Ανδρέας Ηροδότου κ.α. ν. Ελισάβετ Βάσου Χατζηαθανάση κ.α., Αγωγή αρ.: 1269/2007, 5 Απριλίου, 2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2012:A108 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ. Αγωγή αρ.: 1269/2007 Μεταξύ:
- Ανδρέας Ηροδότου
- Γεώργιος Ηροδότου
- Μαρία Ηροδότου
- Γρηγορία Χ' Γιάγκου
- Κωστάκης Ηροδότου
- Έλενα Ηροδότου Ενάγοντες -και-
- Ελισάβετ Βάσου Χατζηαθανάση
- Μαρίας Βάσου Χατζηαθανάση Εναγομένων 5 Απριλίου, 2012 Για τους ενάγοντες αρ. 1 έως και 6, εμφανίζεται ο κ. Α. Παναγιώτου για τους κ.κ. Παναγιώτου και Πελεκάνος. Για τις εναγόμενες αρ. 1 και 2, εμφανίζεται η κα Σπ. Χριστοδούλου-Γεωργίου. Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι διάδικοι είναι ιδιοκτήτες όμορων κτημάτων σε περιοχή της κοινότητας Αναλυόντα στη Λευκωσία. Πρόκειται για το κτήμα υπ' αριθμόν εγγραφής 7581, τεμάχιο 758 (παλαιό 630/3), Φ/Σχ. 39/3, του οποίου εγγεγραμμένοι συνιδιοκτήτες, κατά ιδανικά μερίδια, είναι οι ενάγοντες αρ. 1 έως και 6 («οι ενάγοντες» εκτός όπου είναι αναγκαίος ο προσδιορισμός εκάστου) («το κτήμα 758») καθώς και για το κτήμα υπ' αριθμόν εγγραφής 7499, τεμάχιο 632, Φ/Σχ39/3, του οποίου εγγεγραμμένες συνιδιοκτήτριες, κατά ιδανικά μερίδια, είναι οι εναγόμενες αρ. 1 και 2 («οι εναγόμενες» εκτός όπου είναι αναγκαίος ο προσδιορισμός εκάστης) («το κτήμα 632»). Διά της αγωγής τους οι ενάγοντες εγκαλούν τις εναγόμενες και για το αστικό αδίκημα της παράνομης επέμβασης στο κτήμα 758 (άρθρο 43 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148 ως αυτό τροποποιήθηκε στη συνέχεια). Ισχυρίζονται πως, σε άγνωστη ημερομηνία, οι εναγόμενες παρανόμως και, εν πάση περιπτώσει, χωρίς την άδεια και τη συγκατάθεσή τους, επενέβησαν στο κτήμα 758 και ανήγειραν υποστατικά τα οποία συνεχίζουν να χρησιμοποιούν και να εκμεταλλεύονται έως και σήμερα. Ισχυρίζονται, περαιτέρω, πως οι ίδιοι απετάθηκαν στο Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας («ο Διευθυντής») για να οριοθετήσουν το κτήμα
- Με απόφασή του ημερ. 25.5.98, στα πλαίσια της αίτησης υπό αναφοράν Α1775/95, ο Διευθυντής καθόρισε τα σύνορα του τεμαχίου 758 και διεπίστωσε επέμβαση των εναγομένων σε αυτό. Οι εναγόμενες προσέβαλαν την απόφαση του Διευθυντή ημερ. 25.5.98 με την αίτηση/έφεση αρ. 473/1998 (Ε.Δ. Λευκωσίας). Εν τέλει απέσυραν αυτό το ένδικο μέσο με αποτέλεσμα η απόφαση του Διευθυντή ημερ. 25.5.98 να καταστεί οριστική, ανέκκλητη και δεσμευτική. Τέλος, οι ενάγοντες ισχυρίζονται πως διεμαρτυρήθηκαν επανειλημμένως στις εναγόμενες και τις εκάλεσαν να άρουν την παράνομη επέμβαση. Πλην όμως, αυτές παραλείπουν να συμμορφωθούν. Εξ ου και οι ίδιοι υφίστανται ζημιές, ταλαιπωρία και απώλεια της δυνατότητας να κατέχουν, να χρησιμοποιούν και να αξιοποιούν την επίδικη γη. Οι ενάγοντες αξιώνουν την έκδοση διατάγματος διά του οποίου να διατάσσεται η άρση της παράνομης επέμβασης στην επίδικη γη και η κατεδάφιση των παράνομων υποστατικών επί αυτής. Διεκδικούν, επίσης, γενικές και ειδικές αποζημιώσεις. Διά της σύντομης υπεράσπισής τους οι εναγόμενες δέχονται ότι είναι οι συνιδιοκτήτριες του κτήματος
- Αρνούνται, όμως, κατά τρόπον γενικό, και απορρίπτουν τη βάση της αγωγής, τη συνδρομή του αγώγιμου δικαιώματος καθώς και την βασιμότητα των επίδικων αξιώσεων. Η ακροαματική διαδικασία ξεκίνησε στις 23.2.
- Διεκόπηκε για κάποιο διάστημα εν αναμονή των αποτελεσμάτων επιτόπιας εξέτασης. Με πρωτοβουλία και των δύο πλευρών εξεδόθηκε, στις 20.4.10, εκ συμφώνου διάταγμα διά του οποίου διατασσόταν η διενέργεια επιτόπιας εξέτασης από το Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας («το Τμήμα») καθώς και η κοινοποίηση, στο Δικαστήριο, της έκθεσης, η οποία θα προέκυπτε. Οι δύο πλευρές εδήλωσαν ότι θα εδεσμεύοντο από το αποτέλεσμα αυτής της επιτόπιας εξέτασης. Η επιτόπια εξέταση διενεργήθηκε στις 15.6.10 και η επακόλουθη έκθεση τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου. Για να αποδειχθεί η αγωγή κατέθεσαν η Θέκλα Βασιλείου (Μ.Ε.1), δημόσια υπάλληλος, η οποία υπηρετεί στο Πρωτοκολλητείο του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, ο Ανδρέας Ζεμπύλας (Μ.Ε.2), συνταξιούχος δημόσιος υπάλληλος, ο οποίος υπηρέτησε ως Τεχνικός Α' Τάξης στο Τμήμα, η Νεκταρία Στυλιανού (Μ.Ε.3), Χωρομέτρης η οποία υπηρετεί στο Τμήμα, ο ενάγων αρ. 1 Ανδρέας Ηροδότου (Μ.Ε.4) καθώς και ο Εκτιμητής Ακινήτων Χριστόφορος Χατζηιωάννου (Μ.Ε.5). Για να προωθηθεί η υπεράσπιση κατέθεσαν ο Άγγελος Συμεού (Μ.Υ.1), πρώην Πρόεδρος του Κοινοτικού Συμβουλίου Αναλυόντα, ο Αχιλλέας Παναγιώτου Κέστας (Μ.Υ.2), ο Παναγιώτης Χριστοδούλου (Μ.Υ.3), σύζυγος της εναγομένης αρ. 1, και η εναγομένη αρ. 2 Μαρία Βάσου Χατζηαθανάση (Μ.Υ.4). Επιπλέον των όσων ανέφεραν ενόρκως ενώπιον του Δικαστηρίου, οι μάρτυρες κατέθεσαν και έγγραφη μαρτυρία. Μέρος αυτής είναι πολύ βοηθητικό για να αντιληφθεί κάποιος κρίσιμα γεγονότα, για να τεκμηριωθούν ουσιώδεις παράμετροι της υπόθεσης και για να αξιολογηθεί η βαρύτητα και η αξιοπιστία μαρτύρων. Αναφέρομαι, συγκεκριμένα, στον φάκελο διαδικασίας της αίτησης/έφεσης αρ. 473/1998 (Ε.Δ. Λευκωσίας) (τεκμήριο 1), την χωρομετρική εργασία η οποία αφορά στα επίδικα κτήματα, η οποία ευρίσκεται στο σχετικό χωρομετρικό βιβλίο και επί τη βάσει της οποίας λήφθηκε η απόφαση του Διευθυντή ημερ. 25.5.98 (τεκμήριο 2), αντίγραφα της απόφασης του Διευθυντή ημερ. 25.5.98 (τεκμήρια 3 και 7), το σχεδιάγραμμα το οποίο απεικονίζει την χωρομετρική εργασία που διεξήχθηκε από το Τμήμα στις 15.6.10, κατ' ακολουθίαν του διατάγματος ημερ. 20.4.10 (τεκμήριο 4), την επιστολή των δικηγόρων των εναγόντων προς τις ενάγουσες ημερ. 17.10.06 (τεκμήριο 12), την έκθεση εκτίμησης για την τιμή πώλησης του κτήματος 758 η οποία υπογράφεται από τον Χριστόφορο Χατζηιωάννου (τεκμήριο 14), την αίτηση υπό αναφοράν Α577/86 για την διευθέτηση συνοριακής διαφοράς (τεκμήριο 20), την χειρόγραφη δήλωση ιδιοκτητών κτημάτων η οποία σχετίζεται με την προαναφερθείσα αίτηση υπό αναφοράν Α577/86 (τεκμήριο 21) και την αίτηση υπό αναφοράν Α1775/95 για την διευθέτηση συνοριακής διαφοράς (τεκμήριο 23). Ακολουθεί η σύνοψη και ο σχολιασμός της μαρτυρίας: Η Θέκλα Βασιλείου (Μ.Ε.1) κατέθεσε τον φάκελο της διαδικασίας της αίτησης/έφεσης αρ. 473/1998 (Ε.Δ. Λευκωσίας) (τεκμήριο 1) διά της οποίας οι εναγόμενες προσέβαλαν την απόφαση του Διευθυντή ημερ. 25.5.
- Όπως προκύπτει από το περιεχόμενο του φακέλου αυτού (τεκμήριο 1), διά της προσβληθείσας απόφασης του Διευθυντή ημερ. 25.5.98 επελύθηκε συνοριακή διαφορά μεταξύ του κτήματος 758 και του κτήματος 632 και απεφασίσθηκε πως έκταση γης την οποίαν οι εναγόμενες (και εκεί αιτήτριες/εφεσείουσες) παρουσιάζουν ως ανήκουσα στο κτήμα 632 και την οποίαν χρησιμοποιούν, ανήκει στο κτήμα
- Όπως περαιτέρω προκύπτει από την σχετική αιτιολογημένη απόφαση του Διευθυντή ημερ. 6.7.98 (καταχωρισμένη στο τεκμήριο 1), η απόφαση του Διευθυντή ημερ. 25.5.98 εξεδόθηκε κατ' ακολουθίαν της αίτησης υπό αναφοράν Α1775/95 η οποία υπεβλήθηκε από τους προηγούμενους συνιδιοκτήτες του κτήματος
- Η εναγομένη αρ. 2 Μαρία Βάσου Χατζηαθανάση ειδοποιήθηκε γραπτώς για την εκκρεμότητα της αίτησης υπό αναφοράν Α1775/95 καθώς και για την προγραμματισθείσα να διεξαχθεί επιτόπια έρευνα (τεκμήριο 23). Τέλος, από τον φάκελο της διαδικασίας της αίτησης/έφεσης αρ. 473/1998 (Ε.Δ. Λευκωσίας) (τεκμήριο 1) προκύπτει πως κατά την δικάσιμο ημερ. 21.9.06 η συνήγορος των εναγομένων (και εκεί αιτητριών/εφεσειουσών) ζήτησε άδεια να αποσύρει το ένδικο μέσο. Το Δικαστήριο παρέσχε την άδεια και εξέδωσε την εξής απόφαση: «Η Αίτηση Έφεση απορρίπτεται χωρίς έξοδα. Οποιεσδήποτε προηγούμενες διαταγές ως προς τα έξοδα που δεν καταβλήθηκαν ακυρώνονται». Ο Ανδρέας Ζεμπύλας (Μ.Ε.2) κατέθεσε την χωρομετρική εργασία η οποία αφορά στα επίδικα κτήματα, η οποία ευρίσκεται στο σχετικό χωρομετρικό βιβλίο και επί τη βάσει της οποίας λήφθηκε η απόφαση του Διευθυντή ημερ. 25.5.98 (τεκμήριο 2). Επίσης, ο μάρτυρας κατέθεσε το κείμενο της απόφασης αυτής (τεκμήριο 3). Η Νεκταρία Στυλιανού (Μ.Ε.3) δήλωσε πως η ίδια διενήργησε την χωρομετρική εργασία η οποία καταγράφεται στο τεκμήριο
- Η εργασία αυτή αποτυπώνει την επί τόπου κατάσταση, εν σχέσει με το κοινό σύνορο των κτημάτων 758 και 632, παρουσιάζει την επέμβαση στο πρώτο και απετέλεσε το βάθρο για την απόφαση του Διευθυντή ημερ. 25.5.98 ως αυτή περιέχεται στα τεκμήρια 3 και 7 (τεκμήριο 2). Η μάρτυρας προσέθεσε πως η εργασία της, ελέγχθηκε από τους προϊσταμένους της και ενεκρίθηκε από τον Διευθυντή. Η μάρτυρας πληροφόρησε για το γεγονός πως η ίδια προέβηκε και στην νέα χωρομετρική εργασία η οποία ακολούθησε το διάταγμα του Δικαστηρίου ημερ. 20.4.
- Ομοίως, τα αποτελέσματα της νέας χωρομετρικής εργασίας ελέγχθηκαν και ενεκρίθηκαν από τους προϊσταμένους της. Αποτυπώνονται δε σε σχεδιάγραμμα το οποίο υπογράφει Τεχνικός Μηχανικός Χωρομέτρης Α' τάξης (τεκμήριο 4). Η Νεκταρία Στυλιανού (Μ.Ε.3) διευκρίνισε πως η επέμβαση στο κτήμα 758, η οποία διαπιστώνεται, κατά πρώτον, στο τεκμήριο 2, η οποία απετέλεσε εύρημα του Διευθυντή διά της απόφασης του ημερ. 25.5.98 και η οποία υπήρξε το αντικείμενο της αίτησης/έφεσης αρ. 473/98 (Ε.Δ. Λευκωσίας), εξακολουθεί να υφίσταται έως και σήμερα και αποτυπώνεται στο τεκμήριο
- Πρόκειται για την ίδια ακριβώς επέμβαση η οποία επηρεάζει μεγάλο μέρος των τεμαχίων αρ. 13 και 14 τα οποία εφάπτονται συνόρου του κτήματος 632 και τα οποία προκύπτουν από τον προκαταρκτικό διαχωρισμό του κτήματος
- Η επέμβαση στο τεμάχιο 13 καλύπτει επιφάνεια 99 τ.μ. ενώ η επέμβαση στο τεμάχιο 14 καλύπτει επιφάνεια 176 τ.μ. Η επέμβαση καλύπτει, ως επί το πλείστον, ανοικτό χώρο. Το παράνομο υποστατικό το οποίο ευρίσκεται εντός του τεμαχίου 13 είναι μέρος βεράντας της οικίας που ευρίσκεται εντός του κτήματος 632 με εμβαδό 3 τ.μ. Το παράνομο υποστατικό το οποίο ευρίσκεται εντός του τεμαχίου 14 είναι, επίσης, μέρος βεράντας της οικίας που ευρίσκεται εντός του κτήματος 632 με εμβαδό 17 τ.μ. Σημειώνω την θετική εντύπωση την οποία απεκόμισα για την μάρτυρα Νεκταρία Στυλιανού (Μ.Ε.3). Ενώπιον του Δικαστηρίου αυτή υπήρξε σαφής, σταθερή και κατατοπιστική. Έδωσε δε την εντύπωση δημόσιας υπαλλήλου η οποία ασκεί με επάρκεια και αντικειμενικότητα τα καθήκοντά της. Άλλωστε, ως δημόσια υπάλληλος, η Νεκταρία Στυλιανού (Μ.Ε.4) είναι, κατά τεκμήριον, ανεξάρτητη μάρτυρας. Ο ενάγων αρ. 1 Ανδρέας Ηροδότου (Μ.Ε.4), με λόγο ήρεμο, σαφή, θετικό και μετριοπαθή, επανέλαβε την ουσία της μαρτυρίας της Νεκταρίας Στυλιανού (Μ.Ε.3) καθώς και τα όσα τα τεκμήρια 1 έως και 4 και 7 δηλώνουν. Ο μάρτυρας προσέθεσε πως, μετά την απόσυρση και την απόρριψη της αίτησης/έφεσης 473/1998 (Ε.Δ. Λευκωσίας), οι δικηγόροι των εναγόντων απέστειλαν στις εναγόμενες συστημένη επιστολή ημερ. 17.10.06 διά της οποίας τις εκαλούσαν να άρουν την επίδικη παράνομη επέμβαση (τεκμήριο 12). Τέλος, ο ενάγων αρ. 1 Ανδρέας Ηροδότου (Μ.Ε.4) περιέγραψε την ταλαιπωρία η οποία προκαλείται στους ενάγοντες από την επίδικη παρέμβαση και προσδιόρισε την οικονομική τους ζημία επικαλούμενος τιμές πώλησης των τεμαχίων 13 και
- Και ο ενάγων αρ. 1 Ανδρέας Ηροδότου (Μ.Ε.4) μου δημιούργησε την εντύπωση προσώπου το οποίο προσήλθε στο Δικαστήριο για να πει την αλήθεια. Άλλωστε, η κεντρική του θέση περί της παράνομης επέμβασης υποστηρίζεται και από την μαρτυρία της Νεκταρίας Στυλιανού (Μ.Ε.3), μίας αξιόπιστης μάρτυρος, και τεκμηριώνεται από επίσημα έγγραφα (τεκμήρια 2 έως και 4 και 7). Στον δυσμενή και ζημιογόνο επηρεασμό των τεμαχίων 13 και 14 ανεφέρθηκε και ο Χριστόφορος Χατζηιωάννου (Μ.Ε.5) επικαλούμενος εργασία του για τις τιμές πώλησης αυτών (τεκμήριο 14). Ας σημειωθεί πως κατά την αντεξέταση των μαρτύρων της πλευράς των εναγόντων δεν αμφισβητήθηκε, και, εν πάση περιπτώσει, δεν αμφισβητήθηκε κατά τρόπον συγκεκριμένο και συστηματικό, η γνησιότητα ή η ακρίβεια ή η επιστημονική ορθότητα των χωρομετρικών εργασιών οι οποίες αποτυπώνονται στα τεκμήρια 2 και
- Αυτές οι χωρομετρικές εργασίες αποτελούν την θεμελιώδη μαρτυρία για την υπόθεση των εναγόντων. Ας σημειωθεί, επίσης, πως κατά την αντεξέταση των μαρτύρων της πλευράς των εναγόντων δεν αμφισβητήθηκε η φύση και το εμβαδό των οικοδομών οι οποίες παρουσιάζονται ως παράνομες και ούτε αμφισβητήθηκε ο ισχυρισμός πως το μεγαλύτερο μέρος της επέμβασης στο κτήμα 758 αφορά σε ανοικτό χώρο. Συναφώς αναφέρω πως, κατά κανόνα, ο διάδικος θα πρέπει να θέσει στους μάρτυρες του αντιδίκου του τις θέσεις του. Εάν κατά την αντεξέταση ο διάδικος παραλείψει να υποβάλει ερωτήσεις εν σχέσει με ορισμένη πτυχή της υπόθεσης, θεωρείται, κατ' αρχήν, ότι αποδέχεται την σχετική εκδοχή του αντιδίκου του. «Στην Αγγλία δεν επιτρέπεται στο διάδικο αυτό να επιτεθεί κατά την τελική του αγόρευση ή να προωθήσει εξηγήσεις στα σημεία όπου παρέλειψε να αντεξετάσει σχετικούς μάρτυρες επί του σημείου τούτου (βλέπε επίσης Phipson on Evidence, 13η Έκδοση, παρα. 33-69)» (Μοσχάτου ν. Μοσχάτου
(1999)1 (Β) Α.Α.Δ. 785, 791). Η μαρτυρία της πλευράς των εναγομένων περιορίσθηκε σε ισχυρισμούς σύμφωνα με τους οποίους προηγούμενη διαδικασία οριοθέτησης των επίδικων κτημάτων, η οποία έλαβε χώρα κατά το έτος 1986, κατέδειξε πως δεν υπήρχε επέμβαση στο κτήμα 758. Εξ ου και οι εναγόμενες ανήγειραν την κρίσιμη οικοδομή επί του τεμαχίου 632 καθ' υπόδειξιν, μάλιστα, υπαλλήλων του Τμήματος. Οι ισχυρισμοί αυτοί προεβλήθηκαν με έντονη επιμονή από τον Παναγιώτη Χριστοδούλου (Μ.Υ.3) και την εναγομένη αρ. 2 Μαρία Βάσου Χατζηαθανάση (Μ.Υ.4). Όμως, οι ισχυρισμοί αυτοί παρέμειναν μέχρι τέλους ελλειπτικοί και ατεκμηρίωτοι εφ' όσον ουδεμία σχετική χωρομετρική εργασία ή άλλη μαρτυρία εμπειρογνώμονος παρουσιάσθηκε. Οι εναγόμενες επεχείρησαν να τεκμηριώσουν την υπεράσπισή τους επικαλούμενες την αίτηση υπό αναφοράν Α577/86, η οποία υπεβλήθηκε την 1.3.86 από την προηγούμενη ιδιοκτήτρια του κτήματος 632, καθώς και την χειρόγραφη δήλωση ιδιοκτητών παρακείμενων κτημάτων ημερ. 28.4.86 (τεκμήριο 22). Η δήλωση αυτή διαλαμβάνει τα εξής: «Ημείς οι υποφαινόμενοι Ευδοκία Χρ. Αχιλλέως αιτήτρια και εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια υπ' αρ. εγγραφής 7499 του χωρίου Αναλυόντα και Ηρόδοτος Χαραλάμπους, Χριστάκης Αποστόλου αντίδικοι δηλώνουμε ότι συμφωνούμε και αποδεχόμεθα τα κοινά σύνορα των κτημάτων μας τα οποία είναι συμφώνως των τίτλων μας και τα κτηματολογικά σχέδια που υπεδείχθησαν από τον κτημ. Ι. Αντωνίου. Δηλώνουμε περαιτέρω ότι ουδεμία συνοριακή διαφορά υφίσταται πλέον μεταξύ μας και του δρόμου δια τούτο και αποσύρομε την παρούσα. Εγώ η αιτήτρια δηλώ ότι αποσύρω την αίτηση μου όσον αφορά την πλευρά του κτήματος μου προς το τεμ. 634 Φ/Σ 39/3 του χωριού Αναλυόντας καθότι ουδεμία συνοριακή διαφορά υπάρχει αλλά σκοπός μου ήτο η οριοθέτηση του κτήματός μου.» Πρόκειται για δήλωση ασαφή και ελλειπτική εφ' όσον απουσιάζει ο απαραίτητος προσδιορισμός των συνόρων τα οποία δηλώνονται ως παραδεκτά. Αφ' εαυτής τέτοια δήλωση είναι ανίκανη να τεκμηριώσει τις θέσεις των εναγομένων. Πλήγμα στην αξιοπιστία της εναγομένης αρ. 2 Μαρίας Βάσου Χατζηαθανάση (Μ.Υ.4) προκαλεί και η εκ μέρους της αναίρεση της δέσμευσης την οποίαν ανέλαβε ενώπιον του Δικαστηρίου. Υπενθυμίζω πως, εκκρεμούσης της ακροαματικής διαδικασίας, η εναγομένη αρ. 2 Μαρία Βάσου Χατζηαθανάση (Μ.Υ.4), διά της συνηγόρου της, ζήτησε την έκδοση διατάγματος για την διενέργεια νέας επιτόπιας εξέτασης και εδήλωσε ότι θα αποδεχθεί τα αποτελέσματα της εξέτασης αυτής. Όμως, αναίρεσε τη δέσμευσή της όταν τα αποτελέσματα της επιτόπιας εξέτασης δεν την συνέφεραν. Η υπαναχώρηση από δεσμεύσεις, οι οποίες μάλιστα λαμβάνονται ενώπιον Δικαστηρίου, δεν συνάδει με την εικόνα ενός θετικού, ειλικρινούς και αξιόπιστου μάρτυρα. Έχω μελετήσει με προσοχή τα επίδικα νομικά ζητήματα και έχω διεξέλθει τη μαρτυρία: Διαπιστώνω, κατ' αρχάς, πως η μαρτυρία την οποία προσεκόμισε η πλευρά των εναγόντων είναι θετική, συνεκτική, επιστημονικά τεκμηριωμένη και ως εκ τούτου αξιόπιστη. Για σκοπούς απόδειξης της κεντρικής τους θέσης περί παράνομης επέμβασης στο κτήμα 758 οι ενάγοντες παρουσίασαν, ως όφειλαν, μαρτυρία εμπειρογνωμόνων (δείτε την απόφαση Δημητρίου ν. Εγγλέζου κ.α
(1997)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1285, 1287). Χωρίς να χρειάζεται να επαναλάβω τη μαρτυρία αυτή, η οποία σκιαγραφείται πιο πάνω, αναφέρω πως την δέχομαι στο σύνολό της ως αληθή και ορθή. Η μαρτυρία αυτή είναι συντριπτική και επαρκεί για να στοιχειοθετήσει το αγώγιμο δικαίωμα. Ας σημειωθεί πως για τη στοιχειοθέτηση του αδικήματος της παράνομης επέμβασης δεν απαιτείται η απόδειξη ζημιάς. Πρόκειται για αδίκημα αγώγιμο "per se" (Παπακόκκινου κ.α. ν. Δήμου Πάφου (Αρ. 1)
(1998)1 (B) A.A.Δ. 634, 648, Bullen and Leake and Jacob's, Precedents of Pleadings, Volume 1, sixteenth edition, 2008, paras.41 επ.). Η ασαφής, ατεκμηρίωτη και αναξιόπιστη μαρτυρία της πλευράς των εναγομένων δεν κατάφερε να δημιουργήσει την παραμικρή ρωγμή στην υπόθεση των εναγόντων. Εν πάση περιπτώσει, η υπόθεση των εναγόντων κρίνεται ως αποδεδειγμένη και για ένα πρόσθετο λόγο: Η απόφαση του Διευθυντή ημερ. 25.5.98, διά της οποίας διεπιστώθηκε η επίδικη παράνομη επέμβαση, έχει καταστεί πλέον οριστική και δεσμεύει τους διαδίκους, ως τους εγγεγραμμένους ιδιοκτήτες των επηρεαζόμενων κτημάτων. Η απόφαση αυτή, εκδοθείσα δυνάμει του άρθρου 58 του περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου (Κεφ. 224, ως αυτό τροποποιήθηκε στη συνέχεια) τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου για έλεγχο στα πλαίσια της αίτησης/έφεσης αρ. 473/1998 (Ε.Δ. Λευκωσίας) δυνάμει του άρθρου 80 του ίδιου Νόμου (Μιχαήλ ν. Αντωνίου κ.α.
(1998)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1376, Μάρκου ν. Χρυσοστόμου κ.α.
(2004)1 (Β) Α.Α.Δ. 813). Ακολούησε, στις 21.9.06, η απόσυρση και η απόρριψη της αίτησης/έφεσης αρ. 473/1998 (Ε.Δ. Λευκωσίας). Η απορριπτική απόφαση ημερ. 21.9.06 είναι απόφαση in rem εφ' όσον με αυτήν καθορίζεται η νομική κατάσταση ακινήτων εν σχέσει με τον κόσμο γενικώς και ως τέτοια είναι κατ' αρχήν δεσμευτική και δεν μπορεί να αμφισβητηθεί. Το γεγονός πως η απορριπτική απόφαση ημερ. 21.9.06 εξεδόθηκε μετά από την απόσυρση του ένδικου μέσου και όχι μετά από ακρόαση είναι αδιάφορο. Δεσμευτικό δεδικασμένο δημιουργείται σε κάθε περίπτωση (δείτε, για ανάλογη εφαρμογή, την απόφαση Εταιρεία «ο Φιλελεύθερος Λτδ» κ.α. ν. Σοφοκλέους
(2003)1 (Α) Α.Α.Δ. 549, 556). Η απόσυρση της αίτησης/έφεσης αρ. 473/1998 (Ε.Δ. Λευκωσίας) σημαίνει την παραίτηση των εναγομένων (και εκεί αιτητριών/εφεσειουσών) από το δικαίωμα αμφισβήτησης της απόφασης του Διευθυντή ημερ. 25.5.98. Η απόσυρση έθεσε τέρμα στη συζήτηση ενδεχομένου σφάλματος στην απόφαση αυτή. Με βάση όλα τα πιο πάνω, καταλήγω πως, απεδείχθηκε, επί τη βάσει του ισοζυγίου των πιθανοτήτων, η παράνομη επέμβαση των εναγομένων σε μέρος του κτήματος υπ' αριθμόν εγγραφής 7581, τεμάχιο 758, Φ/Σχ. 39/3, του οποίου εγγεγραμμένοι συνιδιοκτήτες, κατά ιδανικά μερίδια, είναι οι ενάγοντες, ως αυτή παρουσιάζεται στις επίσημες χωρομετρικές εργασίες οι οποίες κατετέθηκαν ως τεκμήρια 2 και 4 στα πλαίσια εκδίκασης της προκείμενης αγωγής. Συνεπώς, οι ενάγοντες δικαιούνται θεραπειών ως το κλητήριο ένταλμα. Δικαιούνται, επίσης, των εξόδων της διαδικασίας. Οι αποζημιώσεις τις οποίες δικαιούνται οι ενάγοντες εξ αιτίας του ότι οι εναγόμενες, επί σειρά ετών, χρησιμοποιούν παρανόμως την επίδικη γη, θα περιορισθούν σε ονομαστικές αποζημιώσεις εφ' όσον δεν παρουσιάσθηκε μαρτυρία για την ενοικιαστική αξία της γης αυτής. Όπως αναφέρεται στην Χρίστου κ.α. ν. Γεωργίου
(1999)1 (Β) Α.Α.Δ. 940, 953: «Η ζημιά, σε περιπτώσεις στέρησης κατοχής του ακινήτου προσλαμβάνει τη μορφή διαφυγόντος κέρδους (mense profits), το οποίο εξισούται στην πράξη με την ενοικιαστική αξία του ακινήτου ...». (Δείτε και στο Bullen and Leake and Jacob's, Precedents of Pleadings (ανωτέρω), στην para. 41 - 10). Στην προκειμένη περίπτωση, η πλευρά των εναγόντων προσεκόμισε μαρτυρία μόνον για την αγοραία αξία της επίδικης γης και όχι για την ενοικιαστική της αξία. Παρά τη θετική εντύπωση που απεκόμισα για τον μάρτυρα Χριστόφορο Χατζηιωάννου (Μ.Ε.5) και την πεποίθησή μου πώς πρόκειται για έναν προσοντούχο, έμπειρο και ικανό εμπειρογνώμονα, εντούτοις, η μαρτυρία του περί της αγοραίας αξίας της επίδικης γης δεν βοηθά την υπόθεση των εναγόντων Για όλους τους πιο πάνω λόγους η αγωγή επιτυγχάνει. Εκδίδεται διάταγμα διά του οποίου οι εναγόμενες αρ. 1 και 2, οι αντιπρόσωποι και οι υπάλληλοι αυτών, διατάσσονται να άρουν αμέσως την καθ' οιονδήποτε τρόπον παράνομη επέμβαση στο μέρος του κτήματος υπ' αριθμόν εγγραφής 7581, τεμάχιο 758, Φ/Σχ. 39/3, του οποίου εγγεγραμμένοι συνιδιοκτήτες, κατά ιδανικά μερίδια, είναι οι ενάγοντες αρ. 1 έως και 6, ως η επέμβαση αυτή παρουσιάζεται στις επίσημες χωρομετρικές εργασίες οι οποίες κατετέθηκαν ως τεκμήρια 2 και 4 στα πλαίσια εκδίκασης της προκείμενης αγωγής. Εκδίδεται διάταγμα διά του οποίου οι εναγόμενες αρ. 1 και 2, οι αντιπρόσωποι και οι υπάλληλοι αυτών διατάσσονται να κατεδαφίσουν αμέσως τις παράνομες οικοδομές οι οποίες ευρίσκονται σε μέρος του κτήματος υπ' αριθμόν εγγραφής 7581, τεμάχιο 758, Φ/Σχ. 39/3, του οποίου εγγεγραμμένοι συνιδιοκτήτες, κατά ιδανικά μερίδια, είναι οι ενάγοντες αρ. 1 έως και 6, ως οι οικοδομές αυτές παρουσιάζεται στις επίσημες χωρομετρικές εργασίες οι οποίες κατετέθηκαν ως τεκμήρια 2 και 4 στα πλαίσια εκδίκασης της προκείμενης αγωγής. Εκδίδεται απόφαση υπέρ των εναγόντων αρ. 1 έως και 6 και εναντίον των εναγομένων αρ. 1 και 2, αλληλεγγύως και ή κεχωρισμένως, για το ποσόν των €100 ως ονομαστικές αποζημιώσεις. Επιδικάζονται, υπέρ των εναγόντων αρ. 1 έως και 6 και εναντίον των εναγομένων αρ. 1 και 2, τα έξοδα της διαδικασίας, ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.)........................................ Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο