← Κύπρος

ΑΡΓΥΡΟΥΛΛΑΣ ΤΣΙΓΚΗ ν. ΑΝΔΡΕΑ ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ, Αρ. Αγωγής: 3562/09, 29 Μαρτίου, 2012

ΑΡΓΥΡΟΥΛΛΑΣ ΤΣΙΓΚΗ ν. ΑΝΔΡΕΑ ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ, Αρ. Αγωγής: 3562/09, 29 Μαρτίου, 2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2012:A96 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Eνώπιον: Στ. Χατζηγιάννη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3562/09 Μεταξύ: ΑΡΓΥΡΟΥΛΛΑΣ ΤΣΙΓΚΗ Ενάγουσας και ΑΝΔΡΕΑ ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ Εναγομένου ____________________ Αίτηση ημερομηνίας 19.5.11 για παρακοή διατάγματος 29 Μαρτίου,

  1. Για αιτήτρια-Ενάγουσα: κα Αρότη. Για καθ' ου η αίτηση-Εναγόμενο: κ. Παγιάσης. Εναγόμενος: Παρών. Α Π Ο Φ Α Σ Η Η Ενάγουσα (στο εξής η αιτήτρια) πέτυχε στις 7.7.10 στην απουσία του Εναγόμενου (στο εξής ο καθ' ου η αίτηση) απόφαση και διάταγμα εναντίον του, το οποίο απαγορεύει σ' αυτόν και/ή στους υπαλλήλους του και/ή αντιπροσώπους του να επεμβαίνουν και/ή παραμένουν και/ή κατέχουν το ακίνητο που βρίσκεται στην οδό Μιχαλάκη Σάββα 23 στο Ακάκι με αρ. εγγραφής 11826, Φ/Σχ. 29/05, τεμάχιο
  2. Το εν λόγω διάταγμα επιδόθηκε στον καθ' ου η αίτηση προσωπικά, στις 24.8.10 (τεκμ. Γ, Α) και στις 28.5.11 (τεκμ. Δ, Β). Στις 19.5.11 η αιτήτρια καταχώρησε την παρούσα αίτηση με την οποία ζητά την έκδοση διατάγματος του Δικαστηρίου που να διατάσσει τον καθ' ου η αίτηση, όπως παρουσιαστεί και δείξει λόγο γιατί να μην φυλακιστεί ή καταβάλει πρόστιμο λόγω παράλειψης του να συμμορφωθεί με το διάταγμα του Δικαστηρίου ημερ. 7.7.
  3. Η αίτηση βασίζεται στο άρθρο 42 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, ως και στη Δ.42Α, Δ.48 Θ.2, 3, 4, 7, 9 και υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του δικηγόρου Σπύρου Αρότη ημερ. 19.5.11 ως και της αιτήτριας ημερ. 27.7.
  4. Ισχυρίζονται ότι παρόλο που το Διάταγμα ημερ. 7.7.10 επιδόθηκε στον καθ' ου η αίτηση προσωπικά στις 24.8.10 και 28.5.11, αυτός παρέλειψε και/ή αρνείται να συμμορφωθεί και το ακίνητο βρίσκεται ακόμα στην κατοχή του παράνομα. Επιπρόσθετα, στις 28.5.11 επιδόθηκε προσωπικά στον καθ' ου η αίτηση μαζί με το διάταγμα ημερ. 7.7.10 (τεκμ. Δ, Β) και το διάταγμα απόρριψης της αίτησης αναστολής, ημερ. 11.1.11 (τεκμ. Στ, Ε). Η αίτηση προσέκρουσε σε ένσταση του καθ' ου η αίτηση, η οποία υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του ημερ. 4.7.11 και προβάλλονται σ' αυτήν ουσιαστικά έξι λόγοι ένστασης: (α) Ο καθ' ου η αίτηση δεν είναι ενοικιαστής του επίδικου υποστατικού. (β) Το διάταγμα του Δικαστηρίου ημερ. 7.7.10 δεν επιδόθηκε στον καθ' ου η αίτηση. (γ) Το διάταγμα ημερ. 7.7.10 δεν καθορίζει με σαφήνεια τον χρόνο μέσα στον οποίο ο καθ' ου η αίτηση οφείλει να συμμορφωθεί. (δ) Δεν υπάρχει ηθελημένη μη συμμόρφωση και/ή παρακοή του διατάγματος ημερ. 7.7.10 εκ μέρους του καθ' ου η αίτηση. (ε) Η αίτηση είναι καταχρηστική και γίνεται κακόπιστα. (στ) Ο καθ' ου η αίτηση καταχώρησε έφεση εναντίον της απόφασης και του διατάγματος ημερ. 7.7.
  5. Ο καθ' ου η αίτηση υποστήριξε στην ένορκη του δήλωση ότι το επίδικο υποστατικό αποτελεί την επαγγελματική του στέγη από το 1993 δυνάμει ενοικιαστηρίου εγγράφου ημερ. 1.1.93 με ιδιοκτήτη τον Φοίβο Τσίγκη (τεκμ. 1). Ισχυρίζεται ότι ο κάτοχος του υποστατικού είναι η εταιρεία ROSE HIGHT STEEL METAL LTD και όχι ο ίδιος. Μετά τη σύσταση της εν λόγω εταιρείας, η αιτήτρια αποδέχθηκε τη συνέχιση της ενοικίασης από την εταιρεία, όπως προκύπτει από την απόδειξη πληρωμής ενοικίων ημερ. 16.1.09 (τεκμ. 2) την οποία παρέδωσε ο σύζυγος της αιτήτριας στην εν λόγω εταιρεία. Ο ίδιος δεν είναι διευθυντής της εταιρείας και η αιτήτρια γνωρίζει πολύ κατά ότι κάτοχος του υποστατικού είναι η εταιρεία. Εναντίον της απόφασης ημερ.7.7.10 καταχώρησε έφεση ημερ. 18.8.10 (τεκμ. 3). Αρνείται ότι υπάρχει εκ μέρους του ηθελημένη μη συμμόρφωση με το διάταγμα ημερ. 7.7.10, το οποίο ουδέποτε του επιδόθηκε. Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι στο διάταγμα ημερ. 7.7.10 δεν αναφέρεται με σαφήνεια ο χρόνος συμμόρφωσης και συνεπώς υπάρχει αντικειμενική αδυναμία συμμόρφωσης με αυτό. Η αιτήτρια χρησιμοποιεί την παρούσα αίτηση κακόπιστα, καταχρηστικά, για αλλότριους σκοπούς και με τρόπο καταπιεστικό σε βάρος του, εφόσον γνωρίζει ότι δεν είναι εφικτή η παράδοση εκ μέρους του της κατοχής του υποστατικού, το οποίο δεν βρίσκεται στην κατοχή του. Προς υποστήριξη της αίτησης κατέθεσε η αιτήτρια και προς υποστήριξη της ένστασης ο καθ' ου η αίτηση. Η αιτήτρια ανέφερε στη μαρτυρία της ότι στην οπισθογράφηση του διατάγματος ημερ. 7.7.10 υπάρχει ρητή αναφορά ότι ο καθ' ου η αίτηση θα πρέπει να υπακούσει στο διάταγμα ΑΜΕΣΩΣ. Μετά την επίδοση του διατάγματος στον καθ' ου η αίτηση στις 24.8.10 (τεκμ. Α, Γ) και 28.5.11 (τεκμ. Β, Δ), αυτός δεν συμμορφώθηκε με τις πρόνοιες του. Η ίδια δεν γνωρίζει την ύπαρξη της εταιρείας ROSE HIGHT STEEL METAL LTD, η οποία ουδέποτε συνήψε συμφωνία ενοικίασης μαζί της, ούτε και με τον προηγούμενο ιδιοκτήτη Φοίβο Τσίγκη. Περαιτέρω, στην έφεση (τεκμ. 3 στην ένσταση) καμιά αναφορά γίνεται στην εν λόγω εταιρεία. Ο καθ' ου η αίτηση συνεχίζει να κατέχει το υποστατικό παράνομα και ηθελημένα και με πρόθεση καταφρονεί και καταστρατηγεί το διάταγμα του Δικαστηρίου ημερ. 7.7.10, ενώ η ίδια υφίσταται οικονομική απώλεια καθημερινά και στερείται της περιουσίας της. Αντεξεταζόμενη δεν θυμόταν πότε για τελευταία φορά επισκέφθηκε το επίδικο υποστατικό, όμως γνωρίζει ότι μέσα σ' αυτό υπάρχουν μηχανήματα. Ο προηγούμενος ιδιοκτήτης του υποστατικού ήταν ο αδελφός της Φοίβος Τσίγκης από τον οποίο το αγόρασε το 2008 και αναφέρθηκε στη συμφωνία ενοικίασης μεταξύ του Εναγομένου και του αδελφού της ημερ. 5.6.94 (τεκμ. 3 στην ένσταση), τονίζοντας ότι δεν γνωρίζει καμία μεταγενέστερη συμφωνία του Φ. Τσίγκη με την εταιρεία ROSE (ανωτέρω). Την ύπαρξη της εν λόγω εταιρείας την έμαθε από την εργασία της στην Τράπεζα Κύπρου, αλλά και όταν ο καθ' ου η αίτηση είχε παραδώσει μια επιταγή αυτής της εταιρείας, την οποία δεν εξαργύρωσε και αναφέρεται στην απόδειξη πληρωμής (τεκμ. 2 στην ένσταση). Ο Ανδρέας Γεωργίου είναι ο σύζυγος της όμως, όπως ισχυρίστηκε, η υπογραφή «λαβών» στο τεκμ. 2 δεν είναι του συζύγου της. Η πρώτη επιταγή είχε καταστραφεί κατά λάθος, δεν είχε εξαργυρωθεί και ο σύζυγος της είχε ενημερώσει τον καθ' ου η αίτηση ο οποίος έκδωσε δεύτερη επιταγή. Επέμενε ότι κάτοχος του υποστατικού είναι ο καθ' ου η αίτηση αφού αυτός εισέρχεται σ' αυτό και ασκεί το επάγγελμα του ως μηχανουργός, σιδεράς. Ο καθ' ου η αίτηση στη μαρτυρία του ανέφερε ότι πριν από 19 χρόνια περίπου ενοικίασε το επίδικο υποστατικό από τον Φοίβο Τσίγκη (τεκμ. 1 στην ένσταση). Ισχυρίστηκε ότι το επίδικο υποστατικό αποτελεί την επαγγελματική του στέγη από το
  6. Αρχικά το ενοικίαζε ο ίδιος δυνάμει ενοικιαστηρίου εγγράφου (τεκμ. 1 στην ένσταση), όμως μετά τη σύσταση της εταιρείας ROSE HIGHT STEEL METAL LTD, το 1998, η εν λόγω εταιρεία συμφώνησε με τον τότε ιδιοκτήτη Φ. Τσίγκη, ο οποίος και αποδέχθηκε τη συνέχιση της ενοικίασης από την εταιρεία. Ο ίδιος δεν είναι διευθυντής ούτε μέτοχος στην εταιρεία αυτή και μέσα στο υποστατικό υπάρχουν μεγάλα και βαριά μηχανήματα για κατασκευές μεταλλικών εργασιών. Αρκετά χρόνια αργότερα, όταν η αιτήτρια έγινε ιδιοκτήτρια του επίδικου υποστατικού, αποδέχθηκε και αυτή την εταιρεία ROSE ως ενοικιάστρια. Προς υποστήριξη του ισχυρισμού του αναφέρθηκε στην απόδειξη πληρωμής ενοικίων για την περίοδο από 1.7.08 μέχρι 30.6.09, την οποία παρέδωσε ο σύζυγος της αιτήτριας Ανδρέας Γεωργίου στην εταιρεία ROSE (τεκμ. 2 στην ένσταση) και την οποία ο Α. Γεωργίου υπέγραψε στην παρουσία του. Κατέθεσε επίσης δέσμη από αποδείξεις πληρωμής (τεκμ. Ζ) από τις οποίες φαίνεται ότι ενοικιαστής ήταν και εξακολουθεί να είναι η εταιρεία ROSE. Επομένως η αιτήτρια γνώριζε και αποδέκτηκε ότι η ενοικίαση ήταν από την εταιρεία ROSE και όχι από τον ίδιο και γνωρίζει πολύ καλά ότι ο κάτοχος του επίδικου υποστατικού δεν είναι ο ίδιος αλλά η εταιρεία ROSE. Αρνείται ότι υπάρχει εκ μέρους του σκόπιμη μη συμμόρφωση με το διάταγμα ημερ. 7.7.10, αφού έχει αντικειμενική αδυναμία συμμόρφωσης με το διάταγμα. Και τούτο γιατί δεν είναι εφικτή εκ μέρους του η παράδοση της κατοχής του υποστατικού, το οποίο δεν βρίσκεται στην κατοχή του. Αντεξεταζόμενος δέχθηκε ότι η υπογραφή στο διάταγμα του δικαστηρίου ημερ. 7.7.10 (τεκμ. Α) είναι δική του και του επιδόθηκε στις 24.8.
  7. Ισχυρίστηκε ότι η εταιρεία ROSE είναι ο εργοδότης του και ο μόνος που μπορούσε να του στερήσει την επαγγελματική του στέγη είναι η εν λόγω εταιρεία. Επέμενε ότι η εταιρεία ROSE υπήρχε από το 1998 όπως προκύπτει από τις αποδείξεις (τεκμ. 2 στην ένσταση και τεκμ. Ζ) και αυτή κατέχει το υποστατικό. Γι' αυτό και αρνήθηκε ότι παρακούει το διάταγμα του Δικαστηρίου. Το άρθρο 42 του Ν.14/60 ως και η Δ.42Α επί των οποίων βασίζεται η αίτηση, ερμηνεύτηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο σε σωρεία αποφάσεων, με τις οποίες καθορίστηκαν οι αρχές που διέπουν αιτήσεις αυτής της φύσεως, οι οποίες συνοψίζονται ως ακολούθως: Μόνο η αυστηρή συμμόρφωση με τις πρόνοιες της Δ.42Α επιτρέπει την άσκηση των εξουσιών του Δικαστηρίου δυνάμει του άρθρου 42 του Ν.14/60 (βλ. Photiou v. Hadjiforados

(1988)1 C.L.R.384). Στις υποθέσεις Antonis Mouzouris and Another v. Xylophagou Plantations Ltd
(1977)1 C.L.R.287 και Krashias Shoe Factory v. Adidas
(1989)1 A.A.Δ. (Ε) 750, λέχθηκε ότι η προσωπική επίδοση του οπισθογραφημένου Διατάγματος αποτελεί προϋπόθεση για την επίκληση της δικαιοδοσίας που θεσμοθετείται με τη Δ.42Α και ότι οι πρόνοιες της Δ.42Α συνιστούν τις Δικονομικές Διατάξεις που διέπουν και ρυθμίζουν την άσκηση της πολιτικής δικαιοδοσίας που παρέχει το άρθρο 42 του Ν.14/60. Επιπλέον στην υπόθεση Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου
(2003)1Β Α.Α.Δ.1085, επανατονίστηκε ότι η προσωπική επίδοση τόσο του οπισθογραφημένου διατάγματος όσο και της αίτησης παρακοής, αποτελεί προϋπόθεση για τη στοιχειοθέτηση αστικής καταφρόνησης λόγω παρακοής διατάγματος του Δικαστηρίου. Το πιο κάτω απόσπασμα από την υπόθεση Παπαχρυσοστόμου ν. Σιδερά
(1993)1 Α.Α.Δ.309, είναι σχετικό: «Παρά τον αστικό χαρακτήρα της διαδικασίας για καταφρόνηση και το μανδύα της Πολιτικής Δικαιοδοσίας που την περιβάλει, το αίτημα για καταδίκη για ανυπακοή Διατάγματος του Δικαστηρίου αποβλέπει στην τιμωρία του παραβάτη. Κατά συνέπεια η Αίτηση για καταδίκη προσλαμβάνει το χαρακτήρα κατηγορίας η απόδειξη της οποίας υπόκειται στους Κανόνες που διέπουν την απόδειξη ποινικού αδικήματος, δηλαδή απόδειξη της κατηγορίας γενικά και των συστατικών της στοιχείων ειδικά, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Όπως επισημαίνεται στην Antonis Mouzouris & Another v. Xylophagou Plantations Ltd
(1977)1 C.L.R.287 για να στοιχειοθετηθεί η καταφρόνηση πρέπει να αποδειχθεί ηθελημένη ανυπακοή του καθ' ου η αίτηση προς την απόφαση του Δικαστηρίου. Το αποτέλεσμα της ανυπακοής αφ' εαυτού δεν αρκεί, πρέπει να συνοδεύεται από πρόθεση καταστρατήγησης του Διατάγματος του Δικαστηρίου.» Η πρόθεση ως συστατικό στοιχείο του αδικήματος της Παρακοής εξετάστηκε επίσης στην Ποινική Υπόθεση Δήμος Έγκωμης ν. Μαριάννας Πέτρου
(1997)2 Α.Α.Δ.
  1. Το Πρωτόδικο Δικαστήριο καθοδηγούμενο από την Παπαχρυσοστόμου ν. Σιδερά (ανωτέρω), διαπίστωσε ότι το ηθελημένο της παρακοής αποτελούσε συστατικό στοιχείο του αδικήματος. Το Ανώτατο Δικαστήριο ανέφερε μεταξύ άλλων τα πιο κάτω: «Σε συμφωνία με το Πρωτόδικο Δικαστήριο, κρίνουμε ότι το στοιχείο του ηθελημένου, τόσον της παρακοής όσον και της μη συμμόρφωσης προς εκείνο το οποίο επιβάλλει το Διάταγμα, αποτελούσε συστατικό στοιχείο και των δυο αδικημάτων. Στην απουσία του ορθά διαπιστώθηκε ότι ο εφεσείων δεν διέπραξε τα αδικήματα για τα οποία κατηγορήθηκε.» Στη συγκεκριμένη περίπτωση, παρόλο που στην ένσταση περιλαμβάνεται ως λόγος ένστασης ότι το διάταγμα ημερ. 7.7.10 δεν επιδόθηκε στον καθ' ου η αίτηση και αντίστοιχος ισχυρισμός υπάρχει στην ένορκη δήλωση του καθ' ου η αίτηση ημερ. 4.7.11, εντούτοις ο καθ' ου η αίτηση αντεξεταζόμενος παραδέχθηκε ότι το διάταγμα ημερ. 7.7.10 του επιδόθηκε προσωπικά στις 24.8.10 και αναγνώρισε την υπογραφή του στο επιδοθέν οπισθογραφημένο διάταγμα. Ως εκ τούτου, αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου ότι το διάταγμα του Δικαστηρίου ημερ. 7.7.10 επιδόθηκε προσωπικά στον καθ' ου η αίτηση σύμφωνα με το τεκμήριο Α και Γ που αποτελεί ένορκη δήλωση επιδότη ημερ. 31.8.
  2. Ό,τι παραμένει προς εξέταση είναι κατά πόσο έχει αποδειχθεί ηθελημένη ανυπακοή του καθ' ου η αίτηση, δηλαδή πρόθεση εκ μέρους του καταστρατήγησης του διατάγματος του Δικαστηρίου ημερ. 7.7.
  3. Αποτελεί θέση της αιτήτριας ότι κάτοχος του επίδικου υποστατικού είναι ο καθ' ου η αίτηση και δεν γνωρίζει την ύπαρξη της εταιρείας ROSE HIGHT STEEL METAL LTD. Ωστόσο, αντεξεταζόμενη δέχθηκε ότι γνωρίζει την ύπαρξη της εν λόγω εταιρείας, τόσο λόγω των καθηκόντων της στην Τράπεζα Κύπρου, αλλά και από το γεγονός ότι ο καθ' ου η αίτηση είχε παραδώσει στον σύζυγο της Ανδρέα Γεωργίου, επιταγή της εν λόγω εταιρείας για ενοίκια της περιόδου 1.7.08 - 30.6.09 και αναφορά στην εν λόγω εταιρεία γίνεται στην απόδειξη πληρωμής (τεκμ. 2 στην ένσταση) ως το πρόσωπο που πλήρωσε το ποσό που αναγράφεται σ' αυτήν. Περαιτέρω, όπως προκύπτει από τις αποδείξεις πληρωμής (τεκμ. Ζ) που ο καθ' ου η αίτηση κατέθεσε στο Δικαστήριο, η ύπαρξη της εν λόγω εταιρείας ήταν γνωστή και στον προηγούμενο ιδιοκτήτη Φοίβο Τσίγκη, αδελφό της αιτήτριας, αφού σε όλες γίνεται ρητή αναφορά στην εν λόγω εταιρεία ως πληρώτρια των ενοικίων για τη χρονική περίοδο από 1998 μέχρι
  4. Είναι δε σημαντικό να τονιστεί ότι σε μερικές από τις αποδείξεις πληρωμής του τεκμ. Ζ αναγράφεται το όνομα του συζύγου της αιτήτριας, Ανδρέας Γεωργίου, ως «ο λαβών». Τα πιο πάνω στοιχεία μαρτυρίας δίδουν βάση στους ισχυρισμούς του καθ' ου η αίτηση ότι ο ίδιος δεν είναι κάτοχος του επίδικου υποστατικού, αλλά η εταιρεία ROSE HIGHT STEEL METAL LTD, στην οποία ο καθ' ου η αίτηση, όπως ανέφερε και δεν αμφισβητήθηκε από την άλλη πλευρά, δεν είναι διευθυντής ούτε μέτοχος αλλά είναι εργοδότης του. Στη βάση των πιο πάνω επισημάνσεων, είναι η κατάληξη του Δικαστηρίου ότι η αιτήτρια απέτυχε να αποδείξει στο βαθμό που απαιτείται, δηλ. πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, τα συστατικά στοιχεία που απαιτούνται για καταδίκη του καθ' ου η αίτηση για ανυπακοή διατάγματος του Δικαστηρίου. Ειδικότερα, απέτυχε να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την ηθελημένη ανυπακοή του καθ' ου η αίτηση στο διάταγμα ημερ. 7.7.
  5. Η κατάληξη αυτή του Δικαστηρίου κρίνει και την τύχη της αίτησης που δεν είναι άλλη, παρά η απόρριψη της. Ωστόσο, υπάρχει ακόμα ένας λόγος για τον οποίο η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Όπως πολύ ορθά επισημάνθηκε από τον ευπαίδευτο συνήγορο του καθ' ου η αίτηση, το διάταγμα ημερ. 7.7.10 δεν καθορίζει με σαφήνεια τον χρόνο μέσα στον οποίο ο καθ' ου η αίτηση οφείλει να συμμορφωθεί. Αυτή η θέση αποτελεί και τον λόγο ένστασης (γ) ανωτέρω. Σχετική είναι η Δ.34 Θ.5 η οποία ορίζει ως εξής: «Every judgment or order made in any cause or matter requiring any person to do an act thereby ordered shall state the time, or the time after service of the judgment or order, within which the act is to be done.» Σχετικό επίσης είναι το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση Έλλη Νικολαΐδου ν. Νίκου Αττίπα κ.ά.
(1999)1(Γ) Α.Α.Δ. 1620: «Έχουμε αναφερθεί στο περιεχόμενο και στη δομή του διατάγματος της 6.2.
  1. Δεν περιέχει αναφορά σε χρόνο, όπως απαιτεί η Δ.34 Θ.
  2. Με την κατ' ισχυρισμό άρση της αναστολής λόγω της μη τήρησης των όρων υπό τους οποίους τελούσε, έχουμε απόφαση άμεσα εκτελεστή μεν αλλά χωρίς προσδιορισμένο χρόνο, όπως απαιτεί ο Κανονισμός. Δεν μπορεί να θεωρηθεί ως τέτοιος χρόνος η όποια, άγνωστη κατά το χρόνο της έκδοσης του διατάγματος, στιγμή κατά την οποία αυτό θα καθίστατο εκτελεστό. Πάνω σε τέτοια βάση, ως τέτοιος χρόνος στην παρούσα υπόθεση θα ήταν η στιγμή κατά την οποία οι εφεσίβλητοι παρέλειψαν να πληρώσουν τις πρώτες £
  3. Και ενώ, επομένως, από εκείνη τη στιγμή θα έπρεπε να θεωρούνται ως μη συμμορφωθέντες προς το διάταγμα, η επίδοση του που πραγματοποιήθηκε αρκετά αργότερα, αναπόφευκτα θα προσέκρουε στην απαίτηση για επίδοση πριν την εκπνοή του καθορισμένου χρόνου». Σχετικές είναι επίσης οι αποφάσεις Αναφορικά με την Αίτηση του Γεώργιου Μάρτη
(2007)1(A) A.A.Δ. 92 και Αναφορικά με την Αίτηση της Εταιρείας Κτηματικές Επιχειρήσεις Ανδρέα Ευριπίδη Διογένους Λτδ
(2007)1(Α) Α.Α.Δ. 224. Στη συγκεκριμένη περίπτωση το διάταγμα ημερ. 7.7.10 απαγορεύει στον καθ' ου η αίτηση να επεμβαίνει, παραμένει και κατέχει το επίδικο υποστατικό, χωρίς να προσδιορίζεται στο ίδιο το διάταγμα ο χρόνος εντός του οποίου ο καθ' ου η αίτηση όφειλε να συμμορφωθεί και η αναφορά στην οπισθογράφηση για υπακοή αμέσως από την επίδοση του διατάγματος, δεν είναι αρκετή με βάση τις πρόνοιες της Δ.34 θ.5 ανωτέρω. Για όλα τα πιο πάνω, η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα σε βάρος της αιτήτριας και προς όφελος του καθ' ου η αίτηση, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. [Υπ.] ....................................... Στ. Χατζηγιάννη, Α.Ε.Δ. /νχ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.