EULER TRADING LIMITED κ.α. ν. ΙΩΑΝΝΗΣ ΑΓΑΜΕΜΝΟΝΟΣ κ.α., Αρ. Αγωγής: 10945/10, 30 Μαρτίου, 2012

(1)EULER TRADING LIMITED, HE 118661

(2)TREBELEX HOLDINGS LIMITED, HE 118660 Εναγόντων και

(1)ΙΩΑΝΝΗΣ ΑΓΑΜΕΜΝΟΝΟΣ, α.δ.τ. 595201

(2)ΜΕΘΟΔΙΟΣ ΠΑΠΑΜΕΘΟΔΙΟΥ, α.δ.τ. 686768 Εναγομένων ____________________ Αίτηση Εναγομένου

(1)ημερομηνίας 12.12.11 για συμπληρωματική ένορκη δήλωση 30 Μαρτίου, 2012. Εμφανίσεις: Για Εναγόμενο

(1)- αιτητή: κα Ολυμπίου. Για Ενάγοντες - καθ' ων η αίτηση: κ. Κούμας. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Ο Εναγόμενος

(1)(στο εξής ο αιτητής) αποβλέπει σε εξασφάλιση άδειας για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης βάσει της Δ.48 Θ.4

(2), αίτημα που θα γίνει πιο κατανοητό με τη σκιαγράφηση του ιστορικού της υπόθεσης. Στις 2.3.11 εκ συμφώνου εκδόθηκε δικαστική απόφαση η οποία μεταξύ άλλων προβλέπει ως ακολούθως: « α) ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥΤΟ ΔΙΑ ΤΟΥ ΠΑΡΟΝΤΟΣ ΕΚ ΣΥΜΦΩΝΟΥ ΔΙΑΤΑΤΤΕΙ ΚΑΙ ΕΠΙΔΙΚΑΖΕΙ όπως οι εναγόμενοι 1+2, πληρώσουν αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα στον ενάγοντα το ποσό των €70,000 πλέον τόκο 5,5% το χρόνο από 29/12/10 μέχρι εξοφλήσεως. ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥΤΟ ΠΕΡΑΙΤΈΡΩ ΔΙΑΤΑΤΤΕΙ ΚΑΙ ΔΗΛΩΝΕΙ ως η γραπτή Συμφωνία ημερομηνίας 17/06/2008 μεταξύ των Εναγουσών υπ' αρ. 1 και 2 και των Εναγομένων υπ' αρ 1 και 2, και σχετικά μόνο με το Διάταγμα Απαλλοτρίωσης με αριθμό Διοικητικής Πράξης 148 ημερομηνίας 27/02/2009 (Αρ. Φακ. ΕΚΓ: 1/ΔΑΕ/4747/2004 - Αρ. Εγγραφής: 102301/00/3819, η οποία επισυνάπτεται και σημειώνεται ως «Παράρτημα Α» στην παρούσα. ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥΤΟ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΔΙΑΤΑΤΤΕΙ τον εναγόμενο αρ.1 όπως σε σχέση με το «Παράρτημα Α» να πληρώσει στις Ενάγουσες υπ' αρ. 1 και 2, μόλις αυτό καταβληθεί σε αυτόν, το ποσό των ΕΥΡΩ 14,400.00 (ή οποιοδήποτε ποσό καταβληθεί πέραν από αυτό), το οποίο εγκρίθηκε στον Εναγόμενο υπ' αρ. 1 ως την καταβλητέα αποζημίωση σχετικά με το Διάταγμα Απαλλοτρίωσης με αριθμό Διοικητικής Πράξης 148 ημερομηνίας 27/02/2009 (Αρ. Φακ. ΕΚΓ: 1/ΔΑΕ/4747/2004 - Αρ. Εγγραφής: 102301/00/3819) σχετικά με την απαλλοτρίωση του κτήματος: Πόλη/Χωριό Αρ. Εγγραφής Φ/Σχ. Τεμάχιο Είδος Ακινήτου Λευκωσία/Άγιος 0/3819 30/14Ε2 965 Χωράφι, Ελιές Γεώργιος Λατσιά » Στις 25.5.11 οι καθ' ων η αίτηση καταχώρησαν αίτηση για παρακοή διατάγματος, ισχυριζόμενοι ότι ο αιτητής παρέβηκε το διάταγμα που περιέχεται στη δικαστική απόφαση ως ανωτέρω. Ακολούθησε η παρούσα αίτηση, με την οποία ο αιτητής ζητά την άδεια του Δικαστηρίου για να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση, της ένορκης δήλωσης του Νίκου Παναγιώτου ημερομηνίας 12.9.11 που υποστηρίζει την ένσταση του στην προαναφερθείσα αίτηση για παρακοή διατάγματος. Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του αιτητή, ο οποίος για τεκμηρίωση του «καλού λόγου» της Δ.48 θ.4

(2)επικαλείται γεγονότα τα οποία δεν εκτίθενται στο φάκελο του Δικαστηρίου ως και στοιχεία, διευκρινίσεις και ισχυρισμούς που σχετίζονται με τους ισχυρισμούς που ήδη προέβαλε ο προγενέστερος δικηγόρος του στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση του, ώστε το Δικαστήριο να έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα των γεγονότων. Προσθέτει επίσης ότι ο προηγούμενος δικηγόρος του δεν είχε προλάβει να επισημάνει όλα τα σημαντικά γεγονότα και τις λεπτομέρειες στην ένσταση του, διότι αφενός μεν κάποια γεγονότα προέκυψαν μετά την ημερομηνία καταχώρησης της ένστασης και την ημερομηνία που είχε αποσυρθεί ο δικηγόρος του και αφετέρου παρέλειψε να αναφέρει κάποιες λεπτομέρειες, παρά το γεγονός ότι τον είχε ενημερώσει για τη σημασία τους, λόγω φόρτου εργασίας. Τα νέα στοιχεία που επιθυμεί να αναφέρει στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση, θα έχουν σημαντική βαρύτητα για την υπόθεση του και για την ορθή και πλήρη παρουσίαση των γεγονότων και δεν επηρεάζονται δυσμενώς τα δικαιώματα των καθ' ων η αίτηση. Η αιτούμενη άδεια, όπως προβάλλεται μέσα από τους 21 λόγους της ένστασης, δεν πρέπει να δοθεί, διότι: - Η αίτηση και ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει δεν αποκαλύπτει γεγονότα που να στοιχειοθετούν «καλό λόγο». - Η ένσταση στην αίτηση παρακοής δεν συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του αιτητή και συνεπώς δεν υπάρχει αρχική ένορκη δήλωση, ώστε να τίθεται θέμα συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. - Η Νομική βάση της αίτησης είναι λανθασμένη γιατί δεν αναφέρεται στην αίτηση η Δ.48 θ.4

(2). - Η διαδικασία παρακοής θα πρέπει να περιοριστεί στις ένορκες δηλώσεις που ήδη έχουν καταχωρηθεί. - Ο αιτητής παρέλειψε να επισυνάψει στην παρούσα αίτηση τη συμπληρωματική ένορκη δήλωση που επιθυμεί να καταχωρήσει ώστε το Δικαστήριο να ελέγξει το περιεχόμενο της και να ασκήσει ορθά τη διακριτική του ευχέρεια. Η αίτηση είναι συνεπώς γενική και αόριστη. - Η αίτηση γίνεται καταχρηστικά, απαράδεκτα, κακόπιστα και με σκοπό την καθυστέρηση της εκδίκασης της αίτησης παρακοής, αλλά και με σκοπό να διορθωθεί η ανεπάρκεια και τα κενά της ένστασης και της ένορκης δήλωσης που τη συνοδεύει. - Ο αιτητής δεν αποκαλύπτει τους λόγους για τους οποίους δεν συμπεριέλαβε τους ισχυρισμούς που επιθυμεί να συμπεριλάβει στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση, στην αρχική ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση. - Υπάρχει υπερβολική καθυστέρηση στην καταχώρηση της παρούσας αίτησης. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων προώθησαν τις θέσεις των πελατών τους με εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις. Διεξήλθα με προσοχή τις εκατέρωθεν θέσεις. Είναι φανερό ότι από το λεκτικό της Δ.48 θ.4

(2), η χορήγηση άδειας για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης εμπίπτει στη σφαίρα της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, η οποία θα πρέπει να ασκείται με τρόπο που να εξυπηρετεί τον σκοπό για τον οποίο θεσπίστηκε. Υπενθυμίζεται συναφώς ότι η αναμόρφωση της Δ.48 θ.4

(2)- τέλος του 1999 - απέβλεπε στην εξάλειψη των προβλημάτων που είχαν συσσωρευθεί λόγω της ερμηνείας που δόθηκε στον προηγούμενο Κανονισμό από τη Νομολογία, ώστε τα γεγονότα σε αιτήσεις να τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου με ένορκες δηλώσεις και όχι με προφορική μαρτυρία. Είναι στο πλαίσιο εξυπηρέτησης αυτού του στόχου που έγινε πρόβλεψη για συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις, ώστε να δίδεται η δυνατότητα στους διάδικους να θέτουν ενώπιον του Δικαστηρίου κατά τρόπο ολοκληρωμένο τα γεγονότα της υπόθεσης τους, αλλά υπό την προϋπόθεση τεκμηρίωσης «καλού λόγου». Ο όρος «καλός λόγος» δεν προσδιορίζεται στον υπό αναφορά Κανονισμό, και αυτό, κατά την άποψη μου, για ευνόητους λόγους που σχετίζονται με την ποικιλία των ιδιαιτεροτήτων της κάθε υπόθεσης. Επομένως, εναπόκειται στο Δικαστήριο να κρίνει αν σε δεδομένη περίπτωση ο αιτητής έχει τεκμηριώσει «καλό λόγο» και, αν ναι, κατά πόσο ως αποτέλεσμα της τεκμηρίωσης θα ικανοποιήσει αίτημα - γραπτό ή προφορικό - για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης (βλ. Αναφορικά με την αίτηση του Φιλόκυπρου Ματθαίου

(2008)1(Α) Α.Α.Δ. 510.) Στην προκειμένη περίπτωση, είναι σημαντικό να τονιστεί ότι η αίτηση για παρακοή διατάγματος δεν αποτελεί αίτηση ενδιάμεσης φύσεως, ώστε να τυγχάνει εφαρμογής η Δ.48 θ.4

(2)όπως πιο πάνω. Η αίτηση για καταδίκη σε περίπτωση προβολής ισχυρισμού καταφρόνησης Δικαστικού διατάγματος, προσλαμβάνει το χαρακτήρα κατηγορίας, η απόδειξη της οποίας υπόκειται στους κανόνες που διέπουν την απόδειξη ποινικού αδικήματος, δηλαδή απόδειξη της κατηγορίας και των συστατικών της στοιχείων ειδικά, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας (βλ. Κώστα ν. Κώστα

(2003)1 Α.Α.Δ. 269). Με βάση τις πιο πάνω επισημάνσεις, είναι η θέση του Δικαστηρίου ότι εναπόκειται αφενός μεν στους καθ' ων η αίτηση να αποδείξουν, στο βαθμό που απαιτείται τους ισχυρισμούς τους, όπως αυτοί προβάλλουν μέσα από την αίτηση τους ημερομηνίας 25.5.11 για παρακοή διατάγματος και αφετέρου στον αιτητή να προβάλει την υπεράσπιση του όπως αυτή προκύπτει μέσα από την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση του, κάτι που δεν προϋποθέτει ούτε και απαιτεί την ύπαρξη ένορκης δήλωσης υπό μορφή συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Παρά την πιο πάνω κατάληξη του Δικαστηρίου και ως εκ περισσού αναφέρω ότι η παρούσα αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί και για τον επιπρόσθετο λόγο ότι, αφενός μεν σ' αυτήν δεν επισυνάφθηκε ως τεκμήριο η προτιθέμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση, και αφετέρου στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την παρούσα αίτηση, καμιά αναφορά γίνεται στα συγκεκριμένα γεγονότα, στοιχεία, διευκρινίσεις και ισχυρισμούς που ο αιτητής επιθυμεί να συμπεριλάβει στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Η παράλειψη αυτή, θα αποστερούσε το Δικαστήριο, σε κάθε άλλη περίπτωση, από του να ελέγξει τις θέσεις και ισχυρισμούς του αιτητή προκειμένου να καταλήξει κατά πόσο αυτός έχει τεκμηριώσει «καλό λόγο», ώστε να ικανοποιήσει ανάλογα το αίτημα για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Για όλα τα πιο πάνω, η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα εναντίον του αιτητή και προς όφελος των καθ' ων η αίτηση τα οποία, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή θα είναι πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας της αίτησης ημερομηνίας 25.5.11. [Υπ.] ....................................... Στ. Χατζηγιάννη, Α.Ε.Δ. /νχ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο