Επί τοις αφορώσι την Gesico Photographic Ltd, Αρ. Αιτ.: 753/10, 3 Απριλίου, 2012

(1), 214 και 333 και Επί τοις αφορώσι την Gesico Photographic Ltd, Αρ. εγγραφής 7731, Θ. Θεοδότου 15, Μέγαρο Καραντώκης, Λευκωσία και Επί τοις αφορώσι την αίτηση της Τραπέζης Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, εκ Λευκωσίας Αίτηση για διάλυση της εταιρείας Gesico Photographic Ltd, ημερ. 7.10.2010 Ημερομηνία: 3 Απριλίου, 2012 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τους αιτητές: κα Ι. Μαλέκου για Χρυσαφίνη και Πολυβίου Δ.Ε.Π.Ε. Για την καθ' ης η αίτηση: κα Γ. Στυλιανού για Σωτήρη Δράκο Δ.Ε.Π.Ε. Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την υπό κρίση αίτηση οι αιτητές επιζητούν διάταγμα διάλυσης της καθ' ης η αίτηση εταιρείας Gesico Photographic Ltd (στο εξής «η εταιρεία»), με έξοδα της αίτησης προς όφελος τους. Θα πρέπει να επισημανθεί ότι, παρόλο που δεν εγέρθηκε το θέμα εκ μέρους της εταιρείας, αυτό που επιζητείται ουσιαστικά είναι η έκδοση διατάγματος εκκαθάρισης, ως προνοείται στις νομοθετικές πρόνοιες επί των οποίων στηρίζεται η αίτηση. Σύμφωνα με την αίτηση, η εταιρεία ενεγράφη στις 3.2.1976 σύμφωνα με τον περί Εταιρειών Νόμο, Κεφ. 113 (στο εξής ο «Νόμος»), το εγγεγραμμένο γραφείο της βρίσκεται στην οδό Θ. Θεοδότου 15, Μέγαρο Καραντώκη, Λευκωσία και το ονομαστικό κεφάλαιο της είναι €341.720,29 (£200.000) διαιρεμένο σε 200.000 συνήθεις μετοχές από €1,71 (£1) έκαστη, κάποιοι δε από τους σκοπούς για τους οποίους ιδρύθηκε αναφέρονται στην αίτηση. Στις 15.2.2002 οι αιτητές εξασφάλισαν δικαστική απόφαση εναντίον της εταιρείας στην αγωγή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας με αρ. 1137/01 και βάσει αυτής η εταιρεία χρωστά στους αιτητές €81.637,18 πλέον τόκο 9% ετησίως από 3.10.2001 επί ποσού €68.542,05 μέχρις εξοφλήσεως. Οι αιτητές στις 19.10.2009 απέστειλαν επιστολή απαίτησης του πιο πάνω ποσού, η οποία επιδόθηκε στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας δια μέσου του διευθυντή Μίκη Σιδέρη και προσωπικά στις 15.7.2010 και στον Βασίλη Κωνσταντινίδη, που αρνήθηκε να υπογράψει στις 29.7.2010. Επειδή η εταιρεία, παρά την πάροδο τριών εβδομάδων από την παραλαβή της επιστολής, παρέλειψε να πληρώσει το εν λόγω ποσό εν όλω ή εν μέρει ή να κάνει οποιαδήποτε προσφορά στους αιτητές για εξασφάλιση και/ή διευθέτηση του, ούσα αναξιόχρεη και αδυνατεί να πληρώσει τα χρέη της, είναι ορθό και δίκαιο όπως διαλυθεί. Η αίτηση βασίζεται στα άρθρα 203, 209, 211(e), 212(a) (c), 213

(1), 214

(1)και 333 του Νόμου. Συνοδεύεται από ένορκη δήλωση ίδιας ημερομηνίας του Χριστόδουλου Παπαλαμπριανού, ο οποίος είναι στην υπηρεσία των αιτητών και εξουσιοδοτημένος από αυτούς να προβεί στην ένορκη του δήλωση, δηλώνει δε ότι το περιεχόμενο της αίτησης ανταποκρίνεται στην αλήθεια και το υιοθετεί. Στην ένορκη του δήλωση επισυνάπτονται, ως Τεκμήριο Α αντίγραφο της προαναφερθείσας απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, ως Τεκμήριο Β αντίγραφο διατάγματος ημερομηνίας 5.5.2008 για άδεια εκτέλεσης της απόφασης λόγω παρέλευσης 6 ετών από την έκδοση της, ως Τεκμήριο Γ αντίγραφο διατάγματος ημερομηνίας 29.9.2009 για άδεια εκτέλεσης της απόφασης λόγω της μεταβίβασης των εργασιών των εναγόντων στους αιτητές, ως Τεκμήριο Δ αντίγραφο της επιστολής των αιτητών ημερομηνίας 19.10.2009, ως Τεκμήριο Ε πιστοποιητικό του Εφόρου Εταιρειών για το εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας και ως Τεκμήριο ΣΤ ένορκη δήλωση του ιδιώτη επιδότη για την επίδοση στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας μέσω του διευθυντή της και προσωπικά στον Μίκη Σιδέρη. Η εταιρεία στην ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης της που καταχωρήθηκε στις 24.5.2011, προβάλλει τους ακόλουθους λόγους ένστασης: - η εταιρεία δεν είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της - εκκρεμεί έφεση μεταξύ των ίδιων μερών για πολύ μεγαλύτερο ποσό, δηλαδή η έφεση με αρ. 239/08, η οποία έχει πολύ καλές πιθανότητες να επιτύχει - το εξ αποφάσεως χρέος για την επίδικη αγωγή έχει εξοφληθεί με ειδική διευθέτηση στο κεντρικό κατάστημα των αιτητών με τον διευθυντή του τμήματος κ. Χρύσανθο Καραολίδη - η εταιρεία δεν έχει έγγραφα στη κατοχή της που να φαίνεται και να αναφέρεται ότι εκκρεμεί το επίδικο εξ αποφάσεως χρέος - το εξ αποφάσεως χρέος δεν εκκρεμεί - η αίτηση είναι καταχρηστική και - υπό όλες τις συνθήκες είναι άδικο να εκδοθεί διάταγμα διάλυσης της εταιρείας. Η ένσταση βασίζεται στα άρθρα 211(c) και (f), 212, 213 και 214 του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ. 113, στο άρθρο 1 των Κανονισμών για την διοίκηση ιδιωτικής εταιρείας περιορισμένης ευθύνης με μετοχές, στα άρθρα 47-61 των Κανονισμών για διεύθυνση εταιρείας περιορισμένης ευθύνης με μετοχές που δεν είναι ιδιωτική εταιρεία, στους περί Εταιρειών (Διάλυση) Κανονισμούς 1933-1938, στους περί Εταιρειών Διαδικαστικούς Κανονισμούς, στους θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 θθ1-4, 8 και 9 καθώς και στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου και στη γενική πρακτική και διαδικασία που ισχύει στα Δικαστήρια στην Αγγλία (όπου δεν υπάρχει τοπική πρόνοια ή πρακτική). Συνοδεύεται από ένορκη δήλωση ίδιας ημερομηνίας του Μίκη Σιδέρη, ο οποίος αναφέρει ότι ήταν ένας από τους διευθυντές της εταιρείας αλλά δεν μπορεί να εκτελεί τα καθήκοντα του διευθυντή επειδή εκδόθηκε διάταγμα παραλαβής εναντίον του. Ωστόσο γνωρίζει τα γεγονότα της υπόθεσης από προσωπική του πείρα και γνώση και από πληροφορίες των δικηγόρων του και είναι δεόντως εξουσιοδοτημένος να προβεί στην εν λόγω ένορκη δήλωση. Οι ισχυρισμοί των αιτητών ότι η εταιρεία δεν δύναται να πληρώσει τα χρέη της και είναι δίκαιο όπως διαλυθεί είναι κακόπιστοι ή/και δόλιοι και προβάλλονται με σκοπό την διάλυση της, που θα έχει ως αποτέλεσμα να την φέρει σε πολύ δυσχερή θέση για να υπερασπιστεί τα δικαιώματα και τα συμφέροντα της και θα εμποδίσει την ομαλή λειτουργία και πραγματοποίηση των σκοπών της. Η εταιρεία επιφυλάσσεται να προσκομίσει την αναγκαία μαρτυρία. Το επίδικο εξ αποφάσεως χρέος έχει εξοφληθεί όπως αναφέρεται στους λόγους ένστασης και για τον λόγο αυτό η εταιρεία δεν έχει στη κατοχή της έγγραφα ότι εκκρεμεί το εν λόγω χρέος. Επίσης, εκκρεμεί μεταξύ των ίδιων διαδίκων η έφεση με αρ. 239/08 για τις συνεκδικαζόμενες αγωγές με αρ. 1411/02 και αρ. 3890/02 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, η απόφαση επί των οποίων εκδόθηκε στην απουσία των εναγομένων (αντίγραφο της ειδοποίησης έφεσης επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 1). Ανεξάρτητα από τα πιο πάνω, οι διάδικοι βρίσκονται σε συνεχή επικοινωνία προς συνολική διευθέτηση των μεταξύ τους οικονομικών εκκρεμοτήτων και οι αιτητές καταχώρησαν την υπό κρίση αίτηση με σκοπό να εξασκηθούν αθέμιτες πιέσεις στην εταιρεία για την πλήρη εξόφληση τους. Η παρούσα αίτηση είναι καταχρηστική εφόσον καταχωρήθηκε με σκοπό την καταπίεση της εταιρείας να εξοφλήσει το επίδικο χρέος και όχι καλόπιστα και/ή για τους σκοπούς της περί Εταιρειών νομοθεσίας και/ή για την προστασία της περιουσίας της εταιρείας αλλά για αλλότριους σκοπούς. Ο ενόρκως δηλών για τους πιο πάνω λόγους ζητά την απόρριψη της αίτησης ή/και την αναστολή της με έξοδα σε βάρος των αιτητών. Στη συμπληρωματική του ένορκη δήλωση, που καταχωρήθηκε κατόπιν άδειας του Δικαστηρίου στις 25.10.11, ο Μίκης Σιδέρης αναφέρει περαιτέρω ότι η έφεση με αρ. 239/08 εκδικάστηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο, το οποίο παραμέρισε την πρωτόδικη απόφαση, επισυνάπτοντας αντίγραφο της απόφασης του Ανωτάτου Δικαστηρίου ως Τεκμήριο

1. Συνεπεία της εν λόγω απόφασης εκκρεμούν οι συνεκδικαζόμενες αγωγές με αρ. 1411/02 και αρ. 3890/02, με βάση τις οποίες η εταιρεία διεκδικεί από τους αιτητές ποσά ύψους €2.416.000, επισυνάπτοντας αντίγραφα των εν λόγω απαιτήσεων ως Τεκμήρια 3 και
2. Στην απαντητική του συμπληρωματική ένορκη δήλωση ημερομηνίας 10.11.2011, που επίσης καταχωρήθηκε με άδεια του Δικαστηρίου, ο Χριστόδουλος Παπαλαμπριανού αναφέρει ότι η επίδικη δικαστική απόφαση στην αγωγή με αρ. 1137/01 δεν έχει εφεσιβληθεί, ούτε και έχει εξοφληθεί, ενώ οι συνεκδικαζόμενες αγωγές με αρ. 1411/02 και αρ. 3890/02 δεν έχουν καμία σχέση με την παρούσα αίτηση και δεν αποτελούν λόγο μη έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος. Κατά την ακρόαση της αίτησης προσφέρθηκε εκ μέρους των αιτητών η προφορική μαρτυρία του Χριστόδουλου Παπαλαμπριανού, ο οποίος υιοθέτησε το περιεχόμενο των πιο πάνω παρατεθεισών ενόρκων δηλώσεων του, αναγνωρίζοντας τα Τεκμήρια της ένορκης του δήλωσης ημερομηνίας 7.10.
3. Κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου ως Τεκμήρια 1 και 2 τη δημοσίευση της αίτησης στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας και σε μία καθημερινή εφημερίδα αντίστοιχα, σύμφωνα με τις οδηγίες του Δικαστηρίου. Κατέθεσε, επίσης, ως Τεκμήρια 3 και 4 καταστάσεις λογαριασμών, όπου αναφέρεται το σημερινό υπόλοιπο του οφειλόμενου ποσού και των εξόδων αντίστοιχα, προσθέτοντας ότι το χρέος αφορούσε δάνειο από ενοικιαγορά των αντικειμένων που αναφέρονται στο τιμολόγιο που επισυνάπτεται στο Τεκμήριο Α της αίτησης. Πρόσθεσε ότι ζητήθηκε η παράδοση των εν λόγω αντικειμένων με ένταλμα κινητών αλλά ο Μίκης Σιδέρης ανέφερε ότι τα μηχανήματα δεν υπήρχαν και ως εκ τούτου δεν παραδόθηκαν στους αιτητές. Προβάλλοντας τη θέση ότι το εξ αποφάσεως χρέος και τα έξοδα εξακολουθούν να οφείλονται από την εταιρεία και ότι εντός των τριών εβδομάδων που ακολούθησαν την επίδοση της γραπτής απαίτησης των αιτητών δεν έγινε καμία προσπάθεια διευθέτησης του χρέους εκ μέρους της εταιρείας, εισηγήθηκε την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Εκ μέρους της εταιρείας κατέθεσε ο Μίκης Σιδέρης, ο οποίος υποστήριξε ότι δεν είναι πλέον διευθυντής της εταιρείας καθότι βρίσκεται σε διαδικασία πτωχεύσεως εδώ και πολλά χρόνια και δεν μπορεί να εκτελεί καθήκοντα διευθυντή, η δε εταιρεία δεν λειτουργεί για πολλά χρόνια. Πριν από 15 χρόνια η αιτήτρια τράπεζα ειδοποίησε την εταιρεία ότι έκλεισε τους λογαριασμούς της και ζητούσε αποπληρωμή των οφειλών της και μετά από διευθετήσεις με άλλη εταιρεία κάποια από τα οφειλόμενα ποσά έχουν πληρωθεί. Δεν γνωρίζει κατά πόσο το απαιτούμενο στην παρούσα υπόθεση ποσό έχει πληρωθεί στα πλαίσια της εν λόγω διευθέτησης μέχρι το
4. Όσον αφορά το αντικείμενο της επίδικης δικαστικής απόφασης δεν ήταν κανονική χρηματοδότηση καθότι κατά τον χρόνο εκείνο εγίνοντο παράτυπες διαδικασίες. Διερωτήθηκε πώς ο επιδότης του επέδωσε την επιστολή που ισχυρίζονται οι αιτητές εφόσον η εταιρεία δεν λειτουργούσε και δεν υπήρχε στην διεύθυνση εκείνη, ενώ η δική του διεύθυνση είναι διαφορετική. Βρίσκεται σε διαπραγματεύσεις με τους αιτητές για την διευθέτηση των υποχρεώσεων τόσο της εταιρείας όσο και άλλων εταιρειών και η τελευταία πρόταση που έγινε εκ μέρους του, μέσω των δικηγόρων του, για το ποσό των 3,5 εκατομμυρίων ευρώ συμπεριλαμβάνει και την παρούσα αίτηση, καταθέτοντας ως Τεκμήριο 5 αντίγραφο επιστολής των αιτητών ημερομηνίας 12.1.2012 προς τους δικηγόρους του αναφορικά με τις «υποθέσεις Μίκη Σιδέρη και εταιρειών του», όπου αναφέρεται ότι η πρόταση του εξετάζεται. Η συνήγορος των αιτητών στη γραπτή της αγόρευση εισηγήθηκε ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις για έκδοση του αιτούμενου διατάγματος όπως προκύπτει από τα γεγονότα που έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου και τη νομολογία επί του θέματος, υποδεικνύοντας ότι η ένσταση της εταιρείας και όσα ανέφερε ο Μίκης Σιδέρης είναι αβάσιμα και ανυπόστατα όπως είναι πρόδηλο από τα γεγονότα και θα πρέπει να απορριφθούν. Η συνήγορος της εταιρείας στη γραπτή της αγόρευση, με αναφορά στα γεγονότα της υπόθεσης και τη νομολογία, εισηγήθηκε ότι δεν είναι ορθό με βάση το δίκαιο της επιείκειας και τις αρχές της δικαιοσύνης να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα εφόσον συνεχίζονται οι διαπραγματεύσεις για διευθέτηση όλων των διαφορών μεταξύ των μερών και τυχόν έκδοση του θα στερήσει την εταιρεία του δικαιώματος να διαχειρίζεται την περιουσία της, τους αιτητές να εισπράξουν την απαίτηση τους και θα δημιουργήσει περαιτέρω καθυστέρηση στις ήδη καθυστερημένες υποθέσεις μεταξύ των μερών. Ως προς τη νομική πτυχή, με το άρθρο 211 του Νόμου παρέχεται διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να διατάξει την εκκαθάριση μιας εταιρείας για έναν από τους έξι λόγους που καθορίζονται σ' αυτό. Σύμφωνα με την παράγραφο (ε) διάταγμα εκκαθάρισης μπορεί να εκδοθεί όταν η εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της. Περαιτέρω, σύμφωνα με την παράγραφο (α) του άρθρου 212 του Νόμου εταιρεία λογίζεται ότι είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της, αν πιστωτής που του χρωστά η εταιρεία ποσό που υπερβαίνει τις £500, επέδωσε σ' αυτήν παραδίδοντας στο εγγεγραμμένο γραφείο της, απαίτηση υπογεγραμμένη απ' αυτόν με την οποία απαιτείται από την εταιρεία να καταβάλει το ποσό που οφείλεται, και η εταιρεία για τις επόμενες τρεις εβδομάδες αμέλησε να καταβάλει το εν λόγω ποσό ή να εξασφαλίσει ή να το διευθετήσει προς εύλογη ικανοποίηση του πιστωτή. Το ίδιο τεκμήριο δημιουργείται και με την παράγραφο (γ) του άρθρου 212 του Νόμου, αν αποδειχθεί, προς ικανοποίηση του Δικαστηρίου ότι εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της και αφού το Δικαστήριο λάβει υπόψη του τις ενδεχόμενες και μελλοντικές υποχρεώσεις της εταιρείας (βλ. σχετικά, GIP Constructions Ltd v. Διευθυντή Τμ. Κοινωνικών Ασφαλίσεων

(1991)1 ΑΑΔ 14 και M. Moulettaris Machin. Co. Ltd v. Ζήνωνος

(2001)1(Γ) ΑΑΔ 1649). Στην υπό κρίση αίτηση, αξιολογώντας την προσαχθείσα μαρτυρία στο σύνολο της αποδέχομαι τη θέση των αιτητών ως προς την συνδρομή των προϋποθέσεων για την έκδοση του αιτουμένου διατάγματος. Επισημαίνεται αρχικά ότι παρέμεινε ουσιαστικά αναμφισβήτητο αφενός ότι εκδόθηκε και είναι εκτελεστή η απόφαση στην αγωγή με αρ. 1137/01 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας εναντίον της εταιρείας (βλ. Τεκμήρια Α, Β και Γ της αίτησης) και αφετέρου ότι το ποσό που οφείλεται στους αιτητές δυνάμει της εν λόγω δικαστικής απόφασης, πλέον τα έξοδα, εμφαίνεται στα Τεκμήρια 3 και 4 αντίστοιχα και υπερβαίνει κατά πολύ το αντίστοιχο σε ευρώ ποσό των £500. Ακόμη και ο κ. Σιδέρης, παρά τις αόριστες αναφορές του κατά τη μαρτυρία του ότι πιθανό να πληρώθηκε στους αιτητές το εν λόγω ποσό πριν από το έτος 2002, αποδέχθηκε κατά την αντεξέταση του ότι το εξ αποφάσεως επίδικο χρέος δεν έχει εξοφληθεί εκ μέρους της εταιρείας. Είναι επίσης αναμφισβήτητο, όπως θα αναλυθεί και πιο κάτω, ότι η εταιρεία δεν λειτουργεί, όπως υποστήριξε ο κ. Σιδέρης τόσο κατά την κυρίως εξέταση του όσο και κατά την αντεξέταση. Η αξιολόγηση της μαρτυρίας των δυο πλευρών συνεπώς, σε σχέση με τη συνδρομή των προϋποθέσεων του άρθρου 212(α), αποσκοπεί στη διαπίστωση του κατά πόσον επιδόθηκε στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας η γραπτή απαίτηση των αιτητών ημερομηνίας 19.10.2009 (Τεκμήριο Δ της αίτησης) και η εταιρεία αμελώντας να καταβάλει ή να εξασφαλίσει ή να διευθετήσει προς εύλογη ικανοποίηση των αιτητών το εν λόγω χρέος κατά τις επόμενες τρεις εβδομάδες, λογίζεται ότι είναι ανίκανη να πληρώσει το χρέος της. Από τη μαρτυρία του κ. Παπαλαμπριανού, που παρέμεινε ακλόνητη εφόσον ο μάρτυρας δημιούργησε θετική εικόνα στο Δικαστήριο και κρίνεται απόλυτα ειλικρινής, προκύπτει ότι η γραπτή απαίτηση των αιτητών επιδόθηκε στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας, στη διεύθυνση που φαίνεται στο πιστοποιητικό του Εφόρου Εταιρειών (Τεκμήριο Ε της αίτησης) και σύμφωνα με την ένορκη δήλωση του ιδιώτη επιδότη (Τεκμήριο ΣΤ της αίτησης) η επίδοση στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας έγινε στις 15.7.2010 «μέσω του διευθυντή της και προσωπικά στον κ. Μίκη Σιδέρη και στον Βασίλη Κωνσταντινίδη ο οποίος αρνήθηκε να υπογράψει». Επισημαίνεται δε ότι ο κ. Παπαλαμπριανού αρνήθηκε την υποβληθείσα σ' αυτόν θέση κατά την αντεξέταση του ότι η γραπτή απαίτηση των αιτητών επιδόθηκε στο Μίκη Σιδέρη προσωπικά αλλά όχι στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας. Από την άλλη, η μαρτυρία του κ. Σιδέρη επί του θέματος αυτού είναι ασαφής, αόριστη και συγκεχυμένη. Κατά την κυρίως εξέταση του διερωτάτο πώς επιδόθηκε η συγκεκριμένη επιστολή εφόσον η εταιρεία δεν λειτουργούσε και δεν ήταν στην διεύθυνση αυτή ούτε η εταιρεία ούτε και ο ίδιος. Στην αντεξέταση του, ωστόσο, αν και απέφευγε να απαντήσει σε ερωτήσεις που αφορούσαν την υπογραφή του στο επισυνημμένο αντίγραφο της επιστολής στο Τεκμήριο ΣΤ και στο κατά πόσον παρέλαβε την επιστολή από τον ιδιώτη επιδότη, λέγοντας ότι δεν είναι δικά του τα γράμματα και δεν υπάρχει η εταιρεία, η οποία δεν λειτουργεί εδώ και δώδεκα χρόνια, παρόλο που στον Έφορο Εταιρειών υπάρχει ως εταιρεία, σε ερώτηση τί έκανε μετά την παραλαβή της επιστολής ημερομηνίας 19.10.2009 απάντησε ότι μέχρι το 2007 έκανε διαβουλεύσεις για διευθέτηση και άλλων υποθέσεων. Προκύπτει κατά συνέπεια ότι παρά τις προηγούμενες υπεκφυγές του αποδέχθηκε ότι παρέλαβε την επίδικη επιστολή, με τον τρόπο που αποδείχθηκε από τους αιτητές. Συνεπώς η θέση του κ. Σιδέρη και της συνηγόρου της εταιρείας ότι η επίδοση της γραπτής απαίτησης δεν έγινε στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας είναι απορριπτέα. Άλλωστε ούτε στην ένσταση της εταιρείας δεν προεβλήθη τέτοιο θέμα, ως εμφαίνεται τόσο στους λόγους ένστασης όσο και στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση. Καταλήγω κατ' επέκταση ότι από τη μαρτυρία των αιτητών συνάγεται ότι η επίδοση της γραπτής απαίτησης τους επιδόθηκε στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας, ως απαιτείται από το άρθρο 212(α) του Νόμου. Παρόμοια αντικρύζεται και το θέμα ότι η εταιρεία αμέλησε να καταβάλει ή να εξασφαλίσει ή να διευθετήσει προς εύλογη ικανοποίηση των αιτητών το επίδικο χρέος κατά τις επόμενες τρεις εβδομάδες από την επίδοση της γραπτής απαίτησης των αιτητών, όπως προκύπτει τόσο από το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων των δυο πλευρών και τα Τεκμήρια που επισυνάπτονται σ' αυτές όσο και από την προφορική μαρτυρία κατά την ακροαματική διαδικασία. Από την αποδεκτή μαρτυρία του κ. Παπαλαμπριανού συνάγεται ότι κατά το εν λόγω χρονικό διάστημα ουδέν έγινε προς διευθέτηση του επίδικου χρέους ενόσω η έφεση με αρ. 239/08 και οι αγωγές με αρ. 1411/02 και αρ. 3890/02 δεν έχουν καμία σχέση με την παρούσα αίτηση. Οι όποιες προσπάθειες για διευθέτηση άλλων, άσχετων με την παρούσα, απαιτήσεων των αιτητών ή ανταπαιτήσεων του κ. Σιδέρη, της εταιρείας και άλλων εταιρειών, που εν πάση περιπτώσει δεν έγιναν εντός των τριών εβδομάδων μετά την επίδοση της γραπτής απαίτησης των αιτητών, δεν μπορούν να οδηγήσουν σε αντίθετο συμπέρασμα. Αποτελεί συνεπώς εύρημα του Δικαστηρίου ότι το απαιτούμενο ποσό οφείλεται στους αιτητές από την εταιρεία δυνάμει δικαστικής απόφασης, που δεν έχει πληρωθεί παρόλο που έχει επιδοθεί στις 15.7.2010 στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας απαίτηση των αιτητών μέσω των Μίκη Σιδέρη και Βασίλη Κωνσταντινίδη και έχουν παρέλθει τρεις εβδομάδες χωρίς να καταβληθεί το εν λόγω ποσό ή να εξασφαλιστούν οι αιτητές ή να ικανοποιηθούν με διευθέτηση της εταιρείας. Όπως εξειδικεύεται στην αίτηση η εταιρεία θα πρέπει να θεωρηθεί ότι είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της σύμφωνα με το άρθρο 211(ε) του Νόμου, λόγω του ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 212(α) του Νόμου (βλ. Pan-Aman Hotels Ltd v. Εφόρου ΦΠΑ

(2002)1(Γ) ΑΑΔ 1796). Η αξιολόγηση της προσφερθείσας και από τις δυο πλευρές μαρτυρίας άλλωστε καταδεικνύει ότι η εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της δυνάμει του άρθρου 211(ε) του Νόμου, ακόμη και αν εθεωρείτο ότι δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις του άρθρου 212(α) του Νόμου. Στην υπόθεση C. Phasarias (Autom. Centre) Ltd ν. Ετ. Σκυροποϊίας «Λεωνίκ» Λτδ

(2009)1(Β) ΑΑΔ 1457, με αναφορά στην προγενέστερη Κυπριακή νομολογία λέχθηκε ότι και από την Αγγλική νομολογία, όπου ισχύουν τα αντίστοιχα με τα άρθρα 211 και 212 του δικού μας Νόμου, προκύπτει ότι η εξειδίκευση των περιστάσεων στο άρθρο 212 δεν περιορίζει τη γενικότητα του άρθρου 211 αναφορικά με την αδυναμία πληρωμής των χρεών μιας εταιρείας. Εξειδικευμένοι λόγοι αποτελούν ορισμένες περιστάσεις που εγείρουν νομοθετικό τεκμήριο ύπαρξης αδυναμίας πληρωμής χρεών αλλά δεν εξαντλούν το πεδίο για προσκόμιση οποιασδήποτε άλλης μαρτυρίας που θα μπορούσε να κατατείνει στο ίδιο αποτέλεσμα (βλ. και M. Moulettaris Machin. Co. Ltd v. Ζήνωνος (πιο πάνω)). Στην παρούσα υπόθεση στη νομική βάση της αίτησης, πέραν του άρθρου 211(ε), γίνεται αναφορά τόσο στο άρθρο 212(α) όσο και στο άρθρο 212(γ) του Νόμου. Σύμφωνα με τη μαρτυρία που προσέφερε η ίδια η εταιρεία, από την συνολική της κατάσταση συνάγεται η γενικότερη αφερεγγυότητα της δυνάμει του άρθρου 212(γ) του Νόμου. Όπως υποστήριξε ο κ. Σιδέρης η εταιρεία δεν λειτουργεί εδώ και χρόνια, δεν φαίνεται να έχει περιουσία και ο ίδιος, που ήταν διευθυντής της, είναι υπό πτώχευση. Από την θέση του κ. Σιδέρη και μόνο διαφαίνεται ότι δεν υπάρχει καμία δυνατότητα της εταιρείας να πληρώσει όχι μόνο το επίδικο χρέος αλλά και οποιαδήποτε άλλη τυχόν υποχρέωση της. Όπως χαρακτηριστικά διερωτήθηκε ο κ. Σιδέρης κατά την αντεξέταση του «ποιός θα πληρώσει» εφόσον ο ίδιος είναι υπό πτώχευση και η εταιρεία δεν λειτουργεί. Οι όποιες τυχόν διαβουλεύσεις γίνονται για διευθέτηση άλλων υποχρεώσεων της εταιρείας, όχι βεβαίως με πληρωμή από την ίδια, καθώς και των υποχρεώσεων άλλων εταιρειών και προσωπικών υποχρεώσεων του κ. Σιδέρη, με άλλους τρόπους και όχι με πόρους της εταιρείας, δεν μεταβάλλουν αυτή τη διαπίστωση. Συνεπώς τα ενώπιον του Δικαστηρίου τεθέντα στοιχεία οδηγούν στο εύρημα ότι η εταιρεία αδυνατεί να πληρώσει τα χρέη της και κρίνεται ανίκανη να τα πληρώσει, σύμφωνα με τα άρθρα 211(ε) και 212(γ) του Νόμου. Η θέση της εταιρείας, επίσης, ότι η αίτηση είναι καταχρηστική και εκδικητική κρίνεται ανυπόστατη. Όπως σαφώς δήλωσε ο κ. Παπαλαμπριανού κατά την αντεξέταση του, η παρούσα αίτηση δεν έγινε για εκδικητικούς λόγους αλλά αποσκοπεί στην διασφάλιση των συμφερόντων των πιστωτών της εταιρείας εφόσον με την πάροδο του χρόνου οι υποχρεώσεις της αυξάνονται. Η οποιαδήποτε δε καθυστέρηση που ενδεχόμενα θα επέλθει σε άλλες υποθέσεις αν επιτύχει η παρούσα αίτηση, όπως ανέφερε η συνήγορος της εταιρείας προς υποστήριξη της εισήγησης της περί των αρνητικών συνεπειών που θα έχει η διάλυση της εταιρείας, δεν αποτελεί λόγο μη έγκρισης της αίτησης εφόσον κρίνεται ότι συντρέχουν οι νομικές προϋποθέσεις για έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Ενόψει όλων των πιο πάνω καταλήγω ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την έγκριση της αίτησης και εκδίδεται διάταγμα εκκαθάρισης της εταιρείας Gesico Photographic Ltd. Αντίγραφο του παρόντος διατάγματος να επιδοθεί από τους αιτητές στον Επίσημο Παραλήπτη, ο οποίος διορίζεται προσωρινός εκκαθαριστής της περιουσίας της εταιρείας. Τα έξοδα της παρούσας διαδικασίας, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή, επιδικάζονται υπέρ των αιτητών. (Υπ.) ........... Λ. Καουτζάνη, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΣΗ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο