία να συνοδεύει και να στηρίζει την αίτηση και/ή ενόρκως δήλωση δεν είναι επαρκής και/ή περιέχει αναληθείς ισχυρισμούς. 17) Η αίτηση είναι παράτυπη καθότι δεν καταγράφει ουσιαστικές και επαρκείς λεπτομέρειες. 18) Η αίτηση είναι εκπρόθεσμη και προσλαμβάνει μορφή καταφρόνησης της δικαστικής διαδικασίας. 19) Οι αιτητές δεν έχει καλό και/ή ουσιαστικό και/ή οιανδήποτε λόγο νομικό ή πραγματικό που να δικαιολογεί την αίτηση παραμερισμού. 20) Δεν υπάρχει σοβαρός λόγος και/ή νόμιμος λόγος για την μη άσκηση των οιονδήποτε δικαιωμάτων τους εμπρόθεσμα στη διαδικασία ή την καθυστέρηση τους να αποταθεί στο δικαστήριο για τον παραμερισμό της απόφασης ημερομηνίας 22/03/2011 εναντίον των καθ' ων η αίτηση. 21) Ουδείς λόγος και/ή δικαιολογημένος λόγος, επί του οποίου στηρίζεται, αναφέρεται στην Αίτηση. 22) Η επίδικη αίτηση δεν ασκήθηκε με την πρώτη δυνατή ευκαιρία και/ή ασκήθηκε αδικαιολόγητα καθυστερημένα και/ή καταχρηστικά και/ή σε χρόνο ανεπίτρεπτο και/ή αντίθετο με τους σχετικούς κανονισμούς και/ή νομολογία. Η ένσταση επίσης συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του κ. Πέτρου Βράχα, εκ των συνεταίρων στο δικηγορικό γραφείο Πελαγίας, Χριστοδούλου, Βράχας & Σία. Από το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης και τα σχετικά τεκμήρια που τη συνοδεύουν σημειώνω ότι η απόφαση του Δικαστηρίου για αναγνώριση και εκτέλεση της αλλοδαπής δικαστικής απόφασης επιδόθηκε στις 16.6.2011 προς τους αιτητές. Επίσης σημειώνω ότι οι αιτητές έχουν ακίνητη περιουσία στη Λευκωσία και ότι στην αλλοδαπή δικαστική απόφαση αναφέρεται μια διεύθυνση χωρίς να σημειώνεται επ΄ αυτής αν είναι στη Λάρνακα ή οπουδήποτε αλλού. Ουσιαστικά οι αιτητές επιδιώκουν τον παραμερισμό της αναγνώρισης και εκτέλεσης της αλλοδαπής απόφασης επικαλούμενοι βασικά δύο νομικά σημεία: (α) Ότι έπρεπε να γίνει επίδοση της αίτησης για εγγραφή και εκτέλεση της αλλοδαπής απόφασης και (β) κατά τόπο αρμοδιότητα είχε το Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας (όπου η έδρα των αιτητών) και όχι το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας. Οι καθ ων η αίτηση στις 14/03/2011 είχαν καταχωρήσει στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας τη μονομερή αίτηση με αριθμό 291/11 για αναγνώριση και εκτέλεση της υπ αριθμό HC 09C02408 του HIGH COURT OF LONDON / CHANCERY DIVINSION η οποία συνοδευόταν από το σχετικό EUROPEAN ENFORCEMENT ORDER CERTIFICATE -JUDGEMENT στα πλαίσια της οποίας έχει εκδοθεί η επίδικη απόφαση για αναγνώριση και εκτέλεση της εν λόγω απόφασης στην Κυπριακή Δημοκρατία. Σύμφωνα με τους όρους και/ή διατάξεις του Ευρωπαϊκού Κανονισμού 44/2001 ο οποίος υιοθετήθηκε από την Κυπριακή Δημοκρατία για την αναγνώριση και εκτέλεση αλλοδαπών αποφάσεων, αποφάσεων δηλαδή Δικαστηρίων Κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για την αναγνώριση και εκτέλεση της αλλοδαπής απόφασης και ειδικότερα της επίδικης απόφασης ,οι αιτητές δεν έχουν κανένα δικαίωμα για να παρέμβουν ή να εισακουστούν στη διαδικασία αφού αυτό προνοούν ρητά οι διατάξεις του E.K. 44/
3. Ενδεικτική είναι και η σχετική νομολογία. Μια εμπεριστατωμένη ερμηνεία και ανάλυση του Ε.Κ. 44/2001 γίνεται στην απόφαση της αδελφού Δικαστή κας Λένας Δημητριάδου-Ανδρέου στην οποία με παρέπεμψαν οι καθ΄ ων η αίτηση, BMW Financial Services (GB) Ltd vs
4. White Horse Finance Services Europe Ltd
5. Vanish Ltd, Αρ. Πρωτογενούς Αιτήσεως 81/09, ημερ. 5.11.2009 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας, όσον αφορά το θέμα της επίδοσης της αίτησης και στην οποία τέθηκαν και κρίθηκαν παρόμοιας φύσης ισχυρισμοί και είχαν αποφασιστεί τα ακόλουθα : « Ξεκινώντας από το Άρθρο 33 σε αυτό ρητά αναφέρεται ότι απόφαση που εκδίδεται σε κράτος μέλος αναγνωρίζεται στα λοιπά κράτη μέλη χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία, ενώ στο Άρθρο 36 καθορίζεται ότι αποκλείεται η επί της ουσίας αναθεώρηση της αλλοδαπής αποφάσεως. Στο Άρθρο 38 αναφέρεται δε ότι αποφάσεις που εκδόθηκαν και είναι εκτελεστές σε κράτος μέλος εκτελούνται σε άλλο κράτος μέλος αφού κηρυχθούν εκεί εκτελεστές με αίτηση κάθε ενδιαφερομένου. Με βάση το Άρθρο 41 η απόφαση κηρύσσεται εκτελεστή ευθύς ως ολοκληρωθούν οι διατυπώσεις που προβλέπονται στον Κανονισμό και ο διάδικος εναντίον του οποίου ζητείται η εκτέλεση δεν δύναται στο στάδιο αυτό της διαδικασίας να καταθέσει οποιουσδήποτε ισχυρισμού. Εν συνεχεία, με βάση το Άρθρο 42

(2), η κήρυξη της εκτελεστότητας εκδίδεται ή κοινοποιείται στο διάδικο εναντίον του οποίου ζητείται η εκτέλεση μαζί με την απόφαση ο οποίος έχει το δικαίωμα, συμφώνως των προνοιών του Άρθρου 43, να ασκήσει έφεση κατά της απόφασης που εκδίδεται στην αίτηση για την κήρυξη της εκτελεστότητας σε περίοδο δύο μηνών από την ημέρα που έγινε η επίδοση ή η κοινοποίηση της. Σε περίπτωση έφεσης, όπως προβλέπεται στο Άρθρο 45, το Δικαστήριο δύναται να απορρίψει ή να ανακαλέσει την κήρυξη της εκτελεστότητας μόνο για τους λόγους που καθορίζονται ρητά στα Άρθρα 34 και 35 αλλά, σε καμιά περίπτωση, δεν μπορεί να αναθεωρήσει την αλλοδαπή απόφαση επί της ουσίας. Περαιτέρω, με βάση το Άρθρο 47, όταν μία απόφαση πρέπει να αναγνωρισθεί ο αιτητής δύναται να προσφύγει σε ασφαλιστικά μέτρα, σύμφωνα με τη νομοθεσία του κράτους μέλους εκτελέσεως. Ειδικότερα, με βάση το εδάφιο

(3)του Άρθρου 47, ο Αιτητής δικαιούται σε ασφαλιστικά μέτρα επί της περιουσίας του προσώπου εναντίον του οποίου ζητείται η εκτέλεση κατά τη διάρκεια της προθεσμίας προσφυγής, δηλαδή, για ολόκληρο το χρονικό διάστημα που θα καθορισθεί ως χρόνος δικαιώματος υποβολής έφεσης εναντίον της απόφασης έκδοσης δήλωσης εκτελεστότητας της αλλοδαπής απόφασης. Έχοντας κατά νου το πιο πάνω πλαίσιο, όπως καθορίζεται από τους Κανονισμούς (ΕΚ) αρ. 44/2001, και το ότι τα εκδοθέντα διατάγματα αφορούν στην αναγνώριση εκτέλεσης της Αλλοδαπής απόφασης (Διατάγματα Α(α) Β(β) και (Δ)) για τα οποία τα πρόσωπα εναντίον των οποίων επιδιώκεται η εκτέλεση έχουν μόνο το δικαίωμα της έφεσης και αυτό για συγκεκριμένους λόγους που έχουν να κάνουν κατά κύριο λόγο με θέματα δημοσίας πολιτικής και τάξης και οι οποίοι δεν σχετίζονται με την ουσία της αλλοδαπής απόφασης, κρίνω ότι δεν μπορεί να δοθεί το δικαίωμα στους Αιτητές της υπό κρίση αίτησης να παρέμβουν στην παρούσα διαδικασία η οποία, επαναλαμβάνω, αφορά το στάδιο της διαδικασίας αναγνώρισης εκτελεστότητας της Αλλοδαπής Απόφασης εντός των ορίων της Κυπριακής Δημοκρατίας. Επομένως είναι ορθή η θέση των καθ΄ ων η αίτηση ότι η αίτηση δεν θα έπρεπε να επιδοθεί στους αιτητές αφού αυτό προνοούν ρητά οι διατάξεις του Ε.Κ 44/2001. Οι περί του αντιθέτου ισχυρισμοί των αιτητών είναι νόμω και ουσία παντελώς αβάσιμοι και δεν έχουν εφαρμογή. Αν ήθελαν οι αιτητές να αμφισβητήσουν με οιονδήποτε τρόπο τις απαιτήσεις και/ή την έκδοση της Αγγλικής Απόφασης αυτό θα έπρεπε να το πράξουν στα Δικαστήρια της Αγγλίας κατά τον χρόνο που έπρεπε, όμως κανένα διάβημα και/ή ενέργεια δεν έκαναν καθιστώντας την έτσι τελεσίδικη και εκτελεστή, επομένως σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να παρεμποδίζουν και/ή προβάλουν οιονδήποτε ισχυρισμό (πέραν αυτών που ρητά αναφέρει ο Κανονισμός 44/2001 μετά την εγγραφή της) και/ή ένσταση στην εγγραφή και/ή εκτέλεση της στην Κύπρο. Περαιτέρω οι αιτητές μόνο μετά από την επίδοση της απόφασης αναγνώρισης και εκτέλεσης ημερομηνίας 22.03.2011 όπως προβάλλει ο Ε.Κ. 44/2001 ήτοι την 16.6.2011 μπορούσαν να προσβάλουν την απόφαση με έφεση για τους λόγους και μόνο που αναφέρονται στον Ευρωπαϊκό Κανονισμό 44/2001 ( αρ 34 ,43 ,44 και 45 ) ήτοι ως αναφέρει η αδελφή δικαστής κα Δημητριάδου και στην πιο πάνω απόφαση (BMW Financial Services (GB) Ltd): «Έχοντας κατά νου το πιο πάνω πλαίσιο, όπως καθορίζεται από τους Κανονισμούς (ΕΚ) αρ. 44/2001, και το ότι τα εκδοθέντα διατάγματα αφορούν στην αναγνώριση εκτέλεσης της Αλλοδαπής απόφασης, για τα οποία τα πρόσωπα εναντίον των οποίων επιδιώκεται η εκτέλεση έχουν μόνο το δικαίωμα της έφεσης και αυτό για συγκεκριμένους λόγους που έχουν να κάνουν κατά κύριο λόγο με θέματα δημοσίας πολιτικής και τάξης και οι οποίοι δεν σχετίζονται με την ουσία της αλλοδαπής απόφασης, κρίνω ότι δεν μπορεί να δοθεί το δικαίωμα στους αιτητές της υπό κρίση αίτησης να παρέμβουν στην παρούσα διαδικασία η οποία, επαναλαμβάνω, αφορά το στάδιο της διαδικασίας αναγνώρισης εκτελεστότητας της αλλοδαπής απόφασης εντός των ορίων της Κυπριακής Δημοκρατίας.» Η εν λόγω έφεση πρέπει να ασκηθεί εντός ενός

(1)μηνός (αρ 43.5 του Ε.Κ. 44/2001) από την κοινοποίηση σε αυτούς της απόφασης. Περαιτέρω ο εν λόγω κανονισμός προβλέπει την εν λόγω έφεση ως το μοναδικό ένδικο μέσο με το οποίο μπορεί να προσβληθεί η εν λόγω απόφαση εγγραφής, αναγνώρισης και εκτέλεσης. Εξάλλου αυτή είναι η σημασία και το πνεύμα του εν λόγω ευρωπαϊκού κανονισμού, δηλαδή η απλούστερη αναγνώριση και εκτέλεση των αποφάσεων κρατών μελών σε άλλα κράτη μέλη. Τα πιο πάνω ακολουθήθηκαν και υιοθετήθηκαν σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό από τον μετέπειτα ευρωπαϊκό κανονισμό (ΕΚ) 805/2004 με τον οποίο δεν απαιτείται πλέον να ακολουθείται στο κράτος μέλος εκτέλεσης ενδιάμεση διαδικασία πριν ληφθούν μέτρα εκτέλεσης. Όσον αφορά το θέμα της κατά τόπον αρμοδιότητας του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας. Οι καθ΄ ων η αίτηση σύμφωνα με τις διατάξεις και/ή όρους του Ευρωπαϊκού Κανονισμού 44/2001, προχώρησαν στην καταχώρηση της σχετικής αίτησης στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, η κατά τόπον αρμοδιότητα του οποίου προκύπτει καθαρά από τις διατάξεις του Ε.Κ. 44/2001 οι οποίες στην περίπτωση πού ήθελε κριθεί ότι έρχονται σε σύγκρουση με εσωτερική νομοθεσία της Δημοκρατίας είναι φανερό ότι θα πρέπει να υπερισχύσουν, ειδικότερα στο άρθρο 39.2 ρητά αναφέρονται τα εξής : « η κατά τόπον αρμοδιότητα καθορίζεται από την κατοικία του προσώπου κατά του οποίου ζητείται η εκτέλεση ή από τον τόπο εκτέλεσης ». Τα πιο πάνω μάλιστα επιβεβαιώνονται από τους ίδιους τους αιτητές στην παράγραφο 8 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση παραμερισμού τους. Στην μονομερή αίτηση για εγγραφή της Αγγλικής Απόφασης οι καθ' ων η αίτηση αναφέρουν ότι οι αιτητές έχουν περιουσία στην Κύπρο εντός της δικαιοδοσίας του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας η οποία είναι πρόσφορη προς εκτέλεση και δυνάμει του Κανονισμού 44/2001 ζητούσαν να αναγνωριστεί και εκτελεστεί η εν λόγω απόφαση στην Κύπρο. Οι αιτητές ουδέποτε αρνήθηκαν ή απόρριψαν τον ισχυρισμό των καθ΄ ων η αίτηση ότι έχουν περιουσία εντός της δικαιοδοσίας του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας ήτοι στον τόπο εκτέλεσης της απόφασης. Η κατά τόπον αρμοδιότητα του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας επιβεβαιώνεται με το τεκμήριο Β ως αυτό επισυνάπτεται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση ήτοι το πιστοποιητικό έρευνας ακίνητης ιδιοκτησίας των αιτητών στο οποίο εμφαίνεται ότι στην Λευκωσία - Έγκωμη οι αιτητές έχουν περιουσία η οποία υπόκειται σε εκτέλεση. Μάλιστα στις 28.06.2011 οι καθ ών η αίτηση έχουν καταχωρήσει στο Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας Λευκωσίας απόδειξη Εγγραφής Δικαστικής Απόφασης (MEMO) σε ακίνητη περιουσία των αιτητών εκτελώντας την απόφαση στη δικαιοδοσία του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας. Προς τούτο σχετικό είναι ο Τεκμήριο Δ ως αυτό αναφέρεται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση. Οι καθ΄ ων η αίτηση ως είχαν κάθε δικαίωμα, νομότυπα και σύμφωνα με τις διατάξεις του Ευρωπαϊκού Κανονισμού 44/2001 ενέγραψαν προς εκτέλεση την επίδικη Αγγλική Απόφαση στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας. Οι αιτητές από την επίδοση της απόφασης αναγνώρισης και εκτέλεσης ημερομηνίας 22.03.2011 ήτοι τις 16.06.2011 μπορούσαν να προσβάλουν την απόφαση μόνο με έφεση για τους λόγους και μόνο που αναφέρονται στον Ευρωπαϊκό Κανονισμό 44/2001 (αρ. 34, 43, 44 και 45 ) ήτοι για συγκεκριμένους λόγους που έχουν να κάνουν κατά κύριο λόγο με θέματα δημοσίας πολιτικής και τάξης και οι οποίοι δεν σχετίζονται με την ουσία της αλλοδαπής απόφασης. Επομένως καμία υπεράσπιση και κανένα λόγο υπεράσπισης ή ένστασης δεν έχουν αλλά και δεν μπορούν να προβάλουν κατά της εγγραφής της αλλοδαπής απόφασης. Περαιτέρω, οι ίδιοι οι αιτητές στις παραγράφους 4 , 5 και 12 της ένορκης δήλωσης τους ενώ αναφέρουν (έστω και παραπλανητικά) την γνώση τους για την απόφαση ημερομηνίας 22.03.2011 σε μεταγενέστερη από τις 16.06.2011 ημερομηνία, ήτοι στις 03.08.2011, μάλιστα επικοινώνησαν και με τους δικηγόρους τους προς τούτο , εντούτοις ουδέποτε άσκησαν το ένδικο μέσο που τους παρέχει ο εν λόγω κανονισμός έστω και σε μεταγενέστερο στάδιο έστω ένα μήνα από την επίδοση της αίτησης εκκαθάρισης 87/2011 και άφησαν την προθεσμία να εκπνεύσει. Η εν λόγω συμπεριφορά τους μοιραία τους αποστερεί όχι μόνο το ένδικο μέσο του Ευρωπαϊκού Κανονισμού 44/2001 αλλά κάθε τρόπο προσβολής της απόφασης αναγνώρισης και εκτέλεσης ημερομηνίας 22.03.2011. Το αξιοπερίεργο είναι ότι ακόμα και στην αίτηση παραμερισμού τους, κανένας λόγος εκ του οποίου μπορούν να στραφούν με το ένδικο μέσο του κανονισμού ως αυτοί προβλέπονται στον Ε.Κ. 44/2001 εναντίον της προσβαλλόμενης απόφασης αναφέρεται είτε στην αίτηση είτε στην ένορκη δήλωση που την συνοδεύει, καθιστώντας την αίτηση τους έκδηλα καταχρηστική και νόμω αβάσιμη. Οι αιτητές εκτός του ότι έχουν αποστερηθεί με τη συμπεριφορά τους το μοναδικό ένδικο μέσο της έφεσης του Κανονισμού 44/2001, κανένα ένδικο μέσο δεν έχουν ως «όπλο» για την προσβολή της απόφασης αναγνώρισης και εκτέλεσης ημερομηνίας 22.03.2011. Εν κατακλείδι είναι φανερό ότι οι αιτητές δεν μπορούν να στρέφονται με αίτηση παραμερισμού κατά της εγγραφής της Αγγλικής Απόφασης. Οι αιτητές κατά πρώτον όχι μόνο δεν έχουν αλλά και δεν μπορούν να προβάλουν οιανδήποτε υπεράσπιση ούτε μπορούν να ικανοποιήσουν το Δικαστήριο ότι έχουν εκ πρώτης όψεως καλή υπεράσπιση και κατά δεύτερον έχουν καθυστερήσει υπέρμετρα και αδικαιολόγητα στην καταχώρηση της αίτησης παραμερισμού. Είναι γνωστές οι αρχές και/ή προϋποθέσεις ως έχουν καθιερωθεί από τη νομολογία σε πολλές υποθέσεις οι οποίες διέπουν και/ή καθορίζουν τα κριτήρια που λαμβάνει υπόψη το Δικαστήριο στην άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας για τον παραμερισμό Απόφασης. Για τους σκοπούς της παρούσας παραθέτουμε ενδεικτικά, αποσπάσματα από σχετικές αποφάσεις επί του επίδικου θέματος. Όπου η συμπεριφορά του αιτούντος τον παραμερισμό της απόφασης είναι ασυγχώρητη, περιφρονητική σε βαθμό υπέρμετρης παραγνώρισης της δικαστικής διαδικασίας ή των δικαιωμάτων του αντίδικου του, το Δικαστήριο μπορεί, κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας, να αρνηθεί τον παραμερισμό της απόφασης (βλέπε επίσης Mine and Quarry Services Ltd v. Γεωργίου

(1993)1 Α.Α.Δ. 26). Η άνευ αποχρώντος λόγου παράλειψη του εναγόμενου να εμφανιστεί και η αδικαιολόγητη καθυστέρηση του να αποταθεί για τον παραμερισμό εκδοθείσας απόφασης, μπορεί βάσιμα να αποτελέσουν λόγο για απόρριψη του αιτήματος του (Milouca Motor Trading Ltd v. Κούρτη

(1997)1(B) Α.Α.Δ. 941.) Σχετική με τα πιο πάνω είναι και η απόφαση στην Πολιτική Έφεση ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΝΔΡΕΟΥ v. SEVERIS & ATHIENITIS SECURITIES LTD

(2003)1Γ Α.Α.Δ

1. Όπως έχει νομολογιακά καθιερωθεί ναι μεν από τη μια δεν πρέπει να αποστερείται από διάδικο το δικαίωμα του να ακουστεί η υπόθεση του ( στην περίπτωση μας και/ή στα πλαίσια του Ε.Κ.44/2001 δεν μπορεί καν να ακουστεί), αλλά από την άλλη το Δικαστήριο θα πρέπει να αρνείται τον παραμερισμό απόφασης, αν η συμπεριφορά του διάδικου είναι τέτοια που να πλήττεται το θεμέλιο της απονομής της δικαιοσύνης. Οι αιτητές έλαβαν γνώση δεόντως της απόφαση αναγνώρισης και εκτέλεσης ημερομηνίας 22.03.2011, όχι μετά την καταχώρηση της αίτησης εκκαθάρισης (Αρ. 87/11) ήτοι στις 03.08.2011 όπως οι αιτητές ισχυρίζονται παραπλανητικά και ψευδώς στην ένορκη τους δήλωση αλλά στις 16.06.
2. (Τεκμήριο Γ της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την ένσταση). Καταχώρησαν αίτηση για παραμερισμό της στις 21.11.2011 (μετά παρέλευση πέντε και πλέον μηνών χωρίς να δικαιολογήσουν την καθυστέρηση) παραλείποντας να καταχωρήσουν έφεση όπως προβλέπει ο Ε.Κ. 44/
3. Κατά συνέπεια η αίτηση παραμερισμού αποτυγχάνει με έξοδα εις βάρος των αιτητών όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) .............. Μ. Παπαμιχαήλ, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΦΚ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο