ΠΕΤΡΟΥ ΔΑΜΙΑΝΟΥ ν. ΠΑΝΙΚΟΥ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ, Αρ. Αγωγής: 6481/11, 10 Απριλίου, 2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2012:A115 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Λ. Καουτζάνη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 6481/11 Μεταξύ: ΠΕΤΡΟΥ ΔΑΜΙΑΝΟΥ Ενάγοντα και ΠΑΝΙΚΟΥ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ Εναγόμενου Αίτηση για προσωρινό διάταγμα ημερ. 29.9.2011 Ημερομηνία: 10 Απριλίου, 2012 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τον αιτητή-ενάγοντα: κα Κ. Γεωργιάδη για Δήμο και Λία Γεωργιάδη & Σία Για τον καθ' ου η αίτηση-εναγόμενο: κ. Α. Πατσαλίδης για A.PATSALIDES & ASSOCIATES LLC Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την αγωγή του ο ενάγων αξιώνει εναντίον του εναγόμενου αφενός δηλώσεις του Δικαστηρίου ότι το συμφωνητικό ενοικιαστήριο έγγραφο ημερομηνίας 1.7.2009 μεταξύ των διαδίκων για τα τεμάχια 571 και 572, Φυλ.Σχ.29/40, τοποθεσία Κόρακας και Δυο ΄Ινια του χωριού Αρεδιού της Επαρχίας Λευκωσίας, διακόπτεται και ακυρώνεται λόγω παράλειψης καταβολής ενοικίου €1.000 μηνιαίως από τον Μάιο του 2011 μέχρι την καταχώρηση της αγωγής και ότι το εν λόγω συμφωνητικό έγγραφο είναι άκυρο με υπαιτιότητα του εναγόμενου, ο οποίος παρέβη ουσιαστικό όρο αυτού προβαίνοντας σε υπεράντληση νερού από την γεώτρηση του τεμαχίου 572 και αρδεύοντας και άλλα κτήματα κατά παράβαση των όρων άδειας της αρμόδιας αρχής (αιτητικά Α και Β της απαίτησης) και αφετέρου, σύμφωνα με το αιτητικό Γ της απαίτησης, διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται ο εναγόμενος και/ή οι αντιπρόσωποι του και/ή οι υπάλληλοι του και/ή οι υπηρέτες του, να μην εισέρχεται στα πιο πάνω κτήματα και να αντλεί νερό από την γεώτρηση του προαναφερθέντος τεμαχίου 572 ως επεμβασίας και την άρδευση άλλων κτημάτων κατά παράβαση των όρων της προαναφερθείσας άδειας ανόρυξης γεώτρησης της αρμόδιας αρχής, καθώς και γενικές αποζημιώσεις, ειδικές αποζημιώσεις ύψους €5.000 και ενδιάμεσες απώλειες €1.000 μηνιαίως από 1.10.2011 μέχρι παραδόσεως των πιο πάνω χωραφιών (αιτητικά Δ, Ε και ΣΤ της απαίτησης), πλέον νόμιμο τόκο και έξοδα. Το ειδικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα καταχωρήθηκε στις 29.9.
- Την ίδια μέρα καταχωρήθηκε η υπό κρίση αίτηση με την οποία ο αιτητής-ενάγων αξιώνει προσωρινό διάταγμα πανομοιότυπο με το αιτητικό Γ της απαίτησης του αναφορικά με το τεμάχιο 572, που δεν δόθηκε μονομερώς και διατάχθηκε η επίδοση της αίτησης στον εναγόμενο. Νομική βάση της υπό κρίση αίτησης αποτελούν η Δ.48 θ. 2 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών, τα άρθρα 4, 5 και 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, τα άρθρα 31 και 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, οι αρχές της επιείκειας και οι συμφυείς και γενικές εξουσίες του Δικαστηρίου. Στην ένορκη δήλωση ίδιας ημερομηνίας που συνοδεύει την αίτηση, ο ενάγων αναφέρει ότι είναι ο ιδιοκτήτης του προαναφερθέντος τεμαχίου 572, το οποίο μεταβιβάστηκε σ' αυτόν το έτος 1997 από τον θείο και νονό του Γεώργιο Στυλλή Σταυρινού, που απεβίωσε περί τις 20.9.2005, επισυνάπτοντας τον τίτλο ιδιοκτησίας του τεμαχίου ως Τεκμήριο
- Στο εν λόγω χωράφι, από πληροφορίες που είχε από τον δωρητή, υπήρχε λάκκος νερού πριν από το 1981, έχοντας παραχωρηθεί περί τις 4.2.1983 άδεια για ανόρυξη φρέατος, που ανοίχθηκε εκεί που ήταν ο λάκκος. Η άδεια ανόρυξης φρέατος επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
- Στις 26.4.2000 η εν λόγω άδεια αντικαταστάθηκε από νέα άδεια και με όρους να εγκαταστήσει αντλία διαμέτρου όχι μεγαλύτερης των 3 ιντζών, να εγκαταστήσει μηχανή/ηλεκτρικό μοτέρ δυνάμεως όχι μεγαλύτερης των 40 αλόγων και να αντλεί νερό για άρδευση μόνο του τεμαχίου 572 (Τεκμήριο 3), με τους οποίους ο ενάγων συμμορφώθηκε. Περί τον Ιούνιο του 2009 ο εναγόμενος ενδιαφέρθηκε να ενοικιάσει τα δύο επίδικα χωράφια. Αφού εξέτασε τα χωράφια και τα έγγραφα της γεώτρησης του τεμαχίου 572 και τα αποδέχθηκε, ο εναγόμενος ετοίμασε ο ίδιος και/ή μέσω του δικηγόρου του το επίδικο συμφωνητικό ενοικιαστήριο έγγραφο για την ενοικίαση των χωραφιών για περίοδο 16 ετών από 1.7.2009 μέχρι 30.6.2025 έναντι €1.000 μηνιαίως, το οποίο επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
- Μεταξύ των όρων προνοείτο ότι ο ενοικιαστής θα πρέπει να εφαρμόζει τον Νόμο περί άντλησης νερού από την γεώτρηση και ο ιδιοκτήτης δεν θα φέρει καμία ευθύνη σε τυχόν παραβίαση του Νόμου. Στη συνέχεια ο εναγόμενος παρέλαβε την κατοχή των εν λόγω χωραφιών και τοποθέτησε στο τεμάχιο 572 καινούργια αντλία και σωλήνες στη γεώτρηση αρχίζοντας την άντληση νερού και ο ενάγων ως ιδιοκτήτης υπέγραψε τη σχετική επιστολή προς τον Έπαρχο Λευκωσίας ημερομηνίας 20.7.2009, που επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
- Με επιστολή του ημερομηνίας 27.7.2009 (Τεκμήριο 6) την οποία απέστειλε στον ενάγοντα και στον Κύπρο Γρηγορίου, συνέταιρο και/ή συνεργάτη και/ή αντιπρόσωπο και/ή υπάλληλο του εναγόμενου, ο Έπαρχος Λευκωσίας τους πληροφόρησε ότι κατόπιν επιτόπιας εξέτασης από αρμόδιο λειτουργό διαπιστώθηκε ότι η γεώτρηση με αρ. άδειας 000247 στο τεμάχιο 572 δεν ανορύχθηκε στο σημείο που εγκρίθηκε κατά το 1983, γεγονός που για πρώτη φορά περιήλθε σε γνώση του ενάγοντα. Επίσης, ο αρμόδιος λειτουργός διεπίστωσε ότι παραβιάζετο ο όρος 7 (γ) της άδειας, που διαλαμβάνει ότι μπορούσε να αρδεύει μόνο το πιο πάνω τεμάχιο, ενώ ο εναγόμενος και οι συνεργάτες του, οι αντιπρόσωποι και οι υπάλληλοι του άρδευαν και άλλα παρακείμενα τεμάχια. Τους καλούσε δε ο Έπαρχος Λευκωσίας να τερματίσουν την άντληση νερού και, αν ενδιαφέροντο, να υποβάλουν αίτηση για να εξασφαλίσουν καλυπτική άδεια για την διάτρηση και μεταφορά νερού. Ο ενάγων ζήτησε αμέσως από τον εναγόμενο να σταματήσει την άντληση νερού από την υπάρχουσα γεώτρηση και παράλληλα υπέβαλε αίτηση στις 29.7.2009 για να του δοθεί καλυπτική άδεια. Στο μεταξύ ο εναγόμενος με τους συνεργάτες, αντιπροσώπους και υπαλλήλους του συνέχιζε την άντληση νερού και ο Έπαρχος Λευκωσίας με επιστολή του ημερομηνίας 18.3.2010 αρνήθηκε να παραχωρήσει την αιτηθείσα καλυπτική άδεια με το αιτιολογικό ότι την γεώτρηση την εκμεταλλεύονται τρίτοι που αρδεύουν επί 24ωρης βάσης και μεταφέρουν το νερό της γεώτρησης σε άλλα 25 τεμάχια αρδεύοντας λαχανικά και εποχιακά. Επίσης, τον πληροφορούσε ότι σε απόσταση 800 μέτρων υπήρχε η γεώτρηση της Ιεράς Αρχιεπισκοπής που υδρεύει την κοινότητα Αγ. Ιωάννη, καλώντας τον να μολώσει την γεώτρηση εντός 30 ημερών άλλως θα λαμβάνοντο δικαστικά μέτρα εναντίον του (Τεκμήριο 7). Παρόλες τις προσπάθειες του ενάγοντα για να του δοθεί καλυπτική άδεια αυτό δεν κατέστη δυνατό. Επειδή ο εναγόμενος κατά παράβαση της συμφωνίας τους και λόγω της παράνομης υπεράντλησης νερού δημιούργησε τεράστιο πρόβλημα στη γύρω περιοχή, καταχωρήθηκε η ποινική υπόθεση με αρ.16612/09 εναντίον του ενάγοντα με την κατηγορία ότι ανόρυξε γεώτρηση σε διαφορετικό σημείο από το εγκριθέν και εναντίον του Κύπρου Γρηγορίου με την κατηγορία ότι χρησιμοποιούσε το νερό της διάτρησης αρδεύοντας 24 άλλα τεμάχια αντί μόνο το τεμάχιο 572, κατά παράβαση των όρων της άδειας ανόρυξης φρέατος (αντίγραφο του κατηγορητηρίου επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 8). Συνεπεία της συνεχούς υπεράντλησης νερού εκ μέρους του εναγόμενου και των συνεργατών του, ο ενάγων αντιμετωπίζει την άρνηση της αρμόδιας αρχής για απόκτηση της καλυπτικής άδειας που θα πρέπει να του δοθεί εφόσον είχε γίνει καλόπιστα λάθος από τον αποβιώσαντα ιδιοκτήτη του κτήματος, εν γνώσει των αρμοδίων αρχών. Με επιστολή των δικηγόρων του ημερομηνίας 17.5.2011 ο ενάγων καλούσε τον εναγόμενο να παύσει να παραβαίνει ουσιαστικό όρο της μεταξύ τους συμφωνίας προειδοποιώντας τον ότι θα κατήγγειλε την εν λόγω συμφωνία σε περίπτωση παράλειψης συμμόρφωσης του, όπως και με την επιστολή του ημερομηνίας 5.7.2011 και τερμάτισε την συμφωνία ενοικίασης με την επιστολή του ημερομηνίας 19.7.2011 (βλ. Τεκμήρια 9Α, Β και Γ οι τρεις επιστολές αντίστοιχα), χωρίς ο εναγόμενος να ανταποκριθεί. Επίσης, επιστολή των δικηγόρων του ενάγοντα ημερομηνίας 12.7.2011 στάληκε στον Κύπρο Γρηγορίου, με τον οποίο ο ενάγων δεν είχε οποιαδήποτε συμβατική σχέση και τον καλούσε να μην εισέρχεται στο τεμάχιο 572 και να αντλεί παράνομα νερό (Τεκμήριο 10). Με επιστολή τους ημερομηνίας 25.7.2011 οι δικηγόροι του εναγόμενου ισχυρίζονται μεταξύ άλλων ότι η διάτρηση του τεμαχίου 572 ήταν παράνομη, γεγονός που γνώριζε ο ενάγων και ότι ο Κύπρος Γρηγορίου είναι ο διαχειριστής των κτημάτων του εναγόμενου, ο δε εναγόμενος υφίσταται ζημιές και ταλαιπωρίες λόγω απόκρυψης των πραγματικών γεγονότων εκ μέρους του ενάγοντα. Με επιστολή τους ημερομηνίας 4.8.2011 οι δικηγόροι του εναγόμενου ισχυρίζονται μεταξύ άλλων ότι ο τερματισμός της συμφωνίας είναι παράνομος, επιρρίπτοντας τις ευθύνες για παραβίαση των όρων της άδειας γεώτρησης στον ενάγοντα και προβάλλοντας τη θέση ότι ο εναγόμενος έχει υποστεί τεράστια έξοδα απαιτώντας από τον ενάγοντα το ποσό των €100.000 (Τεκμήρια 11Α και Β). Με επιστολή των δικηγόρων του ημερομηνίας 26.8.2011 προς τους δικηγόρους του εναγόμενου (Τεκμήριο 12) ο ενάγων αρνήθηκε όλους τους ισχυρισμούς αυτών. Ενόψει των πιο πάνω και λόγω της επιμονής του εναγόμενου να αντλεί από την γεώτρηση του τεμαχίου 572 νερό και να επεμβαίνει παράνομα στα τεμάχια 571 και 572 του ενάγοντα, ο τελευταίος υφίσταται τον άμεσο κίνδυνο να υποχρεωθεί να μολώσει την γεώτρηση και να μην μπορεί μελλοντικά να ανορύξει άλλη λόγω του υδατικού προβλήματος, πέραν των ζημιών που του έχουν ήδη προκληθεί. Εάν εμποδιστεί ο εναγόμενος και οι αντιπρόσωποι του από του να εισέρχονται στο τεμάχιο 572 και να αντλούν νερό υπάρχει πολύ μεγάλη πιθανότητα να δοθεί καλυπτική άδεια για την υπάρχουσα γεώτρηση λόγω του καλόπιστου λάθους του αποβιώσαντος ιδιοκτήτη του και της παράλειψης των αρμοδίων αρχών να το επισημάνουν προγενέστερα, όπως προαναφέρθηκε. Η καταχώρηση της αγωγής έγινε για να προστατεύσει ο ενάγων τα κεκτημένα δικαιώματα του. Τέλος, ο ενόρκως δηλών ισχυρίζεται ότι υπάρχει σοβαρό θέμα προς εκδίκαση και καλή υπόθεση με μεγάλη πιθανότητα να δικαιούται τις αιτούμενες θεραπείες και θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, αν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Στην ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης του καθ' ου η αίτηση-εναγόμενου, που καταχωρήθηκε στις 2.12.2011, προβάλλονται οι ακόλουθοι λόγοι ένστασης: - η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση περιέχει ανυπόστατους και αντιφατικούς ισχυρισμούς - ο αιτητής απέκρυψε από τον καθ' ου η αίτηση ουσιώδη γεγονότα παραπλανώντας τον ως προς το παράνομο καθεστώς της διάτρησης του - ο αιτητής με τις ενέργειες του προκάλεσε στον καθ' ου η αίτηση τεράστιες οικονομικές ζημιές - ο αιτητής ανυπόστατα ισχυρίζεται ότι ο καθ' ου η αίτηση ευθύνεται για την παράνομη διάτρηση του - ο αιτητής ήγειρε την παρούσα αγωγή και την αίτηση για να αποφύγει την καταβολή στον καθ' ου η αίτηση των νόμιμων αποζημιώσεων, που ο τελευταίος δικαιούται λόγω της παράβασης του μεταξύ τους συναφθέντος ενοικιαστηρίου εγγράφου ημερομηνίας 1.7.
- - ο αιτητής με την παρούσα αίτηση καταχράται τη δικαστική διαδικασία και - ο αιτητής δεν μπορεί να παρουσιάζεται ενώπιον του Δικαστηρίου με ακάθαρτα χέρια και να ζητά νομική προστασία εφόσον ο ίδιος παρανόμησε εσκεμμένα παραπλανώντας τον καθ' ου η αίτηση. Νομική βάση της ένστασης αποτελούν η Δ.48 θ.4 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, τα άρθρα 86-91 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.6, ο περί Δικαστηρίων Νόμος 14/60 και οι συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Στην ένορκη του δήλωση ημερομηνίας 2.12.2011 που συνοδεύει την ένσταση, ο εναγόμενος αρνείται τους ισχυρισμούς του ενάγοντα που αντίκεινται στους δικούς του ισχυρισμούς αναφέροντας τα ακόλουθα. Περί τον Ιούλιο του 2009 ο αιτητής, αποκρύβοντας από αυτόν ουσιώδη γεγονότα σχετικά με την πραγματική κατάσταση του ακινήτου του, τεμαχίου 572, του ενοικίασε το εν λόγω τεμάχιο μαζί με το διπλανό του τεμάχιο 571, με αποτέλεσμα να προχωρήσει ο καθ' ου η αίτηση στην κατάρτιση της συμφωνίας ενοικίασης, ενώ αν γνώριζε τα γεγονότα αυτά ο καθ' ου η αίτηση δεν θα προχωρούσε στην κατάρτιση της συμφωνίας εφόσον δεν τηρήθηκαν εξυπακουόμενοι όροι αυτής. Συγκεκριμένα, ο αιτητής του απέκρυψε ότι η άδεια ανόρυξης ήταν παράνομη και ο εναγόμενος θεωρώντας αυτήν νόμιμη προχώρησε σε επενδύσεις ύψους €100.
- Εάν γνώριζε την παρανομία θα είχε ενοικιάσει μια άλλη γεώτρηση. Αν δε η άδεια ήταν νόμιμη δεν θα τον παρεμπόδιζε να εξασφαλίσει άδεια μεταφοράς νερού σε άλλα τεμάχια. Ο ενάγων γνώριζε ότι ο μοναδικός σκοπός του εναγόμενου κατά την ενοικίαση της διάτρησης ήταν να αρδεύει τα λαχανικά, τα εποχιακά και τα δέντρα του σε δικά του τεμάχια που βρίσκοντο σε απόσταση 800 μέτρων περίπου. Του απέκρυψε επίσης ο αιτητής ότι στον όρο 8 της άδειας ανόρυξης φρέατος προβλέπετο ότι δεν δικαιούτο να διαθέσει ή πωλήσει σε οποιονδήποτε ιδιοκτήτη παρακείμενης γης το νερό της διάτρησης, εκτός αν είχε εξασφαλίσει προηγουμένως σχετική άδεια. Του απέκρυψε ακόμη ότι η άδεια ανόρυξης ήταν παράνομη από την αρχή επειδή η υπάρχουσα διάτρηση είχε ανοιχθεί σε διαφορετικό σημείο από το οποίο είχε εγκριθεί και ως εκ τούτου η εκδοθείσα άδεια κατέστη αμέσως άκυρη και ο αιτητής δεν νομιμοποιείτο στην εκμετάλλευση της. Ο αιτητής ψευδώς ισχυρίζεται ότι ο εναγόμενος επιθεώρησε τα έγγραφα γεώτρησης και τα τεμάχια καθώς και ότι το ενοικιαστήριο έγγραφο ετοιμάστηκε από τον εναγόμενο ή τον δικηγόρο του. Κατά τον ενόρκως δηλούντα, ο αιτητής ενώ γνώριζε ότι δεν μπορούσε να αντληθεί νερό για άρδευση οποιουδήποτε άλλου ακινήτου εκτός του τεμαχίου 572, αφενός το απέκρυψε από τον εναγόμενο και αφετέρου συμπεριέλαβε τον όρο 3 στο ενοικιαστήριο έγγραφο για να καλυφθεί ο ίδιος και να εκμεταλλευθεί τις άμεσες ανάγκες του εναγόμενου. Χαρακτηρίζοντας τον ισχυρισμό του ενάγοντα ότι δεν γνώριζε ότι η διάτρηση που του ενοικίασε είναι παράνομη, ως ανυπόστατο, υστερόβουλο και μη ανταποκρινόμενο στην πραγματικότητα, ο εναγόμενος ισχυρίζεται περαιτέρω ότι ο αιτητής ψευδώς αναφέρει ότι όταν έλαβε την επιστολή του Επάρχου ημερομηνίας 27.7.2009, του ζήτησε αμέσως να σταματήσει την άντληση νερού από την γεώτρηση του τεμαχίου 572 εφόσον συνέχισε να λαμβάνει το ενοίκιο μέχρι και τις 14.4.2011, δηλαδή έλαβε το ποσό των €22.000, που ο εναγόμενος απαιτεί να του επιστραφεί λόγω των ψευδών παραστάσεων του ενάγοντα, ο οποίος όφειλε να ακυρώσει την μεταξύ τους συμφωνία και να αποζημιώσει τον εναγόμενο για όλα τα έξοδα που έκανε βάσει της εν λόγω συμφωνίας. Επιπρόσθετα ο αιτητής συνέχισε να λαμβάνει τα ενοίκια ακόμη και μετά την αρνητική απάντηση του Επάρχου ημερομηνίας 18.3.
- Ο εναγόμενος αποτάθηκε στον αιτητή λέγοντας του ότι θέλει να ακυρώσει την συμφωνία ενοικίασης και ο τελευταίος υποστήριζε ότι θα τα κανονίσει και θα εκδίδετο τελικά η καλυπτική άδεια που χρειαζόταν. Ο ενόρκως δηλών αρνείται τους ισχυρισμούς του αιτητή που αφορούν την εξέλιξη των γεγονότων θεωρώντας τους αντιφατικούς και υποστηρίζοντας ότι η επιστολή ημερομηνίας 18.3.2010 δεν μπορεί να έχει σχέση με την ποινική υπόθεση με αριθ. 16612/09, εφόσον η εν λόγω ποινική υπόθεση καταχωρήθηκε προγενέστερα και αφορά παράβαση εκ μέρους του αιτητή του όρου 1 της άδειας ανόρυξης φρέατος, ενόσω η ενέργεια του αιτητή να συνεχίζει να λαμβάνει το ενοίκιο μέχρι και τον Απρίλιο του 2011, που ο εναγόμενος σταμάτησε να του καταβάλλει έκτοτε οποιοδήποτε ενοίκιο, έρχεται σε αντίθεση με την θέση του ότι η παράβαση της συμφωνίας επήλθε λόγω της υπεράντλησης νερού από την γεώτρηση. Ο ενόρκως δηλών αναφέρει ότι ο αιτητής ουδέποτε του είπε να σταματήσει να αρδεύει οποιοδήποτε τεμάχιο του από την συγκεκριμένη γεώτρηση, λέγοντας του να μην ανησυχεί καθότι θα εκδίδετο η απαιτούμενη άδεια. Η γνώση του αιτητή για την πραγματική κατάσταση αποδεικνύεται και από τις επιστολές, Τεκμήρια 9Α, Β και Γ , που περιέχουν αντιφατικούς ισχυρισμούς, όπως έχει ήδη προαναφέρει. Ο ενόρκως δηλών εμμένει στο περιεχόμενο των επιστολών των δικηγόρων του που αποστάληκαν στον αιτητή και ισχυρίζεται ότι ο αιτητής θα μπορούσε να προβεί σε ανόρυξη της διάτρησης στο σημείο που έπρεπε να υπάρχει και όχι να επικαλείται την υπεράντληση νερού εκ μέρους του εναγόμενου, η οποία δεν προσέδωσε την παρανομία στην υπάρχουσα διάτρηση. Εισηγείται, επίσης, ο ενόρκως δηλών ότι ο αιτητής δεν δικαιούται τις αιτούμενες θεραπείες και ζητά από το Δικαστήριο διάταγμα με το οποίο να διατάσσεται ο αιτητής να προβεί σε όλες τις ενέργειες για νομιμοποίηση της ενοικιαζόμενης διάτρησης, που βρίσκεται στην αποκλειστική του ευθύνη ως ιδιοκτήτη του ακινήτου. Με τους ισχυρισμούς ότι αν εκδοθεί το αιτούμενο εκ μέρους του αιτητή διάταγμα, ο εναγόμενος θα υποστεί τεράστια ζημιά, πέραν αυτής που υπέστη, εφόσον λόγω της παράνομης διάτρησης που ενοικίασε αναγκάστηκε να ενοικιάζει νερό και να το μεταφέρει με σωλήνες και λάστιχα από άλλη διάτρηση έχοντας υποστεί πολλά έξοδα, μετά δε τη συνομολόγηση της συμφωνίας ενοικίασης προέβη σε επενδύσεις αξίας €100.000 και έχει υποστεί απώλειες συνεπεία της παύσης άντλησης νερού κατά τον Απρίλιο του 2011 και της καταστροφής μεγάλου μέρους των κηπευτικών του, ο ενόρκως δηλών ισχυρίζεται ότι η διαφορά τους με τον αιτητή θα πρέπει να λυθεί στο πλαίσιο της αγωγής όπου θα προβάλει την υπεράσπιση και ανταπαίτηση του. Στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση του αιτητή-ενάγοντα, που καταχωρήθηκε στις 7.2.2012 κατόπιν άδειας του Δικαστηρίου, ο αιτητής αρνείται το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης του καθ' ου η αίτηση, υποστηρίζοντας ότι όσα έχει αναφέρει στη δική του ένορκη δήλωση είναι αληθινά και ο καθ' ου η αίτηση δεν δικαιούται να ζητά οποιαδήποτε θεραπεία στα πλαίσια της παρούσας αίτησης. Κατά την ακρόαση της αίτησης δεν αντεξετάστηκαν οι ενόρκως δηλούντες. Με τις γραπτές τους αγορεύσεις οι συνήγοροι των διαδίκων υποστήριξαν τη θέση κάθε πλευράς αντίστοιχα, με αναφορά στα γεγονότα της υπόθεσης και σε νομολογία. Η συνήγορος του αιτητή-ενάγοντα εισηγήθηκε ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις για έκδοση του αιτούμενου διατάγματος εφόσον όσα επικαλείται ο αιτητής παρέμειναν αναντίλεκτα, δεδομένου ότι δεν αντεξετάστηκε μετά και την καταχώρηση της συμπληρωματικής του ένορκης δήλωσης, ενόσω τα όσα ισχυρίζεται ο καθ' ου η αίτηση αφορούν την ουσία της αγωγής. Από όσα αναφέρει ο καθ' ου η αίτηση προκύπτει ότι αποδέχεται ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και ορατή πιθανότητα επιτυχίας της υπόθεσης του αιτητή. Ως προς την πιθανότητα να υποστεί ο αιτητής ανεπανόρθωτη ζημιά η συνήγορος εισηγήθηκε ότι ικανοποιείται από το γεγονός ότι εάν ο εναγόμενος δεν εμποδιστεί να υπεραντλεί νερό από την γεώτρηση ο Έπαρχος θα την κλείσει, οπότε και το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει υπέρ του αιτητή εφόσον αν κλείσει η γεώτρηση δεν θα μπορεί να εξασφαλίσει ξανά άδεια και θα αχρηστευθεί η περιουσία του, σε αντίθεση με τον καθ' ου η αίτηση που δεν θα χάσει τίποτε αφού παρανομεί. Αντίθετη ήταν η θέση του συνηγόρου του καθ' ου η αίτηση-εναγόμενου, ο οποίος εισηγήθηκε ότι δεν είναι ορθή η νομική βάση της αίτησης και ο εναγόμενος έχει ισχυρή υπεράσπιση και ανταπαίτηση εναντίον του ενάγοντα, ο οποίος δεν παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια. Από όσα ο αιτητής αναφέρει σε συνδυασμό με τους όρους της επίδικης συμφωνίας ενοικίασης προκύπτει ότι ο αιτητής γνώριζε την παρανομία της γεώτρησης του και το απέκρυψε από τον εναγόμενο κατά τη σύναψη της συμφωνίας, οπότε η εν λόγω συμφωνία είναι παράνομη και άκυρη σύμφωνα με την περί Συμβάσεων νομοθεσία. Συνεπώς το αιτούμενο διάταγμα δεν μπορεί να εκδοθεί εφόσον ουσιαστικά θα προσδώσει νομιμότητα στην παράνομη γεώτρηση του αιτητή. Όπως έχει λεχθεί στην υπόθεση Jonitexo v. Adidas
(1984)1 AAΔ 263, η έκδοση ενδιάμεσου προσωρινού διατάγματος είναι θέμα που εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του εκδικάζοντος Δικαστηρίου. Σύμφωνα δε με την απόφαση Inter Depol Limited v. Kyriakos Papavassiliou Ltd
(1984)1 ΑΑΔ 769, ακόμη και αν προκύπτει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση καθώς και ορατό ενδεχόμενο να δικαιούται θεραπείας ο ενάγων, πρέπει να ικανοποιηθεί και η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, ότι δηλαδή αν δεν εκδοθεί το διάταγμα θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο (βλ. Κarydas Taxi Co. Ltd v. Komodikis
(1975)1 AAΔ 321, Acropol Shipping Company Ltd v. Rossis
(1976)1 ΑΑΔ 38, Constantinides v. Makriyiorghou
(1978)1 AAΔ 585, Papastratis v. Petrides
(1979)1 AAΔ 231, G. Hadjikyriacos Co. Ltd v. United Biscuits Ltd
(1979)1 AAΔ 689, Μ. & M. Transport Co. Ltd v. Eteria Astikon Leoforion Lemessou Ltd
(1981)1 AAΔ 605, Odysseos v. Pieris Estates Ltd κ.α.
(1982)1 ΑΑΔ 557, National Bank v. Motovia Ltd
(1987)1 AAΔ 303, Metro Shipping v. Global Cruises
(1989)1 ΑΑΔ 182, Ζεμενίδης ν. Ζεμενίδου
(1992)1 ΑΑΔ 54, Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου κ.α.
(1995)1 ΑΑΔ 248). Στην υπόθεση Odysseos v. Pieris Estates Ltd κ.α. (πιο πάνω) έχει αναλυθεί με σαφήνεια το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου και έχει λεχθεί ότι προτού το Δικαστήριο εξετάσει το ισοζύγιο της ευχέρειας, συνεκτιμώντας τις περιστάσεις της υπόθεσης που έχει ενώπιον του, θα πρέπει να ικανοποιηθεί ότι συντρέχουν οι τρεις προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο αυτό. Ως προς την ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση κατά την κυρίως δίκη, αναφορά γίνεται κατά κανόνα στη δικογραφία, κυρίως στην έκθεση απαιτήσεως, σε συσχετισμό με τη νομική βάση της απαίτησης. Σε σχέση με το κριτήριο της πιθανότητας να δικαιούται ο ενάγων σε θεραπεία αρκεί βάσει της αποδεικτικής δύναμης της υπόθεσης υπό το φως της προσφερόμενης μαρτυρίας να καταδειχθεί μια ορατή πιθανότητα επιτυχίας, κάτι περισσότερο από απλή πιθανολόγηση αλλά πολύ λιγότερο από το «ισοζύγιο των πιθανοτήτων». Αναφορικά δε με το τρίτο κριτήριο μόνο τότε ικανοποιείται όταν δεν μπορεί να αποτιμηθεί σε χρήμα η θεραπεία που επιζητείται. Εάν τυχόν χρηματική αποζημίωση μπορεί να αποτελέσει ικανοποιητική θεραπεία για τον ενάγοντα στο τέλος της δίκης η έκδοση ή η διατήρηση σε ισχύ του παρεμπίπτοντος απαγορευτικού διατάγματος αποκλείεται. Όπως λέχθηκε ωστόσο στην υπόθεση Papastratis v. Petrides (πιο πάνω) δεν λαμβάνεται υπόψη μόνο ο χρηματικός παράγοντας της αποζημίωσης αλλά και άλλα δεδομένα που μπορεί να εμποδίσουν την πλήρη απονομή της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο (βλ. και Papapetrou Bros Ltd v. Παπαπέτρου
(2003)1 ΑΑΔ 741). Είναι νομολογημένο ότι κατά την εκδίκαση αιτήσεων για παρεμπίπτοντα διατάγματα πρέπει να αποφεύγεται να λέγεται από το Δικαστήριο οτιδήποτε καθώς και να ασκείται ιδιαίτερη προσοχή ώστε να αποφευχθεί η αναφορά δηλώσεων που πιθανόν να θεωρηθεί ότι προδικάζει τα επίδικα θέματα που θα πρέπει να αποφασιστούν κατά την εκδίκαση της αγωγής (βλ. μεταξύ άλλων Jonitexo v. Adidas (πιο πάνω)). Προς εξέταση των προϋποθέσεων που πρέπει να ικανοποιούνται προς έκδοση του αιτούμενου διατάγματος στην παρούσα υπόθεση με βάση την υπάρχουσα μαρτυρία και όσα δεδομένα υπάρχουν και τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου, επισημαίνεται αρχικά ότι η απαίτηση του αιτητή-ενάγοντα βασίζεται σε ισχυριζόμενη παράβαση εκ μέρους του εναγόμενου της μεταξύ των διαδίκων συμφωνίας ενοικίασης των δυο τεμαχίων, τα οποία ως είναι αναμφισβήτητο είναι ιδιοκτησίας του ενάγοντα, και που, ως είναι αποδεκτό, συνήφθη περί την 1.7.2009. Όπως προέβαλε ο αιτητής και δεν αμφισβητείται, μερικές ημέρες αργότερα, στις 27.7.2009, ο Έπαρχος Λευκωσίας τον κάλεσε, ως ιδιοκτήτη του τεμαχίου 572, να τερματίσει άμεσα την χρήση της υπάρχουσας γεώτρησης στο τεμάχιο αυτό λόγω της λανθασμένης θέσης ανόρυξης της. Λίγους δε μήνες αργότερα ο Έπαρχος καταχώρησε και ποινική υπόθεση εναντίον του αιτητή, που ως φαίνεται ακόμη εκκρεμεί, για το αδίκημα παράβασης των όρων άδειας ανόρυξης φρέατος κατά παράβαση της σχετικής νομοθεσίας λόγω της ανόρυξης της γεώτρησης «σε διαφορετικό σημείο περίπου 80 μέτρα από το εγκριθέν» (βλ. Τεκμήριο 8). Ωστόσο από το 2009 και μέχρι τον Απρίλιο του 2011, πριν την καταχώρηση της παρούσας αγωγής, ο αιτητής εισέπραττε το συμφωνηθέν ενοίκιο από τον εναγόμενο, βάσει της μεταξύ τους συμφωνίας, εν γνώσει του ότι η οποιαδήποτε άντληση νερού από την υπάρχουσα γεώτρηση διεξήγετο παράνομα. Ο αιτητής κινητοποιήθηκε καταχωρώντας την παρούσα αγωγή εναντίον του εναγόμενου όταν ο τελευταίος σταμάτησε να του καταβάλει το συμφωνηθέν ενοίκιο. Η θέση του αιτητή-ενάγοντα ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση αφορά την κατ' αυτόν παράβαση της επίδικης συμφωνίας ενοικίασης εκ μέρους του καθ' ου η αίτηση -εναγόμενου, που οδήγησε τον ενάγοντα στον τερματισμό της, λόγω αφενός της μη καταβολής του συμφωνηθέντος ενοικίου από τον εναγόμενο μετά τον Απρίλιο του 2011 και αφετέρου συνεπεία της συνεχιζόμενης άντλησης και υπεράντλησης νερού από πρόσωπο που ενεργούσε για λογαριασμό του εναγόμενου, κατά παράβαση των όρων της άδειας ανόρυξης φρέατος. Από την άλλη, ο ισχυρισμός του εναγόμενου ότι παραπλανήθηκε από τον ενάγοντα κατά τη σύναψη της μεταξύ τους συμφωνίας εφόσον η άντληση νερού από την υπάρχουσα γεώτρηση αποτελούσε ρητό όρο της μεταξύ τους συμφωνίας, η οποία, συνεπεία της παράνομης γεώτρησης, είναι παράνομη και άκυρη, καταδεικνύει ότι όντως αποκαλύπτεται σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση που σχετίζεται με τη νομιμότητα της σύμβασης. Χωρίς να προβαίνω σε αξιολόγηση της μαρτυρίας στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας, από τη μαρτυρία προβάλλει ότι ο αιτητής με την αίτηση του επιδιώκει την απομάκρυνση του ενοικιαστή-εναγόμενου από το επίδικο ακίνητο ως επεμβασία λόγω άντλησης νερού από γεώτρηση που ο ίδιος του ενοικίασε και που συνεχίζει να υπάρχει στη συγκεκριμένη θέση κατά παράβαση εκ μέρους του αιτητή των όρων της αρμόδιας αρχής. Πέραν του ότι και οι δύο αντίθετες εκδοχές οδηγούν στην αντίληψη ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, με βάση τα πιο πάνω κρίνεται ότι αφενός η αναμφισβήτητη διατήρηση της γεώτρησης στο συγκεκριμένο σημείο που εν γνώσει του αιτητή, τουλάχιστον από τις 27.7.2009, έχει ανορυχθεί κατά παράβαση των όρων της άδειας της αρμόδιας αρχής και αφετέρου η εκδοχή του καθ' ου η αίτηση-εναγόμενου ότι παραπλανήθηκε από τον αιτητή ως προς τη νομιμότητα της γεώτρησης κατά τη σύναψη της συμφωνίας, αποτελούν στοιχεία τα οποία στο παρόν στάδιο δεν μπορούν να οδηγήσουν στην αντίληψη ότι υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας της αγωγής κατά το στάδιο της δίκης, οπότε δεν ικανοποιείται το δεύτερο κριτήριο που θέτει η νομολογία προς έκδοση του αιτουμένου διατάγματος. Αναφορικά με την τρίτη προϋπόθεση παρόλο που ο αιτητής-ενάγων ισχυρίζεται ότι θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά, από τα ενώπιον του Δικαστηρίου τεθέντα στοιχεία προκύπτει ότι η οποιαδήποτε ζημιά έχει ή τυχόν θα υποστεί συνεπεία των ενεργειών του εναγόμενου μπορεί να αποτιμηθεί σε χρήμα. Βέβαια, όπως επαναλήφθηκε στην πρόσφατη απόφαση Zena Company Ltd v. Demenian Catering Ltd, Πολ. Εφ. Αρ. 304/2008, ημερομηνίας 21.10.2011, σύμφωνα με τη νομολογία «η έννοια του δύσκολου ή αδύνατου της πλήρους απονομής της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο, περιλαμβάνει και διάφορα άλλα μεταβλητά κριτήρια εκτός από την ανεπανόρθωτη ζημιά, όπως έχει υποδείξει και η υπόθεση Παπαστράτης ν. Πετρίδης
(1979)1 ΑΑΔ 240.». Έχω την άποψη ότι οι ισχυρισμοί του αιτητή-ενάγοντα δεν καταδεικνύουν ότι οι τυχόν αντισυμβατικές ενέργειες του καθ' ου η αίτηση-εναγόμενου και των αντιπροσώπων του σε σχέση με το επίδικο ακίνητο είναι τέτοιας μορφής ώστε δεν θα μπορέσει ο αιτητής-ενάγων να αποζημιωθεί πλήρως με χρήματα. Τόσο από την ίδια τη συμφωνία (βλ. Τεκμήριο 4) όσο και από το γεγονός ότι έχουν ήδη ληφθεί νομικά μέτρα εναντίον προσώπου, που κατά τη θέση του αιτητή και του Επάρχου αντλούσε νερό κατά παράβαση των όρων της άδειας ανόρυξης φρέατος (βλ. Τεκμήριο 8), προκύπτει ότι ο αιτητής δεν ευθύνεται για την τήρηση της νομοθεσίας ως προς την άντληση νερού ή την τυχόν υπεράντληση από την επίδικη γεώτρηση. Όσον αφορά τους ισχυρισμούς του αιτητή ότι οι ενέργειες του εναγόμενου και των αντιπροσώπων του ως προς την υπεράντληση νερού ενδέχεται να οδηγήσουν στο κλείσιμο της γεώτρησης εκ μέρους του Επάρχου, τα στοιχεία που ο ίδιος ο αιτητής προσκόμισε καταδεικνύουν ότι τέτοιο ενδεχόμενο επαπειλείται πρωτίστως επειδή η γεώτρηση δεν ανορύχθηκε στο σημείο που είχε εγκριθεί από την αρμόδια αρχή (βλ. Τεκμήριο 6) και για το θέμα αυτό, όπως ήδη λέχθηκε, φαίνεται ότι εκκρεμεί και ποινική υπόθεση εναντίον του αιτητή (βλ. Τεκμήριο 8). Το κατά πόσον θα μπορέσει να εξασφαλίσει ο αιτητής καλυπτική άδεια άλλωστε είναι ένα ενδεχόμενο και δεν αποτελεί ανεπανόρθωτη ζημιά η μη εξασφάλιση της, ακόμη και αν οφείλεται στην υπεράντληση νερού. Ο αιτητής θα μπορούσε να εξαλείψει την υπάρχουσα παρανομία ανοίγοντας την γεώτρηση στο ορθό σημείο αλλά και μπορεί να εξασφαλίσει οποιαδήποτε άδεια νομιμοποίησης της ήδη υπάρχουσας γεώτρησης με κάποια καθυστέρηση μετά το πέρας της υπόθεσης. Ήταν δική του επιλογή άλλωστε να διατηρήσει την υπάρχουσα παράνομη κατάσταση για πέραν των δυο ετών από την αποκάλυψη της, που ως ισχυρίζεται έγινε με την επιστολή του Επάρχου στις 27.7.2009, και δεν μπορεί να ζητά από το Δικαστήριο να τον επιβραβεύσει για την συμπεριφορά του αυτή. Οι οποιασδήποτε ζημιές του συνεπεία της άντλησης ή υπεράντλησης νερού εκ μέρους του εναγόμενου και των αντιπροσώπων του είναι αποτιμητές σε χρήμα και δεν έχουν τεθεί εκ μέρους του αιτητή τέτοια στοιχεία για την εν γένει οικονομική κατάσταση του εναγόμενου που να υποστηρίζουν τη θέση ότι θα εμποδισθεί από του να ικανοποιήσει την υπέρ αυτού τυχόν εκδοθησόμενη απόφαση. Διαπιστώνεται κατά συνέπεια ότι δεν έχει ικανοποιηθεί η προϋπόθεση ότι ο αιτητής-ενάγων εάν επιτύχει στην αγωγή του δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί πλήρως στο μεταγενέστερο εκείνο στάδιο αν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Η κατάληξη του Δικαστηρίου για την μη ικανοποίηση του δεύτερου και του τρίτου κριτηρίου οδηγεί και στην κρίση ότι το ισοζύγιο της ευχέρειας δεν θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι κλίνει υπέρ του αιτητή στην παρούσα υπόθεση. Αφενός δεν απεδείχθη ότι η οποιαδήποτε ζημιά του αιτητή δεν είναι θεραπεύσιμη με την καταβολή αποζημιώσεων ενόσω μάλιστα όπως ο ίδιος ισχυρίζεται οι ενέργειες του εναγόμενου άρχισαν από το έτος 2009, αλλά κινήθηκε με την παρούσα αγωγή εναντίον του μετά από δύο και πλέον χρόνια, και αφετέρου το ενδεχόμενο να κλείσει ο Έπαρχος τη γεώτρηση θα είναι πρωταρχικά αποτέλεσμα της λανθασμένης αρχικής ανόρυξης της, όπως ήδη αναφέρθηκε. Άλλωστε, όπως υποστήριξε ο εναγόμενος και δεν αντεξετάστηκε, από τον Απρίλιο του 2011 έπαυσε να αντλεί νερό από τη γεώτρηση, έχοντας υποστεί συνεπεία αυτού μεγάλες οικονομικές απώλειες. Η άρνηση των ισχυρισμών του εναγόμενου στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση του αιτητή αντί της αντεξέτασης του εναγόμενου δεν οδηγεί, υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης, στην αποδοχή όλων των θέσεων του αιτητή, ο οποίος έχει το βάρος απόδειξης της συνδρομής των προϋποθέσεων προς έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Συνεπώς δεν δικαιολογείται η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος στο παρόν στάδιο. Τέλος, αν και στη νομική βάση της αίτησης γίνεται αναφορά και στο άρθρο 4 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, όπως και στο άρθρο 5 το οποίο ωστόσο δεν είναι σχετικό με το επίδικο αίτημα του ενάγοντα, η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος επιδιώχθηκε βασικά δυνάμει του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν. 14/60), θέση που αποκλειστικά προωθήθηκε κατά την ακρόαση της αίτησης. Μπορεί να αναφερθεί όμως ότι όπως λέχθηκε στην υπόθεση Γρηγορίου κ.α. v. Χριστοφόρου κ.α. (πιο πάνω), με αναφορά στην απόφαση ABP Holdings Ltd κ.α. v. Α. Κιταλίδη κ.α. (Αρ. 2)
(1994)1 ΑΑΔ 694, το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου που θεσπίστηκε μετά την ίδρυση της Κυπριακής Δημοκρατίας, δίδει ευρύτατη εξουσία στο Δικαστήριο να εκδίδει οποιοδήποτε παρεμπίπτον, απαγορευτικό ή προστακτικό διάταγμα, όταν κριθεί δίκαιο ή πρόσφορο χωρίς να τίθεται κανένας περιορισμός. Τα άρθρα 4 και 5 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6 κάνουν ειδική ρύθμιση των καταστάσεων στις οποίες αναφέρονται, χωρίς να αφαιρούν τίποτε από τις πρόνοιες του άρθρου 32 του Νόμου 14/60, που προσδιορίζει το γενικό πλαίσιο της δικαιοδοσίας των Δικαστηρίων στην έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων. Στην υπόθεση Papastratis v. Petrides (πιο πάνω) κρίθηκε ότι μόνο όπου το αντικείμενο της αγωγής είναι το επίδικο, τυγχάνει εφαρμογής το άρθρο 4 του Κεφ. 6 και σε αντίθετη περίπτωση δεν μπορεί να εξεταστεί το άρθρο αυτό ανεξάρτητα από τις πρόνοιες του άρθρου 32 του Νόμου 14/60. Εν πάση περιπτώσει, στην παρούσα υπόθεση έχοντας ήδη εξετάσει το θέμα στη βάση των προϋποθέσεων που απαιτούνται από το προαναφερθέν άρθρο 32 και καθοδηγούμενη από τις γενικές αρχές σχετικά με την έκδοση διαταγμάτων που διέπουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, θεωρώ ότι ούτε δυνάμει του άρθρου 4 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.6, θα ήταν δυνατόν να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα για τους λόγους που έχουν ήδη αναλυθεί πιο πάνω. Ως προς το αίτημα του καθ' ου η αίτηση να εκδοθεί διάταγμα εναντίον του αιτητή προς νομιμοποίηση της υπάρχουσας ενοικιαζόμενης γεώτρησης, δεν είναι δυνατό να εξεταστεί στα πλαίσια της παρούσας αίτησης, όπως ορθά υπέδειξε η συνήγορος του αιτητή. Οποιαδήποτε απαίτηση του καθ' ου η αίτηση εναντίον του αιτητή μπορεί να γίνει είτε με ανταπαίτηση του στα πλαίσια της παρούσας αγωγής ή με άλλη διαδικασία. Εν όψει των προαναφερθέντων η αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει και απορρίπτεται. Τα έξοδα όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή επιδικάζονται εναντίον του αιτητή-ενάγοντα και υπέρ του καθ' ου η αίτηση-εναγόμενου και θα πληρωθούν στο τέλος της αγωγής. (Υπ.) ........... Λ. Καουτζάνη, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΣΗ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο