Ίδρυμα Προώθησης Έρευνας ν. RTO Technologies Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής: 4255/10, 30 Μαρτίου 2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2012:A103 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Γ. Κυριακίδου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4255/10 Μεταξύ: Ίδρυμα Προώθησης Έρευνας Ενάγοντες -και-
- R.T.O. Technologies Ltd
- Παναγιώτης Μιχαήλ
- Χαράλαμπος (Χάρης) Αντωνιάδης Εναγόμενοι ----------------------------- Αίτηση ημερ. 4.8.2011 για παραμερισμό απόφασης υπό Εναγομένου 2 - Αιτητή Ημερομηνία: 30 Μαρτίου 2012 Εμφανίσεις: Για τον Αιτητή - Εναγόμενο 2: κα Ανδρέου για κο Α. Νεοκλέους Για τους Καθ΄ ων η Αίτηση - Ενάγοντες: κα Μ. Μιλτιάδους για κ. Κ. Χρυσοστομίδη ------------------------------ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αίτηση ο Αιτητής - Εναγόμενος 2 ζητά ακύρωση και/ή παραμερισμό της απόφασης που εξεδόθη στην πιο πάνω αγωγή ημερ. 28.3.
- Η αίτηση βασίζεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.26 θ.14, Δ.17 θ.10, Δ.48 θ.9 (θ) στις γενικές αρχές και στις συμφυείς εξουσίες και διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Αιτητή - Εναγομένου 2 στην οποία αφενός παρατίθενται οι λόγοι παράλειψης του Εναγομένου 2 να καταχωρήσει σημείωμα εμφάνισης και αφετέρου αναφέρεται στην Υπεράσπιση του στην αγωγή. Η παράλειψη του Εναγομένου 2 να εμφανιστεί ενώπιον του Δικαστηρίου έγκαιρα, αποδίδεται στο γεγονός ότι ουδέποτε επιδόθηκε τόσο σ΄ αυτόν, όσο και στους υπόλοιπους Εναγομένους, η παρούσα αγωγή και δεν ακολουθήθηκε το διάταγμα για υποκατάστατο επίδοση που έδωσε το Δικαστήριο. Η Υπεράσπιση του στην αγωγή αναφέρεται στη παράγραφο 9 της ενόρκου δηλώσεως του, που συνοδεύει την αίτηση. Σ' αυτή αναφέρονται τα ακόλουθα: «(α) Η εν λόγω αγωγή αφορά χρηματοδότηση η οποία χορηγήθηκε για διεξαγωγή έρευνας. Η εν λόγω χορηγία δόθηκε προς όφελος της Εναγομένης 1, έπειτα υποβολής αίτησης της προς τους Ενάγοντες και έπειτα έγκρισης της αίτησης από αυτούς. Στην Εναγομένη 1 εγώ ήμουν υπάλληλος και εργαζόμουν ως Ερευνητής. (β) Οι Ενάγοντες έπειτα από 6 μήνες αξιολόγησης του προγράμματος της Εναγομένης 1, θεώρησαν ότι η έρευνα για την οποία χρηματοδοτήθηκε ήταν προβληματική και ως εκ τούτου πάγωσαν τα κονδύλια τα οποία δόθηκαν στην Εναγόμενη 1 Εταιρεία για το εν λόγω πρόγραμμα. (γ) Το κεφάλαιο το οποίο είχε δοθεί από τους Ενάγοντες, είχε χρησιμοποιηθεί για τις μέχρι τότε ανάγκες του προγράμματος της Εναγομένης
- Όσον αφορά την χρησιμοποίηση του ποσού, έγινε οικονομικός έλεγχος κατά το έτος 2006, όπου παρουσιάστηκαν αναλυτικά όλες οι απαραίτητες αποδείξεις για τα δοθέντα χρήματα. (δ) Με το πέρας του οικονομικού ελέγχου, κατά το 2006, καμία παρατυπία δεν παρατηρήθηκε και/ ή ούτε ανακοινώθηκε στους Εναγόμενους οποιαδήποτε ατέλεια. (ε) Λόγω της παγοποίησης των κονδυλίων και της ακύρωσης του προγράμματος, οι Ενάγοντες κατάστρεψαν το ερευνητικό έργο των Εναγομένων 1, 2 και 3, το επιχειρηματικό πλάνο της Εναγόμενης 1 και τη διάλυση της ερευνητικής της ομάδας, η οποία βάσει του επιχειρηματικού της πλάνου θα επέφερε προς αυτή κέρδος €20.000.
- (στ) Περαιτέρω εγώ προσωπικά λόγω της ακύρωσης του προγράμματος απώλεσα μισθούς οι οποίοι ανέρχονται στο ποσό των €50.000». Οι Eνάγοντες - Kαθ' ων η Αίτηση καταχώρησαν ένσταση την οποία στηρίζουν στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.17 Θ.10, Δ.26 Θ. 14, Δ.48 θ.4 στη Νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και στις συμφυείς εξουσίες κατά τη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Οι λόγοι ένστασης είναι οι ακόλουθοι: «Α. Ο Εναγόμενος 2 - Αιτητής παρέλειψε να καταχωρήσει την επίδικη αίτηση ημερ. 4.8.2011 μέσα σε εύλογο χρονικό διάστημα και ουδεμία ή καμία ικανοποιητική ή σοβαρή εξήγηση δίδεται στην ένορκη δήλωση του Εναγόμενου 2 - Αιτητή, που συνοδεύει την επίδικη αίτηση, ή οπουδήποτε αλλού, για την καθυστέρηση που σημειώθηκε από την ημερομηνία έκδοσης της απόφασης (28.3.2011) και της καταχώρησης της επίδικης αίτησης (4/8/2011), ενόψει του ότι η δημοσίευση στην οποία αναφέρεται ο Εναγόμενος 2 - Αιτητής έγινε στις 11.2.2011 και ο ίδιος, στην ένορκη δήλωση του ημερ. 4.8.2011, ισχυρίζεται ότι λίγες μέρες πριν είχε πληροφορηθεί από φιλικά του πρόσωπα για την πιο πάνω δημοσίευση, δηλαδή έλαβε γνώση μετά την πάροδο έξι μηνών από τη δημοσίευση. Β. Η όλη συμπεριφορά και διαγωγή του Εναγόμενου 2 - Αιτητή, τόσο πριν τη καταχώρηση της αγωγής, όσο και μετά την έκδοση της απόφασης στην αγωγή ήταν τέτοια, που συνιστά αδικαιολόγητη περιφρόνηση προς τη δικαστική διαδικασία και προς τα δικαιώματα του Ενάγοντα - Καθ΄ ου η Αίτηση, ώστε ο Εναγόμενος 2 - Αιτητής να μην νομιμοποιείται και/ή να αποστερείται του δικαιώματος να ζητεί τον παραμερισμό της εναντίον της εκδοθείσας απόφασης. Ειδικότερα, δεν δίδονται από τον Εναγόμενο 2 - Αιτητή, οποιεσδήποτε ή ικανοποιητικές εξηγήσεις, μεταξύ άλλων 1) για τη παράλειψη του πριν την καταχώρηση της αγωγής, να ανταποκριθεί τόσο στις επιστολές του Ενάγοντα όσο και στις επιστολές που του στάληκαν από τους δικηγόρους του Ενάγοντα 2) για τη γενικότερη αδιαφορία που επέδειξε προς την όλη εξέλιξη της υπόθεσης εναντίον του, από τη στιγμή της επίδοσης σε αυτό του κλητηρίου εντάλματος της αγωγής, καθ΄ ότι ο ίδιος ο Εναγόμενος 2 - Αιτητής είχε δηλώσει στο επίδικο Συμβόλαιο Διεκπεραίωσης Ερευνητικού Έργου ΕΡΥΕΞ/0205/01, ως νόμιμος εκπρόσωπος τους ανάδοχου φορέα R.T.O. Technologies Ltd, ότι η διεύθυνση του ήταν στη Λεωφ. Αρχ. Μακαρίου ΙΙΙ 41, διαμ. 202, 2107 Λευκωσία. Η δε διεύθυνση του Εναγόμενου 2 - Αιτητή στην οδό Αιδηψών αρ. 4 στη Λάρνακα, ανευρέθη μετά που έγινε έρευνα από τον Ενάγοντα - Καθ΄ ου η Αίτηση και/ή από τους δικηγόρους του, στον Έφορο Εταιρειών αναφορικά με την πιο πάνω Εταιρεία R.T.O. Technologies Ltd, στην οποία ο Εναγόμενος 2 - Αιτητής αναφέρεται ως γραμματέας της εν λόγω εταιρείας. Γ. Ο Εναγόμενος 2 - Αιτητής δεν παραθέτει στην αίτηση του ή στην ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει, οποιαδήποτε και/ή επαρκή στοιχεία που να καταδεικνύουν ότι υπάρχει εκ πρώτης όψεως, τουλάχιστον, καλή υπεράσπιση στην αξίωση σε σχέση με την οποία εκδόθηκε η απόφαση ημερ. 28.3.2011, καθ΄ ότι ο Εναγόμενος 2 - Αιτητής ήταν ο νόμιμος εκπρόσωπος του Ανάδοχου Φορέα / Εναγομένης 1 Εταιρείας και σύμφωνα με τα στοιχεία που υπέβαλε ο ίδιος ο Εναγόμενος 2 - Αιτητής στο Ίδρυμα Προώθησης Έρευνας/ Ενάγοντα, ο ίδιος προσωπικά θα εισέπραττε το ποσό των Λ.Κ.16.743,00 το οποίο αντιστοιχεί στο ποσό των αμοιβών για την εργασία ου στο υπό αναφορά χρηματοδοτούμενο Ερευνητικό Έργο». Η ένσταση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση της Κάτιας Νικολαϊδου, Επιστημονικής Λειτουργού στην Ενάγουσα εταιρεία στην οποία επεξηγούνται και εξειδικεύονται οι λόγοι ένστασης. Κανένας από τους ενόρκως δηλούντες δεν αντεξετάστηκε και οι συνήγοροι υποστήριξαν με τις εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις τους, τις εκατέρωθεν θέσεις των διαδίκων. Η Δ.17 θ.10 που καθορίζει το δικαιοδοτικό πλαίσιο παραμερισμού ερήμην εκδοθείσας απόφασης λόγω μη καταχώρησης σημειώματος εμφάνισης έχει εφαρμογή στην παρούσα υπόθεση. Είναι φανερό από το λεκτικό της Δ.17 θ.10 ότι το Δικαστήριο, κατά την εξέταση αίτησης παραμερισμού απόφασης, έχει πλατιά διακριτική εξουσία. Οι αρχές που διέπουν τον τρόπο άσκησης της εξουσίας του έχουν διατυπωθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου οι οποίες υιοθετούν τις αρχές όπως διατυπώθηκαν στην Αγγλική απόφαση Evans v. Bartlam
(1937)2 All ER 646, (βλ. Phylactou and others ν Michael
(1982)1 CLR 204, Ζήνων Μερκής v. Yiannoukas Holiday Inns Ltd κ.ά.
(1994)1 ΑΑΔ 736, Χρύσανθου και άλλων v. Mariala Constructions Ltd
(1996)1 ΑΑΔ 1129, Vica Pica Disco Ltd v. Happy Streets Disco Ltd
(1997)1(A) ΑΑΔ 28, Milouca Motor Agency Trading Ltd v. KoupTnc
(1997)1 ΑΑΔ 941, Mine Quarry Services Ltd v. A. Γεωργίου (Μαύρου)
(1993)1 ΑΑΔ 2, Πατούρη ν. Hellenic Bank Ltd.
(2001)1 Α.Α.Δ. To Δικαστήριο θα πρέπει να σταθμίσει δύο παράγοντες που είναι θεμελιώδεις για την απονομή της δικαιοσύνης, από την μια την ανάγκη να διατηρήσει το δικαίωμα ενός διαδίκου να ακουσθεί η υπόθεση του και από την άλλη, την ανάγκη διαφύλαξης της τελεσιδικίας των δικαστικών αποφάσεων με τη βεβαιότητα που τούτο προσδίδει στην έννομη τάξη αλλά και γενικότερα στην κοινωνία. Δύο είναι τα στοιχεία που πρέπει να συντρέχουν για να ασκηθεί, υπέρ του Αιτούντος τον παραμερισμό απόφασης, η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Πρώτον, ο Αιτητής θα πρέπει να αποκαλύψει επαρκή θετικά στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι έχει εκ πρώτης όψεως συζητήσιμη ή βάσιμη υπεράσπιση, χωρίς να απαιτείται απόδειξη της υπεράσπισης του. Το Δικαστήριο κατά την εξέταση αυτής της πτυχής της υπόθεσης δεν προχωρεί στην αξιολόγηση της ενώπιον του μαρτυρίας. Περιορίζεται στην διαπίστωση συζητήσιμης ή εκ πρώτης όψεως βάσιμη υπεράσπιση. Στην υπόθεση Χρύσανθου v. Mariala Construction Ltd (ανωτέρω) τονίσθηκε ότι το Δικαστήριο εξετάζει τα στοιχεία που υπάρχουν ενώπιον του για να διαγνώσει αν δημιουργείται εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση ή συζητήσιμο στοιχείο χωρίς να υπεισέρχεται στην ουσία της υπεράσπισης. Στην υπόθεση Πατούρη v. Hellenic Bank Ltd (ανωτέρω) αναφέρθηκαν τα εξής: "Ενέχει δυνητικά το στοιχείο της πειστικότητας, υπεράσπιση η οποία είναι λογικοφανής βασισμένη σε γεγονότα που την καθιστούν συζητήσιμη. Εφόσον αυτή η υπεράσπιση έχει αυτά τα στοιχεία, καθίσταται συζητήσιμη. Όπου ελλείπει η αναγκαία θεμελίωση, η αίτηση απορρίπτεται". Δεύτερον, ο Αιτητής πρέπει επίσης να πείσει για τους λόγους μη εμφάνισης του ή για τυχόν καθυστέρηση στην υποβολή του αιτήματος του. Στην υπόθεση Milouca (ανωτέρω) επεξηγείται η σημασία της διαγωγής του εναγομένου ως παράγοντας που μπορεί να επενεργήσει κατά την άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου ανεξάρτητα από την διαπίστωση της ύπαρξης εκ πρώτης όψεως υπεράσπισης. Στη σελίδα 945 της πιο πάνω απόφασης αναφέρονται τα ακόλουθα: "Η νομολογία υποστηρίζει ότι μπορεί να απορριφθεί η αίτηση παρά την αποκάλυψη συζητήσιμης υπεράσπισης, εφόσον διαπιστωθεί ότι ο Εναγόμενος επέδειξε αδιαφορία για την αγωγή, η οποία προσλαμβάνει τη μορφή καταφρόνησης της δικαστικής διαδικασίας και των δικαιωμάτων του αντιδίκου". Επίσης, στην υπόθεση Mine and Quarry Services Ltd v. Γεωργίου (ανωτέρω) στη σελίδα 30 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: "Από σχετική νομολογία προκύπτει ότι η δυνατότητα ακύρωσης σχετίζεται άμεσα με την ανάγκη τελεσιδικίας των δικαστικών αποφάσεων χάρη του δημοσίου συμφέροντος. Phylactou ν. Michael
(1982)1 C.L.R. 204. Η ανεξήγητη αργοπορία είναι παράγων που ασκεί έντονα αρνητική επίδραση κατά του διαδίκου που παρέλειψε να κινηθεί με την πρώτη δυνατή ευκαιρία για να διεκδικήσει το δικαίωμα να ξανανοίξει την υπόθεση του". Στη παρούσα υπόθεση έχοντας ως γνώμονα τις πιο πάνω αρχές, θα εξετάσω πρώτα την προϋπόθεση της δικαιολόγησης της μη εμφάνισης του Αιτητή. Ο ίδιος αναφέρει ότι ουδέποτε του επιδόθηκε η παρούσα αγωγή στον τόπο διαμονής του ενώ οι Ενάγοντες εύκολα θα μπορούσαν να το εντοπίσουν και το διάταγμα υποκατάστατης επίδοσης δεν ακολουθήθηκε ορθά και η επίδοση της αγωγής πάσχει. Προτού εξετάσω αυτή την πτυχή της παρούσας αίτησης, θεωρώ σκόπιμο όπως παραθέσω τα γεγονότα τα οποία οδήγησαν στην καταχώρηση της αίτησης όπως προκύπτουν από το φάκελο της υπόθεσης, που όπως έχει νομολογηθεί, το Δικαστήριο δικαιούται να αντλήσει πληροφορίες από τα έγγραφα τα οποία είναι καταχωρημένα σε αυτόν (βλ. Κύπρος Γεωργίου v. Οργανισμός Χρηματοδοτήσεως Τράπεζας Κύπρου Λτδ
(1991)1 ΑΑΔ). Στις 18.5.2010 καταχωρήθηκε η αγωγή. Στις 1.7.2010 καταχωρήθη αίτηση για υποκατάστατο επίδοση δια δημοσιεύσεως σε μια καθημερινή εφημερίδα, η οποία αφού ορίσθηκε επανειλημμένως για οδηγίες απερρίφθη στις 26.11.2010. Την 9.12.2010 οι Ενάγοντες καταχώρησαν νέα αίτηση για υποκατάστατο επίδοση, στην οποία ζητείτο να γίνει επίδοση
(1)Δια δημοσιεύσεως,
(2)Δια αποστολής της μέσω τηλεομοιοτύπου (FAX),
(3)Δια αποστολής ηλεκτρονικού μηνύματος (email),
(4)Δια αποστολής της με διπλοσυστημένο ταχυδρομείο. Η εν λόγω αίτηση εγκρίθηκε στις 20.12.
- Στο διάταγμα του Δικαστηρίου περιλήφθηκαν όλες οι αιτούμενες ενέργειες και επίσης δόθηκε χρόνος 25 ημερών για καταχώρηση εμφάνισης και προθεσμία 5 ημερών για καταχώρηση αιτήσεων στο πινάκιο του Δικαστηρίου σε περίπτωση παράλειψης εμφανίσεως. Στις 11.3.2011 κατεχωρήθη μονομερής αίτηση για απόφαση εναντίον των Εναγομένων 1, 2, 3 στην οποία αναφέρεται ότι έγινε υποκατάστατος επίδοση με δημοσίευση 11.2.2011 στην εφημερίδα «Χαραυγή», με τηλεομοιότυπο στις 10.2.2011, με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο στις 10.2.2011 και με διπλοσυστημένη επιστολή στις 10.2.2011 και ότι παρήλθε η προθεσμία 25 ημερών από την επίδοση και ότι οι Εναγόμενοι παρέλειψαν να καταχωρήσουν εμφάνιση. Στην ένορκο δήλωση της κας Κάτιας Νικολαϊδου η οποία παρουσιάσθηκε προς απόδειξη της αγωγής, επισυνάπτεται η εφημερίδα ημερ. 11.2.2011, στην οποία δημοσιεύθηκε το κλητήριο ένταλμα ως Τεκμήριο Β, επιστολή που στάληκε με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο (email) του harrisantoniades@yahoo.com (Τεκμήριο Δ), και τηλεομοιότυπο το οποίο στάληκε 10.2.2011 το οποίο όμως όπως προκύπτει δεν ήτο σε λειτουργία (Τεκμήριο Ε). Επίσης κατεχωρήθη επιστολή που αναφέρεται διπλοσυστημένη με ημερ. 10.2.2011 (Τεκμήριο ΣΤ) χωρίς όμως να φαίνεται οποιαδήποτε απόδειξη παραλαβής από το ταχυδρομείο. Με βάση τα πιο πάνω στοιχεία στις 28.3.2011 οι Ενάγοντες εξασφάλισαν απόφαση εναντίον των Εναγομένων. Ο Εναγόμενος 2 κατεχώρησε την παρούσα αίτηση στις 4.8.
- Είναι ισχυρισμός του ότι λίγες μέρες πριν την ημερομηνία καταχώρησης της αίτησης παραμερισμού ενημερώθηκε για τη δημοσίευση της αγωγής στην Εφημερίδα «Χαραυγή» από κάποιους φίλους του. Η επιστολή ηλεκτρονικού ταχυδρομείου δεν αποστάληκε σε δική του ηλεκτρονική διεύθυνση αλλά των Εναγομένων 1 και 3, η επιστολή που στάληκε με τηλεομοιότυπο δεν αποστάληκε αφού είχε την ένδειξη «No Facsimile Connection» και δεν επιδόθηκε η διπλοσυστημένη επιστολή αφού δεν επισυνάφθηκε η απόδειξη αποστολής αυτής. Η κα Νικολαΐδου στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση των Εναγόντων ως προς τα ανωτέρω, παραπέμπει στα γεγονότα που εμφαίνονται στο φάκελο της υπόθεσης και ειδικά ως προς τον ισχυρισμό του Αιτητή ότι δεν αποστάληκε η αγωγή στη δική του ηλεκτρονική διεύθυνση (email) ανέφερε ότι έγινε προσπάθεια αποστολής της εκδοθείσας απόφασης μετά την έκδοση της από το δικηγόρο της χωρίς επιτυχία. Με βάση το πιο πάνω πραγματικό υπόβαθρο κρίνω σκόπιμο να εξετάσω εάν έγινε καλή επίδοση του κλητηρίου εντάλματος, γιατί σύμφωνα με τη νομολογία σε περίπτωση που το Δικαστήριο κρίνει ότι η επίδοση είναι αντικανονική τότε είναι υποχρεωμένο να παραμερίσει την απόφαση ex depito justitiae. Σχετική είναι η απόφαση Νικόλας Γιωργαλλίδης v. Χρυσόστομου Χρίστου
(1997)1 Α.Α.Δ. 247 στη σελίδα 250 λέχθηκε ότι: «Από τη στιγμή που η επίδοση κρίθηκε κακή και η διαπίστωση αυτή κρίθηκε ορθή κατά την γνώμη μας, (βλ. Δ.5 θ.2 των Διαδικαστικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας), το Πρωτόδικο Δικαστήριο ήταν υποχρεωμένο ex depito justitiae, να παραμερίσει την απόφαση και δεν ετίθετο θέμα άσκησης διακριτικής ευχέρειας. Έκαστος έχει το βασικό ανθρώπινο δικαίωμα να πληροφορηθεί για τα δικαστικά μέτρα εναντίον του, τους λόγους για τους οποίους καλείται να εμφανισθεί ενώπιον του Δικαστηρίου και να προβάλει τους ισχυρισμούς του (βλ. 30(α) (β) του Συντάγματος». Ιδιαίτερα η κακή επίδοση αγωγής παραβιάζει το συνταγματικό δικαίωμα πρόσβασης στα δικαστήρια που κατοχυρώνει το άρθρο 30.3 [Δέστε Ιερά Μητρόπολη Λεμεσού ν. Chr. P. Michaelides (Estates) Ltd]. Με βάση τα πιο πάνω γεγονότα και ιδιαίτερα λαμβάνοντας υπόψη ότι με την ένορκη δήλωση του Αιτητή - Εναγομένου 2, επισυνάπτονται στοιχεία που δείχνουν ότι το εκδοθέν διάταγμα για υποκατάστατο επίδοση δεν ακολουθήθηκε στην επίδοση της αγωγής προς τον Εναγόμενο 2, κρίνω ότι δεν έγινε καλή επίδοση της αγωγής στον Εναγόμενο 2. Ειδικότερα, ως προκύπτει από τα γεγονότα τα οποία δεν αμφισβητούνται (α) ενώ ήταν γνωστή η ηλεκτρονική διεύθυνση του Εναγόμενου 2 στους Ενάγοντες και αυτό φαίνεται από την ένορκο δήλωση της κας Νικολαΐδου, η αγωγή δεν επιδόθηκε σ΄ αυτή, αλλά στην ηλεκτρονική διεύθυνση των Εναγομένων 1 και 3 και μόνο αφού εκδόθηκε απόφαση αυτή στάληκε, αλλά σε μεταγενέστερο χρόνο σ΄ αυτή τη διεύθυνση. (β) Το τηλεομοιότυπο ως προκύπτει από τα γεγονότα δεν αποστάληκε, (γ) ούτε η διπλοσυστημένη επιστολή αποδείχθηκε ότι αποστάληκε αφού δεν προσκομίσθηκαν στοιχεία που να το αποδεικνύουν, ούτε στοιχεία ότι αυτή παρελήφθη από οποιοδήποτε. Η δημοσίευση της αγωγής, από μόνη της, δεν μπορεί να δικαιολογήσει καλή επίδοση, αφού εάν αυτό θα ήταν αρκετό, θα προωθείτο η αρχική αίτηση των Αιτητών για υποκατάστατο επίδοση. Ως εκ τούτου το Δικαστήριο είναι υποχρεωμένο να παραμερίσει την απόφαση ημερομηνίας 28.3.2011 χωρίς να τίθεται θέμα διακριτικής ευχέρειας. Ενόψει των πιο πάνω, η αίτηση του Εναγόμενου 2 επιτυγχάνει και η απόφαση ημερομηνίας 28.3.2011 παραμερίζεται χωρίς οποιουσδήποτε όρους για το λόγο ότι ο Εναγόμενος 2 δεν γνώριζε για την ύπαρξη δικαστικών μέτρων εναντίον του και παρόλο ότι η επίδοση της αγωγής ήταν κακή εκδόθηκε απόφαση εναντίον του. Ο Εναγόμενος μπορεί να καταχωρήσει σημείωμα εμφάνισης εντός 15 ημερών από σήμερα. Ενόψει της πιο πάνω κατάληξης, τα έξοδα της αίτησης θα είναι έξοδα στην πορεία της αγωγής. (Υπ.) ....................................... Γ. Κυριακίδου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής ΘΗ/ΓΚ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο